Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010

Ταμπού παραμένει το τεράστιο κόστος των Ολυμπιακών Αγώνων



ΠΗΓΗ: tvxs
Κυριακή 21/02/2010
Κορυφώθηκε τις τελευταίες μέρες στο δημόσιο διάλογο η ατελείωτη «κολοκυθιά» για τις ευθύνες των διαδοχικών κυβερνήσεων στη σημερινή δημοσιονομική κρίση της χώρας. Ο Ιός του Σαββάτου από την «Ελευθεροτυπία».
Τελευταία αφορμή δόθηκε με την ανακοίνωση της κυβέρνησης ότι θα προτείνει τη συγκρότηση Εξεταστικής Επιτροπής που θα διερευνήσει τον τρόπο που δημοσιεύονταν (ή μαγειρεύονταν) τα επίσημα στοιχεία για την ελληνική οικονομία.
Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται για πρώτη φορά και ο τρόπος που μεθοδεύτηκε η είσοδος της Ελλάδας στην ΟΝΕ, κάτι που μέχρι σήμερα απέφευγαν τα δυο μεγάλα κόμματα, θεωρώντας ότι όπως και να 'γινε, καλώς έγινε.
Σ' αυτή την ανταλλαγή επιχειρημάτων ακούγονται περίπου τα πάντα. Και οι πάντες έχουν δίκιο. Γιατί βέβαια έχει δίκιο η κυβέρνηση όταν αποδίδει στις κυβερνήσεις Καραμανλή την παραποίηση των πραγματικών δημοσιοοικονομικών στοιχείων, αλλά από τη μεριά της έχει δίκιο και η Νέα Δημοκρατία όταν θυμίζει τη «δημιουργική λογιστική» των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ που προηγήθηκαν. Από την άλλη, η Νέα Δημοκρατία είναι λίγο δύσκολο να πείσει με το επιχείρημα ότι για «εθνικούς λόγους» δεν θα 'πρεπε να αποκαλυφθεί διεθνώς το πρόσφατο μαγείρεμα, εφόσον το ίδιο είχε κάνει κι εκείνη το 2004 με τη γνωστή απογραφή Αλογοσκούφη. Αλλά και η πρόταση Σαμαρά να αρχίσει ο έλεγχος από το 1981 δεν πείθει για τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει το επιτελείο του αυτή την κρίσιμη κατάσταση.

Η ΑΡΑΧΝΗ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ


Πηγή: Sofokleous10
του Β. Βιλιάρδου
Τα κέρδη των τραπεζών, οι αποδοχές στελεχών τους, ο μηχανισμός κερδοφορίας, οι γερμανικές συντάξεις, ο πίνακας με τα τεστ κοπώσεως των ιδρυμάτων, οι δυνατότητες της πολιτικής και οι υποχρεώσεις των πολιτών
Όπως έχουμε αναφέρει στο παρελθόν, μία από τις σημαντικότερες αιτίες της χρηματοπιστωτικής κρίσης, ήταν η εμφάνιση του ιού του «ετεροβαρούς ρίσκου» («ηθικός κίνδυνος» στην οικονομική θεωρία - ένας όρος προερχόμενος από τις ασφάλειες), σε μία «εκλεπτυσμένη» του παραλλαγή. Για να γίνει περισσότερο κατανοητή η σημερινή του εξέλιξη, ειδικά στο χώρο των τραπεζών, οφείλουμε να επαναλάβουμε ξανά ένα μέρος της προηγούμενης ανάλυσης μας:

Η έννοια «ετεροβαρές ρίσκο» που χρησιμοποιούμε εμείς εδώ, αναφέρεται σε οποιαδήποτε κατάσταση, στην οποία ένα πρόσωπο αποφασίζει πόσο ρίσκο θα αναλάβει, ενώ κάποιο άλλο πρόσωπο πληρώνει το κόστος,όταν τα πράγματα δεν εξελιχθούν θετικά και καταλήξουν σε ζημίες. 

