Τζάμπα τιμωρία

ΠΗΓΗ: Μικρά Μεγάλα Εγκλήματα

Μικρός Φωκίων

Σύμφωνα με καταγγελίες το αυτοκίνητο που χρησιμοποιούν οι του ΔΝΤ αν και θωρακισμένο εκτελωνίστηκε ως απλό με αποτέλεσμα να πληρώσουν λιγότερο ΦΠΑ.

Με το που πάτησαν το πόδι τους στην Ελλάδα κατάλαβαν αμέσως πως λειτουργούμε. Για να μην λένε κάποιοι ότι ευτυχώς που ήρθε το ΔΝΤ για να μας αναγκάσει να αλλάξουμε. Το είδαμε, έδωσε το καλό παράδειγμα.

Αλλά για να μην είμαστε άδικοι απέναντι στους υποστηρικτές του ΔΝΤ και της τρόικας να παραδεχθούμε ότι άλλαξαν πολλά.

Η ευρωζώνη, οι φωστήρες και οι ανόητες αποφάσεις

 

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΑΤΟΥ

Η κρίση είναι κρίση δημόσιου χρέους. Η κρίση είναι κρίση του ευρώ. Χρειάστηκε να γίνουν 16 ευρωπαϊκά συμβούλια κορυφής -με το τελευταίο την περασμένη Παρασκευή- και οι φωστήρες πολιτικοί ηγέτες μας να μην μπορέσουν για ακόμη μία φορά να κάνουν τη σωστή ανάλυση της διπλής στην πραγματικότητα κρίσης και να πάρουν συγκεκριμένες αποφάσεις για να βγούμε όλοι από το αδιέξοδο που η ανοησία ή (και) η τρέλα τους μας έχει οδηγήσει.

Οπως ήταν αναμενόμενο, στο τελευταίο συμβούλιο κορυφής πήραν μια σειρά από βαρύγδουπες αποφάσεις για την έξοδο από την κρίση και τη σωτηρία του ευρώ που, στην ουσία, περιορίζονται στη συμμετοχή και του ΔΝΤ με δανεικό ευρωπαϊκό χρήμα (200 δισ. ευρώ) στις προσεχείς απόπειρες διάσωσης χωρών, όπως η Ισπανία και η Ιταλία. Αποφάσεις αστείες, διότι είχαν μπροστά στα μάτια τους την επέκταση της κρίσης χρέους από τη νότια Ευρώπη και προς τις πλούσιες χώρες του κοινοτικού Βορρά. Αλλά για ακόμη μια φορά ανανέωσαν τη διά ροπάλου απαγόρευση της διαχείρισης της κρίσης από την ίδια την Ευρ. Ενωση και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).

Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΤΗΣ ΧΩΡΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Πηγή: ΕΠΟΧΗ

του Χ. Γεωργούλα

Συμμαχίες χωρίς συμμάχους

 

«Τα σενάρια αποπομπής της Ελλάδας από την ευρωζώνη ενισχύονται (…) Το θέμα δεν είναι να υπάρχουν χώρες που εκδιώκονται από την ΕΕ, το θέμα είναι να αποφασίσουν να φύγουν οι λαοί με τη θέλησή τους (…) Για τους λαούς της Ευρώπης, όσο περισσότεροι το αποφασίσουν, θα είναι μια μεγάλη πρώτη νίκη κι ένα στέρεο βήμα για να πάμε προς τα μπρος».
Το κείμενο προέρχεται από πρωτοσέλιδο άρθρο του «Ριζοσπάστη» (7-12-2011) και καταγράφει τις πρόσφατες, πιο επεξεργασμένες θέσεις της ηγεσίας του ΚΚΕ για την ευρωζώνη και την ΕΕ, που ως τώρα εκφραζόταν με το λακωνικό «αποδέσμευση από την ΕΕ».

Με ή χωρίς το ευρώ η Γερμανία θα είναι παντοδύναμη

Πηγή: ΧrimaNews.gr

του Π. Παναγιώτου

Η γερμανική πολιτική όσον αφορά στο θέμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πολύ πιο ξεκάθαρη απ' όσο μπορεί να υποθέσει κανείς. Από το ξέσπασμα της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους είχα υποστηρίξει πως, κόντρα στη γενική πεποίθηση, η Γερμανία δε θα έσωζε την ευρωζώνη παρά μόνο αν τα κράτη μέλη αποδέχονταν τη δημιουργία μιας δημοσιονομικής / πολιτικής ενοποίησης στο τιμόνι της οποίας θα έμπαινε η ίδια.

