Απεργία πείνας, Νομική, κράτος έκτακτου ανάγκης και η αριστερά του savoir vivre

Πηγή: Avantgarde Κοκκινη Ορχήστρα

του Κ. Μαραγκού

Η απεργία πείνας (α.π.) που ξεκίνησε στις 25 Γενάρη στη Νομική και τα γνωστά επακόλουθα δείχνουν με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι η χώρα βρίσκεται κάτω από ένα καθεστώς εκτάκτου ανάγκης. Ο σφοδρός τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε από την πρώτη στιγμή η α.π., μια κατεξοχήν παθητική μορφή αντίστασης, που θέτει σε κίνδυνο μόνο τις ζωές όσων συμμετέχουν σ’ αυτή, αγγίζει πλέον τα όρια της ίδιας της αστικής δημοκρατίας και των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τα οποία αμφισβητούνται ανοιχτά από το κυρίαρχο μπλοκ εξουσίας.
Δεν θα μιλήσουμε εδώ για τις ελεεινές συκοφαντίες και τους τόνους λάσπης που έπεσαν όλες αυτές της μέρες από το σύνολο και κάθε μορφής ΜΜΕ. Όμως δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστος ο πρωτοφανής γκεμπελισμός τους. Κανάλια όπως το MEGA αφιέρωσαν επί 4 μέρες το σύνολο του κεντρικού τους δελτίου ειδήσεων σε αυτό το θέμα και τα υπόλοιπα τουλάχιστον το μισό. Από την πρωινή ζώνη μέχρι τα άγρια μεσάνυχτα έπαιζε η ίδια κασέτα με διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Η λάσπη αυτή τη φορά ξεπέρασε κάθε όριο. Και τι δεν ακούστηκε για τους απεργούς πείνας. Ότι είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία, ότι είναι φορείς λοιμωδών ασθενειών, ότι είναι εισβολείς, ότι καθοδηγούνται από το ΣΥΡΙΖΑ, ότι έχουν σχέδιο για νέα δεκεμβριανά, ότι αποτελούν κίνδυνο για την ασφάλεια της χώρας κ.ο.κ. 

Ο νέος ερειπιώνας

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Δεν υπάρχει -σχεδόν- καμμιά απεργία που να μην έχει απέναντί της δύο συστοιχίες πολυβόλων. Τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, που κρίνουν τις απεργίες «παράνομες και καταχρητικές», και τις επιθετικές αποφάνσεις τμήματος των μήντια.

Ενίοτε, ο σαφής καθεστωτικός χαρακτήρας των δικαστικών αποφάσεων υπερκεράται από τον οίστρο της δημοσιογραφικής επιχειρηματολογίας. Η κοινότοπη παραδοχή που επιστρατεύεται εισαγωγικώς σε τέτοιες περιπτώσεις («Ασφαλώς και αποτελεί δικαίωμα των εργαζομένων η απεργία») στρώνει τον δρόμο σ' ένα καταιγιστικό «αλλά»: «παρέλυσε το κέντρο της πόλης», «χάος στη χώρα», «ταλαιπωρία χιλιάδων πολιτών» κτλ... Εγκαλούμενες εκ περιτροπής από τα (εν λόγω) μήντια οι κοινωνικές ομάδες αδυνατούν -ακόμη και όταν εκπρόσωποί τους εμφανίζονται στα βραδινά παράθυρα- να εγκαταστήσουν στο κέντρο του κοινού προβληματισμού το προφανές. Οτι η «παράλυση», το «χάος», η «ταλαιπωρία», καθώς και πλείστα όσα (ο φόβος, η ανασφάλεια, η ανέχεια κτλ.) χαρακτηρίζουν τη δική τους, οικτρή κατάσταση. Αφορούν στα δικά τους δικαιώματα. Στην ίδια την επιβίωση και την ύπαρξή τους... Και αδυνατούν, διότι η προπαγάνδα είναι συνεχής και καταιγιστική, με κύριο χαρακτηριστικό τις εμβόλιμες συκοφαντίες και τα χαλκευμένα ψεύδη της κυβερνήσεως εναντίον των εργαζομένων. 

Το νόμιμο και ηθικό σε «νέα» εκδοχή

Πηγή: ΕλευθεροτυπίαΤου ΝΙΚΟΥ ΚΙΑΟΥ

Τις τελευταίες ημέρες, με τη «Νομική» και τους μετανάστες, εκδηλώθηκε ένα μεγάλο και ευρύ μέτωπο υπέρ της υπεράσπισης και της εφαρμογής του νόμου. Ο νόμος ήταν αυτός που αναφέρεται στο θεσμό του πανεπιστημιακού ασύλου, το οποίο «είχε καταλυθεί» από τους μετανάστες, κατά τους υπερασπιστές της νομιμότητας.

Και, άρα, όφειλαν οι αρχές (εισαγγελικές, διωκτικές) να τον εφαρμόσουν και να εκδιώξουν τους μετανάστες. Αυτό απαιτεί η νομιμότητα, υποστήριζαν όλοι οι εκφραστές του μετώπου, πολιτικοί από την κυβέρνηση, τη Δεξιά και την ακροδεξιά ώς το χώρο της Αριστεράς -που αυτοπροσδιορίζεται με το επίθετο «δημοκρατική»- και πλείστοι δημοσιογράφοι κυρίως σε τηλεοπτικό και ραδιοφωνικά μέσα, αλλά και σε αρκετές εφημερίδες, καθώς και κάποιοι παράγοντες, από πανεπιστημιακούς έως του κοινωνικού χώρου, ακόμα και του μεταναστευτικού.

