Οικονομική κρίση: η πραγματικότητα και η ιδεολογική στρέβλωσή της

ΠΗΓΗ: aformi

του Άγγελου Καλοδούκα

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ξέσπασε το 2007-2008 είναι, πανθομολογούμενα, η μεγαλύτερη από τη δεκαετία του 1930. Σχεδόν τρία χρόνια μετά, η κρίση δεν έχει ξεπεραστεί παρά τους πακτωλούς τρισεκατομμυρίων δολαρίων και ευρώ που δαπανήθηκαν για τη στήριξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η κρίση έχει μετεξελιχθεί σε διπλή κρίση, σε κρίση δημοσίων οικονομικών και κρίση του ιδιωτικού τομέα. Η ελληνική δημοσιονομική κρίση είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου. Ο μεγάλος φόβος είναι η Ισπανία αλλά και η Ιταλία, από τις μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη:

Μη λυπάστε την Αργεντινή!

IMF World Economic Outlook database

(κατα κεφαλή πραγματικό  ΑΕΠ, με στοιχεια του ΔΝΤ)

ΠΗΓΗ: ΝΥΤ

του P. KRUGMAN

OK, I guess I don’t quite see how Argentina’s default, of all examples, can be viewed as a cautionary tale for Greece:

Argentina suffered terribly from 1998 through 2001, as it tried to be orthodox and do the right thing. After it defaulted at the end of 2001, it went through a brief severe downturn, but soon began a rapid recovery that continued for a long time. Surely the Argentine example suggests that default is a great idea; the case against Greek default must be that this country is different (which, to be fair, is arguable).

I was really struck by the person who said that Argentina is no longer considered a serious country; shouldn’t that be a Serious country? And in Argentina, as elsewhere, being Serious was a disaster.




Υ.Γ. Τα ίδια λέει και ο Alan Cibils, μερικές αναρτήσεις πιο κάτω.

Τοτού Τόπος

Πηγή: Ελευθεροτυπία

του Στάθη

Σύνταγμα της Τροιζήνας η Επανάσταση- ένα βόλι και μια ψήφο ο καθένας (κι εν καιρώ στα βουνά του ΕΛΑΣ το ίδιο και οι γυναίκες). Πρωτόκολλο του Λονδίνου, η Ανεξαρτησία -ούτε βόλι ο καθένας, ούτε ψήφο· μετρημένα πράγματα τρεις το λάδι (οι λαδέμποροι της κατοχής) τρεις το ξύδι (που ποτίζει ο λεγεωνάριος τον Χριστό πάνω στον σταυρό) χωρίςνα συναισθάνεται ο αδαής, ότι ούτε εμείς θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη...

 

Επειδή πάνε για μιαν ακόμα φορά να κάνουν το μαύρο άσπρο οι απολογητές του Μνημονίου

ποιος απ' αυτούς έκανε κριτική 20-30 χρόνια τώρα στην παθολογία της οικονομίας και στη διαχείρισή της απ' την εξουσία; Ούτε ένας!

Οταν έλεγε ο κ. Σημίτης ότι είναι «ισχυρή η Ελλάδα» ψέλλισαν οι εν λόγω ιδεολογικοί τρομοκράτες κάποιον αντίλογο; Κιχ δεν έβγαζαν

παρά μόνον επαινούσαν το κράτος (που τώρα τους βρωμάει) κι έβριζαν τον λαό για λαϊκισμό.

Ο λαός έφαγε τα χρήματα του λαού στο Χρηματιστήριο; 

Λετονοί, λοιπόν…

ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ 23/6

του Ρ. Βρανά 

Λετονοί, λοιπόν…
... Να γίνουµε όλοι Λετονοί(!) δίνουν το παράγγελµα οι ευρωτραπεζίτες και οι φιλικές εφηµερίδες τους, από τότε που ο λετονικός λαός εµπιστεύτηκε ξανά µια κυβέρνηση που είχε κατακρεουργήσει τα κοινωνικά επιδόµατα, είχε κόψει τους µισθούς και είχε εκτινάξει την ανεργία. Ηταν άραγε αυτό απόδειξη πως ακόµη και η λιτότητα µπορεί κάποτε να γίνειδηµοφιλής; Και πως η στάση του λετονικού λαού πρέπει να γίνει παράδειγµα προς µίµηση;

