Στην κλίνη του Προκρούστη

 

 φωτο Πέτρος Χρηστίδης

 

Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

Του Ευτύχη Μπιτσάκη.
 

Η Ελλάδα οδηγείται στην καταστροφή. Δεν ξέρουμε ποια μορφή θα πάρει η αναπόφευκτη πλέον χρεοκοπία. Τι κάνουν, λοιπόν, οι ηγεσίες των δύο αστικών κομμάτων; Αντιμετωπίζουν την καταστροφή σαν φυσικό φαινόμενο για το οποίο κανείς δεν ευθύνεται και, όταν τύχει να μιλούν για ευθύνες, για όλα ένοχος είναι ο άλλος. Και πώς αντιδρούν στο «μονόδρομο» παρά τις φραστικές διαφορές τους; Εκποιώντας το συσσωρευμένο κοινωνικό πλούτο, δεχόμενοι τη μεμονωμένη εθνική ανεξαρτησία, δεχόμενοι, ως «κυβέρνηση», το ρόλο υπαλλήλων, των υπαλλήλων του ΔΝΤ.

Ήτανε όμως αναπόφευκτη η καταστροφή;
Είναι χαρακτηριστικό ότι κανείς «αρμόδιος» δεν τολμά να αναζητήσει τα αίτια της χρεοκοπίας. Κατά τον αξιότιμο αντιπρόεδρο της κυβέρνησης των γραικύλων, «όλοι μαζί τα φάγαμε»! Πρώτον, δεν «τα φάγαμε». Τα φάγατε. Και προπαντός: H χρεοκοπία είναι κυρίως προϊόν της ρεμούλας; Τα αίτια της παρακμής της χώρας και της σημερινής χρεοκοπίας πρέπει να αναζητηθούν στη μορφή της καπιταλιστικής κοινωνίας μας, όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά την «απελευθέρωση» και τον εμφύλιο. Καταστροφή μέρους της ορεινής και ημιορεινής οικονομίας. Συσσώρευση του μισού πληθυσμού στην πρωτεύουσα. Απρογραμμάτιστη, ληστρική εκβιομηχάνιση και, στη συνέχεια, αποβιομηχάνιση, διόγκωση (αναπόφευκτη) του παρασιτικού τομέα της οικονομίας. Υλική παραγωγή που αντιπροσωπεύει μόλις το 15% του ΑΕΠ. 

 

Το φάντασμα της αποχώρησης από την Ευρωζώνη και οι εξορκιστές του

 

φωτο Πέτρος Χρηστίδης

 

Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

Του Κώστα Παπουλή.

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ελλάδα, αυτό της αποχώρησης από την ευρωζώνη. Όλες οι δυνάμεις του γερασμένου πολιτικού συστήματος ενώθηκαν σε μια ιερή συμμαχία, για να κυνηγήσουν αυτό το φάντασμα μαζί με το δίδυμό του, την αθέτηση πληρωμών έναντι των πιστωτών της χώρας. Ο Πάγκαλος, η Μ. Δαμανάκη, η Μπακογιάννη, ο Καρατζαφέρης, o Τσίπρας και η Παπαρήγα, τελευταία, επισείουν το σκιάχτρο της αποχώρησης από το ευρώ. Όλα αυτά, για να ξορκίσουν τη ρήξη με τις ντόπιες και ξένες οικονομικές και πολιτικές ελίτ, που απαιτεί το κίνημα της Πλατείας Συντάγματος.

Είναι αλήθεια ότι η έξοδος από την ευρωζώνη μπορεί να πάρει δύο μορφές: της άτακτης εξόδου, ανεξαρτήτου πολιτικής βούλησης, λόγω της φοράς των πραγμάτων (σενάριο που ο Κρούγκμαν δίνει 50%), ή της συγκροτημένης εξόδου λόγω παρέμβασης του λαϊκού παράγοντα, που θα οδηγήσει σε λαϊκή κυβέρνηση, αθέτηση πληρωμών, σύγκρουση με το ευρωπαϊκό κέντρο και, κατά συνέπεια, σε αποχώρηση, τουλάχιστον, από το ευρώ.

Το παγερό όχι των Ισλανδών στις τράπεζες

 

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Των ROBERT WADE, SILLA SIGURGEIRSDOTTIR *

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι Ρεπουμπλικάνοι αγωνίζονται να πετσοκόψουν τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό. Στην Πορτογαλία, οι αρχές διαπραγματεύονται την εθνική κυριαρχία με αντάλλαγμα ένα σχέδιο διάσωσης. Στην Ελλάδα, η προοπτική της αναδιάρθρωσης του χρέους εντείνει τη λιτότητα. Οταν οι κυβερνήσεις βρέθηκαν αντιμέτωπες με τις πιέσεις των κερδοσκόπων, επέλεξαν να παραδοθούν αμαχητί. Οταν όμως ζητήθηκε από τους Ισλανδούς να εκφράσουν τη γνώμη τους στο δημοψήφισμα, πρότειναν έναν άλλο δρόμο: να στείλουμε τον λογαριασμό της κρίσης σε εκείνους που την προκάλεσαν.