Σε αυτή μου την πρόβλεψη οδηγός δεν ήταν κανείς άλλος παρά η ίδια η γερμανική πολιτική και οι δηλώσεις των αξιωματούχων της χώρας κατά την προηγούμενη νομισματική κρίση των χωρών της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης στις αρχές της δεκαετίες του '90. Όπως και τότε έτσι και τώρα η Γερμανία προτίμησε να αφήσει τους εταίρους της να καούν απ' τις φλόγες της κρίσης πιέζοντας για δημοσιονομικοπολιτική ενοποίηση παρά να αποδεχτεί να μοιραστεί τα χρέη και τα δημοσιονομικά προβλήματα τους μαζί τους.

Μήνυμα στο Βερολίνο: Τα πλεονάσματα που δεν χρησιμοποιούνται, εξαφανίζονται

Πηγή: tvxs

Επενδύσεις σε παραγωγικούς τομείς νότιων χωρών όπως η Ελλάδα, έναντι των αδιέξοδων μέτρων λιτότητας, εισηγούνται οι καθηγητές Kregel και Παπαδημητρίου, οι οποίοι παραθέτοντας «μάθημα» βασικών οικονομικών στο Βερολίνο ανασύρουν ρήσεις παλαιών οικονομολόγων όπως ο Κέινς: Οι πλεονασματικές χώρες είτε χρησιμοποιούν τα πλεονάσματά τους, είτε τα χάνουν.

Στο περιθώριο εκδήλωσης του Παρατηρητηρίου Οικονομικών και Κοινωνικών Εξελίξεων του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, το tvxs.gr συνάντησε τους κ.κ. Δημήτρη Παπαδημήτριου και Jan Kregel, δύο καθηγητές της αμερικανικής «σχολής», οι οποίοι στεγάζονται ακαδημαϊκά στο Levy Economics Institute of Bard College. Και οι δύο υπερασπίστηκαν με σθένος την άποψη ότι η μείωση των εισοδημάτων όχι μόνο δεν καθιστά βιώσιμο το δημόσιο χρέος μιας χώρας, αλλά πετυχαίνει το αντίθετο αποτέλεσμα. Κατά τη γνώμη τους, αποτελεί μονόδρομο για την οικονομική επιβίωση των περιφερειακών ελλειμματικών χωρών αλλά και τη διάσωση της Ευρωζώνης η αύξηση των τοπικών επενδύσεων σε παραγωγικούς τομείς, όπως της βιομηχανίας και των εξαγωγών. 

Η λάθος απάντηση της ευρωζώνης

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)
by Stephen King

Η συμφωνία για την ευρωζώνη της περασμένης εβδομάδας δεν θα δουλέψει.
Το να απαιτείται από τις κυβερνήσεις να αναλαμβάνουν δημοσιονομικές δεσμεύσεις στα σοβαρά είναι πολύ καλό, όμως η καλή δημοσιονομική συμπεριφορά μπορεί και πάλι να σχετίζεται με τεράστιες ανισορροπίες και με μαζική οικονομική αποσταθεροποίηση.

Το περασμένο έτος, η Γερμανία είχε πλεόνασμα στο ισοζύγιο πληρωμών τρεχουσών συναλλαγών 5,7% του ΑΕΠ, ακόμη μεγαλύτερο και από της Κίνας, που κινήθηκε στο 5,2% του ΑΕΠ. Αυτά τα πλεονάσματα πρέπει να ανακυκλωθούν κάπου αλλού στον πλανήτη. Ένα πλεόνασμα πληρωμών, στο κάτω-κάτω, δεν είναι τίποτε άλλο από υπερβολικές εγχώριες αποταμιεύσεις πάνω σε εγχώριες επενδύσεις. Μια χώρα με πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών πρέπει εξ ορισμού να αγοράζει ξένα ενεργητικά. Όμως, αν το κάνει, μπορεί να αυξήσει τα διακρατικά οικονομικά προβλήματα.

Το PSI+ και το haircut 50% θα έχει όφελος για το ελληνικό κράτος μόλις 30-40 δις ευρώ – Αυτό είναι το βασικό επιχείρημα όσων ποντάρουν στο ναυάγιο του σχεδίου αυτού…..

Πηγή: bankingnews.gr

Το επιχείρημα αυτό επανέρχεται στο προσκήνιο καθώς οι θιασώτες του σεναρίου που θέλει να ναυαγήσει η αναδιάταξη του χρέους με την εμπλοκή των ιδιωτών έχει αυξηθεί. 

Με βάση την επιχειρηματολογία που αναφέρεται το πραγματικό κέρδος της Ελλάδος από ένα haircut 50% θα είναι μόνο 30 με 40 δις ευρώ στο καλό σενάριο γιατί;

Αν υποθέσουμε ότι το haircut είναι 50% και η διαδικασία εθελοντική. 

