Χυδαία επίδειξη δύναμης

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Καθώς η Ελλάδα βαδίζει προς τις εκλογέςχρεοκοπημένη, εξοργισμένη και μπερδεμένη, αλλά με ιλαροτραγικές επαγγελίες για ανάπτυξη, ένας απίστευτος ορυμαγδός εκβιασμών, ψευδών και επιχειρούμενων – πραγματικών ή όχι, αδιάφορο – υποσχέσεων για φθηνιάρικα ρουσφέτιαπλημμυρίζει την επικαιρότητα. Στο επίκεντρο των εκβιασμών η απειλή εξόδου από το ευρώ, για την οποία η Wall Street Journal βλέπει ως πιθανό «αντιστάθμισμα» τη βεβαιότητα των Ελλήνων για τηνεπόμενη χρεοκοπία.

Όμως τα πράγματα ποτέ δεν είναι άσπρο και μαύρο – ακόμη και όταν, στην περίπτωσή μας, η μεγάλη πλειονότητα, στις δημοσκοπήσεις, εξακολουθεί να επιθυμεί την παραμονή στην ευρωζώνη. Στην πολιτική οι εκβιασμοί, αν δεν πατάνε σε στέρεο έδαφος, είναι προβληματικοί.

Ως εκ τούτου δεν στερείται σημασίας το γεγονός ότι η ευρωζώνη δείχνει να μην πατάει καλά στα πόδια της. Ήδη στα διεθνή ΜΜΕ γίνεται λόγος για την επιστροφή της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους σε πρώτο πλάνο, αφού η «ανακούφιση» και η «ευφορία» που διαφημίζεται στην Ελλάδα από τους υποτελείς της τρόικαςουδέποτε υπήρξε – ούτε στην ευρωζώνη ούτε στις αγορές.

Ο ισχυρισμός ότι «σώθηκε» η Ελλάδα είναι καταφανώς ψευδής. Ο ισχυρισμός ότι η ευρωζώνη πήρε ανάσα από το ελληνικό «κούρεμα» είναι επίσης ψευδής. Αντιθέτως μια προσωρινή και αμφισβητούμενης σημασίας αύξηση ρευστότητας από την ΕΚΤ στις ευρωτράπεζες έδωσε μια αίσθηση προσωρινής ανακωχής, η οποία ήδη επικρίνεται από διαφορετικές πλευρές και με διαφορετικά επιχειρήματα.

Πώς η κυβέρνηση υπεξαίρεσε τα λεφτά των πανεπιστήμιων και των νοσοκομείων

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

Μέγα ζήτημα έχει προκαλέσει μέσα κι έξω από τη χώρα το κούρεμα με … οσμή σκανδάλου των ρευστών διαθέσιμων νοσοκομείων, πανεπιστημιακών και τεχνολογικών ιδρυμάτων και άλλων Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου, που με νόμο του 1997 υποχρεούνταν να διατηρούν τα μετρητά τους σε έντοκους λογαριασμούς στην Τράπεζα της Ελλάδα και η τελευταία αποφάσισε να τα ‘κουρέψει’… Και λέμε με οσμή σκανδάλου διότι όπως έχει προκύψει από τις καταγγελίες τουλάχιστον δύο ιδρυμάτων, του Νοσοκομείου Αγίων Αναργύρων και του ΤΕΙ Αθήνας, η Τράπεζα της Ελλάδας δεν επένδυσε απλά τα χρήματα των δημόσιων οργανισμών σε ΟΕΔ κάποια στιγμή μέσα στο 2009, στο 2010 ή στο 2011, όπως είχε κατά το νόμο το δικαίωμα να κάνει – και με την επιδείνωση της ποιότητας του ελληνικού χρέους, ε τι να κάνουμε; αυτά κουρεύτηκαν… Αλλά αποφάσισε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, δηλαδή στις 9 Μαρτίου, πάνω στη λήξη του PSI να ρίξει τα λεφτά των ιδρυμάτων σε ΟΕΔ ώστε να κουρευτούν…

Ένα τρισ. στις τράπεζες, μηδέν στις επιχειρήσεις

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)

By Ralph Atkins (Φρανκφούρτη)

Οι μαζικές παροχές ρευστότητας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της ευρωζώνης δεν κατόρθωσαν να ανατρέψουν τη δριμεία συρρίκνωση του τραπεζικού δανεισμού προς τον ιδιωτικό τομέα τον περασμένο μήνα, καταδεικνύοντας πόσο εύθραυστες είναι οι προοπτικές ανάκαμψης της περιφέρειας. 

Με τις δύο παροχές απεριόριστου 3ετούς δανεισμού προς τις τράπεζες της ευρωζώνης, που πραγματοποίησε ο διοικητής Mario Draghi, η ΕΚΤ πρόσφερε συνολικά πάνω από 1 τρισ. ευρώ τον Δεκέμβριο και τον Φεβρουάριο. Με τις επιχειρήσεις αυτές, η ΕΚΤ απέτρεψε την εκδήλωση «σοβαρής πιστωτικής κατάρρευσης», όπως δήλωσε ο Μ. Draghi. 