Απελευθέρωση και δημόσιο συμφέρον


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/08/2010
Η συζήτηση για την απελευθέρωση των επαγγελμάτων γίνεται με ισοπεδωτικό και λαϊκιστικό τρόπο. Αναμφισβήτητα υπάρχουν ορισμένα επαγγέλματα τα οποία λειτουργούν με αναχρονιστικό πλαίσιο. Η γενίκευση, ωστόσο, που επιχειρείται, προσβάλλει το δημόσιο συμφέρον.
Γιατί πρέπει να δημιουργηθούν ακόμη περισσότερα φαρμακεία, όταν η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ε.Ε. σε αναλογία φαρμακείων ανά κάτοικο; Δεν είναι γνωστό ότι η ανεξέλεγκτη ίδρυση φαρμακείων θα οδηγήσει σε νέα εκτόξευση των φαρμακευτικών δαπανών των ταμείων; Ήδη ανάμεσα στις άλλες αιτίες της υπερβολικής κατανάλωσης φαρμάκων είναι ο υπάρχων πληθωρισμός φαρμακείων.
Γιατί πρέπει να καταργηθούν τα γραμμάτια προείσπραξης της δικηγορικής αμοιβής; Δεν είναι γνωστό ότι από τα χρήματα της προείσπραξης συντηρούνται το Ταμείο Νομικών και οι δικηγορικοί σύλλογοι, ενώ το κράτος εισπράττει ένα αξιόλογο ποσό από φόρους, περίπου 40 εκατ. ευρώ ετησίως;

Διώκεται ό,τι αμφισβητεί τα μονοπώλια

Αποκαλυπτικό το σκεπτικό με το οποίο βγαίνουν παράνομες οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων
Την ώρα που οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν ολομέτωπη επίθεση στα δικαιώματα και τις ανάγκες τους, στοχοποιείται το ίδιο το δικαίωμα του λαού να αντιστέκεται και να υπερασπίζεται ό,τι έχει κατακτήσει. Μόνο τους τελευταίους μήνες:
  • 10/11/2009: Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά έκρινε παράνομη και καταχρηστική την απεργία των εργαζομένων στο λιμάνι του Πειραιά που αντιδρούσαν στην εισβολή των πολυεθνικών στο λιμάνι. Εγιναν απολύτως δεκτές οι αγωγές που κατέθεσαν τα Εμποροβιομηχανικά Επιμελητήρια Αθήνας, Πειραιά και Μεσσηνίας και 59 ακόμα επιχειρήσεις, αξιώνοντας την ποινικοποίηση του αγώνα. Στο σκεπτικό της δικαστικής απόφασης αναφέρεται ότι «μόνη η ασαφής και αόριστη αναφορά στον κίνδυνο απώλειας εργατικών θέσεων 700 εργαζομένων και η εργασιακή αβεβαιότητα που αυτοί βιώνουν, χωρίς διασύνδεση με ορισμένο συνδικαλιστικής φύσεως αίτημα, δεν αρκεί για τη νομιμοποίηση της επίδικης απεργιακής κινητοποίησης».
Δηλαδή, ουσιαστικά το δικαστήριο χαρακτήριζε μη επαρκή λόγο για να κάνει ένας εργαζόμενος απεργία το ότι χάνει τη δουλειά του. Η απόφαση του Πρωτοδικείου στηρίζεται στην εφετειακή απόφαση με αριθμό 258 του 2008 που είχε εκδοθεί με βάση τη «γραμμή» της κυβέρνησης της ΝΔ και χαρακτήριζε τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων το 2008 παράνομες και καταχρηστικές. Είχε κρίνει τότε το δικαστήριο ότι η ιδιωτικοποίηση δε... βλάπτει τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων και ότι τότε η απεργία τους έθετε «υπό αμφισβήτηση την συνταγματικώς κατοχυρωμένη ελευθερία της εργοδότιδος ΟΛΠ ΑΕ να χαράσσει η ίδια την επιχειρηματική πολιτική». Είχε μάλιστα αποφανθεί ότι η παραχώρηση του ΣΕΜΠΟ ήταν «απολύτως αναγκαία διά την ανάπτυξη και επιβίωση» του ΟΛΠ και η απεργία ήταν καταχρηστική «διότι επιδίωκε να εξαναγκάσει τον ΟΛΠ ΑΕ να εφαρμόσει άλλη επιχειρηματική επιλογή»!

ΑΚΤΟΠΛΟΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ


Από το 2001, οπότε και άρχισε η σταδιακή «απελευθέρωση» των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών το εισιτήριο από Πειραιά για Ικαρία (οικονομικής θέσης) ήταν 8,50 ευρώ. Τώρα έφτασε τα 45,50 ευρώ, δηλαδή αύξηση (2001-2010) 435%. Για Σάμο από 10,27 ευρώ, τώρα είναι 50 ευρώ. Ποσοστό αύξησης 411%. Για Νάξο ήταν 8,50 ευρώ, τώρα είναι 38 ευρώ. Ποσοστό αύξησης 441%. Την ίδια στιγμή, οι εφοπλιστές αρνούνται ικανοποιητικές αυξήσεις στους ναυτεργάτες, με το επιχείρημα ότι δεν έχουν τα προσδοκώμενα κέρδη και, ταυτόχρονα, κατασκευάζουν τα πλοία τους σε ναυπηγεία του εξωτερικού, με επιχειρήματα όπως ότι τα μεροκάματα της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης Περάματος είναι μεγάλα.
Δηλαδή, εισπράττουν με το όλο και μεγαλύτερο κόστος μετακίνησης και αναψυχής, αλλά αρνούνται να δώσουν και καλά μεροκάματα και δουλειά. Γιατί; Γιατί η κατασκευή μεταφορικών μέσων και η λειτουργία θεωρείται «αυτονόητο» πως πρέπει να υποτάσσεται στην αύξηση των κερδών των πλοιοκτητών. Γιατί στον καπιταλισμό το «λογικό», λοιπόν, και το «εφικτό» μπαίνουν κάτω από την προκρούστεια κλίνη της λογικής και του νόμου της άρχουσας τάξης. Ομως, οι εργαζόμενοι έχουν το δικό τους δίκιο. Το δίκιο της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, των εργαζομένων, της νεολαίας, των γυναικών. Δίκιο διαμετρικά αντίθετο από αυτό των μονοπωλίων, γι' αυτό και η υπεράσπισή του προϋποθέτει τη σύγκρουση με την πολιτική που υπηρετεί τα μονοπώλια.

Τετάρτη 4 Αυγούστου 2010

Θα μας βγάλουν όλους τρελούς!

Του Θανάση Καρτερού, για την ISKRA
Στην Ελλάδα του Παπανδρέου και της τρόικας δεν ζούμε μόνο έναν άγριο βιασμό δικαιωμάτων και εισοδήματος, που κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και στέλνει τους φτωχότερους στην αγκαλιά της απελπισίας. Δεν αντικρίζουμε μόνο καθημερινά το πρόσωπο της δικτατορίας των αγορών, στην πιο απεχθή μορφή του. Δεν αισθανόμαστε μόνο ντροπή για κείνους που έχουν εκλεγεί να προστατεύουν την κυριαρχία της χώρας, την αξιοπρέπεια τουλάχιστον των πολιτών της, και αντί γι' αυτό παραδίνουν τα πάντα στους Τοποτηρητές. Ζούμε μαζί με όλα αυτά και μια πρωτοφανή, ενορχηστρωμένη, οργανωμένη επίθεση εναντίον της λογικής μας.
ΤΟ ΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ
Της λογικής μας, μάλιστα. Πάνε να μας βγάλουν όλους τρελούς! Να μαςστερήσουν την κρίση, τη δυνατότητα να σκεφτόμαστε και άρα νααντιδρούμε. Να πετσοκόψουν τον εγκέφαλό μας, να τον υποβάλουν σε βαθιά πλύση, έτσι που από τη μια να περάσουν τα μέτρα τους και από την άλλη να βγάλουν συμπεράσματα για το πώς αντιδρούμε ως ινδικά χοιρίδια, για να εφαρμόσουν σε συνέχεια τα«επιστημονικά» συμπεράσματα του πειράματός τους και σε άλλους λαούς. Κι όποιος ακόμα πιστεύει ότι είναι υπερβολική η διαπίστωση, δεν έχει παρά να δει το λογικό και το παράλογο στον κόσμο της τρόικας που μας έχουν χώσει.

Πρόβλεψη - σοκ για ένα εκατομμύριο ανέργους


ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ (4-8-2010)


ΔΡΑΜΑΤΙΚΕΣ είναι οι εκτιμήσεις των επιστημονικών συνεργατών του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για την ανεργία. Οι προβλέψεις τους κάνουν λόγο για ένα εκατομμύριο ανέργους και ποσοστό που θα αγγίξει το 20% από το προσεχές φθινόπωρο και μέχρι το πρώτο εξάμηνο του 2011. 



Σημειώνεται ότι ο ΟΟΣΑ εκτιμά πως η ανεργία στην Ελλάδα θα ανέλθει το 2011 στο 14,3% και η Ευρωπαϊκή Ενωση στο 13,2%. Στα εκτιμώμενα ποσοστά της ανεργίας, σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ, θα πρέπει να προστεθεί και ποσοστό 6%, το οποίο αποτελεί την εποχική και προσωρινή απασχόληση (καταμετρώνται ως μη άνεργοι), καθώς και η λανθάνουσα ανεργία (μακροχρόνια άνεργοι που δεν ενδιαφέρονται για εργασία). Με βάση πάντως στοιχεία για την απασχόληση και την ανεργία που επεξεργάστηκε ο επιστημονικός συνεργάτης του ΙΝΕ Γ. Κρητικίδης, το πρώτο τρίμηνο του 2010, το εργατικό δυναμικό της χώρας υπολογίζεται σε 5.012.392, από τα οποία 4.425.625 είναι απασχολούμενοι, 568.767 είναι άνεργοι, ενώ το ποσοστό ανεργίας εμφανίζει αύξηση κατά 2,4 ποσοστιαίες μονάδες έναντι του 2009 (11,7% έναντι 9,3%). 