Σε αυτή την περίπτωση και εφόσον υπάρξει μια αξιοπρεπής συμμετοχή των κατόχων ελληνικών ομολόγων είναι αδύνατο να συγκεντρωθεί ο στόχος των 100 δις ευρώ αλλά 65 δις ευρώ θα μπορούσαν να απομειωθούν. 

Όμως με δεδομένο ότι οι τράπεζες θα χρειαστούν έως 30 δις ευρώ για να ανακεφαλαιοποιηθούν το χρέος θα μειωθεί κατά 65 δις αλλά θα αυξηθεί κατά 30 δις ευρώ καθώς τα έως 30 δις κεφάλαια του ταμείου θα επιβαρύνουν το χρέος. 

Άρα το κέρδος που προκύπτει είναι περίπου 35 δις ευρώ. 

ΝΥΤ: Ένα ανησυχητικό ενδεχόμενο: Τι θα γίνει αν η Ελλάδα εγκαταλείψει το Ευρώ;

ΠΗΓΗ: Νew York Times

By LANDON THOMAS Jr.

Published: December 12, 2011

LONDON — It would be Europe’s worst nightmare: after weeks of rumors, the Greek prime minister announces late on a Saturday night that the country will abandon the euro currency and return to the drachma.

Instead of business as usual on Monday morning, lines of angry Greeks form at the shuttered doors of the country’s banks, trying to get at their frozen deposits. The drachma’s value plummets more than 60 percent against the euro, and prices soar at the few shops willing to open.

Soon, the country’s international credit lines are cut afterGreece, as part of the prime minister’s move, defaults on its debt.

As the country descends into chaos, the military seizes control of the government.

This scary chain of events might never come to pass. But the danger that Greece or some other deeply damaged country in the euro zone could leave the single-currency union can no longer be ruled out. And it was largely this prospect that drove leaders last week to agree to adopt strict fiscal rules that they hope will wrap the 17 European Union nations that use the euro into an even tighter embrace.

Στο δρόμο της Αργεντινής

Πηγή: The Press Project
Του Κώστα Λαπαβίτσα Όταν υπέγραψε το Μνημόνιο, η κυβέρνηση Παπανδρέου έβαλε την Ελλάδα σε πορεία Αργεντινής. Για να κρατήσει τη χώρα πάση θυσία μέσα στο πλαίσιο του σκληρού νομίσματος, αποδέχτηκε δάνεια με επαχθή επιτόκια και όρους αποπληρωμής. Εκχώρησε μέρος της εθνικής κυριαρχίας στην τρόικα επιβάλλοντας λιτότητα για να εξασφαλιστούν πρωτογενή πλεονάσματα και να μειωθεί σταδιακά το δημόσιο χρέος. Αποδέχτηκε επίσης την ανάγκη για περαιτέρω απελευθέρωση των αγορών και ιδιωτικοποιήσεις. Τέτοια μέτρα χαρακτήρισαν την καταστροφική πορεία της Αργεντινής από το 1998 μέχρι το 2001. Μόνο που στην Ελλάδα οι εξελίξεις είναι ταχύτερες και βιαιότερες. Η μείωση του ΑΕΠ το 2010-11 θα είναι περίπου 10%. Αν προσθέσουμε και το 2009, η συρρίκνωση θα φτάσει το 12%, ενώ προβλέπεται συνέχεια το 2012. Η κατάσταση θυμίζει τη Μεγάλη Κρίση της δεκαετίας του 1930. Και μεταφράζεται σε τραγωδία για του μισθωτούς, τους συνταξιούχους, αλλά και τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες. Οι εκτιμήσεις του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, που έχουν αποδειχτεί πιό αξιόπιστες από της τρόικας, λένε ότι η ανεργία θα ξεπεράσει το 1200000. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, από την άλλη, κλείνουν με πρωτοφανείς ρυθμούς.

Crisis as Capitalist Opportunity

ΠΗΓΗ: New Left Project

by Ed Lewis, Ursula Huws

Ursula Huws is, amongst other things, the director of the social and economic research consultancy Analytica. As part of NLP’s series of pieces around this year’s Socialist Register – The Crisis and the Left – Huws spoke to NLP's Ed Lewis about her contribution to the volume, 'Crisis as capitalist opportunity: new accumulation through public service commodification'.

Could you give us an overview of the argument you give in the article?

