Πέμπτη 1 Μαρτίου 2012

''Τα γενόσημα δεν είναι ακριβή φάρμακα''



ΠΗΓΗ: ΜΑΑ
Με αφορμή την έντονη συζήτηση για την χρήση ,την αποτελεσματικότητα και την αξιoπιστία των γενοσήμων φαρμάκων που διεξάγεται στη χώρα μας τις τελευταίες ημέρες δημοσιεύουμε άρθρο από το ‘’Le Parisien’’  για  το πώς αντιμετωπίζεται το θέμα στη Γαλλία .
[Μετάφραση  Μal.an.]

Τα φάρμακα κοινόχρηστης ονομασίας [γενόσημα] δεν είναι ακριβή αντίγραφα των πατενταρισμένων φαρμάκων, και αυτό μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις, να υπονομεύει την αποτελεσματικότητά τους στους  ασθενείς. Η Ιατρική Ακαδημία έριξε μια μικρή βόμβα, δημοσιεύοντας μια έκθεση που αμφισβητεί τα φάρμακα αυτά, τα οποία είναι φθηνότερα από τα πατενταρισμένα προϊόντα, η χρήση των οποίων όμως, από το 1999, στηρίζεται έντονα από τα ασφαλιστικά ταμεία.
Αυτή είναι η δεύτερη αμφισβήτηση των γενοσήμων  μέσα στους τελευταίους μήνες. Ήδη τον Σεπτέμβριο, στη μελέτη του Γάλλου γιατρού, του Drα Remy Gauzit, είχαν ήδη εκφρασθεί σοβαρές αμφιβολίες σχετικά με τα ενέσιμα αντιβιοτικά κοινόχρηστης ονομασίας που χρησιμοποιούνται στα νοσοκομεία. 

Πολιτικός πίσω από τα γενόσημα



Πηγή: e-nikos.gr
Τα συμφέροντα πολιτικού προσώπου πίσω από την διάθεση γενοσήμων φαρμάκων βλέπει ο πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αθηνών Κωνσταντίνος Λουράντος που με δηλώσεις του το πρωί στον Real fm κατήγγειλε τη στάση του Υπουργείου Υγείας.
 Μιλώντας στην εκπομπή του Γιώργου Χουδαλάκη και της Μαριάνθης Κωνσταντάτου, ο πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου αναφέρθηκε στις δηλώσεις του Υπουργού Υγείας Ανδρέα Λοβέρδου στη βουλή που είχε πει "'Οσο είμαι εγώ στο υπουργείο, γενόσημα από το Ισραήλ δε θα έρθουν..." για να αποδείξει οτι αυτή η δήλωση δεν ήταν τυχαία. Ο κ.Λουράντος επικαλείται τη συμφωνία που έγινε το 2010 μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, στο πλαίσιο εμπορικής συνεργασίας, υπό τον Γιώργο Παπανδρέου.
Στο συγκεκριμένο έγγραφο περιγράφεται η εμπορική δραστηριότητα ισραηλινών εταιρειών στην Ελλάδα και μεταξύ αυτών αναφέρεται και η "Superpharm" που έχει σκοπό την ανάπτυξή της μέσω πολυφαρμακείων στην Αθήνα. Δείτε το σχετικό απόσπασμα της σελ.3
 Με μία γρήγορη ματιά στις ιστοσελίδες που αναφέρονται στη συγκεκριμένη εταιρεία, βλέπει ότι δραστηριοποιείται, κυρίως, στην παραγωγή γενοσήμων φαρμάκων.

ΚΑΙ ΧΡΗΜΑ ΘΑ ΤΥΠΩΣΕΙ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΕΛΕΩ ''SELECTIVE DEFAULT''!