Το πρόβλημα ήταν οι μετανάστες, που είχαν μπει στον πανεπιστημιακό χώρο για να κάνουν απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενοι για τις συνθήκες εργασίας και διαβίωσής τους. Ολοι αναγνώριζαν και δέχονταν ότι δεν έγιναν φθορές στο κτήριο, δεν σημειώθηκαν αδικήματα, δεν είχαμε απειλή οποιασδήποτε δραστηριότητας στο χώρο. Και ήταν το πρόβλημα αυτό, επειδή επέλεξαν το συγκεκριμένο χώρο, άρα διέπραξαν αδίκημα.

ΔΗΛΩΣΗ του ΝΙΚΟΥ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ, μέλους της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

ΠΗΓΗ:  ΕΟΣ

Φεβρουαρίου 3, 2011

Αποδέχομαι με μεγάλη υπερηφάνεια και πολλή χαρά την κατηγορία της «παράνομης διακίνησης λαθρομεταναστών». Γιατί αυτό σημαίνει την αμέριστη αλληλεγγύη μου στους μετανάστες που ζουν και δουλεύουν στην Ελλάδα χωρίς χαρτιά, υφιστάμενοι υπερεκμετάλλευση, ταπεινώσεις και καταστολή. Γιατί σημαίνει ότι ως μέλος της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης εργάστηκα με αφοσίωση για την υποστήριξη του αγώνα των 300 απεργών πείνας, για την ασφαλή άνοδό τους στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, για τη νίκη του αγώνα τους για νομιμοποίηση και ίσα δικαιώματα.

Αποδέχομαι με μεγάλη υπερηφάνεια και πολλή χαρά την κατηγορία της «διατάραξης οικιακής ειρήνης». Γιατί τούτο σημαίνει ότι δεν θεωρώ το πανεπιστημιακό άσυλο οικία ούτε των πρυτάνεων ούτε πολύ περισσότερο της κυβέρνησης και της αστυνομίας. Γιατί το άσυλο δεν χρειάζεται για τα μαθήματα και την έρευνα, αλλά για όλες εκείνες τις κατηγορίες που όταν η νομιμότητα παίρνει διαζύγιο από το δίκιο χρειάζονται χώρο για να φιλοξενήσει την αγωνία και τον αγώνα τους. Γιατί στο άδειο κτήριο της Νομικής Σχολής δεν διακυβευόταν η ομαλή λειτουργία του Πανεπιστημίου, αλλά αμφισβητούνταν ο κοινωνικός αποκλεισμός των μεταναστών, η αστυνομική και φασιστική τρομοκρατία σε βάρος τους, ο ρατσισμός και η εθνική καθαρότητα.

ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΙΑΚΟ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΕΝΟΧΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΛΙΝΟΡΘΩΣΗΣ

ΠΗΓΗ: ΘΕΣΕΙΣ τ. 114
Editorial

1. Κοινωνικό αναμορφωτήριο

Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν άφησε περιθώρια για παρερμηνείες ως προς τον πυρήνα της αποστολής που αναλάμβανε. Είχε έρθει η στιγμή να σημάνει πανηγυρικά «το τέλος της μεταπολίτευσης», και συνάμα όλων των κοινωνικών συμβολαίων με τις κυριαρχούμενες τάξεις που είχαν υπογράψει οι καθεστωτικές δυνάμεις υπό το κλίμα των ανακατατάξεων που έφερε στην κοινωνική δυναμική η κατάρρευση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης της χούντας. Δείγματα γραφής για τις προθέσεις του είχε δώσει βεβαίως αρκετά νωρίτερα ο εκλεκτός των εκσυγχρονιστών νέος πρωθυπουργός, τουλάχιστον από τη στιγμή που ανακήρυσσε τον φιλελευθερισμό των Αδριανόπουλου-Μάνου σύμμαχο στη «αναμόρφωση» της ελληνικής κοινωνίας. Όμως κανείς δεν είχε τολμήσει να διανοηθεί το μέγεθος των ανατροπών που κυοφορούντο στη μακρά περίοδο «αντιπολιτευτικής» θητείας του ΠΑΣΟΚ.

Το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ στην "Ελληνοφρένεια" και πολλά άλλα...

Το ΔΙΚΑΙΩΜΑ στην "Ελληνοφρένεια"

Ακούστε την τοποθέτηση μέλους της κίνησης ΔΙΚΑΙΩΜΑ στην εκπομπή "Ελληνοφρένεια" για το θέμα της αύξησης της τιμής του εισητηρίου και του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ

Επιθέσεις από κυβέρνηση και ΜΜΕ κατά του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ

Θέλετε να μάθετε τα αληθινά γεγονότα; Μόνο στον  ΣΚΑΙ !!!


Πηγη: http://anergoidimosiografoi.blogspot.com/2011/02/youtube-video-player.html

Anschluss...