I think the left, certainly the British left, has very much focused on seeing the financial crisis as something to do with banks and something to do with financialisation and the finance economy. All the political action that we've seen recently - including the Occupy movement, whom I support absolutely – is all focused on how the banks are the baddies, how to change the banking system, how to make it responsible etc, etc. There has been very little focus on what's been happening in what one might call the 'real economy'. That's a complicated phrase to use: people used to talk about finance capital and industrial capital, as if they were two quite distinct things, which they probably were 100 years ago, but the reality is that industrial capital behaves more and more like finance capital. We've got transnational companies with parent companies in tax havens, creating an internal global space around which they move their profits, not paying any tax whatsoever, and behaving increasingly like banks.

Nα διχοτομηθεί η Ευρωζώνη, του Hans–Olaf Henkel

Πηγή: tvxs

Στην ανάγκη δημιουργίας μιας ευρωζώνης δυο ταχυτήτων αναφέρεται ο Hans–Olaf Henkel, πρώην Πρόεδρος του Συνδέσμου Γερμανικών Βιομηχανιών (BDI). Σε συνέντευξη στο Focus online, με τον τίτλο «Το Ευρώ είναι ένας ιός», ο γερμανός βιομήχανος κάνει μια σύγκριση Ελλάδας-Τουρκίας που αποδεικνύει -όπως υποστηρίζει- ότι το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα έχει προκαλέσει τεράστια ζημιά στην οικονομία της Ελλάδας.

Ο Hans–Olaf Henkel, ο οποίος δηλώνει απογοητευμένος από την έλλειψη φιλελευθερισμού στα γερμανικά κόμματα, διεξάγει συζητήσεις για ένα κίνημα που θα καλύψει αυτό το κενό. Οι Γερμανοί είναι ενθουσιασμένοι με την Ευρώπη, αλλά το Ευρώ υπονομεύει αυτόν τον ενθουσιασμό και μάλιστα σε αυξανόμενο βαθμό, διαπιστώνει.

Ο Henkel τάσσεται υπέρ της διχοτόμησης της Ευρωζώνης, σε ζώνη του Βορρά και σε ζώνη του Νότου, και υποστηρίζει ότι η πολιτική που ακολουθείται σήμερα οδηγεί σε διάσπαση:

«Κατ’ αρχάς, έχουμε ολοένα και μεγαλύτερη σύγκρουση μεταξύ δανειστών και δανειζομένων στις χώρες της Ευρωζώνης. Οι Γερμανοί ήταν στην Ελλάδα ο πιο αγαπητός λαός πριν την ύφεση. Σήμερα είμαστε ο πιο μισητός λαός. Οι διαδηλωτές σε Αθήνα, Μαδρίτη και Λισσαβώνα δεν διαδηλώνουν μόνο κατά των πακέτων λιτότητας των κυβερνήσεών τους, αλλά και κατά της Angela Merkel».

Περιμένοντας το UNFOLLOW

Το πρώτο τεύχος κυκλοφορεί την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011 και το βρίσκετε στα περίπτερα σε όλη την Ελλάδα. (Εικ. Λεπτομέρεια από το εξώφυλλο.)

UNFOLLOW θα πει αναζητάμε την αλήθεια απ΄ όπου κι αν προέρχεται. Αυτό τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις προθέσεις των συντακτών του νέου περιοδικού με το μικρό σχήμα και την ιδιαίτερη σχεδιαστική αντίληψη. Την Τετάρτη θα βρίσκεται στα περίπτερα το πρώτο τεύχος. Θα το διαβάσετε, θα το διαβάσουμε, και θα το κρίνουμε. Όπως θα δείτε, στη συντακτική ομάδα συμμετέχουν και δημοσιογράφοι που στήριξαν από την αρχή την προσπάθεια του Αριστερού Βήματος. Δεν είναι όμως αυτός ο λόγος που το προτείνουμε. Έχουμε την αίσθηση ότι το περιοδικό φέρνει πραγματικά κάτι καινούργιο, κάτι καλύτερο στον Τύπο. Διαβάστε το παρακάτω ιδρυτικό κείμενο, και εδώ θα είμαστε να τα ξαναπούμε. Π.Φ.

Πρόγραμμα εκδηλώσεων Δεκεμβρίου στη Λέσχη «Εκτός Γραμμής»

Πηγή: RedNotebook

Σε συνέχεια του πλούσιου προγράμματος του Νοεμβρίου, η Λέσχη «Εκτός Γραμμής» (Στρατηγοπούλου 7 και Μαυρικίου, Νεάπολη Εξαρχείων) οργανώνει και το Δεκέμβριο σειρά προβολών, εκδηλώσεων και σεμιναρίων

