Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2011

Στις 28 Οκτωβρίου λέμε όχι στους νέους κατακτητές της χώρας και στις 17 Νοέμβρη διώχνουμε την νέα χούντα που κυβερνά τον τόπο



ΠΗΓΗ: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ


Του Λουκά Καμαριανού


•    Σε όσους είναι πραγματικά αγανακτισμένοι.

•    Σε όσους δεν αντέχουν άλλο να βλέπουν την χώρα μας να ρημάζει, να γελοιοποιείται διεθνώς και να σέρνεται σαν ζητιάνος πίσω από τους παγκόσμιους τραπεζίτες δεσμοφύλακες των λαών.

•    Σε όσους δεν μπορούν να κυβερνώνται άλλο πια από παλιάτσους, ψεύτες και ανδρείκελα.

•    Σε όσους έχουν χάσει τις δουλειές τους, βλέπουν τους μισθούς τους να συρρικνώνονται και ζούνε την συνεχή επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων.

•    Σε όσους αγωνιούν για το μέλλον των παιδιών τους, για τους κόπους μιας ζωής και για την εξασφάλιση των γηρατειών τους με αξιοπρεπείς συντάξεις.

•    Σε όσους ζητούν καλύτερη ποιότητα της κοινωνίας, του κράτους και της ζωής των πολιτών από αυτήν που είχαμε δεκαετίες τώρα.

•    Σ’ αυτούς που πιστεύουν στη δύναμη των πολιτών.

•    Σ’ αυτούς που πάλεψαν και παλεύουν στις πλατείες, στους χώρους δουλειάς και οπουδήποτε αλλού, που ελπίζουν και πιστεύουν ότι στο τέλος του αγώνα νικητής θα είναι λαός.

•    Σ’ αυτούς που θέλουν να γίνουμε σαν έλληνες φωτεινό παράδειγμα σε όλο τον κόσμο και να αποκαταστήσουμε την αξιοπρέπειά μας στην κοινότητα των λαών.       Σ’ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ:

Αυτό το φθινόπωρο πρέπει να ξεμπερδέψουμε με τους νέους κατακτητές –ΔΝΤ, ΕΕ και ΕΚΤ- που λυμαίνονται τον τόπο και τη κυβέρνηση των δοσίλογων που ξεπουλά σε τιμή ευκαιρίας ότι έχει απομείνει, πριν ολοκληρώσουν το αποτρόπαιο έργο που έχουν ξεκινήσει.

Ο αγώνας που ξεκίνησε πριν από δυο χρόνια και κορυφώθηκε με τις μεγάλες συγκεντρώσεις της πλατείας Συντάγματος και όλων των άλλων πόλεων και που η χούντα που κυβερνά πιστεύει ότι μπορεί να καταστείλει με τα χημικά, τη βία και την παραπληροφόρηση πρέπει να κλιμακωθεί και να ολοκληρωθεί.

Η κλιμάκωση αυτή πρέπει να γίνει με συναίσθημα αλλά προ παντός με λογική για να εξασφαλίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο το αποτέλεσμα. Πρέπει να ακολουθήσουμε δρόμους ειρηνικούς, αλλά εξαιρετικά δυναμικούς. Δρόμους που να αχρηστεύουν τα όπλα τους. Το σχέδιο αγώνα που προτείνεται είναι το εξής:

1.    Μέχρι τις 28 Οκτώβρη συμμετέχουμε σε όλες τις συγκεντρώσεις ή όποιες άλλες κινητοποιήσεις οργανώνει το λαϊκό κίνημα, προσπαθώντας να πετύχουμε όσο πιο πλατειά συσπείρωση και ενότητα, όλων των δυνάμεων, οργανωμένων και μη, που έχουν στόχο την άμεση ανατροπή της κατάστασης πραγμάτων που έχουμε τώρα. Το διάστημα μέχρι τις 28 Οκτώβρη θεωρείται προπαρασκευαστικό. Προσέχουμε εξαιρετικά τις προβοκάτσιες που δίνουν χέρι στην αστυνομία να προκαλέσει μακελειό. Καλούμε προσωπικότητες να υποστηρίξουν ανοικτά τις επερχόμενες κινητοποιήσεις και προσπαθούμε να περάσουμε το μήνυμά τους σε όλο και πιο πλατιά στρώματα του λαού.

2.    Στις 28 Οκτωβρίου αρχίζει η τελική αναμέτρηση ξεκινώντας στάση πληρωμών όλων των πολιτών προς κάθε δημόσιο οργανισμό, ΔΕΚΟ, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, ασφαλιστικές εταιρείες . Εδώ πρέπει να βοηθήσουμε να καταλάβει ο καθένας πως δεν μπορούν να επιβάλουν ουσιαστικές κυρώσεις , ούτε καν μπορούν να αποδείξουν ότι μια μη πληρωμή είναι απλή καθυστέρηση ή στάση πληρωμών. Τα πρόστιμα στις καθυστερήσεις είναι ελάχιστα για διάστημα δεκάδων ημερών, ενώ όπου υπάρχουν κυρώσεις άλλου τύπου (όπως κόψιμο του ρεύματος ) δεν θα μπορέσουν να επιβληθούν στο βαθμό που η κίνηση θα είναι μαζική. Οι εργαζόμενοι εξάλλου σ’ αυτές τις υπηρεσίες , θα σταθούν αλληλέγγυοι και θα δείχνουν ανυπακοή όπου μπορούν. Η μαζικότητα αυτής της κινητοποίησης μέρα με την ημέρα θα αυξάνεται με την προσπάθεια όλων είτε μεμονωμένα, είτε οργανωμένα μέσα από οποιοδήποτε μέσο υπάρχει.

