Καρπαζιά σε φάπα μείζονα

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Θα ήταν γελοία, αν δεν ήταν τραγική. Ο λόγος για την αδυναμία της κυβέρνησης να διαχειριστεί τη βόμβα που έριξε η τρόικα την Παρασκευή ξετινάζοντας όλα τα αποθέματα κουτόχορτου με το οποίο συστηματικά η κυβέρνηση και οι επιτηρητές τάιζαν τον ελληνικό λαό από τη μέρα που η κυβέρνηση αποφάσισε να υπαγάγει τη χώρα στον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Παταγωδώς κατέρρευσε κάθε προσπάθεια να διατηρηθεί ζωντανή η εικόνα μιας κυβέρνησης που πράγματι...κυβερνά τη χώρα.

Το πρώτο χαστούκι έπεσε από τον επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ελλάδα Μπομπ Τράα, που, στην πρώτη επίσημη εμφάνισή του στην Αθήνα, σε συνέδριο της Τράπεζας της Ελλάδος, την Παρασκευή περιέγραψε το σχέδιο του οργανισμού που εκπροσωπεί για την Ελλάδα. Το οποίο συμπυκνώνεται στο παρακάτω απόσπασμα:

«Ανταλλάξτε το χρέος με κρατικούς πόρους και ακίνητα. Η κυβέρνηση πρέπει να ενεργοποιηθεί σε αυτόν τον τομέα. Χρησιμοποιήστε τα κέρδη για να εξαγοράσετε το χρέος με έκπτωση (discount). Μην ανησυχείτε για τις τιμές, απλώς κάντε διαφανείς δημοπρασίες».

Το μεσημέρι της ίδιας μέρας η τρόικα έδινε συνέντευξη Τύπου, στο πλαίσιο της οποίας οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Κομισιόν ζήτησαν ιδιωτικοποιήσεις μέχρι του ποσού των 50 δισ. ευρώ. Όπως είπαν οι επικεφαλής της αντιπροσωπείας του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, αυτά τα 50 δισ. ευρώ θα δοθούν αποκλειστικά για τη μείωση του χρέους.

Το κυβερνητικό σχέδιο για τα 50 δισ. ευρώ

****Διαβάστε την πλήρη λίστα με τις συμμετοχές του Δημοσίου στη δεξιά στήλη "Συνοδευτικό Υλικό".ΠΗΓΗ: Euro2day

Έντονες αντιδράσεις, επίσημα διαβήματα, "συγγνώμη", διαψεύσεις και ενδοκυβερνητικές κόντρες συνθέτουν το πολιτικοοικονομικό σκηνικό από τη συνέντευξη της τρόικας την Παρασκευή μέχρι και χθες το βράδυ. 
Όλα αυτά, όμως, δεν αλλάζουν την ουσία. 

Η κυβέρνηση, και κυρίως το οικονομικό επιτελείο, καλείται να βρει τον τρόπο με τον οποίο θα εξασφαλίσει 50 δισ. ευρώ έως το 2015 από τις αποκρατικοποιήσεις για να μειωθεί το δημόσιο χρέος. 

Το χρονικό 
Την Παρασκευή το μεσημέρι, ύστερα από μαραθώνιες διαβουλεύσεις μεταξύ της τρόικας και του οικονομικού επιτελείου, οι εκπρόσωποι των πρώτων αποφάσισαν να ανακοινώσουν ότι, στο πλαίσιο της διαχείρισης του ελληνικού χρέους, συμφωνήθηκε πως η Ελλάδα θα προχωρήσει σε ένα πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων ύψους 50 δισ. ευρώ έως το τέλος του 2015. 

Η συνέντευξη της τρόικας έχει καθιερωθεί να γίνεται μετά το πέρας κάθε τριμηνιαίου ελέγχου της ελληνικής οικονομίας και μέχρι τώρα γινόταν πάντα πριν από την οποιαδήποτε παρουσίαση του υπουργείου Οικονομικών (αυτό η τρόικα σκέφτεται πολύ σοβαρά να μην το ξανακάνει).

