Hans-Werner Sinn: Αποχαιρετισμός στο ευρώ;

Πηγή: euro2day

Το ευρώ αντιμετωπίζει κίνδυνο, διότι οι χώρες που βρίσκονται στην καρδιά της κρίσης τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει το νομισματοκοπείο της ευρωζώνης να… δουλεύει υπερωρίες, όπως υποστηρίζει ο πρόεδρος του ινστιτούτου Ifo, κ. Hans-Werner Sinn, καθηγητής οικονομικών και δημοσιονομίας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και πρόεδρος του ινστιτούτου.
Σύμφωνα με τον κ. Sinn, το 90% περίπου του αναχρηματοδοτούμενου χρέους που έχουν στις κεντρικές τους τράπεζες τα εμπορικά πιστωτικά ιδρύματα της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας (PIGS) χρησιμοποιήθηκε για αγορά αγαθών και περιουσιακών

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ «ΚΙΝΗΜΑ» ΤΩΝ ΠΛΑΤΕΙΩΝ

 

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ • 10 ΙΟΥΛΗ 2011

---

ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΩΔΙΑΣ ΤΗΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

---

Με τους λαούς σε όλο τον κόσμο να διαπιστώνουν καθημερινά την απάτη της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας», η ιστορική τάση  της αυτονομίας που εκδηλώνεται με αμεσοδημοκρατικές μορφές οργάνωσης σε κάθε επανάσταση και εξέγερση, από τη Γαλλική επανάσταση και την κομούνα του Παρισιού, στη σύγχρονη εποχή, μέχρι τα σοβιέτ και τις συνελεύσεις του Ισπανικού Εμφυλίου και την εξέγερση της Αργεντινής, η ίδια τάση  βρίσκεται σήμερα πάλι στο προσκήνιο, όχι μόνο σε χώρες με απολυταρχικά καθεστώτα όπως στον Αραβικό κόσμο όπου τώρα η υπερεθνική ελίτ θέλει να μαντρώσει τους λαούς σε κάποιο είδος αντιπροσωπευτικής ψευτο-δημοκρατίας, αλλά και στην ίδια την Δύση, όπου ξέρουμε καλά πώς λειτουργεί αυτή η «δημοκρατία» από την Ισπανία μέχρι την Ελλάδα.

«Γιατί πρέπει να εφαρμοστεί ο νέος νόμος για τα ΑΕΙ» (Θεός φυλάξοι!)

ΠΗΓΗ: Αριστερό Blog

Δ. Δαμίγος, Επικ. Καθηγητής ΕΜΠ, Δ. Καλιαμπάκος, Καθηγητής ΕΜΠ

Τις τελευταίες ημέρες αναπτύσσεται με συστηματικό τρόπο η προπαγάνδα του Υπουργείου για την ανάγκη εισαγωγής του νέου νόμου για τα πανεπιστήμια, η οποία αναπαράγεται με εκκωφαντικό τρόπο από τα ΜΜΕ, έτσι ώστε να μην είναι δυνατόν να ακουστεί καμιά φωνή κριτικής. Κύριος στόχος αυτής της προπαγάνδας δεν είναι τα πανεπιστήμια. Στα πανεπιστήμια, παρά τη δύσκολη συγκυρία, με ταχύτατους ρυθμούς γίνονται κατανοητές οι συντριπτικές επιπτώσεις του επικείμενου νόμου, πράγμα που γεννάει μεν φόβο αλλά και διάθεση για ένα αποφασιστικό αγώνα. Η κυβέρνηση έχει προ πολλού εγκαταλείψει το σενάριο να οικοδομήσει συμμαχίες δια της πειθούς μέσα στα πανεπιστήμια. Μέθοδός της θα είναι μόνο η καταστολή. Το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Επομένως, κύριος στόχος της προπαγάνδας αυτής είναι η κοινωνία. Γιατί, όπως θα εξηγήσουμε στη συνέχεια, εκεί θα παιχτεί η μάχη τελικά. Στη συμμαχία με την κοινωνία. Η διείσδυση, όμως, τη επιχειρηματολογίας του Υπουργείου στα πανεπιστήμια μπορεί να επιδράσει στην αποφασιστικότητα με την οποία θα δοθεί η μάχη και μέσα στα πανεπιστήμια, πράγμα καθοριστικής σημασίας. Επομένως η αποτελεσματική αντιμετώπισή της είναι ζωτικής σημασίας. 

 Αλλά, ας δούμε τα κεντρικά επιχειρήματα της κυβερνητικής προπαγάνδας ένα προς ένα...