Δύο χρόνια...
... αργότερα, η κατάσταση στη Λετονία δεν είναι καθόλου ρόδινη. Μπορεί η οικονοµική κρίση που έπληξε τη χώρα να ήταν τόσο βαθιά, που το 2009 έβγαλε στους δρόµους τον αποπολιτικοποιηµένο λαό της, όµως σήµερα πια οι απελπισµένοι Λετονοί προτιµούν τον δρόµο της ελάχιστης αντίστασης και µεταναστεύουν στο εξωτερικό. Η νεοφιλελεύθερη λιτότητα έχει εξολοθρεύσει δηµογραφικά τη χώρα. Την ώρα που οι κυβερνητικές περικοπές στιςδαπάνες γιατην παιδεία, την υγεία και άλλες βασικές κοινωνικές υποδοµές κινδυνεύουν να υποσκάψουν τη µακροπρόθεσµη ανάπτυξη, οι νέοι προτιµούν να αναζητήσουν µια καλύτερη ζωή αλλού, παρά να µείνουν καινα υποφέρουν σε µια οικονοµία που δεν µπορεί νατους προσφέρει εργασία. Τουλάχιστον το 12% του γενικού πληθυσµού (και ένα πολύ µεγαλύτερο µέρος του εργατικού δυναµικού) σήµερα ζει και εργάζεται στο εξωτερικό. 

 

Γιατί αναβάλλεται η χρεοκοπία της Ελλάδας

Πηγή: FT (euro2day)

by Martin Feldstein*

Αν και το ελληνικό κοινοβούλιο πήρε μια ανάσα με την ψήφο εμπιστοσύνης, η στάση πληρωμών της Ελλάδας είναι αναπόφευκτη. Με συντελεστή χρέους επί του ΑΕΠ στο 150%, μεγάλα ελλείμματα και επιτόκιο 25% και άνω, το μόνο ερώτημα είναι το πότε θα γίνει το χρεοστάσιο.
Οι τρέχουσες συνομιλίες στην πραγματικότητα αναβάλλουν την αναπόφευκτη στάση πληρωμών, γράφει στους Financial Times ο κορυφαίος οικονομολόγος M. Feldstein.
Αν η Ελλάδα ήταν η μόνη χρεοκοπημένη χώρα της Ευρώπης, το καλύτερο θα ήταν να γίνει η στάση πληρωμών τώρα. Η μείωση του χρέους στο μισό και η αντικατάσταση του υφιστάμενου χρέους με ομόλογα με χαμηλότερα επιτόκια, θα έδιναν στην Ελλάδα το περιθώριο να εξυπηρετήσει το χρέος χωρίς τον εξοντωτικό πόνο που επιφέρει η εξυπηρέτηση του τωρινού χρέους.

Amartya Sen: Δεν είναι μόνο το ευρώ. Η ίδια η δημοκρατία στην Ευρώπη κινδυνεύει

ΠΗΓΗ: GUARDIAN

του Amartya Sen

Europe has led the world in the practice of democracy. It is therefore worrying that the dangers to democratic governance today, coming through the back door of financial priority, are not receiving the attention they should. There are profound issues to be faced about how Europe's democratic governance could be undermined by the hugely heightened role of financial institutions and rating agencies, which now lord it freely over parts of Europe's political terrain.

Two distinct issues need to be separated. The first concerns the place of democratic priorities, including what Walter Bagehot and John Stuart Millsaw as the need for "governance by discussion". Suppose we accept that the powerful financial bosses have a realistic understanding of what needs to be done. This would strengthen the case for paying attention to their voices in a democratic dialogue. But that is not the same thing asallowing the international financial institutions and rating agencies the unilateral power to command democratically elected governments.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

Πίνακας του Ν. Γκαμαλέτσου, "Ανθρώπινη Θηριωδία", (Λάδε σε Μουσαμά, 150x130)

