Χρέος, το νέο κοινωνικό ζήτημα

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 17/04/2011

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

Θα μπορούσαμε να δούμε το λεγόμενο ελληνικό χρέος από κοινωνική σκοπιά. Στη χώρα μας, τα ποσοστά κέρδους των επιχειρήσεων παραμένουν από τα υψηλότερα στην Ευρώπη, όπως επίσης το αυτό ισχύει για τα οφέλη της παραγωγικότητας της εργασίας. Εν τούτοις, οι βελτιώσεις της παραγωγικότητος περιέρχονται καθ’ ολοκληρία στο κεφάλαιο, ενώ οι εργαζόμενοι αποκλείονται από αυτές. Με τον πληθωρισμό της πρόσφατης 10ετίας, είχε επιχειρηθεί περαιτέρω συμπίεση του εργασιακού κόστους, όμως αυτό δεν είχε γίνει δυνατό, αφού οι πραγματικοί μισθοί έμειναν στάσιμοι και δεν υπεχώρησαν. Σήμερα, με πρόσχημα το χρέος και την ανάκτηση ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, εξαπολύεται νέα επίθεση του κεφαλαίου εναντίον της εργασίας. Πρόκειται για το φαινόμενο της νέας χρηματοπιστωτικής ολιγαρχίας, που ανδρώθηκε κυρίως από την πρόσφατη εποχή του αυτο-ανακηρυγμένου «εκσυγχρονισμού» και που σήμερα επιδιώκει την διαγραφή ακόμη και κάθε έννοιας κοινωνικού χρέους.

Το αδιέξοδο και τα εγχώρια συμφέροντα

 

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ Συγγραφέα, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς nkotzias@otenet.gr.

Πολλοί αναρωτιούνται για ποιο λόγο η κυβέρνηση και η τρόικα, μεγάλη μερίδα των μέσων ενημέρωσης και αναλυτές επιμένουν σε μια πολιτική που εξαρχής, ως επίμονα αποδεικνύω, δεν βγάζει από την κρίση, αλλά αντίθετα βυθίζει τη χώρα ακόμα περισσότερο.

Ανεξάρτητα από το αν καταλαβαίνουν, εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα. Το ερώτημα είναι αν αυτά είναι «μόνο» οι ισχυροί της Ε.Ε. και οι διεθνείς τοκογλύφοι ή μήπως, όπως υποστηρίζω, εξυπηρετούνται και εσωτερικές δυνάμεις; Και τι έχουν να κερδίσουν αυτές οι τελευταίες, όταν παραδίδουν όλα τα πιο πάνω στους ξένους εταίρους τους; 

Πολιτική με το πιστόλι στον κρόταφο

Πηγή: Sofokleous 10

του Π. Παναγιώτου

Από το Νοέμβριο του 2010 οι Γερμανοί έχουν θέσει θέμα αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους προετοιμάζοντας το σχετικό μόνιμο μηχανισμό στήριξης τον οποίο είχε ανακοινώσει η Μέρκελ προκαλώντας πανικό στις αγορές ομολόγων.

Έκτοτε το θέμα πέφτει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μέσω σποραδικών δηλώσεων Γερμανών αξιωματούχων οι οποίες κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση και μεταφράζονται με παρόμοιο τρόπο: 'μην περιμένετε άλλα χρήματα από τη Γερμανία - αν βάλουμε έστω και ένα ευρώ παραπάνω είτε θα πουλήσετε τα πάντα είτε θα προχωρήσετε σε αναδιάρθρωση'.

Μέσα στα πλαίσια αυτής της λογικής ήταν οι δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Σόιμπλε ο οποίος επέστρεψε την επόμενη ημέρα για να δηλώσει πως δεν είπε όσα είχε πει μόνο για να ακολουθήσει αμέσως ο αναπληρωτής υπουργός εξωτερικών Χόγιερ και να επαναλάβει τη θέση της Γερμανίας: 'ένα κούρεμα ή μία αναδιάρθρωση δε θα ήταν καταστροφή. Αν οι δανειστές της Ελλάδας συμφωνήσουν πως οι συζητήσεις για μία πιθανή αναδιάρθρωση χρέους θα ήταν βοηθητικές τότε εμείς σαφώς και θα υποστηρίξουμε αυτήν την προσπάθεια. Η Ελλάδα έχει κάνει μία φοβερή προσπάθεια αλλά το αν όλα αυτά θα είναι αρκετά είναι ένα άλλο ζήτημα - ανησυχούμε για τη δημοσιονομική κατάσταση στην Ελλάδα'.

ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΩΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΩΝ

 

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

του Β. Βιλιάρδου

Η επέλαση του μονοπωλιακού καπιταλισμού, τα ασφαλιστήρια έναντι πιστωτικών κινδύνων, οι αγορές, η επιθυμητή πολιτική των χαμηλών επιτοκίων, το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο και η έξοδος της χώρας μας από την παγίδα του χρέους

“Οι αμερικανοί Πολίτες χρειάστηκαν είκοσι ολόκληρα χρόνια, καθώς επίσης τη χρηματιστηριακή καταστροφή του 2008, για να καταλάβουν τις αληθινές επιπτώσεις των αποκρατικοποιήσεων, καθώς επίσης για να αποδεχθούν τη θλιβερή πραγματικότητα, σύμφωνα με την οποία: ο ταχύτερος τρόπος της ιδιωτικοποίησης του πλούτου είναι η κλοπή”.

Το σύστημα της ελεύθερης αγοράς, το οποίο οδήγησε τις Η.Π.Α. σε μία από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, έπαψε πια να υπάρχει - πριν από τριάντα περίπου χρόνια. Στη θέση του εγκαταστάθηκε, με την «αμέριστη» βοήθεια της Πολιτικής, των διατεταγμένων πολιτικών καλύτερα, ο μονοπωλιακός καπιταλισμός – στηριζόμενος στη «νεοφιλελεύθερη θεωρεία», έτσι όπως αυτή μεταφέρεται στην πράξη από το Καρτέλ (ειδικά από το τραπεζικό).

H Συνέχεια ΕΔΩ:

"Γράμμα στη Μέρκελ" του TVXS

Γράμμα στην καγκελάριο Μέρκελ από ένα γουρουνάκι by tvxorissinora



Σημ Cynical: Κι όμως η GS βρισκεται παλι στην Αθηνα συμβουλευοντας την κυβερνηση  

και

http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2011/04/soros-goldman-sachs.html

«Τοπικά κολέγια» για φθηνό ευέλικτο εργατικό δυναμικό

Από τον "Ριζοσπάστη", 17/4/2011 του Γ. Χολέβα Η πρόταση της «επιτροπής σοφών» του υπουργείου Παιδείας επαναφέρει την πρόταση του υφυπουργού Παιδείας, Ι. Πανάρετου για τα τοπικά κολέγια Την περασμένη Τρίτη, το υπουργείο Παιδείας δημοσίευσε μια «έκθεση» για την Ανώτατη Εκπαίδευση, ένα «πόρισμα» της «Διεθνούς Συμβουλευτικής Επιτροπής», την οποία είχε ορίσει και αποτελείται από προέδρους και πρυτάνεις ξένων πανεπιστημίων, με «εύσημα» απ΄ την «αγορά». Οι προτάσεις της Επιτροπής είχαν «σατανική» ομοιότητα με το νόμο - πλαίσιο που προωθεί η κυβέρνηση για την ανώτατη εκπαίδευση. Ετσι κι αλλιώς, η συγκεκριμένη Επιτροπή «στήθηκε» για να μας πει πόσο καλή είναι η υποταγή των πανεπιστημίων και της επιστημονικής γνώσης με τις επιχειρήσεις. Θα σταθούμε όμως σε μια πρόταση που ...επανήλθε και είναι χαρακτηριστική για τον τρόπο που αντιλαμβάνονται, συνολικά, τη λεγόμενη μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση: Τα τοπικά κολέγια.

Συχνές ερωτήσεις που απορρέουν από το "Debtocracy"

