Oι ξεκάθαρα ταξικές επιλογές,οι κοινωνίες και ο μύθος του ευρωπαισμού

Πηγή:  ''ΔΡΟΜΟΣ'' (27/6/2010)

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου.

Το 75% των Ευρωπαίων πιστεύει ότι η φτώχεια έχει παρουσιάσει αισθητή αύξηση στις χώρες της Ε.Ε. και το 60% εκτιμά ότι θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο. Ένας στους έξι δηλώνει πως δυσκολεύεται να πληρώσει τους λογαριασμούς του, το 30% αναφέρει δυσκολίες ν’ αντεπεξέλθει στις δαπάνες για την υγεία ή τη φροντίδα των παιδιών και το 49% εκτιμά ότι είναι μάλλον απίθανο να βρει δουλειά σε περίπτωση που απολυθεί.

Σ’ αυτά και άλλα εξίσου ζοφερά στοιχεία του τελευταίου Ευρωβαρόμετρου αποτυπώνεται η κατάσταση απόγνωσης στην οποία έχει περιέλθει η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Φτώχεια, αποδόμηση κοινωνικού κράτους και απορρύθμιση της αγοράς εργασίας είναι οι πηγές της αγωνίας.

Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες αντιλαμβάνονται, έστω και διαισθητικά, ποιο είναι το μακροπρόθεσμο και πιθανότατα μόνιμο αποτέλεσμα των προγραμμάτων σκληρής λιτότητας που εφαρμόζονται με μέτρα καρμπόν σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης και της Ε.Ε.

Στο κατώφλι μιας σκοτεινής εποχής

απο την ΕΠΟΧΗ 27/6/2010
Του Δήμου Τσακνιά

Eχουμε πολλές φορές αναφερθεί στο χαρακτήρα της παρούσης κρίσης. Ανεξάρτητα απ΄ τις εκδηλώσεις της, ως κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος ή δημοσιονομική κρίση ή κρίση χρέους κ.ο.κ., στην αριστερά συμφωνούμε γενικά ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια συνηθισμένη κυκλική κρίση, αλλά βρισκόμαστε στη δίνη μιας δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Το χαρακτηριστικό των δομικών κρίσεων είναι ότι οι αντιθέσεις που σωρεύτηκαν είναι τέτοιες που δεν μπορούν να ξεπεραστούν στη διάρκεια ενός κύκλου. Γι΄ αυτό και διαρκούν περισσότερο, είναι πιο μακρόχρονες. Κυρίως όμως δεν μπορούν να ξεπεραστούν στο πλαίσιο και στη βάση της υπάρχουσας διάρθρωσης.

Όταν το 2008 ξέσπασε η κρίση, αρκετοί στην αριστερά και στον ΣΥΡΙΖΑ την εξέλαβαν ως προαναγγελία γρήγορου θανάτου του καπιταλισμού και ζητούσαν όχι μόνο το κεφάλι του επί πίνακι αλλά και τα κεφάλια όσων ήταν πιο συγκρατημένοι σε τέτοιες εκτιμήσεις (μεταξύ των οποίων και το δικό μου -ως υπεύθυνου της επιτροπής προγράμματος).

Απεργοσπαστικά τεθωρακισμένα

Πηγή: ΠΡΙΝ (27/6/2010)

του Θανάση Σκαμνάκη

Ήθελα από καιρό να γράψω για τον «δαίμονα της πορνείας» στην ελληνική ζωή, την δημόσια εννοείται και ιδιαίτερα τη δημοσιογραφική. Αλλά πριν προλάβω να συντάξω τις σκέψεις μου έρχεται ο ορυμαγδός των γεγονότων. Καθώς ο απεργοσπαστικός μηχανισμός που συντονίζεται από την κυβέρνηση και δρα στα μέσα ενημέρωσης είναι κάτι που δεν έχει προηγούμενο. Δεν έχει προλάβει να κηρυχθεί μια απεργία κι έχουν βγει στο προσκήνιο, τηλεοπτικό, ραδιοφωνικό και έντυπο, οι επί του παντός του επιστητού ομιλούντες και γνωρίζοντες, να κατακεραυνώσουν τους απεργούς. 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 ΑΘΗΝΑ  28/06/2010

Δεν είναι η πρώτη φορά που η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με μιας μεγάλης έκτασης κρίση. Αν σήμερα προβληματίζει ιδιαίτερα και ανησυχεί είναι γιατί η έκταση, το βάθος και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά παραπέμπουν σε ιστορικά προηγούμενα που σφραγίστηκαν από ταπεινωτικές ήττες και εθνικές συμφορές.

Δυστυχώς η εθελουσία , θα μπορούσαμε να πούμε και πρόθυμη, εκχώρηση  τμήματος της εθνικής μας κυριαρχίας με την υπογραφή του επαίσχυντου μνημονίου, αυτού του ιδεολογικού τερατουργήματος που προσβάλλει τη χώρα μας και ταπεινώνει το λαό μας προκαλεί συνειρμούς που οδηγούν αναπόφευκτα σε ανησυχητικές σκέψεις για το μέλλον και της χώρας και του λαού μας.

