Τράπεζες: το διαχρονικό σκάνδαλο

πηγή: ΔΡΟΜΟΣ 12/2/2011

Έρευνα – επιμέλεια: Χρίστος Καραμάνος

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Τα λεφτά για την εθνικοποίηση των τραπεζών έχουν ήδη πληρωθεί!

Παρουσιάζουμε εδώ ένα μεγάλο σκάνδαλο που βρίσκεται σε εξέλιξη και για το οποίο έχει επιβληθεί πέπλο σιωπής: την προικοδότηση των τραπεζών με τεράστια, μυθώδη κεφάλαια από το κράτος. Προικοδότηση η οποία, σε τελική ανάλυση, βαρύνει όχι τους μεγαλομετόχους των τραπεζών, αλλά κυριολεκτικά πνίγει, χρεοκοπεί, τον ίδιο το λαό και το δημόσιο. Αναφερόμαστε στην κορύφωση του σκανδάλου, γιατί η αιμοδότηση των τραπεζών με κρατικά κεφάλαια, δημόσιο πλούτο και χαριστικές ρυθμίσεις αποτελεί μια διαχρονική ιστορία.

Όμως, τα τελευταία δύο χρόνια, με διαδοχικές αποφάσεις των κυβερνήσεων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ και κάτω από την απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της τρόικας, οι ελληνικές τράπεζες αποκτούν το δικαίωμα να βάλουν χέρι σε 78 δισ. ευρώ –έχουν δε ήδη καταβροχθίσει τα 38 δισ.

Την ίδια στιγμή, εξελίσσεται εξίσου προκλητικά η τεράστια τραπεζική κερδοφορία (40 δισ. ευρώ κέρδη την τελευταία δεκαετία), η οποία επιπρόσθετα συνοδεύεται από προκλητική φορολογική ασυλία (μόλις στο 17% είναι ο μέσος πραγματικός φορολογικός συντελεστής).

Απέναντι σε αυτήν τη συμπαιγνία κράτους και μεγάλου κεφαλαίου, το να πάνε τα πράγματα σε εντελώς διαφορετική και ανταγωνιστική κατεύθυνση, σε μια φιλολαϊκή κατεύθυνση, αποδεικνύεται ότι δεν είναι μόνο αναγκαίο αλλά και αντικειμενικά απολύτως εφικτό!

60 γιατί

του ΚΙΜΠΙ

Λένε πως το σημαντικότερο δεν είναι να διαθέτεις τις σωστές απαντήσεις, αλλά να θέτεις τις σωστές ερωτήσεις. Στους 16 μήνες της ζωής μας με το χρέος έχουν συσσωρευτεί χιλιάδες τέτοιες ερωτήσεις, εκατοντάδες «γιατί» στα οποία οι πολιτικοί «παιδαγωγοί» της κοινωνίας, οι «εκπαιδευτές» μας στη λιτότητα και στον μαρασμό, έχουν αποφύγει επιμελώς να απαντήσουν. Ίσως γιατί ποτέ δεν τέθηκαν με την ένταση και με τη σαφήνεια που επιβάλλει η συγκυρία. Ιδού μερικά από τα «γιατί» της προσωπικής μου συλλογής.

Γιατί είναι αδιανόητη η στάση πληρωμών προς τους πιστωτές της χώρας, αλλά είναι αυτονόητη η στάση πληρωμών προς τους μισθωτούς και προς το κοινωνικό κράτος; Γιατί είναι απλό να «σπάσουν» τα συμβόλαια με τους μισθωτούς του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ, ενώ είναι αδύνατο να επανεξεταστούν οι τοκογλυφικοί όροι των συμβάσεων με τους δανειστές του κράτους; Γιατί είναι κοινωνικά δίκαιο να μειωθούν οι μισθοί, αλλά είναι άδικο να αθετήσουμε τις δεσμεύσεις μας προς τη Διεθνή της τοκογλυφίας; Γιατί είναι οδυνηρό να καταρρεύσουν μερικές τράπεζες, αλλά είναι ανώδυνο να οδηγηθεί σε μαρασμό η κοινωνία; Γιατί είναι «αναπτυξιακό» μέτρο να μειώνεται η φορολογία των επιχειρήσεων, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται η φορολογία μισθωτών και καταναλωτών; Γιατί διευκολύνονται οι απολύσεις εργαζομένων, ενώ δεν προβλέπεται «απόλυση» εργοδοτών για ανικανότητα να διαχειριστούν τις επιχειρήσεις τους και στην ευημερία και στην κρίση; Γιατί στο τέλος του μισθού και της σύνταξης μένει πάντα τόσος πολύς μήνας;