Όμως, τα αριθμητικά στοιχεία δείχνουν πως, παρότι τα μέτρα της ΕΚΤ ενθάρρυναν τις ισπανικές και τις ιταλικές τράπεζες να αυξήσουν τις αγορές κρατικών ομολόγων, η ροή πιστώσεων προς την πραγματική οικονομία συνεχίζει να συρρικνώνεται - αν και με βραδύτερο ρυθμό απ’ όσο στα τέλη του περασμένου έτους, πριν παρέμβει η κεντρική τράπεζα. 

Η κρίση χρυσή ευκαιρία για τους εργοδότες

Πηγή: http://www.aristerovima.gr/index.php (via contramee)

της Αριάδνης Αλαβάνου

Τη Δευτέρα 26/3, που στην Ελλάδα κατέφθασε και πάλι η τρόικα για να συγκεκριμενοποιήσει τις περικοπές κρατικών δαπανών ύψους 11,5 δισ. ευρώ για τα έτη 2013-2014, η Α. Μέρκελ, σε συνέντευξή της στην εκπομπή Newsnight του BBC, δήλωσε πως, αλίμονο, “θέλουμε την Ελλάδα στην Ευρωζώνη”. Ο λόγος; Μα “αν επιτρέπαμε στην Ελλάδα να φύγει, όλος ο κόσμος θα ρωτούσε μετά ποιος είναι ο επόμενος”. Κατά συνέπεια η Ευρωζώνη θα “εξασθενούσε απίστευτα” με την έξοδο της Ελλάδας. “Θα ήταν τεράστιο πολιτικό λάθος να επιτρέψουμε στην Ελλάδα να φύγει. Γι΄ αυτό θα είμαστε ξεκάθαροι με την Ελλάδα, θα πούμε: ΄Εάν θέλεις να είσαι μέλος του κοινού νομίσματος πρέπει να κάνεις τη δουλειά σου και εμείς πάντα θα σε υποστηρίζουμε”.

Εκστρατεία άρνησης του χρέους στην Ιρλανδία

Eurozone Crisis: In the Eye of the Storm

ΠΗΓΗ: Economonitor

by Megan Greene

The Eurozone crisis has been in retreat since the introduction of the European Central Bank’s (ECB) three-year long-term refinancing operations (LTROs) in late December 2011. At the European Council Meeting in early March, journalists who cover the crisis fretted that boredom loomed. The current lull does not indicate that the Eurozone is in the clear, but rather it is simply in the eye of the storm, and more drama inevitably awaits.

Extend and pretend

So far, there are three key mechanisms the troika — the European Commission, International Monetary Fund (IMF) and ECB — has employed to buy time for the Eurozone’s weaker countries to regain competitiveness and return to growth. Each of these could fail over the next few years, prompting a renewed intensification of the crisis.

The first of the Eurozone’s time-buying mechanisms is the bailout programs that have been provided to Greece, Portugal and Ireland. Greece is the most recent country to receive a European Union (EU)/IMF bailout, its second since the beginning of the crisis. The second bailout program has been predicated on growth assumptions that have already proven to be overly optimistic, with Greek gross domestic product (GDP) in 2011 actually falling much more than the troika estimated. A funding gap has already opened up in the second bailout program before the ink has even dried on it. This does not bode well for Greece being able to return to the markets when official funding runs out.

Αποκάλυψη: Δομημένη κερδοσκοπία εις βάρος των ταμείων – Του Χρήστου Ιωάννου

ΠΗΓΗ: ΜΟΝΟ#3

Έγγραφα που αποκαλύπτει το ΜΟΝΟ αποδεικνύουν ότι ο νυν διευθυντής του ΟΔΔΗΧ Π. Χριστοδούλου ως στέλεχος της Εθνικής Τράπεζας πουλούσε την ίδια ημέρα το ίδιο ομόλογο φθηνά στις τράπεζες και ακριβά στα Ταμεία.

Την ώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη οι δίκες των περίφημων δομημένων ομολόγων και η εξεταστική επιτροπή της Βουλής ερευνά τη διόγκωση του ελλείμματος της χώρας το έτος 2009, στην οποία κατέθεσε και ο γενικός διευθυντής του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους, Πέτρος Χριστοδούλου, το ΜΟΝΟ φέρνει στη δημοσιότητα έγγραφα, τα οποία δείχνουν ότι ο γενικός διευθυντής του ΟΔΔΗΧ και πρώην στέλεχος της Εθνικής Τράπεζας, διέθεσε δομημένα ομόλογα στα ασφαλιστικά ταμεία με υπερκέρδη (ο κ. Πέτρος Χριστοδούλου ήταν γενικός διευθυντής της διεύθυνσης διαχείρισης διαθεσίμων και χρηματαγοράς της Εθνικής Τράπεζας την επίμαχη περίοδο 2005-2007, ενώ το 2010 διορίστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στη θέση του γενικού διευθυντή του ΟΔΔΗΧ).