Μικρό νησί, μεγάλα ερωτήματα. Πρέπει άραγε να πληρώσουν οι πολίτες την τρέλα των τραπεζιτών; Εχει μείνει κάποιος θεσμός συνδεδεμένος με τη λαϊκή κυριαρχία, που να είναι σε θέση να αντιτάξει τη νομιμοποίησή του από τον λαό απέναντι στην υπεροχή του χρηματοοικονομικού τομέα; Αυτά ήταν τα διακυβεύματα του δημοψηφίσματος που οργανώθηκε στις 10 Απριλίου του 2011 στην Ισλανδία. Εκείνη την ημέρα, για δεύτερη φορά, η κυβέρνηση ζητούσε τη γνώμη του πληθυσμού: δέχεστε να αποζημιώσουμε τους ολλανδούς και βρετανούς ιδιώτες καταθέτες της ιδιωτικής τράπεζας Icesave; Οπως και στο πρώτο δημοψήφισμα, τον Μάρτιο του 2010, οι κάτοικοι του ρημαγμένου από την κρίση νησιού απάντησαν και πάλι ΟΧΙ. Το ΟΧΙ ψηφίστηκε από το 60%, ενώ στο προηγούμενο δημοψήφισμα είχε συγκεντρώσει το 93%.

Πολιτικό θρίλερ στο... χείλος της χρεοκοπίας!

Πηγή: Sofokleous10

Σε διπλό πολιτικό θρίλερ εξελίσσεται η προσπάθεια της ελληνικής και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να προωθήσουν το νέο μνημόνιο και το «πακέτο» των 100 δισ. για τη διάσωση της Ελλάδας από τη χρεοκοπία. Η κυβέρνηση μεταθέτει την ψηφοφορία στη Βουλή για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα μετά τη Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου, ελπίζοντας ότι στο μεταξύ θα έχει αποσπάσει την οριστική έγκριση του νέου δανείου, αλλά ο κίνδυνος «εκτροχιασμού» της έγκρισης φαίνεται σοβαρότερος από ποτέ!

Το σενάριο των πρόωρων εκλογών, παρότι ο πρωθυπουργός έδειξε στη μαραθώνια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου την Δευτέρα ότι επιδιώκει να τις αποφύγει, κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος, καθώς σε όλα τα πεδία διαπραγμάτευσης για το νέο δάνειο διάσωσης κάνει απειλητική την εμφάνισή του το αδιέξοδο:

Μοντέλο… ΕΥΔΑΠ

 

Πηγή: Εκηβολος

Στην Αττική και στα νησιά επεκτείνεται η ΕΥΔΑΠ, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο εμπεριστατωμένο θέμα του Φάνη Γαβρινιώτη. Πολλά τα ενδιαφέροντα σημεία αλλά και οι σχεδιασμοί της διοίκησης, ωστόσο η στήλη θα σταθεί σε μερικά επιμέρους, που μας έχουν κάνει εντύπωση τελευταία.

Κατ' αρχάς κρατάμε την πρόθεση της διοίκησης της επιχείρησης να προωθήσει τη σύσταση και τη λειτουργία μιας νέας θυγατρικής (ΕΥΔΑΠ Νήσων Α.Ε.), που θα ανήκει κατά 100% στον όμιλο.

Από χρηματιστηριακής πλευράς, η δημιουργία και μόνο θυγατρικής, αλλά αυτόνομης και χωροταξικά εμφανώς ξέχωρης από τον κορμό της μητρικής, μας παραπέμπει σε προσπάθεια ενίσχυσης του όλου πακέτου. Από επιχειρηματικής, κυρίως όμως επενδυτικής -  χρηματιστηριακής πλευράς.

Το στοίχημα του ευρώ

Πηγή: euro2day (FT)
By Kenneth Rogoff*
Δημοσιεύθηκε:  07/06/11

Όπως εύστοχα έχουν παρατηρήσει αρκετοί σχολιαστές, το πείραμα του ευρώ βρίσκεται σε σταυροδρόμι. Είτε η ευρωζώνη θα εμβαθύνει σε μία δημοσιονομική ένωση είτε τα πιο αδύναμά μέλη της θα αναγκαστούν να αποχωρήσουν. Το πείραμα του ευρώ, όμως, έχει φέρει όλο το διεθνές νομισματικό σύστημα σε σταυροδρόμι. Θα κληρονομήσουν άραγε τα εγγόνια μας έναν κόσμο με έναν τεράστιο αριθμό εθνικών νομισμάτων ή κάποιο σύστημα με πολύ μικρό αριθμό νομισμάτων, που θα αντιπροσωπεύουν περισσότερες χώρες;

Εάν το ευρώ επιβιώσει και αναδειχθεί σε ισότιμο νόμισμα με το δολάριο στη διάρθρωση των διεθνών συναλλαγματικών αποθεμάτων, είναι βέβαιο πως σταδιακά θα υπάρξει μία ισχυρή τάση προς την ένωση δυνάμεων και σε άλλες πλευρές του πλανήτη. Και άλλα μπλοκ χωρών θα θελήσουν να μιμηθούν την επιτυχία του ευρώ, στοχεύοντας σε μείωση των επιτοκίων αλλά και σε μεγαλύτερη αντοχή σε περιόδους χρηματοοικονομικών κρίσεων. Ίσως, επί παραδείγματι, ο Καναδάς και το Μεξικό να σχηματίσουν τελικά μία νομισματική ένωση στη βόρεια Αμερική με τις ΗΠΑ, στην οποία ίσως περιληφθεί και μεγάλο μέρος τελικά της Λατινικής Αμερικής.

