Για ένα παρατεταμένο κοινωνικό «αντάρτικο»

ΠΗΓΗ: Αριστερό Βήμα

Μια παρέμβαση του Γάλλου κοινωνιολόγου Φιλίπ Κορκόφ, μέλους του ΝΡΑ, με αφορμή το κίνημα εναντίον της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης

Αντιμέτωπο με τον απολυταρχισμό της πολιτικής επιστράτευσης και των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων, το γαλλικό κοινωνικό κίνημα εναντίον της αντιδραστικής μεταρρύθμισης Σαρκοζί, το οποίο παρακολουθεί με ενδιαφέρον και ελπίδα ολόκληρη η προοδευτική Ευρώπη, μπαίνει σε μια νέα, δύσκολη φάση μετά την αναμενόμενη επικύρωση του σχετικού νόμου από Βουλή και Γερουσία, την Τετάρτη. Σ’ αυτό το φόντο, αναπτύσσονται έντονες ζυμώσεις στους κόλπους της κοινωνικής και πολιτικής Αριστεράς για την επόμενη μέρα. Μια από τις πολλές, ενδιαφέρουσες απόψεις που κατατέθηκαν ήταν εκείνη του Φιλίπ Κορκόφ, κοινωνιολόγου και μέλους του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (ΝΡΑ), ο οποίος συνοψίζει ως εξής την κεντρική του ιδέα: «Αντί να εγκλωβιστούμε στο ‘όλα ή τίποτα’, γενική απεργία ή φθορά του κινήματος, ας ακολουθήσουμε το δρόμο ενός κινήματος μακράς διαρκείας, πολύμορφου και μετωπικού».

Α. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΘΕΣΕΙΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ!

ΠΗΓΗ: ISKRA

ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ ΟΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΝ ΤΟ... ΔΙΑΛΟΓΟ ΤΩΝ ΜΑΤ!

ΟΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΙ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ, ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ ΜΕ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!

   Παρουσιάστηκαν, από την Υπουργό Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου, το Σάββατο στη Σύνοδο των Πρυτάνεων, οι θέσεις της Κυβέρνησης για τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ. Τα βασικά σημεία του κειμένου, της Υπουργού Παιδείας, μπορεί να συνοψιστούν ως εξής:

1. Συμβούλια Διοίκησης: Προβλέπεται να λειτουργούν, παράλληλα με τη Σύγκλητο, έχοντας αρμοδιότητες σχετικές με τη στρατηγική αλλά και την οικονομική και λειτουργική διαχείριση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Η σύνθεση τους θα περιλαμβάνει εκλεγμένα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας αλλά και εξωπανεπιστημιακές προσωπικότητες και φοιτητές, χωρίς να ορίζεται η σχετική «αναλογία». Δεν ορίζεται επιπλέον ούτε ο τρόπος ανάδειξης των εκπροσώπων των φοιτητών ούτε πολύ περισσότερο των εξωπανεπιστημιακών παραγόντων. Όλα δείχνουν πως σκοπός της Κυβέρνησης είναι i) ο σχηματισμός οργάνων με κομβικές αρμοδιότητες χωρίς δημοκρατικές διαδικασίες ανάδειξης και ii) η είσοδος παραγόντων της αγοράς στη διοίκηση των ΑΕΙ.

ΥΠΕΓΡΑΦΗ Η ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΠΟΥ ΣΠΑΕΙ ΤΟΝ ΚΑΤΩΤΑΤΟ ΜΙΣΘΟ!

ΠΗΓΗ: ΙSKRA

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΕΙΣΕΛΘΕΙ ΒΑΘΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ!

Υπογράφτηκε τελικά, η πρώτη επιχειρησιακή σύμβαση εργασίας, η οποία οδηγεί σε αμοιβές κατώτερες από αυτές που προβλέπει η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) της ΓΣΕΕ. Ο μισθός της σύμβασης αυτής, ορίζεται στα €640, δηλαδή €100 πιο χαμηλά από τα €740, τα οποία προβλέπει με τη σειρά της η ΕΓΣΣΕ.