Τα έγγραφα αυτά είναι του 2007 και συντάχθηκαν με αφορμή την διερεύνηση του σκανδάλου των ομολόγων από τις ανακριτικές αρχές. Οι ανακριτές ζήτησαν από την Εθνική Τράπεζα τις συναλλαγές που είχε κάνει με αντικείμενο δομημένα ομόλογα και έλαβαν απαντητική επιστολή την οποία υπογράφουν τα αρμόδια στελέχη της τράπεζας, οι κ.κ. Πέτρος Χριστοδούλου και Λεωνίδας Φραγκιαδάκης. Στο έγγραφο αυτό αποκαλύπτεται ότι η Εθνική Τράπεζα πούλησε δομημένο ομόλογο στη θυγατρική της Εθνική Ασφαλιστική με τιμή 97,5% και την ίδια ημέρα πούλησε το ίδιο ομόλογο στα ασφαλιστικά ταμεία πολύ ακριβότερα στο 100%, δηλαδή 2,5% ποσοστιαίες μονάδες ακριβότερα.

European Success Stories

ΠΗΓΗ:NYT (via Social Europe Journal)

by P. Krugman

Oh, my:

Mr. Katainen, the 40-year-old leader of one of the euro area’s last remaining triple-A-rated countries, spoke more optimistically in his public comments of “growsterity,” a form of austerity that allows for some targeted measures to encourage growth, like Finland’s decision to grant tax relief for research spending by companies despite sharp budget cuts elsewhere.

“It’s clear that if you cut expenditures and raise taxes, it will weaken the growth in the short term,” he conceded. “But at the same time it will strengthen the credibility of the country. And once you earn back the credibility, the growth will follow, as we have seen in Ireland, for instance, or in Latvia, especially.”

Hmm:

Latvia has grown some in the past two years; so did the US in 1933-35. But it’s still a deeply depressed economy. And as for Ireland, there were some very premature victory celebrations in the early fall; remarkably, the claim that Ireland was recovering seems to have settled into the consciousness of Europe’s VSPs, while the subsequent demonstration that it was all a blip never got through

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΗΤΕΙΑ!

ΚΥΝΗΓΟΥΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΨΗΦΟΘΗΡΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΙΛΩΤΕΣ!

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

Η αθλιότητά τους δεν έχει όριο.

Ποτέ δεν είχε. Τώρα, προεκλογικά, φτάσαμε να παρακολουθούμε:

• Τον ένα κυβερνητικό εταίρο, τον ίδιο που λέει ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε» και ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι «κοπρίτες», να θυμάται τις «ανάγκες για προσλήψεις» σε τομείς του δημοσίου.

• Τον άλλο κυβερνητικό εταίρο να κατηγορεί (τον... κυβερνητικό του εταίρο) για «προεκλογική ψηφοθηρία», για «κομματικά ρουσφέτια» και να υπόσχεται πως αν αναδειχτεί αυτοδύναμος στις εκλογές, τότε θα κάνει εκείνος τις... προσλήψεις, αλλά με «αξιοκρατία»!

Συνθηκολογημένοι Κεϋνσιανοί (μέρος Β')

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

του Γ. Βαρουφάκη

Η ομορφιά της αρχαίας μυθολογίας οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στον τρόπο με τον οποίο οι προφητείες αποκτούν εξουσία επί των ανθρώπων. Για παράδειγμα, αν ο Βασιλιάς της Θήβας δεν είχε πιστέψει την προφητεία ότι ο αγέννητος ακόμα γιος του κάποια στιγμή θα τον σκότωνε, ο Οιδίποδας ούτε Οιδίποδας θα λεγόταν ούτε και θα σκότωνε τον πατέρα του πάνω σε έναν καυγά σε μια διασταύρωση, όπου βέβαια δεν τον αναγνώρισε ως πατέρα του εξ αιτίας της... προφητείας. Η προφητεία, την ώρα που γίνεται πιστευτή, αλλάζει τον κόσμο και «γεννά» τα γεγονότα που προφητεύει.

