Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Η κρίση δεν έχει καμία σχέση με το έλλειμμα παραγωγικότητας.Του Κ. Καλλωνιάτη


ΠΗΓΗ: avanti popolo


του Κ. Καλλωνιάτη

Η δήθεν ‘παρεξηγημένη’ δήλωση του Γερμανού υφυπουργού Εργασίας Χανς-Γιόαχιμ Φούχτελ πως «1.000 εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα στη Γερμανία κάνουν τόση δουλειά όση 3.000 στην Ελλάδα» έγινε για να ζητήσει αμέσως μετά προτάσεις για την αύξηση της παραγωγικότητας του ελληνικού δημόσιου τομέα. Σαν να επρόκειτο δηλαδή για μία απάντηση-κλειδί στην κρίση χρεών που πλήττει την ελληνική οικονομία.
Κι ενώ κανείς δεν αμφισβητεί ότι η παραγωγικότητα του ελληνικού δημόσιου τομέα όπως κι η ποιότητα των παρεχομένων
υπηρεσιών του είναι χαμηλή και έχει μεγάλα περιθώρια βελτίωσης, η άποψη Φούχτελ για τριπλάσια παραγωγικότητα των γερμανών δημοσίων υπαλλήλων είναι εντελώς αυθαίρετη και ψευδής. Τα τελευταία στοιχεία του ΟΟΣΑ για το 2011 δείχνουν για το σύνολο της οικονομίας πως η παραγωγικότητα εργασίας στην Γερμανία είναι μόλις 63% υψηλότερη απ’ ότι στην Ελλάδα κι όχι 200% που ισχυρίζεται ο κ. Φούχτελ. Δεδομένου, δε, ότι η δύναμη της γερμανικής εξαγωγικής οικονομίας είναι ο ιδιωτικός τομέας, στον δημόσιο τομέα η διαφορά παραγωγικότητας είναι ασφαλώς ακόμη μικρότερη.


Όμως ας δεχθούμε προς στιγμήν πως ειδικά στον δημόσιο τομέα η διαφορά παραγωγικότητας φθάνει το 200%. Τότε με δεδομένο ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι αντιστοιχούν στο 20% περίπου του συνόλου των ελλήνων απασχολουμένων, αυτό σημαίνει πως η διαφορά παραγωγικότητας Γερμανίας-Ελλάδας στον ιδιωτικό τομέα δεν ξεπερνά το 29% ! Οπότε γεννάται το ερώτημα : πως είναι δυνατόν με διαφορά μισθών ακόμη μεγαλύτερη μεταξύ των δύο χωρών (ο μέσος ετήσιος μισθός πλήρους απασχόλησης ήταν το 2010 κατά 33% υψηλότερος στη Γερμανία) να μην είναι συμφέρουσες οι επενδύσεις στον ελληνικό ιδιωτικό τομέα και να μιλάνε όλοι για έλλειμμα ανταγωνιστικότητας ; Προφανώς κάτι δεν μας λένε σωστά..
Όμως, τι σημασία μπορεί να έχει για τη κρίση χρεών της χώρας η παραγωγικότητα του δημόσιου τομέα ώστε να προβάλλεται τόσο επιτακτικά ως μείζον θέμα της οικονομικής πολιτικής ; Ελάχιστη προφανώς αν αναλογισθούμε πως στην Ελλάδα ο ιδιωτικός τομέας είναι κατά βάση κρατικοδίαιτος και πως ο όγκος χρεών που συσσωρεύτηκε στη διάρκεια των τριών τελευταίων δεκαετιών δεν οφειλόταν στη χαμηλή παραγωγικότητα των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά στην στήριξη προβληματικών ιδιωτικών επιχειρήσεων και τραπεζών καθώς και στη σπατάλη, ρεμούλα και διαφθορά των κοινοτικών πόρων από το πελατοκεντρικό πολιτικό σύστημα που αντί να εκσυγχρονίσει την παραγωγική βάση της χώρας αναλώθηκε σε δοσοληψίες με τεχνικές, συμβουλευτικές και κατασκευαστικές εταιρίες για την Ολυμπιάδα και δημόσια έργα ή υπηρεσίες που θύμιζαν το ‘γεφύρι της Άρτας’.
Διαφορές παραγωγικότητας πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν μεταξύ οικονομιών με διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξης. Οι περισσότερο αναπτυγμένες χώρες χαρακτηρίζονται πάντα από υψηλότερα επίπεδα παραγωγικότητας (μία ματιά στη λίστα του ΟΟΣΑ αρκεί για επαλήθευση) γιατί εκεί οι εργαζόμενοι εργάζονται σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες από πλευράς υποδομών, τεχνολογικής εξέλιξης, κατάρτισης και τεχνογνωσίας, οργάνωσης εργασιακών σχέσεων, διαφάνειας και επιστημονικής διοίκησης.
Θα αναφέρω μερικά παραδείγματα για να καταλάβουμε πόσο άσχετη είναι η διαφορά παραγωγικότητας με την κρίση και την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Η χώρα στην οποία εμφανίστηκε πρώτα η χρηματοπιστωτική κρίση και σήμερα απειλείται εκ νέου από μία κρίση χρεών είναι οι ΗΠΑ οι οποίες έχουν 9% υψηλότερη παραγωγικότητα εργασίας από την υγιή και ισχυρή οικονομικά Γερμανία. Παρομοίως, η Γαλλία που πρόσφατα δέχθηκε αυστηρή κριτική από τον Σόιμπλε για τα προβλήματα ανταγωνιστικότητας που αντιμετωπίζει, έχει κατά τον ΟΟΣΑ 4% πιο υψηλή παραγωγικότητα από τη Γερμανία. Ακόμη, η Ιρλανδία, η οποία είναι μία από τις οικονομίες του ‘ευρωπαϊκού Νότου’ που μπήκε στην εντατική της τρόϊκα για να μην χρεοκοπήσει, έχει 20% υψηλότερη παραγωγικότητα εργασίας από τη Γερμανία βάσει επίσημων στοιχείων. Αλλά και από την ανάποδη αν το δούμε πχ η Κορέα που είναι μία μεγάλη εξαγωγική τίγρης της ΝΑ Ασίας και όλου του κόσμου (όπου οι έλληνες εφοπλιστές ναυπηγούν τα καράβια τους) και αναπτύσσεται με σχετικά ταχείς ρυθμούς, έχει 17% χαμηλότερη παραγωγικότητα από την Ελλάδα !
Απ’ όλα αυτά αντιλαμβανόμαστε όχι μόνο πόσο επιστημονικά ατυχείς ήταν οι δηλώσεις Φούχτελ αλλά και πόσο πολιτικά απαράδεκτες είναι οι σπέκουλες εγχώριων ‘αναλυτών’ που εκκινούν από αυτές για να συναγάγουν την ανάγκη μαζικών απολύσεων στο Δημόσιο τομέα της χώρας.
AvantiPopoloGR

2 σχόλια:

You Pay Your Crisis είπε...

Να παρατηρήσω οτι το 3 , σαν αριθμος παιζει πολύ αναμεσα στους τροικανους, εγχωριους και αλλοδαπους.

3 φορες παραπάνω βγαζει την παραγωγικότητα των Γερμανων ο Φουχτελ, 3 παραπάνω ευρώ θα γεννήσει το 1 ευρώ που θα εισρεύσει από τις ιδιωτικοποιησεις, λέει ο Στουρναρας.

Θα μου πειτε, ότι το 3 ταιριαζει με τις Τροικες, και τοχουν ευκολο. Τρεις μεσα, τρεις εξω, τρεις και ο κακος τους ο φλαρος!

Ανώνυμος είπε...

http://www.stockwatch.com.cy/nqcontent.cfm?a_name=news_view&ann_id=141672
Σύμφωνα με την παραπάνω (κυπριακή) ιστοσελίδα η παραγωγικότητα τής εργασίας στην Γερμανία είναι 10% μεγαλύτερη από τής Ελλάδας όλο κι όλο!