Η σύμβαση αυτή υπογράφτηκε, όχι τυχαία, μεταξύ των εργαζομένων και της εταιρείας παροχής υπηρεσιών ασφαλείας G4S. Και λέμε, όχι τυχαία, γιατί ο χώρος των υπηρεσιών σεκιούριτι, βρίθει από εργοδοτικά σωματεία τα οποία είναι «σφραγίδες», που ενεργοποιούνται απλά για την εκλογή αντιπροσώπων.

«Ελεγχόμενη ή ανεξέλεγκτη πτώχευση» το... δίλημμα Παπανδρέου

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Το κλίμα που είχε δημιουργηθεί όλες τις προηγούμενες μέρες είχε εκ των προτέρωνπεριορίσει το ενδιαφέρον της διακαναλικής συνέντευξης του πρωθυπουργού στο Μαξίμου σε ένα μόνο ερώτημα: Αν θα κατέφευγε στον εκβιασμό («πολιτικό δίλημμα» τον θέλει η πολιτική ορθότητα) «εγώ ή το χάος», «εγώ ή τα τανκς», «εγώ η ή χρεοκοπία»). Αν δηλαδή ένα κακό αποτέλεσμα στις αυτοδιοικητικές εκλογές θα έφερνε βουλευτική κάλπη.

Σε πολιτικούς εκβιασμούς άλλωστε πάντα καταφεύγουν οι πολιτικοί ηγέτες που σέβονται τον εαυτό τους προκειμένου να σταθεροποιήσουν ή να εμπεδώσουν την αξιοπιστία που λείπει από τα έργα τους.

Εν τέλει ο πρωθυπουργός είπε ότι «δεν είναι στόχος του να πάει σε εθνικές εκλογές», αλλά, αν η Ελλάδα βρεθεί μπροστά σε αδιέξοδα, τότε τον λόγο θα έχει ο ελληνικός λαός. Ποια είναι όμως αυτά τα αδιέξοδα και πόση σχέση έχουν με το εκλογικό αποτέλεσμα στην Αυτοδιοίκηση;

"Το ζαβό"

Πηγή: ΕΝΕΤ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

του "The Director"21 Σεπ 10 - 12:02

Αυτές τις ημέρες δεν μπορώ παρά να θυμηθώ τη συχωρεμένη Μαλβίνα Κάραλη και την εκπομπή της. Αμείλικτη εκπομπή, στα όρια της κοσμιότητας ομολογουμένως. Κοφτερή σαν ξυράφι, με πανέξυπνη λογοδιάρροια και ασύστολο κράξιμο. Κάποιες φορές με ενοχλούσε, τις περισσότερες φορές διασκέδαζα και κάγχαζα με τα «θύματά» της. Εκτόνωση του, αδύναμου να αντιδράσει αλλιώς, πολίτη; Ίσως.

Πάντα φαίνεται ότι χρειάζονται τέτοιες «δικλείδες», ανεξάρτητα από τις αρχικές προθέσεις του δημιουργού τους. Στις μέρες μας είναι ο Λαζόπουλος, αλλά πολύ πιο ήπια.

Εκείνο που μου έρχεται στο νου περισσότερο, είναι ο χαρακτηρισμός της εκλιπούσας για τον σημερινό πρωθυπουργό: «το ζαβό». Προσέξτε, όχι «ο ζαβός», που θα ήταν μια απλή (και ίσως μοχθηρή) αναφορά σε κάποιο υπαρκτό νοητικό πρόβλημα, αλλά «το ζαβό», δηλαδή ουδέτερο, παιδικό, χαϊδευτικό ίσως-ίσως, το καημένο, που δε φταίει αλλά μας έτυχε, κάπως κωμικό, κάπως αξιολύπητο. Φυσικά σήμερα κανείς δεν φαίνεται να «θυμάται» αυτό τον χαρακτηρισμό. Ίσως να έχουν σβήσει και τα σχετικά βίντεο.

Μοντέλο ανάπτυξης της Ελλάδας σε περίπτωση εξόδου της από την ΟΝΕ

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ

της ΛΑΜΠΡΙΝΗΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗ

Πρώτο βήμα:

Υποδεκαπλασιασμός των τιμών των αγαθών και υπηρεσιών.