Περί συντεχνιών και άλλων δαιμονίων


Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου.
Το επιχείρημα κυβέρνησης και καθεστωτικών ΜΜΕ -που αποδείχθηκαν βασιλικότερα του βασιλέως στην επιχείρηση κοινωνικής απομόνωσης των ιδιοκτητών φορτηγών - είναι η γνωστή κοινοτοπία: «Δεν μπορεί μια συντεχνία να εκβιάζει την κοινωνία». Η ευκολία με την οποία χρησιμοποιείται, ως συκοφαντία, ένας όρος που συνδέεται με την αστική ανάπτυξη στην προκαπιταλιστική (και τουρκοκρατούμενη) Ελλάδα αποκαλύπτει, μεταξύ άλλων, και την ιστορική άγνοια ενός θεσμού -της συντεχνίας ή «σιναφιού», όπως ονομαζόταν- που βρίσκεται τόσο στο DNA του εγχωρίου καπιταλισμού, όσο και στην ιστορική εξέλιξη της συνδικαλιστικής οργάνωσης της εργασίας. Αλλά αυτό ας υποθέσουμε ότι είναι, απλώς, άγνοια.

Επί της ουσίας, η σύγχρονη πραγματικότητα των λεγόμενων κλειστών επαγγελμάτων που με τόση πρεμούρα θέλουν να απελευθερώσουν (από ποιον;) η τρόικα και η κυβέρνηση, εξυπηρέτησε δύο ανάγκες: πρώτον τις πελατειακές σχέσεις του μετεμφυλιακού κράτους που μέσα από τη διαδικασία αδειοδότησης πολλών επαγγελμάτων έλεγξε -ακόμη και πολιτικά- τη σύνθεσή τους (για δεκαετίες, ακόμη και το πιστοποιητικό φρονημάτων ήταν όρος για την απόκτηση μιας άδειας άσκησης επαγγέλματος). Και δεύτερον, τις ανάγκες του βιομηχανικού και εμπορευματικού κεφαλαίου που, προσανατολισμένο στο βραχυπρόθεσμο κέρδος, απέφευγε να επενδύσει σε κάθετη οργάνωση της παραγωγής και διακίνησης των αγαθών. Το παράδειγμα των Μέσων Μεταφοράς των αγαθών είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική περίπτωση εκχώρησης «δικαιοδοσίας» του κεφαλαίου σε άλλες ομάδες επαγγελματιών που κινούνται στα όρια μισθωτής εργασίας και μικροεπιχειρηματικότητας. Το numerus clausus αυτών των επαγγελματιών, από την άλλη, ήταν το «τυρί» για την αποδοχή της διπλής εξάρτησής τους αφενός από το κράτος και αφετέρου από τις μεγάλες επιχειρήσεις με τις οποίες συναλλάσσονται.

Τεστ αντοχής της κοινής... λογικής στην παραπαίουσα ευρωζώνη



thumb
Του Δημήτρη Καζάκη, Οικονομολόγου - αναλυτή
Χαράς ευαγγέλια για την Ελλάδα και την Ε.Ε. Τα «τεστ αντοχής» βγήκαν θετικά για όλες τις μεγάλες ευρωπαϊκές και ελληνικές τράπεζες. Για όλες εκτός από 7, μία ελληνική, μία γερμανική και πέντε ισπανικές. Όμως ακόμη κι αυτές οι 7 τράπεζες που απέτυχαν στα «τεστ» δεν χρειάζονται παρά μια κεφαλαιακή ενίσχυση για να αποτραπούν τα χειρότερα. Επομένως δεν πρέπει πια να ανησυχούμε για τίποτε. Αφού οι τράπεζες είναι υγιέστατες, όλα τα άλλα είναι ασήμαντες λεπτομέρειες.
Τι σημασία έχει αν η πραγματική οικονομία βυθίζεται όλο και περισσότερο σε μια μακροχρόνια ύφεση; Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρη την ευρωζώνη, η οποία έχει μετατραπεί – σύμφωνα ακόμη και με το ΔΝΤ – στο επίκεντρο της παγκόσμιας κρίσης.
Τι σημασία έχει αν η ήδη εκτεταμένη μαζική ανεργία εκτινάσσεται σε ακόμη πιο πρωτοφανή επίπεδα;
Τι σημασία έχει αν οι μισθοί, τα εισοδήματα και οι συντάξεις εξανεμίζονται μια διά παντός;
Τι σημασία έχει αν οι συνθήκες εργασίας και οι όροι απασχόλησης επιστρέφουν στις αρχές του προηγούμενου αιώνα;
Τι σημασία έχει αν ακόμη και η ίδια η παραδοσιακή κοινοβουλευτική δημοκρατία αντικαθίσταται από την υπερκρατική απολυταρχία των τραπεζών και των οργάνων τους στην Ε.Ε. και το ΔΝΤ;
Τι σημασία έχουν όλα αυτά, όταν οι τράπεζες είναι υγιείς; Αυτά τουλάχιστον ισχυρίζονται όσοι πληρώνονται για να κρατούν τον απλό κόσμο στο απόλυτο σκοτάδι. Από κοντά και η κυβέρνηση βγήκε να πανηγυρίσει ότι πετυχαίνει τους στόχους της ως προς το δημοσιονομικό έλλειμμα. Λες και το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας είναι το κρατικό έλλειμμα. Έφτασε μάλιστα ο υπουργός Οικονομικών να ισχυριστεί ότι η πρόβλεψη της «τρόικας» για 4% πτώση του ΑΕΠ της Ελλάδας στο τέλος του 2010, παραήταν απαισιόδοξη! Αν ο κ. υπουργός δεν μας είχε αποδείξει επανειλημμένα το πόσο άσχετος, κυνικός και ανάλγητος είναι, θα λέγαμε πως διαθέτει μια ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ. Μια και οι δηλώσεις του, εδώ και πολύ καιρό, μόνο ως αστειότητες μπορούν να εκληφθούν.

Μέγαλο πάρτι διαπλοκής στην πλάτη της ΔΕΗ!

Πηγή: Sofokleous10

dehΕπιχειρηματικό πάρτι δισεκατομμυρίων ελπίζουν να στήσουν στην πλάτη της ΔΕΗ ισχυρά συμφέροντα της ενεργειακής αγοράς, με απολήξεις στον εκδοτικό κλάδο και δη σε ισχυρά συγκροτήματα που βρίσκονται υπό μεγάλη πίεση λόγω της υπερχρέωσής τους, αξιοποιώντας κατάλληλα τις υποτιθέμενες «εντολές» της τρόικας για απελευθέρωση της ενεργειακής αγοράς με τεμαχισμό και εκποίηση χρυσοφόρων μονάδων της ΔΕΗ.
Σύμφωνα με πληροφορίες του «S10», γνωστός μεγαλοκατασκευαστής που τα τελευταία χρόνια αναπτύσσει δραστηριότητες στην ενέργεια και διατηρεί στενές επιχειρηματικές σχέσεις με μεγάλο εκδοτικό συγκρότημα, είναι από τους πρώτους επιχειρηματίες που κινήθηκαν, πριν ακόμη ξεκαθαρίσει το τοπίο σχετικά με την απελευθέρωση της αγοράς, και στράφηκε σε ευρωπαϊκούς γίγαντες για να δημιουργήσει συμμαχία, με στόχο την εξαγορά μονάδων της ΔΕΗ.

Η κοινωνική ορθοπεδική του Μνημονίου



ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 03/08/2010
Νέες εντολές δίνει η τρόικα ως όρους για την εκταμίευση της τρίτης δόσης του δανείου. Να απολυθούν οι “πλεονάζοντες” στις ΔΕΚΟ, να μειωθούν οι αποδοχές και στον ιδιωτικό τομέα, να δοθεί η ενέργεια βορά στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα, να υποκατασταθούν οι αυτοαπασχολούμενοι των “κλειστών επαγγελμάτων” από απασχολήσιμους σε μεγάλες αλυσίδες.
Το ένα “Μνημόνιο” διαδέχεται το άλλο. Οι πιστωτές επιβάλλουν τους όρους τους, που δεν αφορούν μόνο την αποπληρωμή των δανείων.
Όλοι οι έγκυροι οικονομικοί αναλυτές προβλέπουν επιδείνωση της οικονομικής κρίσης από το φθινόπωρο. Σε τι αποβλέπουν, λοιπόν, τα μέτρα που μόνον ύφεση προκαλούν; Δεν βλέπουν οι πιστωτές την ύφεση και δεν αντιλαμβάνονται ότι είναι δύσκολο να εξυπηρετηθεί το δημόσιο χρέος μέσα σε τέτοιες καταστάσεις;