Fast αρπαχτή στο Ελληνικό

Πηγή: FreeSunday

Γιώργος Κύρτσος

19-02-2011

Η κυβέρνηση Παπανδρέου κινδυνεύει να περιέλθει σε πλήρη πολιτική και διαχειριστική σύγχυση στο ζήτημα της υποτιθέμενης αξιοποίησης της περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου. Από τη μια πλευρά υπόσχεται ένα πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και πώλησης ακινήτων που μπορεί να εξασφαλίσει 50 δισ. ευρώ μέχρι το 2015 για να καλυφθούν, ως έναν βαθμό, τα τεράστια χρηματοδοτικά κενά που δημιουργεί η αποτυχία της στρατηγικής του μνημονίου, και από την άλλη, μοιράζει διαβεβαιώσεις στην παραδοσιακή εκλογική πελατεία του Κινήματος για νομοθετική, συνταγματική κατοχύρωση της απαγόρευσης πώλησης «ελληνικής γης». Υποτίθεται ότι η κυβερνητική ηγεσία θα συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα με τη μέθοδο της λεγόμενης «αξιοποίησης» της ακίνητης περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου. Το ξεκίνημα θα γίνει με την περιοχή του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, που κατά τους εκπροσώπους της τρόικας θα πουληθεί για να εξασφαλιστούν 5 δισ. ευρώ, ενώ σύμφωνα με τις δηλώσεις του πρωθυπουργού κ. Παπανδρέου και του αρμόδιου υπουργού κ. Παμπούκη απλώς θα παραχωρηθεί η χρήση της για μερικές δεκαετίες σε επενδυτές από το Κατάρ.

27η μέρα απεργίας πείνας των μεταναστών: Δευτέρα 21/2 Συναυλία Αλληλεγγύης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

  Κυριακή 20-2-2011

 

 Οι 300 μετανάστες απεργοί πείνας, 50 από τους οποίους στεγάζονται 

 στον 7ο όροφο του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, συνεχίζουν την 

 απεργία πείνας για 27η μέρα με αυξανόμενη την εξασθένιση του 

 οργανισμού τους. Οι απεργοί πείνας είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν 

 μέχρι το τέλος τον αγώνα τους, μέχρι να ικανοποιηθεί το δίκαιο αίτημα 

 τους για ζωή με αξιοπρέπεια. Το ηθικό τους παραμένει ακμαίο και η 

 αποφασιστικότητά τους ακατανίκητη.

 

 Η αλληλεγγύη και η συμπαράσταση στον αγώνα των μεταναστών - απεργών 

 πείνας εκφράζεται καθημερινά από φορείς, οργανώσεις, συλογικότητες, 

 σωματεία καθώς και μεμονωμένα άτομα, από την Ελλαδα και το 

 εξωτερικό.Ο Σύλλογος Φοιτητών του τμήματος Μουσικής Επιστήμης και 

 Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας εκφράζει την συμπαράστασή του με 

 κείμενο αλληλεγγύης στο οποίο επισημαίνεται: «Δεν μπορούμε παρά να 

 ταυτιστούμεμε το δίκαιο αγώνα τους και να συμπαρασταθούμε στο αίτημα 

 τους για νομιμοποίηση. Η επιλογή τους για την τόσο ακραία δράση της 

 απεργίας πείνας μας βεβαιώνει για το μέγεθος της αλήθειας τους και την 

 δύναμη που τους εμπνέει».

Ο νεοφιλελεύθερος «Λόγος του κόσμου»

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Στη συνηθισμένη και ενίοτε πονηρή απορία «μα πως είναι δυνατόν να μιλούμε για νεοφιλελευθερισμό» ακόμα και σε κοινωνίες με έντονα πελατειακά, προσοδοθηρικά και «κρατικιστικά» γνωρίσματα, η απάντηση δεν μπορεί να είναι παρά μια νέα προσέγγιση στη νεοφιλελεύθερη λογική· μια προσέγγιση απαλλαγμένη από τον αφελή οικονομισμό αλλά και από την τετριμμένη καθαρολογική πρόσληψη σύμφωνα με την οποία ο νεοφιλελευθερισμός συμπίπτει με μια φιλοσοφία του συρρικνωμένου δημόσιου τομέα και ενός σχεδόν «ηρωικού» --για τους οπαδούς ή τους νοσταλγούς του-- ατομικού επιχειρηματικού ρίσκου. Μια πλούσια σε ιστορικές και θεωρητικές αποχρώσεις ερμηνεία καταθέτουν εδώ και λίγα χρόνια οι Γάλλοι μελετητές Pierre Dardot και Christian Laval. O Νταρντό είναι φιλόσοφος με έντονο ενδιαφέρον για τον Μαρξ και τον Χέγκελ. Ο Λαβάλ είναι κοινωνιολόγος και συγγραφέας του βιβλίου L’Hommeecononomique. Essai sur les racines du néoliberalisme [Ο οικονομικός άνθρωπος. Δοκίμιο για τις ρίζες του νεοφιλελευθερισμού], εκδ. Gallimard, 2007. Kαρπός της συνεργασίας τους είναι το σημαντικό βιβλίο La nouvelle Raison du monde. Essai surla société néoliberale [Ο νέος Λόγος του κόσμου. Δοκίμιο για τη νεοφιλελεύθερη κοινωνία], εκδ. La Découverte, 2010. Πριν από αυτό το βιβλίο είχαν συμπράξει με τον El Mouhoub Mouhoud σε ένα κείμενο με τον τίτλο Sauver Marx?, [ Να σώσουμε τον Μαρξ;].

Και με τη βούλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Η απόφαση του Ecofin σύμφωνα με το δίκαιο της Ε.Ε. είναι άμεσα εκτελεστή, υπερισχύει κάθε αντίθετης διάταξης προγενέστερου ή μεταγενέστερου ελληνικού νόμου και η παραβίασή της επιφέρει σημαντικές νομικές συνέπειες.