Σεμινάρια Τετάρτη 14.12 Καπιταλιστική ανάπτυξη και εργατική τάξη στον Μεσοπόλεμο Η ανακοπή της επεκτατικής εξόρμησης του ελληνικού κράτους στρέφει το ελληνικό κεφάλαιο πρωτίστως προς το εθνικό κέντρο. Η ραγδαία οικονομική ανάπτυξη των χρόνων 1923-29 στηρίζεται στην άγρια εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, που ζει στα όρια της εξαθλίωσης. Επιπλέον, σε συνθήκη πλήρους κυριαρχίας των καπιταλιστικών σχέσεων, η εργατική τάξη βρίσκεται αντιμέτωπη και με τα προβλήματα που προκαλεί η διαφοροποίηση γηγενών-προσφύγων, αντρών-γυναικών κ.ά., που τα ξεπερνάει την περίοδο της οικονομικής κρίσης και τα αμέσως επόμενα χρόνια.

Γκρίζες ζώνες στο «δημοσιονομικό συμβόλαιο»

Πηγή: FT (via euro2day)

by Wolfgang Munchau

Η Ευρωπαϊκή Ένωση την περασμένη εβδομάδα κατέρριψε την ψευδαίσθηση ότι η ευρωζώνη και η Βρετανία θα μπορούσαν να συνυπάρξουν ευτυχισμένα εντός της Ε.Ε. Αυτό ίσως την κατέστησε μια σύνοδο με ιστορική σημασία. Αλλά η απόφαση να δημιουργηθεί μια δημοσιονομική ένωση εκτός των συμφώνων της Ευρώπης, δεν θα καταφέρει σε κάθε περίπτωση να επιλύσει την κρίση χρεών της ευρωζώνης. 

Υπάρχουν ποικίλες αντιλήψεις για την δημοσιονομική ένωση –κάποιες πιο σφιχτές, άλλες λιγότερο, κάποιες παθιασμένες με την δημοσιονομική πειθαρχία, άλλες διανθισμένες με μια χαρούμενη αλληλεγγύη. Όμως όποια κι αν προτιμάτε, δεν θα πρέπει να την δοκιμάσετε εκτός των ευρωπαϊκών συνθηκών. Οι υπάρχουσες συμφωνίες δημιουργούν την νομική βάση για όλο το συντονισμό της στρατηγικής της νομισματικής ένωσης. Θα προκληθεί φοβερό μπέρδεμα αν προσπαθήσεις να τις παρακάμψεις. 

Αυξάνεται ο κίνδυνος βίαιου πιστωτικού γεγονότος στην Ελλάδα και default - Στην Αθήνα ο Dallara του IIF καθώς τα σύννεφα για το PSI+ πυκνώνουν

Πηγή: bankingnews.gr

του Π. Λεωτσάκου

Αυξάνεται ο κίνδυνος βίαιου πιστωτικού γεγονότος στην  Ελλάδα με επίκεντρο την αναδιάταξη του χρέους με την συμμετοχή των ιδιωτών.
Τα μαύρα σύννεφα εμπλοκής πυκνώνουν και η παρουσία του Γενικού Διευθυντή του IIF του Διεθνούς Χρηματοοικονομικού Ινστιτούτου  Ch. Dallara στην Αθήνα αυτό έχει ως σκοπό.

Να καθοριστούν οι όροι της αναδιάταξης του χρέους με τρόπο ώστε να είναι αποδεκτός και από τις τράπεζες που εκπροσωπεί το IIF.
Μάλιστα ανακοινώθηκε ότι τα Ελληνικά Χρηματιστήρια σε συνεργασία με την εταιρία Bondholder Communication θα αναλάβουν να βρουν τους κατόχους των ελληνικών ομολόγων, εξετάζοντας κυρίως τους θεματοφύλακες.

Ευρώ ή δραχμή; Ο δρόμος της διεκδίκησης

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ

Η Ε.Ε. αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες.

Ακόμα μεγαλύτερες αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Το γεγονός αυτό οδηγεί σειρά από παίκτες στην πολιτική σκηνή να υποστηρίζουν την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Σε αυτούς συγκαταλέγονται νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, όπως και ισχυρές μερίδες του ευρωπαϊκού κεφαλαίου. Δυνάμεις που θεωρούν ότι με αυτό τον τρόπο θα ξεφορτωθούν την Ελλάδα με ευκολία. Σε αυτή τη γραμμή πλέουν, επίσης, εθνικιστικοί κύκλοι, καθώς και έλληνες επιχειρηματίες που έχουν λάβει μεγάλα δάνεια. Οι τελευταίοι ελπίζουν ότι με μια έξοδο από το ευρώ θα τακτοποιηθούν οι εκκρεμότητές τους.