Πηγή: ΑΥΓΗ

του Θ. Καρτερού

Είναι απορίας άξιο με όσα ακούμε τελευταία: Αφού όλα τα ωραία σε συντάξεις, μισθούς και δικαιώματα γίνονται για να σωθούμε από τη χρεωκοπία, γιατί οι αγορές αλαλάζουν από χαρά, τo spread πέφτει και το χρηματιστήριο ανεβαίνει μόλις έσκασε μύτη το σχέδιο χρεωκοπίας; Δεν θα έχουν απώλειες οι επενδυτές, εν ονόματι των οποίων βρεθήκαμε στα τάρταρα, εάν και εφόσον πουλήσουν τα ελληνικά ομόλογα φτηνότερα απ’ ό,τι τα αγόρασαν; Δεν θα τους θίξει η αναδιάρθρωση, που ακόμα ξορκίζει ο Παπανδρέου;

Μυστήρια πράγματα! Και καθώς δεν είμαστε όλοι Στίγκλιτς ούτε Κρούγκμαν, μόνο στην απλή λογική μπορούμε να βρούμε απαντήσεις. Την εξής μία: οι αγορές χαίρονται γιατί δεν πρόκειται να χάσουν από την ελεγχόμενη χρεωκοπία γερμανικού τύπου. Μπορούμε να υποψιαστούμε μάλιστα κι ότι θα κερδίσουν για να συνωστίζονται ξαφνικά να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα. Τα σκουπίδια; Μάλιστα, τα σκουπίδια κι όποιος δεν πιστεύει ας ρίξει μια ματιά στους χαμογελαστούς τίτλους όλων των εφημερίδων - σωμόν και μη.

«Ολοι φτωχοί!» διατάζει η Μέρκελ

Πηγή: ΕΘΝΟΣ

του Γ. Δελαστίκ

Οργή επικρατεί στους εργαζόμενους της Ευρώπης με τα νέα αντεργατικά σχέδια της Γερμανίας, τα οποία θα κυριαρχήσουν στις συζητήσεις της αυριανής έκτακτης συνόδου κορυφής της ΕΕ, παρόλο που επισήμως υποτίθεται ότι αυτή είναι αφιερωμένη στην ενέργεια και στην καινοτομία. «Ατζέντα για την Ευρώπη - Η καγκελάριος περνάει στην επίθεση» έγραφε τη Δευτέρα στους τίτλους του μεταξύ άλλων το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ».

Ο χθεσινός τίτλος σχετικού ρεπορτάζ της ισπανικής εφημερίδας «Ελ Παΐς» ήταν όμως πολύ πιο αποκαλυπτικός: «Η Γερμανία ζητάει από τους εταίρους του ευρώ να καταργήσουν τις μισθοδοτικές διατάξεις» έγραφε και εξηγούσε αυτό που θέλουν οι Γερμανοί: να καταργήσουν όλες οι χώρες της Ευρωζώνης τη νομοθεσία, όπου υπάρχει, αλλά και την πρακτική των διαπραγματεύσεων για αυξήσεις των μισθών των εργαζομένων σε σύνδεση με τον πληθωρισμό.

Η Μέρκελ δηλαδή θέλει να είναι π.χ. 5% ο πληθωρισμός σε μια χώρα, αλλά οι συζητήσεις για αυξήσεις να μη συνδέονται καθόλου με αυτό το στοιχείο και έτσι να μπορεί σε μια περίπτωση οι μισθοί να αυξηθούν... 1% ή και καθόλου!

Εργολάβοι συνειδήσεων

ΠΗΓΗ: Γαλαξιάρχης

[ΑΦΙΕΡΩΜΑ]

Η δεύτερη πληγή (μετά το ίδιο το πολιτικό σύστημα) στη λειτουργία της δημοκρατίας, είναι τα ιδιωτικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Ο προπαγανδιστικός τους ρόλος στην υπηρεσία του συστήματος βασίζεται σε ένα σύνολο εργαλείων. Μίας πολύ οργανωμένης επιχείρησης κατασκευής συνειδήσεων, της οποίας το μέγεθος είναι τέτοιο ώστε να θεωρείται ως ωμή παρέμβαση στη λειτουργία του ίδιου του πολιτεύματος. 

Δημιουργία εντυπώσεων (spin):Εδώ συναντάμε εταιρείες PR σαν τη Civitas, οι οποίες αναλαμβάνουν τη στρατηγική και την επικοινωνιακή πολιτική στην προώθηση των προϊόντων (από αναψυκτικά έως πολιτικές ιδεολογίες) των πελατών τους, μέσω των media. Οι εταιρείες PR φέρνουν σε επαφή τον πελάτη με τους δημοσιογράφους του μέσου στο οποίο «παίζει» η διαφήμιση. Η επικοινωνιακή πολιτική αναπτύσσεται μέσω εναλλακτικών μεθόδων προβολής, όπως τα πληρωμένα δημοσιεύματα (advertorials), η προώθηση της ειδησεογραφίας που αφορά την εταιρεία-πελάτη και η ευμενής παρουσίασή στην αρθρογραφία, τα editorials και τα σχόλια των δημοσιογράφων. Τακτικές απολύτως νόμιμες, πλην όμως ελάχιστα ηθικές. Ο ήδη διαβρωμένος δημοσιογραφικός κόσμος γίνεται αποδέκτης μικρών ή και μεγάλων δώρων, ταξιδιών (υποτίθεται για ενημέρωση, αλλά στην πράξη για αναψυχή), ακόμη και προσωπικών εξυπηρετήσεων. Στο τέλος ο δημοσιογράφος καθίσταται πλήρως χειραγωγημένος. Φτάνει σε σημείο να θεωρεί υποχρέωσή του να αναφέρεται θετικά στον φίλο και πελάτη του μέσου στο οποίο εργάζεται (δείτε τη σχετική φωτό της Καθημερινής).

