Ο Έλληνας εργαζόμενος μετατρέπεται σε...Κινέζο

ΠΗΓΗ: ΠΟΝΤΙΚΙ

Του Δημήτρη Καζάκη

οικονομολόγου - αναλυτή

Κατάργηση κάθε έννοιας κατοχύρωσης του εργαζόμενου στις εργασιακές του σχέσεις, ουσιαστική κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα, μείωση υπερωριακών αποδοχών, όχι όμως και των υπερωριών, που απελευθερώνονται μαζί με το ωράριο εργασίας, νέες ανατροπές στοασφαλιστικό, αυξήσεις τιμολογίων ΔΕΗ και εισιτηρίων συγκοινωνιών, απελευθέρωση «κλειστών επαγγελμάτων» και αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, πλήρης διάλυση του ΟΣΕ με απολύσεις, περιορισμό αποδοχώνκαι παρεχόμενων υπηρεσιών, ολοκληρωτική κατάργηση της υγείας ως δημόσιου αγαθού, διάλυση των ΟΤΑ, είναι μερικές μόνο από τις επιταγές του επικαιροποιημένου μνημονίου.

Ταυτόχρονα σχεδιάζεται νέα επιδρομή στο λαϊκό εισόδημα με την αύξηση του συντελεστή ΦΠΑ από το 11% στο 23% σε βασικά είδη πλατιάς κατανάλωσης, τα οποία βαρύνουν τον προϋπολογισμό των νοικοκυριών χαμηλού εισοδήματος γύρω στο 60%. Μόνο από αυτή την κίνηση τα πιο φτωχά νοικοκυριά πρόκειται να χάσουν τουλάχιστον 7% της τρέχουσας αγοραστικής τους δύναμης.

Το γεγονός ότι τα μέτρα αυτά, με βάση την επίδραση που είχε μέχρι τώρα η εφαρμογή του μνημονίου στη ραγδαία επιδείνωση της ύφεσης, υπολογίζεται ότι θα επιταχύνουν τη συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας, ειδικά στο επίπεδο της κατανάλωσης και στους τομείς της παραγωγής, τουλάχιστον κατά 3% με 4% έως το τέλος του έτους, δεν φαίνεται να απασχολεί ούτε την κυβέρνησηούτε την τρόικα. Και γιατί να τους απασχολεί; Το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα του μνημονίου δεν είναι η «ανάταξη της ελληνικής οικονομίας», όπως συχνά λέγεται, αλλά η προστασία των ευρωπαϊκών τραπεζών και του ευρώ.

Η «επανάσταση του αυτονόητου» και ο «τέταρτος δρόμος»

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Τη θεωρία του Γερμανού κοινωνιολόγου Ούλριχ Μπεκ, περί «επινόησης του πολιτικού», φαίνεται να επιστρατεύει ο πρωθυπουργός για να ξεπεράσει το πολιτικό και ιδεολογικό αδιέξοδο της κυβέρνησής του.

«Να επαναφέρουμε την πολιτική, να επαναφέρουμε τον πολίτη στο κέντρο της πολιτικής μας», γράφει στο πρόσφατο άρθρο του, προσπερνώντας τις επιπτώσεις των σκληρών οικονομικών μέτρων που «αναγκάστηκε» να πάρει για λόγους «εθνικού συμφέροντος».

Το όλο εγχείρημα θα μπορούσε να αποτελεί μια ατελή μεταφορά των αρχών του Γερμανού επιστήμονα, ο οποίος υποστηρίζει ότι για να αντιμετωπιστούν οι κίνδυνοι που γεννά εκ των πραγμάτων η εξέλιξη της νεωτερικότητας (ο ανακλαστικός εκσυγχρονισμός όπως τον αποκαλεί), απαιτείται να επινοήσουμε ξανά την πολιτική ως συμμετοχική δράση των πολιτών, ως εξελικτική πορεία ανάδειξης ενός νέου θεσμικού μοντέλου διαχείρισης των κοινών.