ΠΗΓΗ: ISKRA


ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ, ΕΝΩ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ!
Η Τράπεζα της Ελλάδος θα καλύψει πλήρως τις ανάγκες ρευστότητας των εγχώριων τραπεζών, μετά την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, την Τρίτη, να κλείσει τις στρόφιγγες, εξαιτίας της υποβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας στην κατηγορία της «επιλεκτικής χρεοκοπίας».
Ουσιαστικά, με αυτόν τον τρόπο η ΕΚΤ αναγνωρίζει το γεγονός πως τα ελληνικά κρατικά ομόλογα που θα μπουν στο PSI, συνιστούν "σκουπίδια" που δεν μπορούν να γίνουν δεκτά ως ενέχυρο για την παροχήσκανδαλώδους ρευστότητας προς τις ελληνικές τράπεζες.
Παράλληλα, όμως με τον τρόπο αυτό η ΕΚΤ, που αποτελεί μέλος της τρόικας, πιέζει, με έμμεσο τρόπο, για την όσο το δυνατόν πιο γρήγορη και πιο αδίστακτη εφαρμογή των μέτρων του νέου μνημονίου, καθώς διαμηνύει πως το "μπλόκο" στα ελληνικά κρατικά ομόλογα θα είναι προσωρινό!ν.  
Ωστόσο, όπως διευκρινίζεται, οι ανάγκες χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών στο πλαίσιο του ευρωσυστήματος θα καλύπτονται από την Τράπεζα της Ελλάδος μέσω του Έκτακτου Μηχανισμού Ρευστότητας (του γνωστού ELA , Emergency Liquidity Assistance).

«ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΟΣ» ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ



ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης (via alfavita.gr)

Γιατρειά μόνο για όσους έχουν να πληρώσουν
Τα ταμεία θα καλύπτουν μόνο τα φτηνότερα φάρμακα της ίδιας δραστικής ουσίας και τη διαφορά απ' τα ακριβότερα θα την επιβαρύνονται οι άρρωστοι

Ορισμός της ιατροφαρμακευτικής εξαθλίωσης των λαϊκών στρωμάτων θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν οι καινούριες τροπολογίες του υπουργείου Υγείας στον εφαρμοστικό νόμο της συγκυβέρνησης, που ψηφίστηκε χτες στη Βουλή (βλέπε και σελίδες 6 - 7). Εκτός του ότι ορθώνονται μεγαλύτερα εμπόδια για πρόσβαση σε ποιοτικά φάρμακα, η χορήγησή τους θα συνοδευτεί με ακόμα πιο άγριες πληρωμές, με συνέπεια γιατρειά να υπάρχει μόνο για εκείνους που έχουν να πληρώσουν.

Με τις καινούριες τροπολογίες καθιερώνεται η συνταγογράφηση από όλους τους γιατρούς με βάση τη δραστική ουσία απ' την 1/4/2012. Δηλαδή, η συνταγογράφηση με βάση το κέρδος και το κόστος και όχι με βάση την ποιότητα και την ασφάλεια των φαρμάκων. Η συνταγογράφηση με βάση τη δραστική ουσία θα αφορά «φάρμακα των δέκα (10) μεγαλύτερων σε κατανάλωση δραστικών ουσιών» - αντί για τρεις (3) που ήταν στο αρχικό νομοσχέδιο - και απ' την 1/6/2012«καθίσταται υποχρεωτική και καθολική».

Ο κοκκινόκωλος πίθηκος και ο Ευάγγελος Βενιζέλος



ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 29/02/2012
Του Γεράσιμου Μπετσιμέα