Εδώ αξίζει να αναφερθεί η περίπτωση του Παύλου Τσίμα, ο οποίος όχι μόνο εμφανίζεται στην προσωπική λίστα Χριστοφοράκου με τα -ακριβούτσικα- εταιρικά δώρα της Siemens, αλλά και ομολόγησε -πιεζόμενος από τις αποκαλύψεις- την πολύχρονη φιλία που τον συνδέει με το φυγόδικο «Νο 1» της γερμανικής εταιρείας και τα ποδοσφαιρικά ταξιδάκια στο εξωτερικό με χορηγία της Siemens. Κι όμως, αυτός ο, κατά πολλούς αξιόπιστος, δημοσιογράφος δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να σχολιάζει το σκάνδαλο Siemens, τόσο πριν όσο και αφότου έγινε γνωστή η σχέση του με το Χριστοφοράκο. Παράνομο; Σε καμία περίπτωση. Ανήθικο; Εξαρτάται πού έχει βάλει κανείς τον πήχη της ηθικής του. Αντιδεοντολογικό; Κάργα!

Αυτός ο Γερμανός είναι... φίλος μας!

Πηγή: ΑΥΓΗ

Του Γιάννη Τόλιου*

Την περασμένη βδομάδα «Τα Νέα» (29-30/1/11) σε ολοσέλιδο δημοσίευμα τους μας πληροφορούν ότι «Αυτός ο Γερμανός είναι φίλος μας»! Μιλάμε για τον Κλάους Ρέγκλινγ, επικεφαλής του Μηχανισμού Σταθερότητας, ο οποίος σύμφωνα με την εφημερίδα έχει ετοιμάσει «σχέδιο σωτηρίας του ευρώ και της Ελλάδας». Νομίζουμε ότι η περίοδος που διανύουμε είναι εξαιρετικά κρίσιμη και θα άξιζε τον κόπο να δούμε ποιος είναι ο κ. Ρέγκλινγ, ποιο σχέδιο προωθεί και για ποιο λόγο η γνωστή εφημερίδα τον λιβανίζει.!

Περιστρεφόμενες πόρτες

Ο επικεφαλής σήμερα του «ταμείου χρηματοπιστωτικής σταθερότητας» (EFSF) που δημιούργησε η Ευρωζώνη για αντιμετώπιση της κρίσης, ανήκει στην κατηγορία των στελεχών της ιθύνουσας ελίτ των Βρυξελλών, που από διάφορες θέσεις του συστήματος «περιστρεφόμενες πόρτες», υποστηρίζει με συνέπεια τα συμφέροντα της διεθνούς χρηματιστικής ελίτ σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Ειδικότερα ο Κλάους Ρέγκλινγ ξεκίνησε ως στέλεχος του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον (1975-80), σε συνέχεια στο υπουργείο Οικονομικών Γερμανίας (1981-85), μετά υπεύθυνος του γραφείου ΔΝΤ στην Ινδονησία και Φιλιππίνες (1985-91) και μετέπειτα στέλεχος του υπ. Οικονομικών Γερμανίας στα χρηματοπιστωτικά θέματα (1991-98). Στο διάστημα 1999-2001 βρίσκεται στη θέση του γενικού διευθυντή του «Hedge Fund Moore Capital Strategy Group» με έδρα το Λονδίνο (ενός κατ’ εξοχήν κερδοσκοπικού οίκου ανάλογου με αυτόν του Τζ. Σόρος), ενώ το 2001-10 γενικός διευθυντής οικονομικών και νομισματικών υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και πρόσφατα επικεφαλής του «EFSF». Αυτός ο άνθρωπος προβάλλεται από την «έγκυρη» εφημερίδα ως νέος «σωτήρας» της Ελλάδας.! Δεν μας πληροφορεί μόνο αν είναι και «σοσιαλιστής»... τύπου Στρος Καν και Γ.Α. Παπανδρέου.!

«SOS για τη ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ του ΔΙΚΑΙΟΥ στη χώρα μας»

 

ΜΕΤΩΠΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

 

Με μεγάλη ανησυχία παρατηρούμε τις καρκινικές μεταλλάξεις που γίνονται στον τρόπο που λειτουργεί η Δικαιοσύνη στη χώρα μας.

Ο Άρειος Πάγος αρνείται δικαιώματα εργαζομένων σε συμβάσεις ορισμένου χρόνου, σε αντίθεση με παλαιότερες αποφάσεις του.

Πολλά δικαστήρια έχουν εξελιχθεί σε βιομηχανία κήρυξης των απεργιών ως παράνομων, παρά το γεγονός ότι αφαιρούνται καίρια δικαιώματα εργαζομένων.

Εισαγγελείς κατηγορούν για «παράνομη διακίνηση λαθρομεταναστών», δηλαδή ως δουλέμπορους, στελέχη αριστερών και κοινωνικών οργανώσεων που στήριξαν την κινητοποίηση των 300 μεταναστών από τα Χανιά.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΟΔΙΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ

 ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΟΔΙΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ της 3^ης Φλεβάρη 2011

Η 6^η Φλεβάρη είναι μόνο η αρχή!

Με περισσό θράσος, ο υπουργός των εργολάβων, Ρέππας, αποκάλεσε «τζαμπατζήδες, αντικοινωνικούς και υπονομευτές» τους υποστηρικτές του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ.