Η ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟ 1932

ΠΗΓΗ: ISKRA

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ

(ΜΙΑ ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ! ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ "ΤΟ ΞΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΛΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ", ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ, (2010))

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Είναι πολύ θετικό ότι η "ISKRA" πήρε την πρωτοβουλία να αναδημοσιεύσει το κεφάλαιο που αφορά τηχρεοκοπία της χώρας μας του 1932 από το εξαίρετο έργο του Νίκου Μπελογιάννη "Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα".

Εκείνο που έχει ιδιαίτερη αξία σε αυτήν την αναδημοσίευση θεωρώ πως είναι η εξαιρετική επικαιρότητα, στις τραγικές συνθήκες που βιώνει αυτήν την περίοδο η χώρα μας, τόσο του συγκεκριμένου κεφαλαίου που αναδημοσιεύει η "ISKRA" αλλά και συνολικότερα του βιβλίου του Νίκου Μπελογιάννη, ο οποίος δεν ήταν μόνο μια από τις ηρωϊκότερες και μαρτυρικές μορφές του κομμουνιστικού κινήματος, της πατρίδας μας αλλά και ένας σημαντικός επιστήμονας, θεωρητικός και βαθύς μελετητής των οικονομικο-κοινωνικών προβλημάτων.

Νομίζω ότι το βιβλίο αυτό είναι ιδιαίτερα επίκαιρο (τις περισσότερες φορές υπάρχει η αίσθηση ότι αναφέρεται σε σημερινές καταστάσεις) πέραν των πολλών άλλων, γιατί καταδεικνύει ότι το πρόβλημα του δημοσίου χρέους και ιιδιαίτερα του εξωτερικού, αποτελούσε μόνιμο και διαχρονικό βραχνάιμπεριαλιστικής κηδεμόνευσης και καθήλωσης της χώρας, διαρκών ξένων επεμβάσεων και λεηλασίας του ελληνικού λαού! Γιατί, επίσης, προβάλλει σήμερα την ανάγκη για την Αριστερά και το λαϊκό κίνημα νααμφισβητήσουν και να μην αναγνωρίσουν το χρέος της χώρας ως χρέος του ελληνικού λαού, πράγμα που συνιστά θεμελιώδη προϋπόθεση για το σχεδιασμό μιας πολιτικής που θα δώσει ανάσα στον τόπο και διέξοδο από την κρίση με την εφαρμογή ενός νέου προοδευτικού και σοσιαλιστικού προγράμματος!

D. LACHMAN: ΒΕΒΑΙΗ Η ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ!

ΠΗΓΗ: ISKRA

ΚΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ!

Ο κ. Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΕΒΑΛΕ ΤΗ ΧΩΡΑ ΣΤΟ ΔΝΤ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ!

   Η ISKRA δεν γνωρίζει τον Desmond Lachman. Οι απόψεις του όμως είναι άκρως ενδιαφέρουσες ιδιαίτερα ρεαλιστικές καιμάλλον ειλικρινείς ! Ο Desmond Lachman όχι μόνο θεωρεί αναπότρεπτη την αναδιάρθρωση του χρέους αλλά και τονίζει ότι πρέπει να προχωρήσει γρήγορα σε αυτήν την κατεύθυνση ηκυβέρνηση, παρά τη θέληση της τρόικας.  

   Ο Desmond Lachman ισχυρίζεται επίσης ότι δεν καταλαβαίνει γιατί θα πρέπει ο κ. Γ. Παπανδρέου να βάζει τα συμφέροντατων ευρωπαϊκών τραπεζών και του ΔΝΤ πάνω από τα συμφέροντα της ελληνικής οικονομίας!

Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο του Desmond Lachman στους Financial Times, όπως αναδημοσιεύτηκε από το Euro2day.gr, την Παρασκευή 27 Αυγούστου, υπό τον τίτλο: "ΑΤΟΠΗ Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΕ ΤΗ ΒΡΑΖΙΛΙΑ". 

Η Δημοσιονομική Χρεοκοπία της Ελλάδας, Συνέπεια της Ένταξης στην ΟΝΕ..

..και τα «Δεινά» της Αποχώρησης από το Ευρώ η και την Ε.Ε.