• Ούτε ιδιωτικοποίηση – ούτε κρατικοποίηση/εθνικοποίηση: όλα τα δημόσια κοινά αγαθά στα χέρια της κοινωνίας. Δημιουργία τους με ελεύθερο, συνεργατικό τρόπο, ελεύθερη, δωρεάν ισότιμη πρόσβαση σε αυτά από όλους. Κάλυψη όλων των κοινωνικών αναγκών, με μη κρατικούς, μη καπιταλιστικούς όρους.
• Κατάληψη των ιδιωτικοποιημένων και υπό ιδιωτικοποίηση «δημόσιων» οργανισμών και επιχειρήσεων από τους εργαζόμενους και την κοινωνία και λειτουργία τους έξω από την αγορά για τις κοινωνικές ανάγκες.
• Μαζική ανυπακοή – άρνηση πληρωμών παντού. Έτσι δε θα πληρώσουμε το χρέος, δεν περιμένουμε την αναδιαπραγμάτευση ή τη διαγραφή του από καμιά κυβέρνηση, δεν διαλέγουμε με ποιο νόμισμα (ευρώ ή δραχμή) θα πληρώνουμε και θα μας εκμεταλλεύονται.
  
  

Μαθήματα από την Αργεντινή

Πηγή: New York Times

του Alan Cibils

 June 20, 2011,

Alan Cibils is the chair of the political economy department at the Universidad Nacional de General Sarmiento in Buenos Aires.

As an economist who lived through the Argentine crisis nearly a decade ago, I am distressed by the trouble in the euro zone because it has many of the same ingredients that led to the Argentine debacle.

The International Monetary Fund's mistaken prescriptions (yet again) and the European Central Bank’s intransigence leave Greece no option but to default and exit the euro zone. A brief recap of the Argentine experience may shed some light on where Greece is inevitably headed.

Η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα

by Albrecht Ritschl
Πηγή: guardian.co.uk,  
Tuesday 21 June 2011
 
Τhe Germans are not amused these days. Look everywhere from tabloids to the blogosphere, and it seems that the public mood has reached boiling point. Loth to shoulder another national debt increase and finance another bailout, the Germans have started questioning everything from the wisdom of supporting Greece to the common euro currency, or indeed the merits of the European integration project altogether. This might be strange for a country that is nudging ever closer to full employment, and which is about to recapture its position as the world's leading exporter of manufactured goods from the Chinese. But the Germans say they've had enough: no more underwriting of European integration, no more paying for this and that, and certainly no more bailing out the Greeks.

Η στρατηγική εξόδου από το ευρώ, κρίσιμη για τους Έλληνες

by Costas Lapavitsas

Πηγή: The Guardian

The new bailout is about protecting banks, not people. An early default will change all that

Greek default and exit has always been the most likely outcome of the eurozone crisis. The truth is that economic and monetary union has failed, not least because it has created an unsustainable gap between core and periphery. For peripheral countries, EMU membership is likely to be a source of stagnation and income inequality. For Greece it has already been a failure of historic proportions.

The problem faced by the country in 2009-10 had much in common with the rest of the periphery: vast public and private indebtedness, low competitiveness, huge current account deficits, and rapidly ballooning public deficits and debts. The response of the EU was obtuse. A so-called bailout was advanced to Greece, but at rates 3% and 4% above those paid by Germany. Severe austerity was imposed, cutting national income by 4.5% in 2010 and probably 4% this year.

Spiegel: Η ελληνική κυβέρνηση όργανο των τραπεζών, με μόνο σκοπό τη διάσωση του ευρώ.

Πηγή: Μωρίας Εγκώμιον

Η κυβερνητική προπαγάνδα επισείει διαρκώς το φόβητρο της παύσης πληρωμών ώστε να χειραγωγήσει μια γενικευμένη εξέγερση των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων. Στο εσωτερικό του κόμματος, οι αντιφρονούντες ως προς την κομματική ορθοδοξία βουλευτές, εκβιάζονται με τον ισχυρισμό ότι κάθε ενέργεια που θα εκφράζει αντίθεση στην κομματική γραμμή, θα σημαίνει αποστασία και προδοσία ως προς το εθνοσωτήριο έργο που ανέλαβε αυτοβούλως η κομματική ελίτ. Στο ίδιο μήκος κύματος οι ευρωπαίοι εταίροι εκβιάζουν την αντιπολίτευση να υπερψηφίσει το μεσοπρόθεσμο, ως προϋπόθεση για την καταβολή των δανείων και την αποφυγή χρεοκοπίας.

Ακολούθως, τα δημοσιογραφικά και οικονομολογικά εξαπτέρυγα της καθεστωτικής ενημέρωσης, από κανάλι σε κανάλι επιδίδονται σε συνεχή τρομοκρατία για την επερχόμενη παύση πληρωμών και την μη καταβολή μισθών και συντάξεων.