ΠΗΓΗ: debtocracy DEBTOCRACY // ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ Frequently Asked Questions Τι κοινό έχει ο Ισημερινός με την Ελλάδα αφού είχε μικρότερο δημόσιο χρέος; Η οικονομία του Ισημερινού, όπως μετριέται με βάση το ΑΕΠ, είναι πολύ μικρότερη από της Ελλάδας. Σε αδρές γραμμές μπορούμε να πούμε ότι αντιστοιχεί στο ένα έβδομο* . Γι’ αυτό το λόγο το απόλυτο ύψος του δημόσιου χρέους του Ισημερινού δεν μπορεί να συγκριθεί με της Ελλάδας. Κάλλιστα όμως μπορεί να συγκριθεί με το ΑΕΠ της χώρας και αυτή είναι η διεθνής και χρόνια πρακτική. Να εξετάζουμε και να συγκρίνουμε δηλαδή τα ποσοστά του δημόσιου χρέους επί του ΑΕΠ από χώρα σε χώρα. Με αυτό το κριτήριο το εξωτερικό δημόσιο χρέος του Ισημερινού το 2003 ήταν 14 δισ. δολ. Δεδομένου πως το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν εκείνη τη χρονιά ήταν 23 δισ. προκύπτει ένας λόγος της τάξης του 60% κι αναφερόμαστε μόνο στο εξωτερικό κι όχι το εσωτερικό (δηλαδή προς τους κατοίκους της χώρας) δημόσιο χρέος. Ως αποτέλεσμα ο λόγος του δημόσιου χρέους του Ισημερινού με της Ελλάδας κινείται σε απολύτως συγκρίσιμα επίπεδα. Από μια άλλη οπτική γωνία, το γεγονός ότι ο Ισημερινός κήρυξε στάση πληρωμών για ένα πολύ μικρότερο χρέος, όπως και η Αργεντινή (για 97 δισ. δολ.) καθιστούν ακόμη μεγαλύτερη την ανάγκη να πράξει το ίδιο και η Ελλάδα.

Πολιτική με το πιστόλι στον κρόταφο, του Πάνου Παναγιώτου

Από το Νοέμβριο του 2010 οι Γερμανοί έχουν θέσει θέμα αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους προετοιμάζοντας το σχετικό μόνιμο μηχανισμό στήριξης τον οποίο είχε ανακοινώσει η Μέρκελ προκαλώντας πανικό στις αγορές ομολόγων.

ΠΗΓΗ: tvxs

του Π. Παναγιώτου

Έκτοτε το θέμα πέφτει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μέσω σποραδικών δηλώσεων Γερμανών αξιωματούχων οι οποίες κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση και μεταφράζονται με παρόμοιο τρόπο: «μην περιμένετε άλλα χρήματα από τη Γερμανία - αν βάλουμε έστω και ένα ευρώ παραπάνω είτε θα πουλήσετε τα πάντα είτε θα προχωρήσετε σε αναδιάρθρωση».

Μέσα στα πλαίσια αυτής της λογικής ήταν οι δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Σόιμπλε ο οποίος επέστρεψε την επόμενη ημέρα για να δηλώσει πως δεν είπε όσα είχε πει μόνο για να ακολουθήσει αμέσως ο αναπληρωτής υπουργός εξωτερικών Χόγιερ και να επαναλάβει τη θέση της Γερμανίας: «ένα κούρεμα ή μία αναδιάρθρωση δε θα ήταν καταστροφή. Αν οι δανειστές της Ελλάδας συμφωνήσουν πως οι συζητήσεις για μία πιθανή αναδιάρθρωση χρέους θα ήταν βοηθητικές τότε εμείς σαφώς και θα υποστηρίξουμε αυτήν την προσπάθεια. Η Ελλάδα έχει κάνει μία φοβερή προσπάθεια αλλά το αν όλα αυτά θα είναι αρκετά είναι ένα άλλο ζήτημα - ανησυχούμε για τη δημοσιονομική κατάσταση στην Ελλάδα».

Πόσο πιο καθαρά θα πρέπει να πει την άποψη της η γερμανική πλευρά;

Το ερώτημα είναι αν η ελληνική κυβέρνηση άκουσε και η απάντηση είναι 'ΝΑΙ'. Γι' αυτό το λόγο τρέχει με την ταχύτητα του φωτός να «αξιοποιήσει» περιουσία 50 δις (για αρχή) και να λάβει νέα μέτρα άμεσα. Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει από το Νοέμβριο και τόσο ο Πρωθυπουργός όσο και ο υπουργός Οικονομίας το γνωρίζουν καλά. Στο μεσοδιάστημα προσπαθούν να επικοινωνήσουν το μήνυμα και στους υπόλοιπους Έλληνες και να εξασφαλίσουν την αποδοχή των 'μέτρων' από τους πολίτες.

Το καλό, το κακό και το άσχημο σενάριο για την αναδιάρθρωση

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΤου ΧΡ. ΖΙΩΤΗ ziotisc@enet.gr

ΛΙΓΕΣ μέρες πριν συμπληρωθεί ένας χρόνος από την υπογραφή του μνημονίου, η κατάσταση της χώρας παραμένει το ίδιο επισφαλής με πέρυσι, εξαιτίας του δυσθεώρητου δημοσίου χρέους.