Μύθων συνέχεια...

Πίνακας του Νίκου Γκαμαλέτσου (Λάδι σε μουσαμά 150x130 cm)

Πηγή: Ruby in an Ocean

- Το κοινωνικό κράτος στην Ελλάδα είναι υπερδιογκωμένο. Λάθος, το κοινωνικό κράτος στην Ελλάδα δεν αναπτύχθηκε ποτέ όπως στις άλλες αναπτυγμένες κοινωνίες. Πήγε να γίνει για λίγο στη δεκαετία του 80 αλλά σηκώθηκαν τα μεγάλα κεφάλια και είπαν όχι. 

- Η Ελλάδα μετά το μνημόνιο είναι υπο οικονομική κατοχή από την Τρόικα. Σωστό αλλά κατά το ήμιση διότι ήταν και πριν αλλά εμμέσως και χωρίς αντιδράσεις από το λαό που κατάπινε τα ψέμματα, τις υποσχέσεις και μερικά λεφτά που του εδιναν τη ψευδαίσθηση της ευδαιμονίας. 

- Οι Έλληνες δε δούλευαν και γι’αυτό πτωχεύουν. Λάθος, οι Έλληνες δουλεύουν και παράγουν κατά μέσο όρο περισσότερες ώρες και προϊόν αντίστοιχα από το μέσο ευρωπαϊκό όρο. Απλά το προϊόν της εργασίας τους το καρπώνται κάποιοι που βρίσκονται στα ψηλά της εισοδηματικής πυραμίδας που πράγματι δε δουλεύουν όσο δουλεύουν οι όμοιοι τους στα ξένα.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΝΕΖ

      Είναι κοινή διαπίστωση πως η Ναυπηγοεπισκευαστική Βιομηχανία της χώρας μας και κατ’επέκταση η Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη  Πειραιά, Περάματος, Σαλαμίνας, διέρχεται την πιο βαθειά κρίση στην ιστορία της, με την πολύχρονη δραματική μείωση των εργασιών ιδιαίτερα μετά τον Σεπτέμβρη του 2008, ουσιαστικά πρόκειται για κατάρρευση του κλάδου.

      Από τότε και μέχρι σήμερα η ανεργία στη ΝΕΖ έχει εκτιναχθεί στο 95% του εργατικού δυναμικού, οδηγώντας στην απόγνωση και την εξαθλίωση χιλιάδες εργαζόμενους.

      Έχει οδηγήσει εκατοντάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην υπολειτουργία και το κλείσιμο.

Έχει γίνει ολοφάνερο πως χωρίς πολιτική βούληση από την Κυβέρνηση και τον ΟΛΠ

δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί η κατάρρευση της ΝΕΒ και κατ’ επέκταση της ΝΕΖ. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο η διεθνή κρίση ούτε μόνο τα προβλήματα στη Ναυτιλία.

     Μέχρι σήμερα οι εκάστοτε κυβερνήσεις έχουν αποδεχθεί τον αρνητικό καταμερισμό για την ΝΕΒ στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

ΔΗΛΩΣΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Με κάλεσαν να μιλήσω σε συγκέντρωση στην Πλατεία Αριστοτέλους της Θεσσαλονίκης, την Πέμπτη 9 Ιουνίου στις 7 το απόγευμα. Η απάντησή μου υπήρξε θετική. Επικοινώνησα με τον Πρύτανι του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και του πρότεινα να πάρει μέρος και αυτός στη συγκέντρωση, πράγμα που δέχθηκε και μάλιστα με συγκίνηση και ιδιαίτερο ενθουσιασμό.

Όλα πήγαιναν ομαλά, έως σήμερα το πρωί που δημοσιοποιήθηκαν τα σχετικά με την συγκέντρωση. Ευθύς αμέσως, πρώτος ο Δήμαρχος δήλωσε ότι δεν παραχωρεί την Πλατεία. Χωρίς αιτιολογία. Δεύτερος ο Πρύτανις με ... δελτίο τύπου και όχι με απ' ευθείας επικοινωνία μαζί μου ή με τους διοργανωτές όπως θα ήταν φυσικό αν πράγματι υπήρχε κάποιο αντικειμενικό πρόβλημα, δηλώνει ότι τον ... ξεγέλασαν «ως προς τη μορφή και το περιεχόμενο της εκδήλωσης» και κατόπιν τούτου αρνείται να συμμετάσχει. Τρίτος υποψήφιος ομιλητής μου δήλωσε ότι αδυνατεί να πάρει μέρος, γιατί επιστρέφοντας στο σπίτι του βρήκε δεκάδες υβριστικά και απειλητικά ηλεκτρονικά μηνύματα.