Το ίδιο συμβαίνει, ισχυρίζεται ο Keynes, σε μια οικονομία, ιδίως στον Καιρό της Κρίσης: Αν οι περισσότεροι επιχειρηματίες πιστέψουν ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα (η ζήτηση θα προκύψει) τότε τα πράγματα θα βελτιωθούν (καθώς η αισιοδοξία τους θα φέρει τις επενδύσεις που θα αναζωογονήσουν την οικονομική δραστηριότητα) επιβεβαιώνοντας τις αισιόδοξες προβλέψεις τους. Όμως, η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος είναι πως αν οι περισσότεροι επιχειρηματίες πιστέψουν ότι τα πράγματα θα δυσκολέψουν (η ζήτηση θα μειωθεί κι άλλο) τότε η κατάσταση θα χειροτερεύσει (καθώς η απαισιοδοξία τους θα αναβάλει τις επενδύσεις) επιβεβαιώνοντας την απαισιοδοξία τους. Οπότε το ερώτημα τίθεται: Τι μαντάτα θα τους αναπτέρωναν το ηθικό; Μήπως τα νέα ότι οι μισθοί μειώνονται κι άλλο; Ότι η Κεντρική Τράπεζα μειώνει τα επιτόκια; Ότι το κράτος απολύει δημόσιους υπαλλήλους και προβαίνει σε δραστικές περικοπές; Σε καμία των περιπτώσεων, απαντά ο Keynes, κόντρα στις απόψεις των περισσότερων συναδέλφων του της εποχής.

Greece's cut-price potato movement shows Greeks chipping in

Greeks are pulling together and forging innovative new social and economic models to help those hit hardest by the debt crisis

Jon Henley

The Guardian, Tue 27 Mar 2012 17.46 BST

Spyros Gkelis, a smart and hard-working biology lecturer from Thessaloniki, saw it like this. "If someone shoves you," he said, "you know, like really pushes you, hard, in the street, so it hurts, your first reaction is to lash out. Strike back. But if that doesn't achieve anything, if they keep pushing, and it keeps hurting, you think again. Try something else. Work out some way of dealing with it."

In their fifth year of recession, with 21% of the workforce jobless, salaries slashed, one in 11 people in greater Athens using soup kitchens and half the country's most prescribed medicines now in short supply, that is what more and more Greeks are doing. Faced with a half-broken state, and systems and structures only making things worse, people are doing things differently.

Συνθηκολογημένοι Κεϋνσιανοί (μέρος Α')

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

του Γ. Βαρουφάκη

Καθώς οι εκλογές πλησιάζουν, το καθήκον μας είναι ένα: να βάλουμε στο μικροσκόπιο όσους θέλουν να μας κυβερνήσουν. Προφανώς πρέπει να σκύψουμε προσεκτικά πάνω από τις διακηρύξεις τους για το τι θα κάνουν την «επόμενη μέρα». Επειδή όμως έχουμε κάθε λόγο να μην βασιζόμαστε απόλυτα στις διακηρύξεις τους αυτές, καλό είναι να βρούμε καινοτόμους τρόπους να τους κρίνουμε. Μία ιδέα είναι να μελετήσουμε πόσο συνεπείς είναι οι διακηρύξεις τους με την ιδεολογία που οι ίδιοι λένε ότι τους βοηθά να κατανοήσουν τον κόσμο ώστε να τον «αλλάξουν» (για να μην πω να του «αλλάξουν τα φώτα» και θεωρηθώ κυνικός). Το λέω αυτό επειδή το πόσο συνεπείς είναι με την ιδεολογία που οι ίδιοι διάλεξαν είναι ένας καλός μπούσουλας για να καταλάβουμε πόσο συνεπείς θα είναι με τις διακηρύξεις τους.

Τρεις είναι οι βασικοί ιδεολογικοί άξονες στους οποίους στηρίζονται μια σειρά από κόμματα που ζητούν την ψήφο μας: (Α) Οι ευθεριάζοντες-νεοφιλελεύθεροι που εναποθέτουν την πίστη τους στην «επιστροφή» σε μια ανόθευτη αγοραία οικονομία όπου το κράτος συρρικνώνεται και οι μειώσεις μισθών και τιμών οδηγούν στην έξοδο από την Κρίση. (Β) Οι Κεϋνσιανοί που, παραδοσιακά, υποστήριζαν ότι έξοδος από την Κρίση δεν γίνεται χωρίς ένα κράτος το οποίο παρεμβαίνει δραστικά για να ρυθμίζει την συνολική ζήτηση προϊόντων και υπηρεσιών. Και (Γ) τους Μαρξιστές που θεωρούν ότι ούτε το Κράτος ούτε και η αγορά δύναται να εκπολιτίσει και να «ρυθμίσει» ένα εξ κατασκευής απολίτιστο, χαοτικό και αναποτελεσματικό σύστημα (τον καπιταλισμό). Όλα τα κόμματα που σε λίγο θα αρχίσουν να μας βομβαρδίζουν με προπαγανδιστικό «υλικό» εμπίπτουν σε ένα από αυτά τα τρία ιδεολογικά ρεύματα. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ κινούνται λίγο-πολύ στον άξονα Β (με τις μεταξύ τους διαφωνίες να έχουν περιοριστεί στην σφαίρα των πολιτιστικών, ιστορικών και προσωπικών διαφορών). Η Αριστερά, όπως είναι λογικό, τοποθετείται στον άξονα (Γ). Τέλος, κόμματα όπως η Δράση και η Δημοκρατική Συμμαχία προσπαθούν να αρθρώσουν ιδεολογικό λόγο εκπορευόμενο από τον άξονα (Α). Έχει ενδιαφέρον να δούμε πόσο συνεπείς είναι όλοι τους με τον ιδεολογικό άξονα που επέλεξαν.