Το πρόγραμμα της σκληρής λιτότητας, το οποίο επιβλήθηκε μετά το μνημόνιο, όπως αποδεικνύεται, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη «Λερναία Υδρα» του χρέους, η οποία παραμένει «αλώβητη», παρά τη γενναία περικοπή του δημοσιονομικού ελλείμματος. Τρία είναι τα βασικά σενάρια που έχουν πλέον σχηματοποιηθεί, εν όψει της αναμενόμενης «τελικής αναμέτρησης», η οποία έχει ως απώτατο όριο το 2013. Καθένα από αυτά εμφανίζει πλεονεκτήματα, αλλά και κινδύνους.

1. Η επιτυχία του προγράμματος

Σύμφωνα με τα όσα έχει συμφωνήσει η Ελλάδα στο μνημόνιο, το πρόγραμμα λιτότητας θα συνεχιστεί τουλάχιστον μέχρι το 2013. Βέβαια, μετά το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Προσαρμογής, η περίοδος αυτή παρατείνεται τελικά μέχρι το 2015... Η κυβέρνηση διαψεύδει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του χρέους, για να κερδίσει όμως το στοίχημα, πρέπει να επιστρέψει στις αγορές. Οι επενδυτές, οι οποίοι προς το παρόν έχουν αποκλείσει την Ελλάδα, είναι πιθανόν το 2013 να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους, διαπιστώνοντας ότι η χώρα έχει «ολοκληρώσει τη δημοσιονομική προσαρμογή που προβλέπεται στο μνημόνιο». Ετσι, θα αρχίσουν και πάλι να αγοράζουν ελληνικά ομόλογα, επιτρέποντας στο Δημόσιο να αναχρηματοδοτεί το χρέος, το οποίο όμως θα έχει παραμείνει σε δυσθεώρητα ύψη.

Το ΔΝΤ παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα

Οι δημιουργοί του «Debtocracy» Άρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη μιλούν στο «Βήμα» για το ντοκιμαντέρ και την υποδοχή του από τους θεατές.

Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

Αθήνα Την τελευταία εβδομάδα προβάλλεται στο Διαδίκτυο, στη διεύθυνση www.debtocracy.gr, ένα ντοκιμαντέρ για την ελληνική κρίση με τον τίτλο «Debtocracy», ή αλλιώς «Χρεοκρατία». Προκαλεί έντονες θετικές και αρνητικές αντιδράσεις και αποτελεί αφορμή για διάλογο στο Διαδίκτυο και όχι μόνο. Ηδη περισσότεροι από 600.000 χρήστες του Διαδικτύου έχουν επισκεφθεί την ιστοσελίδα που προβάλλεται.

Μέσα από συνεντεύξεις με προσωπικότητες από Ελλάδα και εξωτερικό παρουσιάζεται η πρόταση για τη σύσταση μιας διεθνούς Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, η οποία θα κάνει τον ακριβή «λογαριασμό» του ελληνικού χρέους. Υποστηρίζεται η άποψη ότι μέρος του ελληνικού δημόσιου χρέους είναι «απεχθές» καθώς δημιουργήθηκε σε συνθήκες διαφθοράς και επομένως το ελληνικό κράτος μπορεί να προβεί σε μονομερή στάση πληρωμών.

Οι δημιουργοί του «Debtocracy» Άρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη μιλούν στο «Βήμα» για το ντοκιμαντέρ και την υποδοχή του από τους θεατές.

Νέες δαπάνες δισεκατομμυρίων για το εξοπλιστικό πρόγραμμα

Αγορά όπλων αξίας 14,5 δισεκατομμυρίων ευρώ ενέκρινε το Συμβούλιο Άμυνας την περασμένη Δευτέρα χωρίς καν να το ανακοινώσει, σύμφωνα με το «Έθνος της Κυριακής». Θα απαιτούνται ανά πενταετία 6,3 δισεκατομμύρια ευρώ για την υλοποίηση του νέου εξοπλιστικού προγράμματος. Την ίδια στιγμή ανέπαφα παραμένουν 1.300 στρατόπεδα χωρίς επιχειρησιακή αξία με λειτουργικό κόστος ανά στρατόπεδο από 700 χιλιάδες ως 1 εκατομμύριο ευρώ.

ΠΗΓΗ: tvxs

Κατά τη συνεδρίαση της περασμένης εβδομάδας το Συμβούλιο Άμυνας ενέκρινε τη λίστα με τις προτεραιότητες των εξοπλιστικών προγραμμάτων τα οποία θα πρέπει να υλοποιηθούν μέσα στη δεκαπενταετία.