Γιατί δεν Τολμήσατε, άραγε, όταν Υποθηκευόταν το Μέλλον της Χώρας;

Πηγή: ΑΥΓΗ (7/6/2011)

του Θ. Καρτερού

Όταν άκουσα στις ειδήσεις για το κείμενο των 32 "προσωπικοτήτων", προτού να το έχω διαβάσει και χωρίς να γνωρίζω τους υπογράφοντες, είπα, απευθυνόμενος στον εαυτό μου: επιτέλους, έστω και αργά, μιλούν δημόσια κάποιοι άνθρωποι του συγγραφικού, πανεπιστημιακού κατεστημένου, κάποιοι άνθρωποι της τέχνης που κατά τεκμήριο ασκούν ευρύτερη επιρροή στην κοινωνία! Όταν, ωστόσο, το διάβασα -με πολλή προσοχή, όπως όφειλα- κατάλαβα το... υπονοούμενο και χαμογέλασα πικρά!

Ομολογώ ότι ταλαντεύτηκα αν άξιζε ή όχι να ασχοληθώ με το βαρύγδουπο και σοβαροφανές αυτό κείμενο των "32", αλλά είπα, τελικά, να θέσω στους "τολμηματίες" ορισμένα ερωτήματα, έτσι... προς χάριν της κοινής λογικής και μόνο.

Μια απάντηση για το νόημα της ζωής

The well-intentioned dolts putting a price on nature are delivering it into the hands of business.

By George Monbiot. 

Published in the Guardian 7th June 2011

Love, economists have discovered, is depreciating rapidly. On current trends, it is expected to fall by £1.78 per passion-hour between now and 2030. The opportunity cost of a kiss foregone has declined by £0.36 since 1988. By 2050 the net present value of a night under the stars could be as little as £56.13. This reduction in the true value of love, they warn, could inflict serious economic damage.

None of that is true, but it’s not far off. Love is one of the few natural blessings which has yet to be fully costed and commodified. They’re probably working on it now.

Under the last government, the Department for Transport announced that it had discovered “the real value of time”. Here’s the surreal sentence in which this bombshell was dropped: “Forecast growth in the real value of time is shown in Table 3.”(1) Last week the Department for Environment announced the results of its National Ecosystem Assessment, a massive exercise involving 500 experts. The assessment, it tells us, establishes “the true value of nature … for the very first time.”(2) If you thought the true value of nature was the wonder and delight it invoked, you’re wrong. It turns out that it’s a figure with a pound sign on the front. All that remains is for the Cabinet Office to tell us the true value of love and the price of society, and we’ll have a single figure for the meaning of life.

The government has not yet produced one number for “the true value of nature”, but its scientists have costed some of the assets that will one day enable this magical synthesis to be achieved. The assessment has produced figures, for example, for the value of green spaces to human well-being. If we look after them well, our parks and greens will enhance our well-being to the tune of £290 per household per year in 2060(3).

Σχέδιο για μετατροπή των 50 δις των αποκρατικοποιήσεων σε δάνειο

Πηγή: xrimanews.gr
του Π. Παναγιώτου

Μία από τις αποκαλύψεις του XrimaNews.gr στο 2011 ήταν πως η ελληνική κυβέρνηση μέσω του πακέτου αποκρατικοποιήσεων εξέδωσε μία λευκή επιταγή 50 δις προς τους δανειστές, τους οποίους εξασφάλισε με νόμο ώστε να είναι σίγουροι πως τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις θα χρησιμοποιηθούν για το χρέος και μόνο για το χρέος.

Νωρίτερα, το Μάρτιο του 2011, είχαμε αποκαλύψει πως η Τρόικα ήθελε να λύσει το πρόβλημα της άμεσης μεταφοράς 50 δις από τη χώρα στους δανειστές, μέσω της τιτλοποίησης δημόσιας περιουσίας: ακίνητα, εταιρίες ή οτιδήποτε άλλο μετατρέπονται σε 'τίτλους', τους οποίους λαμβάνει ο δανειστής και έτσι εξασφαλίζεται πως όταν γίνει η πώληση θα λάβει τα χρήματα του.

Είχαμε μιλήσει τότε, για ένα πρωτοφανές Μέγα Swap, εγγυημένο με νόμο του κράτους, προκαλώντας τη σχετική ερώτηση δημοσιογράφων στον υφυπουργό Οικονομικών ο οποίος απαντώντας δήλωσε πως δε γνωρίζει αν υπήρξε ποτέ αντίστοιχη περίπτωση όπου άλλο κράτος να εξασφάλισε με νόμο πως οι δανειστές θα λάμβαναν δημόσια περιουσία και μάλιστα ύψους 50 δις ευρώ.

Απειλή προς "αγανακτισμένους"

Πηγή: Ποντίκι

Από το Μαρικάκι

Δεκατέσσερις μέρες μετά την πρώτη έξοδο των Αγανακτισμένων στο Σύνταγμα και στις πλατείες όλης της χώρας το έργο «ναι, αλλά δεν έχουν συγκεκριμένα αιτήματα» εξακολουθεί να παίζεται στα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις.

Από σύγχυση ορισμένοι κι εκ προθέσεως οι γνωστοί παπαγάλοι και καλοθελητές παίζουν ξανά και ξανά την ίδια κασέτα με στόχο να μειώσουν την αξία της αντίδρασης. Πιο πονηροί ορισμένοι λένε ότι οι αγανακτισμένοι δεν ζητάνε κάτι συγκεκριμένο από την κυβέρνηση ή από το πολιτικό σύστημα της χώρας (π.χ. «να τα βρούνε» υποθέτουμε).