ΕΞ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΗΣ «ΣΙΩΠΗΡΑΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ»

ΠΗΓΗ: Δρόμος της Αριστεράς, Σάββατο 24 Μαρτίου 

Του Γ. ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Μια δεύτερη ανάγνωση στη συνέντευξη - μανιφέστο του πρωθυπουργού στους Financial Times για το ευρώ, τα μνημόνια και το πολιτικό «πεπρωμένο» της ελληνικής κοινωνίας.

Για τον χρόνο διεξαγωγής των πρόωρων εκλογών, που μέρα με τη μέρα μετατοπίζεται κατά μια εβδομάδα, πλησιάζοντας επικίνδυνα το καλοκαίρι, έχω μια πιο απλή εξήγηση από τα συνήθη σενάρια συνωμοσίας και τα πολύπλοκα τεχνάσματα των τεχνοκρατών της πολιτικής: οι άνθρωποι του Μαξίμου -το οποίο ο τεχνοκράτης πρωθυπουργός θέλει να εξελίξει σε ένα είδος μικρής καγκελαρίας- βγαίνουν κάθε πρωί στα παράθυρα και τσεκάρουν: «Έχει κόσμο έξω; Μήπως μας έχει περικυκλώσει οργισμένο πλήθος; Μπα, ηρεμία, τάξη και ασφάλεια. Ας φάμε άλλη μια εβδομάδα».

Κάπως έτσι, πλάκα πλάκα, η μεταβατική, προσωρινή, ειδικού χαρακτήρα και επικίνδυνων αποστολών κυβέρνηση έχει ροκανίσει ήδη πέντε μήνες και πάει για έκτο. Και με την ασφάλεια που προσφέρει η απουσία του «οργισμένου πλήθους» έξω από τα παράθυρα της πρωθυπουργικής Βαστίλης, ο πρωθυπουργός Λ. Παπαδήμος μπορεί να ερμηνεύει κατά βούληση τη θέληση της «σιωπηρής πλειοψηφίας».

Stratfor: Τα χρέη βουλιάζουν την Ισπανία

ΠΗΓΗ: Stratfor (via euro2day)

Η οικονομική και πολιτική κατάσταση της Ισπανίας είναι εύθραυστη. Η χώρα αντιμετωπίζει μια συνεχιζόμενη οικονομική κάμψη, υψηλά ελλείμματα, αυξανόμενο χρέος και αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του Ισπανού πρωθυπουργού Mariano Rajoy βλέπει τη δύναμή της να περιορίζεται σημαντικά από τότε που ανέλαβε, τον Δεκέμβριο του 2011, τάση η οποία πιθανότατα θα συνεχιστεί καθώς το 2012 θα επιδεινωθούν οι οικονομικές και οι κοινωνικές συνθήκες. 

Η επιδεινούμενη οικονομική και πολιτική κατάσταση στην Ισπανία αποτελεί πηγή σημαντικής ανησυχίας για την υπόλοιπη Ευρώπη. Η ισπανική οικονομία είναι μεγαλύτερη και πιο ενσωματωμένη στην υπόλοιπη Ευρώπη σε σχέση με την ελληνική και αυτό σημαίνει ότι τα προβλήματα στην Ισπανία προκαλούν προβλήματα και αλλού στη Γηραιά Ήπειρο. 

Η κατάσταση της οικονομίας 

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει ότι η ισπανική οικονομία θα συρρικνωθεί 1,7% το 2012, έχοντας αυξηθεί 0,7% το 2011. Το δημόσιο χρέος της Μαδρίτης είναι σχετικά χαμηλότερο συγκριτικά με τις άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες που κινδυνεύουν -δηλαδή με την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Ιταλία και την Πορτογαλία-, όμως έχει εκτιναχθεί από τότε που ξεκίνησε η κρίση και βρίσκεται πλέον στο 66%, από 40% πριν από την κρίση του 2008. 

Το πραγματικό πρόβλημα για την Ισπανία είναι το χρέος του ιδιωτικού τομέα, το οποίο αντιστοιχεί στο 227% του ΑΕΠ. Από αυτό, το χρέος των νοικοκυριών αντιστοιχεί στο 82% του ΑΕΠ, ενώ το χρέος των επιχειρήσεων στο 145% του ΑΕΠ. Καθώς το μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται στον ιδιωτικό τομέα, η χώρα ανήκει σε διαφορετική κατηγορία από την Ιταλία ή την Ελλάδα, στις οποίες το μεγάλο ζήτημα είναι το δημόσιο χρέος. 