ΤΟΥ ΝΟΤΗ ΜΑΡΙΑ*

Η απόπειρα της κυβέρνησης να προχωρήσει, σε συνεργασία με την τρόικα, στο ξεπούλημα δημόσιας ακίνητης περιουσίας προκειμένου δήθεν να μειώσει το δημόσιο χρέος κατέρρευσε από την πρώτη στιγμή, μετά τις έντονες αντιδράσεις της κοινής γνώμης και των κομμάτων της αριστεράς.

Στη συνέχεια, κατέρρευσε και το επικοινωνιακό τρικ της κυβέρνησης, ότι στις  προθέσεις της δεν ήταν το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, αλλά η δήθεν αξιοποίησή της.

Όπως είχαμε την ευκαιρία να αποκαλύψουμε από την πρώτη στιγμή (ΑNT1 14/2/2011, ALTER 15/2/2011), το ξεπούλημα της ακίνητης δημόσιας περιουσίας επιβάλλεται όχι μόνο από το Μνημόνιο, αλλά και από σχετική Απόφαση του Ecofin που εκδόθηκε στις 20/12/2010 και η οποία ενσωματώνει το Μνημόνιο.

Αυτό προκύπτει από το κείμενο της εν λόγω Απόφασης του Συμβουλίου (Ecofin), που αφορά στην «ενίσχυση και εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας» της Ελλάδας. Η εν λόγω Απόφαση δημοσιεύθηκε στις 29/1/2011 στην επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης  (L 26/15) σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ε.Ε. Στο κείμενο της Απόφασης στα ελληνικά αναφέρονται επί λέξει τα εξής:

Ο καπιταλισμός της καταστροφής

πηγή: ΕΝΕΤ

του Περικλή Κοροβέση

Ο θεμελιωτής της σημερινής παγκόσμιας οικονομίας του νεοφιλελευθερισμού, Φρίντμαν, ο περίφημος γκουρού της Οικονομικής Σχολής του Σικάγου, τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ της Οικονομίας.

Κατά μία σύμπτωση και οι άλλοι οικονομολόγοι που πήραν αυτό το βραβείο είχαν τις αντίστοιχες φανατικές θεωρίες του «καθαρού και αγνού καπιταλισμού». Και παρά το γεγονός πως οι θεωρίες τους, όπου και αν εφαρμόστηκαν, κατέστρεψαν δεκάδες χώρες, εντούτοις τα βραβεία αυτά εξακολουθούν να δίνονται σε αυτούς τους φονταμενταλιστές «TALIBANK». Η εξήγηση είναι απλή. Βραβείο για την οικονομία δεν προβλέπεται στη διαθήκη του Νόμπελ. Το βραβείο αυτό το επινόησαν οι τράπεζες του Βορρά και το δίνουν κάθε χρόνο στον πιο μαφιόζο οικονομολόγο. Η απονομή γίνεται από την επιτροπή Νόμπελ, χωρίς η ίδια να έχει καμία αρμοδιότητα για την οικονομία.

«Βόμβα» Στρος-Καν για Ελλάδα

Tης Κατεριας Σωκου
 πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 20.2.2011

Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου είχε ζητήσει την παρέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2009, ούτε δύο μήνες αφότου ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, ενώ δημοσίως απέρριπτε κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αυτό αποκαλύπτει ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος-Καν σε ντοκιμαντέρ του γαλλικού καναλιού Canal+ που θα μεταδοθεί τον επόμενο μήνα.

Ερωτώμενο από την «Κ», το ΔΝΤ απάντησε ότι δεν σχολιάζει προσωπικές συζητήσεις του επικεφαλής του. Στο πλαίσιο όμως της παραγωγής του γαλλικού τηλεοπτικού δικτύου, το οποίο συνθέτει το προφίλ του Γάλλου πολιτικού ακολουθώντας τον από την κουζίνα του σπιτιού του στην Ουάσιγκτον μέχρι τις επίσημες επισκέψεις του στο Μέγαρο Μαξίμου, ο κ. Στρος-Καν αναφέρει ο ίδιος την πληροφορία, υπογραμμίζοντας μάλιστα την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο κ. Παπανδρέου.

Μελέτη του ΙΣΤΑΜΕ: Φαγώθηκαν και τ’ ασημικά

ΠΗΓΗ: ΠΟΝΤΙΚΙ

Η ξαφνική επίκληση της χαμένης αξιοπρέπειάςμας απέναντι στους δα­νειστές μας δεν είναι τυχαία... Διότι η τραγωδία του ελληνικού κράτους είναι ότι, ακόμα και να θέλει να πουλήσει τη δημόσια περιουσία του, είναι ταπί! Ακόμα και να θέλει να πουλήσει, «ασημικά» δεν υπάρχουν, αφού, με ευθύνη των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας, που από το 1974 έχουν την ευ­θύνη διακυβέρνησης της χώρας, η προίκα έχει φαγωθεί.

Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση στα βαρύγδουπα προγράμματά τους για την ανάκαμψη της οικονομίας προβάλλουν ως «όπλο» την αξιοποίηση της δημόσιας περιου­σίας, την οποία μάλιστα την έχουν αποτιμή­σει με το εξωγήινοποσό των 272 δισ. ευρώ, «όπλο» άσφαιρο που επιδεικνύεται για το θε­αθήναι, αφού τα «φιλέτα» του Δημοσίου, οι εκτάσεις που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν χωρίς προβλήματα, βρίσκονται στα χέρια κα­ταπατητών.