Υπάρχουν αρκετοί που κατασκευάζουν το γνωστό, πλέον, δίλημμα, ή υποταγή στο διευθυντήριο ή έξοδο από την ευρωζώνη. Κατηγορούν, μάλιστα, όποιον κάνει κριτική στην ακολουθούμενη πολιτική ως αντιευρωπαϊστή και υποστηρικτή της «επιστροφής στη δραχμή». Ουσιαστικά υποστηρίζουν κάθε πολιτική γραμμή του νέου ραγιαδισμού, που οδηγεί στην υποταγή της χώρας στο διευθυντήριο της Ε.Ε., πριν από όλα στη Γερμανία.

Έλεος πια με το λαϊκισμό!

ΠΗΓΗ: pitsirikos.net

Συσσίτια, με τη μορφή μικρογευμάτων, θα προσφέρονται από τη νέα χρονιά σε αρκετά σχολεία της χώρας επειδή παρουσιάζονται κρούσματα ασιτίας των μαθητών. Αρχικά, το υπουργείο Παιδείας θα μοιράζει το συσσίτιο σε cd και DVD, όπως έκανε και με τα σχολικά βιβλία. Η είδηση για τις λιποθυμίες μαθητών και τα κρούσματα ασιτίας δημοσιεύτηκε στην κομμουνιστική εφημερίδα «Το Βήμα».

Όπως είναι φυσικό, το δημοσίευμα του κομμουνιστικού «Βήματος» για τα συσσίτια στα σχολεία προκάλεσε την χλεύη της έγκυρης εφημερίδας «Καθημερινή», μιας και όλοι οι συντάκτες της τρώνε χαβιάρι, πίνουν σαμπάνια και παίζουν μπριτζ.

Η «χάρτινη τίγρη...»

ΠΗΓΗ: Καθημερινή 11/12/2011

Της Ζέζας Ζήκου

«Αν δεν θέλουμε να έρθει η στιγμή όπου, σ' αυτή την κοινωνία της αφθονίας, οι αποκλεισμένοι θα βρεθούν στα οδοφράγματα, οφείλουμε να πολεμήσουμε τους μηχανισμούς κοινωνικού αποκλεισμού». Η μαχητική αυτή κραυγή προέρχεται από το βιβλίο «Το Κεφάλαιο», του Μαρξ, που έγινε μπεστ σέλερ στη Γερμανία. Μόνο που δεν πρόκειται για το κλασικό «Κεφάλαιο» του Καρλ Μαρξ, αλλά για το ομώνυμο έργο του... Καθολικού επισκόπου Μονάχου, Ράινχαρντ Μαρξ. Το βιβλίο του υποτιτλίζεται «Εκκληση για τον Ανθρωπο» και αποτελεί χαρακτηριστικό σύμπτωμα μιας τάσης που φαίνεται να έχει μέλλον: Καθώς η χριστιανοδημοκρατία της Μέρκελ συνθηκολογεί άνευ όρων με τους άρχοντες του χρήματος, οι Εκκλησίες επιχειρούν να επωφεληθούν, απορροφώντας την κοινωνική διαμαρτυρία.

Η εσωτερίκευση της ήττας

ΠΗΓΗ: καθημερινή 11/12/2011

Του Νικου Γ. Ξυδακη

Είδα βλέμματα σκοτεινιασμένα και πρόσωπα κατηφή, δεν αναγνώριζα τους συγγενείς και φίλους, που τους ξανάβλεπα από το καλοκαίρι. Στην παλιά γειτονιά μου, τα μαγαζιά κλειστά, τα καφενεία βουβά. Τρόμαξα. Και ντρεπόμουνα να πω ότι δεν αντιμετωπίζω προβλήματα, ότι η δουλειά μου πάει καλά…

Αυτή την Ελλάδα είδε ο Ελληνας από τις ΗΠΑ τον Δεκέμβριο του 2011. Παρόμοιες εντυπώσεις αποκομίζουν όσοι Ελληνες έρχονται απ’ έξω και βλέπουν την κατάσταση από απόσταση, σαν παρατηρητές. Βλέπουν αυτό που δεν μπορούμε πια να δούμε εμείς, επειδή το νιώθουμε, επειδή το πράττουμε· επειδή δεν μπορούμε να δούμε τους εαυτούς μας. Οι απ’ έξω μεταφέρουν επίσης την πικρή αίσθηση ψυχρότητας, δυσπιστίας, κάποτε οίκτου, από την επαφή με αλλοεθνείς, κυρίως Ευρωπαίους. Ο Ελληνας αντιμετωπίζεται σαν φτωχός συγγενής που ζητάει δανεικά, μίζερος, οκνηρός, ανεπρόκοπος, πονηρός, ίσως και άτυχος, μα σε κάθε περίπτωση ηττημένος.