Εξαφάνισαν τα χρήματα των νοσοκομείων

Εξαφάνισαν τα χρήματα των νοσοκομείων. Για ληστεία κάνουν λόγο οι γιατροί EXCLUSIVE: GREEK GOVERNMENT ROBBED PUBLIC INSTITUTIONS TO COMPLETE BOND SWAP

ΠΗΓΗ:Σεισάχθεια

Άφωνοι έμειναν πολλοί διοικητές νοσοκομείων, πρυτάνεις ΑΕΙ και υπεύθυνοι άλλων οργανισμών του Δημοσίου όταν ανακάλυψαν πως έχει  εξαφανιστεί το 70% των χρημάτων έντοκων λογαριασμών που διατηρούσαν στην Τράπεζα της Ελλάδος. Οι λογαριασμοί αυτοί δεν είχαν καμία σχέση με ομόλογα– ήταν έντοκοι τραπεζικοί λογαριασμοί στους οποίους «έμπαιναν» επιχορηγήσεις και «έβγαιναν» αναλήψεις για τα έξοδα των οργανισμών.

Όπως έγινε γνωστό από τους νοσοκομειακούς γιατρούς «την μέρα που «έκλεινε» το PSI και μάλλον λίγο πριν τα μεσάνυχτα, κυβέρνηση και διοικητής της Τράπεζας Ελλάδος αγόρασαν ομόλογα από κατόχους με αυτά τα χρήματα, χωρίς να ρωτήσουν τους καταθέτες των έντοκων λογαριασμών! 

Οι «ομολογιούχοι» αυτοί έτσι γλίτωσαν το κούρεμα, ενώ ταυτόχρονα ληστεύθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από νοσοκομεία, πανεπιστήμια και άλλους οργανισμούς τελείως απαραίτητα για την στοιχειώδη διατήρηση της λειτουργίας τους.»

Δανειακή σύμβαση υποτέλειας. Οι τράπεζες μεγάλοι κερδισμένοι

Με την πληρωμή των συμβολαίων ασφάλισης πιστωτικού κινδύνου (CDS) ύψους 2,5 δισ. ευρώ την Δευτέρα 19 Μαρτίου ολοκληρώθηκε επί τη ουσίας η ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων. Τυπικά το θέμα δεν έχει λήξει καθώς η διαδικασία ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί με τους κατόχους ελληνικών ομολόγων που διέπονται από διεθνές δίκαιο.

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους που σύμφωνα με την κυβέρνηση και τους πιστωτές οδήγησε στην διαγραφή χρέους ύψους 105 δις. ευρώ σηματοδότησε όχι μόνο την μεγαλύτερη σε έκταση αναδιάρθρωση χρέους σε ανεπτυγμένη χώρα αλλά και την πιο φιλική προς τους πιστωτές αναδιάρθρωση που έχει ποτέ συμβεί. Αρκεί μια πρώτη ματιά στα ποσά που άλλαξαν χέρια για να φανεί πως ο μεγάλος χαμένος ήταν το ελληνικό δημόσιο που βρίσκεται επιβαρυμένο με ένα πολύ μεγαλύτερο χρέος. Η διάσωση της Ελλάδας από το ΔΝΤ και την ΕΕ ανεβάζει το νέο, συνολικό δανεισμό της στα 247 δισ. ευρώ (73 δισ. ευρώ από το πρώτο δάνειο, 109 από ευρωζώνη, 28 από ΔΝΤ και 37 το υπόλοιπο του πρώτου δανείου των 110 δισ. ευρώ). Να θυμίσουμε ότι η τελευταία εκτίμηση για το δημόσιο χρέος της Ελλάδας το φέρνει στα 361 δισ. ευρώ. Τα δάνεια της διάσωσης επομένως εκπροσωπούν ένα ποσοστό που υπερβαίνει τα δύο τρίτα του συνόλου του δημόσιου χρέους.

Η Goodyear, η Pirelli και τα ψέματα της ΝΔ

ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης

Γρηγοριάδης Κώστας

Στην προσπάθεια να προσδώσει αληθοφάνεια στις συκοφαντίες ενάντια στους εργατικούς αγώνες και το ΚΚΕ, η ΝΔ γράφει, μεταξύ άλλων, στο σημείωμα που διένειμε στα στελέχη του κόμματος η γραμματεία Πολιτικού Σχεδιασμού, με τον τίτλο «Οι ευθύνες της αριστεράς»:

«(Η "αριστερά") εξανάγκασε με στοχευμένες κινητοποιήσεις και μαξιμαλιστικές θέσεις μεγάλες και μικρότερες επιχειρήσεις να βάλουν "λουκέτο", καταδικάζοντας στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενους. Αναφέρουμε για παράδειγμα ότι στις αρχές της 10ετίας του 1990, Pirelli και Goodyear αποχώρησαν από την Ελλάδα, επειδή τα συνδικάτα δεν δέχθηκαν τη μείωση του προσωπικού κατά 10%. Μέχρι τότε, το 80% των ελαστικών αυτοκινήτων κατασκευαζόταν στην Ελλάδα και γίνονταν και εξαγωγές, ενώ σήμερα εισάγονται όλα».