Διεθνής καπιταλιστική κρίση και απάντηση του εργατικού-λαικου κινήματος

Πρωτοβουλία Οικονομολόγων και Πανεπιστημιακών        


                                 ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Πριν ένα χρόνο, με  τη διακήρυξη της «Πρωτοβουλίας Οικονομολόγων και Επιστημόνων», τριάντα  αριστεροί οικονομολόγοι  και πανεπιστημιακοί  από διαφορετικούς ιδεολογικούς  χώρους και  με διαφορετικές πολιτικές καταβολές υψώσαμε φωνή αντίστασης στην καταστροφική πολιτική -για τους εργαζόμενους και τα μικρομεσαία στρώματα -της κυβέρνησης – ΔΝΤ- ΕΕ με την υπογραφή του επαίσχυντου μνημονίου και προτείναμε  προς τους εργαζόμενους της χώρας να παλέψουν για την επιβολή ενός προγράμματος με βασικούς άξονες πάλης : παύση πληρωμών-διαγραφή του χρέους, έξοδο από το ευρώ-ΟΝΕ, κρατικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, αυξήσεις σε μισθούς-συντάξεις, αύξηση των δαπανών για παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση.  Κρίνουμε τη μέχρι σήμερα  πορεία της πρωτοβουλίας θετική, παρ όλες τις ανεπάρκειες και τις αδυναμίες της , αφού  αν μη τι άλλο, με τις θέσεις της  άνοιξε το διάλογο και την  αντιπαράθεση τόσο μέσα στην Αριστερά , αλλά κυρίως μέσα στους εργαζόμενους και  την ελληνική κοινωνία για το με «ποιους στόχους πάλης» πρέπει το εργατικό -λαϊκό κίνημα να απαντήσει στην άνευ προηγουμένου επίθεση που δέχεται από το κεφάλαιο και τον αστικό συνασπισμό εξουσίας(αστικά κόμματα, ΣΕΒ, ΕΕ,ΔΝΤ,ΜΜΕ ,κλπ)  για να ξεπεράσει την κρίση του, φορτώνοντας τα βάρη της στις πλάτες των εργαζομένων. Φυσικά, η πρωτοβουλία μας δεν φιλοδοξούσε , δεν μπορούσε και δεν μπορεί να δώσει μια ολοκληρωμένη πολιτική απάντηση στο μεγάλο ζήτημα της καπιταλιστικής κρίσης αφού δεν είναι, ούτε και θα γίνει πολιτικός φορέας. Ωστόσο,  μπορεί και πρέπει ,λόγω της τεράστιας σημασίας που έχει αποκτήσει για τη ζωή δις εκατομμυρίων ανθρώπων  σε όλο τον κόσμο, να πάρει θέση για τα αίτια ,το χαρακτήρα, την εξέλιξή της,  αλλά και να δώσει ένα γενικό  περίγραμμα μιας πολιτικής απάντησης προς όφελος των εργαζομένων.

Το άξεστο Πανεπιστήμιο

ι

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Του ΔΗΜΗΤΡΗ Α. ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ*

Δύο στρώσεις: οι διοικητές και οι διοικούμενοι. Δύο ποιότητες αριθμών: το 7 των διοικητών και το 10.000 των διοικούμενων. Δυσανάλογη σχέση, μια κουρεμένη δημοκρατία που οδηγεί σε μια απόφαση: εμπορική διαχείριση «υπηρεσιών παιδείας».

Ή αλλιώς Πανεπιστήμιο νέου εκπαιδευτικού και ηθικού επιπέδου. Οι μικρές παρέες είναι πιο αποδοτικές, πιο φτηνές και πιο έγκαιρες. Εξω τα κόμματα από τα Πανεπιστήμια. Οι χαώδεις βουλήσεις, οι μεθοδεύσεις, οι περίπλοκες ισορροπίες είναι ακριβά αποκτήματα για μια γενιά που καταπιέστηκε, που ήθελε ελευθερία, που τη συνέφερε το «χάος» και το οποίο εγκατέστησε στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Μια γενιά που ήθελε ακαδημαϊκή εξίσωση, δυνατότητα διαφωνίας, πολιτική χειραφέτηση. Διάφορα ακατάληπτα και πολυτελή. Τώρα βρισκόμαστε σε κρίση και η κρίση επιβάλλει διοίκηση με την παρέα του γυμναστηρίου. Εκλεκτοί φίλοι, στενοί φίλοι, αναξιολόγητοι κολλητοί. Απέναντι στα πολιτικά στερεότυπα μιας παλιάς δημοκρατικής και αναβλητικής κουλτούρας, που στοιχίζουν σε χρόνο και χρήμα, πρέπει να στηθεί μια νέα συγκεντρωτική κουλτούρα ανταποδοτικότητας. Φτώχεια των Πανεπιστημίων, υφαρπαγή ή υποθήκευση της περιουσίας τους, εξαθλίωση και φόβος των πανεπιστημιακών, δίδακτρα-μεταφορά του κόστους σπουδής στην οικογένεια.