3.    Στις 7 Νοεμβρίου αρχίζει η μαζική απόσυρση των καταθέσεων από τις τράπεζες. Αυτό όσο θα γενικεύεται είναι μια κατάσταση που δεν την αντέχει το σύστημα και θα αναγκαστεί να απαντήσει με κλείσιμο των τραπεζών. Αυτό θα πυροδοτήσει σειρά αντιδράσεων που θα κορυφωθούν με κήρυξη,

4.    Στις 14 Νοεμβρίου πανελλαδικής γενικής απεργίας σε όλο το δημόσιο και ιδιωτικό τομέα σε κάθε μικρό ή μεγάλο εργασιακό χώρο ώστε να σταματήσει κάθε επαγγελματική δραστηριότητα για αόριστο χρόνο

5.    και στις 17 Νοέμβρη μεγάλες συγκεντρώσεις, για πρώτη φορά από τις 28 Οκτωβρίου που θα γίνουν στην επέτειο του Πολυτεχνείου δίνοντάς της έτσι για πρώτη φορά ίσως από την μεταπολίτευση και μετά το πραγματικό της νόημα. Η αποφυγή των μεγάλων συγκεντρώσεων από τις 28 Οκτωβρίου είναι για να μην γίνουν αυτές στόχος προβοκάτσιας. Σε ότι αφορά την τελική στις 17 Νοέμβρη εκεί το σύστημα θα είναι παραλυμένο ήδη, και ανίκανο να αντιδράσει δυναμικά στο βαθμό που θα εξελιχθούν τα γεγονότα όπως περιγράφεται.    


 Στόχος όλων αυτών των κινητοποιήσεων θα είναι να παραιτηθεί η κυβέρνηση, να οριστεί υπηρεσιακή κυβέρνηση που θα διεξάγει εκλογές στις οποίες κανείς δεν πρέπει να απέχει, ούτε να ρίξει άκυρο ή λευκό, αλλά να υποστηρίξει πρόσωπα, κόμματα, παρατάξεις και μέτωπα έξω από το σημερινό πολιτικό σκηνικό (εννοείται ότι όποιος πολιτικός σχηματισμός από τους παλιούς έχει το θάρρος να ζητήσει την ψήφο του κόσμου μπορεί να το κάνει και οι ψηφοφόροι θα τον ψηφίσουν ή όχι σύμφωνα με την βούληση τους).

Η αντισυστημική, αντιμνημονιακή πλειοψηφία που σίγουρα θα προκύψει εάν οι εκλογές γίνουν μετά από ένα τέτοιο σενάριο (άρνηση πληρωμών, απόσυρση καταθέσεων, γενική απεργία, παλλαϊκή συγκέντρωση) και όχι αν γίνουν όταν το θέλουν αυτοί και όπως το θέλουν, θα πρέπει με τη βοήθεια της λαϊκής υποστήριξης να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να:

1.    Οδηγήσει τη χώρα και το λαό της έξω από το καθεστώς κατοχής από την τρόικα.
2.    Να προχωρήσει στην τιμωρία των ενόχων, σε μη αναγνώριση του χρέους και άρνηση πληρωμής του.
3.    Σε αλλαγή του τραπεζιτικού συστήματος με εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας , όλων των μεγάλων τραπεζών και έλεγχο κίνησης των κεφαλαίων προς το εξωτερικό.
4.    Αντικατάσταση του ευρώ από εθνικό νόμισμα.
5.    Ξεκίνημα της διαδικασίας για μια βαθειά αλλαγή του συντάγματος και για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με γνώμονα το συμφέρον του λαού.

     Όλα αυτά είναι εφικτά αρκεί να πιστέψουμε στην δύναμή μας, να κλείσουμε τα αυτιά μας στην παραπληροφόρηση που αποπροσανατολίζει και καθηλώνει, να αποφύγουμε την προβοκατόρικη δράση που θέλει να αιματοκυλήσει το κίνημα, να το φοβίσει και να το οδηγήσει σπίτι του καθώς και την ανωριμότητα μας που μας κάνει να νομίζουμε ότι μόνο με αίμα κερδίζονται οι επαναστάσεις.

                                               Λουκάς Καμαριανός       Αθήνα Οκτώβριος 2011

2 σχόλια:

Kostas είπε...

δεν μπορω να καταλαβω τι ρολο παιζει η εθνικοτητα ενος δυναστη..
το προβλημα ειναι ο καπιταλισμος και οχι οι "ξενοι κατακτητες".

You Pay Your Crisis είπε...

Φυσικα και δεν παιζει ρολο η εθνικη ταυτοτητα. Αλλα υπαρχουν και οι καραμπινατες αντιφασεις που δεν μπορεις να τις παρακαμψεις. Βγαζουν ματι!
Για παραδειγμα, ποσο γελοιο (τουλαχιστον) ειναι να γιορταζει συσσωμη η κυβερνηση και το "εθνος" το μεγαλο "ΟΧΙ" εναντια στους γερμανους κατακτητες το 1940, τη στιγμη που αυτη τη στιγμη η κυβερνηση ειναι κατ' ουσιαν γερμανικη. Να απαραιθμησω;