Ελλάδα όπως...Αργεντινή;

Πηγή: Sofokleous 10

Το αμύθητης αξίας χαρτοφυλάκιο ακινήτων της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου, που με βάση τις αντικειμενικές αξίες της εφορίας αποτιμάται σε 272 δις. ευρώ και αποτελεί δέλεαρ για τις μεγαλύτερες επενδυτικές τράπεζες στον πλανήτη, βρίσκεται στο επίκεντρο του θηριώδους προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, που ανακοίνωσαν η τρόικα και το υπουργείο Οικονομικών την Παρασκευή, λίγες μόλις ημέρες μετά τη μυστηριώδη επίσκεψη στην Αθήνα του δεύτερου στην ιεραρχία τραπεζίτη της Goldman Sachs.

Τα γεγονότα αυτά φαίνονται εκ πρώτης όψεως ασύνδετα μεταξύ τους, αλλά πολλοί στην τραπεζική αγορά εκτιμούν ότι δεν είναι. Όπως επισημαίνουν τραπεζικά στελέχη, που παρακολουθούν στενά τη δραστηριότητα των μεγάλων διεθνών επενδυτικών τραπεζών στα ελληνικά πράγματα, η Goldman Sachs έχει την πατρότητα σχεδίου, που είχε παρουσιασθεί στην ελληνική κυβέρνηση από τις πρώτες ημέρες που ανέλαβε την εξουσία και μπήκε στη θύελλα της κρίσης, για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, κυρίως ακίνητης, με σύγχρονες τεχνικές χρηματοοικονομικής μηχανικής και τελικό στόχο την απόσβεση μέρους του δημόσιου χρέους.

Ο Τσόμσκι υπέρ της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους

Πηγή: Ελευθεροτυπία

της Β. Σιούτη

Τη συμπαράστασή του στον ελληνικό λαό εξέφρασε την προηγούμενη εβδομάδα ο γνωστός διανοούμενος Ν. Τσόμσκι, που υπέγραψε το αίτημα της πρωτοβουλίας για σύσταση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) του χρέους, συμφωνώντας ότι οι Ελληνες έχουν δικαίωμα να μάθουν πώς και γιατί δημιουργήθηκε.

Ο Τσόμσκι υποστηρίζει ότι ο λαός δεν ήταν ο αποδέκτης του κι έτσι δεν υπάρχει κανένας λόγος να πληρώσει αυτός και, όπως έχει δηλώσει και σε πρόσφατη συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία» (Κοντέινερ 10/1/2011), «σε έναν κόσμο δικαίου τα χρέη αυτά απλά θα ακυρώνονταν».

Τον επόμενο μήνα τα μέλη της πρωτοβουλίας, που βρίσκεται ακόμα στο στάδιο της προετοιμασίας, θα απευθύνουν επισήμως προς την κυβέρνηση έκκληση για τον σχηματισμό ΕΛΕ, ώστε να μάθει ο ελληνικός λαός όλη την αλήθεια για το χρέος.

Στην πρωτοβουλία συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, η ανεξάρτητη βουλευτής Σοφία Σακοράφα, ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Σπ. Παπασπύρος, ο καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου Κ. Λαπαβίτσας, ο πρόεδρος της Επιτροπής για την Κατάργηση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου Ερίκ Τουσέν και πολλοί άλλοι. Την περασμένη εβδομάδα το σχετικό κείμενο, εκτός από τον Ν. Τσόμσκι, υπέγραψαν και άλλες προσωπικότητες από το εξωτερικό, όπως η χιλιανή κοινωνιολόγος Μάρτα Χάρνεκερ, το στέλεχος της γερμανικής αριστεράς Λ. Μπίσκι, ο καναδός οικονομολόγος Μ. Λίμποβιτς.

Ανομική δημοκρατία ή ολιγαρχικός πειρασμός;

