Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

Μανιφέστο για συγκρότηση αντιμνημονιακού μετώπου

 
Πηγή: Ελευθεροτυπία (3/7/2011)
 Του ΦΩΤΗ ΠΑΠΟΥΛΙΑ
Εντονες διεργασίες βρίσκονται σε εξέλιξη στο χώρο της αριστεράς -πλην του ΚΚΕ- οι οποίες αναμένεται να επιταχυνθούν μετά την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου.
Οι συζητήσεις που γίνονται μεταξύ στελεχών που προέρχονται από το χώρο του ΠΑΣΟΚ (μέλη του εθνικού του συμβουλίου, συνδικαλιστές των μεγαλύτερων ΔΕΚΟ, μέλη τοπικών οργανώσεων), με στελέχη της ευρύτερης αριστεράς, αποτελούν τη «μαγιά» ενός πειράματος, το οποίο σε πρώτο στάδιο πρέπει να ξεπεράσει τις αγκυλώσεις του παρελθόντος.
Το στίγμα το δίνει μέσα από ένα είδος πολιτικού μανιφέστου ο πανεπιστημιακός Ν. Κοτζιάς, ο οποίος σε κείμενό του σημειώνει: «Χρειάζεται μια νέα συλλογικότητα, που δεν αναζητά τους λογαριασμούς του παρελθόντος, αλλά τις λύσεις του μέλλοντος, που ενώνει το μεγάλο αντιμνημονιακό μέτωπο με μια προοδευτική υπέρβαση της κρίσης. Ενότητα και στρατηγική σε προοδευτική κατεύθυνση είναι τα δύο στοιχεία που πρέπει να οικοδομηθούν από όλες τις αντιμνημονιακές δυνάμεις, διατηρώντας η κάθε μία τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της».

Οσοι συμμετέχουν στις συζητήσεις, οι οποίες δεν έχουν αποκτήσει επίσημο χαρακτήρα αλλά βρίσκονται στο στάδιο των προχωρημένων «διερευνητικών επαφών», επισημαίνουν ότι πρέπει να ισχύσουν τρία βασικά κριτήρια για την επιτυχία του εγχειρήματος: 1) ευρεία συμμαχία, 2) ιδεολογική ταυτότητα, 3) επεξεργασμένο πολιτικό σχέδιο.
Οπως μάλιστα σημειώνει ο Ν. Κοτζιάς, «στο αντιμνημονιακό στρατόπεδο ξεχωρίζουν τέσσερις μεγάλες συνισταμένες: οι πλατείες των Αγανακτισμένων, κινήσεις όπως αυτή του Μ. Θεοδωράκη, τα κόμματα της ριζοσπαστικής και κομμουνιστικής αριστεράς, κύρια ο Συνασπισμός και το ΚΚΕ, και ο ευρύτερος κόσμος του ΠΑΣΟΚ που ενάντια στη λογική της σημερινής κυβέρνησης καταλαβαίνει ότι το μνημόνιο δεν είναι μόνο καταστρεπτικό για τη Δημοκρατική Παράταξη, αλλά οδηγεί στον γκρεμό τη χώρα». Η μη αναφορά στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως στον ΣΥΝ, δείχνει ότι οι συνομιλούντες αποδέχονται ως προνομιακό τους εταίρο την Κουμουνδούρου και όχι το σύνολο του σχήματος.
Ο άλλοτε θεωρητικός του ΚΚΕ, μέλος της «χρυσής γενιάς» του Περισσού, σημειώνει πως «μια πρωτοβουλία του ΚΚΕ για τη συνεργασία της κομμουνιστικής με τη ριζοσπαστική αριστερά θα είχε το ενδιαφέρον της, αλλά δεν φαίνεται πιθανή... Ζούμε το ιστορικό παράδοξο, σήμερα που η πατρίδα υποφέρει και απαιτεί πρωτοβουλίες ανάλογες με εκείνη της ΕΔΑ του 1958, ορισμένοι να σηκώνουν καινούρια τείχη, και εδώ οι "αρμόδιοι" πρέπει να αναλάβουν πρωτοβουλίες». Δεν κρύβουν τον προβληματισμό τους γιατί το ΚΚΕ αρνείται να πάρει ενωτικές πρωτοβουλίες, αφού «μια τέτοια κίνηση θα δημιουργούσε ένα φοβερό πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο».
Αν οι συζητήσεις οδηγήσουν στη δημιουργία κόμματος είναι κάτι που θα διαφανεί στο εγγύτατο μέλλον. Πάντως στελέχη του ΣΥΝ τα οποία έχουν υπ' όψιν τους τις διεργασίες που συντελούνται έχουν εκφράσει την καταρχήν θετική τους στάση, θεωρώντας όμως ότι είναι νωρίς να αρχίσει η συζήτηση για κοινή εκλογική κάθοδο είτε υπό την «σκέπη» του ΣΥΝ, είτε κάτω από ένα σχήμα που θα υπερβαίνει τα στενά κομματικά ψηφοδέλτια.
Ομως οι εκ του ΠΑΣΟΚ προερχόμενοι, κυρίως η «Πρωτοβουλία», οι «Νέοι σοσιαλιστές», ο Α. Μητρόπουλος αλλά και συνδικαλιστές όπως ο Σπ. Παπασπύρος, σε συζητήσεις τους επιμένουν ότι «ο χρόνος τρέχει και οι σχεδιασμοί δεν μπορεί να είναι χρονοβόροι».

