Στο δρόμο της Αργεντινής

Πηγή: The Press Project
Του Κώστα Λαπαβίτσα Όταν υπέγραψε το Μνημόνιο, η κυβέρνηση Παπανδρέου έβαλε την Ελλάδα σε πορεία Αργεντινής. Για να κρατήσει τη χώρα πάση θυσία μέσα στο πλαίσιο του σκληρού νομίσματος, αποδέχτηκε δάνεια με επαχθή επιτόκια και όρους αποπληρωμής. Εκχώρησε μέρος της εθνικής κυριαρχίας στην τρόικα επιβάλλοντας λιτότητα για να εξασφαλιστούν πρωτογενή πλεονάσματα και να μειωθεί σταδιακά το δημόσιο χρέος. Αποδέχτηκε επίσης την ανάγκη για περαιτέρω απελευθέρωση των αγορών και ιδιωτικοποιήσεις. Τέτοια μέτρα χαρακτήρισαν την καταστροφική πορεία της Αργεντινής από το 1998 μέχρι το 2001. Μόνο που στην Ελλάδα οι εξελίξεις είναι ταχύτερες και βιαιότερες. Η μείωση του ΑΕΠ το 2010-11 θα είναι περίπου 10%. Αν προσθέσουμε και το 2009, η συρρίκνωση θα φτάσει το 12%, ενώ προβλέπεται συνέχεια το 2012. Η κατάσταση θυμίζει τη Μεγάλη Κρίση της δεκαετίας του 1930. Και μεταφράζεται σε τραγωδία για του μισθωτούς, τους συνταξιούχους, αλλά και τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες. Οι εκτιμήσεις του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, που έχουν αποδειχτεί πιό αξιόπιστες από της τρόικας, λένε ότι η ανεργία θα ξεπεράσει το 1200000. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, από την άλλη, κλείνουν με πρωτοφανείς ρυθμούς.

Crisis as Capitalist Opportunity

ΠΗΓΗ: New Left Project

by Ed Lewis, Ursula Huws

Ursula Huws is, amongst other things, the director of the social and economic research consultancy Analytica. As part of NLP’s series of pieces around this year’s Socialist Register – The Crisis and the Left – Huws spoke to NLP's Ed Lewis about her contribution to the volume, 'Crisis as capitalist opportunity: new accumulation through public service commodification'.

Could you give us an overview of the argument you give in the article?

I think the left, certainly the British left, has very much focused on seeing the financial crisis as something to do with banks and something to do with financialisation and the finance economy. All the political action that we've seen recently - including the Occupy movement, whom I support absolutely – is all focused on how the banks are the baddies, how to change the banking system, how to make it responsible etc, etc. There has been very little focus on what's been happening in what one might call the 'real economy'. That's a complicated phrase to use: people used to talk about finance capital and industrial capital, as if they were two quite distinct things, which they probably were 100 years ago, but the reality is that industrial capital behaves more and more like finance capital. We've got transnational companies with parent companies in tax havens, creating an internal global space around which they move their profits, not paying any tax whatsoever, and behaving increasingly like banks.

Nα διχοτομηθεί η Ευρωζώνη, του Hans–Olaf Henkel

Πηγή: tvxs

Στην ανάγκη δημιουργίας μιας ευρωζώνης δυο ταχυτήτων αναφέρεται ο Hans–Olaf Henkel, πρώην Πρόεδρος του Συνδέσμου Γερμανικών Βιομηχανιών (BDI). Σε συνέντευξη στο Focus online, με τον τίτλο «Το Ευρώ είναι ένας ιός», ο γερμανός βιομήχανος κάνει μια σύγκριση Ελλάδας-Τουρκίας που αποδεικνύει -όπως υποστηρίζει- ότι το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα έχει προκαλέσει τεράστια ζημιά στην οικονομία της Ελλάδας.

Ο Hans–Olaf Henkel, ο οποίος δηλώνει απογοητευμένος από την έλλειψη φιλελευθερισμού στα γερμανικά κόμματα, διεξάγει συζητήσεις για ένα κίνημα που θα καλύψει αυτό το κενό. Οι Γερμανοί είναι ενθουσιασμένοι με την Ευρώπη, αλλά το Ευρώ υπονομεύει αυτόν τον ενθουσιασμό και μάλιστα σε αυξανόμενο βαθμό, διαπιστώνει.

Ο Henkel τάσσεται υπέρ της διχοτόμησης της Ευρωζώνης, σε ζώνη του Βορρά και σε ζώνη του Νότου, και υποστηρίζει ότι η πολιτική που ακολουθείται σήμερα οδηγεί σε διάσπαση:

«Κατ’ αρχάς, έχουμε ολοένα και μεγαλύτερη σύγκρουση μεταξύ δανειστών και δανειζομένων στις χώρες της Ευρωζώνης. Οι Γερμανοί ήταν στην Ελλάδα ο πιο αγαπητός λαός πριν την ύφεση. Σήμερα είμαστε ο πιο μισητός λαός. Οι διαδηλωτές σε Αθήνα, Μαδρίτη και Λισσαβώνα δεν διαδηλώνουν μόνο κατά των πακέτων λιτότητας των κυβερνήσεών τους, αλλά και κατά της Angela Merkel».