Αποκλειστικό: Νέο κόμμα με Μίκη και πρώην βουλευτές ΠΑΣΟΚ

Πηγή: Το Ποντίκι

Ένα νέο κόμμα, με τη συμμετοχή του Μίκη Θεοδωράκη, βρίσκεται στα σκαριά  και η δημιουργία του θα ανακοινωθεί τα επόμενα εικοσιτετράωρα. Σύμφωνα με πληροφορίες  που έχει το ΠΟΝΤΙΚΙ  αύριο πρόκειται να γίνει  η συνάντηση των 8 που θα πρωτοστατήσουν στην δημιουργία του νέου κομματικού φορέα. Ο πρώην πρόεδρος του ΙΣΤΑΜΕ  και πρώην συνεργάτης του Γ. Παπανδρέου Ν. Κοτζιάς, ο πανεπιστημιακός Ν. Μαριάς , ο εργατολόγος Α. Μητρόπουλος η πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Σοφία Σακοράφα, ο πρώην σύμβουλος του Γ. Παπανδρέου σήμερα ανεξάρτητος βουλευτής Β. Παπαχρήστος , ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Παν. Κουρουμπλής, ο Πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Σ. Παπασπύρος αλλα και ο συνταγματολόγος  και στέλεχος του ΣΠΙΘΑ Γ. Κασσιμάτης   θα συναντηθούν προκειμένου να προχωρήσουν στην σύνταξη μίας διακύρηξης  μέσα στην οποία θα αναφέρεται ότι είναι αναγκαία η δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα που στόχο θα έχει την απήχηση των προβλημάτων  της κοινωνίας στην μετά μνημονιακή περίοδο.

Selective Default: τι σημαίνει για την Ελλάδα

Πηγή: euro2day

του Γ. Παπανικολάου

H λύση της «επιλεκτικής χρεοκοπίας» της Ελλάδας (selective default), για ορισμένες εκδόσεις ομολόγων, έρχεται πλέον στο προσκήνιο, καθώς οι Ευρωπαίοι αδυνατούν να βρουν μια λύση για τη συμμετοχή ιδιωτών στο νέο πακέτο βοηθείας, χωρίς να μειωθεί η αξιολόγηση της χώρας μας από τους ειδικευμένους διεθνείς οίκους αξιολόγησης όπως η S&P, η Moody's και η Fitch.

Πρακτικά, selective default είναι η αδυναμία ενός δανειζόμενου να εκπληρώσει επακριβώς (όχι μόνο ποσοτικά αλλά και χρονικά) τις υποχρεώσεις τις οποίες έχει αναλάβει, σε ένα μέρος του χρέους του, και όχι αδυναμία αποπληρωμής των χρεών του συνολικά. Αυτό σημαίνει ότι πρόκειται κατ' αρχάς για προσωρινή κατάσταση.

Η αριστερή στρατηγική απέναντι στην κρίση

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ (10/7/2011)

Του Χρήστου Λάσκου

Οι κομμουνιστές ξεχωρίζουν από τα άλλα προλεταριακά κόμματα [...] επειδή στους διάφορους εθνικούς αγώνες των προλετάριων προβάλλουν και προωθούν τα κοινά και ανεξάρτητα από εθνικότητα συμφέροντα του προλεταριάτου ως σύνολο...

Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος

Είναι γνωστό πως, εδώ και ενάμιση χρόνο τουλάχιστον, στο πλαίσιο της ελληνικής Αριστεράς συγκρούονται δύο κύριες οπτικές, σε ό,τι αφορά την κρίση και την απάντηση σε αυτήν.

Στην πραγματικότητα, βέβαια, η διαμάχη ως προς τα βασικά της συστατικά έρχεται από πολύ παλιά, αναπαράγοντας στο όριο τις αντιπαραθέσεις της δεκαετίας του ’30 --της περιόδου της Μεγάλης Ύφεσης-- περί καπιταλιστικής ή αστικοτσιφλικάδικης Ελλάδας ή, διαφορετικά, τις διαφωνίες σχετικά με τον χαρακτήρα της επανάστασης, σοσιαλιστικό ή αστικοδημοκρατικό. Αυτή η διαμάχη συνεχίστηκε για τα επόμενα ενενήντα σχεδόν, χρόνια αντιπαραθέτοντας «αντιιμπεριαλιστές» με «αντικαπιταλιστές», «καθαρούς» ή σε μίγματα διάφορων αναλογιών. Δεν σκοπεύω να αναπτύξω εδώ αυτήν τη θεματική, βέβαια. Η ιστορία μπορεί να περιμένει όταν οι συνθήκες είναι τόσο πιεστικές όσο οι τωρινές. Για όποιον όμως ενδιαφέρεται παραπέμπω στο βιβλίο του Παντελή Πουλιόπουλου, από το μακρινό 1934, με τίτλο Δημοκρατική ή σοσιαλιστική επανάσταση στην Ελλάδα; και ιδίως το κεφάλαιο με τίτλο «Το ιλαροτραγικό πρόγραμμα της ελληνικής «δημοκρατικής διχτατορίας»».