Κοψοχρονιά πωλείται η Ελλάδα στους Γερμανούς, λέει η WSJ

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Οι Γερμανικές εταιρείες κυνηγούν αγοραστικές ευκαιρίες στην Ελλάδα, καθώς η κυβέρνηση της υπερχρεωμένης χώρας επιχειρεί να πουλήσει κρατικά περιουσιακά στοιχεία για να σταθεροποιήσει τα οικονομικά της, αναφέρει η Wall Street Journal.

H Deutsche Telekom AG ανακοίνωσε χθες ότι θα αγοράσει ένα πρόσθετο μερίδιο 10% στον ΟΤΕ έναντι 400 εκατομ. ευρώ, αυξάνοντας το μερίδιο της γερμανικής εταιρείας στο 40%. Η αγορά αυτή μεριδίου στον ΟΤΕ θεωρείται 'κλοπή' συγκρινόμενη με τα περίπου 4 δισ. ευρώ που η γερμανική εταιρεία πλήρωσε από το 2008 για να συγκεντρώσει το μερίδιο του 30%, αναφέρει η WSJ. Στη πραγματικότητα η αγορά ήταν υποχρεωτική για τη γερμανική εταιρεία (η Ελλάδα άσκησε δικαίωμα πώλησης που είχε από το 2008) η οποία ωστόσο εκφράζει την εμπιστοσύνης της στις προοπτικές της χώρας.

Οι αιτίες της παρακμής της πολιτικής

Πηγή: Ελευθεροτυπία

του Θ. Γιαλκέτση

* Αγαπητή Σαντάλ,

στα πρόσφατα γραπτά σου έχεις εκφράσει την ανησυχία σου για την παρακμή της πολιτικής στις δημοκρατικές κοινωνίες. Εχεις εύστοχα φωτίσει το πώς η μεταμοντέρνα κατάσταση, και εξαιτίας της παγκόσμιας επέκτασης του φιλελεύθερου οικονομικού και θεσμικού μοντέλου, χαρακτηρίζεται από τη διάβρωση της αγωνιστικότητας, χωρίς την οποία δεν υπάρχει πολιτική. Είναι πράγματι αναμφισβήτητο ότι η υποβάθμιση των συγκρούσεων σε έριδες μεταξύ οικονομικών συμφερόντων και σε δικαστικές διαφορές μεταξύ δικαιωμάτων παρήγαγε αξιοσημείωτους ιδεολογικούς και θεσμικούς μετασχηματισμούς. Αρκεί να σκεφτούμε την αύξηση της ισχύος μη πολιτικών θεσμών, όπως οι τράπεζες και τα δικαστήρια (η ευρωπαϊκή περίπτωση είναι από αυτήν την άποψη εμβληματική, επειδή οι πρώτοι και ακόμα και σήμερα οι πιο καθοριστικοί θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ενωσης είναι εκείνοι που εκφράζουν καλύτερα τη φιλελεύθερη ηγεμονία: η αγορά με το ενιαίο νόμισμα και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων). Εσύ υπέδειξες την επίπτωση που αυτός ο φιλελεύθερος μετασχηματισμός είχε στη δημοκρατική πολιτική, πάνω απ' όλα επειδή εκτόπισε ή προσπάθησε να εκτοπίσει την ανταγωνιστική διάσταση από τις κοινωνικές σχέσεις. Αλλά, όπως εσύ λες, μια δημοκρατική θεωρία, που θέλει να φανεί ικανή να ανταποκριθεί στις σύγχρονες παγκόσμιες και τοπικές προκλήσεις, θα έπρεπε να είναι σε θέση να αναγνωρίζει ρεαλιστικά τη σύγκρουση, δηλαδή να αποδέχεται «τον αμφίσημο χαρακτήρα της ανθρώπινης κοινωνικότητας και το γεγονός ότι η αμοιβαιότητα και η εχθρότητα δεν μπορούν να διαχωριστούν» («Επί του πολιτικού»). 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΜΕΣΙΝΗ

Πηγή: ΕΠΟΧΗ

Τι συνιστά το Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο, μία δηλαδή απείρως αυξημένη έκδοση του μνημονίου, για την ελληνική οικονομία και κοινωνία; Γιατί δεν μπορεί να συμφωνηθεί λύση σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την κρίση χρέους στην ευρωζώνη; Πώς τοποθετούνται οι αριστεροί οικονομολόγοι; Η καθηγήτρια Μαρία Καραμεσίνη μιλά στην «Εποχή».

Τη συνέντευξη πήρε
ο Παύλος Κλαυδιανός

Τα μέτρα του Μεσοπρόθεσμου Σχεδίου είναι μια πολύ πιο αυξημένη εκδοχή, παρά τις συνέπειές του, του πρώτου μνημονίου. Πώς το εξηγείς;
Η συνέχιση της ίδιας πολιτικής με εντατικοποίηση των μέτρων, με προσθήκη των ιδιωτικοποιήσεων και σκληρούς όρους – δεσμεύσεις που επιβάλλονται για την υλοποίησή τους, οφείλεται στο ότι δεν έχει αλλάξει η βασική φιλοσοφία η οποία διαπνέει τις κυρίαρχες δυνάμεις, τις πολιτικές ελίτ της ΕΕ, όσον αφορά την επίλυση της κρίσης του χρέους στην Ελλάδα και την περιφέρεια της ευρωζώνης. Επιμένουν στο ότι η αποπληρωμή πρέπει να γίνει μέσω πρωτογενών πλεονασμάτων και χωρίς να θιγούν οι ιδιώτες δανειστές. Η «διάσωση» με τη μορφή πρόσθετων δανείων, αποκλείοντας την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, εντάσσεται σ’ αυτό πλαίσιο. Ακόμα και η επίμαχη πρόταση εθελούσιας παράτασης των δανείων των ιδιωτών συναντά τεράστιες αντιστάσεις και θα δούμε σύντομα πού θα καταλήξει. Βέβαια όλοι γνωρίζουν ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι διαχειρίσιμο, βιώσιμο.