«Η αριστερά θέλει να μας κάνει Αλβανία ή Μολδαβία» άστραψε και βρόντηξε ο πολύς κύριος Βενιζέλος. Ασφαλώς αυτή η επίθεση, που ανακαλεί μνήμες από τον αντικομουνισμό άλλων εποχών, δεν είναι τυχαία. Ούτε εκφράζει μονάχα την αχαλίνωτη φιλοδοξία ενός πολιτικού που επιδιώκει ηγετικό ρόλο στο μπλοκ των μνημονικών δυνάμεων. Η έξαλλη αυτή επίθεση συνδέεται με τον σχεδιασμό τροϊκανών και μνημονιακών δυνάμεων μπροστά στις επερχόμενες εκλογές να επιβάλλουν εκβιαστικά και φοβικά διαλείμματα. Είναι προφανές ότι αυτά θα συνοδεύονται από αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις και μέτρα για να σώσουν ό,τι μπορεί να σωθεί από ένα πολιτικό σκηνικό που βρίσκεται σε κατάρρευση. Έτσι ο Σαμαράς ανοίγεται στον ακροδεξιό χώρο και βάζει δίπλα στην πυρσό της Ν.Δ. το τσεκούρι του Βορίδη. Τα ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, παρακινούμενοι από το ένστικτο της πολιτικής επιβίωσης, προειδοποιούν για τους λιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς που θα προκαλέσουν οι εκλογές! Και φυσικά όλοι μαζί συμφωνούν να σημαδέψουν τα χαρτιά ώστε με ή δίχως εκλογές να μην αλλάξει τίποτα ουσιαστικά.

Διημερίδα των ΠΟΛΙΤΩΝ κατά του ΧΡΕΟΥΣ: ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗ



 

 ΠΗΓΗ: Πολίτες κατά του χρεουσ

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ, ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ


Διήμερο ανοιχτής συζήτησης 
3-4 Μαρτίου 2012
Βασιλική Αγίου Μάρκου  - Ηράκλειο


 

 

 

 

Π Ρ Ο Γ Ρ Α Μ Μ Α


Α. Η κοινωνία και η οικονομία στη δίνη των Μνημονίων 


Σάββατο, 3 Μάρτη 2012 (17:30- 21:30)
Συντονιστής: Αλέκος Ανδρικάκης, δημοσιογράφος «ΠΑΤΡΙΣ»


«Το σήμερα και το αύριο του Συνδικαλιστικού Κινήματος»
Σωκράτης Βαρδάκης, Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου

«Άνεργος επιστήμονας σε κατεχόμενη χώρα»
Πόπη Διακάκη, Φοιτήτρια – Πρόεδρος Συλλόγου φοιτητών Ιατρικής Κρήτης

«Πλευρές κρίσης στη διαδικασία κοινωνικής ενσωμάτωσης της νεολαίας»
Νικόλαος Σερντεδάκις, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης

«Η δυναμική του τοπικού σε περίοδο κρίσης: Αυτοδιοίκηση, Κοινωνία και Πολιτικές Δράσεις»
Γιώργος Νικολακάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης

«Κρίση, κριτική και συγκεκριμένη ουτοπία: Το παράδειγμα της κοινωνικής οικονομίας»
Σκεύος Παπαϊωάννου, Καθηγητής Κοινωνιολογίας, Κοσμήτορας Σχολής Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Κρήτης

«Η δυναμική των παράλληλων νομισμάτων»
Γιώργος Σταθάκης, Αντιπρύτανης, Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας του Πανεπιστημίου Κρήτης

On the Political Economy of Eurozone Bailouts – The curious bargain of Greece’s Hayekian neoliberals



28FEB
Following the Crash of 1929, an epic debate began between liberals who believed in capitalism’s automatic stabilisers and John Maynard Keynes who did not. Today, in Bailoutistan (Greece and the other fallen eurozone countries), this debate has taken an interesting, sad, twist.
Hayek vs Keynes
In the aftermath of the Crash of 1929, Keynes famously criticised the conventional wisdom of his time (the so-called Treasury View) which held that, given sufficient time, the economy would adjust to any recession by letting wages and interest rates fall until the entrepreneurs’ animal spirits’ are stirred sufficiently to stimulate both the additional employment and investment necessary to end the recession. Keynes’ objection was that, following a massive financial crisis that manages to infect the ‘real’ economy, it is highly likely that the large diminution in output, investment and income will lead to a ‘bad’equilibrium. To a situation where unemployment is sustainably high (and unresponsive to wage reductions that cause labour to become dirt cheap), investment is rarer than snow in the desert (even after interest rates have crashed to zero; the so-called liquidity trap) and, generally, to an economy stuck in a new underemployment equilibrium from which it will not escape even if prices are free to adjust to their heart’s content. Under those circumstances, thought Keynes, to target government budget deficits, by means of government spending cuts, is precisely wrong. His proposition was that, once an economy finds itself locked into an underemployment equilibrium, any attempt to try to “cut itself out of the slump” is tantamount to cutting one’s nose to spite one’s face. No, for Keynes the trick was to “grow out of the depression”.