ΘΑ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕΙ Η...ΑΜΕΡΙΚΗ;

Πηγή: ΕΘΝΟΣ (13/7/2011)

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Ανησυχία προκαλούν τελευταία οι ειδήσεις από τις ΗΠΑ: κινδυνεύει, λέει, να χρεοκοπήσει η Αμερική, βυθίζοντας σε οικονομικό χάος ολόκληρο τον πλανήτη! Εχει μάλιστα και συγκεκριμένη ημερομηνία ο επερχόμενος Αρμαγεδδών - στις 2 Αυγούστου. Αν μέσα σε ένα δεκαήμερο, συνεχίζει η ιστορία, δεν συμφωνήσουν οι Δημοκρατικοί και οι Ρεπουμπλικανοί ώστε η συμφωνία τους να έχει αποτυπωθεί σε νόμο του αμερικανικού κράτους πριν από τη μοιραία ημέρα της 2ας Αυγούστου 2011, πάει, καταστραφήκαμε. Τρομολαγνικές δηλώσεις ανάλογου περιεχομένου έκανε ήδη και η νεοεκλεγείσα πρόεδρος του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ: "Αν εξελιχθεί πλήρως το σενάριο για στάση πληρωμών, τότε οι επιπτώσεις θα είναι πραγματικά άσχημες όχι μόνο για τις ΗΠΑ, αλλά και για την παγκόσμια οικονομία στο σύνολό της" δήλωσε χαρακτηριστικά στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο ABC, κάνοντας λόγο για "πραγματικό σοκ".

Παίρνουμε ενυπόθηκο δάνειο για να... χρεοκοπήσουμε!

Πηγή: Sofokleous 10

Υπάρχει άραγε κάποιος ιδιώτης, που θα υποθηκεύσει το σπίτι του, για να πάρει ένα δάνειο, το οποίο είναι πολύ αμφίβολο αν μπορεί να αποπληρώσει και χάρη στο οποίο θα βρεθεί... μαυρισμένος «με το καλημέρα» στον Τειρεσία; Πιθανότατα όχι, εκτός πρόκειται για ανόητο, ή για πρόσωπο με τάσεις προς την οικονομική αυτοχειρία. Κι όμως, μια κίνηση ευθέως αντίστοιχη με αυτή που περιγράψαμε, έστω και αν πρόκειται για διαφορετικές τάξεις μεγεθών, είναι έτοιμη να κάνει η ελληνική κυβέρνηση! 

Ο λαός δεν εκβιάζεται

 Πηγή: ΠΡΙΝ (10/7)

του Σπ. Κότσια

«Αυτό είναι το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και έτσι θα πρέπει να ψηφισθεί από το κοινοβούλιο διαφορετικά δεν θα σας δώσουμε την πέμπτη δόση και αναγκαστικά θα χρεοκοπήσετε». Με αυτό τον αναίσχυντο τρόπο, ο Πρόεδρος του Euro group Γιούνκερ, ο Πρόεδρος της ΕΚΤ Τρισέ, η Καγκελάριος της Γερμανίας Μέρκελ, ο επικεφαλής του ΔΝΤ, ο Πρόεδρος της ΕΕ Βαν Ρομπέϊ, ο Πρόεδρος της Επιτροπής Μπαρόζο και οι άλλοι αξιωματούχοι της Ένωσης επιμένουν να εκβιάζουν ωμά τους  Έλληνες βουλευτές και το Λαό.  H Κυβέρνηση των  Παπανδρέου – Βενιζέλου συμμετέχει ενεργά στον εκβιασμό εξαπολύοντας δια των έμπιστων στην ηγετική ομάδα, όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά τον ανασχηματισμό, βουλευτών αλλά και  μέσω των γνωστών τηλεοπτικών « αναλυτών» μπαράζ επικοινωνιακών διλημμάτων για να φοβίσει τυχόν διαφωνούντες στην κοινοβουλευτική ομάδα και να κάμψει τις αντιδράσεις του εξεγερμένου λαού.

Ο πιο αγανακτισμένος Έλληνας …

Πηγή: Ακτιβιστής

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου *

Η δική μου αγανάκτηση ως προς την συμπεριφορά πολιτικού συστήματος και λαού οδήγησε στην αποχή από το διαδίκτυο. Πρέπει όμως και η αποχή να έχει την αποχή της εκεί όπου ξεπροβάλλει η υπέρτατη αγανάκτηση. Η τελευταία δεν είναι άλλη από αυτή που εκδήλωσε ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου μέσω της υπερβατικής και αντιφατικής από πολλές απόψεις επιστολής, που έστειλε στον πρόεδρο του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και πρόβαλλε ιδιαιτέρως για εσωτερικούς επικοινωνιακούς λόγους, ασφαλώς. «Εάν η Ευρώπη δεν λάβει τις σωστές, συλλογικές και ισχυρές αποφάσεις τώρα, κινδυνεύουμε από νέες και ίσως παγκόσμιες αναταράξεις στις αγορές εξαιτίας της διάδοσης των αμφιβολιών για την ικανότητά μας να προστατεύσουμε το κοινό μας νόμισμα», επισημαίνει αγωνιωδώς ο πρωθυπουργός, ο οποίος ως ατζέντης των αγορών, θεωρεί επικίνδυνη την συμμετοχή ιδιωτών στην μείωση του ελληνικού χρέους, προκρίνοντας εμμέσως ως λύση το κόστος «διάσωσης» της Ελλάδας να το επωμισθούν οι Γερμανοί φορολογούμενοι άμεσα και έμμεσα, με την υποτίμηση του ευρώ και την σημαντική αύξηση του επιτοκίου δανεισμού στην Γερμανία.