ΠΗΓΗ: Το Βήμα

του Ν. Σεβαστάκη

Από διάφορες πλευρές μάς κατακλύζει η εικόνα μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε ομηρεία από λίγους παντοδύναμους κακούς. Η φωτογραφία φτιάχνεται με σπαράγματα της επικαιρότητας που ανήκουν σε διαφορετικά «είδη» γεγονότων: αγριότητες που εμπίπτουν στη σφαίρα του αστυνομικού δελτίου, απεργιακά συμβάντα, μορφές συλλογικής ανυπακοής για την πληρωμή των διοδίων ή την κατασκευή ΧΥΤΑ. Το πιο σημαντικό είναι εδώ το δημόσιο σχόλιο το οποίο φροντίζει να ενοποιήσει όλες αυτές τις διαφορετικές φέτες της κοινωνικής πραγματικότητας. Για να προκύψει εντέλει ένας πίνακας ανωμαλιών, μια λίστα ανομημάτων και παρεκκλίσεων από τη λογική. Το στόρι προβλέπει οργανωμένες μειοψηφίες στρεφόμενες σαδιστικά εναντίον απροστάτευτων πολιτών, επαγγελματικές κάστες που εκβιάζουν τον δύσμοιρο καταναλωτή, πολιτικούς ακτιβισμούς οι οποίοι εκμεταλλεύονται τα δεινά των πιο αδύναμων για να κάνουν το καπρίτσιο τους. Και το σχήμα προβάλλει περίπου το ίδιο για όλες τις περιπτώσεις. Αν πιστέψουμε αυτή την ιστορία, οι απεργοί γιατροί, για παράδειγμα, δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να «βλάπτουν» την υγεία των ασθενών τους. Με τον ίδιο τρόπο άλλωστε βεβαιώθηκε αρμοδίως ότι όσοι συμπαραστάθηκαν ενεργά στην επιλογή των τριακοσίων μεταναστών για απεργία πείνας ζημίωσαν την υπόθεση των ίδιων των μεταναστών. Με άλλα λόγια, σε μια κοινωνία που πέρασε φάσεις ευημερίας δεν επιτρέπεται καμιά εκδοχή ανυπακοής: αυτή είναι κατάλληλη μόνο για τριτοκοσμικές δικτατορίες. 

Η κυβέρνηση και η βίλα των οργίων, του Θ. Τζήμα, Μέλους ΕΣ ΠΑΣΟΚ

΄

Στην ελληνική ταινία «Η βίλα των οργίων», η ιδιοκτήτρια της εν λόγω βίλας- κόρη ναυάρχου- που τη νοίκιαζε ως καταφύγιο συμπαθεστάτων κατά τα άλλα μοιχών, πανικόβλητη μπροστά στον αστυνομικό που έχει καταλάβει τι γίνεται θυμάται να παρακαλέσει: «μιλάτε μου στον πληθυντικό… θα με υποχρεώσετε». Συμπυκνώνει έτσι την υποκρισία των τρόπων της «καλής κοινωνίας», που δεν έχει κανένα πρόβλημα να βγάζει λεφτά με διαφόρους τρόπους αλλά δε διανοείται να εγκαταλείψει τον καθωσπρεπισμό της

ΠΗΓΗ: tvxs

του Θ. Τζήμα, Μέλους ΕΕ ΠΑΣΟΚ

Αυτή την αντίληψη και νοοτροπία θυμίζει η δεκάωρης καθυστέρησης πατριωτική έξαρση του κυβερνητικού εκπροσώπου στο τελευταίο- αλλά όχι πρώτο- κρούσμα ιταμής συμπεριφοράς των υπαλλήλων της τρόικας. Ακολουθήθηκε δε, από διάβημα της κυβέρνησης και φυσικά από δημοσιεύματα για υπουργούς που δήθεν εξεγέρθηκαν εναντίον του ύφους- πάντα και μόνο εναντίον αυτού- της τρόικα.

Κι άλλος ένας διορισμός με σφραγίδα διαπλοκής

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

του Χρ. Ιωάννου

Αντιμέτωποι με την πολιτική τους ιστορία και την προσωπική τους αξιοπρέπεια έρχονται 17 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, μεταξύ των οποίων μέλη της σημερινής κυβέρνησης και ο γραμματέας του κινήματος, Μιχ. Καρχιμάκης.

Πριν από δύο χρόνια είχαν καταγγείλει την κυβέρνηση της Ν.Δ. για τον διορισμό του οικονομολόγου Περικλή Βενιέρη στο διοικητικό συμβούλιο των Ελληνικών Πετρελαίων και της ΕΚΟ. Οι βουλευτές υποστήριξαν, τότε, ότι ο Π. Βενιέρης είχε εμπλακεί σε «ύποπτες χρηματιστηριακές υποθέσεις».