Περιμένοντας το UNFOLLOW

Το πρώτο τεύχος κυκλοφορεί την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011 και το βρίσκετε στα περίπτερα σε όλη την Ελλάδα. (Εικ. Λεπτομέρεια από το εξώφυλλο.)

UNFOLLOW θα πει αναζητάμε την αλήθεια απ΄ όπου κι αν προέρχεται. Αυτό τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις προθέσεις των συντακτών του νέου περιοδικού με το μικρό σχήμα και την ιδιαίτερη σχεδιαστική αντίληψη. Την Τετάρτη θα βρίσκεται στα περίπτερα το πρώτο τεύχος. Θα το διαβάσετε, θα το διαβάσουμε, και θα το κρίνουμε. Όπως θα δείτε, στη συντακτική ομάδα συμμετέχουν και δημοσιογράφοι που στήριξαν από την αρχή την προσπάθεια του Αριστερού Βήματος. Δεν είναι όμως αυτός ο λόγος που το προτείνουμε. Έχουμε την αίσθηση ότι το περιοδικό φέρνει πραγματικά κάτι καινούργιο, κάτι καλύτερο στον Τύπο. Διαβάστε το παρακάτω ιδρυτικό κείμενο, και εδώ θα είμαστε να τα ξαναπούμε. Π.Φ.

Πρόγραμμα εκδηλώσεων Δεκεμβρίου στη Λέσχη «Εκτός Γραμμής»

Πηγή: RedNotebook

Σε συνέχεια του πλούσιου προγράμματος του Νοεμβρίου, η Λέσχη «Εκτός Γραμμής» (Στρατηγοπούλου 7 και Μαυρικίου, Νεάπολη Εξαρχείων) οργανώνει και το Δεκέμβριο σειρά προβολών, εκδηλώσεων και σεμιναρίων

Σεμινάρια Τετάρτη 14.12 Καπιταλιστική ανάπτυξη και εργατική τάξη στον Μεσοπόλεμο Η ανακοπή της επεκτατικής εξόρμησης του ελληνικού κράτους στρέφει το ελληνικό κεφάλαιο πρωτίστως προς το εθνικό κέντρο. Η ραγδαία οικονομική ανάπτυξη των χρόνων 1923-29 στηρίζεται στην άγρια εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, που ζει στα όρια της εξαθλίωσης. Επιπλέον, σε συνθήκη πλήρους κυριαρχίας των καπιταλιστικών σχέσεων, η εργατική τάξη βρίσκεται αντιμέτωπη και με τα προβλήματα που προκαλεί η διαφοροποίηση γηγενών-προσφύγων, αντρών-γυναικών κ.ά., που τα ξεπερνάει την περίοδο της οικονομικής κρίσης και τα αμέσως επόμενα χρόνια.

Γκρίζες ζώνες στο «δημοσιονομικό συμβόλαιο»

Πηγή: FT (via euro2day)

by Wolfgang Munchau

Η Ευρωπαϊκή Ένωση την περασμένη εβδομάδα κατέρριψε την ψευδαίσθηση ότι η ευρωζώνη και η Βρετανία θα μπορούσαν να συνυπάρξουν ευτυχισμένα εντός της Ε.Ε. Αυτό ίσως την κατέστησε μια σύνοδο με ιστορική σημασία. Αλλά η απόφαση να δημιουργηθεί μια δημοσιονομική ένωση εκτός των συμφώνων της Ευρώπης, δεν θα καταφέρει σε κάθε περίπτωση να επιλύσει την κρίση χρεών της ευρωζώνης. 

Υπάρχουν ποικίλες αντιλήψεις για την δημοσιονομική ένωση –κάποιες πιο σφιχτές, άλλες λιγότερο, κάποιες παθιασμένες με την δημοσιονομική πειθαρχία, άλλες διανθισμένες με μια χαρούμενη αλληλεγγύη. Όμως όποια κι αν προτιμάτε, δεν θα πρέπει να την δοκιμάσετε εκτός των ευρωπαϊκών συνθηκών. Οι υπάρχουσες συμφωνίες δημιουργούν την νομική βάση για όλο το συντονισμό της στρατηγικής της νομισματικής ένωσης. Θα προκληθεί φοβερό μπέρδεμα αν προσπαθήσεις να τις παρακάμψεις. 