Για του λόγου το αληθές το «Π» παρουσιάζει τα βασικά σημεία της μελέτης που έκανε ο Βα­σίλης Μαγκλάρας, αναπληρωτής επιστημονικός διευθυντής στο ΙΣΤΑΜΕ (Ινστιτούτο Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών - Ανδρέας Παπαν­δρέου) και προϊστάμενος Επιχειρηματικής Ανά­πτυξης στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου, μελέτη που αναρτήθηκε στον διαδικτυακό τόπο του ΙΣΤΑΜΕ τον Νοέμβριο του 2010. Η μελέτη αυτή αποκαλύπτει ότι:

Αττική Οδός: Γιατί δεν επιστρέφεται στο Δημόσιο

Πηγή: Capital gr 

Του Δημήτρη Δελεβέγκου 

 

Η Αττική Οδός δεν μπορεί να επιστραφεί στο δημόσιο, καθώς δεν έχει επανακτήσει μέχρι σήμερα τα κεφάλαια που έχουν επενδυθεί. Αυτό είναι το συμπέρασμα που προκύπτει από την έκθεση χρηματοοικονομικής κατάστασης που συνέταξε για το έργο, προϋπολογισμού 1,24 δισ. ευρώ, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας για λογαριασμό του Δημοσίου.

Βέβαια, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους πέντε υπό κατασκευή εθνικούς οδικούς άξονες, η σύμβαση που έχει υπογραφεί προβλέπει ότι το χρονοδιάγραμμα επιστροφής του περιφερειακού αυτοκινητοδρόμου στο Δημόσιο βασίζεται στα κέρδη του αναδόχου (Αττική Οδός Α.Ε.) και όχι στα έσοδα. Αυτό είναι κάτι που δημιουργεί εύλογες αντιδράσεις κι είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι  το δημόσιο δεν επιχείρησε άλλη ανάλογη σύμβαση. 

Να σημειωθεί η Αττική Οδός πληρώνει κάθε χρόνο για έξοδα ποσό 50 έως 70 εκατ.  ευρώ στην εταιρεία Αττικές Διαδρομές. 

Αυξανόμενα έσοδα από διόδια

Σύμφωνα με την έκθεση της Εθνικής Τράπεζας που παρουσιάζει σήμερα το Capital.gr, η κοινοπραξία Αττική Οδός Α.Ε. από το 2004 έως και το 2009 παρουσιάζει συνεχώς αυξανόμενα έσοδα από διόδια. 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ...ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΑΣ...ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΜΑΣ

Πηγή: ISKRA

Tης ΣΟΦΙΑΣ ΣΑΚΟΡΑΦΑ

Κάποιες σκέψεις με αφορμή τα περί πολιτικής ανυπακοής του κινήματος, περί ανομίας των πολιτών ....και άλλα πρόσφατα γεγονότα.

Προσπαθώ παρά τις απαράδεκτες στρεβλώσεις των τελευταίων μηνών, να αντιμετωπίζω τη λέξη πολίτης με την έννοια, την αξία και το ύψιστο περιεχόμενο που έδωσαν στη λέξη πολίτης ο Περικλής και ο Κλεισθένης, που έδωσαν οι αγώνες του λαού μας για δημοκρατία, ελευθερία και ανεξαρτησία, που έδωσε το 114 και το Πολυτεχνείο, που έδωσε η νέα γενιά το Δεκέμβρη του 2008, που δίνουν καθημερινά όλοι όσοι υπερασπίζονται τη θέση τους στην όξυνση της ταξικής πάλης, την πολιτική τους άποψη, την αξιοπρέπεια στην εργασία, το δικαίωμα στην ανθρωπιά και την αλληλεγγύη.

Ντροπή νιώθω ως βουλευτής και ταυτόχρονα ως πολίτης αυτής της χώρας, όταν... χιλιάδες χρόνια αγώνων, εξεγέρσεων, επαναστάσεων, εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων συνθλίβονται από μια ομάδα, ξένη και ντόπια.

Περί "τσαμπατζήδων"

Πηγή: ΙΟΣ

του Δημήτρη Κ. ΤΡΙΜΗ

Οταν ομάδες πολιτών αρνούνται τη "νομιμότητα" σε ορισμένες πλευρές της καθημερινής τους ζωής και πολύ περισσότερο όταν ξεσπούν σκληρές απεργίες ή ταραχές είναι αυτονόητο να αναζητούμε τους ουσιαστικούς λόγους που οδηγούν σ' αυτές τις "παραβατικές" κοινωνικές συμπεριφορές, πριν στιγματίσουμε τους πρωταγωνιστές τέτοιων "επεισοδίων" με τις ετικέτες "εγκληματίες", "υποκινούμενοι", "τσαμπατζήδες", "αντικοινωνικά στοιχεία" κ.λπ. 