Ο ίδιος άνθρωπος τοποθετήθηκε στο διοικητικό συμβούλιο του ΟΠΑΠ από τον υπουργό Πολιτισμού Π. Γερουλάνο, την προηγούμενη Τετάρτη, 9 Φεβρουαρίου, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες, ήταν παρών και στο διοικητικό συμβούλιο που έγινε νωρίτερα, την Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011.

Πριν από δύο χρόνια οι 17 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, με επικεφαλής το σημερινό γραμματέα του κινήματος και τους υπουργούς-υφυπουργούς, Γ. Πεταλωτή, Θεοδώρα Τζάκρη, Δ. Κουσελά, Β. Κεγκέρογλου, Χρ. Αηδόνη, Παν. Ρήγα, Μιχ. Τιμοσίδη, είχαν απευθύνει ερώτηση σε υπουργούς της Ν.Δ., ρωτώντας πώς είναι δυνατόν ένα πρώην στέλεχος της Coca Cola (ο κ. Βενιέρης), που ενεπλάκη σε «μία από τις σκοτεινότερες υποθέσεις του Χρηματιστηρίου», να διορίζεται σε εταιρείες υπό κρατικό έλεγχο.

H ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΤΖΑΜΠΑ

του ΚΙΜΠΙ

Εν αρχή ήταν όλα τζάμπα. Εννοώ πολύ πριν μάθουμε πως στο «Jumbo» όλα είναι τζάμπα, ότι «τζάμπα καίει λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι…». Και πολύ πριν θέσουμε το ερώτημα στην αγαπημένη μας «μ’ αγαπάς ή τζάμπα πίνω;». Στην αρχή ήταν όλα δωρεάν, ο Αδάμ και η Εύα είχαν ό,τι ήθελαν, ό,τι επιθυμούσαν στον παράδεισο που τους είχε διαθέσει ο κατασκευαστής τους, με τη μοναδική προειδοποίηση ν’ αποφύγουν εκείνο εκεί το κωλόδεντρο της γνώσης που φύλαγε ο δολερός όφις. «Don’t touch», έγραφε η πινακίδα μπροστά στο δέντρο, «μη μασάς», είπε ο όφις στην Εύα κι αυτή έκανε το μοιραίο βήμα, δίνοντας θηλυκό πρόσημο στο πιο δυναμικό στοιχείο της ανθρωπότητας: την περιέργεια. Δεν μάσησε, λοιπόν, η Εύα, ή για την ακρίβεια και δάγκωσε και μάσησε εκείνο το μήλο (αν ήταν μήλο) και τότε το τζάμπα πέθανε. Ο μύθος δηλοί ότι υπάρχει μια περίεργη συνάρτηση ανάμεσα στην τυφλή υπακοή στην εξουσία και στη δωρεάν πρόσβαση στα κοινά αγαθά. Επομένως, υποτίθεται ότι έκτοτε πληρώνουμε το τίμημα της παραβατικότητάς μας, της ανυπακοής μας. 

Ο πατριωτισμός του πασόκ ξεπουλάει την Ελλάδα γιατι σώζει ιδιωτικές τράπεζες.

Πηγή: Λες Μαλακίες

http://www.divshare.com/direct/13985688-198.mp3

Κατά παρέκκλιση του συντάγματος (διεθνής σύμβαση απαιτεί κύρωση από τα 3/5) και με αλλοίωση του πολιτεύματος αφού καταργεί την βουλή, δείτε τι ψήφισαν (χωρίς να έχουν την νόμιμη εξουσία για να το κάνουν): 

"Παρέχεται στον Υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί το Ελληνικό Δημόσιο και να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού, διμερή ή πολυμερή, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα κράτη – μέλη της ζώνης του ευρώ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να εφαρμοστεί το πρόγραμμα της προηγούμενης παραγράφου. Τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις του προηγούμενου εδαφίου εισάγονται στη Βουλή για συζήτηση και ενημέρωση. Ισχύουν και εκτελούνται από της υπογραφής τους"

Η ποινικοποίηση της αποφυγής πληρωμής εισιτηρίου, του e-lawyer

ΠΗΓΗ: e-lawyer (via tvxs)