Αυξάνεται ο κίνδυνος βίαιου πιστωτικού γεγονότος στην Ελλάδα και default - Στην Αθήνα ο Dallara του IIF καθώς τα σύννεφα για το PSI+ πυκνώνουν

Πηγή: bankingnews.gr

του Π. Λεωτσάκου

Αυξάνεται ο κίνδυνος βίαιου πιστωτικού γεγονότος στην  Ελλάδα με επίκεντρο την αναδιάταξη του χρέους με την συμμετοχή των ιδιωτών.
Τα μαύρα σύννεφα εμπλοκής πυκνώνουν και η παρουσία του Γενικού Διευθυντή του IIF του Διεθνούς Χρηματοοικονομικού Ινστιτούτου  Ch. Dallara στην Αθήνα αυτό έχει ως σκοπό.

Να καθοριστούν οι όροι της αναδιάταξης του χρέους με τρόπο ώστε να είναι αποδεκτός και από τις τράπεζες που εκπροσωπεί το IIF.
Μάλιστα ανακοινώθηκε ότι τα Ελληνικά Χρηματιστήρια σε συνεργασία με την εταιρία Bondholder Communication θα αναλάβουν να βρουν τους κατόχους των ελληνικών ομολόγων, εξετάζοντας κυρίως τους θεματοφύλακες.

Ευρώ ή δραχμή; Ο δρόμος της διεκδίκησης

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ

Η Ε.Ε. αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες.

Ακόμα μεγαλύτερες αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Το γεγονός αυτό οδηγεί σειρά από παίκτες στην πολιτική σκηνή να υποστηρίζουν την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Σε αυτούς συγκαταλέγονται νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, όπως και ισχυρές μερίδες του ευρωπαϊκού κεφαλαίου. Δυνάμεις που θεωρούν ότι με αυτό τον τρόπο θα ξεφορτωθούν την Ελλάδα με ευκολία. Σε αυτή τη γραμμή πλέουν, επίσης, εθνικιστικοί κύκλοι, καθώς και έλληνες επιχειρηματίες που έχουν λάβει μεγάλα δάνεια. Οι τελευταίοι ελπίζουν ότι με μια έξοδο από το ευρώ θα τακτοποιηθούν οι εκκρεμότητές τους.

Υπάρχουν αρκετοί που κατασκευάζουν το γνωστό, πλέον, δίλημμα, ή υποταγή στο διευθυντήριο ή έξοδο από την ευρωζώνη. Κατηγορούν, μάλιστα, όποιον κάνει κριτική στην ακολουθούμενη πολιτική ως αντιευρωπαϊστή και υποστηρικτή της «επιστροφής στη δραχμή». Ουσιαστικά υποστηρίζουν κάθε πολιτική γραμμή του νέου ραγιαδισμού, που οδηγεί στην υποταγή της χώρας στο διευθυντήριο της Ε.Ε., πριν από όλα στη Γερμανία.

Έλεος πια με το λαϊκισμό!

ΠΗΓΗ: pitsirikos.net

Συσσίτια, με τη μορφή μικρογευμάτων, θα προσφέρονται από τη νέα χρονιά σε αρκετά σχολεία της χώρας επειδή παρουσιάζονται κρούσματα ασιτίας των μαθητών. Αρχικά, το υπουργείο Παιδείας θα μοιράζει το συσσίτιο σε cd και DVD, όπως έκανε και με τα σχολικά βιβλία. Η είδηση για τις λιποθυμίες μαθητών και τα κρούσματα ασιτίας δημοσιεύτηκε στην κομμουνιστική εφημερίδα «Το Βήμα».

Όπως είναι φυσικό, το δημοσίευμα του κομμουνιστικού «Βήματος» για τα συσσίτια στα σχολεία προκάλεσε την χλεύη της έγκυρης εφημερίδας «Καθημερινή», μιας και όλοι οι συντάκτες της τρώνε χαβιάρι, πίνουν σαμπάνια και παίζουν μπριτζ.

Η «χάρτινη τίγρη...»

ΠΗΓΗ: Καθημερινή 11/12/2011

Της Ζέζας Ζήκου

«Αν δεν θέλουμε να έρθει η στιγμή όπου, σ' αυτή την κοινωνία της αφθονίας, οι αποκλεισμένοι θα βρεθούν στα οδοφράγματα, οφείλουμε να πολεμήσουμε τους μηχανισμούς κοινωνικού αποκλεισμού». Η μαχητική αυτή κραυγή προέρχεται από το βιβλίο «Το Κεφάλαιο», του Μαρξ, που έγινε μπεστ σέλερ στη Γερμανία. Μόνο που δεν πρόκειται για το κλασικό «Κεφάλαιο» του Καρλ Μαρξ, αλλά για το ομώνυμο έργο του... Καθολικού επισκόπου Μονάχου, Ράινχαρντ Μαρξ. Το βιβλίο του υποτιτλίζεται «Εκκληση για τον Ανθρωπο» και αποτελεί χαρακτηριστικό σύμπτωμα μιας τάσης που φαίνεται να έχει μέλλον: Καθώς η χριστιανοδημοκρατία της Μέρκελ συνθηκολογεί άνευ όρων με τους άρχοντες του χρήματος, οι Εκκλησίες επιχειρούν να επωφεληθούν, απορροφώντας την κοινωνική διαμαρτυρία.