Δεν είναι απλά οικονομική η κρίση

Του Aditya Chakraborrty*
(ευχαριστώ Άννα!)
Είναι ένα ηλιόλουστο Σαββατιάτικο απόγευμα στο κέντρο της Αθήνας και ο Χρίστος Ρουμπάνης κάθεται έξω πίνοντας μια μπύρα, καθώς μου μιλάει για τις απειλές που δέχεται για τη ζωή του. Βρισκόμαστε στην Πλατεία Βικτωρίας, μια από τις πλέον πολυφυλετικές περιοχές της πρωτεύουσας. Τα κοντινά καρτοτηλέφωνα έχουν ουρές από μετανάστες από το Μπαγκλαντές και κάθε λίγα μαγαζιά βρίσκεις το χαρακτηριστικό στοιχείο των «χωριών των μεταναστών»: Ένα γκισέ της εταιρίας μεταφοράς χρημάτων Western Union. Οι ντόπιοι εκτιμούν ότι περισσότερο από το 1/3 των κατοίκων εδώ δεν είναι Έλληνες υπήκοοι. 

Εξορκίζουν το φάντασμα του λαϊκισμού, Του Πετρου Παπακωνσταντινου

Πηγή: Καθημερινή 19/6

Οι ευρωπαϊκές ελίτ στιγματίζουν ως λαϊκίστικη οποιαδήποτε εναλλακτική πολιτική, ενώ λιπαίνουν το έδαφος στην Aκροδεξιά

«Οποιος καυτηριάζει τα προνόμια της ολιγαρχίας, την αυξανόμενη αισχροκέρδεια των ηγετικών τάξεων, τα δώρα στις τράπεζες, την απελευθέρωση των αγορών, τον ακρωτηριασμό των μισθών με πρόσχημα την ανταγωνιστικότητα, καταγγέλλεται ως «λαϊκιστής», που «παίζει το παιχνίδι της ακροδεξιάς»». Η διαπίστωση υπογράφεται από τον διευθυντή της γαλλικής πολιτικής επιθεώρησης Le Monde Diplomatique, Σερζ Αλιμί, αλλά ισχύει εξίσου για την Ελλάδα, την Ισπανία ή οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, όπου οι κοινωνικές αντιδράσεις στην εξοντωτική λιτότητα συναντούν πανομοιότυπες εκστρατείες ιδεολογικού στιγματισμού.

Δέκα σκέψεις του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής για την πλατεία Συντάγματος

Πηγή: Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής

:

'ΠΡΩΤΟ:  ''Ενα  συμβάν » με ασύλληπτες διαστάσεις 

Το Σύνταγμα είναι ήδη ένα συμβάν στον «αδύναμο κρίκο», του ευρωπαϊκού καπιταλισμού.  

Είναι λαϊκή εξέγερση. Δεν είναι ένας ανοιχτός δρόμος. Εμπεριέχει όμως ασύλληπτες ανατρεπτικές δυνατότητες. 

Δεν ήρθε από  το πουθενά. Υπάρχει βαθιά διεργασία πίσω του. Διεθνής και εθνική. Η πλατεία Ταχρίρ. Η επανάσταση του γιασεμιού. Η πλατεία Ντελ Σολ. Ο Δεκέμβρης. Η Κερατέα. Οι μεγάλες εργατικές απεργίες. Τα κινήματα «δεν πληρώνω» 

Η επίμονη προσπάθεια του συστήματος η κινητοποίηση στις πλατείες να έχει τον χαρακτήρα «σχολικής εορτής» ή απολίτικου και χειραγωγήσιμου θεάματος τύπου Eurovision έχει ναυαγήσει. 

Παρά την  απόκλιση συνθημάτων, συνύπαρξη αντιθετικών λαϊκών ρευμάτων, χαοτικά στοιχεία, που εμφανίστηκαν ιδιαίτερα στις πρώτες τεράστιες κυριακάτικες συγκεντρώσεις, η κινητοποίηση του Συντάγματος έχει ισχυρό αντικυβερνητικό , αντισυστημικό και αντιμνημονιακό προσανατολισμό. Για κοινωνική δικαιοσύνη, δημοκρατία, ανεξαρτησία, χειραφέτηση. 