Ο υπουργός της κυβέρνησης που έβαλε τη χώρα στο γύψο του μνημονίου τολμάει να συκοφαντεί τους πολίτες που αντιστέκονται στο ξεπούλημα του τόπου!

Εμείς του απαντάμε ότι αντικοινωνική είναι η κυβέρνηση του, τζαμπατζήδες είναι οι φίλοι του οι εργολάβοι και υπονομευτές είναι η πολιτική παρέα του, που βάλθηκε να διαλύσει τη χώρα και κάθε έννοια δικαιώματος.

Οι απειλές για ποινικοποίηση του αγώνα μας και οι μηνύσεις κατά αγωνιστών (που δεν έχουν καμιά σχέση με  την άρνηση πληρωμής διοδίων) καταδεικνύουν το φόβο της κυβέρνησης και το ζήλο της να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των εργολάβων κόντρα στο δημόσιο συμφέρον.

Σταράτα λόγια από εργαζόμενο της ΕΘΕΛ

Πηγή: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Το βίντεο που παραθέτουμε –μας το έστειλε αναγνώστης του μπλογκ μας με μαιηλ- μας δείχνει ομιλία εργαζόμενου στην Γενική συνέλευση εργαζομένων στην ΕΘΕΛ Α.Ε ΟΑΣΑ στις 31/1/2011.

Δεν δίστασε να καταγγείλει το εργασιακό του σωματείο για προδοσία αναφερόμενος στις μορφές πάλης που χρησιμοποιεί, χαρακτηρίζοντας τις εντελώς αναποτελεσματικές και με μια γλώσσα που δεν θυμίζει με τίποτα την «ξύλινη γλώσσα» των εγκάθετων συνδικαλιστών, είπε τα πράγματα με το όνομα τους.

Είναι φανερό από την ανταπόκριση που είχε στο ακροατήριο του μίλησε στην καρδιά των συναδέλφων του. 

Οι «αδιάφθοροι»

Πηγή: Το Ποντίκι

Του Δημήτρη Μυ

«Είναι αντικοινωνική (η συμπεριφορά τους) και συνιστά δολιοφθορά, καθώς υπονομεύουν τόσο τη βιωσιμότητα των αστικών συγκοινωνιών όσο και τις θέσεις των εργαζομένων» χαρακτήρισε ο υπουργός Υποδομών Δημήτρης Ρέππας, όσους δεν πληρώνουν διόδια ή αρνούνται να ακυρώσουν εισιτήριο στα μέσα μεταφοράς. Τα συνηθίζουν οι...Καίσαρες (και δεν αναφερόμαστε προσωπικά στον Δημήτρη Ρέππα) τα μεγάλα λόγια...

Ξεχνούν (οι Καίσαρες) όμως, ότι αν ισχύσει για τις «συζύγους τους» πως « όχι μόνο πρέπει να είναι τίμιες αλλά και να φαίνονται», η φράση αφορά και τους ίδιους στο πολλαπλάσιο. Ας δούμε λοιπόν τους αδιάφθορους, οι οποίοι μιλούν για διεφθαρμένα κοπρόσκυλα και δολιοφθορείς.

ελλάς ελλήνων κουρεμένων ...

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Σαν όπιο αποκοιμίζουν οι ευφημισμοί: «παρέμβαση στο καθεστώς αποδοχών» (!!!), έτσι λένε τώρα τις μειώσεις μισθών, τις περικοπές και τις αποκοπές αποζημιώσεων... Το ίδιο πανηγύρι συνεχίζεται και στην άλλη πλευρά του λόφου της εξουσιαστικής σημειολογίας, στα δυσώνυμα. Αίφνης έγινε «καθεστώς Μουμπάρακ» ο πρώην σύμμαχος στην Αίγυπτο. (Ενώ δεν θα γίνει ποτέ «καθεστώς» το Ισραήλ, όσον και να εκφασίζεται).

Η δήωση του μυαλού είναι προαπαιτούμενο της πάσης λεηλασίας.

Τι είναι ο άνθρωπος χωρίς

τη σπίθα της ανυπακοής μέσα του, χωρίς έναν

Τομ Σώγιερ να του γαργαλάει το πίσω μέρος της σκέψης του, χωρίς τον

Χωκ Φινν να του πετάει πετραδάκια τη νύχτα στο τζάμι του;

«Ακουσε φίλε εμιγκρέ, ο χρόνος είναι χρήμα» σου λέει ο uberάλλος, «είναι κι ένα ουζάκι στη λιακάδα» του λες κι εσύ, ένα θεϊκό μομέντουμ, πες το ιντερμέτζο,

που κοστίζει μόνον όσο δύο εισιτήρια που δεν θα πληρώσω για το λεωφορείο, ενώ αξίζει όσον ο ουρανός με τ' άστρα.