Ποια είναι η πραγματικότητα; Το παράδειγμα της Goodyear είναι αποκαλυπτικό και ξεσκεπάζει τους εμπνευστές της σπέκουλας σε βάρος των εργατικών αγώνων. Το εργοστάσιο της Goodyear στη Σίνδο της Θεσσαλονίκης έκλεισε οριστικά το καλοκαίρι του 1996. Εως τότε, διατηρούσε το 50% της ελληνικής αγοράς και ταυτόχρονα έκανε εξαγωγές ύψους 5 δισ. δραχμές (περίπου 15 εκ. ευρώ), ποσό μεγάλο για την εποχή.

Οι συνέπειες του δεύτερου Μνημονίου- Στέργιος Σκαπέρδας

ΠΗΓΗ: contramee

Παρά τις θριαμβολογίες για την επιτυχία του PSI, η χώρα πλέον μπαίνει σε μια πολύ διαφορετική φάση της κρίσης, με ακόμη στενότερες οικονομικές και πολιτικές επιλογές από αυτές που είχε μέχρι τώρα. Η λιτότητα -κι επομένως η ύφεση- θα συνεχισθεί και το μέλλον φαίνεται ζοφερό, χωρίς ενδείξεις για το πώς θα έρθει η οικονομική ανάκαμψη και χωρίς ουσιαστικές πολιτικές προτάσεις για έξοδο από την κρίση.

Μέχρι πρότινος ο δημόσιος διάλογος ήταν περισσότερο για τους υπαρκτούς και ανύπαρκτους κινδύνους μιας «άτακτης» χρεοκοπίας και εξόδου από την Ευρωζώνη και σχεδόν καθόλου για το τι θα συμβεί μετά το PSI και την εφαρμογή του δεύτερου Μνημονίου. Με τις επερχόμενες εκλογές, είναι αναγκαίο να ανοίξει δημόσιος διάλογος για την πραγματική κατάσταση της χώρας. Περιληπτικά, μερικές σημαντικές συνέπειες των πρόσφατων εξελίξεων είναι οι εξής:

Ελλάδα: Η δεύτερη πράξη του δράματος

ΠΗΓΗ: euro2day

Οι ελληνικές τραγωδίες αποτελούνται από τρεις πράξεις. Στην πρώτη, δίνεται το σκηνικό. Στην δεύτερη, η πλοκή φτάνει στην κορύφωσή της. Στην Ελλάδα του σήμερα, η επιβολή των «εθελοντικών» απωλειών στους ιδιώτες πιστωτές της χώρας απλώς αντιπροσωπεύει το τέλος της αρχής, καθώς η πραγματική τραγωδία δεν έχει εκτυλιχθεί ακόμα, γράφει ο καθηγητής Luigi Zingales. 

Όπως επισημαίνει, μπορεί επιφανειακά αυτή η «εθελοντική» συμφωνία με τους πιστωτές να φαίνεται ως μια «μεγάλη επιτυχία», όμως παρά την μείωση του χρέους κατά περισσότερο από 100 δισ. ευρώ, την αποφυγή γενικευμένων καταρρεύσεων τραπεζών και την συνέχιση της δυνατότητας του κράτους να πληρώνει τους υπαλλήλους του, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σκληρή. 

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΕΥΡΩ. ΔΥΟ ΜΕΛΕΤΕΣ

ΠΗΓΗ: eparistera
του Γ. Τριανταφυλλόπουλου

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ  ΤΟ ΕΥΡΩ. ΔΥΟ ΜΕΛΕΤΕΣ

Μας έδεσαν χειροπόδαρα!

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ 23/3

του Γ. Δελαστίκ

Η νέα δανειακή σύμβαση, που πέρασε πανηγυρικά τη νύχτα της Τρίτης από τη Βουλή με 213 ψήφους βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και κάποιων διαγραμμένων ομοϊδεατών τους, προκαλεί φρίκη σε όποιον επιχειρήσει έστω και μια απλή ανάγνωση των επαχθέστατων όρων της. Η Ελλάδα και η Τράπεζα της Ελλάδος «παραιτούνται αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας που ήδη έχουν ή μπορούν να δικαιούνται σε σχέση με τα ίδια και τα περιουσιακά τους στοιχεία έναντι νομικών διαδικασιών σχετικά με την παρούσα σύμβαση» ορίζει ωμά το 15ο κεφάλαιο, παράγραφος 4 της σύμβασης που ψήφισε ανενδοίαστα η Βουλή των Ελλήνων. «Αμετάκλητη» παραίτηση από «κάθε δικαίωμα ασυλίας» του ελληνικού κράτους! Ολα στο σφυρί!