Αυτή την εποχή, λ.χ, πολλές δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας δεν μπορούν να ανταποκριθούν -όσο κι αν θα το επιθυμούσαν- στις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς τις τράπεζες, τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, την πληρωμή του ενοικίου τους, το φαγητό τους κ.ο.κ. Πρόκειται για ένα φαινόμενο επέκτασης της "ανομίας" των κακομαθημένων Ελλήνων, για μια "αντικοινωνική συμπεριφορά" εγγεγραμμένη στο γονίδιο μας, ή αποτελεί οδυνηρή συνέπεια της οικονομικής ύφεσης, της ανεργίας και της φτώχειας;

νήσοι (για πούλημα) ανοιχτά των Αζορών

Πηγή: Ελευθεροτυπία

του Στάθη

«Οταν πνίγεται η ιστορία, χάνεται η ελπίδα...» 

Χάουαρντ

Ζιντ

Το λέγαμε από την προτεραία της εισβολής στο Ιράκ ότι οι κατηγορίες κατά του Σαντάμ για χημικά (ακόμα και πυρηνικά) όπλα ήταν ψευδείς - βοούσαν από τότε τα στοιχεία, ότι όλα είναι απλώς μια σκευωρία, ένα πρόσχημα.

Η αλήθεια για τα «χρήσιμα» ψεύδη σύντομα απεκαλύφθη, τώρα πλέον ομολογείται και «με τη βούλα», στο μεταξύ όμως το Ιράκ κατακρεουργήθηκε και ο Σαντάμ λιντσαρίστηκε κανονικά.

Η εκπαίδευση και το «δικαίωμα» του καταναλωτή

Πηγή: Αριστερό Βήμα
του Κώστα Θεριανού

Εισαγάγαμε την ανοικτή εγγραφή, η οποία επέτρεψε στα δημοφιλή σχολεία να αναπτυχθούν. Η ανοικτή εγγραφή διεύρυνε τις επιλογές των γονιών και εμπόδισε τις τοπικές αρχές να θέτουν όρια στην ανάπτυξη των καλών σχολείων προκειμένου να κρατήσουν αποτυχημένα σχολεία ανοικτά. Ουσιώδες στοιχείο της μεταρρύθμισης μας ήταν η χρηματοδότηση του σχολείου ανά μαθητή, δηλαδή τα χρήματα που διέθετε το κράτος σε κάθε μαθητή τον ακολουθούσαν όποιο σχολείο και αν επέλεγε να παρακολουθήσει. Με αυτό τον τρόπο, οι γονείς ψήφιζαν ανάλογα με το σχολείο που επέλεγαν για το ποιο σχολείο είναι καλό. Το καλό σχολείο κέρδιζε μαθητές. Το κακό σχολείο θα έπρεπε ή να βελτιωθεί ή να κλείσει. Έτσι, προχωρήσαμε σε μια δημόσια μορφή εκπαιδευτικού κουπονιού.

M. Thatcher, The Downing Street Years, London: Harper Collins, p. 591.

Οι άρρητες επιδιώξεις του γερμανικού σχεδίου

Πηγή: Καθημερινή (18/2/)
του Π. Παπακωνσταντίνου

Οι λεονταρισμοί της ελληνικής κυβέρνησης με την τρόικα παραπέμπουν στον ήρωα του Μπρεχτ, ο οποίος, αν και έχει βουτηχτεί μέχρι τον λαιμό στο βούρκο, πασχίζει να κρατήσει τη χωρίστρα του στη θέση της. Είναι πασιφανές ότι η διαφωνία δεν αφορούσε την ουσία του ζητήματος, αλλά αποκλειστικά το ποιος όφειλε να ανακοινώσει την προαποφασισμένη εκποίηση -κατ’ ευφημισμόν «αξιοποίηση» - της κτηματικής περιουσίας του Δημοσίου σήμερα, του ορυκτού πλούτου και των ενεργειακών πηγών της χώρας αύριο.

Η φαρσοκωμωδία αυτής της εικονικής διαφωνίας λειτούργησε ως προπέτασμα καπνού έναντι των εξαιρετικά επικίνδυνων εξελίξεων σχετικά με το γερμανικής έμπνευσης «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας», το οποίο θα απασχολήσει τη Σύνοδο Κορυφής της Ε. Ε. στις 11 Μαρτίου. Πρόκειται για το αντάλλαγμα που ζητεί, με σχεδόν τελεσιγραφικούς όρους, η Γερμανία, προκειμένου να ενισχύσει τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης. Οπως είναι γνωστό, η κ. Μέρκελ εννοεί να φορέσει το ίδιο, ασφυκτικά στενό, γερμανικό κοστούμι και στα 17 μέλη της Ευρωζώνης, αδιαφορώντας για τις οικονομικές ιδιομορφίες και τις κοινωνικές αντοχές κάθε χώρας: Διαρκής λιτότητα με αποσύνδεση των μισθών από τον πληθωρισμό, σύνταξη στα 67, ενιαία φορολογική πολιτική, υπονόμευση των κλαδικών συμβάσεων, συνταγματική απαγόρευση για ελλείμματα άνω του 3% του ΑΕΠ και πάει λέγοντας.

Κάτι κυοφορείται, το καταλαβαίνουμε;

Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

του Κ. Δημητριάδη

Μήπως είναι ακριβώς η στιγμή άτομα και οργανώσεις (όσες το θέλουν και το μπορούν) να κόψουμε δρόμο, να αλλάξουμε τις στοιχήσεις μας και τη βολή μας; Να κοιτάξει αλλού το βλέμμα μας...