Η Ελλάδα πάλι στο χείλος του γκρεμού

A Fatally Flawed Recovery Plan

Greece Back on the Brink

Πηγή: Der Spiegel

By Manfred Ertel, Christian Reiermann and Anne Seith

The crisis in Greece does have its upsides, at least for tourists. The Acropolis, a UNESCO World Heritage site above the rooftops of Athens, recently extended its opening hours. It now closes at 7 p.m. Before, it often closed shortly after lunchtime. "It was unacceptable for our foreign visitors," says Transport Minister Dimitrios Reppas.

In the midst of the crisis, the number of museum guards, at the Acropolis, for example, has magically increased, as have the numbers of ambulance drivers and nurses. "People are enthusiastic," says Reppas, adding: "A real consolidation is underway here."

Officials from the European Union, the International Monetary Fund (IMF) and the European Central Bank (ECB), who have a different definition of consolidation, are unlikely to be quite as enthusiastic. They approved €110 billion ($159 billion) in financial aid for Greece about a year ago, imposing tough requirements on the country in return.

Δελτίο Κρίσης

Πηγή: www.protagon.gr
του Γ. Bαρουφάκη


Κάθε Παρασκευή, το Δελτίον Κρίσης του protagon.gr παρουσιάζει ένα απάνθισμα νέων και σχολίων από το παγκόσμιο μέτωπο της Κρίσης. Προφανώς δεν καταφέρνει να καλύπτει όλα τα γεγονότα και όλες τις απόψεις. Αυτό που υπόσχεται είναι μια σύνοψη όσων διάβασα, είδα ή άκουσα την εβδομάδα που πέρασε και τα οποία ίσως έχουν ενδιαφέρον για όσους παρακολουθούν την εξελισσόμενη Κρίση - ιδίως την Ευρωπαϊκή και διεθνή της διάσταση.
Το Δελτίον Κρίσης ξεκινά με ένα Θέμα της Εβδομάδας και κατόπιν ακολουθεί η επισκόπηση της εβδομάδας που πέρασε. Σήμερα η θεματολογία έχει ως εξής:
1. Το εξελισσόμενο "ελληνικό πρόβλημα" (και όχι μόνο)
2. Οι εξελίξεις στην υπόλοιπη Ευρώπη
3. Νέα από τις ΗΠΑ και τον κόσμο
Πριν από αυτά τα θέματα, ας δούμε το Θέμα της Εβδομάδας:
Η μοιραία πορεία του ελληνικού χρέους (και γιατί μόνο η αναδόμηση της ευρωζώνης μπορεί να αποτρέψει την κατάρρευση του ευρώ)

ΟΜΑΔΑ ΝΟΜΙΚΩΝ και ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ ΠΛΑΤΕΙΑΣ: ΜΝΗΜΟΝΙΟ- ΣΥΜΒΑΣΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗΣ

 Από την Ομάδα Νομικών και Οικονομολόγων της Λαϊκής Συνέλευσης

της Πλατείας Συντάγματος, όπως παρουσιάστηκε στις 5 Ιουνίου.

Θεμέλιο του πολιτεύματός μας είναι η λαϊκή κυριαρχία. (Άρθ. 1 παρ. 2 Συντάγματος)  Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, και υπάρχουν υπέρ αυτού (Άρθ.1 παρ. 3Σ).

Βρισκόμαστε στους δρόμους και τις πλατείες αγανακτισμένοι,γιατί παραβιάζεται το Σύνταγμά μας, ο θεμελιώδης καταστατικός χάρτης των δικαιωμάτων μας και νιώθουμε ότι είναι χρέος μας και ανάγκη να το υπερασπιστούμε. Η τήρηση του Συντάγματος  επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία. (άρθ. 120 παρ.2 και  4).). «Η ουσία του Δικαίου είναι η αντίσταση κατά του αδίκου» (ΑrturKaufmann, ΠΧ ΛΒ σελ.705)

Από τις αρχές του 2010 η Ελλάδα αντιμετώπιζε πρόβλημα δανειοδότησης από τις διεθνείς αγορές. Οι δανειακές ανάγκες της χώρας μας για το 2010 ήταν 53 δις ευρώ. Στις 25-1-2010, ενώ οι αγορές προσέφεραν 25 δις ευρώ με επιτόκιο 6,2%, το οικονομικό επιτελείο δανείστηκε μόνο 8 δις ευρώ για πέντε έτη (Ελευθεροτυπία, 26-1-2010). Η Ελλάδα θα μπορούσε ήδη μέχρι 31-3-2010 να είχε δανειστεί άνετα από τις διεθνείς αγορές τουλάχιστον ποσό 53,4 δις ευρώ με μέσο επιτόκιο περί το 6,2%, χωρίς να έχει παραιτηθεί από την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας σε σημαντικούς τομείς και χωρίς να έχει μετατραπεί σε οικονομικό προτεκτοράτο του ΔΝΤ και της Ευρωζώνης υπό το έλεγχο της Τρόικας (Επ. Μαριάς, Νομικό Βήμα, 2010, σελ. 2212).