Democracy or Plutocracy? A Chart

Πηγή: Truthout DEMOCRACY	PLUTOCRACY
We, the People	Wealthy Few
One Person One Vote	One Dollar One Vote
Government	Limited Government
Majority	Supermajority
Information	Propaganda
Taxes on the Wealthy	Tax Cuts for the Wealthy
Budgets	Budget Cuts
Jobs programs	Bank Bailouts
Welfare	Warfare
Express Lanes for 2 or More People	Express Lanes for 2 or More Dollars
Security Lines at Airports	Special First-Class Security Lanes at Airports
Public Schools	Private Schools
Public Investment	Private Investment

Updates:

Public Transportation	Private Jets
Accountability	Impunity
Rule Of Law	Above The Law
Transparency	Secrecy
Sustainable growth	Polluter Growth
Medicare-For-All	Healthcare For Profit
Clean Elections	Rigged Elections
Savings Accounts	Offshore Accounts
Credit Card Debt	Credit Default Swaps
Union members	Serfs
Layoffs	Payoffs
Homies	Cronies
Grassroots	Astroturf
Pensions	401Ks
Honest Brokers	Self-Interest
Free Will	At Will
Citizen	Consumer
Citizen	Employee
Participant	Observer
Actor	Acted On
Doer	Done To
Majorities	Markets

Την Κυριακή 6/2 στις 3:00 μμ ανοίγουμε όλα τα διόδια

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ

ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΟΔΙΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ της 1^ης Φλεβάρη 2011

Την Κυριακή 6/2 στις 3:00 μμ

ανοίγουμε όλα τα διόδια

Και αυτήν την Κυριακή θα είμαστε σε όλους σχεδόν τους σταθμούς διοδίων της χώρας.

Παλεύουμε για την κατάργηση των αποικιοκρατικών συμβάσεων των εθνικών δρόμων και την κατάργηση των διοδίων. Οι δρόμοι αποτελούν δημόσιο αγαθό και έχουν ήδη χρυσοπληρωθεί από τους πολίτες. Δεν είναι δεξαμενή χρήματος για τις ληστρικές κοινοπραξίες.

Παλεύουμε ενάντια στους εκβιασμούς των εταιρειών που έχουν μετατρέψει τους δρόμους σε χωματερές ανθρώπων και εργαζόμενων. Η εταιρεία Vinci (Ολυμπία Οδός) αφού μετέτρεψε την Κορίνθου – Πατρών σε θανατηφόρο εργοτάξιο, ανακοίνωσε την απόλυση 2.000 εργαζόμενων.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ: ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ!

Πηγή: ISKRA

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΥΠ. ΥΓΕΙΑΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ ΣΕ ΠΕΛΑΤΗ!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΑΣΟΚ

Η ΙΣΚΡΑ παραθέτει αυτούσια την σκληρή και ουσιώδη κριτική στην οποία υποβάλλει τον Υπουργό Υγείας και την κυβέρνηση με ανακοίνωσή της η ''Αριστερή Πρωτοβουλία''. Η ''Αριστερή Πρωτοβουλία'' έχει ως  επικεφαλής τον Γ. Παναγιωτακόπουλο και είναι διαμορφωμένη τάση στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ.

Ολόκληρη η ανακοίνωση της Αριστερής Πρωτοβουλίας έχει ως εξής:

''Ο Υπουργός Υγείας και η κυβέρνηση, απροκάλυπτα, απροσχημάτιστα και αδιάκριτα μετατρέπουν τον πολίτη σε πελάτη για να υποστηριχθεί χωρίς όρους η ιδιωτική υγεία. Με ένα νομοσχέδιο σκούπα χωρίς τομές αλλά με έντονο διαχειριστικό χαρακτήρα η υγεία από δημόσιο αγαθό εμπορευματοποιείται για να ικανοποιήσει τις ανάγκες των ιδιωτικών συμφερόντων που απαιτούν να θυσιάσει ο ελληνικός Λαός τη ζωή του για να αποκομίσουν παραπάνω κέρδος. Η επιδιωκόμενη ενοποίηση των κλάδων υγείας και των ταμείων εξυπηρετεί μια λογιστική λογική για δήθεν εξορθολογισμό των δαπανών της υγείας αλλά κατ' ουσία αποδιαρθρώνει τις δομές του υπάρχοντος συστήματος υγείας μέσα από την ισοπέδωση των παρεχόμενων υπηρεσιών απαιτώντας από τους Έλληνες πολίτες να στοιχούνται σε ατελείωτες σειρές αναμονής ή και να εγγράφονται σε ατελείωτες λίστες αναμονής που καμία χρησιμότητα δεν έχουν. Με άλλα λόγια απαιτεί από εκείνους που δεν έχουν χρήματα -και στις μέρες μας η κυβέρνηση αύξησε πολύ τον αριθμό τους- να συνωστίζονται στα πρωινά ιατρεία του ΕΣΥ και σε κείνους που πληρώνουν και να απευθύνονται στα απογευματινά ιατρεία. Ο Υπουργός απαιτεί οι Έλληνες να διακρίνονται σε νέες "κοινωνικές τάξεις" σύμφωνα με το πόσο μπορεί να αγοράσουν την υγειονομική τους περίθαλψη.