Η Γερμανία εκτός ευρωζώνης

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία 

από Daily Telegraph

Η Γερμανία, και όχι η Ελλάδα, έχει αποσταθεροποιήσει την ευρωζώνη. Φανταστείτε ότι είστε επικεφαλής της Ευρώπης. (...) Και ο μόνος τρόπος για να σωθεί το ενιαίο νόμισμα είναι να διώξετε μια χώρα από την ευρωζώνη. (...)

Μπορεί να θέλετε να πείτε «Ελλάδα» για ευνόητους λόγους, αλλά δεν είναι η σωστή απάντηση. (...) Η ευρωζώνη έχει προβλήματα πολύ καιρό και η απομάκρυνση της Ελλάδας δεν θα το αλλάξει αυτό. (...) Υπάρχει ένα άλλο μέλος της ευρωζώνης που «ξεχωρίζει». (...) Διαχειρίζεται την οικονομία της πιο ριψοκίνδυνα απ' ό,τι οι χώρες της Μεσογείου και εδώ και μια δεκαετία αποτελεί εμπόδιο στην απόλυτη ανάκαμψη της ευρωζώνης. Αυτή η χώρα είναι η Γερμανία. Μπορεί να ακούγεται αντιφατικό, (...) γιατί η Γερμανία έχει πλεονασματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, έχει αυξήσει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα και, ενώ η Ελλάδα δανειζόταν, αυτή αποταμίευε· ενώ η Ισπανία ξόδευε, αυτή έκανε περικοπές· ενώ η Ιρλανδία ανέβαζε τον πληθωρισμό της, αυτή τον μείωνε. Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Αν ζούσε σήμερα ο Κέινς θα είχε άμεσα αναγνωρίσει το πρόβλημα· σε κάθε νομισματικό σύστημα, η ανάπτυξη πλεονασματικού ισοζυγίου συναλλαγών «σε μέγεθος μαμούθ» μπορεί να λειτουργήσει τόσο αποσταθεροποιητικά όσο και το έλλειμμα. (...) Χωρίς τη Γερμανία, το ευρώ προφανώς θα ήταν πιο αδύναμο νόμισμα, αλλά η ευρωζώνη δεν θα ταλανιζόταν από την προβληματική δυναμική που τη στοίχειωσε τα τελευταία 10 χρόνια.

Νεοφιλελεύθερος δοσιλογισμός. Η μεταπολιτευτική εκδοχή του Γερμανοτσολιαδισμού.

Πηγή: Μωρίας Εγκώμιον

Οι τροϊκοτσολιάδες αποτελούν την νέα εκδοχή του γερμανοτσολιαδισμού και του δοσιλογισμού. Υπάρχουν εντούτοις ομοιότητες, αλλά και διαφορές. Ενώ οι δεύτεροι επένδυσαν στην ακαταμάχητη ισχύ-κατά τα φαινόμενα- της Ναζιστικής gopolitik, ώστε να διασφαλίσουν την ατομική και ενίοτε πολιτική τους επιβίωση, οι πρώτοι -οι τροϊκοτσολιάδες-, επενδύουν σε κάτι διαφορετικό. Επενδύουν στην θεολογική αυθεντία της κυριαρχίας των αγορών. Με αυτή την έννοια είναι πολύ περισσότερο επικίνδυνοι από ότι υπήρξαν οι γερμανοτσολιάδες, επειδή ακριβώς διακατέχονται από τον νεοφιλελεύθερο φονταμενταλισμό που δεν διστάζει να εξοντώσει ολόκληρους λαούς. Οι ηρωινομανείς της αγοράς δεν επιδιώκουν απλά την ατομική ή πολιτική τους επιβίωση. Δεν κάνουν στρατηγικές συμμαχίες, ούτε είναι απλά σφουγγοκωλάριοι της εξουσίας. Είναι απόλυτα πεπεισμένοι για την εξ αποκαλύψεως αλήθεια τους. Ως εκ τούτου, αν θεωρήσει κανείς αυτή τη στάση ως σύμπτωμα παρανοϊκού μεγαλείου, αποτελούν δημόσιο κίνδυνο με την απόλυτη έννοια. 