Στο έλεος των δανειστών δηλαδή περνάει οτιδήποτε κατέχει το ελληνικό κράτος - από το περιεχόμενο των κρατικών ταμείων και το κτίριο... της Βουλής ως τον... Παρθενώνα, τα εδάφη και τα νησιά της πατρίδας μας! Δεν έχει σημασία αν οι δανειστές δεν επιχειρήσουν ποτέ να κατασχέσουν την Ακρόπολη. Σημασία έχει ότι οι βουλευτές δεν ντράπηκαν να τους δώσουν αυτό το δικαίωμα!

Τι (πραγματικά) είπε το ΔΝΤ για την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ

ΠΗΓΗ: The Press Project
Το ΔΝΤ αναγνωρίζει κάποια από τα πιθανά οφέλη της εξόδου από το ευρώ (για την Ελλάδα- αλλά το θέμα δεν είναι η Ελλάδα) 21 Μαρτίου 2012 ThePressProject Στην έκθεση που συνοδεύει τη νέα δανειακή σύμβαση, το ΔΝΤ αναφέρθηκε εκτενώς στο θέμα της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, προς μεγάλη έκπληξη όσων νόμιζαν ότι τώρα με το PSI "εμπεδώθηκε η θέση της χώρας στο κοινό νόμισμα". Η έκθεση παρουσιάζει την έξοδο με μελανά χρώματα. Ιδού όμως μερικά σημεία της έκθεσης  που δεν συμφωνούν με την κυβερνητική εκστρατεία τρομοκράτησης και δεν παρουσιάστηκαν στον ελληνικό τύπο: Σε περίπωση εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ "Το μεγάλο εμπορικό έλλειμμα της Ελλάδας θα έκλεινε γοργά, λόγω της συμπίεσης των εισαγωγών. Εν καιρώ, με την προϋπόθεση ότι η ισοτιμία του νέου νομίσματος θα σταθεροποιηθεί και η τάξη θα αποκατασταθεί, η υποτίμηση θα οδηγήσει σε ανάκαμψη της εμπορικής δραστηριότητας, περιλαμβανομένης της μεταποίησης και του τουρισμού. Ο ιδιωτικός τομέας είναι συνολικά καλά προετοιμασμένος "(...) πολλά θα εξαρτηθούν από το τι πολιτικές θα εφαρμοστούν μετά την έξοδο" "(...) θα χρειαστεί αναδιάρθρωση του ιδιωτικού χρέους και του διμερούς χρέους προς άλλες κυβερνήσεις για να αποκατασταθεί η βιωσιμότητα. (εξάγοντας έτσι σημαντικό κόστος)"

Προτεραιότητα στους πιστωτές...

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Πριν από τη διεξαγωγή των εκλογών θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία δημιουργίας του ειδι­κού λογαριασμού από τον οποίο θα εξυπηρετούνται κατά προτεραιότητα οι πιστωτές της χώρας.Σημειώ­νεται ότι με βάση το αρχικό αίτημα των εταίρων μας ο λογαριασμός θα έπρεπε να τηρείται στο Λουξεμβούρ­γο και να περιλαμβάνει χρήματα του επόμενου εννεαμήνου! Αντιθέτως, ωστόσο, αποφασίστηκε να τηρεί­ται στην Τράπεζα της Ελλάδος και να πιστώνεται με τα απαραίτητα κεφάλαια δέκα ημέρες πριν από τη λήξη κάθε τριμήνου.

Ειδική ρύθμιση

Για το άνοιγμά του η σημερινή κυβέρνηση θα πρέ­πει να προχωρήσει σε ειδική νομοθετική ρύθμιση, η οποία αργότερα (2013) θα ενταχθεί και στο σύνταγ­μα. Πρόκειται, όπως έχει δηλώσει ο Ευ. Βενιζέλος, για ένα είδος «αυτοπροστασίας και έγκαιρης προειδοποί­ησης».

Για το τρέχον έτος ο λογαριασμός θα προικοδοτη­θεί φυσικά μόνο από τους πόρους του δανείου διάσω­σης. Από τη στιγμή όμως που η χώρα αποκτήσει πρω­τογενές πλεόνασμα, ο λογαριασμός θα πιστώνεται και από ελληνικά κεφάλαια, τα οποία θα προέρχονται εί­τε από τις εισπράξεις των αποκρατικοποιήσεων είτε ακόμη και από τα φορολογικά έσοδα.

Κάτι που, βεβαίως, σημαίνει ότι η οποιαδήποτε τρύ­πα δημιουργηθεί θα πρέπει να καλυφθεί από εσωτε­ρικά κεφάλαια, με ό,τι αυτό συνε­πάγεται για τη λήψη πρόσθετων μέτρων.