ΤΟ ΧΡΕΟΣ, ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΚΑΙ Η ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ

ΠΗΓΗ: Σοσιαλιστική Έκφραση

του Κ. Καλλωνιάτη

Η ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία δεν υπήρξε τόσο γενικευμένη κρίση (οικονομική, ενεργειακή, διατροφική, κοινωνική, περιβαλλοντική, ψυχολογική, πολιτική). Ποτέ στην ιστορία του καπιταλισμού οι αντιφάσεις και οι ανισορροπίες του συστήματος δεν οξύνθηκαν τόσο πολύ σε πλανητικό επίπεδο. Ποτέ άλλοτε το δίλημμα δεν ήταν όχι «σοσιαλισμός ή καπιταλισμός», ούτε «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», αλλά «σοσιαλισμός ή αφανισμός»! Καμία διάθεση σκόπιμης και τεχνητής δραματοποίησης της κατάστασης του ανθρώπινου πολιτισμού. Με την παγκοσμιοποίηση και τη κρίση της, όλες οι παθογένειες του καπιταλιστικού συστήματος (άναρχη ανάπτυξη και αστικοποίηση, κοινωνικές ανισότητες και φτώχεια, εργασιακός ανταγωνισμός και κλιμακούμενη ανεργία, ένοπλες συγκρούσεις και εγκληματική βία, πυρηνικά εργοστάσια και εξοπλισμοί, περιβαλλοντική καταστροφή και κλιματική αλλαγή, εξάντληση και διάβρωση φυσικών πόρων, δημογραφική επέκταση και μεταναστευτικά ρεύματα, ατομική αποξένωση και ψυχολογική κατάθλιψη) πήραν πλανητικές διαστάσεις απειλώντας τη ζωή με Αρμαγεδδώνα. Στον 21ο αιώνα διακυβεύεται η ίδια η ανθρώπινη ύπαρξη. Και από τη στάση του κινήματος των εργαζομένων θα εξαρτηθεί η έκβαση του αγώνα να υπάρξει μέλλον για την ανθρωπότητα.

Weisbrot: Γιατί το ευρώ δεν αξίζει να σωθεί

ΠΗΓΗ: GUARDIAN

του Μ. Weisbrot

Jean-Claude Trichet, president of the European Central Bank, answers reporters' questions at his monthly news conference at the ECB headquarters in Frankfurt. The ECB is mandated only to control inflation, not unemployment. Photograph: Kai Pfaffenbach/Reuters

The euro is crashing to record lows against the Swiss franc, and interest rates on Italian and Spanish bonds have hit record highs. This latest episode in the eurozone crisis is a result of fears that the contagion is now hitting Italy. With a $2tn economy and $2.45tn in debt, Italy is too big to fail and the European authorities are worried.

Although there is currently little basis for the concern that Italy's interest rates could rise high enough to put its solvency in jeopardy, financial markets are acting irrationally and elevating both the fear and the prospects of a self-fulfilling prophesy. The fact that the European authorities cannot even agree on how to handle the debt of Greece – an economy less than one sixth the size of Italy – does not inspire confidence in their capacity to manage a bigger crisis.

Οι αποδοκιμασίες κατά πολιτικών και το αιώνιο μικρόβιο της θεσμολαγνείας

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ (12/7/2011)

Του Νάσου Θεοδωρίδη *

Ευθύς εξαρχής σπεύδω να αποσαφηνίσω ότι ενώ η μόνη εγγύηση για μια μεγάλη και ριζική ανατροπή, όπως ορθά διακηρύττει η αριστερά, είναι μια μαζική ειρηνική έξοδος, στους δρόμους, εκείνης της «κρίσιμης μάζας» που είναι σε θέση να παίξει κεντρικό ρόλο στο πολιτικό προσκήνιο ταρακουνώντας το συθέμελα, παράλληλα δεν χωράει αμφιβολία ότι τα «επικουρικά» περιστατικά αποδοκιμασιών, γιουχαρίσματος και γενικής λαϊκής κατακραυγής σε βάρος μεμονωμένων βουλευτών σε τοπικό επίπεδο είναι κι αυτά εξόχως καθοριστικά, και ως εκ τούτου απολύτως θεμιτά, για τη διαμόρφωση κλίματος ασφυκτικής πίεσης που απηχεί πλήρως τα αισθήματα της μέγιστης πλειονότητας των πολιτών.