Το 1994 ο νομοθέτης κατάργησε από τον ποινικό κώδικα το πλημμέλημα της "δόλιας αποφυγής πληρωμής εισιτηρίου". Το καταργημένο άρθρο 391 του Ποινικού Κώδικα ανέφερε:

"1. Όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις της απάτης κατορθώνει δόλια και χωρίς την κανονισμένη πληρωμή να παρευρεθεί σε παράσταση, έκθεση ή ανάλογη διοργάνωση ή να χρησιμοποιήσει κάποιο μέσο δημόσιας κυκλοφορίας ή κάποια άλλη εγκατάσταση που προορίζεται για κοινή χρήση, αλλά με καταβολή αντιτίμου, τιμωρείται με χρηματική ποινή ή με φυλάκιση μέχρι τριών μηνών.

2. Η ποινική δίωξη ασκείται μόνο ύστερα από έγκληση."

Βέβαια, μπορεί αυτό το άρθρο να καταργήθηκε, αλλά εξακολουθεί να ισχύει το αμέσως επόμενο άρθρο, το 392 με τίτλο "δόλια αποδοχή παροχών", το οποίο ποινικοποιεί σχεδόν την ίδια συμπεριφορά:

"1. Όποιος με πρόθεση να μην καταβάλει αντίτιμο παίρνει για άμεση κατανάλωση τρόφιμα ή ποτά ή δέχεται την παροχή καταλύματος ή υπηρεσιών, των οποίων το αντίτιμο είναι άμεσα πληρωτέο κατά τις συνήθειες των συναλλαγών τιμωρείται με χρηματική ποινή ή με φυλάκιση μέχρι τριών μηνών.

2. Η ποινική δίωξη ασκείται μόνο με έγκληση."

Δηλαδή η διαφορά ανάμεσα σε αυτό που καταργήθηκε και σε αυτό που ισχύει είναι ότι στο καταργηθέν άρθρο ο δράστης δεν έχει πληρώσει το εισιτήριο, ενώ στο ισχύον άρθρο δεν έχει σκοπό να το πληρώσει. Πρακτικά είναι απολύτως το ίδιο. Την διάταξη του άρθρου 392 μπορούμε να διαβάσουμε και τυπωμένη στο πίσω μέρος των εισιτηρίων του μετρό, στο οποίο μας ενημερώνει ότι αν δώσουμε σε άλλον το εισιτήριο, τότε αυτός ο άλλος θα έχει δεχθεί παροχή υπηρεσίας με πρόθεση να μην καταβάλλει εισιτήριο, ενώ εμείς θα είμαστε υπόλογοι για παρακίνηση σε τέλεση πλημμελήματος. Κάτι το οποίο, όπως έχω αναλύσει και στο παρελθόν, δεν ευσταθεί νομικά (βλ. Παραχώρηση επικυρωμένου εισιτηρίου στο μετρό).

Κυριακή 13/2 ανοίγουν τα διόδια

Μαζικά για την κατάργηση των διοδίων!

Κυριακή 13/2 ανοίγουν τα διόδια:

Λεπτοκαρυάς ώρα 14:00

Μακρυχωρίου ώρα 12:00

Πυργετού ώρα 12:00

Μοσχοχωρίου ώρα 11:00

Αφιδνών ώρα 11:00  

 και όλη την επόμενη εβδομάδα (13/2 ως 20/2)

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ - ΣΗΚΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΠΑΡΑ

Ο λαός των νομιμοφρόνων

ΠΗΓΗ: Γαλαξιάρχης (Ζaphod)

Με το μύθο της λαϊκής συναίνεσης, που καλλιέργησαν συστηματικά και μεθοδευμένα πολιτικά κόμματα, ΜΜΕ και κατά παραγγελία δημοσκοπήσεις, να εμφανίζει φαινόμενα κατάρρευσης, η αστική τάξη παίζει κυριολεκτικά τα ρέστα της. Κι όπως πάντα, είναι διατεθημένη να κυνηγήσει κουνούπια με... καραμπίνα. Κωμική σε βαθμό επικινδυνότητας, η εξουσία ανασσύρει όπως-όπως και εντελώς άγαρμπα από τις κάσες και τις αραχνιασμένες ντουλάπες όλα τα προπαγανδιστικά όπλα της και την πατροπαράδοτη μαζική καταστολή. Κι αν τα εργασιακά δικαιώματα γύρισαν στο 1950, ο πολιτικός λόγος επιστρέφει στο μεσοπόλεμο, επί εποχής του «λαού των νομιμοφρόνων». Κι όπως λέει η παροιμία: το χρήμα και ο έρωτας δεν κρύβονται. Ειδικά οι αστικοί γεροντοέρωτες με τις ολιγαρχίες.