Τετάρτη 29 Φεβρουαρίου 2012

Πόσα δάνεισε η ΕΚΤ; Πόσα έφυγαν από τις τράπεζες;





The graphic shows that capital flight from Greece began in earnest in the early part of 2010, almost at the same time that the first European Union bailout package for the country was passed. Flight from Portugal began just a short time later, as investors began fearing that the country was next in line.

ΠΗΓΗ: SPIEGEL

Try the Greek yoke on, Herr Hansen


Vlahovic
What would the life of an average German official be like if the Federal Republic were forced to follow the same draconian austerity measures it is currently imposing on Greece? With the help of some experts, Cicero tries to imagine it.
ΠΗΓΗ: presseurop (cicero.de)
Let’s call him Eric Hansen. Hansen works in public education in a small town in Hesse. Now and then he takes the young people in his care to the nearby town of Marburg to play in the bowling centre.
In the future, however, Mr. Hansen must consider very carefully whether he wouldn’t prefer taking the kids for a walk in the forest – the tickets for the bowling centre might be too expensive, because Hansen must save where he can. Just like the rest of the country.
Let's look at the hypothesis that the Hans Böckler Foundation put together with the help of the Institute for Macroeconomic Policy (IMK) in order to understand how the pain of Greek austerity might feel for us in Germany.

Two currencies for the most indebted states


Ajubel
ΠΗΓΗ: presseurop  29 February 2012
EESTI PÄEVALEHT TALLINN
Rather than leaving the eurozone, the most indebted countries would do better to adopt a second, national currency. It would be circulated alongside the single currency, on the model of what was practiced in the former Soviet-bloc countries at the time of independence, suggests Viljar Veebel, an Estonian political scientist.
The situation of Greece, Portugal and of several other peripheral states regarding exports, tax-collection and competition has only gotten worse in spite of two years of efforts and expense.
Given those facts, there are not many alternatives. First, the indebted states cannot abandon the single currency because that would affect the creditors who expect to be reimbursed in euros. In addition, the indebted countries cannot guarantee the normal operation of their businesses because there are no euros in circulation and they cannot print any themselves.
That leaves only two options. Either long-term loans, in euros, can be solicited from the International Monetary Fund and the European Union, or a national currency can be introduced (drachma, escudos) in parallel, that governments can print themselves if need be.

Υπογράψτε για να γίνει Δημοψήφισμα για το δημοσιονομικό σύμφωνο,


Πηγή: Γ. Παπαιωάννου

Το δημοψήφισμα για το Δημοσιονομικό σύμφωνο δεν έφερε την καταστροφήτης Ιρλανδίας και φυσικά δεν οδηγεί την νησιωτική αυτή χώρα εκτός ευρώ. Ούτε πανικόβαλε κάποιο κατεστημένο ούτε  τόλμησαν οι Γερμανοί να στείλουν τελεσίγραφο στην Ιρλανδία. Γιατί;
Κανονικά αυτή η “αλλαγή” θα έπρεπε σήμερα να δονεί κόμματα και να προκαλεί εξελίξεις και εσωκομματικές διεργασίες,  αλλά  αυτή την εποχή τα κόμματα  (Αντιμνημονικά και μη) ειδικεύονται στην ανέξοδη κλάψα για να απαντήσουν στους διθυράμβους των μνημονικών και το ανάποδο.  Και η ζωή συνεχίζεται σαν να μην συμβαίνει τίποτα σοβαρό.
Οι Έλληνες Δημοκράτες πολίτες  μας καλούν να υπογράψουμε και να ζητήσουμε να γίνει αντιστοιχο Δημοψήφισμα και στην Ελλάδα. Να το διαδώσουμε ώστε να υπογράψουν όλοι οι Έλληνες αντιμνημονιακοί
Το δημοψήφισμα στην Ιρλανδία θα διεξαχθεί και όλο αυτό θα είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για να έρθουμε πιο κοντά με “ομάδες κοινών συμφερόντων” στην Ιρλανδία και στα υπόλοιπα PIGS. Και με αυτούς φυσικούς συμάχους μας , να προκαλέσουμε παντού εξελίξεις στην Ευρωπη υπέρ της  Ελλάδας.