Αν από τις τιμές αγαθών και υπηρεσιών κόψουμε ένα δεκαδικό, που

σημαίνει να τις μειώσουμε στο 1/10 της ονομαστικής τους αξίας (π.χ. ενοίκιο

600ευρώ = 60 ευρώ, μισθός 700  ευρώ = 70 ευρώ, ψωμί 80 λεπτά = 8 λεπτά

κ.ο.κ.) τότε θα απαιτείται το 1/10 της ποσότητας της νομισματικής

κυκλοφορίας που απαιτείται σήμερα. 

Συνεπώς, εάν η ποσότητα των τραπεζογραμματίων σε κυκλοφορία (Μ)

ήταν στις  31.5.10, περίπου 21δις ευρώ, μας αρκεί μια ποσότητα

τραπεζογραμματίων ίση με το 1/10 των 21 δις =  2,1 δις ευρώ, για την

εξυπηρέτηση των παραπάνω αναγκών μας.

Η υπόλοιπη ποσότητα (21 - 2,1) 18,9 δις ευρώ, πολλαπλασιαζόμενη

επί την ταχύτητα κυκλοφορίας του χρήματος V =13,47  (V έτους 2007, τελευταία

ομαλή χρονιά,  πριν την διεθνή οικονομική κρίση, λόγος που την παίρνουμε ως

υπόδειγμα) μας δίνει λογιστικό εισόδημα, ή συναλλαγματικά αποθέματα, ύψους

(Μ. V = 18,9 Χ 13,47) 255 δις ευρώ! 

Βιομηχανίες και σούπερ μάρκετ κάνουν πάρτι και οι υπουργοί ρυθμίζουν τον ήχο και το φως

ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ

Του

Κώστα Νικολάου*

Εφιάλτης έχει γίνει η ακρίβεια, καθώς οι τιμές των προϊόντων καλπάζουν ανεξέλεγκτα και ξεπερνούν κατά πολύ αυτές των ευρωπαϊκών χωρών. Αν υπολογίσουμε και τους χαμηλούς μισθούς που στην χώρα μας υπολείπονται κατά 50% των χωρών αυτών, τότε θα πρέπει να μιλάμε για υπερκοστολογημένα προϊόντα πάνω από 100%. 

Για την κατάσταση αυτή οι βιομήχανοι δείχνουν τις επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου. Αυτοί ευθύνονται για την μεγάλη ακρίβεια, ισχυρίζονται. Οι εμπορικές επιχειρήσεις ανταποδίδουν, εμείς όσο αγοράζουμε τόσο πουλάμε, λένε, αφήνοντας να εννοηθεί πως υπάρχει διένεξη ή πόλεμος μεταξύ βιομηχανίας και εμπορικών επιχειρήσεων. 

Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική, καθώς τόσο η βιομηχανία, δηλαδή αυτοί που παράγουν τα προϊόντα, όσο και οι εμπορικές επιχειρήσεις δηλαδή αυτοί που τα πωλούν, μεταξύ τους συνεργάζονται άριστα. Η συνεργασία μεταξύ βιομηχανίας και εμπορίου είναι τόσο στενή που η υπερκοστολόγηση των προϊόντων μοιράζεται σχεδόν στη μέση.

Να τα πάρουμε, όμως, με τη σειρά και, για προφανείς λόγους, ας περιοριστούμε στον κλάδο τροφίμων και ποτών.

Η πανεπιστημιακή έρευνα έχει αξία μόνο όταν παράγει προϊόντα προς πώληση στις επιχειρήσεις

ΠΗΓΗ: ΚΟΝΤΡΑ

της Γιούλας Γκεσούλη

Η πανεπιστημιακή έρευνα έχει αξία μόνο όταν παράγει προϊόντα προς πώληση στις επιχειρήσεις