ΠΗΓΗ: Πρωτοβουλία για την Αντισυστημική Αριστερά

Παπουλής Κώστας (Γέρος) 

 Η παγκόσμια κρίση που ξέσπασε στα τέλη του 2008, εκδηλώθηκε στην Ελλάδα ως δημοσιονομική κρίση (απειλή χρεοκοπίας του κράτους), φωτογραφίζοντας τα αδιέξοδα της ίδιας της ΟΝΕ, πυροδοτώντας συγχρόνως την δομική κρίση του ευρώ. Ουσιαστικά αναδεικνύεται η  μεγάλη αντίφαση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης : Όσο η ΟΝΕ τείνει προς τον στόχο της, την πλήρη απελευθέρωση των αγορών, τόσο ενισχύει τις μεγάλες ανισορροπίες στον οικονομικό-γεωγραφικό χώρο, άρα τις αντίρροπες δυνάμεις που εργάζονται για την διάλυση της. 

Σε γενικό επίπεδο οι ισχυρά οικονομικές χώρες, γίνονται όλο και πιο ισχυρές, η εντεινόμενη οικονομική δύναμη, ενισχύει την πολιτική δύναμη,  μια σκληρή ιεραρχία εθνών και κεφαλαίων αναπτύσσεται, αφού οι πολιτικές αποφάσεις μεταφέρονται στον σκληρό πυρήνα της Ε.Ε.. Η Ελλάδα μετατρέπεται, σε προτεκτοράτο. Έτσι ενώ η ΟΝΕ επιτίθεται γενικά στις δυνάμεις της εργασίας σε όλη την Ήπειρο, στον Νότο, που επικεφαλής του είναι η πατρίδα μας, επιτίθεται διπλά, μια που καταργεί όχι μόνο την εθνική ανεξαρτησία και την στοιχειώδη λαϊκή κυριαρχία,  αλλά και τα οποιαδήποτε δημοκρατικά προσχήματα. H κοινωνική πάλη στην Ελλάδα, είναι λοιπόν διττή, ο εργατικός αγώνας  παίρνει  τον χαρακτήρα και του εθνικού αγώνα, απέναντι στην Ε.Ε., στις δομές και την αρχιτεκτονική της, απέναντι  στην πολιτικοοικονομική ελίτ της λέσχης των πιο ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών χωρών που την διευθύνει, και που φέρεται με τρόπους και μεθόδους, που «παλιά» θα χαρακτηρίζαμε ως ιμπεριαλιστικούς. 

Δημοσκόπηση της Eurostat: Τρεις Αναλύσεις

Παραθέτω τρεις διαφορετικές και αλληλοσυγκρουομενες αναλύσεις των αποτελεσμάτων της Eurostat σχετικά με τη στάση των Ελλήνων απέναντι στην ΕΕ. Τελικά τη θέλουμε την Ευρώπη ή δεν τη θέλουμε;

1. Η χαμένη γοητεία της ΕΕ

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

του Γ. Δελαστίκ 

Κατακρημνίζεται η εμπιστοσύνη όλων σχεδόν των Ευρωπαίων πολιτών και πρωτίστως των Ελλήνων στην ΕΕ εξαιτίας βεβαίως του απωθητικού προσώπου που αποκάλυψαν οι ηγέτες των "27" και τα θεσμικά όργανα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης κατά τον χειρισμό της οικονομικής κρίσης. Αυτό αποκαλύπτουν τα αποτελέσματα της εαρινής δημοσκόπησης της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα. Οι αρνητικές αλλαγές σε σχέση με τα προηγούμενα του φθινοπώρου του 2009 (η τεράστια αυτή δημοσκόπηση διεξάγεται από τη Γιούροστατ δύο φορές κάθε χρόνο) είναι εντυπωσιακές σε ορισμένους τομείς.

Για πρώτη φορά έχουμε πλέον την πλειοψηφία των Ευρωπαίων που ερωτήθηκαν να δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται την ΕΕ - το 47% συγκεκριμένα έναντι μόλις του 42% που συνεχίζει να την εμπιστεύεται. Μόλις προ εξαμήνου το 48% εμπιστευόταν την ΕΕ και μόνο το 40% δεν την εμπιστευόταν.