Η άρχουσα τάξη ουδέποτε διακρινόταν για την πολιτική και ιδεολογική της εμβρύθεια. Άλλωστε, όταν κατέχεις πάγια την εξουσία, δε χρειάζεσαι ιδιαίτερη αναζήτηση και ανάλυση. Αρκεί η αποτελεσματική διαχείριση και διατήρηση του status σου. Κι αν η αστική δημοκρατία τής προκαλεί πού και πού κανένα εμπόδιο, δε χρειάζεται να κοπιάζει ιδιαίτερα. Πρωτίστως επιχειρεί να απονομιμοποιήσει τη διαφορετική άποψη και -αν δεν τα καταφέρει- στη συνέχεια να την εξαφανίσει. Έτσι περνάει από τις φάσεις της επικοινωνιακής διαχείρισης, στην καταστολή και τελικά στην ολιγαρχία και το φασισμό. Στη χώρα μας η ιστορία είναι πλούσια ανάλογων παραδειγμάτων και επαναλαμβανόμενων τακτικών εξουσιαστικής επιβολής. Από τον περίφημο «λαό των νομιμοφρόνων», ιδεολόγημα με το οποίο οι αντιβενιζελικοί φιλομοναρχικοί επιχειρούσαν να απονομιμοποιήσουν τους ενδοταξικούς τους αντιπάλους, έως την υπερπενηντάχρονη μαύρη περίοδο της «εθνικοφροσύνης» που εκτόπισε αποτελεσματικά σχεδόν το ένα τέταρτο του ελληνικού λαού με την ταμπέλα του προδότη.

Το άσυλο των υπογραφών της Siemens

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤου ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΟΡΟΒΕΣΗ

Από τον καιρό που άρχισε το κίνημα των διοδίων και της άρνησης καταβολής κομίστρου στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς οι λέξεις «νόμος και τάξη», είχαν τη τιμητική τους.

Εμφανίστηκαν κυρίως από την τηλεόραση σαν ύψιστες θεότητες. Μια απόλυτη ιερή αξία που ανήκε στο χώρο της μεταφυσικής, και ως εκ τούτου ο άνθρωπος δεν είχε άλλη επιλογή από το υπακούσει σε αυτόν τον υπέρτατο νόμο. Η τηλεόραση έχει μια πτυχή μεταφυσικής και δημιουργεί «γεγονότα» χωρίς καμία απολύτως απόδειξη. Αυτή η τηλεοπτική «αλήθεια» καταπίνεται αμάσητα από τον αδρανή τηλεθεατή, που την αναπαράγει μηχανικά και μπορεί να υποστηρίξει την οποιαδήποτε ανοησία και να την υποστηρίξει με το μόνο επιχείρημα πως «το είπε η τηλεόραση».

Ερωτήματα δεν μπαίνουν ποτέ. Οπως π.χ. Ποιος νόμος και ποια τάξη; Είναι νόμος και τάξη η ναζιστική κατοχή της Ελλάδας ή είναι νόμος και τάξη η Αντίσταση του ΕΑΜ; Οι νόμοι της χούντας του Παπαδόπουλου ή του Πινοσέτ; Οι Χίτλερ, Μουσολίνι, Φράνκο, Σαλαζάρ ή ακόμα ο «δικός» μας Στάλιν -που από τον τάφο του καθοδηγεί ακόμα το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής Αριστεράς- είχαν θεσπίσει νόμους που εξέφραζαν το καλό όλης της κοινωνίας ή ήταν νόμοι εναντίον της κοινωνίας; Από την Αθηναϊκή Δημοκρατία μαθαίνουμε πως οι νόμοι ψηφίζονταν από όλους, οπότε οι πολίτες υπάκουαν στον εαυτό τους. Και αυτό τους έδινε το νόμιμο δικαίωμα στη στάση, ακόμα και στρατιωτική, αν ο νόμος δεν εφαρμοζόταν.