Με ένα κρεσέντο άκρατου ενθουσιασμού για το αμερικανικό σύστημα σύνδεσης των Πανεπιστημίων και της έρευνας με τις επιχειρήσεις μας βομβάρδισε η Διαμαντοπούλου, μόλις επέστρεψε από το ταξίδι της στη Silicon Valley και την Ουάσιγκτον. Κράμα εμετικής δουλοπρέπειας και αποκάλυψης της χυδαίας αντίληψης ότι η πανεπιστημιακή έρευνα έχει αξία μόνο όταν παράγει εμπορεύσιμα προϊόντα, υπήρξε η ενημέρωσή της στους δημοσιογράφους. Προϊόντα που αναζητούν -και χρηματοδοτούν την παραγωγή τους- οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις γιατί συμβάλλουν στη μεγιστοποίηση της κερδοφορίας τους. Υμνους κυριολεκτικά ανέπεμψε η Διαμαντοπούλου στην αμερικανική εκδοχή της έρευνας, μιλώντας για καθηγητές με λαμπρές επιτυχίες στη «σύνδεση της επιχειρηματικότητας με το Πανεπιστήμιο», και στη «δημιουργία κουλτούρας καινοτομίας και επιχειρηματικότητας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση», για καθηγητές που διαθέτουν ερευνητικές ομάδες που έχουν απευθείας σύνδεση με επιχειρήσεις (αναφέρθηκε το παράδειγμα του Παύλου Αλιβιζάτου, διευθυντή των εργαστηρίων Berkeley και ταυτόχρονα επιστημονικού σύμβουλου της εταιρίας Solexant), για μεταπτυχια-      κούς φοιτητές-ερευνητές που φτιάχνουν τις δικές τους επιχειρήσεις για να προωθήσουν τα προϊόντα της έρευνάς τους, για χρηματοδοτικούς φορείς που «αποτελούν τη σπονδυλική στήλη υποστήριξης των μικρών καινοτόμων επιχειρήσεων, οι οποίες έχουν μια ιδιαίτερη αρχιτεκτονική με στενή σχέση με τα γραφεία πατέντας και πνευματικών δικαιωμάτων των πανεπιστημίων».

Η δήθεν «απειλή» πρόωρων εκλογών

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

του Γ. Δελαστίκ

Ακρως αμφίβολης πολιτικής και κυρίως εκλογικής αποτελεσματικότητας θα αποδειχθεί πιθανότατα η κίνηση της κυβέρνησης να θέσει σε κυκλοφορία μέσω των μηχανισμών της την υποτιθέμενη "απειλή" προκήρυξης πρόωρων βουλευτικών εκλογών, αν συντριβεί στις περιφερειακές εκλογές το ΠΑΣΟΚ στις 7 και 14 Νοεμβρίου. Δύο είναι οι εξόφθαλμοι στόχοι της κυβέρνησης. Πρώτον, να φοβίσει τους ψηφοφόρους που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ στις 4 Οκτωβρίου 2009 ότι αν δεν ψηφίσουν και τώρα ΠΑΣΟΚ, παρά την οργή τους για το Μνημόνιο, ο Γ. Παπανδρέου θα οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές αμέσως, με σαφή τον κίνδυνο το κόμμα αυτών των ψηφοφόρων, το ΠΑΣΟΚ, να βρεθεί εκτός εξουσίας. Δεύτερον, να θορυβήσει τον επιχειρηματικό κόσμο με την απειλή ακυβερνησίας και χάους σε περίπτωση πρόωρων βουλευτικών εκλογών.

Αναδιάρθρωση του χρέους προβλέπει ο Ρουμπινί

ΠΗΓΗ: Καθημερινή

 Ο διάσημος οικονομολόγος εξηγεί στην «Κ» γιατί την θεωρεί αναπόφευκτη στο μέλλον

Συνέντευξη στον Αθανασιο Eλλις

Παρά την εφαρμογή σημαντικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και επώδυνων μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στο τεράστιο χρέος που συσσωρεύεται και θα αναγκασθεί να προχωρήσει σε αναδιάρθρωσή του, υποστηρίζει μιλώντας στην «Κ» ο διάσημος οικονομολόγος Νούριελ Ρουμπινί, ο άνθρωπος που πριν από πέντε χρόνια προέβλεψε την παγκόσμια οικονομική κρίση. «Αν δεν θέλετε να την πείτε πτώχευση, μην την λέτε πτώχευση. Πείτε την αναδιάρθρωση υπό πίεση, αλλά είναι βέβαιο ότι θα συμβεί» επιμένει ο γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη Ιρανοεβραίος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, ο οποίος έχει χαρακτηρίσει την Ελλάδα «LehmaBrothers της Ευρώπης» και θεωρεί πως ο δανεισμός από το ΔΝΤ και την Ε. Ε. το μόνο που επιτυγχάνει είναι να αναβάλει την αναπόφευκτη αναδιάρθρωση, με αποτέλεσμα όταν γίνει αυτή να μην είναι πλέον ελεγχόμενη.