1) Δυνατότητες
Το κοινωνικό κίνημα κάνει βήματα το τελευταίο διάστημα στο δρόμο μιας άλλης ποιότητας. Συνδέεται πιο στενά με την καθημερινή ζωή της γειτονιάς. Καθόλου τυχαία, το σύνθημα «Δεν πληρώνω» που ξεφυτρώνει στις γειτονιές δείχνει να αποκτά σημαντική απήχηση στην κοινωνία. Και να εμπνέει ενοποιητικές δράσεις που μπορούν να εμπλέξουν με διάρκεια και σταθερότητα δυνάμεις πολύ πέρα της παραδοσιακής επιρροής της Αριστεράς. Δράσεις που στην πράξη τείνουν να ξεπεράσουν τον κατακερματισμό των δυνάμεων της Αριστεράς αλλά και τον κατατεμαχισμό των συνδικαλιστικών δυνάμεων που επιφέρει η κυβερνητική πολιτική.

Η σημασία των αγώνων και η ανάγκη πολιτικοποίησής τους

φωτο: Stephane Jaspert


Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

Του Ρούντι Ρινάλντι. 

Σε ολόκληρη την χώρα απλώνονται μια σειρά από κινητοποιήσεις και αγώνες που επίκεντρο έχουν την ανέχεια και τη φτώχεια που φέρνει η μνημονιακή πολιτική, καθώς και η γενικότερη επιβολή αυταρχισμού στη δημόσια ζωή. Η εξάπλωση του κινήματος «Δεν πληρώνω», ο ξεσηκωμός των κατοίκων της Κερατέας για το ΧΥΤΑ, οι συνεχιζόμενες απεργίες στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (ΜΜΜ), η απεργία των γιατρών και η κατάληψη του υπουργείου Υγείας, οι κινητοποιήσεις των αγροτών είναι ορισμένες από τις εκδηλώσεις αυτού του φουντώματος.

Τα ιδιαίτερα στοιχεία των αγώνων είναι η μαζική συμμετοχή απλών ανθρώπων στο κίνημα «Δεν πληρώνω», η συνάντηση εργαζομένων διαφορετικών κλάδων μέσα στον αγώνα (π.χ. ο συντονισμός των σωματείων στα ΜΜΜ ή τα κοινά συνθήματα ανάμεσα σε γιατρούς και οδηγούς λεωφορείων στις πορείες), η γενική αποδοχή των αγώνων αυτών ως αναγκαίων και δίκαιων από την κοινωνία.

Chief economist warns about eurozone break-up

Πηγή: Hurriyet

Thursday, February 17, 2011

GÖKHAN KURTARAN

A pedestrian walks past a banner advertising discounts at a store closing in suburban Athens. Bloomberg photo

Even some European politicians admit that one or more member countries might withdraw from the European Monetary Union, or EMU, according to ING Group’s chief economist.

“The EMU was designed to be irreversible and the sovereign debt crisis has set the markets thinking that this may no longer be so,” Marc Cliffe said during a Wednesday meeting in Istanbul.

German politicians are discussing openly about EMU’s continuing to be the sole option, he said.

According to a recent ING report written by Cliffe, there are two scenarios in front of the member countries: a Greek exit or a compete break-up of the monetary union.

Άρωμα … φούσκας πάνω από τις δυσθεώρητες αξίες του διαδικτύου

πηγή Σοφοκλέους 10

Οι συζητήσεις για … φούσκες επιστρέφουν στην Σίλικον Βάλεϊ. Εταιρείες του διαδικτύου που πριν ένα χρόνο τα ονόματά τους ήταν σχεδόν άγνωστα στο χρηματοπιστωτικό κόσμο γίνονται ξαφνικά το επίκεντρο ξαναμμένων συζητήσεων – κι αυτό μολονότι αυτές οι εταιρείες πρέπει να αποδείξουν ότι μπορούν να αντλήσουν έσοδα που να ανταποκρίνονται στα δυσθεώρητα επίπεδα των αποτιμήσεών τους.

Η Zynga, μια εταιρία κοινωνικών παιχνιδιών που πριν 3 μήνες αποτιμώνταν στα 5 δις δολάρια, αναζητά σήμερα να αντλήσει κεφάλαια σε μια αποτίμηση της τάξης των 9 δις δολαρίων, αναφέρουν πρόσωπα προσκείμενα στο σχεδιασμό. Η Groupon, εταιρία ομαδικών αγορών που πέρσι απέρριψε μια προσφορά εξαγοράς της Google για 6 δις δολάρια έχει επαφές με εκπροσώπους τραπεζών προκειμένου να διασφαλίσει την αποτίμηση της στα ύψη των 15-20 δις δολαρίων. Και το Facebook, ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης που μόλις τον περασμένο μήνα αποτιμώνταν στα 50 δις δολάρια λέγεται ότι προσπαθεί να βοηθήσει το προσωπικό του να πουλήσει μέρος των μετοχών του σε μια αποτίμηση των 60 δις δολαρίων.

Λαμβάνοντας υπ’  όψιν τον τρόπο με τον οποίο ανεβαίνουν οι αριθμοί μέσα σε ελάχιστες βδομάδες, πώς να αποφύγει κανείς να τα δει όλα αυτά σαν καρπό μιας υπερθερμασμένης αγοράς. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα από την έλλειψη πραγματικής πληροφόρησης για την αποδοτικότητα αυτών των εταιριών.