Απέναντι σε αυτό το νέο στερεότυπο ήττας και αποτυχίας, ο Ελληνας τι έχει να αντιπαραθέσει; Τη λαμπρή Ιστορία, την κουλτούρα, την παράδοση. Δεν πιάνει. Τη διεθνή συγκυρία κρίσης και χρέους, τη συστημική ασθένεια της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. Ούτε αυτό πιάνει. Η στερεοτυπική προπαγάνδα σε λιγότερο από δύο χρόνια κατέφαγε το συμβολικό κεφάλαιο της Ελλάδας, όσο είχε συγκροτηθεί τις τελευταίες δεκαετίες της δημοκρατικής και ευρωπαϊκής πορείας, με δυο-τρεις μιντιακές επιτυχίες του αφρού μάλιστα, το 2004.

Οι ομιλίες της εκδήλωσης της ΕΛΕ: Δημόσιο Χρέος: Παύση πληρωμών – Κοινωνικός έλεγχος-Διαγραφή

ΠΗΓΗ: ΕΛΕ

Πατηστε εδώ για να δείτε το Δελτίο τύπου

Πατήστε παρακάτω για να δείτε της ομιλίες

Εισαγωγή
Ομιλία Γιώργου Κατρούγκαλου

Ομιλία Σπύρου Μαρκέτου

Ομιλία Γιώργου Μητραλιά

Ομιλία Γιώργου Παπαλέξιου

Ομιλία Καίτης Στυψανέλλη (Θα είναι έτοιμη σύντομα)

Ομιλία Γιάννη Τόλιου

Ερωτήσεις κοινού - δευτερολογίες

As the dust settles, a cold new Europe with Germany in charge will emerge

• 
• • Ian Traynor in Brussels
  • guardian.co.uk, Friday 9 December 2011 16.17 GMT
  • Article history

As a clear damp dawn rose over Brussels on Friday morning, the tired and tetchy leaders of Europe emerged, bleary-eyed from nine hours of night-time sparring over how to rescue the single currency and indeed the entire European project.

Brave faces were put on, bluffs called, counter-bluffs revealed, vetoes wielded. Histrionics from France's Nicolas Sarkozy, poker-faced calm from Germany's Angela Merkel, David Cameron gambling the UK's place in Europe by opting to battle for Britain rather than helping to save the euro. When the dust settles, Friday 9 December may be seen as a watershed, the beginning of the end for Britain in Europe. But more than that – the emergence for the first time of a cold new Europe in which Germany is the undisputed, pre-eminent power imposing a decade of austerity on the eurozone as the price for its propping up the currency.

Καρλ Μαρξ: Ενας στοχαστής για τον 21ο αιώνα

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΣΗ ΓΙΑΛΚΕΤΣΗ

ΜΕΤΑ την κατάρρευση της ΕΣΣΔ κυριάρχησε η πεποίθηση ότι ο Μαρξ είναι ένας στοχαστής που ανήκει οριστικά στο παρελθόν, που συνδέεται δηλαδή με τις πολιτικές εμπειρίες των σοσιαλιστικών και κομμουνιστικών κινημάτων των δυο προηγούμενων αιώνων και επομένως πρέπει να πάψει να θεωρείται σημαντικός για τη σημερινή εποχή.

Στο βιβλίο του «Πώς να αλλάξουμε τον κόσμο. Μαρξ και μαρξισμός 1840-2011» (που κυκλοφόρησε πρόσφατα και στη γλώσσα μας από τις εκδόσεις «Θεμέλιο»), ο βρετανός ιστορικός Ερικ Χομπσμπάουμ υποστηρίζει, αντίθετα, ότι ο Μαρξ είναι «ένας σπουδαίος στοχαστής για τον 21ο αιώνα».

Τονίζει μάλιστα πως το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πλέον τα κομμουνιστικά καθεστώτα μάς επιτρέπει να διαβάσουμε τον Μαρξ χωρίς προκαταλήψεις, απελευθερώνοντάς τον από τις δογματικές ερμηνείες που πρότειναν οι διάφοροι «μαρξισμοί» και κυρίως από την ταύτισή του με τη λενινιστική θεωρία.