Η ψήφιση του Ν.3845/2010 (περί Μνημονίου), η υπογραφή της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης (η οποία συντάχθηκε από την δικηγορική εταιρία «SlaughterandMay» με έδρα το Λονδίνο) η έκδοση της απόφασης 2010/320 του Συμβουλίου Υπουργών της ΕΕ (με την οποία ειδοποιήθηκε η Ελλάδα να λάβει μέτρα για την μείωση του ελλείμματος που κρίθηκε υπερβολικό), αλλά και η εφαρμογή τους πραγματοποιούνται κατά παράβαση βασικών διατάξεων του Συντάγματος, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αλλά και του Κοινοτικού Δικαίου.

Το προεκλογικό video του ΠΑΣΟΚ!

Πηγή red notebook

Συζητούν ο Γιάννης Βαρουφάκης και ο Λεωνίδας Βατικιώτης Πέμπτη 9 Ιουνίου, στις 8 το βράδυ.

 Πηγή: Παραλληλογράφος

To ντοκιμαντέρ «Debtoctacy» της Κατερίνας Κιτίδη και του Άρη Χατζηστεφάνου αποτελεί, σε πολλαπλά επίπεδα, ένα αξιοπρόσεκτο εγχείρημα: είναι μια ανεξάρτητη παραγωγή που χρηματοδοτήθηκε από τις εισφορές χιλιάδων πολιτών, συνιστά μια αφήγηση κόντρα στον κυρίαρχο λόγο, ενώ το έχουν δει ήδη πάνω από μισό εκατομμύριο άνθρωποι. Άλλωστε, και οι σφοδρές κριτικές που δέχτηκε επιβεβαιώνουν τη σημασία και την απήχησή του. Με λίγα λόγια, ανεξάρτητα από τον βαθμό συμφωνίας ή διαφωνίας του καθενός, δεν μπορεί κανείς να το προσπεράσει εύκολα.

Για τον λόγο αυτό, τα «Ενθέματα» οργανώνουν την Πέμπτη 9 Ιουνίου, στις 8.00 το βράδυ, συζήτηση σχετικά με το ντοκιμαντέρ. Τη συζήτηση θα ανοίξουν οι δημιουργοί του (Κατερίνα Κιτίδη και Άρης Χατζηστεφάνου) ενώ στη συνέχεια οι οικονομολόγοι Γιάννης Βαρουφάκης και Λεωνίδας Βατικιώτης θα συζητήσουν για το «Debtocracy», τους βασικούς άξονες και τα προβλήματα που θέτει. Θα ακολουθήσει συζήτηση με τους παρευρισκόμενους.

Στόχος δεν είναι οι εύκολοι έπαινοι ή οι καταγγελίες, αλλά ένας ουσιαστικός διάλογος που θα αγγίζει την ουσία των ζητημάτων που θέτει το ντοκιμαντέρ, όπως το χρέος και τα αίτια του, η συνολικότερη κατάσταση, οι προτενόμενες πολιτικές και οικονομικές λύσεις.

Η συζήτηση θα γίνει σε έναν νέο χώρο, που μόλις πιάσαμε, το εντευκτήριο των «Ενθεμάτων» (Βαλτετσίου 50-52, 6ος όροφος).

http://wp.me/p1pa1c-axl

Η Ελλάδα κέρδισε ακόμη λίγο χρόνο

Πηγή: Euro2day
by LEX (FT)

Η Ελλάδα και η ευρωζώνη κέρδισαν λίγο περισσότερο χρόνο. Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Αθήνας και των διεθνών πιστωτών της ως προς τους όρους του πακέτου στήριξης έληξαν την Παρασκευή με θετικό αποτέλεσμα. Όπως όμως συνέβη σε όλες τις προηγούμενες διπλωματικές συμφωνίες που κέρδιζαν κάποιον χρόνο, έτσι και σε αυτήν την περίπτωση ο χρόνος πιθανότατα θα σπαταληθεί σε καθυστερήσεις από την πλευρά των Ελλήνων, σε παρατηρήσεις από τις Βρυξέλλες και σε οργή από την πλευρά των αγορών. Οι επενδυτές, όμως, έχουν ίσως την τελευταία τους ευκαιρία να εξετάσουν τις επιπτώσεις από την επερχόμενη χρεοκοπία.