Αν τελικά υιοθετηθούν οι προτάσεις του Πενταγώνου, το κόστος των αμυντικών δαπανών θα φτάσει τα 20 δισεκατομμύρια ευρώ για τη δεκαπενταετία που έρχεται. Το ποσό αυτό προκύπτει, σύμφωνα με το «Έθνος», από το συνυπολογισμό α) των 4 δισεκατομμυρίων ευρώ από προηγούμενες προμήθειες, β) του 1,4 δισεκατομμυρίων ευρώ από εγκριθέντα εξοπλιστικά προγράμματα μέσα διακρατικών συμφωνιών, τα οποία παραμένουν ανεξέλεγκτα, γ) τα διάφορα προγράμματα που προωθούνται αυτόνομα από Επιτελεία.

Αυτογνωσία ή Αυτοκατάργηση;

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 17/04/2011

ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ*

Διάβασα το μεγάλης έκτασης κείμενο που γράφτηκε από τον Δαμιανό Παπαδημητρόπουλο και συνυπογράφεται από ακόμα πέντε γνωστές δημόσιες φωνές του χώρου της «Δημοκρατικής Αριστεράς» (δημοσιεύεται στο The Books Journal,τεύχος 6, Απρίλιος 2011). Φέρει έναν πολύ εντυπωσιακό τίτλο: «Από την χρεοκοπία στην αυτογνωσία». Το περιεχόμενό του όμως είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό, με την έννοια ότι θα προκαλέσει θετικές ή αρνητικές εκπλήξεις, ανάλογα βέβαια με το πώς τοποθετείται ο αναγνώστης του, τόσο ως προς τις περιγραφές καταστάσεων όσο και ως προς την κατεύθυνση της προβληματικής του.

Δεν είναι υπερβολή να πω ότι αισθάνθηκα παράξενα με το μοτίβο που διατρέχει τη συγκεκριμένη ανάλυση. Αναφέρομαι στην, πολύ συμβατική πλέον, αρνητική περιγραφή της Μεταπολίτευσης, των τριών τελευταίων δεκαετιών, ως μιας «ιστορίας [του] λαϊκισμού». Όχι όμως όποιου και όποιου λαϊκισμού, αλλά ενός αριστερού ή πάντως αριστερόστροφου λαϊκισμού στον οποίον, κατά τον συγγραφέα, βυθίστηκαν άπαντες: φυσικά το «ανδρεοπαπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ» αλλά και τα κόμματα και οι οργανώσεις της Αριστεράς, τα συνδικάτα, οι αντιεξουσιαστές, ακόμα και η συντηρητική παράταξη, ιδιαίτερα της τελευταίας κυβερνητικής θητείας. Αυτό είναι το πρώτο και βασικό σημείο το οποίο, φυσικά, δεν παρουσιάζει κάποια αναλυτική πρωτοτυπία. Προσφάτως, για παράδειγμα, στο συνέδριο του Economist ο διευθυντής του ΙΟΒΕ Γ. Στουρνάρας χαρακτήρισε την μεταπολιτευτική Ελλάδα «χώρα αριστερισμού». Η αναγωγή μιας αντιφατικής ιστορικής περιόδου στο μονοσήμαντο επίπεδο ενός κατακλυσμιαίου λαϊκισμού αποτελεί εδώ και πολλά χρόνια προσφιλές εξηγητικό σχήμα στον λόγο της κεντροαριστερής ή κεντροδεξιάς σχολής των «εκσυγχρονιστών».

Ένα "βιώσιμο σχέδιο" για το χρέος έχει ως βάση ένα πρωτογενές πλεόνασμα

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ 17/4/2011

Του Γιώργου Σταθάκη

Το χρέος αναχρηματοδοτήθηκε ντεφάκτο και συγκεντρώθηκε πλέον σε ευρωπαϊκούς θεσμούς. Η αναδιάρθρωση πλέον είναι πολιτική απόφαση και σημαίνει επιμήκυνση, “κούρεμα” και ρύθμιση του επιτοκίου. Αν όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, η Ελλάδα επιστρέψει στις αγορές το 2012, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Όμως αυτό δεν είναι πιστευτό.

Ένα “βιώσιμο σχέδιο για το ελληνικό χρέος” αποτελεί αναγκαία αλλά όχι ικανή προϋπόθεση για την ανάπτυξη. Η ανάπτυξη έχει παγιδευτεί εδώ και χρόνια σε μια συστηματική διαδικασία αποδιάρθρωσης των κρατικών αναπτυξιακών θεσμών σημειώνει Γιώργος Σταθάκης, καθηγητής πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης απαντώντας σε τρία κρίσιμα και επίκαιρα ερωτήματα της "Αυγής" σχετικά με τις αντιπαραθέσεις για την αναδιάρθρωση του ελληνικού δημοσίου χρέους. Οι απαντήσεις αναλυτικά.