ΠΑΝΕ ΓΥΡΕΥΟΝΤΑΣ

ΠΗΓΗ: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

του ciaoant1

Η όποια συναίνεση υπήρχε στην κυβέρνηση εξανεμίζεται ταχύτατα. Αυτοί που δεν έχουν λεφτά δεν πρόκειται να πληρώσεις, όσα πρόστιμα και να τους βάζει ο Γιωργάκης, και μάλιστα θα αρχίσουν αργά ή γρήγορα και κινήματα τύπου "δεν πληρώνω" και για λογαριασμούς ΔΕΗ και κάθε άλλο πιθανό και απίθανο φόρο/λογαριασμό/επιβάρυνση.

Όταν δεν έχεις, δεν πληρώνεις. Απλό είναι.

Και γίνεται ακόμα απλούστερο όταν αυτός που σε εγκαλεί να πληρώσεις...χρωστά στα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζόμενων δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων, έχει χαρίσει δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων στις τράπεζες, έχει καταβροχθίσει τη μία μίζα μετά την άλλη, έχει αφήσει αφορολόγητους τους εφοπλιστές, την εκκλησία, έχει μειώσει τους φόρους για τους βιομηχάνους, έχει περάσει ένα σωρό αντεργατικούς νόμους διευκολύνοντας την κερδοφορία των "λίγων και εκλεκτών" αυτού του κόσμου, έχει πει επανειλημμένα ψέματα, έχει χτυπήσει "γέρους νέους και παιδιά" που διεκδίκησαν μια καλύτερη ζωή, κτλ, κτλ, κτλ.

Υγεία

ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης

του Ν. Μπογιόπουλου

Στην κλαδική μελέτη που πραγματοποίησε η Εθνική Τράπεζα (Δεκέμβρης 2009) με θέμα τα «Ιδιωτικά Νοσοκομεία» διαβάζουμε:

*

1) Παρά την αρνητική μακροοικονομική συγκυρία, τα ιδιωτικά νοσοκομεία θα συνεχίσουν να κερδίζουν μερίδιο αγοράς έναντι των δημοσίων, καλύπτοντας το 2012 το 31% της αγοράς έναντι 27% το 2008.

Σημειωτέον ότι από το 2000, που το μερίδιό τους στην αγορά ήταν 13%, τα ιδιωτικά νοσοκομεία με βάση την πρόβλεψη για το 2012, θα έχουν αυξήσει το μερίδιο αγοράς τους κατά 140%!

*

2) Τα περιθώρια λειτουργικής κερδοφορίας των ιδιωτικών νοσοκομείων «είναι από τα υψηλότερα της ελληνικής οικονομίας». Ανέρχονταν στο 15% με τάση να ανέλθουν στο 17%.

Δηλαδή οι ρυθμοί κερδοφορίας τους είναι υπερτριπλάσιοι του τρέχοντος πληθωρισμού, ήταν οχταπλάσιοι του πληθωρισμού της προηγούμενης δεκαετίας και εφταπλάσιοι του ρυθμού που παρουσίαζε η αύξηση του ΑΕΠ ως το 2007.

ΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΤΟΠΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

ΠΗΓΗ: ISKRA

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΖΗ

1.Οι εξελίξεις στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων που διαμορφώνονται στην Ελλάδα μετά από την επιβολή του μνημονίου συνιστούν την επίτευξη ενός στόχου που έχει δρομολογηθεί κατά την τελευταία 20ετία από διεθνείς και εθνικούς κύκλους ισχυρών οικονομικών συμφερόντων, και υλοποιείται με αφορμή και άλλοθι την κρίση και το μνημόνιο. Οι αλλαγές που συντελούνται εντάσσονται στο ίδιο πνεύμα των «μεταρρυθμίσεων» των δύο τελευταίων δεκαετιών υπό την επίκληση του στόχου της ανταγωνιστικότητας που μεταφράζεται με όρους μείωσης και συμπίεσης των δαπανών για την εργασία αβέβαιης αποτελεσματικότητας, πέραν της διασφάλισης της αυξημένης κερδοφορίας του κεφαλαίου, της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων και της επέκτασης της επισφάλειας και ανασφάλειας στους κόλπους των εργαζομένων.