Η αφανής δημόσια περιουσία...

πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Tης Τασουλας Καραϊσκακη Μόνο στην έσχατη ανάγκη το ελληνικό κράτος θυμάται την περιουσία του, ή καλύτερα ό, τι απέμεινε από αυτήν... Και βέβαια, είναι πολύ δύσκολο να ανακαλύψει τα θαμμένα διαμάντια. Ούτε γνωρίζει το επακριβές μέγεθος και την αληθινή αξία των κτημάτων του, αφού ποτέ δεν τα προστάτευσε. Τα εγκατέλειψε βορά στα νύχια των καταπατητών και σπάνια τα διεκδίκησε. Από καταβολής ελληνικού κράτους· από τότε που τα παλιά οθωμανικά τσιφλίκια, στα χέρια επιτήδειων, έγιναν από μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες, χιλιάδες στρέμματα, έως και σήμερα. Είναι χαρακτηριστική η στάση της πολιτείας απέναντι σε ό, τι απέμεινε από το λεγόμενο κτήμα Καραπάνου στη Γλυφάδα. Το 1890 ο βουλευτής και στη συνέχεια υπουργός Κων. Καραπάνος είχε 800 στρέμματα στους Ανω και Κάτω Τράχωνες (σημερινό Ανω Καλαμάκι και τμήμα της Αργυρούπολης και του Εληνικού). Στον γιο του άφησε μια έκταση, η οποία όταν άρχισε το 1920 να κατατμείται και να πωλείται ήταν 36.000 στρέμματα, πλέον στη θέση της σημερινής Γλυφάδας.

Η «θυσία»

του Λευτέρη  Μανωλά

Θα είχε ενδιαφέρον να ασχοληθεί κάποιος  με την καταγραφή των γεγονότων  και την ανάλυση των πολιτικών  επιλογών που συνθέτουν το χρονικό  ενός, προ πολλού καιρού, προαναγγελθέντος θανάτου.  Του θανάτου ενός μεγάλου  και σημαντικού για την οικονομία  του τόπου Οργανισμού. Του ΟΣΕ.

Μα πιο  πολύ ενδιαφέρον θα είχε η περιγραφή  και η ερμηνεία της στάσης των  «οικείων» (δηλαδή «συγγενών και  φίλων») ενόψει ενός δήθεν αναπόφευκτου γεγονότος.  Έτσι λοιπόν, οι εκπρόσωποί τους αντί να ενώσουν δημιουργικά  τις δυνάμεις τους, (δόξα τω θεώ υπάρχει πλήθος επιστημόνων σιδηροδρομικών) και να συνθέσουν τις απόψεις τους σε μια αξιόπιστη και ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση, για την άρση όλων των αρνητικών δεδομένων (αλλά και των «φαινομένων») που άφηναν το τρένο να τρέχει ακυβέρνητο σε μια τεχνητή κατωφέρεια, αυτοί οι ίδιοι αυτοπαγιδεύτηκαν από τις πλασματικές, στην ουσία, αντιθέσεις τους.  Και αντί, έστω, να κάνουν χρήση της «ακαριαίας πέδης», συνέχιζαν αμέριμνοι να ανέχονται τις συνεχείς «αφαιμάξεις» από το «σώμα» του (βαριά πλέον) ασθενούς Οργανισμού, αλλά και το χειρότερο να εντείνουν τη στείρα ανιπαράθεσή τους.  Με αποκορύφωμα τη διαφωνία τους όχι ως προς την επιλογή μιας συγκεκριμένης «θεραπευτικής» αγωγής, αλλά (άκουσον-άκουσον) στην επιλογή του εργολάβου κηδειών και στο τι θα περιλαμβάνει το επικήδειο «τραπέζι». 

Οι δείκτες "μιζέριας" ξεσηκώνονται

Πηγή: euro2day

by Lex

Ο αέρας μυρίζει επανάσταση. Και μας προκαλεί την ανάγκη να ξαναμετρήσουμε τον Δείκτη Μιζέριας. 

Αυτό το μέτρο είναι το αποτέλεσμα της απλής πρόσθεσης της ανεργίας και του ρυθμού αύξησης του πληθωρισμού. Εγινε ευρύτερα γνωστός στην περίοδο στασιμοπληθωρισμού της δεκαετίας του ’70. 

Βασίζεται στην θεωρία ότι, όταν αυτά τα δύο βασικά σταθμά οικονομικής ευμάρειας επιδεινώνονται ταυτόχρονα, η υπομονή των ανθρώπων εξαντλειται. Δημοκρατικά καθεστώτα χάνουν εκλογές, απολυταρχικά καθεστώτα έρχονται αντιμέτωπα με επαναστάσεις. 

Γι’αυτό είναι και μια χρήσιμη βοήθεια στο να καταλάβουμε γιατί οι υψηλές τιμές των τροφίμων μπορεί να μετατραπούν σε πολιτική αναταραχή. 

ΕΝΝΙΑ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

πηγή: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΤΤΙΚΗ

1.ΓΙΑ ΕΝΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 

Το πλήρες αδιέξοδο της πολιτικής Ευρωπαϊκής Ένωσης και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου  είναι πλέον σαφές. Ήδη στο  επίκεντρο των συζητήσεων στα  ηγετικά κλιμάκια της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται η αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων. 