Εκατοντάδες απολύσεις στα ΕΑΣ. Προανάκρουσμα χιλιάδων απολύσεων στο Δημόσιο



ΠΗΓΗ: Iskra
Το κράτος στον ρόλο αδίστακτου εργοδότη! 250 εργαζόμενοι στα Ελληνικά Αμυντικά συστήματα (πρώην ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ) βρέθηκαν από χτες απολυμένοι, καθώς το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας αρνήθηκε να ανανεώσει τις συμβάσεις τους. Όλοι τους εργάζονται με συμβάσεις έργου και αμοιβές 700-800 ευρώ το μήνα, εδώ και 5,6, 7ακόμα και χρόνια μερικοί από αυτούς.
Οι εργαζόμενοι αυτοί, όμηροι των εκάστοτε κυβερνήσεων, είναι γνωστό πως είναι απολύτως απαραίτητοι για τη λειτουργία της εταιρείας. Παρ’ όλ’ αυτά διώχνονται από τη δουλειά τους, σε μια συγκυρία μάλιστα τρομακτικά δυσμενή για την αναζήτηση νέας εργασίας. Οι 250 εργαζόμενοι καταγγέλλουν μάλιστα τον αναπληρωτή Υπουργό Άμυνας κ. Π. Μπεγλίτη και τον γραμματέα κ.Τόσκα για «απαράδεκτη καθησυχαστική τακτική», επειδή τους είχαν υποσχεθεί ανανέωση των συμβάσεών τους μέχρι να προκηρυχθεί διαγωνισμός μέσω ΑΣΕΠ, για τον οποίο οι ήδη συμβασιούχοι θα είχαν έξτρα μοριοδότηση.
Να τονιστεί εδώ, ότι όπως αναφέρει σε σημερινό δημοσίευμά του ο «Ελεύθερος Τύπος», στην εταιρεία υπάρχουν –ανάμεσα σε όσους απολύονται- άνθρωποι με οικογένειες, που διανύουν την πέμπτη δεκαετία της ζωής τους , για τους οποίους η αναζήτηση δουλειάς μέσα στην παρούσα οικονομική κρίση είναι εξαιρετικά δύσκολη.

Τρίτη 3 Αυγούστου 2010

σάλλας και διαπλοκή

ΠΗΓΗ: blog Aformi
Με τυμπανοκρουσίες έγινε δεκτή από τα ΜΜΕ η προ ημερών πρόταση του Μιχάλη Σάλλα και της τράπεζας Πειραιώς για την ταυτόχρονη εξαγορά του 77% της Αγροτικής Τράπεζας Ελλάδος (Α.Τ.Ε.) και του 33% του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου (Τ.Τ.). Των ποσοστών δηλαδή που κατέχει το δημόσιο και στις δύο τράπεζες, έναντι του ποσού των 701 εκατομμυρίων ευρώ.
«Επιτέλους αρχίζει η ανάκαμψη», «Η τράπεζα Πειραιώς αλλάζει το κλίμα…», πανηγύριζαν οι δημοσιογράφοι με εξαίρεση τον «Σκάι» και την Καθημερινή (θα δούμε παρακάτω πως εξηγείται η στάση τους).
Γιατί άραγε αυτή η πρεμούρα από τους εκπροσώπους της αστικής τάξης στα μέσα ενημέρωσης;
Ας κάνουμε μια προσπάθεια να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Ισοπεδώνουν την κοινωνια, μπουκώνουν το κεφάλαιο με κρατικό χρήμα



Ολο και μεγαλύτερες διαστάσεις παίρνει η επίθεση που έχει εξαπολύσει το μεγάλο κεφάλαιο ντόπιο και ξένο, με εκτελεστικό όργανο το κυβερνητικό πολιτικό προσωπικό, ενάντια στα λαϊκά στρώματα στον εργαζόμενο λαό.

Η κλιμάκωση αυτής της επίθεσης φαίνετε από την φωτογραφία που παραθέτουμε και είναι από σημερινά δημοσιεύματα της «Ναυτεμπορικής».

Την στιγμή που η ακρίβεια είναι σε δυσθεώρητα ύψη, την ώρα που διαβάζουμε ότι από Σεπτέμβρη το τιμολόγιο του ρεύματος θα εκτιναχτεί πάνω κατά 40%, την χρονική περίοδο κατά την οποία η ανεργία θερίζει, (για 596.979 ανέργους μιλάει η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, για πάνω από 1.000.000 υπολογίζετε ο πραγματικός τους αριθμός αφού σύμφωνα με τα κριτήρια της ΕΣΥΕΕ δε θεωρείται άνεργος όποιος έχει δουλέψει μόλις μία ώρα τη βδομάδα πριν τη στιγμή της έρευνας για την καταγραφή της ανεργίας), έρχεται η κυβέρνηση του Γιωργάκη Τσολάκογλου να ισοπεδώσει εντελώς την κοινωνία, με νέα φοροκαταιγίδα και μείωση μισθών και συντάξεων.