Χρέος και λιτότητα: Από το Νότο στο Βορρά, ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 6-7-8 Μαΐου στην Αθήνα

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ (16/4/2011)

Παρά την εκτεταμένη αρθρογραφία στον ευρωπαϊκό και αμερικάνικο τύπο από ευρύ φάσμα οικονομολόγων και πολιτικών ότι οι πολιτικές λιτότητας είναι ό,τι πιο καταστροφικό για τις οικονομίες των υπερχρεωμένων χωρών, και παρά το γεγονός ότι η ύφεση όλο και πιο πολύ φουντώνει και δείχνει τα δόντια της, οι ευρωπαίοι αρχηγοί με κατεβασμένο το κεφάλι, κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Το χρέος, μια κατάσταση σχεδόν ενδημική σε πολλές χώρες της Αφρικής και της Ασίας, αλλά και της Λατινικής Αμερικής έφτασε τελικά και στην Ευρώπη, παρέα με το ΔΝΤ, και χτύπησε την πόρτα, πέρα απ’ την δική μας, και την πόρτα της Λετονίας, της Ουγγαρίας, της Ρουμανίας, της Ισλανδίας, Ιρλανδίας, Πορτογαλίας, και το ακούμε να ανεβαίνει σιγά σιγά και τα σκαλιά του σπιτιού της Ισπανίας.

ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

Πηγή: Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 15.04.2011,

με τίτλο «Για τον κοινωνικό έλεγχο του χρέους»

της Νάντιας Βαλαβάνη

         

Έντεκα μήνες μετά την επιβολή του Μνημόνιου και με τους όρους του μετά από κάθε «επικαιροποίηση» ακόμα χειρότερους, η βία που ασκεί στην καθημερινή ζωή των πολλών προκειμένου και η τελευταία δεκάρα που συγκεντρώνεται στη χώρα να εξάγεται για την πληρωμή του χρέους γίνεται αφόρητη. Σ΄ ένα τοπίο προϊούσας κοινωνικής ερήμωσης κλειστό στην ελπίδα πριν απ’  όλα για τους νέους, η κυβέρνηση ασκεί άτυπη μερική εσωτερική στάση πληρωμών υπέρ των δανειστών και σε βάρος του λαού. Σε αυτές τις συνθήκες μπορεί να οσφραινόμαστε ότι η αντίσταση είναι η «φυσική» κατάσταση των ανθρώπων περισσότερο από μια ζωή πεσμένη στα γόνατα. 

Οι συνένοχοι της διαφθοράς

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΤου ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ

Αντε πάλι, πέφτουμε απ' τα σύννεφα μαθαίνοντας (!) για το βαθιά διεφθαρμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα, για την απληστία των τραπεζών, για τη δωροδόκηση των ελεγκτικών μηχανισμών, για την αφέλεια των επενδυτών και πάει λέγοντας.

Χάνουν το χρώμα τους οι υποστηρικτές αυτού του συστήματος (που είναι ένα υποσύστημα εντός του διεφθαρμένου ευρύτερου πολιτικού συστήματος, της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, καλέ). Βγαίνουν από τα ρούχα τους, αλλά «τι να κάνουμε;», λένε, δεν έχει έως τούδε η ανθρωπότητα εγκαθιδρύσει ένα δημοκρατικότερο καθεστώς.

Μιλάνε για «πολιτισμένες δημοκρατίες» (όλες δυτικού τύπου), αποφαίνονται ότι δεν υπάρχουν αδιέξοδα σ' αυτές τις δημοκρατίες (οι ίδιες από μόνες τους, όπως λειτουργούν, είναι το αδιέξοδο), προσπαθούν με νύχια και με δόντια να μεταθέσουν τις ευθύνες σε πρόσωπα (στους ελεγκτές, τάχα, που δωροδοκούνται) και όχι στο ίδιο το σύστημα, τη δομή του.

Nϊκος Κοτζιάς: "Ιρλανδία και Ελλάδα- Η κολοβή αλεπού της μη διαπραγμάτευσης"

ΠΗΓΗ: ΕΠΙΚΑΙΡΑ του Ν. Κοτζιά Σε πολλαπλά κείμενα έχω αποδείξει ότι η κυβέρνηση...