Η ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Πηγή: sofokleous10

Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

Αθήνα, 26. Ιουνίου 2010

Οι σκιώδεις κυβερνήσεις, οι ιδιωτικές λέσχες τύπου Bilderberg, η απώλεια της πρωτοκαθεδρίας της Πολιτικής, οι ιδιαιτερότητες της δύναμης και οι προσπάθειες ιδιωτικοποίησης των κρατών  Όπως φαίνεται, πλησιάζουμε γρήγορα στα τελευταία στάδια των «φιλελεύθερων ιδιωτικοποιήσεων», οι οποίες «διευρύνθηκαν» στις αρχές της δεκαετίας του 1980, με «ηγέτη» τις Η.Π.Α. και τη Μ. Βρετανία. Αφού προηγήθηκαν οι μεγάλες κρατικές εταιρείες, μεταξύ των οποίων βέβαια οι κοινωφελείς, οι οποίες εξαγοράσθηκαν από τις υπερμεγέθεις πολυεθνικές (μόνο αυτές διαθέτουν προφανώς τα απαιτούμενα κεφάλαια), η διαδικασία «τείνει» στο τέλος της - με τις ενέργειες της ολοκληρωτικής «κατάληψης» της Πολιτείας. 

Η προσπάθεια «εγκατάστασης» τώρα τυπικών κυβερνήσεων στη ζώνη του Ευρώ, με τις «σκιώδεις» στο «παραπέτασμα», φαίνεται να έχει ξεκινήσει από την Ελλάδα - η οποία πλέον διοικείται, προφανώς μη δημοκρατικά, από μία «υπόγεια» εξουσία στο παρασκήνιο (άρθρο μας:ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΩΝΑ: Η Ελλάδα στο επίκεντρο της αμερικανό-ευρωπαϊκής διαμάχης, τα σφάλματα μας, οι «αλλότριες» ευθύνες και ο υπερπληθωρισμός ομολόγων, ο οποίος φαίνεται να εξελίσσεται σε μία καταστροφική πανδημία  23/1/2010). Ταυτόχρονα, γίνεται πια μεθοδική προσπάθεια «αποκλεισμού» της Γερμανίας, η οποία αποτελεί το πλέον ισχυρό «αμυντικό οχυρό» της Ευρώπης.    

Ολες οι θυσίες μας στις τσέπες των δανειστών

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΙΩΤΗ

Σε θυσίες για τους δανειστές μας φαίνεται ότι υποβάλλονται μισθωτοί και συνταξιούχοι, των οποίων το εισόδημα έχει πληγεί αγρίως από τα μέτρα της κυβέρνησης. Το όποιο «όφελος» προκύπτει για τον κρατικό προϋπολογισμό από τις περικοπές μισθών, συντάξεων αλλά και η εξοικονόμηση πόρων από την εφαρμογή του νέου Ασφαλιστικού θα εξανεμιστεί την προσεχή τριετία.

Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες δημόσιες δαπάνες που έχουν μπει «στην πρέσα», το κονδύλι των τόκων διογκώνεται απορροφώντας έτσι ολοένα και περισσότερους φόρους από αυτούς που θα φέρει στα κρατικά ταμεία η φορολογική επιδρομή.

25 δισ. σε 3 έτη

Υπολογίζεται ότι το 2013 η δαπάνη των τόκων για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους θα διπλασιαστεί προσεγγίζοντας το 10% του ΑΕΠ, από 5% που ήταν πέρυσι. Τούτο σημαίνει ότι με τα σημερινά δεδομένα το Δημόσιο από 12,9 δισ. ευρώ που κατέβαλε για τόκους θα αναγκαστεί να πληρώνει μέσα σε μία τριετία περισσότερα από 25 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της HSBC, η Ελλάδα την προσεχή τριετία θα κατέχει τα σκήπτρα δαπανώντας περίπου το 9% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος για τόκους, ενώ η Ιταλία θα ξοδεύει περίπου το 5,8%, η Πορτογαλία το 4,9% και η Ισπανία μόνο το 3,3%.

Διαγραφή από τον Παπανδρέου ή από το λαό;

ΠΗΓΗ: "ΔΡΟΜΟΣ" (27-6-2010)

Σε λίγες μέρες ψηφίζεται το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, στο οποίο –μετά την κατακραυγή για τη μεθόδευση με τα προεδρικά διατάγματα- προστέθηκαν και οι διατάξεις για το εργασιακό νομοσχέδιο.
Σε λίγες μέρες η Βουλή θα ψηφίσει, μετά την κύρωση του Μνημονίου στις 6/5/2010, ένα ακόμα έκτρωμα, που θα βυθίσει τον κόσμο της εργασίας στη χώρα μας σε μια άβυσσο εκμετάλλευσης και αβεβαιότητας, αφού θα γυρίσει την ιστορία πάνω από 60-70 χρόνια πίσω όσον αφορά μισθούς, δικαιώματα, ασφάλιση κ.λπ.