Το φιλο-ΕΕ κλίμα μεταξύ του ελληνικού πληθυσμού ανήκει πλέον στο παρελθόν - πράγμα πολύ φυσιολογικό λόγω της εξαιρετικά εχθρικής στάσης που τήρησαν απέναντι στη χώρα μας οι ηγετικές χώρες της ΕΕ και το ταπεινωτικό καθεστώς υποτέλειας που επέβαλαν στην πατρίδα μας.

Φαρσοκωμωδία με λυπημένο τέλος

ΠΗΓΗ: Το ΠΟΝΤΙΚΙ

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Όταν η νυν κυβέρνηση – σε άψογη συνεργασία με... οικονομολόγους και διαφόρους άλλους που υιοθετούσαν την παράδοξη θεωρία της – προλείαινε το έδαφος για να υπαγάγει τη χώρα στο ΔΝΤ και τον «Μηχανισμό Στήριξης», χρησιμοποιούσε off the record μια φράση η οποία θα μπορούσε να μείνειπαροιμιώδης, αρκεί να είχαμε το κουράγιο να γελάσουμε με όσα συμβαίνουν:«Η ελληνική κοινωνία έχει πολύ λίπος»!

Σύμφωνα με τη θεώρηση των κυβερνητικών και των συμβούλων τους, η εκτεταμένη παραοικονομία θα μπορούσε να χτυπηθεί ανελέητα ώστε το κράτος να κερδίσει... λιμνάζοντες πόρους, χάρη στους οποίους θα μείωνε ταελλείμματα και το χρέος και σε σύντομο χρονικό διάστημα, με ανακτημένη τηναξιοπιστία της, η ατυχήσασα και χρεοκοπήσασα Ελλάς θα μπορούσε να κοιτάξει τη «μαύρη διεθνή» της κερδοσκοπίας με βλέμμα αποφασιστικό και το κεφάλι ψηλά και υπερηφάνως να «αντλήσει» νέα δάνεια με τα οποία θα χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη.

Μια απίστευτη μπουρδολογία, η οποία δεν θα μπορούσε να γίνει πιστευτή από κανέναν που να έχει έστω κι ένα δράμι μυαλό. Άλλωστε η σημερινή κατάσταση όλων των δεικτών της ελληνικής οικονομίας έχει αποδείξει, πέραν κάθε αμφισβήτησης, ότι το μόνο... λίπος βρισκόταν στους εγκεφάλους αυτών που είτε ήταν εξ αρχής άσχετοι με το αντικείμενο είτε απλώς έλεγαν ψέματα.

Η στρατηγική του helicopter money και οι αξιότιμοι τραπεζίτες...

πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
της Ζέζας Ζήκου

Οι ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες οικονομίες έχουν διαθέσει τρισεκατομμύρια δολάρια για την ενίσχυση των οικονομιών τους. Ομως, οι δυσοίωνες ενδείξεις από το μέτωπο της αγοράς εργασίας υποδαυλίζουν τις ανησυχίες ολόκληρου του κόσμου. Το ρίσκο μιας νέας επιδείνωσης είναι εφιαλτικό, τη στιγμή που οι πόροι που διαθέτουν οι κυβερνήσεις είτε από φορολογικά έσοδα είτε από δανεικά πλησιάζουν τα όριά τους και καταφεύγουν στις μαζικές πωλήσεις κρατικών τίτλων. Οταν οι στρατιές των ανέργων συνεχίζουν να αυξάνονται, υπάρχει έκδηλη ανησυχία σε όλους τους λαούς. Η αντιμετώπιση της κρίσης έγινε με γενναία μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής και με τον πακτωλό τρισεκατομμυρίων δολαρίων που έριξαν οι κεντρικές τράπεζες στο τραπεζικό σύστημα για τη διάσωση των τραπεζών.