Κοινωνική ανάφλεξη σε αργή κίνηση

Πηγή: Καθημερινή (5/6)

του Π. Παπακωνσταντίνου

 Το κίνημα των «Αγανακτισμένων» προοιωνίζεται βαθύτατη κρίση λαϊκής νομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος στην Ευρώπη

Του Πετρου Παπακωνσταντινου

Τον 8ο μ.Χ. αιώνα, το νεαρό έθνος των Αράβων εισέβαλε στη μεσαιωνική Ευρώπη μέσω Ισπανίας, καταλύοντας το παρηκμασμένο βασίλειο των Βησιγότθων. Το τελευταίο δεκαπενθήμερο μια δεύτερη «εισβολή», εντελώς ειρηνική αυτή τη φορά, διέχυσε τα καινά δαιμόνια του αραβικού κόσμου από την Τυνησία και την Αίγυπτο στη γηραιά ήπειρο, και πάλι μέσω του ισπανικού βασιλείου. Η επέκταση του κινήματος των «Αγανακτισμένων» από τη Μαδρίτη σε δεκάδες ευρωπαϊκές πόλεις, με κορύφωση την πανευρωπαϊκή ημέρα δράσης της περασμένης Κυριακής, επανέφερε δριμύτερο το ερώτημα για μια πιθανή μεταλαμπάδευση του «πνεύματος της Ταχρίρ» στην απέναντι πλευρά της Μεσογείου.

Η αλήθεια είναι ότι οι κοινωνικές εξεγέρσεις δεν αντιγράφονται κατά βούληση, εν είδει copy paste στην οθόνη του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Αλέν Ζιπέ είχε δίκιο όταν έλεγε ότι ο ευρωπαϊκός κοινοβουλευτισμός δεν μπορεί να συγκριθεί με τις αραβικές απολυταρχίες, όπως δεν μπορεί να συγκριθεί η φτώχεια στα εργατικά προάστια του Παρισιού με την εξαθλίωση στις παραγκουπόλεις του Καΐρου.

Η δημοκρατία των «Αγανακτισμένων»

Πηγή: καθημερινή

Του Σωκρατη Tσιχλια

Αχ την καημένη τη δημοκρατία μας, πολύ ταλαιπωρείται τελευταία. Προσφάτως, μάλιστα, απειλείται, κατά μία μερίδα correct δημοσιολογούντων πολιτικών και αναλυτών, από τους «Αγανακτισμένους» του Συντάγματος. Οι οποίοι με απρεπείς χειρονομίες, σκανδαλιστικά υπονοούμενα και ύβρεις καταρρακώνουν τους θεσμούς. Σύμφωνα με αυτήν την άποψη, όσοι στρέφονται με τα αριστοφανικής καταγωγής συνθήματά τους εναντίον βουλευτών και του κτιρίου που τους φιλοξενεί, σημαδεύουν κατευθείαν την καρδιά της δημοκρατίας. Για να θεμελιωθεί μάλιστα η άποψη αυτή καταφεύγουν συχνά στις περιόδους κατάλυσης της δημοκρατίας, για να μας θυμίσουν τι υπέφεραν πολίτες και πατρίδα από τις δικτατορίες. Αλλοι πάλι ισχυρίζονται ότι είναι τουλάχιστον παράλογο ο λαός που εκλέγει να καθυβρίζει βουλευτές εκλεγμένους πριν από 20 μήνες. Κατ’ αυτήν την καινοφανή άποψη, από τετραετία σε τετραετία οι πολίτες δικαιούνται το πολύ μια βουβή διαμαρτυρία ή αν επιθυμούν να καταραστούν οφείλουν να το κάνουν αορίστως...

Ολοι όσοι ουρλιάζουν στις τηλεοράσεις υπερασπιζόμενοι θεσμούς και κοινοβούλιο προφανώς λησμονούν ότι η κυβέρνηση κατέλαβε κατ’ ουσίαν την εξουσία με ένα τεράστιο ψέμα. Ξεχνούν το περιβόητο «λεφτά υπάρχουν». 

Πετρέλαιο:Πώς ένα δημόσιο αρχείο γίνεται ιδιωτικό

Πηγή: Euro2day

του Εκηβολου

Η κινητικότητα που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό γύρω από το «πετρελαϊκό ζήτημα» προοιωνίζεται ενδιαφέρουσες εξελίξεις σε επιχειρηματικό, πολιτικό αλλά και ευρύτερα οικονομικό επίπεδο. 

Είναι εμφανές πως ισχυρά οικονομικά (και όχι μόνο) συμφέροντα λαμβάνουν θέσεις για τη διεκδίκηση μιας «πίτας» που ενδέχεται να έχει πολύ… ψωμί. 

Με αφορμή δηλώσεις και τοποθετήσεις που έχουν κάνει τον τελευταίο καιρό αρκετοί εμπλεκόμενοι, δεν μπορούμε παρά να παρατηρήσουμε ορισμένα ενδιαφέροντα -κατά την προσωπική εκτίμησή μου- στοιχεία. 

Διαβάζοντας τις δηλώσεις του υφυπουργού Ενέργειας Γ. Μανιάτη για την αξιοποίηση του εθνικού ορυκτού πλούτου, την επαναδραστηριοποίηση της Ελλάδας στην αγορά υδρογονανθράκων αλλά και την άμεση έναρξη των δραστηριοτήτων με την εκτέλεση σεισμικών ερευνών μη αποκλειστικής χρήσης (non exclusive surveys) στο Ιόνιο και στη Νότια Κρήτη, και βλέποντας τις ανακοινώσεις για τις σχετικές πρωτοβουλίες, μου γεννώνται ορισμένα εύλογα ερωτήματα(*):