Για τον μόνο που τίποτε δεν έχει αλλάξει είναι η κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία εμμένει με πάθος στις δεδομένες λύσεις της τρόικα.  

Η κυβέρνηση  έχει συνδεθεί τελικά με τα μεγάλα διεθνή συμφέροντα και έχει υποταχθεί πλήρως στα πιο ακραία στοιχεία του καπιταλισμού των αγορών και των τραπεζών. (με τις πιο επιθετικές στρατηγικές του αμερικάνικου και ευρωπαϊκού κατεστημένου.) Επιμένει στην Ελλάδα «πειραματόζωο» που πρώτη αυτή (στις πιο σκληρές επιλογές προκειμένου να δημιουργήσει το νέο «ελληνικό θαύμα». Η Ελλάδα πρώτη) καταφέρνει να διαλύσει πλήρως το όποιο κοινωνικό κράτος και να αποτελεί πλανητικό πρότυπο (ολυμπιακών διαστάσεων) για τις πιο επιθετικές στρατηγικές του αμερικάνικου και ευρωπαϊκού κατεστημένου. 

Oι Ελληνες ξαναγυρίζουν στα χωράφια...

πηγή: capital.gr
Της Ρούλας Σαλούρου

Αύξηση του αγροτικού πληθυσμού, κατά 8% παρουσιάζεται, μετά από πολλά χρόνια, το 2010, καθώς η κρίση φαίνεται πως σπρώχνει τους Έλληνες, κυρίως τους νέους, προς τις παραδοσιακές δουλειές, με εξελιγμένα όμως όπλα, όπως είναι οι βιολογικές καλλιέργειες.

Στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν, δεν είναι λίγοι αυτοί που τον προηγούμενο χρόνο, γύρισαν σελίδα και επέστρεψαν στις ρίζες τους... Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Αρχή, μέσα στο 2010 οι αγρότες αυξήθηκαν κατά 8%.

Μάλιστα, εκπρόσωποι των συνεταιριστικών οργανώσεων επισημαίνουν πως δεν πρόκειται για ετεροεπαγγελματίες που ακόμη και για ασφαλιστικούς λόγους, θυμήθηκαν ότι έχουν κάποια χωράφια τα οποία μπορούν να καλλιεργήσουν, αλλά για ανθρώπους, κυρίως νέους, που επέστρεψαν στον τόπο καταγωγής τους και εντάχθηκαν στο επάγγελμα κι εγγράφηκαν στους συνεταιρισμούς. Σε απόλυτους αριθμούς, υπολογίζεται πως όσοι ασκούν το αγροτικό επάγγελμα αυξήθηκαν κατά περίπου 60.000. Η αύξηση αυτή αφορά κυρίως σε νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας, όμως υπάρχουν και μεγαλύτερης ηλικίας άτομα που επιλέγουν το επάγγελμα του αγρότη, ως απάντηση στην ανεργία. Η δεύτερη αυτή κατηγορία αφορά κυρίως σε πρώην εργαζόμενους κλάδων όπως ο κατασκευαστικός ή ο τουριστικός.

Μνημόνιο.διευθυντήριο της ΕΕ και κυοφορούμενες συνταγματικές εκπτροπές

πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

Ο τυφώνας του Μνημονίου εκθεμελιώνει τα πάντα στη χώρα σε έκταση και βάθος που αγγίζει τα έσχατα όρια. Αυτά που συγκροτούν την κοινωνική ιδιοσυστασία, την ατομική και συλλογική οντότητα. Στοιχεία που κατοχυρώθηκαν στο συνταγματικό πλαίσιο, ως κατακτήσεις λαϊκών αγώνων, σήμερα αμφισβητούνται. 

Του Κώστα Ανδριανόπουλου.

Η νεοφιλελευθερη μνημονιακή πολιτική έχει πλέον έκδηλα αντισυνταγματικά χαρακτηριστικά τόσο στις στοχεύσεις της όσο και στην εκφορά, τον τρόπο διεξαγωγής της. Ο συστημικός έλεγχος στην πληροφόρηση, η δυνατότητα να ορίζεται το πλαίσιο της πολιτικής επικαιρότητας επέτρεψε μέχρι τώρα τη περιθωριοποίηση τέτοιων επισημάνσεων. Ωστόσο, αυτό αλλάζει καθώς η επίθεση κλιμακώνεται προβάλλουν ως στοιχεία της, οι συνταγματικές αιχμές. Στο εξής θα έχουμε «συνταγματοποίηση» των πολιτικών εξελίξεων. Η Μέρκελ ζητά να απαγορευτούν στην Ελλάδα συνταγματικά οι πολιτικές που δημιουργούν ελλείμματα. Η γερμανική προσπάθεια για νεοφιλελεύθερη χειραγώγηση των κρατών, μέσα από σχέδια που εξυπηρετούν επιπλέον και τις δικές της ανάγκης της περιόδου, γίνεται αυταρχικά, με θεσμική επιβολή όχι μόνο από την Ε.Ε. αλλά και εκ των έσω. Συνοδεύεται από ένα εποικοδόμημα αντίστοιχων συστημικών ιδεών, σκέψεων, μηχανισμών που εγείρουν μνήμες, προκαλούν ιστορικές συγκρίσεις και τις συνακόλουθες ανατριχίλες: