Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

Η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους ξεκίνησε στις 15 Ιουνίου


Πηγή: sofokleous10
του Π. Παναγιώτου
Την ώρα που η Ελλάδα αρνείται κατηγορηματικά ότι υπάρχει περίπτωση αναδιάρθρωσης ή επαναδιαπραγμάτευσης όλου ή τμήματος του χρέους της και ενώ η πιθανότητα αυτό να συμβεί ή όχι απασχολεί καθημερινά εδώ και μήνες τα ελληνικά και τα διεθνή ΜΜΕ, παρέχοντας μία πρώτης τάξεως ευκαιρία στους διεθνείς κερδοσκόπους για παιχνίδια εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ στην πλάτη της χώρας, μοιάζει να έχει ξεφύγει της προσοχής των ΜΜΕ αλλά όχι και των συμμετεχόντων στις χρηματοπιστωτικές αγορές, ότι η επίσημη αναδιαπραγμάτευση του ελληνικούς χρέους έχει, ήδη, ξεκινήσει στο εσωτερικό της χώρας, στις 15 Ιουνίου.
Ένα κράτος μπορεί να οδηγηθεί σε αναδιάρθρωση του χρέους του όταν αδυνατεί να ανταποκριθεί εις ολόκληρο και στην ώρα του στις οικονομικές υποχρεώσεις του απέναντι σε έναν ή περισσότερους από τους πιστωτές του. Σε αυτήν την περίπτωση το κράτος προχωρά σε παύση πληρωμών προς το συγκεκριμένο πιστωτή και αμέσως σε συζητήσεις μαζί του με την ελπίδα για την κατάληξη σε μία νέα συμφωνία, η οποία θα του επιτρέψει να αρχίσει ξανά την αποπληρωμή του χρέους του.

Η νέα αυτή συμφωνία περιέχει ευνοϊκότερους, απ’ ότι η αρχική, όρους για το κράτος και δυσμενέστερους για το δανειστή, τουλάχιστον ως προς το σύνολο του πληρωτέου κεφαλαίου και το χρόνο εξόφλησης του. Κατά κανόνα, μειώνεται κατά ένα ποσοστό το ύψος του οφειλομένου κεφαλαίου και παρέχεται παράταση στο χρόνο αποπληρωμής του, ενώ μπορεί να γίνει συμφωνία και για αύξηση του αριθμού των δόσεων και μείωση του ύψους τους ή ακόμη και για μείωση του επιτοκίου που καταβάλλει το κράτος στον πιστωτή,  με παράλληλη, συχνά, εξασφάλιση του και με άλλους τρόπους πληρωμής ή και με εμπράγματη ασφάλεια στην περιουσία του κράτους.

Ένας από τους σημαντικότερους πιστωτές του ελληνικού δημοσίου είναι οι προμηθευτές των ελληνικών νοσοκομείων, στους οποίους και χρωστά 7 δις ευρώ, με συσσωρευμένα χρέη που ξεκινούν από το 2005 και φτάνουν μέχρι το σήμερα. Το ελληνικό δημόσιο δήλωσε, επίσημα, την αδυναμία αποπληρωμής του συγκεκριμένου χρέους του εις ολόκληρο και στην στην ώρα του και ξεκίνησε συζητήσεις με τους πιστωτές για την αναδιάρθρωσή του, το πρώτο στάδιο των οποίων και κατέληξε σε συμφωνία στις 15 Ιουνίου.

Η συμφωνία ορίζει πως τα χρέη των ετών 2005 και 2006 θα πληρωθούν τοις μετρητοίς ενώ για τα χρέη του 2007 θα δοθούν άτοκα ομόλογα 1 έτους, ύψους 1,1 δις ευρώ, για το 2008 άτοκα 2ετή ομόλογα ύψους 2,2 δις ευρώ και για το 2009 θα δοθούν άτοκα ομόλογα 3ετούς διάρκειας, ύψους 2,05 δις ευρώ.

Τα ομόλογα αυτά θα δοθούν με μεσοσταθμική «έκπτωση» της τάξης του 15% και οι προμηθευτές θα μπορούν να τα προεξοφλήσουν άμεσα από τις τράπεζες οι οποίες με τη σειρά τους θα τα ενεχυριάζουν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), για να αντλούν ρευστότητα.

Έτσι, η νέα συμφωνία επιτυγχάνει τόσο α) τη οριστική απάλειψη κάθε νόμιμου τόκου στο χρέος του ελληνικού δημοσίου προς τους συγκεκριμένους πιστωτές του όσο και β) τη μεταφορά της πληρωμής του σε μεταγενέστερη ημερομηνία αλλά και το κυριότερο γ) τη μείωση του χρέους, καθώς οι δανειστές θα λάβουν, περίπου, 6 δις ευρώ έναντι 7 δις που είναι πραγματική οφειλή. Το αποτέλεσμα είναι να πληρείται η ‘αντικειμενική υπόσταση’ της πράξης της αναδιάρθρωσης χρέους, ασχέτως του τρόπου με τον οποίο αυτή η εξέλιξη παρουσιάστηκε προς τα ΜΜΕ.