Χαράτσι στα «μπλοκάκια»; Λέμε να μην πάρουμε...

Ανοιχτή συνάντηση/συζήτηση:
Τετάρτη 13 Ιουλίου, 20:00
στα γραφεία του ΣΜΕΔ
(Μαυρικίου 8 & Μαυρομιχάλη, Εξάρχεια)

Πηγή: Εφημερίδα ΔΡΑΣΗ

Στο πειραματικό εργαστήρι «Η Ελλάς», οι τρελοί επιστήμονες που κάνουν κουμάντο στη ζωή μας ενέσκηψαν ξανά με νέες ιδέες: στο φόντο των εξαιρετικών συνθηκών που αποτελούν ωστόσο καθημερινό καθεστώς για όλους μας εδώ και χρόνια (της γενικευμένης «μαύρης», ανασφάλιστης, ελαστικής, απλήρωτης εργασίας), όλοι οι αυτοαπασχολούμενοι της χώρας, όλοι οι περίφημοι «μπλοκάκηδες» από τους οποίους έχει αφαιρεθεί ύπουλα και βίαια η ιδιότητα του εργαζόμενου για να τους αποδοθεί με το έτσι θέλω η «ευέλικτη» ιδιότητα του «εξωτερικού συνεργάτη», καλούνται τώρα να πληρώσουν χαράτσι εκατοντάδων ευρώ (300 για φέτος, 400 ή 500 από του χρόνου), ενώ βλέπουν και τις ασφαλιστικές τους εισφορές να αυξάνονται κατά 10 ευρώ το μήνα, υπέρ …ανέργων. Μιας και «όλοι μαζί τα φάγαμε», γιατί άλλωστε όλοι «ελεύθεροι επαγγελματίες» είμαστε (άρα, υπονοεί ο παράφρων συλλογισμός, όλοι είμαστε φοροφυγάδες και εισφοροφυγάδες, σαν τους μεγαλοδικηγόρους και τους μεγαλοεπιχειρηματίες), δέον όπως πληρώσουμε χωρίς διακρίσεις τα σπασμένα, μας λένε οι τρελοί επιστήμονες – και περιμένουν να τους δώσουμε και δίκιο!

Βούληση και σύμβουλοι σε καιρό κρίσης

ΠΗΓΗ: Καθημερινή (12/7/2011)

Tου Νικου Γ. Ξυδακη

Οι περισσότεροι συμφωνούν ότι στην Ελλάδα δεν πάσχουμε από έλλειψη κράτους. Υπάρχει άφθονο γύρω μας, μάς καταπνίγει, αλλά όχι λόγω της δράσης· λόγω της αδράνειάς του. Συχνά και λόγω της πονηρής υστεροβουλίας του, κάποτε εξαιτίας και της μοχθηρίας του. Ομως αυτό είναι άλλη συζήτηση από το να ζητάμε αλόγιστα να απομειωθεί το κράτος και τις δραστηριότητές του να τις ανάλάβουν ιδιώτες. Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτή η μεταβίβαση κρατικών δραστηριοτήτων είναι αδύνατη, διότι το κράτος δεν νομοθετεί μόνον και δεν ρυθμίζει ουδέτερα και αμερόληπτα, αλλά παράγει πολιτική βούληση και πολιτική σκέψη, διερμηνεύοντας έτσι τη λαϊκή κυριαρχία, θεμέλιο της δημοκρατίας.

Ο βουλευτής, ο υπουργός, ο δημοτικός άρχοντας, κάθε αιρετός, γι’ αυτήν ακριβώς τη ζωτική δημοκρατική λειτουργία τιμάται με ψήφο: για να σκέφτεται, να αποφασίζει, να δρα, να προασπίζεται το δημόσιο συμφέρον και να αναλαμβάνει την ευθύνη για όλα αυτά. Αν αναθέτει τις λειτουργίες αυτές σε τρίτους, μη εκλεγμένους, σε τεχνοκράτες, σε συμβούλους, σε οίκους υποστήριξης, ποια η δική του λειτουργία; Μήπως αυτοακυρώνεται;

η ύπαρξη του ανθρώπου ένα αφόρητο βάρος για τις κοινωνίες

ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ

του Ρ. Βρανά

.. ∆εν τα αξίζαµε τόσα «πλούτη». Γι’ αυτό τώρα µας τα παίρνουν πίσω. Κι ας εξοργίστηκε ακόµη και ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρµπουρι, όταν άκουσε τον βρετανό υπουργό Εργασίας Ιαν Ντάνκαν Σµιθ να λέειπως «δεν αξίζουν όλοι οι φτωχοί τα κοινωνικά επιδόµατα». Μας λένε πάντα τι δεν αξίζουµε. Πόσο αξίζουµε όµως πραγµατικά; Πόσο αξίζει η ανθρώπινη ζωή; 