Η εσωτερίκευση της ήττας

ΠΗΓΗ: καθημερινή 11/12/2011

Του Νικου Γ. Ξυδακη

Είδα βλέμματα σκοτεινιασμένα και πρόσωπα κατηφή, δεν αναγνώριζα τους συγγενείς και φίλους, που τους ξανάβλεπα από το καλοκαίρι. Στην παλιά γειτονιά μου, τα μαγαζιά κλειστά, τα καφενεία βουβά. Τρόμαξα. Και ντρεπόμουνα να πω ότι δεν αντιμετωπίζω προβλήματα, ότι η δουλειά μου πάει καλά…

Αυτή την Ελλάδα είδε ο Ελληνας από τις ΗΠΑ τον Δεκέμβριο του 2011. Παρόμοιες εντυπώσεις αποκομίζουν όσοι Ελληνες έρχονται απ’ έξω και βλέπουν την κατάσταση από απόσταση, σαν παρατηρητές. Βλέπουν αυτό που δεν μπορούμε πια να δούμε εμείς, επειδή το νιώθουμε, επειδή το πράττουμε· επειδή δεν μπορούμε να δούμε τους εαυτούς μας. Οι απ’ έξω μεταφέρουν επίσης την πικρή αίσθηση ψυχρότητας, δυσπιστίας, κάποτε οίκτου, από την επαφή με αλλοεθνείς, κυρίως Ευρωπαίους. Ο Ελληνας αντιμετωπίζεται σαν φτωχός συγγενής που ζητάει δανεικά, μίζερος, οκνηρός, ανεπρόκοπος, πονηρός, ίσως και άτυχος, μα σε κάθε περίπτωση ηττημένος.

Απέναντι σε αυτό το νέο στερεότυπο ήττας και αποτυχίας, ο Ελληνας τι έχει να αντιπαραθέσει; Τη λαμπρή Ιστορία, την κουλτούρα, την παράδοση. Δεν πιάνει. Τη διεθνή συγκυρία κρίσης και χρέους, τη συστημική ασθένεια της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. Ούτε αυτό πιάνει. Η στερεοτυπική προπαγάνδα σε λιγότερο από δύο χρόνια κατέφαγε το συμβολικό κεφάλαιο της Ελλάδας, όσο είχε συγκροτηθεί τις τελευταίες δεκαετίες της δημοκρατικής και ευρωπαϊκής πορείας, με δυο-τρεις μιντιακές επιτυχίες του αφρού μάλιστα, το 2004.

Οι ομιλίες της εκδήλωσης της ΕΛΕ: Δημόσιο Χρέος: Παύση πληρωμών – Κοινωνικός έλεγχος-Διαγραφή

ΠΗΓΗ: ΕΛΕ

Πατηστε εδώ για να δείτε το Δελτίο τύπου

Πατήστε παρακάτω για να δείτε της ομιλίες

Εισαγωγή
Ομιλία Γιώργου Κατρούγκαλου

Ομιλία Σπύρου Μαρκέτου

Ομιλία Γιώργου Μητραλιά

Ομιλία Γιώργου Παπαλέξιου

Ομιλία Καίτης Στυψανέλλη (Θα είναι έτοιμη σύντομα)

Ομιλία Γιάννη Τόλιου

Ερωτήσεις κοινού - δευτερολογίες

As the dust settles, a cold new Europe with Germany in charge will emerge

• 
• • Ian Traynor in Brussels
  • guardian.co.uk, Friday 9 December 2011 16.17 GMT
  • Article history

As a clear damp dawn rose over Brussels on Friday morning, the tired and tetchy leaders of Europe emerged, bleary-eyed from nine hours of night-time sparring over how to rescue the single currency and indeed the entire European project.

Brave faces were put on, bluffs called, counter-bluffs revealed, vetoes wielded. Histrionics from France's Nicolas Sarkozy, poker-faced calm from Germany's Angela Merkel, David Cameron gambling the UK's place in Europe by opting to battle for Britain rather than helping to save the euro. When the dust settles, Friday 9 December may be seen as a watershed, the beginning of the end for Britain in Europe. But more than that – the emergence for the first time of a cold new Europe in which Germany is the undisputed, pre-eminent power imposing a decade of austerity on the eurozone as the price for its propping up the currency.

