Varoufakis: extended interview with German banker

Η έκθεση της τρόικα που μόλις διέρρευσε στο Reuters

Reuters

Mετάφραση Cynical

Η Ελλάδα θα χρειαστεί επιπλέον βοήθεια εάν πρόκειται να μειώσει το χρέος της στο 120% του ΑΕΠ το 2020, και αν δεν υλοποιήσει τις μεταρρυθμίσεις, το χρέος της θα μπορούσε να χτυπήσει 160% μέχρι το 2020, δείχνει η εμπιστευτική έκθεση της Τρόικα που μόλις διέρρευσε στο Reuters.

Tο βασικό σενάριο είναι ότι η Ελλάδα θα μειώσει το χρέος της στο 129% του ΑΕΠ το 20120, από 160% που είναι τώρα, πολύ παραπάνω από τον στόχο του 120%.

Τα αποτελέσματα δείχνουν στην ανάγκη για νέο κούρεμα από τους ιδιώτες και δημόσιους πιστωτές.

Η έκθεση αυτή αποτελεί τη βάση συζήτησης των Υπ. Οικ για τους όρους κάτω από τους οποίους η Ελλάδα πρόκειται να πάρει βοήθεια από την Τρόικα.

Υπάρχει μεγάλη αντίφαση ανάμεσα στους στόχους του προγράμματος για τη μείωση του χρέους και στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, με την έννοια ότι η εσωτερική υποτίμηση που χρειάζεται για να αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητα, θα οδηγήσει μοιραία σε μεγαλύτερο λόγο χρέους προς το ΑΕΠ πολύ σύντομα.

Η έκθεση λέει ότι το χρέος θα μπορούσε να μειωθεί στο 120% από το 129% με την αναδιάρθρωση του επιτοκίου επί των ελληνικών ομολόγων, γεγονός το οποίο θα έκοβε 1.5 εκ. μονάδες από το τελικό αποτέλεσμα.

Ένα επιπλέον 1.5% θα μπορούσε να εξοικονομηθεί χαμηλώνοντας το επιτόκιο των διακρατικών δανείων του πρώτου μνημονίου, και 3.5 μονάδες επίσης από τα ομόλογα που κρατούν οι κεντρικές τράπεζες.

Η μεγαλύτερη όμως μείωση θα μπορούσε να έρθει από την ΕΚΤ, αν παραιτούταν από τα κέρδη που αποκόμισε από τα ελληνικά ομόλογα αγοράζοντάς τα στη δευτερογενή αγορά από το 2010. Αυτό θα μπορούσε να μειώσει το χρέος κατά 5.5%.

H-W Sinn: 'Restructuring Greece Within the Euro is Illusory'

ΠΗΓΗ: Spiegel

Europe's finance ministers plan to approve a second bailout for Greece on Monday but Hans-Werner Sinn, the head of Ifo, a top German economic think tank, warns that the money will only help international banks -- not the Greeks. He argues that Greece can only solve its crisis if it quits the euro.

SPIEGEL ONLINE: The finance ministers of the euro zone want to approve a new bailout for Greece this Monday. Can the additional €130 billion ($172 billion) save Greece?

Sinn: No, and the politicians know it can't. They want to gain time until the next election. I think we're wasting time by doing this.

SPIEGEL ONLINE: Why?

Sinn: Because Greece's external debt is rising with every year that passes until it leaves the currency union. We're getting ever further away from solving the problem. The basic problem is that Greece isn't competitive. The cheap loans that the euro brought the country artificially raised prices and wages -- and the country has to come back down from this high level.

SPIEGEL ONLINE: So the euro countries shouldn't approve the aid?

Sinn: They should give them the money to ease their exit from the currency union. The Greek government could use the money to nationalize the country's banks and prevent the state from collapsing. The state and the banks must continue to function through all the turmoil that an exit will entail.

SPIEGEL ONLINE: This turmoil would hit the population hard.

Sinn: Yes, undeniably. But the turmoil would only be temporary, it would last one to two years perhaps. This time would have to be bridged with the financial aid from the international community. But the drachma will immediately depreciate and the situation will stabilize very quickly. After a short thunderstorm, the sun will shine again.

VIDEO Βατικιώτης: Μαρτυρία από ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

Πηγή: koutipandoras.gr


Η «χρεοκοπημένη» Αργεντινή είναι ο καθρέφτης της σημερινής Ελλάδας from Kouti Pandoras on Vimeo.

Catastrophe Now: The Euro Runs its Course

ΠΗΓΗ: Social Europe Journal

by John  Weeks

In August 1982 the government of Mexico announced it could not service its debts.  Thus began an unnecessary, creditor-enforced depression that would sweep Latin American, and usher in the “Lost Decade” with appalling human suffering.  Thirty years later we replay this grim history in Western Europe.  The sorry fate of the European Union demonstrates the power of neo-liberalism.  Begun by social and Christian democrats to end centuries of European civil wars and bring prosperity to a conflict-ravaged continent, the European Union can now be found in the vanguard of imposing neo-liberal austerity.