Ο λαός είναι αγανακτισμένος και η αποδοκιμασία της κυβέρνησης και ολόκληρου του πολιτικού κόσμου συνεχής, διαρκής και διογκούμενη. Αντανάκλαση αυτής της κατάστασης είναι να συσσωρεύονται πιέσεις και διεργασίες στον κομματικό χώρο του ΠΑΣΟΚ, στους βουλευτές του, ακόμα και σε υπουργούς που βρίσκονται στο επίκεντρο των εξελίξεων. Αυτό φάνηκε με την άρνηση 3 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ να ψηφίσουν το Μνημόνιο (και διαγράφτηκαν την ίδια στιγμή με συνοπτικές διαδικασίες του προέδρου), με τον αναβρασμό που επικρατεί στην ΠΑΣΚΕ, το γιουχάισμα του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, Σ. Ξυνίδη, μέσα στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ από συνδικαλιστές, το φόβο μήπως δεν συσπειρωθεί ολόκληρη η κοινοβουλευτική ομάδα και υπάρξουν κι άλλες διαρροές. 

ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΕ ΠΡΟΩΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Πηγή: "ΕΠΙΚΑΙΡΑ" (23-6-2010)

ΤΗΣ ΝΟΝΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, στο Μέγαρο Μαξίμου έχει σημάνει συναγερμός από ευρήματα ποιοτικών δημοσκοπήσεων που διενεργούνται και φέρουν την πρωθυπουργική εικόνα του κ. Παπανδρέου να παρουσιάζει δείγματα φθοράς σε χαρακτηριστικά, όπως η συνέπεια, η αποτελεσματικότητα, αλλά και η ικανότητα διακυβέρνησης. Η επικοινωνιακή ομάδα του Μεγάρου Μαξίμου, συνεπικουρούμενη από ειδικούς στην επικοινωνία, φέρεται να προτείνει στον πρωθυπουργό «προσωπική φυγή» από το δυσοίωνο οικονομικό περιβάλλον και αποφυγή σχετικών δημόσιων παρεμβάσεων από τον κ. Παπανδρέου. Η συγκεκριμένη, πάντως, «συνταγή» φαίνεται να παραβλέπει το ενδεχόμενο να υποχρεωθεί η κυβέρνηση και μέσα στο αμέσως προσεχές διάστημα να προχωρήσει στη λήψη νέου πακέτου μέτρων, όπως αναμένεται να ζητήσει κι έπειτα από τον επανέλεγχο των οικονομικών δεικτών, στις 15 Ιουνίου, η τρόικα. Με δεδομένη όμως την παραδοχή ότι αυτή η κυβέρνηση «δεν μπορεί να πάρει άλλα μέτρα», που διατυπώνεται ανοιχτά και από κυβερνητικά στελέχη, φαίνεται να κερδίζει έδαφος η ιδέα της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες το Νοέμβριο ταυτόχρονα με τις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Πληροφορίες αναφέρουν, μάλιστα, ότι στο Μέγαρο Μαξίμου έχει κατατεθεί και σχετική εισήγηση για ανανέωση της εμπιστοσύνης από το εκλογικό σώμα.Συνθήκες πρωτοφανούς ρευστότητας διαμορφώνονται στο πολιτικό σκηνικό, με ορατό ακόμα και το ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, οχτώ μόνο μήνες από την τελευταία εκλογική αναμέτρηση. 

Υπό δικαστική απαγόρευση το δικαίωμα της απεργίας

Πηγή: http://laoutaris.wordpress.com/2010/04/15/daveronas/

Με την προχειρότητα που εκδίδονται οι δικαστικές αποφάσεις με τις οποίες χαρακτηρίζονται παράνομες και καταχρηστικές οι απεργίες, συχνά αυθημερόν, πλήττεται ο νομικός πολιτισμός της χώρας υποστηρίζει ο εργατολόγος Παντελής Δαβερώνας, συγγραφέας του βιβλίου Το Δικαίωμα της απεργίας σε κρίσιμη καμπή (εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα, 2009).

Τα δικαστήρια κάνουν δεκτές τις αγωγές της εργοδοσίας κατά 95%!

Δημοσιογραφική κοινοτοπία έχει καταντήσει η φράση «παράνομη και καταχρηστική η απεργία». Ακόμα και ο πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Δ. Λινός, είχε κάνει λόγο για το «πιο κακοποιημένο συνταγματικό δικαίωμα». Τελικά, υπάρχουν νόμιμες απεργίες; Τι λέει η εργατική νομοθεσία; Και το κυριότερο, τι συμβαίνει στα ελληνικά δικαστήρια; Απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δίνει στο βιβλίο του Το δικαίωμα της απεργίας σε κρίσιμη καμπή (εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, 2009), ο εργατολόγος Παντελής Δαβερώνας.

Πρόκειται για την πρώτη μονογραφία για το ζήτημα της απεργίας η οποία μάλιστα υιοθετεί μια φιλεργατική στάση αρχής. Και παρόλο που αρχικά το κείμενο είχε το ρόλο της μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας, με τον πληροφοριακό πλούτο του και τη θεματική διάρθρωσή του απευθύνεται και στο μη-νομικό ενδιαφερόμενο κοινό, δηλαδή σε κάθε εργαζόμενο ή συνδικαλιστή.

Γιουχάισμα παντού: Πλήρης απαξίωση της κυβέρνησης

ΠΗΓΗ: "ΔΡΟΜΟΣ"

via Ακτιβιστής

Πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων και εξαφανίστηκε από την τηλεόραση. Κι όμως ήταν ένα ιδιαίτερα σημαντικό πολιτικό γεγονός, το διπλό γιουχάισμα που εισέπραξε ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου (προσοχή) από το κοινό του Ηρώδειου στη συναυλία της Μαρίας Φαραντούρη. Ακολούθησε λίγες μέρες μετά νέο γιουχάισμα του πρωθυπουργού στο ταξίδι του στην Αρκαδία, από εργαζόμενους αυτή τη φορά. Ήταν τέτοια η οργή, που η αστυνομία προέβη σε τρεις συλλήψεις.

Μόνιμος στόχος των εκπαιδευτικών έχει γίνει η Άννα Διαμαντοπούλου. Όπου πάει, βρίσκει μπροστά της .... ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς, φοιτητές, δασκάλους και καθηγητές. Πριν λίγες μέρες αναγκάστηκε να ακυρώσει τη συμμετοχή της σε εκδήλωση στην Πάτρα, καθώς είχαν κινητοποιηθεί μια σειρά από συλλόγους εκπαιδευτικών της περιοχής και συγκεντρώθηκαν περίπου 400 άτομα έξω από το χώρο της εκδήλωσης. Ανάλογη υποδοχή της επιφυλάχτηκε και το Σάββατο (12/6) στα Χανιά, όπου βρέθηκε για τα εγκαίνια του Ινστιτούτου Περιφερειακού Τύπου.

Πολιτική Εισήγηση στην Πανελλήνια Συνδιάσκεψη της “Αριστερής Πρωτοβουλίας ΠΑΣΟΚ”

Κυριακη 27/6/2010
Πηγή: Sibilla

Watch live streaming video from 114news at livestream.com

Yπαρχει και δευτερο μερος που εμφανιζεται αμεσως μετά

Κυβέρνηση ανδρείκελων ΣΕΒ – ΔΝΤ – ΕΕ

Πηγή: ΠΡΙΝ (27/6/2010)

του Λ. Βατικιώτη

Πρώτη υποχώρηση για τα εργασιακά

ΒΡΑΖΕΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ

Μια μικρή ανακούφιση προσέφερε η απόφαση του υπουργού Εργασίας και ανδρείκελου του ΣΕΒ, Ανδρέα Λοβέρδου, να ακυρώσει το σχέδιο υλοποίησης των αλλαγών στα εργασιακά μέσω προεδρικού διατάγματος και να φέρει τις προτεινόμενες αλλαγές για ψήφιση στην Βουλή. Η αλλαγή αυτή ήλθε ως αποτέλεσμα των απρόβλεπτων σε έκταση, για τις Μαρίες Αντουανέτες του ΠΑΣΟΚ, μαζικών αντιδράσεων. Ταυτόχρονα η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ πετάει το μπαλάκι στους βουλευτές που πλέον δεν μπορούν να επικρίνουν την κυβέρνηση εκ του ασφαλούς και τίθενται έτσι προ των ευθυνών τους: Είτε να γίνουν φερέφωνα του ΔΝΤ και του ΣΕΒ ακολουθώντας τον δρόμο του Λοβέρδου, που έχει μετατραπεί σε παιδί για τα θελήματα της τρόικας (θυσιάζοντας εννοείται τις αρχηγικές του φιλοδοξίες στο βωμό του ΔΝΤ) είτε να ακολουθήσουν τον δρόμο που προς τιμήν τους επέλεξαν με αφορμή την ψήφιση στη Βουλή του μνημονίου της ντροπής οι ανεξάρτητοι πλέον βουλευτές Σ. Σακοράφα, Γ. Δημαράς και Β. Οικονόμου. Είναι αναγκαίο δε να τονιστεί ότι τυχόν ψήφιση του απαράδεκτου νόμου για τα εργασιακά χωρίς απώλειες θα ενισχύσει τη θέση του Παπανδρέου, επιταχύνοντας από την άλλη τη ραγδαία φθορά του κόμματος που ήδη καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις.

Δημόσιοι υπάλληλοι σε «λευκή απεργία»

ΠΗΓΗ: Κυριακάτικη ΕλευθεροτυπίαΤου ΣΠΥΡΟΥ ΦΡΕΜΕΝΤΙΤΗ

Το αφισάκι που κυκλοφορεί τον τελευταίο καιρό από γραφείο σε γραφείο στις δημόσιες υπηρεσίες είναι σαφές: «ΛΕΥΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ: Βγάλτε τα πέρα χωρίς εμάς». Οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας πριν από λίγους μήνες έκαναν την αρχή. Στη συνέχεια τους ακολούθησαν και άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι.

Οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας έκαναν την αρχή, πριν από λίγους μήνες, βγάζοντας ένα σχετικό αφισάκι

Η «λευκή απεργία» είναι μια ιδιότυπη αποχή από την εργασία. Βρίσκεσαι στο γραφείο σου, αλλά δεν κάνεις απολύτως τίποτα. Αρκετοί υπάλληλοι λοιπόν έχουν αφήσει τα μολύβια και τα στιλό κάτω. Ο ήχος από τα πληκτρολόγια έπαψε να ακούγεται σε πολλά γραφεία, ενώ αυξήθηκαν κατακόρυφα οι αιτήσεις συνταξιοδότησης.

Βασική αιτία είναι οι περικοπές σε μισθούς και επιδόματα, αλλά φυσικά κι οι αλλαγές στο ασφαλιστικό. Το αφισάκι που προτρέπει σε «λευκή απεργία» δεν έχει εντοπιστεί ακόμη από πού διακινείται. Ωστόσο, έχει πιάσει τόπο, όπως τόπο έχει πιάσει κι η από στόμα σε στόμα προτροπή σε λιγότερη εργασία.

Το τελευταίο διάστημα έχουν εντοπισθεί αυξημένες περιπτώσεις αδειών για λόγους υγείας, ενώ εμφανίστηκαν και άδειες από την εργασία για ψυχολογικούς λόγους.

Τι θα μπορούσε να μας πει η ιστορία για την ελληνική κρίση;

. by ciaoant1 · 

κλικ για μεγέθυνση - τα spreads για την Ελλάδα ανεβαίνουν και συνεχίζουν διαρκώς να σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο - τώρα όμως που χρειάζεται να πείσουμε τα "κορόιδα" ότι "τα μέτρα αποδίδουν", "είμαστε στο σωστό δρόμο", αυτό δεν το πολυλέμε, άσχετα αν όλοι τους το ξέρουν ότι οι πιστωτές θα αρπάξουν ότι βρουν και μετά θα μας πετάξουν "σα στημένη λεμονόκουπα"

Σε ένα πρόσφατο άρθρο του, ο Michael Pettis[*] έγραψε πολλές αλήθειες για την Ελλάδα, όσο και για την κρίση γενικότερα. Είναι γραμμένο βέβαια από την πλευρά των πιστωτών, και ασχολείται με το πως θα καταφέρουν οι τραπεζίτες να πάρουν όσο το δυνατόν περισσότερα από την Ελλάδα. Επαναλαμβάνω όμως ότι λέει πολλές αλήθειες.

Μετέφρασα το άρθρο και στα ελληνικά, και αξίζει να διαβαστεί από όλους - αν προτιμά πάντως κάποιος να διαβάσει το αυθεντικό άρθρο στα αγγλικά, μπορεί να το βρει εδώ, στο επίσημο site του Pettis:

Τι θα μπορούσε να μας πει η ιστορία για την ελληνική κρίση;

ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ: Τραπεζικός ή κοινωνικός ριζοσπαστισμός;

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2010 

Πηγή: ΕΠΟΧΗ

Με άρθρο του στη «Μοντ Ντιπλοματίκ», ο γνωστός αμερικανός οικονομολόγος Τζέιμς Κ. Γκαλμπρέιθ, καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, αναλύει πόσο «απλή» θα μπορούσε να ήταν η αντιμετώπιση της δικτατορίας των χρηματοπιστωτικών αγορών, αν η ΕΕ είχε τη διάθεση να ενισχύσει το οπλοστάσιο των δημόσιων αρχών με πολύ γνωστά μέσα, που βρίσκονται σε αχρηστία στο σημερινό καθεστώς της κυριαρχίας του νεοφιλελευθερισμού. Τώρα, γιατί δεν εφαρμόζονται τα μέτρα αυτά; Διότι η εφαρμογή τους δεν είναι θέμα τεχνικοοικονομικής επιλογής, αλλά ταξικής. Η «Εποχή» δημοσιεύει σήμερα τα κυριότερα σημεία του άρθρου.

 Tου Τζέιμς Κ. Γκαλμπρέιθ

Με τις εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ που διατέθηκαν από την ΕΕ για το μηχανισμό στήριξης των χωρών μελών, ηρέμησαν για κάποιο διάστημα τα πράγματα. Πολύ γρήγορα, όμως, έγινε εμφανές ότι οι χώρες μέλη της ΕΕ μπορούν να βρουν χρήμα μόνο δανείζοντας η μία την άλλη. Κι αυτό γιατί τους έχει απαγορευθεί να δημιουργούν νέα αποθέματα, όπως ακριβώς δεν μπορούν να ενισχύουν την ανάπτυξη και ταυτόχρονα να διαγράφουν χρέη. Αυτό μπορεί να το κάνει μόνο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). 

Γεράκια λιτότητας οι γερμανοί

Πηγή: ΕΘΝΟΣ 26/6/2010
του Γιωργου Δελαστίκ

Εξω φρενών είναι ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν σε ένα βαρυσήμαντο άρθρο του που δημοσιεύθηκε στους "Τάιμς της Νέας Υόρκης" και αναδημοσιεύθηκε σε μεγάλες ευρωπαϊκές εφημερίδες. Εκρήγνυται εναντίον της υστερίας επιβολής μέτρων λιτότητας που έχει καταλάβει όλους τους ηγέτες. "Ξαφνικά, η δημιουργία θέσεων είναι εκτός μόδας. Η πρόκληση πόνου είναι εντός.

Η καταδίκη των ελλειμμάτων και η άρνηση παροχής βοήθειας προς μια οικονομία που παλεύει έχει γίνει η νέα μόδα παντού" γράφει στην αρχή του άρθρου του και χαρακτηρίζει "τεράστιο λάθος" αυτήν τη στροφή προς τη λιτότητα.

Με τόλμη θέτει ένα θέμα που στην Ευρώπη όλοι το διαισθάνονται, αλλά κανείς δεν το βάζει προς συζήτηση: τους κινδύνους για την ίδια τη δημοκρατία που προκαλεί αυτή η ανάλγητη οικονομική πολιτική.

Υπάρχει και άλλος δρόμος: για τη διαχείριση των δημοσίων χρεών!

Πηγή: ΕΠΟΧΗ, 27 Ιουνίου 2010

του Πέτρου Λινάρδου-Ρυλμόν

Η μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη διαπραγμάτευση μεταξύ τραπεζών και κρατών σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του χρέους, είναι υπό συζήτηση από τη δεκαετία του 80, όταν άρχισε η συσσώρευση των δημοσίων χρεών σε χώρες του Νότου. Σιγά σιγά και έως σήμερα εγκαθιδρύθηκε μια προσέγγιση, που διαφέρει πλήρως από τον τρόπο διαχείρισης στο εσωτερικό των χωρών, του χρέους των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών. Η κάθε εθνική νομοθεσία φροντίζει να εξασφαλίσει τη συνέχεια της οικονομικής δραστηριότητας και την επιβίωση των υπερχρεωμένων ατόμων, αλλά σε διεθνές επίπεδο δεν υπάρχει αντίστοιχο νομικό πλαίσιο και, αντίθετα, η παντοδυναμία των τραπεζών και η εξυπηρέτηση αυτής της παντοδυναμίας από τους διεθνείς οργανισμούς είναι ο κανόνας. Και τα προγράμματα που επιβάλλονται στα κράτη των υπερχρεωμένων χωρών, καταστρέφουν παραγωγικό δυναμικό και βάζουν τους πληθυσμούς σε διαρκή κίνδυνο.

ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟ 2011

πηγή ΒΗΜΑ 26/6/2010

Ερχεται λιτότητα από το 2011 για τα εισοδήματα

Περιστολή δαπανών σχεδιάζουν οι κυβερνήσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη στην προσπάθεια για δημοσιονομική εξυγίανση

«Αυτό που προτείνουμε στην Ευρώπη είναι η έναρξη μιας στρατηγικής εξόδου (από την κρίση) και το 2011 πρέπει να είναι αυτή η ημερομηνία». Η δήλωση ανήκει στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και έγινε εν όψει της σημερινής συνόδου κορυφής του G20, στο Τορόντο του Καναδά. Ο επικεφαλής της οιονεί «ευρωπαϊκής κυβέρνησης» προανήγγειλε επισήμως την έναρξη μιας περιόδου ισχνών αγελάδων (από εισοδηματικής απόψεως) για όλους τους Ευρωπαίους. Διότι, ανεξαρτήτως του ύψους των δημοσίων και των ιδιωτικών χρεών που βαρύνουν τα κράτη-μέλη της ΕΕ, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις σπεύδουν να προαναγγείλουν μέτρα περιστολής των δαπανών τους συντονιζόμενες με την κοινή πανευρωπαϊκή προσπάθεια για δημοσιονομική εξυγίανση και ευταξία. Μια προσπάθεια που μεσοπρόθεσμα υπόσχεται ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα και ισχυρή ανάπτυξη, αλλά βραχυπρόθεσμα προϋποθέτει σφίξιμο του ζωναριού και αλλαγή των συνηθειών των Ευρωπαίων.

Η άνοδος ενός υπερκρατικού καρτέλ τραπεζών

Πηγή: Το Ποντίκι, 23-6-2010

via Ανεμογκάστρι

Του Δημήτρη Καζάκη 

οικονομολόγου - αναλυτή 

Στις 17 του μηνός οι Βρυξέλλες αποφάσισαν να υποβάλουν τις 25 μεγαλύτερες τράπεζες της ευρωζώνης σε τεστ ακραίων συνθηκών (stress test) και να δημοσιοποιήσουν τα αποτελέσματα για να καθησυχάσουν επενδυτές και αγορές. Τα τεστ αυτά είναι ένα είδος «τεστ κοπώσεως» για τις τράπεζες, με τα οποία εξετάζεται η δυνατότητά τους να αντέξουν υπό ακραίες συνθήκες. 

Μέχρι σήμερα οι ευρωκρατούντες δεν έχουν ανακοινώσειποιες θα είναι αυτές οι ακραίες συνθήκες και το αν θα συμπεριλαμβάνουν σενάρια πτώχευσης της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας κ.ο.κ. Ούτε αν θα συμπεριλαμβάνουν την υπόθεση μιας ακραίας κρίσης ρευστότητας συνολικά στην οικονομία σε συνθήκες βαθέματος της ύφεσης, όπως αρχίζει να διαφαίνεται στον ορίζοντα της ευρωζώνης. Με λίγα λόγια, αυτά τα «τεστ κοπώσεως» είναι πολύ εύκολο να στηθούν έτσι ώστε να παραγάγουν τα επιθυμητά αποτελέσματα από εκείνους που τα παραγγέλνουν. 

Εθνική Μελαγχολία

Πηγή: enet 26/6/2010
Του Περικλή Κοροβέση

Είναι ο Γ. Παπανδρέου ένας πολιτικός απατεώνας; Είναι η χώρα υπό ξενική κατοχή; Ποιος δημιούργησε το έλλειμμα και το χρέος; Τι θα γίνει αν βγούμε από το ευρώ και ξαναγυρίσουμε στη δραχμή;

Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα τα ακούς παντού. Και οι απαντήσεις είναι πολλές και ποικίλες, ανάλογα με την οργή του κόσμου. Και παρά το γεγονός ότι υπάρχουν άπειρα δημοσιεύματα για την κρίση, κανείς δεν δείχνει να έχει μια σαφή ιδέα για το πώς φτάσαμε εδώ. Ο καθένας ζει την κρίση με τον δικό του προσωπικό τρόπο και μοιάζει σαν να έπεσε μια επιδημία και αρρωστήσαμε όλοι. Είναι σαν ένα κύμα εθνικής μελαγχολίας που μας κόλλησε όλους. Χάθηκαν η χαρά, το γέλιο, η ξεγνοιασιά.

Δοκιμάζεται η Συνοχή της Ισπανίας

του Λ. Βατικιώτη

(δημοσιεύτηκε στα "Επίκαιρα", 24/6-30/6)

Μοιραίες ενδέχεται να αποβούν για την εύθραυστη ισορροπία μεταξύ της κεντρικής κυβέρνησης και των αυτόνομων περιοχών οι άγριες περικοπές που επιβάλλονται στα δημόσια οικονομικά της Ισπανίας κι οι δομικές αναδιαρθρώσεις που συντελούνται στον επιχειρηματικό χάρτη της χώρας. Η αιτία βρίσκεται στην επιμονή της κυβέρνησης του Χοσέ Λουίς Θαπατέρο να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα λιτότητας, που μπορεί να ισοδυναμεί με απλή επίπληξη μπροστά στα μέτρα που εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα, δεν παύει όμως να θέτει σε δοκιμασία την εθνική συνοχή και τις σχέσεις μεταξύ των 17 αυτόνομων περιοχών με την κεντρική κυβέρνηση στη Μαδρίτη.

Κατοχή

Πηγή: ΕλευθεροτυπίαΤου ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ

Από τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών μαθαίνουμε ότι «πρόκειται να αναλάβει πρωτοβουλίες στο αμέσως επόμενο διάστημα, προκειμένου να προστατευτούν τα κοινωνικά και ατομικά δικαιώματα ώστε να δημιουργηθεί ένα κοινό μέτωπο απέναντι στα επαχθή μέτρα» του Μνημονίου.

Ηδη πριν από λίγες ημέρες (15.6.2010) διοργανώθηκε εκδήλωση με θέμα «Μνημόνιο, Σύνταγμα, Ευρωπαϊκή Συνθήκη και ΕΣΔΑ» με ομιλητές τους Γεώργιο Κασιμάτη, ομότιμο καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών, Κώστα Χρυσόγονο, καθηγητή Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και Ξενοφώντα Κοντιάδη, καθηγητή Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Ουδέποτε στην ιστορία της ανθρωπότητας ολόκληρη η πολιτική της ανθρωπότητας ήταν γονατισμένη. Η κρίση που βιώνουμε δεν είναι ούτε χρηματοπιστωτική ούτε οικονομική, αλλά κρίση του κοινωνικοπολιτικού συστήματος. Δεν μπορούμε να εξαθλιώσουμε πλήρως τον άνθρωπο και την ανθρώπινη αξία αφαιρώντας του συνεχώς εισοδήματα, τόνισε ο κ. Κασιμάτης και επισήμανε ότι «νομοθετικές εξουσίες που ανήκουν στο αντιπροσωπευτικό σώμα, στη Βουλή των Ελλήνων, μεταβιβάστηκαν σ' ένα διεθνές όργανο κατά το Σύνταγμα». Και κατέληξε: «Οι Ελληνες πολίτες έχουν υποχρέωση να αντισταθούν με όλα τα μέσα δικαστικής προστασίας που τους παρέχει ο δικαιικός μας πολιτισμός και ο δικός μας και της Ευρώπης και του Διεθνούς Δικαίου για να ξέρουμε αν κοροϊδευόμαστε ή όχι».

Κ. Τσουκαλάς: Αναζητώντας την πολιτική μέσα στην κρίση

Πηγή: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 20/06/2010

Πώς θα χαρακτηρίζατε, με δυο λόγια, την κατάσταση που ζούμε το τελευταίο διάστημα στην Ελλάδα.