Η ΤΕΛΙΚΗ, ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ

ΠΗΓΗ: Sofokleous10

του Β. Βιλιάρδου

Η απειλή του 3ου παγκοσμίου πολέμου, οι συναλλαγματικές μάχες, ο ρόλος του διεθνούς νομισματικού ταμείου, η σχέση της Γερμανίας με την Ελλάδα και την Ευρωζώνη, καθώς επίσης η μοναδική, τεράστια ευκαιρία της χώρας μας.

Οι οικονομολόγοι είναι κατά κανόνα απαισιόδοξοι - καθώς επίσης πολύ συχνά «εκ των υστέρων προφήτες». Έτσι λοιπόν, αναφέρονται σήμερα στη συντέλεια του κόσμου, ενώ δεν κατάφεραν να προβλέψουν έγκαιρα την πρόσφατη «χρεοκοπία» του καπιταλισμού - παρά το ότι «επαναλαμβάνεται» σχεδόν κάθε σαράντα χρόνια (η παρούσα θα είχε συμβεί τη δεκαετία του ‘80 - καθυστέρησε «τεχνητά», για λόγους που θα αναφέρουμε στη συνέχεια). Επομένως, είναι δυνατόν να επιστρέψει ο κόσμος (η Ελλάδα επίσης) στην φυσιολογική του κατάσταση, παρά τις αντίθετες οικονομικές προβλέψεις – ενδεχομένως «ανθεκτικότερος» και πολύ πιο σύντομα, από ότι φανταζόμαστε.

Η Συνέχεια ΕΔΩ

Φρόνημα και ηγεμονία: κενά πεδία

ΠΗΓΗ: Βλέμμα

του Ν. Ξυδάκη

Η αναγγελθείσα αποτυχία της επένδυσης του Κατάρ στον Αστακό προϊδεάζει και για την τύχη της άλλης θορυβώδους εξαγγελίας για μεγάλη επένδυση κεφαλαίων ιδίας προελεύσεως στο Ελληνικό. Κυρίως όμως περιγράφει τον τρόπο πολιτεύεσθαι του νέου ΠΑΣΟΚ, όπως αυτό αυτοορίσθηκε έναντι του παλαιού ή βαθέος εαυτού του. Νά όμως που η προπαγανδιζόμενη από ομιλούσες κεφαλές νέα πολιτική του νέου ΠΑΣΟΚ δεν διαφέρει ουδόλως από την δοκιμασμένη παλαιά: άκρατος, άφρων, αλαζονικός επικοινωνιασμός τότε, το ίδιο και σήμερα.

Γαλλία: Μπροστά στο μεγάλο δίλημμα της πολιτικής

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ

Εάν η Κίνα, στις αρχές του 21ου αιώνα, αναδεικνύεται σε «εργαστήρι προϊόντων του κόσμου», η Γαλλία, για μια ακόμη φορά στη μακρά ιστορία της, αποδεικνύεται «εργαστήρι πολιτικής των μαζών». Διαπαιδαγωγημένη από την επανάσταση της αστικής της τάξης, η γαλλική εργατική τάξη έμαθε να λύνει τα προβλήματα της πολιτικής, όχι με το κοινοβουλευτικό «όπλο της κριτικής» αλλά με την «κριτική των όπλων» του εργατικού κινήματος: με το μαζικό εκβιασμό που ασκούν οι μαχητικές απεργίες, οι καταλήψεις, οι διαδηλώσεις, τα μπλόκα και οι συγκρούσεις στους δρόμους.

Ζει το Πολιτικόν; Ζει και Βασιλεύει

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΕΛΛΑ

Ό,τι παρουσιάζεται ως τέλος της πολιτικής ή ως εξαφάνιση του ανταγωνισμού «είναι αποφθέγματα ενός δημαγωγού εκσυγχρονιστικού τύπου ή ασταθής παρέμβαση ενός παλαιοπώλη της ηθικής».

Η ιστορική εποχή στην οποία ο δυτικός άνθρωπος διάγει τον βίο του, στο πολιτικό επίπεδο, «μπορεί να ειπωθεί ότι "χαρακτηρίζεται ως α-πολιτική, αντιπολιτική και απαθής. Αυτό δεν σημαίνει καθόλου όμως ότι το πολιτικόν εξαφανίζεται. Τουναντίον, κατά την άποψή μας, το πολιτικόν ισχυροποιείται και καθίσταται κυρίαρχο, υπακούοντας τα κελεύσματα και τις επιταγές των νικητών αυτής της περιόδου.