Economist: Beyond Greece



ΠΗΓΗ: Economist
OVER the weekend, a colleague wrote at Schumpeter on a conference he'd recently chaired:
At an Economist Conferences event for CFOs and finance directors in London this week, I asked the audience whether Greece would end up leaving the euro zone. Every single hand went up. Asked whether more countries than Greece would leave, roughly two-thirds of the audience agreed they would...
It is already happening, after all: a 70%-plus fall in the net present value of private-sector bonds counts as a pretty severe pasting for investors. The worry is the unpredictable impact of a euro-zone exit, not just for Greece but for the rest of the euro zone. The Economist has argued for a Greek default for a year, but always on the presumption that default need not mean exit. But it is ever harder to envisage a situation in which official creditors take a loss on their Greek bond holdings, which is needed to put Greek debt on a sustainable footing, but also agree to keep funding the country until it starts running a primary surplus. Default and exit are becoming inseparable.
Which brings us to the third reason why exit is likely. The prospect of euro-zone departures (even multiple ones) doesn’t scare people as much as it should. The overall mood of the delegates at the conference was relatively sanguine about the effects of an exit. Contingency plans were in place at their firms to deal with it; this wouldn’t be another 2008.
Yet 2008 is what the current situation ominously resembles...

Understanding Economic Suicide



In my January column I explained that by stonewalling financial regulatory reform and imposing draconian fiscal austerity in the midst of the worst economic recession in eighty years ruling elites in Europe, the US, and Canada have us on track for what amounts to economic suicide, putting the North Atlantic region fast on the road to becoming formerly advanced economies. How can this have happened? Why would our ruling elites engage in such counterproductive policies?
Collapse of the Political Center Left
Thatcher and Reagan launched the neoliberal counter revolution against regulated, mildly egalitarian capitalism in the early 1980s. But not until the political center-left had been turned into a willing center-right did the economic policies of the traditional political parties become barely indistinguishable.
In the US in the 1990s it was the “liberal” Democrat Bill Clinton who “ended welfare as we know it,” pushed Congress to pass NAFTA and bring China into the WTO, and ended any pretence of regulating the financial industry when he signed legislation repealing the Glass-Steagall Act separating high risk investment banking from federally insured commercial banking. Today it is the “liberal” Democrat Barak Obama who pivoted from a woefully inadequate fiscal stimulus in 2009 to offer up social security and Medicare for deficit reduction in 2011. It is Barak Obama who aided and abetted Wall Street’s successful efforts to take the teeth out of the Dodd-Frank Wall Street Financial Reform and Consumer Protection Act of 2010 before he signed it. And it is Barak Obama who scuttled international negotiations to avert climate change in Copenhagen and opportunistically absented himself from the debate as Congress failed to pass any legislation whatsoever to address climate change.