Ο χαμηλός πήχυς του δημοψηφίσματος

Πηγή: Καθημερινή 21/6/2011

Του Παντελη Mπουκαλα

Ωστε λοιπόν οι εκλογές είναι καταστροφική περιπέτεια για τον τόπο, ενώ, αντίθετα, ένα δημοψήφισμα θα μας δώσει γεύση άμεσης δημοκρατίας, σαν εκείνη την εξαιρετική της ηγεμονικής διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ, οπότε, σύμφωνα με τον προπαγανδιστικό θρύλο, ένα εκατομμύριο άνθρωποι υπερψήφισαν τον Γ. Α. Παπανδρέου. Ετσι τουλάχιστον ισχυρίστηκε στη Βουλή ο π. πρωθυπουργός (με το «π.» να σημαίνει παραιτηθείς ή πρώην) ή ημιπρωθυπουργός ή υ.δ.κ. πρωθυπουργός (πρωθυπουργός υπό διπλή κηδεμονία, εσωτερική, από τον άλλο ημιπρωθυπουργό, τον κ. Βενιζέλο, και εξωτερική, από τους τροϊκανούς).

Παρά τον ανασχηματισμό και τη μάλλον βέβαιη απόσπαση ψήφου εμπιστοσύνης (η «αποστασιολογία», με τη μακιαβελική ανηθικότητά της επανέφερε στην ακίνδυνη σιωπηρή διαμαρτυρία όσους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ετοιμάζονταν να εναντιωθούν ρητά στην πορεία του κόμματός τους), το διάδοχο κυβερνητικό σχήμα παρέλαβε από το προηγούμενό του την «καμένη γη» της αναξιοπιστίας, της ισχνής πολιτικής και κοινωνικής νομιμοποίησης. Και τέτοιες ασθένειες δεν θεραπεύονται εύκολα.

ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ ΣΕ ΑΠΟΓΝΩΣΗ!

21/6/2011

ΙΣΚΡΑ: ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ Η ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ!

Σήμερα, ένα χρόνο μετά την επιβολή του μνημονιακού προγράμματος στη χώρα, δανειολήπτες και μικρές επιχειρήσεις, δεν στενάζουν μόνο από τα μνημονιακά μέτρα αυτά καθεαυτά.

Άλλος ένας παράγοντας που καταδικάζει όλη την ελληνική κοινωνία, στην στασιμότητα κα συχνά στην απόγνωση, είναι ο ληστρικός ρόλος του τραπεζικού κεφαλαίου.

Παρά το γεγονός πως οι τράπεζες έχουν ενισχυθεί με €100 περίπου δις από την ΕΚΤ και το Ελληνικό Δημόσιο, υπό μορφή ρευστότητας και εγγυήσεων, εντούτοις, η εκταμίευση πιστώσεων προς την πραγματική οικονομία, κινείται με αρνητικό πρόσημο, καθώς η επιβράδυνση της πιστωτικής επέκτασης τον Απρίλιο του 2011 ήταν της τάξης του -0,5%, με τις προβλέψεις των ίδιων των τραπεζών να προβλέπουν ακόμα μεγαλύτερη αύξηση του ρυθμού επιβράδυνσης το έως το τέλος του έτους!

Η Γερμανία πρέπει να συνθηκολογήσει

ΠΗΓΗ: euro2day

By Wolfgang Munchau  20/06/11

Η προηγούμενη εβδομάδα μας δίδαξε κάτι σημαντικό για την πολιτική οικονομία της ευρωζώνης. 

Υπάρχουν δύο σοβαρές και επικαλυπτόμενες κρίσεις: Η πρώτη είναι η διαμάχη ανάμεσα στη Γερμανία και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και αφορά στο εάν οι ιδιώτες επενδυτές θα πρέπει να εξαναγκαστούν να συνεισφέρουν στο νέο πρόγραμμα στήριξης για την Ελλάδα. Η διαμάχη απείλησε και τις διαπραγματεύσεις για νέο δάνειο, γεγονός που θα οδηγούσε την Ελλάδα σε χρεοκοπία. Η δεύτερη κρίση αφορά στην κυβέρνηση του κ. Γιώργου Παπανδρέου, η οποία βρέθηκε κοντά στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Στο τέλος της εβδομάδας, η Γερμανία συνθηκολόγησε. Και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας προχώρησε σε ανασχηματισμό του υπουργικού συμβουλίου με περισσότερους μεταρρυθμιστές απ' ό,τι πριν. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, σχολιαστές της αγοράς προέβλεπαν την άμεση χρεοκοπία της Ελλάδας και την αναπόφευκτη διάσπαση της ευρωζώνης. Κάνουν λάθος. Και τα δύο μπορεί να συμβούν. Η πολιτική στην Ελλάδα είναι απρόβλεπτη. Όπως και οι αντιδράσεις των Γερμανών βουλευτών. Όμως, δεν πρόκειται να συμβούν την επόμενη εβδομάδα, ούτε τον επόμενο μήνα. Είμαι αρκετά βέβαιος ότι δεν θα συμβούν ούτε κατά τη διάρκεια του επόμενου χρόνου. 