Αν «διαβάσουμε» την πολιτική πάλη που διεξάγεται/διεξήχθη τα τελευταία εκατό με εκατόν πενήντα χρόνια μεταξύ αφενός της αστικής τάξης αρχικά και των μετεξελίξεών της σε διάφορες πολιτικές ελίτ στη συνέχεια και της αντίστοιχης εργατικής τάξης και των αντίστοιχων μετεξελίξεών της αφετέρου, υπό το πρίσμα του σμιτιανού δίπολου εχθρός - φίλος ή της μαρξικής ταξικής πάλης ή της ευρωκομμουνιστικής και σοσιαλδημοκρατικής οπτικής της διεύρυνσης της δημοκρατίας και του δημόσιου νοικοκυριού, ανεπιφύλακτα θα συμπεράνουμε ότι νικητές στην παρούσα φάση στην πολιτική αντιπαλότητα είναι οι δυνάμεις που ανήκουν στην πρώτη πλευρά. Τώρα ασκούν την πολιτική τους επικυριαρχία επιβάλλοντας τους όρους τους.

Οι τάσεις και οι αντιφάσεις του Καπιταλισμού, που οδηγούν στις κρίσεις ... Μέρος Α'

ΠΗΓΗ: Redfly Planet

Πως κατάφερε ένας ολόκληρος κόσμος φτιαγμένος, από τα μαγικά συστατικά της “ελεύθερης αγοράς”, της “πραγματικής δημοκρατίας”, της “ελεύθερης βούλησης” και του "αστείρευτου καταναλωτισμού" ... να καταντήσει μια σκιά του εαυτού του, μέσα σε μερικούς μόνο μήνες ? 

Είναι αστείο φυσικά, να θεωρεί κάποιος πως αυτή η μεταμόρφωση πραγματοποιήθηκε μέσα σε μερικούς μήνες, μόνο και μόνο επειδή τα στενά όρια της προσωπικής αντίληψης του καθενός, έφτασε μετά απο χρόνια πολιτικής και οικονομικής προπαγάνδας, στο επίπεδο, να μην περνά καν τον φράχτη της ιδιωτικής αυλής του !

Ας είναι καλά οι διαβρωτικές αστικές θεωρίες, των Φουκουγιάμα (Το τέλος της ιστορίας) και Φρίντμαν (Καπιταλισμός και Ελευθερία), όπως επίσης οι πολυτελείς χρυσαφένιες κουρτίνες της κατανάλωσης και της διαφήμισης, με τις οποίες μας σκέπαζαν τα μάτια οι διάφοροι οικονομολόγοι, κυβερνώντες και λοιποί συνοδοιπόροι των αστικών επιτελείων.

ΚΟΛΑΣΗ, ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟ, ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

ΠΗΓΗ: ΚΙΜΠΙ

Υπάρχει μια ιδιαίτερη σημειολογική σχέση ανάμεσα στην εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη δοξασία του καθολικού δόγματος για την ύπαρξη μια ενδιάμεσης κατάστασης μεταξύ κόλασης και παράδεισου, του καθαρτήριου. Για την ανατολική χριστιανική παράδοση τα πράγματα είναι σαφή. Κόλαση για τους αμαρτωλούς, παράδεισος για τους αγνούς. Η παπική Εκκλησία εφηύρε έναν προθάλαμο για όσους προορίζονται για τον παράδεισο και πεθαίνουν έχοντας μεν τη θεία χάρη, ωστόσο τους επιβάλλεται μια κατάσταση βασανιστικής αναμονής για μεμονωμένα αμαρτήματα πριν περάσουν στον παράδεισο. Πόσο διαρκεί αυτή η κατάσταση, δεν είναι σαφές. Ωστόσο, το timing της πίστεως (της θρησκευτικής, όχι της τραπεζικής), ως γνωστόν, παίζει πολύ με την αιωνιότητα. Η αναμονή στο καθαρτήριο, λοιπόν, μπορεί να είναι μακρά, μέχρι και αιώνια.