4 σχόλια:

Vagos είπε...

Ήδη υπάρχει ένα μέτωπο που είναι στην διαδικασία της δημιουργίας το Ε.ΠΑ.Μ. (Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο)

http://seisaxthia.blogspot.com/2011/06/blog-post_923.html

https://www.facebook.com/metopo

εκτός αν είναι καλύτερα να δημιουργηθούνε πέντε έξι για να μην πετύχουμε τίποτα στο τέλος

Ανώνυμος είπε...

Μέτωπο χωρίς την λαϊκή βάση του Πασόκ δεν μπορεί να γίνει.
Πόσο δίκιο έχει ο μικρός τελικά.

Giannis είπε...

Οι αντικειμενικές συνθήκες είνα υπερ-ώριμες.Αυτό το καταλαβαίνουν και "οι πέτρες".
Το πραγματικό ερώτημα είναι:
Ο υποκειμενικός παράγοντας, είναι έτοιμος να συγκροτήσει ιστορικό συλλογικό υποκείμενο;
Θα δείξει...
Μερικές παρατηρήσεις επί του κειμένου:
1. Ο αρθρογράφος λέει "κύρια ο Συνασπισμός και το ΚΚΕ, και ο ευρύτερος κόσμος του ΠΑΣΟΚ που ενάντια...".Είναι αθέλητη παράλειψη ή συνειδητή επιλογή η μη αναφορά στα μέλη και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ "...που ενάντια...". Και οφείλεται στον αρθρογράφο ή στον Ν. Κοτζιά;

{ Παραπέμπω στο άρθρο της Β.Σιούτη στην Κ.Ε της 03/07/2011."Πασόκοι αλλά αγανακτισμένοι"}

Η παρατήρηση αυτή θα ήταν άνευ σημασίας,αν δεν υπήρχε στο κείμενο η φράση "Η μη αναφορά στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως στον ΣΥΝ, δείχνει ότι οι συνομιλούντες αποδέχονται ως προνομιακό τους εταίρο την Κουμουνδούρου και όχι το σύνολο του σχήματος."
2.Η, έστω και προσχηματική, αναφορά/εμμονή στο ΚΚΕ ακόμα και υπό την μορφή ευχολόγιου,σημαίνει κάτι;'Οταν "και οι πέτρες" γνωρίζουν ότι για τη σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ δεν υφίστανται στον πολιτικό της ορίζοντα τακτικές ή ενδιάμεσες στρατηγικές,παρά μόνο ΕΝΑΣ ΜΑΧΙΜΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ,ο Κουμμουνισμός, με εντελώς ασαφές θεωρητικό περιεχόμενο{π.χ. τι απέγινε μ' εκείνη την "δικτατορία του προλεταριάτου" που ιστορικά αποτελούσε την αυστηρή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε Σοσιαλιστές και Κομμουνιστές.καθώς και την -απαραίτητη-χρήση βίας για την επικράτησή της;}
Προσαρμογή την ονομάζει η ηγεσία.
Πολύ καλά...καί τότε γιατί δεν "προσαρμόζει" ανάλογα και την πολιτική της;
Είναι απλό: Διότι δεν θέλει να βάλει το χέρι στη φωτιά και να βγάλει τα κάστανα...ακριβώς όπως και στη περίοδο της Χούντας και με αποκορύφωση την εξέγερση του Πολυτεχνείου...γιά άλλους λόγους τότε, γιά άλλους τώρα,αλλά παντα το ίδιο καιροσκοπικά,άρα καθόλου "Κομμουνιστικά"!!!
'Ετσι,η αναφορά,και μόνο,στο ΚΚΕ
και ιδίως με τον παρακλητικό(ως πιθανολογούμενο έστω και "ολίγον") τρόπο που γίνεται έχει βαρειά αρνητική σημειολογία.
α) διότι είναι σαν να κάνουμε ότι δεν-ενώ-γνωρίζουμε.Το να παριστάνεις κάτι,σημαίνει κάτι..
β) διότι προκτικά,ενισχύεται στο ασυνείδητο των πολιτών η εντελώς λανθασμένη πολιτική ή ορθότερα, πολιτική "προπαγάνδα"(φυσικά, με την θεωρητική έννοια του όρου,όχι την χυδαία).
γ) Στο συνειδητό των πολιτών, παράγεται παρά φύσιν αίτημα, ανύπαρκτο,καθώς και τζάμπα
προσδοκίες.
δ) Αφήνει να σέρνεται μια υποψία αδυναμίας,έλλειψης εμπιστοσύνης στις δυνάμεις σου (που δεν είναι και λίγες ούτε μικρές,είναι ένας ολόκληρος λαός).'Αρα αδυνατίζει και υπονομεύει πάραυτα τον ηγεμονικό σου(κατά Gramsi) επιδιωκόμενο ρόλο. Και
ε) βάζει απ' την πίσω πόρτα στο παιχνίδι το ΚΚΕ,την ώρα που το ίδιο κάνει τα πάντα για να βγεί!!

Εμείς απ' το ΠΑΣΟΚ,είμαστε όχι "αγανακτισμένοι" ή "πικραμένοι", αλλά αποφασισμένοι να δώσουμε,και δίνουμε, τη μάχη κατά της νεοφιλ-"ελεύθερης" λαίλαπας και των συνεπειών της,μέσα κ' έξω απ' το ΠΑΣΟΚ και να επαναφέρουμε τη χώρα "στα ίσια" της.
Προσωπικά, συμμετέχω και θα συμμετάσχω σε κάθε ενέργεια που θα έχει ως πρόταγμα και στόχο τον παραπάνω ρητά διτυπωμένο.
Ευχαριστώ.

Γιάννης Βαμβακάς.

ChristosNikolaou είπε...

Η λαϊκή βάση του Πασοκ στην οποία ανήκα είναι με το Ε.ΠΑ.Μ πλέον και τίποτα δεν θα το αλλάξει αυτό!!!Μην προσπαθείτε να μας αποδιοργανώσετε και ελάτε μαζί μας, όλοι σε ένα ενιαίο Μέτωπο χωρίς επικυριαρχίες.