ΚΤΕΛ παντού

Πηγή: ΑΥΓΗ

Το βασικότερο από τα επιχειρήματα με τα οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να διαλύσει τις αστικές δημόσιες συγκοινωνίες (με τα ΚΤΕΛ να καιροφυλακτούν) είναι πως το κράτος δεν μπορεί να επιδοτεί τις μετακινήσεις και ότι πρέπει οι αστικές συγκοινωνίες να στηρίζονται στα χρήματα που εισπράττουν από τα εισιτήρια.
Ο ΟΑΣΘ, που αποτελεί πολυμετοχική ιδιωτική επιχείρηση η οποία εδώ και χρόνια κατέχει το μονοπώλιο των αστικών συγκοινωνιών στη Θεσσαλονίκη, επιδοτείται αδρά από το κράτος, αυξάνει κάθε τρεις και λίγο την τιμή των εισιτηρίων και κάθε φορά που γίνεται αυτό προτείνει και την κατάργηση των πολλαπλών μετεπιβιβάσεων στο ήδη αυξημένο εισιτήριο. Συγκεκριμένα, ο ΟΑΣΘ το 2002 επιδοτήθηκε από το Δημόσιο 56 εκατ. 270 χιλ. ευρώ, το 2009 121 εκατ. 287 χιλ. ευρώ, το 2010 ο αντίστοιχος προϋπολογισμός τού έδινε 111 εκατ. 822 χιλ. ευρώ, ενώ το 2011 από το προϋπολογισμένο ποσό των 113 εκατ. ευρώ λέγεται ότι θα πάρει περίπου 93 εκατ. ευρω.

Σ. Ζίζεκ: Γιατί φοβούνται το αραβικό επαναστατικό πνεύμα;

ΠΗΓΗ: Rednotebook Του Σλάβοϊ Ζίζεκ (Guardian) Αυτό που δεν μπορεί παρά να χτυπά στο μάτα στις εξεγέρσεις στην Τυνησία και την Αίγυπτο είναι η αισθητή απουσία του μουσουλμανικού φονταμενταλισμού. Στην καλύτερη κοσμική δημοκρατική παράδοση, οι άνθρωποι απλά εξεγέρθηκαν απέναντι σε ένα καταπιεστικό καθεστώς, τη διαφθορά του και τη φτώχεια, και ζήτησαν ελευθερία και ελπίδα για την οικονομία. Η κυνική μαρτυρία των φιλελεύθερων δυτικών, σύμφωνα με την οποία, στις αραβικές χώρες η αυθεντική έννοια της δημοκρατίας περιορίζεται σε φιλελεύθερες ελίτ, ενώ η μεγάλη πλειοψηφία μπορεί να κινητοποιηθεί μόνο με όχημα το θρησκευτικό φονταμενταλισμό ή τον εθνικισμό, αποδείχτηκε εσφαλμένη. Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα γίνει στη συνέχεια. Ποιος θα αναδυθεί ως μεγάλος νικητής;

Σκοτάδι βαθύ...

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

του Φ. Συρίγου

Τώρα, λοιπόν, που το πάθημα (έστω και εξ ανάγκης...) έγινε μάθημα και οι Μεσογειακοί πήγαν, εν τέλει, από εκεί που ήρθαν... Τώρα που η Μέρκελ μάς παίρνει μέτρα για μια νέα, πιο οδυνηρή κλίνη του Προκρούστη... 

Τώρα (λέω εγώ τώρα...) θα ήταν η κατάλληλη στιγμή να ασχοληθούμε, επιτέλους, με το σκάνδαλο που καταρράκωσε τη χώρα. Τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004!

ΜΕ ποιον τρόπο, άραγε; Μήπως με εξεταστικές σαν αυτές που κουκούλωσαν το Βατοπέδιο και τη Siemens; Ας είμαστε σοβαροί, δεν βγαίνει τίποτα έτσι. Οχι μόνο γιατί κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει, αλλά και γιατί οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν ήταν υπόθεση ενός, ή έστω δύο κομμάτων.

ΜΑ τότε ποιος είναι ο τρόπος; Ειλικρινά δεν τον ξέρω ούτε μπορώ να τον φανταστώ. Ή μάλλον, πάει το διεστραμμένο μυαλό μου κάπου, αλλά γελάω και μόνο που το σκέφτομαι. Ε ρε γλέντια που θα είχαμε, αν εξαναγκάζονταν τα αδέσμευτα μέσα ενημέρωσης να κάνουν, έστω και έπειτα από τόσα χρόνια, αυτό που δεν έκαναν τότε. Να φωτίσουν την πραγματικότητα, αντί να παίζουν τσιγκολελέτα! 

Οι βαθύτερες τάσεις και λογικές πίσω από το Σχέδιο Διαβούλευσης

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Δεύτερο Μέρος (Α' μέρος)

Νίκος Κοταρίδης: Ξαναγυρνάω στην αρχή, στην τοποθέτηση της Ιφιγένειας Καμτσίδου, σε σχέση με τα μοντέλα πανεπιστημίων που διαμορφώθηκαν στην Ευρώπη, όταν είπε ότι η επίκλησή τους δεν έχει άμεση-χρηστική αξία, καθώς και εξελίχθηκαν και προσαρμόστηκαν σε αντινομικές κοινωνικές πραγματικότητες και ραγδαίες ιστορικές εξελίξεις. Φαντάζομαι ότι, όταν μιλάμε για αλλαγή μοντέλου, εννοούμε μάλλον μια ριζική τομή που έχει ήδη συντελεστεί και αναφέρεται περισσότερο στις εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών και λιγότερο στην παράδοση, τα σταθερά δομικά χαρακτηριστικά των ευρωπαϊκών πανεπιστημίων.