δεν διαπραγματεύτηκε το Μνημόνιο με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Τράπεζα, καθώς και με το ΔΝΤ. Πρόκειται για μια αλήθεια που έχει υιοθετηθεί σήμερα από πολλές πλευρές. Εξάλλου, οι ίδιοι οι κυβερνητικοί παράγοντες είχαν φροντίσει να καταστήσουν γνωστό πριν από κάθε διαπραγμάτευση ότι δεν επιθυμούν να διαπραγματευτούν, διότι πίστευαν ότι, ως αιτούντες, δεν το δικαιούνταν. Αν, βέβαια, κυριαρχούσε αυτή η λογική διεθνώς, θα είχαν καταργηθεί ήδη κάθε είδους διαπραγματεύσεις. Ο κανόνας είναι ότι όποιος το ζητά δικαιούται να διαπραγματευτεί, όσο δύσκολη κι αν είναι η θέση του. Αρκεί να έχει το θάρρος, την απαραίτητη γνώση και την αίσθηση ευθύνης. Να φροντίζει να αυξάνει το κόστος για την άλλη μεριά. Διότι όσα περισσότερα χρωστά κανείς, τόσο περισσότερα θα χάσει ο έχων δανείσει. Αρχή την οποία η κυβέρνηση ξέχασε, συχνά με περίεργο τρόπο, που παραπέμπει σε φήμες για προμήθειες εκατοντάδων εκατομμυρίων, τα οποία έλαβαν συγκεκριμένα γραφεία, φίλοι και παλιοί συμμαθητές ορισμένων «αρμοδίων».

Να σπάσει ο φαύλος κύκλος

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Του Δημήτρη Καζάκη

οικονομολόγου - αναλυτή 

Μπορεί το «τέλος της ιστορίας» να μην ήρθε για την παγκόσμια κοινότητα, αλλά είναι σίγουρο ότι πλησιάζει για την Ελλάδα και τον λαό της. Η επίσημη ένταξη και της Πορτογαλίας στον μηχανισμό στήριξης συνιστά ένα ακόμη θύμα της κρίσης του ευρώ και προμηνύει το τι θα ακολουθήσει αναφορικά με την Ισπανία, την Ιταλία, το Βέλγιο και άλλες χώρες της ευρωζώνης. 

Η εγκεφαλική επινόηση του ευρώ από μια χούφτα τραπεζίτες και εξαγορασμένους γραφειοκράτες αποδεικνύεται πολύ στενός κορσές για οικονομίες που βιώνουν ήδη καταστάσεις τραγικής ασφυξίας.

Όμως προέχει να διασωθούν οι τερατώδεις τράπεζες και το επινοημένο νόμισμά τους. Κι έτσι, με την οικονομία όλων των χωρών να έχει γίνει έρμαιο των αγορών και της ληστοσυμμορίας των τραπεζικών καρτέλ που κατέχουν το ευρώ, η πολιτική έχει κλειστεί μια για πάντα στα ανώτερα δώματα μιας εντελώς απρόσιτης, κρατικής και υπερκρατικής εξουσίας κεκλεισμένων των θυρών. Κανένα όριο, καμιά αναστολή, κανένα εμπόδιο δεν μπορεί να τίθεται σήμερα στις σύγχρονες μορφές της απολυταρχίας και μάλιστα της υπερεθνικής.

Η γυναίκα-αλεξίπτωτο

Πηγή: Το Ποντίκι

Η προσγείωση της Έλενας Πανα­ρίτη με... αλεξίπτωτο (του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας και των... αγορών) στο ελληνικό πολιτι­κό σκηνικό αντιμετωπίστηκε σαν μια ακόμη «καινοτόμος ιδιορρυθμία» του Γ. Παπανδρέου, ο οποίος αναζητά «μοντέρνες λύσεις» από τους... ειδικούς.

Όμως, οι ζυμώσεις που γίνονται (με διαρροές) το τελευταίο διάστημα για την ανάθεση του τομέα των αποκρα­τικοποιήσεων στην εν λόγω πολύπει­ρη κυρία οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ίσως έφτασε η ώρα που το «κομάντο» (του ΔΝΤ) θα αναλάβει δράση. Γι' αυτό άλλωστε... προσγειώθηκε.