Ευκαιρία ή παγίδα;

 

Πηγή: ΑΥΓΗ

Καρτερός Θανάσης

Ημερομηνία δημοσίευσης: 21/06/2011

 

Εκλογές ζητά τώρα σύμπασα η αντιπολίτευση -καθένας φυσικά με τους δικούς του στόχους. Γιατί υπολογίζει σε αυτοδυναμία, ή έστω σε μεγάλο συνασπισμό με επικεφαλής τον ίδιο, ο Σαμαράς. Γιατί υπολογίζουν ότι οι κάλπες θα επιβάλουν τη μνημονική συναίνεση ο Καρατζαφέρης και η Ντόρα. Και γιατί όλοι τους τελικώς έχουν έναν κοινό τόπο: προσδοκούν ανάσταση νεκρών.
Ανάσταση νεκρών, μάλιστα. Εκλογές - απινιδωτή για το πολιτικό σύστημα και την πολιτική των Μνημονίων, που παραδίνουν το πνεύμα σε πεζοδρόμια και πλατείες. Και φυσικά εκλογές αναδιανομής της εξουσίας. Ό,τι μπορέσει ο καθένας να κερδίσει μέσα στην αναμπουμπούλα και τη λαϊκή κατακραυγή. Μετά, τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα, συν δυο, συν τρεις, ή και συν όλοι, συνεχίζουν. Από καλύτερες θέσεις και με νωπή εντολή.

Μεσοπρόθεσμο: Κοινωνικός κανιβαλισμός σε 16 σελίδες με πίνακες

Πηγή: ΠΡΙΝ 19/6

του Λ. Βατικιώτη

Η απόφαση του “όλου ΠΑΣΟΚ” να ψηφίσει το δεύτερο Μνημόνιο άνοιξε την όρεξη σε Γαλλο-γερμανούς που συμβίβασαν τις διαφορές τους για τη αναδιάρθρωση

Σε συμφωνία φαίνεται να οδηγούνται Μέρκελ και Σαρκοζύ, μετά τη συνάντηση των δύο ηγετών στο Βερολίνο την Παρασκευή, καταφέρνοντας να γεφυρώσουν τις διαφορές τους σχετικά με την μορφή που θα λάβει η αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους. Η Γαλλία, να υπενθυμίσουμε, αρνιόταν κατηγορηματικά την συμμετοχή ιδιωτών πιστωτών, ενώ η Γερμανία, και με βάση απόφαση της Βουλής της, έθετε ως όρο για την εκταμίευση της συμμετοχής της στο νέο δάνειο την δεσμευτική συμμετοχή ιδιωτών στις απώλειες που θα καταγραφούν. Οι αιτίες αυτής της διάστασης δεν αφορούσαν στα συμφέροντα των γερμανών φορολογουμένων όπως δημόσια υποστηρίζει το Βερολίνο, επιδιώκοντας να χαιδέψει τα αυτιά των Γερμανών, αλλά στο διαφορετικό βαθμό έκθεσης στο ελληνικό χρέος των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών. Έγραφαν χαρακτηριστικά οι Financial Times σε εντιτόριάλ τους την Δευτέρα 13 Ιουνίου. «Το Βερολίνο επιμένει στις απώλειες ιδιωτών ομολογιούχων ως προϋπόθεση για τη χρηματοδότηση του δεύτερου δανείου διάσωσης. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε το γιατί. 