Καρλ Μαρξ: Ενας στοχαστής για τον 21ο αιώνα

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΣΗ ΓΙΑΛΚΕΤΣΗ

ΜΕΤΑ την κατάρρευση της ΕΣΣΔ κυριάρχησε η πεποίθηση ότι ο Μαρξ είναι ένας στοχαστής που ανήκει οριστικά στο παρελθόν, που συνδέεται δηλαδή με τις πολιτικές εμπειρίες των σοσιαλιστικών και κομμουνιστικών κινημάτων των δυο προηγούμενων αιώνων και επομένως πρέπει να πάψει να θεωρείται σημαντικός για τη σημερινή εποχή.

Στο βιβλίο του «Πώς να αλλάξουμε τον κόσμο. Μαρξ και μαρξισμός 1840-2011» (που κυκλοφόρησε πρόσφατα και στη γλώσσα μας από τις εκδόσεις «Θεμέλιο»), ο βρετανός ιστορικός Ερικ Χομπσμπάουμ υποστηρίζει, αντίθετα, ότι ο Μαρξ είναι «ένας σπουδαίος στοχαστής για τον 21ο αιώνα».

Τονίζει μάλιστα πως το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πλέον τα κομμουνιστικά καθεστώτα μάς επιτρέπει να διαβάσουμε τον Μαρξ χωρίς προκαταλήψεις, απελευθερώνοντάς τον από τις δογματικές ερμηνείες που πρότειναν οι διάφοροι «μαρξισμοί» και κυρίως από την ταύτισή του με τη λενινιστική θεωρία.

Η νέα γραμματική της πολιτικής ανυπακοής

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα Δράση

Του BERNARD HARCOURT*

[...]Το συντακτικό που χρησιμοποιούν οι κριτικοί και οι ειδήμονες δεν φαίνεται πλέον να λειτουργεί. Δηλώσεις που υποστηρίζουν ότι το κίνημα «Καταλάβετε τη Wall Street» θα πρέπει να αποκτήσει μια ατζέντα ή, όπως η Wall Street Journal παρατήρησε υποτιμητικά, πρέπει να σταματήσει να επιδίδεται σε «ημέρες μάταιης οργής», δεν έχουν πλέον απολύτως κανένα νόημα. Είναι σαν αυτές οι γραμματικές διατυπώσεις να μην μπορούν να «ακουστούν» σωστά, δεδομένου του παραδείγματος του χωρίς ηγεσία κινήματος της νέας αντίστασης. Ηχούν όπως η αθόρυβη βοή στο A Thousand Plateaus των Ντελέζ και Γκουαταρί - ή, ίσως, όπως το περισσότερο γνωστό «mwa, mwa, mwa» στα καρτούν του Charlie Brown.

Αυτό ισχύει ακόμα και για τους συνοδοιπόρους τους. Έτσι, για παράδειγμα, όταν ο φιλόσοφος Peter Hallward υποστηρίζει στην εφημερίδα The Guardian ότι «θα πρέπει να μετατρέψουμε την πολεμική καθαρότητα του νέου σλόγκαν -''Είμαστε το 99%''- σε μία επιβλητική πολιτική άποψη», η σύνταξη δεν λειτουργεί: δεν είναι σαφές ποιοι είμαστε "εμείς", ούτε με ποιους είναι αντιμέτωπος ο Peter Hallward. Το «εμείς» συγκροτείται από διαμαρτυρόμενους στο Διαδίκτυο, αναγνώστες του Guardian, «ηγέτες» κάποιου κινήματος, ή κριτικούς; Η αίσθησή μου είναι ότι αυτό το είδος της δήλωσης είναι κατά κάποιο τρόπο άηχο και ελαφρώς χωρίς νόημα. Δεν μπορεί να «ακουστεί» σωστά πια

Το μνημόνιο σκοτώνει και τον «κέλτικο τίγρη»

πηγή: ελευθεροτυπια

της κορινας βασιλοπούλου

Οσα μέτρα λιτότητας κι αν τους δώσεις, ποτέ δεν μένουν ικανοποιημένα. Απαιτούν διαρκώς περισσότερη περιστολή, περισσότερη φτώχεια. Μετά την Ελλάδα έρχεται τώρα η σειρά της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας να δοκιμάσουν το αδιέξοδο της μνημονιακής πολιτικής. Οι μέχρι πρότινος «καλές μαθήτριες» της τρόικας βρίσκονται τώρα αναγκασμένες να προχωρήσουν σε ακόμα πιο δραστικές περικοπές, γιατί, παρά τους επαίνους και τις αισιόδοξες προβλέψεις, τελικά τα νούμερα δεν βγαίνουν. Τραγικό και συνάμα ειρωνικό. Κυρίως για την Ιρλανδία. Γιατί, αν η Πορτογαλία ήταν ανέκαθεν ο φτωχός συγγενής της Ευρωπαϊκής Ενωσης, φτωχότερος και από την Ελλάδα, η Ιρλανδία ονομαζόταν «κέλτικος τίγρης», με μια καλπάζουσα οικονομική ανάπτυξη, παράδειγμα προς μίμηση και για άλλες μικρές, ταπεινές ευρωπαϊκές χώρες.