Πόσο αξίζει...... η ζωή ενός φοιτητή; Οσο και το δάνειο που έχουν πάρει οι γονείς του για να τον σπουδάσουν. Πριν από 35 χρόνια, το Πανεπιστήµιο της Καλιφόρνιας έπαιρνε 6,6% του δηµόσιου προϋπολογισµού και οι φυλακές 3%. Σήµερα, το πανεπιστήµιο παίρνει 2,2% και η βιοµηχανία των φυλακών 7,4%. Οσο λιγότεροι νέοι µπορούν να σπουδάσουν τόσο γεµίζουν οι φυλακές. Το αµερικανικό δηµόσιο αφαιρεί τα χρήµατα που προορίζονταν για τη µόρφωση των πιο ελπιδοφόρων πολιτών του και τα δίνει για να πλουτίσουν οι άνθρωποι που κερδίζουν από τη φυλάκιση των πιο φτωχών. Πόσο αξίζει η ζωή ενός άρρωστου, ενός γέρου; 

Μακρύ καλοκαίρι ελληνικής κατάρρευσης;

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

Σε αδιέξοδο και σε σκληρούς εκβιασμούς από τις τράπεζες φαίνεται ότι καταλήγουν οι συζητήσεις των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων για την εμπλοκή ιδιωτών στο νέο «πακέτο» διάσωσης της Ελλάδας, ενώ η Αθήνα ζητεί πλέον σε δραματικούς τόνους, προειδοποιώντας για κίνδυνο κατάρρευσης του ευρώ, αυτό που ως τώρα φαίνεται αδιανόητο, κυρίως για τους Γερμανούς: δηλαδή, να δοθεί το νέο δάνειο χωρίς τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, μόνο από τις κυβερνήσεις και το ΔΝΤ.

Η χθεσινή συνεδρίαση του Eurogroup διεξήχθη σε δραματικό κλίμα, στη σκιά της θυελλώδους κερδοσκοπικής επίθεσης στη μεγαλύτερη αγορά ομολόγων της Ευρώπης, την ιταλική, όπου οι αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων αναφοράς ξεπέρασαν χθες και το 5,7%.

Με default (;) το νέο πακέτο

Πηγή: FT (via Euro2day)

By Peter Spiegel (Βρυξέλλες), Patrick Jenkins (Λονδίνο)

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες εμφανίζονται για πρώτη φορά έτοιμοι να αποδεχτούν ότι η Αθήνα θα πρέπει να κηρύξει στάση πληρωμών σε τμήμα των ομολόγων της, στο πλαίσιο νέου πακέτου διάσωσης για την Ελλάδα, το οποίο θα μειώσει σε ανεκτά επίπεδα το συνολικό δανειακό βάρος της χώρας. 

Η νέα στρατηγική, που θα συζητηθεί στη σημερινή συνεδρίαση του Eurogroup στις Βρυξέλλες, πιθανόν να περιλαμβάνει επίσης νέες παραχωρήσεις από τους Ευρωπαίους ηγέτες ώστε να μειωθεί το αθηναϊκό χρέος, όπως περαιτέρω μείωση επιτοκίων στα δάνεια διάσωσης και πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων σε ευρεία βάση. Πιθανόν, επίσης, να σηματοδοτήσει την εγκατάλειψη του γαλλικού προγράμματος μετακύλισης ελληνικών ομολόγων από μέρους τραπεζών. «Ο βασικός στόχος είναι να μειωθεί το δανειακό βάρος της Ελλάδας με κινήσεις τόσο από τον ιδιωτικό όσο και από τον δημόσιο τομέα», δήλωσε κορυφαίος Ευρωπαίος διπλωμάτης που συμμετέχει στις συνομιλίες. Οι αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι το νέο σχέδιο βρίσκεται σε πρώιμα στάδια και δεν αναμένονται τελικές λεπτομέρειες πριν από τα τέλη του καλοκαιριού. Πάντως, αν συμφωνηθεί η στρατηγική θα συνιστά σημαντική μεταστροφή στον 18μηνο αγώνα συγκράτησης της κρίσης χρεών. Αν και οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν εγκαταλείπουν την προσπάθεια ιδιωτικής συμμετοχής,αρκετοί έχουν αποφασίσει να επιστρέψουν σε ένα σχέδιο που έχει υποστηρίξει η Γερμανία και προβλέπει να υποχρεωθούν οι ιδιώτες ομολογιούχοι να ανταλλάξουν τα ομόλογά τους με νέα χρεόγραφα μεγαλύτερων λήξεων.