Γι’ αυτόν τον λόγο η ομιλία του Mπεν Mπερνάνκι στην ετήσια σύνοδο της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed) που πραγματοποιείται σήμερα στo Jackson Hole του Κάνσας, δηλαδή η «γλώσσα» με την οποία ο Aμερικανός κεντρικός τραπεζίτης θα μεταφέρει το μήνυμά του προς τους καταναλωτές και επιχειρήσεις για την αμερικανική οικονομία, την ανάπτυξη, τον πληθωρισμό και την ανεργία, προσλαμβάνει εξαιρετικά βαρύνουσα σημασία.

Θεωρίες παιγνίων

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Από τον ΒΑΓΓΕΛΗ ΔΕΛΗΠΕΤΡΟ

Το «παιχνίδι» για την κυβέρνηση είναι απλό: να πάει στις εκλογές μετατοπίζοντας τη συζήτηση από το Μνημόνιο στα «αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά», για να προβάλει, με τη βοήθεια των τηλεπαράθυρων, «άφθαρτα» και «ικανά» πρόσωπα, ώστε να εκλεγούν όσο το δυνατόν περισσότεροι από τους πρόθυμους να υλοποιήσουν κατά γράμμα το... Μνημόνιο.

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ θα κάνουν οι περιφερειάρχες και οι δήμαρχοι, ό,τι και να λένε οι Πεταλωτήδες. Μετατάξεις και απολύσεις, συρρικνώσεις και κατάργηση υπηρεσιών, ώστε να υπάρξουν νέα πεδία δόξης λαμπρά για «ιδιωτική πρωτοβουλία» και λιγότερα «βάρη» για κοινωνικές πολιτικές, που καίγονται προς τέρψιν της τρόικας.

ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ λοιπόν για την κυβέρνηση -και καθοριστικό για τη διατήρησή της- είναι οι... πρόθυμοι! Αυτοί που θα δημιουργήσουν αναχώματα στις αντιδράσεις και θα αποτελέσουν τους μοχλούς εμπέδωσης των πολιτικών που υπαγορεύει το Μνημόνιο. Ναι, αυτό ακριβώς το Μνημόνιο που θέλουν να... «ξεχάσουμε».

ΚΑΙ ΟΙ «ΠΡΟΘΥΜΟΙ» δεν σπανίζουν! Από τον Κουβέλη μέχρι τον Καρατζαφέρη και ενδιάμεσα την -συνομιλήτρια και των δύο- Ντόρα, είναι αρκετοί αυτοί που σπεύδουν σε αυτό το πολύχρωμο Μέτωπο της («αυτοδιοικητικής») Λογικής.

Τα ασύστολα ψεύδη του Α. Λοβέρδου

ΠΗΓΗ: ΚΟΝΤΡΑ

Προ καιρού, η «Κόντρα» δημοσίευσε ένα εξώφυλλο με τον υπουργό Εργασίας Α. Λοβέρδο σαν Πινόκιο. Πιστός στο ρόλο του... εθνικού ψεύτη, αλλά και του Γκεμπελίσκου, ο Α. Λοβέρδος προσπαθεί να αντιστρέψει την αλήθεια και να βγει από πάνω. Οπως δήλωσε την περασμένη Τετάρτη, σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε στο υπουργείο, όποιοι λένε ότι η καινούργια αναλογιστική μελέτη θα οδηγήσει «σε σκληρότερους όρους για το ασφαλιστικό», «ψεύδονται, ασύστολα μάλιστα».

Κατά τον Α. Λοβέρδο, η καινούργια μελέτη «θα δείξει ότι το ασφαλιστικό μας σύστημα αντέχει μέχρι το 2060 με περισσότερη ασφάλεια απ’ ό,τι όταν σχεδιάζαμε το ασφαλιστικό μας σύστημα το Δεκέμβριο του ΄09 και το Φεβρουάριο». Ξέρει, δηλαδή ο Λοβέρδος τι θα δείξει η αναλογιστική μελέτη, πριν αυτή εκπονηθεί! Το ξέρει δε τόσο καλά, που υπόσχεται και… ανετότερη κοινωνική πολιτική: «Η νέα λοιπόν αναλογιστική μελέτη η οποία θα εμπεριέχει όρους ασφάλειας για την εφαρμογή του ασφαλιστικού και θα δείχνει ότι το σύστημά μας είναι λιγότερο δαπανηρό από όσο σχεδιάζαμε. Αρα η κυβέρνηση, η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση μπορεί να κάνει κοινωνικότερες πολιτικές».