Αξιοπιστία χωρίς οικονομικό σχέδιο και δημοκρατική νομιμοποίηση;

πηγή: ελευθεροτυπιαΤου ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ 

Μέρκελ φαίνεται να πιστεύει ότι το βασικό πρόβλημα της ευρωζώνης είναι η αξιοπιστία και ότι η προώθηση μιας δημοσιονομικής ένωσης αποτελεί την απάντηση. Μόνο που αυτό που καταλαβαίνει η κ. Μέρκελ ως δημοσιονομική ενοποίηση είναι εντελώς ιδιοσυγκρασιακό: οι αυστηροί διακρατικοί κανόνες, και η τήρησή τους με αυτόματες ποινές για τους παραβάτες, φτάνουν για να ξαναποκτηθεί η αξιοπιστία.

Το σχέδιο που φαίνεται να συμφωνείται στη σύνοδο βασίζεται σε αυτή την ερμηνεία για το τι σημαίνει δημοσιονομική ενοποίηση, παραμερίζοντας την επικρατούσα άποψη της οικονομικής θεωρίας (ορθόδοξη και ετερόδοξη) ότι η δημοσιονομική ενοποίηση έχει να κάνει με την αλληλεγγύη μεταξύ οικονομιών, αλλά και με μια ετοιμότητα παρέμβασης όχι μόνο όταν η δημοσιονομική πολιτική των κρατών-μελών είναι πολύ χαλαρή, αλλά και όταν δεν είναι αρκετά επεκτατική σε συνθήκες ύφεσης.

Για το κίνημα ενάντια στο χαράτσι της ΔΕΗ.

Πηγή: tvxs

Των Κώστα Μαρματάκη και Ξανθής Παπαδοπούλου.

Το κίνημα ενάντια στο χαράτσι της ΔΕΗ παίρνει πρωτοφανείς διαστάσεις. Η προστασία των ανθρώπων που δεν έχουν δυνατότητα να πληρώσουν και η άρνηση χιλιάδων πολιτών να δεχτούν το βάρβαρο, αντισυνταγματικό και άδικο χαράτσι εξελίσσεται σε κεντρικό πολιτικό θέμα της περιόδου και αρχίζει να απασχολεί ακόμη και τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

Μπορούμε να εκτιμήσουμε ότι αυτή η κινητικότητα είναι δυνατόν -υπό προϋποθέσεις- να δημιουργήσει μια νέα κατάσταση στους τόπους κατοικίας των εργαζομένων, με την εμφάνιση δικτύων λαϊκής συνεννόησης και συλλογικών μορφών αλληλεγγύης, πρωτόγνωρων για τα δεδομένα των τελευταίων δεκαετιών στην Ελλάδα. Αυτό μπορεί να αποδειχτεί πολύ χρήσιμο για την οργάνωση και ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος το επόμενο διάστημα, αλλά ακόμα και να καταφέρει να προσδώσει σημαντικά στοιχεία ταξικής συνειδητοποίησης στον κόσμο της εργασίας μέσα από νέους δρόμους:

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΤΣΙΡΑΣ:Απάντηση στον Χρήστο Κώνστα δημοσιογράφο του Alter

ΠΗΓΗ:epitropes diodia stop

Απάντηση στον Χρήστο Κώνστα δημοσιογράφο του Alter για την παρέμβασή μου στην εκπομπή «Αθέατος Κόσμος» στις 25/10/2011.

Αγαπητέ κύριε Κώνστα.

Κατ’ αρχήν οφείλω να σας συστηθώ καθώς δεν με γνωρίζετε από ότι φαίνεται.

Ονομάζομαι Γιάννης Κότσιρας, είμαι τραγουδιστής, Έλληνας πολίτης και δεν φέρω καμία κομματική ταυτότητα. Γεννήθηκα το 1969 και εργάζομαι από τα 14 μου χρόνια άλλοτε ως σερβιτόρος, άλλοτε ως πωλητής, άλλοτε ως ηλεκτρολόγος και εργάτης σε εργοστάσιο και τα τελευταία 21 χρόνια ως τραγουδιστής. Το τελευταίο και ιδιαίτερα τα 21 χρόνια, δεν τα αγοράζεις, ούτε με ομόλογα, ούτε με δάνεια. Απλά τα κερδίζεις, με σκληρή δουλειά και με καθημερινή ψηφοφορία από τον κόσμο.