Βίος και... πολιτεία

Μια και θα (μας) κάνει τη δουλειά, ας τη γνωρίσουμε καλύτερα μέσα από το βιογραφικό της, όπως αυτό είναι διατυ­πωμένο στην ιστοσελίδα του ΠΑΣΟΚ:

Το «Ευρωπαϊκό Μνημόνιο» και οι κοινωνικές ανάγκες

ΠΗΓΗ: Red Notebook

Οι συνήθεις διαχειριστές της καθημερινής κοινοτοπίας εντοπίζουν «τραγικά σφάλματα πολιτικής», ενώ πρόκειται για τον κανιβαλισμό του κεφαλαίου μέσα στην κρίση

Του Γιάννη Μηλιού 1. Η δικτατορία του νεοφιλελευθερισμού Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο φαίνεται πως αποτελούν τις μοναδικές σταθερές σε έναν κόσμο που διαπερνάται από την κυριαρχία του αστάθμητου. Συνεχώς επιβεβαιώνονται οι «μόνιμες» προτεραιότητες για «δημοσιονομική εξυγίανση» και «διαρθρωτική μεταρρύθμιση», όπως φρόντισε να μας θυμίσει η συνήθης τελετουργία των ευρωπαϊκών συνόδων του Μαρτίου. Πρόκειται για θεατρικές παραστάσεις στις οποίες κυριαρχεί η δικτατορία του «αυτονόητου» νεοφιλελευθερισμού ως φυσικού νόμου, δηλαδή μια αμιγώς ταξική πολιτική στρατηγική που αναδιανέμει πλούτο και εξουσία υπέρ του κεφαλαίου.

η απατηλή νεοφιλελεύθερη υπόσχεση

Πηγή: Τα Νεα

του Ρούσσου Βρανά

... της αλήθειας πλησιάζει. Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αντιλαµβάνονται πια πόσο ήταν απατηλή η νεοφιλελεύθερη υπόσχεση πως θα ζούσαν τόσο καλύτερα, όσο περισσότερο φορτώνονταν µε χρέη. Ο εφιάλτης των δανειστών είναι µήπως αυτοί οι άνθρωποι ξυπνήσουν από τον λήθαργό τους και απαιτήσουν από τις κυβερνήσεις τους να κάνουν ό,τι ακριβώς έκανεο λαός της Αργεντινής, ότανείδε πωςη λιτότητα του∆ιεθνούς Νοµισµατικού Ταµείου κατέστρεψε την οικονοµία της. ∆ιαγράφοντας µονοµερώς το 70% του εξωτερικού χρέους της, η χώρα ξανάγινε αξιόχρεη (µεπιθανότητα χρεοκοπίας µόλις 32% σήµερα, έναντι 37% της Ιρλανδίας, 40% της Πορτογαλίας και 60% της Ελλάδας, σύµφωνα µε τους δείκτες CMA, και µε σπρεντ δανεισµού 550µονάδες βάσης, έναντι 1.128 τηςΕλλάδας). 

Τώρα που "θα μειώσουν και τα διόδια" ποιος μας πιάνει...

Πηγη: Βαθύ Κόκκινο

του ciaoant1

Διαβάζουμε στο "Βήμα" την εξής είδηση "εξορθολογισμού" και "κοινωνικής πολιτικής" του κράτους:

Μειώσεις στις τιμές των διοδίων

Μειώσεις στις τιμές των διοδίων προανήγγειλε ο υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κ. Δ. Ρέππας. Ενημερώνοντας του βουλευτές του αρμόδιου Κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας του ΠαΣοΚ, έκανε γνωστό ότι την προσεχή Δευτέρα, 18 Απριλίου, θα προβεί σε σχετικές ανακοινώσεις όσον αφορά τον εξορθολογισμό των τιμών των διοδίων σε ολόκληρο το εθνικό οδικό δίκτυο. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο οι μειώσεις να ισχύσουν άμεσα κατά την έξοδο για τις εορτές του Πάσχα. Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου, αυτή τη στιγμή η χρέωση διοδίων κυμαίνεται από 4,5 – 6 λεπτά ανά χιλιόμετρο, ενώ η σκέψη που υπάρχει είναι η χρέωση να μειωθεί στα 3 λεπτά ανά χιλιόμετρο.

Why Elections in Finland Could Doom Portugal's Bailout

Πηγή: Der Spiegel

Right-wing populism has arrived in Finland. The True Finns stand to gain close to 20 percent of the vote in Sunday's elections on an anti-Islam, anti-Europe platform. That could be bad news for Portugal.

Timo Soini, 48, grins as he takes an enormous bite out of his shrimp sandwich. "I am just traditionally Finnish. Nothing more than that," he says. His appearance lends credence to the claim. He is a tad on the heavy side, with straw-blond hair combed straight back and a round, friendly face. Soini loves his sauna, his summer house and going to the harness races.