Αυτή είναι η μια όψη του νομίσματος. Η άλλη φανερώνετε από το παρακάτω άρθρο της εφημερίδας «ΚΟΝΤΡΑ». 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΛΟΓΟ, ΓΙΩΡΓΟ ΚΑΣΙΜΑΤΗ



ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ

Προσφυγή που στρέφεται κατά της «σιωπηρής έγκρισης» της εκτέλεσης των διατάξεων του μνημονίου κατέθεσαν την περασμένη Πέμπτη ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, η ΑΔΕΔΥ, ΠΟΠΣ, η ΕΣΗΕΑ, το ΤΕΕ, η Ομοσπονδία Εργατικών Στελεχών Ελλάδος, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Επαρχίας Λιβαδειάς, ο Σύνδεσμος Αποφοίτων Αξιωματικών Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων Τάξης 1978, η Λέσχη Αεροπορίας Στρατού και ο Ενιαίος Φορέας Διδασκόντων Σχολής Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Κρήτης. 
«Καταθέσαμε την προσφυγή ενάντια στο μνημόνιο μέσα στα όρια που μας παρέχει το Σύνταγμα, δεδομένου ότι η νομοθετική και εκτελεστική εξουσία έχει εκχωρηθεί στον υπουργό κ. Παπακωνσταντίνου και την τρόικα. Αυτή η σύμβαση προβλέπει την εκποίηση κάθε εθνικού πλούτου (λιμάνια, πλατείες, αεροπλάνα…) αλλά δυστυχώς αγνοείται από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού», δήλωσε ο πρόεδρος του ΔΣΑ, Δημήτρης Παξινός. «Το πιο σημαντικό είναι ότι καταπατείται το δικαίωμα του πολίτη να προστατεύει την περιουσία του. Έτσι καταλύεται κάθε έννοια δικαίου εν ονόματι της τρόικας και του ΔΝΤ. Στο μνημόνιο προβλέπεται ότι ακόμα και αν κάποιος προσφύγει στο δικαστήριο και δικαιωθεί, η τρόικα έχει δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβαση. Έχει μείνει ο τελευταίος πυλώνας δημοκρατίας, το Σύνταγμα. Για αυτό θα παλέψουμε θεσμικά, χωρίς κομματικές εμπλοκές, ώστε ν’ αποτρέψουμε τα χειρότερα. Με το μνημόνιο υποθήκευσαν το μέλλον και το είναι των επόμενων γενιών. Για αυτό εμείς θα «ξεχυθούμε» σε όλη την Ελλάδα ώστε να ενημερώσουμε τους πολίτες για το μνημόνιο, τα μέτρα και τα δικαιώματά τους. Αυτή η λαίλαπα, δυστυχώς, έφτασε στο άλλο άκρο όταν εκχωρήσαμε τα πάντα στην τρόικα». 

Αυξήσεις στους συνεργάτες των υπουργών, bonus στους συνεργάτες των βουλευτών



Πηγή: tvxs (2/7/2010)

Αυξάνονται οι αποδοχές των υπαλλήλων των πολιτικών γραφείων του πρωθυπουργού, του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, των υπουργών και της γενικής γραμματείας της κυβέρνησης, με τροπολογία που ψηφίσθηκε στο νομοσχέδιο για τη δημοσιονομική ευθύνη, σύμφωνα με δημοσίευμα της Αυγής. Την ίδια στιγμή, με απόφαση που υπογράφτηκε από τον πρόεδρο της Βουλής στις 23 Ιουλίου, μοιράζονται μπόνους 3.000-6.000 ευρώ στους επιστημονικούς συνεργάτες των βουλευτών και των ευρωβουλευτών, όπως αναφέρει το Veto.

Την ώρα που περικόπτονται οι μισθοί και οι συντάξεις των πολιτών, οι στενότεροι συνεργάτες των υπουργών και του πρωθυπουργού θα παίρνουν πλέον και τα επιδόματα, και τις αποζημιώσεις που θα έπαιρναν αν υπηρετούσαν στην οργανική τους θέση ή αν υπηρετούσαν σε περιοχές προβληματικές ή παραμεθόριες, σύμφωνα με την Αυγή.