Ιφιγένεια Καμτσίδου: Το δεύτερο μοντέλο, το λειτουργικό, εξελίχθηκε σε δημοκρατικό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν ομοιογενές ή ότι λειτουργεί απρόσκοπτα· έχει αντιφάσεις, οι οποίες έχουν οξυνθεί, με αποτέλεσμα το πανεπιστήμιο να βρίσκεται σε κρίση. Τις τελευταίες δεκαετίες, όπως επισημαίνει ο Νίκος, επιχειρείται μια συνολική αναδιάρθρωση της παγκοσμιοποιούμενης οικονομίας και επικοινωνίας, ενώ η ηγεμονεύουσα τάξη επιδιώκει να μεταλλάξει και το πανεπιστήμιο, ώστε αυτό να εξυπηρετεί άμεσα τις παρούσες ανάγκες της, δηλαδή να προσανατολιστεί στην κατάρτιση ατόμων που θα μπορούν να λειτουργούν ως προσωπικό με πιστοποιημένα προσόντα στις μετακινούμενες επιχειρήσεις: έτσι ώστε μια ευρωπαϊκή επιχείρηση να μπορεί να μετεγκατασταθεί εύκολα και κερδοφόρα σε άλλη χώρα, βρίσκοντας εκεί καλά εκπαιδευμένους τεχνίτες, όχι επιστήμονες.

Ξαφνικός έρωτας...για την επαναγορά του χρέους

πηγή ΔΡΟΜΟΣ

Η τελευταία πινελιά στην «τελική λύση» για το ευρώ γοητεύει την κυβέρνηση που, μέσω Νταβός, απορρίπτει την αναδιάρθρωση, εκτίθεται από τον Σόιμπλε και… καθησυχάζει την Goldman Sachs.

Σε συνθήκες πολέμου νεύρων συνεχίζονται οι ζυμώσεις μεταξύ ευρωπαϊκών ηγεσιών, ευρωκρατών και αγορών για την «τελική λύση» στη διαχείριση της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης. Αν και τον τελευταίο λόγο στη διελκυστίνδα για τη συνταγή θα έχουν Βερολίνο και Παρίσι, διόλου αδιάφορες δεν είναι διεργασίες που εκτυλίχθηκαν στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός, αλλά και στον πόλεμο δηλώσεων στα διεθνή ΜΜΕ.

Την ώρα που ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου διαβεβαίωνε μέσω Νταβός το «παγκόσμιο επενδυτικό κοινό» ότι δεν είναι στα υπό εξέταση σχέδια μια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους (σύμφωνα με την κραυγαλέα και επίμονη ροή πληροφοριών από παράγοντες της γερμανικής κυβέρνησης), ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, στο ίδιο φόρουμ, χαρακτήριζε ελκυστική την «πρόταση για επαναγορά ομολόγων» με χαμηλότοκο δάνειο από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF).

Στήνουν το Οικονομικό Ράιχ στην Ευρωζώνη!

πηγή Σοφοκλέους 10

Σε ιστορική ευκαιρία επιβολής στις χώρες της ευρωζώνης ενός γερμανικού, ολοκληρωτικού μοντέλου οικονομικής διακυβέρνησης μετουσιώνει χωρίς προσχήματα το Βερολίνο την οικονομική κρίση: το Οικονομικό Ράιχ της Γερμανίας στην ευρωζώνη φέρει τον πολιτικά ορθό γενικό τίτλο «Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για την Ανταγωνιστικότητα» και τελικός στόχος του είναι να μετατρέψει όλες τις χώρες-μέλη σε «μικρές Γερμανίες», υπό τις διαταγές της… Μεγάλης Γερμανίας.

Λίγες ημέρες πριν τη Σύνοδο Κορυφής της 4^ης Φεβρουαρίου, η καγκελαρία άφησε να «διαρρεύσει» στο Spiegel εσωτερικό έγγραφο, όπου περιγράφονται λεπτομερέστερα από κάθε άλλη φορά οι όροι που θέτει το Βερολίνο, για να δεχθεί να «βάλει πλάτη» για την έξοδο των υπερχρεωμένων οικονομιών της ευρωζώνης από την κρίση. Από το έγγραφο, που προφανώς «διέρρευσε» για να «μετρηθούν» οι αντιδράσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, καθίσταται σαφές, ότι η Γερμανία ζητά βαρύ τίμημα από τους εταίρους της στην ευρωζώνη για τη συμμετοχή της στην αντιμετώπιση της κρίσης χρέους.

Τα Διαπλανητικά Χρέη και οι Αριστεροί του Σειρίου

του   Θεόδωρου Μαριόλη και του Κώστα Παπουλή*

Όλο και πιο συστηματικά, το τελευταίο διάστημα, διάφοροι έγκριτοι δημοσιογράφοι και πολιτικοί αναλυτές, η πλειοψηφία των οποίων ανήκει στην κομμουνιστική και μη Αριστερά, επικαλούνται στοιχεία για τα συνολικά (δημόσια και ιδιωτικά) εξωτερικά χρέη διαφόρων (ευρωπαϊκών και μη) οικονομιών (ενδεικτικά, βλ. Πίνακα 1), προκειμένου να αποδείξουν ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερο-σημαντικό πρόβλημα εξωτερικού χρέους. Ειδικότερα, συγκρίνουν το εξωτερικό χρέος της με αυτό π.χ. της Γερμανίας ή της Βρετανίας και, έτσι, συμπεραίνουν ότι η χώρα μας έχει – «αδίκως» (τρόπον τινά) – στοχοποιηθεί από τα γνωστά κέντρα του διεθνούς ιμπεριαλισμού, τη στιγμή που το «πρόβλημα του εξωτερικού χρέους» είναι πανευρωπαϊκό (ή, ακόμα, παγκόσμιο).