ΟΜΟΛΟΓΙΑ Ο. ΡΕΝ: Η ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ "ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ" ΓΙΑ ΕΥΡΩΖΩΝΗ !

Πηγή: ISKRA

ΓΙΑ  ΝΑ ΣΩΘΟΥΝ ΟΙ ΠΙΣΤΩΤΕΣ "ΘΑΒΕΤΑΙ" Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ!

Σε άρθρο του στην εφημερίδα Wall Street Journal την Τρίτη 24 Αυγούστου, ο Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της Ε.Ε., Όλι Ρεν, ομολογεί κυνικά ότι η αναδιάρθρωση του ελληνικού δημοσίου χρέους θα είχε βαρύτατες συνέπειες για την Ευρωζώνη και την ίδια την ΕΕ. Συγκεκριμένα, εκτιμά ότι «το κόστος μιας τέτοιας επιλογής θα ήταν «καταστροφικό» όχι μόνο για την ίδια τη χώρα (σ.σ. Ελλάδα) αλλά και για το σύνολο της ΕΕ.

ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗ Η ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ

Το συγκεκριμένο άρθρο, προσπαθεί να καταστήσει σαφές πως η ΕΕ και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, θα κάνουν ότι περνά από το χέρι τους, προκειμένου η Ελλάδα να μην προβεί εντέλει σε αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους της. Φυσικά αυτό σημαίνει πιστή τήρηση των Μνημονίων καιαπαρέγκλιτη εφαρμογή των αντεργατικών και γενικότερα αντιλαϊκών μέτρων τους.

   Συγκεκριμένα, ο Όλι Ρεν, αναφερόμενος στα σενάρια περί αναδιάρθρωσης χρέους, σημειώνει: «Γνωρίζω ότι οι μεταρρυθμίσεις δεν εξάλειψαν τις ανησυχίες ότι η χώρα μπορεί και πάλι να αναγκαστεί να αναδιαρθρώσει το χρέος της. Για αρκετούς σύνθετους λόγους βρίσκω αυτές τις ανησυχίες αβάσιμες».

Ο θάνατος του εμποράκου, 2010

Πηγή: Αριστερά και Πολιτική 

Στέργιος, 26/8/10

Είναι πολύ διαδεδομένες οι θεωρίες ότι οι μικρομεσαίοι, κάθε κρίση τη πληρώνουν διπλά και τρίδιπλα. Η πράξη έρχεται συχνά – πυκνά να επιβεβαιώσει αυτή τη θεωρία με πολύ σκληρό τρόπο. Ωστόσο οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν μια σαφή εικόνα του τι είναι μικρομεσαία επιχείρηση και ποιες είναι οι αντοχές της. Έτσι ακούμε τακτικά ότι αυτές θα εξαφανιστούν και θα κυριαρχήσουν μόνο τα μονοπώλια. Φυσικά πρόκειται για πλάνη. Αυτό όμως καθόλου δεν αναιρεί τις τραγικές συνέπειες της κρίσης στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις με προέκταση σε όλη την οικονομία και κοινωνία βέβαια.

Έρευνα που έγινε από την ΓΣΕΒΕΕ δείχνει ανάγλυφα πως βιώνουν τη κρίση οι μικρομεσαίοι. Όσοι συζήτησαν με τους ερευνητές είδαν με έκπληξη ότι τα πράγματα πάνε χειρότερα από τις δυσοίωνες προβλέψεις που οι ίδιοι οι μικρομεσαίοι έκαναν πριν ένα εξάμηνο. 