Μεταξύ σφύρας και άκμονος η ISDA – Δεν θέλει credit event για την Ελλάδα αλλά η διαδικασία οδηγείται προς την κατεύθυνση της επίσημης χρεοκοπίας



www.bankingnews.gr

Π. Λεωτσάκος

(upd)Μεταξύ σφύρας και άκμονος βρίσκεται η ISDA που θα συνεδριάσει τελικά αύριο Πέμπτη και όχι σήμερα Τετάρτη όπως αρχικά είχε προγραμματιστεί για το αν υπάρχει ή όχι credit event στην Ελλάδα.
Η ISDA ίσως να μην πιστοποιήσει credit event παραβιάζοντας κάθε κανόνα αλλά αν ενεργοποιηθούν τα CACs θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο το πιστωτικό γεγονός και η πληρωμή των CDS.
Το μεγάλο στρατηγικό λάθος που έχει γίνει και έχει προκαλέσει την οργή των funds είναι η διακριτική και άνιση μεταχείριση της ΕΚΤ και των εθνικών κεντρικών τραπεζών.
Ίσως να αποδειχθεί μεγάλο λάθος η επιλογή προστασίας της ΕΚΤ καθώς πλέον αποτελεί ένα καλό επιχείρημα για τους αυστηρούς επικριτές ότι η διαδικασία δεν είναι ισότιμη.
Το επενδυτικό fund Alea Group Holdings, το οποίο έχει έδρα τις Βερμούδες, μέλος του Fortress ήδη  υπέβαλλε ερώτημα προς την ISDA αν υφίσταται πιστωτικό γεγονός ενώ παράλληλα αυστηρή προειδοποίηση προς την Ελλάδα απευθύνει το γερμανικό επενδυτικό λόμπι DSW.
Σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε, το DSW ζητά από την Ελλάδα να παράσχει σαφήνεια αναφορικά με τη μεταχείριση των μεμονωμένων ομολογιούχων στη διαδικασία ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων, καθώς διαφορετικά ο δρόμος είναι ένας: Η χρεοκοπία, που με κάθε τρόπο προσπαθούν να αποφύγουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες.

Από την Ανατολική Γερμανία στον ευρωπαϊκό Νότο



ΑΣΤΟΧΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΕΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΜΕΡΟΣ Β΄
του Χρήστου Χατζηιωσήφ

Τα χρόνια 1991-1993, στην πρώην Ανατολική Γερμανία, πουλήθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες χιλιάδες επιχειρήσεις, συχνά ως απλά ακίνητα, και βρέθηκαν στο δρόμο 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι. Οι αγοραστές ήταν γνωστές δυτικογερμανικές και μεγάλες ξένες επιχειρήσεις, μαζί με εκατοντάδες τυχάρπαστους επιχειρηματίες ποικίλων προελεύσεων. Η αξία της κρατικής βιομηχανίας της Ανατολικής Γερμανίας είχε εκτιμηθεί ανάμεσα σε 200 και 600 δισεκατομμύρια μάρκα. Από τη ρευστοποίησή της όμως η Treuhand εισέπραξε μόνο 44 δισεκατομμύρια και πήρε υποσχέσεις από τους αγοραστές ότι θα επένδυαν άλλα 170 δισεκατομμύρια στις επιχειρήσεις που απέκτησαν.

Η όλη επιχείρηση εξελίχθηκε σε λεηλασία της δημόσιας περιουσίας τόσο της τέως Ανατολικής, αλλά και της Δυτικής Γερμανίας. Παρά τον στόχο της ιδιωτικοποίησης στο όνομα της μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας του ιδιωτικού σε σχέση με το δημόσιο, η διαδικασία ήταν άκρως πολιτικοποιημένη. Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα έλεγχε την Treuhand, η Μπρίγκιτ Μπρόυελ, που διαδέχθηκε τον Ρόβεντερ, ήταν υπουργός Οικονομικών της χριστιανοδημοκρατικής κυβέρνησης της Κάτω Σαξωνίας και συγγένευε με επικεφαλής ιδιωτικών τραπεζών και μεγάλων βιομηχανιών. Οι Χριστιανοδημοκράτες φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από παράνομες πληρωμές, οι οποίες ως σκάνδαλα σημάδεψαν την αποχώρηση του Χέλμουτ Κολ από την πολιτική. Ορισμένα από αυτά φημολογείται ότι συνδέονταν με παρεμβάσεις ξένων κυβερνήσεων υπέρ των δικών τους επιχειρήσεων, που διεκδικούσαν κομμάτια από το κουφάρι της ανατολικογερμανικής βιομηχανίας.