Η πρώτη, αυτή, πράξη αναδιάρθρωσης, αποτελεί και έναν από τους βασικούς λόγους που οι τιμές των ασφαλίστρων ελληνικού χρέους από το ενδεχόμενο πτώχευσης της Ελλάδας μέσα στα επόμενα 5 χρόνια (CDS), έχουν καταγράψει το ισχυρότερο ράλι στην ιστορία τους μέσα στον Ιούνιο, ξεπερνώντας, για πρώτη, φορά τις 1000 μονάδες βάσης, καθώς οι συμμετέχοντες στη διεθνή χρηματοπιστωτική αγορά έλαβαν το πρώτο, σαφές, μήνυμα ότι μετά το πακέτο στήριξης και τη λήψη των πρώτων μέτρων μείωσης του ελλείμματος, ο κύβος για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους ερρίφθη. 

Πάνος Παναγιώτου – διευθυντής ΕΚΤΑ, 3FVIP.com

4 σχόλια:

KOSTAS PAP είπε...

Τι έγινε με την σημερινή απεργία και κινητοποίηση; Είναι ευχαριστημένες οι συνδικαλιστικές ηγεσίες; Πιστεύουν ότι με μία διαδήλωση και μία πορεία το μήνα θα ιδρώσει το αυτί του Γιωργάκη και της κυβέρνησης; Μήπως έχουν εκτιμήσει ότι οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να αντέξουν μεγαλύτερες κινητοποιήσεις πράγμα που σημαίνει ότι η κυβέρνηση προχωρά στον εργασιακό μεσαίωνα χωρίς πρακτικά αντίσταση; Μήπως τελικά η πλειοψηφία των εργαζόμενων για διάφορους λόγους, (αίσθημα συνενοχής, πλύση εγκεφάλου από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, έλειψη εναλλακτικής πρότασης, απογοήτευση από την αναξιοπιστία όλου του πολιτικού κόσμου, συνδικαλιστική ηγεσία με "υπαλλήλους" της κυβέρνησης, βόλεμα μέσα από τις αμαρτίες του παρελθόντος) δεν είναι διατεθιμένη να αγωνιστεί για να μην περάσουν τα μέτρα; Μήπως τελικά τα μέτρα μας αξίζουν;

ciaoant1 είπε...

Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου: "Το πάρτυ τελείωσε"(;)
http://tsak-giorgis.blogspot.com/2010/06/blog-post_6553.html

Ψευτοστέργιος είπε...

Κύριε Κώστα Παπ.
"Ισως αν το καλοκεφτείς, για την κρίση πληρώνουν αυτοί που έφταιξαν"

Εννοώ πως παρά το εκπληκτικό μαρκετιστικό λίφτιγκ από τα ΜΜΕ, δεν δικαιολογείται να καταφέρνουν συνεχώς να ξεγελάνε και να υφαρπάζουν κάθε φορά την ψήφο του κόσμου, χωρίς αυτός να έχει ευθύνη όταν τον πιάνουν κορόιδο. Και αυτό το εννοώ για όλες τις χώρες του κόσμου ενώ εξαιρώ βεβαίως τις ρουσφετολογικές πρακτικές που δεν αρκούν όμως για να αναδείξουν και να συντηρήσουν μια κυβέρνηση ειδικότερα στην εποχή μας.
Η παιδεία για τη διαμόρφωση αληθούς (και όχι στρεβλής όπως σήμερα) κοινωνικής και πολιτικής συνείδησης από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής του ανθρώπου, καθώς και για τη μόρφωση σε στοιχειώδη οικονομικά ζητήματα όπως είναι το πώς λειτουργεί διαχρονικά η οικονομία της αγοράς και πως αυτονομείται η οικονομική σφαίρα από την κοινωνία, πώς συγκεντροποιείται η πολιτική και οικονομική δύναμη σε όλο και λιγότερα χέρια και τι συνεπάγεται αυτό, είναι βέβαια μια σημαντικότατη παράμετρος την οποία όμως (παιδεία) ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΟΙ ΕΛΙΤ.
Γιατί όταν η ανεργία πάει ας πούμε στο 25% και ο εργοδότης σου ρίχνει το μισθό ή όταν σου λέει ότι σε απολύω γιατί δεν τα βγάζω πέρα 'η πέφτουν τα κέρδη μου, αυτό δεν είναι ανήθικες πράξεις, ούτε είναι προσωπικά ζήτηματα 'με τα αφεντικά", είναι ορθολογικές πράξεις που απορρέουν από το σύστημα της οικονομίας της αγοράς. Ο άνεργος που δεν έχει πολιτική συνείδηση, δεν ξέρει πού να ρίξει το φταίξιμο πέραν των αφεντικών ή στις χειρότερες περιπτώσεις των εβραιομασώνων, των μεταναστών κλπ.
Εχουμε λοιπόν ένα φαύλο κύκλο που πρέπει να σπάσει κάπου, κάπως, κάποτε...

Ψευτοστέργιος είπε...

Και εν μέσω αυτών,
δωράκια στους banksters

http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/794-2010-06-28-22-41-21