ΑΠΕΧΘΕΣ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

Πηγή: iskra

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ, διδάκτορα οικονομικών επιστημών 

Η βαθιά και παρατεταμένη κρίση στην ελληνική οικονομία εκδηλώνεται ως κρίση δημόσιου χρέους και ελλειμμάτων στο όνομα των οποίων μισθωτοί, συνταξιούχοι και ευρύτερα λαϊκά στρώματα καλούνται από «τρόϊκα» και κυβέρνηση σε μακροχρόνιες θυσίες για «σωτηρία» της οικονομίας. Η κρίση Χρέους έχει γίνει ιδιόμορφος «κόμπος» συμπύκνωσης των κοινωνικών αντιθέσεων και αντιπαράθεσης διαφορετικών πολιτικών εξόδου από την κρίση. Ωστόσο το κρίσιμο δίλημμα είναι με ποιους όρους; Με όρους πιστωτών ή οφειλετών, υπέρ των τραπεζιτών ή υπέρ της κοινωνίας;

Άρνηση πληρωμής «απεχθούς» χρέους

Η αμφισβήτηση ή αθέτηση (default) πληρωμής του «επαχθούς/ απεχθούς» χρέους αποτελεί κρίσιμο ζήτημα (από ηθική, οικονομική, πολιτική και διεθνή διάσταση). Η έννοια του «επαχθούς» (δυσβάστακτου, ασήκωτου, με πρόσθετα βάρη και δεσμεύσεις) και ταυτόχρονα «απεχθούς» (επί πλέον παράνομου, ανήθικου, αθέμιτου, βρώμικου, κλπ), θεμελιώνει το δικαίωμα άρνησης πληρωμής του. Και μόνο την επίκληση της «κατάστασης ανάγκης» (state of necessity) της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ να πάρουμε (1613η Συνάντηση, 17η Ιουνίου 1980), η οποία λέει ότι «ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να αναγκαστεί να κλείσει σχολεία, πανεπιστήμια, δικαστήρια, να εγκαταλείψει τις δημόσιες υπηρεσίες, επιφέροντας χάος και αναρχία στην κοινωνία, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει κονδύλια αποπληρωμής δανείων σε ξένους και ντόπιους δανειστές», θεμελιώνεται το δικαίωμα άρνησης πληρωμής όχι μόνο του «επαχθούς»/«απεχθούς» χρέους, αλλά και γενικά του δημόσιου χρέους.

ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΑΣ!ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ Ο,ΤΙ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΑΞΙΑ,ΑΠΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΑΚΙΝΗΤΑ!

πηγή: iskra

Η σημερινή συνέντευξη τύπου, της τρόικας, που σηματοδοτεί την έγκριση της 4ης δόσης(ύψους € 15 δις) των τροϊκανών δανείων καθώς και τοΜνημόνιο Νο4, ξεπέρασεακόμα και τον πλέον απαισιόδοξο νου! 

Κατά τη διάρκεια της, ο εκπρόσωπος της Κομισιόν στην τρόικα, Σερβάς Ντερούζ είπε ορθά - κοφτά,πως μέχρι το 2015, η Ελλάδα θα πρέπει να αντλήσει € 50 δις μέσω του ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας! Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος του ποσού αυτού αρκεί να αναφέρουμε, πως το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων της Κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου για την περίοδο 2011 – 2013, έφτανεμόλις τα € 7 δις...

Σύμφωνα με τον Σ. Ντερούζ, τα € 50 δις, θα προκύψουν ως εξής: € 15 δις την περίοδο 2011 – 2012 και €35 δις την περίοδο 2013 – 2014! Φυσικά, τα τεράστια αυτά ποσά δεν μπορούν να προκύψουν μόνο μέσω της κλασικής διαδικασίας ιδιωτικοποίησης μιας ΔΕΚΟ για παράδειγμα. Αντιθέτως, το σχετικό project, θα περιλαμβάνει πέραν πάσης αμφιβολίας κάθε λογής ακίνητα αλλά ακόμα ίσως και πολιτιστικά μνημεία,μέσω της μεθόδου της πολυετούς εκμετάλλευσης!