Η Ελλάδα ως Βέλγιο ή ως Λουξεμβούργο…

Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

του Ρ. Ρινάλντι

Παραλείψεις και σιωπές του αριστερού λόγου. Του Ρούντι Ρινάλντι

Παρακολουθώντας ομιλίες γραμματέων και προέδρων, κοινοβουλευτικών εκπροσώπων, βουλευτών και εκπροσώπων Τύπου, διαβάζοντας ανακοινώσεις και αποφάσεις καθοδηγητικών οργάνων, κύρια άρθρα αριστερών εντύπων κ.λπ. κυρίως όμως από την εν γένει πολιτική συμπεριφορά κομμάτων - συσπειρώσεων δυνάμεων της Αριστεράς, αποκομίζεται η εντύπωση πως η Ελλάδα είναι μια χώρα περίπου σαν το Βέλγιο ή το Λουξεμβούργο.

Η διαπίστωση αυτή, που σε πρώτη ματιά μοιάζει υπερβολική, είναι αληθής.
Για τον αριστερό λόγο του συρμού, υπάρχει πρόβλημα με το Μνημόνιο, με τα μέτρα που επιβάλλονται στους εργαζόμενους, με μερικές μη κανονικές διαδικασίες στη Βουλή, με την καταπάτηση κάποιων δικαιωμάτων και μόνιμη επωδός-διέξοδος, κάτι σαν λύση, είναι η αναμονή νέων εκλογών, όπου όλες οι αριστερές δυνάμεις ελπίζουν να αυξήσουν την εκλογική τους επιρροή και αυτό με τη σειρά του να βοηθήσει για κάτι καλύτερο.

Αντίστοιχα, οι αριστερές δυνάμεις σε Βέλγιο και Λουξεμβούργο, μπορούν να καταγγέλλουν τις πολιτικές λιτότητας που επιβάλλει η αστική τάξη και οι πολιτικές της νεοφιλελεύθερης Ε.Ε., να καλούν τους εργαζόμενους σε ορισμένους αγώνες και να ετοιμάζονται για την αντιμετώπιση εκλογικών διαδικασιών. Ορισμένες από αυτές θα θέτουν και το ζήτημα του συντονισμού των αγώνων στην Ευρώπη.

Βόμβα για τα ασφαλιστικά ταμεία η εφεδρεία

ΠΗΓΗ: Το Βημα (10/12/2011)

Είναι υπαρκτός ο κίνδυνος τα ασφαλιστικά ταμεία, όχι απλώς να βουλιάξουν αλλά να πιάσουν κυριολεκτικά πάτο, με απρόβλεπτες συνέπειες για τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, μετά το μαζικό κύμα φυγής που επιτείνεται στο Δημόσιο υπό την απειλή της εργασιακής εφεδρείας.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι, όπως προκύπτει από την πρώτη, αν και ελλιπή και ατελή, αξιολόγηση των στοιχείων που απέστειλαν οι υπηρεσίες στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, στρέφουν την πλάτη τους στο καθεστώς της εφεδρείας και προτιμούν την - με κάθε τρόπο - συνταξιοδότησή τους.

Μετά το ευρώ… ο Μεσαίωνας

Πηγή: FT (via euro2day)

by Tony Jackson

Πριν τέσσερα χρόνια, παρέθεσα στην στήλη μου έναν γνωστό μου χρηματιστή, ο οποίος παρομοίαζε τις τότε προοπτικές με το 1929. Πριν από λίγες εβδομάδες με πήρε τηλέφωνο και μου είπε: Ξέχνα το 1929, εδώ έρχεται Μεσαίωνας. 

Οι απόψεις του ακούγονται ακραίες και οφείλω να αναφέρω ότι ο φίλος μου είναι ορκισμένος εχθρός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όσων σχετίζονται με αυτήν, και αντιμετωπίζει την προοπτική διάλυσης του ευρώ με ανατριχιαστική ευχαρίστηση. Ανεξάρτητα από αυτό όμως, η πρώτη του εκτίμηση ήταν σίγουρα σωστή. 

Σύμφωνα με τις επίσημες προβλέψεις για την Βρετανία, η τρέχουσα οικονομική συρρίκνωση θα είναι χειρότερη από του Μεγάλου Κραχ, ακόμη κι αν θεωρήσουμε ότι το ευρώ θα κρατηθεί στην ζωή. Πιθανόν να εμπεριέχει μεγαλύτερη αθροιστική απώλεια παραγωγής για την βρετανική οικονομία. Κάποιοι προβλέπουν ότι το πραγματικό εισόδημα θα είναι χαμηλότερο το 2015απ’όσο ήταν το 2002. Αντιθέτως, στην περίοδο 1929-39, οι πραγματικοί μισθοί είχαν αυξηθεί 10% και κάτι παραπάνω, σύμφωνα με την ακαδημαϊκή ιστοσελίδα measuringworth.com.

ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ Θέματα τέχνης και πολιτικής

ΠΗΓΗ: Αριστερό Βημα

Συγγραφέας

Νάντια Βαλαβάνη

Σελ. 528

Εκδόσεις ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ 

«Εξωoικονομικές» όψεις της κρίσης: όπως στην κοινωνία, τη δημοκρατία και το πολιτικό σύστημα, την τέχνη και τον πολιτισμό. Το πολλαπλό χρέος της αριστεράς. Από το «μπούνκερ» του μετρό της Πλατείας Συντάγματος στο «μπούνκερ» της Βουλής, καθώς τρόικα, κυβέρνηση και ΣΙΑ εφορμούν για να «μεταρρυθμίσουν την κόλαση» της Ελληνικής κοινωνίας. Αριστερά και τέχνη. Τέχνη και πολιτική. Ο ρωσικός μοντερνισμός και η καλλιτεχνική πρωτοπορία στη σφαίρα της πιο δημιουργικής συνάντησης στην ιστορία του κόσμου τέχνης και πολιτικής, θεωρίας και πράξης, καλλιτεχνών και κοινωνίας την πρώτη δεκαπενταετία από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Μετά το Μάη του 68: Η πικρή ιστορία της σχέσης της αριστεράς με τη μετανεωτερικότητα. Από τις θεωρίες «τέλους της ιστορίας» μέχρι τις καταλήψεις ως μορφή πάλης σήμερα: Το φορτίο των αξιών την εποχή της παγκοσμιοποίησης. Πολιτισμός και ανάπτυξη την περίοδο της μεταμοντέρνας «πολιτισμικής συνείδησης» του ύστερου καπιταλισμού.

Νομισματικός πόλεμος ευρώ – δολαρίου

ΠΗΓΗ: Επίκαιρα (8/12/2011)

του Λ. Βατικιώτη

Μηνύματα με πολλούς αποδέκτες εξέπεμψε η συντονισμένη παρέμβαση των 6 μεγαλύτερων κεντρικών τραπεζών του κόσμου στις 30 Νοεμβρίου, που αποσκοπούσε στην αποτροπή μιας πιθανής κρίσης ρευστότητας στο εσωτερικό του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού τομέα. Η παρέμβαση αφορούσε στην διοχέτευση φθηνών δολαρίων (στο 50% της προγενέστερης τιμής) στην ευρωπαϊκή τραπεζική αγορά μέσω συμφωνιών ανταλλαγής (swaps). Μια κίνηση που ισοδυναμεί με μείωση των επιτοκίων κι έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από την αγορά όπως έδειξε η άνοδος των τιμών στα χρηματιστήρια ένθεν κι ένθεν του Ατλαντικού, χωρίς ωστόσο να επιλύεται καμιά από τις σοβαρές αιτίες της κρίσης της ευρωζώνης, παρά μόνο τα συμπτώματα.

Το «ευρω-μπορντέλο», η... τσατσά και το μαντρόσκυλο

Πηγή: Το Ποντίκι

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η συνταγή στην οποία κατέληξε η σύνοδος κορυφής ήταν η αναμενόμενη. Όπως την περιγράφαμε τόσο καιρό και όπως την ανέμεναν οι περισσότεροι τις τελευταίες μέρες: η Γερμανία παρέμεινε πιστή στη δημοσιονομική «ορθοδοξία» χαράζοντας και επιβάλλοντας στην Ευρώπη μια Κόλαση ισόβιας λιτότητας. Η οικονομική και πολιτική κατάκτηση της Γηραιάς Ηπείρου θα προηγηθεί κάθε «λύσης» στην κρίση χρέους.

Άλλωστε η ευρωζώνη δεν έχει λύσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Τα λεφτά που θα εγγυηθούν τα χρέη είναι πολλά – και δεν είναι διαθέσιμα. Η φράου Άνγκελα, λοιπόν, έχοντας υποτάξει πλήρως τον «μικρούλη» Σαρκοζί, προσφέροντάς του ένα κοκαλάκι προστασίας των τραπεζών του από μελλοντικά «κουρέματα», επέβαλε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς μηδενικών ελλειμμάτων με αυτόματες ποινές για τους «παραβάτες», οι οποίες θα εξειδικευθούν μέχρι τον Μάρτιο. Οι ποινές αυτές θα επιβάλλονται χωρίς καθυστέρηση, εκτός αν αποφασίσει διαφορετικά μια αυξημένη πλειοψηφία.

Και τι έγινε αν η ύφεση εξ αιτίας της λιτότητας σε εμποδίζει να πιάσεις τους στόχους; Και τι έγινε αν ήδη έχεις ξεσκίσει τον λαό σου αλλά αδυνατείς να τα βγάλεις πέρα; Η «παράβαση» θα τιμωρείται αυτομάτως.