Ερμαιο στα χέρια των κερδοσκόπων η δημόσια κτήση

Παραζαλισμένοι από τις κατραπακιές της «τρόικας», που πέφτουνε βροχή, κινδυνεύουμε να μην παίρνουμε καν χαμπάρι τα χειρότερα.
Στα μουλωχτά, χωρίς ενστάσεις, εντάσεις και σοβαρές αντιδράσεις, πέρασε από την κατατονική Βουλή, της πλήρους υποταγής και της θερινής ραστώνης, και παντελώς απαρατήρητη από τα ΜΜΕ της επιλεκτικής ευαισθησίας, μια νομοθετική ρύθμιση που, σε άλλες συνθήκες και εποχές, θα προκαλούσε σάλο:
Μια απλή τροπολογία (!) σε νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών οπλίζει με απεριόριστες εξουσίες τη Διυπουργική Επιτροπή Αποκρατικοποιήσεων να βγάζει κυριολεκτικά «στο σφυρί», με συνοπτικές διαδικασίες και ανέλεγκτα, όλα τα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου - επιχειρήσεις και ακίνητα.
Για «αξιοποίηση» μιλάει, κατ' ευφημισμόν, η φοβερή τροπολογία και για να μην υπάρχουν περιθώρια παρερμηνείας επεξηγεί ότι περιλαμβάνει «κάθε είδους συναλλαγή, δικαιοπραξία και εν γένει ενέργεια ή πράξη, συμπεριλαμβανομένης και της μεταβίβασης του περιουσιακού στοιχείου, μέσω της οποίας το Δημόσιο θα μπορεί να αποκομίσει άμεση ή έμμεση ωφέλεια».

Δευτέρα 2 Αυγούστου 2010

Ποιος σταματάει την αναδιάρθρωση του χρέους;


Πηγή: Sofokleous10
Η αναπόφευκτη, κατά τους περισσότερους αναλυτές, αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους το 2012-2013 δεν φεύγει από το προσκήνιο της διεθνούς δημόσιας συζήτησης, όπως δείχνει μακροσκελές χθεσινό σχετικό άρθρο των Financial Times, παρότι η κυβέρνηση εφαρμόζει με επιτυχία ως τώρα την «πικρή» συνταγή τριετούς προσαρμογής της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.
 Ίσως μάλιστα αυτή η επιτυχία να αναζωπυρώνει τη συζήτηση για την αναδιάρθρωση του χρέους: οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν, ότι μόλις η κυβέρνηση πετύχει να εκμηδενίσει το πρωτογενές έλλειμμα, δηλαδή να μπορεί να εξυπηρετεί τις τρέχουσες ανάγκες πλην τόκων και χρεολυσίων, χωρίς να δανείζεται, θα γίνει για την Αθήνα ακόμη πιο ελκυστική η προοπτική της μείωσης του χρέους με μια αναδιάρθρωση.

Ακινδύνως Επικίνδυνα



Η Ελλάδα ως εμιράτον;

Του χρόνου καβαλάρης
του φόβου αρνητής
και των κακών καιρών
μαστιγωτής
Παναγ. Κρητικός, «Πού τελειώνει το ταξίδι σου;»
Το παλιό, κλασικό και πάντοτε επίκαιρο ερώτημα «Ποιος κυβερνάει αυτή τη χώρα;» μπορεί ν' απαντηθεί με τουλάχιστον τρεις τρόπους. Η αυτ-ανόητη πρώτη εκδοχή είναι ότι κυβερνάει ο λαός μέσω των εκλεγμένων εκπροσώπων του. Αυτό δεν το πιστεύουν πλέον ούτε και οι αγαθότεροι των Ελλήνων. Η δεύτερη τρέχουσα, ίσως και βολική, εκδοχή είναι ότι τη χώρα διοικούν η τρόικα και οι «εντολοδόχοι» υπουργοί. Αυτή η άποψη έχει βάση ως προς τις οργανωτικές ή και λειτουργικές (συγκυριακές;) εξουσίες και παρεμβάσεις του ΔΝΤ και των λοιπών εταίρων αλλά δεν μπορεί να εξηγήσει την ιστορικότητα, το βάθος της διαρκούς διακυβέρνησης. Η τρίτη εκδοχή έρχεται να προσεγγίσει τη διαχρονική αλλά κυρίως τη σημερινή κρυφή εξουσία με διαφορετικό τρόπο.
ΟΙ παλιοί φραγκολεβαντίνοι και γερμανοσπουδαγμένοι τάχατες τεχνοκρατο-κουλτουριάδες έχουν αντικατασταθεί από μια αγγλοσαξονική επιχειρηματο-διαχειριστική ελίτ, η οποία όχι μόνο στερείται ιστορικής μνήμης και γνώσης, αλλά πιστεύει ακράδαντα ότι μέσω των λάπτοπ και των δημόσιων/διεθνών σχέσεων (και διασυνδέσεων) μπορούν να λυθούν όλα τα κοινωνικά προβλήματα της πατρίδας.