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΟ!



ΠΗΓΗ: Ισκρα
ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ: ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΙΔΙΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΤΗΣ Ε.Ε.!
Σε δημοψήφισμα για την επικύρωση του νέου δημοσιονομικού συμφώνου προχωρά η Ιρλανδία. «Ο ιρλανδικός λαός θα κληθεί να δώσει την εξουσιοδότησή του για την επικύρωση της συνθήκης», δήλωσε στη Βουλή ο πρωθυπουργός Έντα Κέννυ.
Η κυβέρνηση της Ιρλανδίας αποδέχθηκε τον περασμένο μήνα στη διάρκεια συνόδου κορυφής το σύμφωνο που επιβάλλει αυστηρότερη δημοσιονομική πειθαρχία.Ακολούθησαν πιέσεις από την αντιπολίτευση για δημοψήφισμα και στη συνέχεια ο πρωθυπουργός ζήτησε κρατική νομική γνωμοδότηση για το αν η διεξαγωγή του είναι απαραίτητη.
Έπειτα από διαβουλεύσεις, ο γενικός εισαγγελέας, ο οποίος είναι αρμόδιος να συμβουλεύει την κυβέρνηση για συνταγματικά ζητήματα, «αποφάσισε να διοργανώσει δημοψήφισμα για το θέμα αυτό, κατά τη διάρκεια του οποίου θα ζητηθεί από τον ιρλανδικό λαό να εγκρίνει την επικύρωση αυτής της συνθήκης», δήλωσε ο Κένι.

"Κολλημένη" με λάθος στόχους η ΕΕ



ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)
Τον προηγούμενο χρόνο, 13 χώρες της ευρωζώνης ξεπέρασαν τον στόχο του 3% που είχε τεθεί για το έλλειμμα ως ποσοστό του ΑΕΠ. Οι τελευταίες προβλέψεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η ευρωζώνη οδεύει φέτος σε ήπια ύφεση. Κατά συνέπεια, εάν δεν επιβληθούν νέα μέτρα, τα περισσότερα από αυτά τα κράτη κινδυνεύουν να αποτύχουν εκ νέου στους στόχους των προϋπολογισμών. 

Αυτό ισχύει κυρίως για την Ισπανία, της οποίας το ΑΕΠ εκτιμάται ότι θα συρρικνωθεί φέτος κατά 1% (δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξη πρόβλεψη), ενώ η χώρα υποτίθεται ότι πρέπει να περιορίσει το έλλειμμά της στο 3% του ΑΕΠ μέχρι τον επόμενο χρόνο. Πολλές ακόμη χώρες βρίσκονται στην ίδια θέση. 

Το δίλημμα για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή -δεδομένου μάλιστα ότι ενισχύεται ο εποπτικός της ρόλος- είναι πώς θα χειριστεί αυτήν την κατάσταση. Θα πρέπει ο Olli Rehn, ο νέος αντιπρόεδρος της Κομισιόν, να ωθήσει τις χώρες να αναλάβουν άμεση δράση; Ή θα πρέπει να παραδεχτεί ότι αυτοί οι στόχοι είναι ανέφικτοι και να δώσει έμφαση στην προσπάθεια και όχι στο αποτέλεσμα; 

Krugman: European Crisis Realities



Πηγή: ΝΥΤ

P. Krugman

This is not original, but for reference I find some charts useful. In what follows I show data for the euro area minus Malta and Cyprus — 15 countries. I use red bars for the GIPSIs — Greece, Ireland, Portugal, Spain, IrelandItaly — and blue bars for everyone else.
There are basically three stories about the euro crisis in wide circulation: the Republican story, the German story, and the truth.
The Republican story is that it’s all about excessive welfare states. How does that hold up? Well, let’s look at public social expenditures as a share of GDP in 2007, before the crisis, from the OECD Factbook:
Hmm, only Italy is in the top five — and Germany’s welfare state was bigger.