Εντελώς επιγραμματικά, θα έλεγα ότι συνιστά μια μετάβαση στον άγριο, αρχετυπικό, δίχως όρια και περιορισμούς καπιταλισμό. Προφανώς και πριν καπιταλισμό είχαμε. Ωστόσο μια ιδιότυπη ιστορική συγκυρία είχε καταστήσει δυνατή την αναστολή ή άμβλυνση ορισμένων χαρακτηριστικών του. Έτσι στην Ελλάδα η διαδικασία της μισθωτοποίησης, της ευθείας δηλαδή υπαγωγής των δυνάμεων της εργασίας στο κεφάλαιο, υπήρξε εξαιρετικά αργόσυρτη. Το μεγαλύτερο ποσοστό του εργατικού δυναμικού ήταν αυτοαπασχολούμενοι στο πλαίσιο οικογενειακών επιχειρήσεων είτε στην ύπαιθρο είτε στη δευτερογενή παραγωγή είτε στις υπηρεσίες. Μέχρι πρόσφατα ήταν μια χώρα καπιταλιστική βέβαια, η οποία ωστόσο δεν στηριζόταν, παρά μόνο δευτερευόντως στη μισθωτή εργασία. Και καθώς το μεγαλύτερο κομμάτι των μισθωτών είναι δημόσιοι υπάλληλοι, μόνο το ένα τέταρτο του πληθυσμού, ίσως λίγο παραπάνω, εμφανίζονταν ως μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα. Σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες, στις ΗΠΑ, στην Αγγλία και στη Γερμανία το ποσοστό αυτό αγγίζει το 80-90%, οι οποίοι κυριαρχούν σε αναπτυγμένες χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία, οι ΗΠΑ.

Δεν μπορώ να μπω σε λεπτομέρειες, αλλά σχηματικά αυτό οφείλεται στην ιστορική επιβίωση της μικρής οικογενειακής επιχείρησης, η οποία ενισχύθηκε από το πλέγμα παλιννόστηση-μετανάστευση στην ύπαιθρο (και στη συνέχεια από τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις) και στην πόλη, την ίδια στιγμή που ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής δεν αναπτύχθηκε στη βάση της μεγάλης βιομηχανίας. Με αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για ένα ιδιότυπο σύστημα κοινωνικής εργασίας. Εκείνο που διαλύεται σήμερα είναι η μικρή αγροτική επιχείρηση, η οποία εδώ και χρόνια έχει αρχίσει να εξασθενεί, αλλά και όλες οι μικρομεσαίες οικογενειακές επιχειρήσεις στις υπηρεσίες (τουρισμός κ.λπ.), στο εμπόριο και στη μικρή επιτηδευματική παραγωγή.

Η αντιστροφή ρόλων και πολιτικών

Πηγή: Ελευθεροτυπία, 25-6-2010

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

«Τα μέτρα είναι άδικα αλλά αναγκαία», επαναλαμβάνει μονότονα ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του, σε μια προσπάθεια να υπερβούν τη διαρκώς αυξανόμενη αντίδραση της κοινωνίας.

Τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν οι φωνές (ΔΣΑ, Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, συνταγματολόγοι κ.ά.), που θέτουν εν αμφιβόλω τη συνταγματική νομιμότητα ολόκληρου του Μνημονίου και του σκληρού οικονομικού πακέτου.

Βουλευτές και συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ διαπιστώνουν τώρα ότι η λογική των «άδικων αλλά αναγκαίων μέτρων» δεν μπορεί να δικαιολογήσει στην πράξη τη νέα κοινωνική βαρβαρότητα. Η κυβερνητική πολιτική αδυνατεί να εξηγήσει γιατί ένα άδικο κοινωνικά μέτρο είναι σήμερα τόσο αναγκαίο για την επιβίωση της κοινωνίας. Και κυρίως γιατί η αδικία αυτή (όπως το εργασιακό έκτρωμα Λοβέρδου) υπερβαίνει κατά πολύ τις δεσμεύσεις που η κυβέρνηση ανέλαβε απέναντι στους δανειστές της.

Περί τρόμου

Πηγή: Radical Desire

Σπάνια πέφτω τόσο αξιοθρήνητα έξω στην αξιολόγησή μου για το αντίκτυπο μιας είδησης όσο σήμερα, όταν μετέφρασα κείμενο, από "καθεστωτικά" μάλιστα μέσα ενημέρωσης, που παρουσιάζει αναλυτικά την εντυπωσιακή άνοδο του πλουτισμού των ήδη πλουσίων εν μέσω κρίσης και εν μέσω τεθλιμμένων ανακοινώσεων για "επιβεβλημένες θυσίες" για το καλό όλων από τα χαμηλά και μεσαία κοινωνικά στρώματα. "Διάβολε", είπα μέσα μου, "αυτό θα θέλει να το διαβάσει ο κόσμος με τόσα που ακούει κάθε μέρα για το αναγκαίο της αυτοκριτικής του και της αυτοθυσίας του."

Δύο νοματαίοι σχολίασαν όλοι και όλοι --κι ο ένας ήταν συνιστολόγος. 

Αρχικά σκέφτηκα ότι έχει μουντιάλ και έχει μπει το καλοκαίρι, αλλά αυτό δεν με έπεισε εντελώς. Χθες, ούτως ή άλλως, η εθνική αποκλείστηκε από τη συνέχεια. Ένα μικρό παράθυρο προσοχής για το τι συμβαίνει γύρω μας όσο να ναι άνοιξε.