ΕΕ: Έρχεται ο φόρος στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές

πηγή: www.ANT1online.gr
Δημοσιεύθηκε: 23:27 - 20/06/11

Η Επιτροπή των Βρυξελλών πρόκειται να προτείνει να φορολογούνται οι χρηματοοικονομικές συναλλαγές, «μετά από το θέρος», ανέφερε τη Δευτέρα ο πρόεδρος της Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, στην επιστολή που έστειλε στους ηγέτες της ΕΕ, οι οποίοι πραγματοποιούν Πέμπτη και Παρασκευή τη σύνοδό τους.

«Η Επιτροπή ολοκληρώνει την μελέτη που έκανε, για τις επιπτώσεις ενός τέτοιου φόρου, και θα αναλάβει μετά από το θέρος μία νομοθετική πρωτοβουλία με τη νόμιμη παρουσίαση», αναφέρει το κείμενο της επιστολής αυτής του κ. Μπαρόζο.

«Η ανάλυση, που κάναμε, αποδεικνύει ότι υπάρχουν δυνατά επιχειρήματα υπέρ της επιβολής τέτοιου φόρου στον οικονομικό τομέα στην ΕΕ, σε ένα πρώτο χρονικό στάδιο», αναφέρει επίσης το κείμενο στην επιστολή του κ. Μπαρόζο.

Το χρέος στην Ευρώπη και δομικές κρίσεις: 2005-2011

ΠΗΓΗ: DER SPIEGEL

70 ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΟΛΟΣΣΟΙ: ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΕΥΡΩΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΥΠΕΡΚΕΡΔΗ!

ΠΗΓΗ: ISKRA

ΟΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΣΕ ΠΑΝΙΚΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ!

Η "ΣΤΗΡΙΞΗ" ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΙΣΟΔΥΝΑΜΕΙ ΜΕ ΤΗ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΥΣΗ ΤΗΣ!

 Σε πανικό βρίσκονται οι 70 μεγαλύτεροι πολυεθνικοί κολοσσοί της Γερμανίας και τηςΓαλλίας, μπροστά στο ενδεχόμενο διάλυσης τηςΕυρωζώνης! Για αυτό ετοιμάζονται να ξεκινήσουνκοινή διαφημιστική καμπάνια, που θα καλεί στην ενίσχυση της ευρωπεριφέρειας,προκειμένου να αποφευχθεί μια διάλυση της Ευρωζώνης!

Ουσιαστικά, οι 70 αυτοί κολοσσοί φοβούνται, πως η απώλεια του ευρώ, θα τους στερήσει από ένανόμισμα παγκόσμιας εμβέλειας. Ένα νόμισμα το οποίο λειτουργεί, ως εργαλείο οικονομικής καταδυνάστευσης της ευρωπεριφέρειας, αλλά και ως εργαλείο πειθάρχησης των εργατικών τάξεων σε κάθε χώρα, μέσω του Συμφώνου Σταθερότητας, (αλλά και του εκκολαπτόμενου Συμφώνου για το Ευρώ)!

«Η ένταξη στο ευρώ ήταν λάθος σας»

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (22/5/2011)

Συνέντευξη στον ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

Ο καθηγητής Μάνφρεντ Νόιμαν είναι, σύμφωνα με την εφημερίδα «Χάντελσμπλατ», ένας από τους σπουδαιότερους εν ζωή οικονομολόγους του γερμανόφωνου χώρου. Διευθυντής τώρα του Ινστιτούτου για τη Διεθνή Οικονομική Πολιτική της Βόνης, υπήρξε στο παρελθόν επιστημονικός σύμβουλος της γερμανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας. Ανήκει στην ομάδα των γερμανών οικονομολόγων του συντηρητικού χώρου που υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα πρέπει να φύγει από την ευρωζώνη. Για την ώρα οι απόψεις τους δεν εισακούονται από Μέρκελ και Σόιμπλε. Ο καθηγητής Νόιμαν, με τον οποίο μιλήσαμε, δηλώνει φίλος της Ελλάδας και γι' αυτό μας προτρέπει «γυρίστε στη δραχμή για το καλό σας». Για το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, ο Μ. Νόιμαν διαφωνεί με τη βιασύνη που επιδεικνύεται.

Ε Πιστεύετε ότι οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από το πρόσωπο του πρώην διευθυντή του ΔΝΤ, Στρος-Καν, θα επηρεάσουν τις κινήσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης του ευρώ;