Μέσα στις παρατηρήσεις της έρευνας είναι ότι το μισθολογικό κόστος σε καμιά περίπτωση δεν δημιουργεί μείζον πρόβλημα στους μικρομεσαίους, πράγμα που ξεμπροστιάζει τη κυβέρνηση οι οποία απαιτεί τη μείωσή του με κάθε τρόπο… «για το καλό των μικρομεσαίων»!. Το κύριο πρόβλημα για τους μικρομεσαίους είναι η συρρίκνωση της οικονομίας από τα μέτρα και το ΜΝΗΜΌΝΙΟ. Αυτό ποιος θα το πει στους περισπούδαστους αναλυτές της Τρόικα και της κυβέρνησης; 

Από τα στοιχεία της έρευνας ξεχωρίζουμε τα παρακάτω.

Τράπεζες στο χείλος του …εξευτελισμού!

πηγή: ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ 10

Μέχρι τώρα, το Δημόσιο ήταν για τους τραπεζίτες ένας μάλλον «εύκολος» κουμπαράς, για την άντληση κεφαλαίων και ρευστότητας. Όχι πια. Οι Βρυξέλλες αλλάζουν τώρα τους κανόνες παιχνιδιού για τη χορήγηση εγγυήσεων από το κράτος στις τράπεζες, επιφυλάσσοντας μια εν δυνάμει εξευτελιστική διαδικασία σε όσες τράπεζες αξιοποιήσουν υπερβολικά τις παρεχόμενες εγγυήσεις.

Σύμφωνα με απόφαση που υποχρεώθηκε από τις Βρυξέλλες να δημοσιεύσει ο υπουργός Οικονομικών στις αρχές Ιουλίου, χωρίς βεβαίως να πάρει ιδιαίτερη δημοσιότητα (δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 1091 Β’ της 9ης Ιουλίου 2010), ορίζεται πλέον ένα «πλαφόν» στο ποσό των κρατικών εγγυήσεων που μπορούν να λάβουν οι τράπεζες, πέραν του οποίου θα είναι υποχρεωμένες να πείσουν τις Βρυξέλλες, ότι δεν θα χρεοκοπήσουν χωρίς κρατικές εγγυήσεις!

Δεν ειναι ανθέλληνες!

ΠΗΓΗ: Το ΠΟΝΤΙΚΙ
Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Μετά τη Σλοβακία, και η Τσεχία αρνήθηκε χθες να συμμετάσχει στον «Μηχανισμό Στήριξης» της Ελλάδας και στον δανεισμό της με 110 δισ. ευρώ. Την ανακοίνωση έκανε ο πρωθυπουργός Πετρ Νέτσιας σε συνέντευξή του στην αυστριακή εφημερίδα «Κουρίρ». Το βασικό του επιχείρημα ήταν ότι για την Τσεχία η σημερινή μεταβίβαση δημοσιονομικών αρμοδιοτήτων από το εθνικό επίπεδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ένα «μη υπερβάσιμο όριο».

Μα, είναι δυνατόν να αρνείται την περαιτέρω παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας στη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής της μια χώρα η οποία σχεδιάζει να ενταχθεί στο ευρώ; Κι όμως, παρά την έκπληξη που ίσως νιώσουν πολλοί... δικοί μας, η Τσεχία θέτει όρια στο τι μπορεί να παραχωρήσει από τη δυνατότητά της να ασκεί η ίδια τη δημοσιονομική και τη γενικότερη οικονομική πολιτική της!

Στο πλαίσιο αυτής της λογικής η Τσεχία, η οποία βρισκόταν σε πορεία ένταξης στην Ευρωζώνη, προβληματίζεται πλέον για το αν αυτή η κίνηση είναι σκόπιμη. Χαρακτηριστικά ο Νέτσιας αναρωτιέται στην ίδια συνέντευξη αν η Ευρωζώνη, με τα σημερινά της προβλήματα, μπορεί να δεχτεί νέα μέλη, ακόμη κι αν αυτά εκπληρούν τα κριτήρια του Μάαστριχτ! Ως εκ τούτου αρνείται να δεχτεί τον καθορισμό μιας ημερομηνίας ένταξης της χώρας του στο ευρώ...