Η ΘΕΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Πηγή: ΘΕΣΕΙΣ (Τεύχος 116, περίοδος: Ιούλιος - Σεπτέμβριος 2011)

Editorial 

1. Το χρέος ως μηχανισμός εκκαθάρισης

Ακόμη και για τους πιο ανυποψίαστους έχει γίνει φανερό ότι το δημόσιο χρέος λειτούργησε και λειτουργεί ως μοχλός για την πλέον απροκάλυπτη μεταπολεμικά αναδιανομή εισοδήματος και εξουσίας προς όφελος του κεφαλαίου. Επιπροσθέτως, η εξέλιξη των δημοσιονομικών μεγεθών αποκαλύπτει ότι αυτή η αντιδραστική αναδιανομή που συνοδεύεται από μια γενικευμένη παλινόρθωση επιδεινώνει το πρόβλημα το οποίο υποτίθεται ότι έρχεται να θεραπεύσει. Η συγκυρία θέτει λοιπόν αφ’ εαυτής ζητήματα στην ημερήσια διάταξη που ξεκινούν από τα άμεσα και πρακτικά και οδηγούν σε κομβικά επίδικα αντικείμενα πολιτικής και ταξικών συσχετισμών.

Άμεσο και πρακτικό είναι λοιπόν το ερώτημα αν το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι βιώσιμο, αν δηλαδή μπορεί να εξυπηρετηθεί στο επόμενο διάστημα, εν γένει, και με τις συγκεκριμένες πολιτικές «προσαρμογής» που ακολουθούνται με βάση το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα ειδικότερα, καθώς και τα αποτελέσματα που επιφέρουν. Συνδεδεμένο με αυτό είναι το ερώτημα για το ενδεχόμενο να μην μπορεί να εξυπηρετηθεί, αν φτάσει δηλαδή κάποια στιγμή που δεν θα μπορούν να καταβληθούν τόκοι για κάποιο τμήμα του χρέους, ή να αποπληρωθούν ομόλογα που λήγουν.

Η έκλειψη της δημοκρατίας

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΣΗ ΓΙΑΛΚΕΤΣΗ

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ που ακολουθεί είναι απόσπασμα συνέντευξης που έδωσε ο σλοβένος φιλόσοφος Σλάβοϊ Ζίζεκ στην ιταλική περιοδική επιθεώρηση «Alfabeta2».

- Εσείς υποστηρίζετε ότι έχει αποκοπεί κάθε σύνδεση ανάμεσα σε δημοκρατία και καπιταλισμό. Πώς έγινε αυτό; Και τι υποκαθιστά σήμερα αυτό το δεσμό;

Ναι, στη δική μου ερμηνεία αυτό συμβαίνει κυρίως στην Κίνα, αν και όχι μόνον εκεί. Πριν από καιρό, ο φίλος μου ο Πέτερ Σλοτερντάικ μου εξομολογήθηκε ότι, αν έπρεπε να φανταστεί προς τιμήν τίνος θα κατασκευάζουμε αγάλματα μετά από έναν αιώνα, η απάντησή του θα ήταν, προς τιμήν του Λι Κουάν Γιου, ο οποίος υπήρξε για πάνω από τριάντα χρόνια πρωθυπουργός της Σιγκαπούρης. Αυτός ήταν που επινόησε εκείνη την πολύ επιτυχημένη πρακτική που θα μπορούσαμε ποιητικά να αποκαλέσουμε «ασιατικό καπιταλισμό»: ένα οικονομικό μοντέλο ακόμα πιο δυναμικό και παραγωγικό από το δικό μας, το οποίο όμως μπορεί να λειτουργεί και χωρίς δημοκρατία και μάλιστα λειτουργεί καλύτερα χωρίς δημοκρατία. Ο Τενγκ Σιάο-Πινγκ επισκέφτηκε τη Σιγκαπούρη όταν ο Λι προωθούσε τις μεταρρυθμίσεις και πείστηκε ότι αυτό το μοντέλο έπρεπε να εφαρμοστεί και στην Κίνα.

- Με δυο λόγια, η Κίνα είναι το εντυπωσιακό εργαστήρι στο οποίο σχεδιάζεται το μέλλον μας;

ΔΙΑΒΟΛΙΚΕΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

του Β. Βιλιάρδου

Οι αμφισβητήσεις των Ελλήνων, οι πολιτικές τάσεις της ΕΕ, η ανίερη συνεργασία τραπεζών και κυβερνήσεων, οι μονεταριστικές ιδιαιτερότητες της Ευρωζώνης, οι δικλείδες ασφαλείας, τα υπέρ και τα κατά του κοινού νομίσματος

Οι Έλληνες αμφισβητούν την κοινοβουλευτική δημοκρατία - επιθυμώντας να «εγκαταστήσουν» στη θέση της τη συμμετοχική, άμεση δημοκρατία, η οποία θα τους προστατεύει καλύτερα στο μέλλον από οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές «καταρρεύσεις». Αμφισβητούν επίσης την υφιστάμενη λειτουργία των κομμάτων τα οποία, στη σημερινή τους μορφή, «εκτρέφουν» την ανεπάρκεια, την ανικανότητα, τη διαφθορά, τη διαπλοκή και την ιδιοτέλεια. Φυσικά αμφισβητούν την εύρυθμη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα ορισμένων άλλων «θεσμών» - όπως της Προεδρίας, τηςΚεντρικής Τράπεζας που δεν τους ανήκει, των ΜΜΕ, των συνδικαλιστικών οργανώσεων κλπ.  

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