Η νέα γραμματική της πολιτικής ανυπακοής

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα Δράση

Του BERNARD HARCOURT*

[...]Το συντακτικό που χρησιμοποιούν οι κριτικοί και οι ειδήμονες δεν φαίνεται πλέον να λειτουργεί. Δηλώσεις που υποστηρίζουν ότι το κίνημα «Καταλάβετε τη Wall Street» θα πρέπει να αποκτήσει μια ατζέντα ή, όπως η Wall Street Journal παρατήρησε υποτιμητικά, πρέπει να σταματήσει να επιδίδεται σε «ημέρες μάταιης οργής», δεν έχουν πλέον απολύτως κανένα νόημα. Είναι σαν αυτές οι γραμματικές διατυπώσεις να μην μπορούν να «ακουστούν» σωστά, δεδομένου του παραδείγματος του χωρίς ηγεσία κινήματος της νέας αντίστασης. Ηχούν όπως η αθόρυβη βοή στο A Thousand Plateaus των Ντελέζ και Γκουαταρί - ή, ίσως, όπως το περισσότερο γνωστό «mwa, mwa, mwa» στα καρτούν του Charlie Brown.

Αυτό ισχύει ακόμα και για τους συνοδοιπόρους τους. Έτσι, για παράδειγμα, όταν ο φιλόσοφος Peter Hallward υποστηρίζει στην εφημερίδα The Guardian ότι «θα πρέπει να μετατρέψουμε την πολεμική καθαρότητα του νέου σλόγκαν -''Είμαστε το 99%''- σε μία επιβλητική πολιτική άποψη», η σύνταξη δεν λειτουργεί: δεν είναι σαφές ποιοι είμαστε "εμείς", ούτε με ποιους είναι αντιμέτωπος ο Peter Hallward. Το «εμείς» συγκροτείται από διαμαρτυρόμενους στο Διαδίκτυο, αναγνώστες του Guardian, «ηγέτες» κάποιου κινήματος, ή κριτικούς; Η αίσθησή μου είναι ότι αυτό το είδος της δήλωσης είναι κατά κάποιο τρόπο άηχο και ελαφρώς χωρίς νόημα. Δεν μπορεί να «ακουστεί» σωστά πια

Το μνημόνιο σκοτώνει και τον «κέλτικο τίγρη»

πηγή: ελευθεροτυπια

της κορινας βασιλοπούλου

Οσα μέτρα λιτότητας κι αν τους δώσεις, ποτέ δεν μένουν ικανοποιημένα. Απαιτούν διαρκώς περισσότερη περιστολή, περισσότερη φτώχεια. Μετά την Ελλάδα έρχεται τώρα η σειρά της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας να δοκιμάσουν το αδιέξοδο της μνημονιακής πολιτικής. Οι μέχρι πρότινος «καλές μαθήτριες» της τρόικας βρίσκονται τώρα αναγκασμένες να προχωρήσουν σε ακόμα πιο δραστικές περικοπές, γιατί, παρά τους επαίνους και τις αισιόδοξες προβλέψεις, τελικά τα νούμερα δεν βγαίνουν. Τραγικό και συνάμα ειρωνικό. Κυρίως για την Ιρλανδία. Γιατί, αν η Πορτογαλία ήταν ανέκαθεν ο φτωχός συγγενής της Ευρωπαϊκής Ενωσης, φτωχότερος και από την Ελλάδα, η Ιρλανδία ονομαζόταν «κέλτικος τίγρης», με μια καλπάζουσα οικονομική ανάπτυξη, παράδειγμα προς μίμηση και για άλλες μικρές, ταπεινές ευρωπαϊκές χώρες.

Αξιοπιστία χωρίς οικονομικό σχέδιο και δημοκρατική νομιμοποίηση;

πηγή: ελευθεροτυπιαΤου ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ 

Μέρκελ φαίνεται να πιστεύει ότι το βασικό πρόβλημα της ευρωζώνης είναι η αξιοπιστία και ότι η προώθηση μιας δημοσιονομικής ένωσης αποτελεί την απάντηση. Μόνο που αυτό που καταλαβαίνει η κ. Μέρκελ ως δημοσιονομική ενοποίηση είναι εντελώς ιδιοσυγκρασιακό: οι αυστηροί διακρατικοί κανόνες, και η τήρησή τους με αυτόματες ποινές για τους παραβάτες, φτάνουν για να ξαναποκτηθεί η αξιοπιστία.

Το σχέδιο που φαίνεται να συμφωνείται στη σύνοδο βασίζεται σε αυτή την ερμηνεία για το τι σημαίνει δημοσιονομική ενοποίηση, παραμερίζοντας την επικρατούσα άποψη της οικονομικής θεωρίας (ορθόδοξη και ετερόδοξη) ότι η δημοσιονομική ενοποίηση έχει να κάνει με την αλληλεγγύη μεταξύ οικονομιών, αλλά και με μια ετοιμότητα παρέμβασης όχι μόνο όταν η δημοσιονομική πολιτική των κρατών-μελών είναι πολύ χαλαρή, αλλά και όταν δεν είναι αρκετά επεκτατική σε συνθήκες ύφεσης.