In May 2010 the government of Greece faced a debt service problem.  In the context of the euro zone as a whole, the Greek difficulties were minor, equivalent to a US state government unable to balance its budget.  The obvious solution was for the European Central Bank to buy part or all of the Greek debt, ending the problem in a stroke.  With the purely financial difficulty eliminated, political discussions could have begun to correct the underlying cause of the short term problem.  The corrections would have included major changes in Greek taxation and expenditure policy, which could have been phased over several years.  The phasing would have allowed for economic growth to make the adjustments relatively easy.

ΜΕ ΚΟΛΠΟ ΜΕΙΩΣΑΝ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ 20/2

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ήταν καταπληκτικό το στήσιμο του κόλπου μείωσης τόσο των κύριων όσο και των επικουρικών συντάξεων από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, χωρίς να προλάβουν όχι μόνο να αντιδράσουν, αλλά ακόμη και να συνειδητοποιήσουν οι δυστυχείς συνταξιούχοι πώς η κυβέρνηση λεηλάτησε ένα ακόμη τμήμα του γλίσχρου εισοδήματός τους. Ούτε «κιχ» δεν έβγαλαν τα περίπου 300.000 θύματα των νέων περικοπών.

Η σύλληψη της τακτικής και η σκηνοθεσία υλοποίησής της υπήρξαν αριστοτεχνικές. Οι Γ. Παπανδρέου και Α. Σαμαράς γνώριζαν ότι αν είχαν πει ανοιχτά πριν από την ψηφοφορία της περασμένης Κυριακής ότι στο πακέτο αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων είχαν την πρόθεση να συμπεριλάβουν και μειώσεις των κύριων και επικουρικών συντάξεων, θα αντιμετώπιζαν ακόμη σφοδρότερη αντίδραση από τους βουλευτές τους και ίσως θα είχαν διαγράψει περισσότερους από τους 43 συν τους 9 του ΠΑΣΟΚ που δεν διαγράφηκαν αμέσως, αλλά τους ανακοινώθηκε ότι θα διαγραφούν από τις λίστες των υποψηφίων του κόμματος.

Παράλληλα, στους εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές του Συντάγματος θα είχαν σίγουρα προστεθεί και δεκάδες χιλιάδες συνταξιούχοι, καθιστώντας ακόμη πιο αποτρόπαιο το έργο των δυνάμεων καταστολής.

Ο εξευτελισμός τους να γίνει τέλειος…

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Από το «Δρόμο» 18/2/2012

Η ελληνική κοινωνία πιόνι στο παιχνίδι της «συμμορίας του ευρώ» που εκθέτει μέχρι διασυρμού τους εταίρους της κυβέρνησης – Αναζητείται σημείο ισορροπίας μεταξύ γερμανικού κυνισμού και ευρωπαϊκού «ρεαλισμού» 

Οι επιτηρητές της χώρας θα χρησιμοποιήσουν, πιθανότατα, και αυτά τα συμβολικά γεγονότα ως επιπλέον αποδείξεις για την ανάγκη επίσπευσης των «μεταρρυθμίσεων» στην Ελλάδα. Και θα αποσιωπήσουν τη μόνη βεβαιότητα: πως το σοκ της πρωτοφανούς λιτότητας που επιβάλλουν διαλύει στοιχειώδεις λειτουργίες του κράτους. Σε λίγο καιρό το προτεκτοράτο Ελλάδα δεν θα μπορεί να εγγυηθεί στους υπηκόους του ούτε την ασφαλή κυκλοφορία στους οδικούς άξονες των πόλεων που θα μένουν με χαλασμένα φανάρια... 

Πολιτική δυσπιστία

Οι «διασώστες» της ελληνικής οικονομίας προσπάθησαν την τελευταία εβδομάδα, μετά την επεισοδιακή υπερψήφιση του νέου Μνημονίου από τη Βουλή, να παίξουν το χαρτί της δυσπιστίας έναντι του εγχώριου πολιτικού συστήματος. Οι προσβλητικές αναφορές του Γερμανού υπουργού Οικονομικού Βόλφγκαγκ Σόιμπλε, οι ιταμές απαιτήσεις του για μετεκλογικές εγγυήσεις εφαρμογής του νέου Μνημονίου, οι απειλές του Ολλανδού ομολόγου του ντε Γιάγκερ ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο μετάθεσης του νέου δανεισμού μετά τις εκλογές στην Ελλάδα, οι πληροφορίες για το «μέτωπο των ΑΑΑ» (των χωρών με άριστη πιστοληπτική αξιολόγηση) στη γραμμή της εξευτελιστικής πίεσης στη συγκυβέρνηση Παπαδήμου, προκάλεσαν αμηχανία και κάποιους δειλούς λεονταρισμούς από τα κόμματα της συγκυβέρνησης και τους δορυφόρους τους. Ωστόσο, στην πράξη τα δειλά «κιχ» που ψέλλισαν στελέχη της κυβέρνησης αντισταθμίζονται από την πειθήνια συμμόρφωση προς τα υποδείξεις, όπως καταδεικνύει ο πρώτος εφαρμοστικός νόμος εξπρές για συντάξεις και επιδόματα. 

Επιβίωση ή δημοκρατία το δίλημμα για Ελλάδα

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)

του W Munchau

Όταν ο Wolfgang Schaeuble πρότεινε ότι η Ελλάδα θα πρέπει να αναβάλει τις εκλογές ως προϋπόθεση για περαιτέρω βοήθεια, κατάλαβα ότι οι όροι του παιχνιδιού γίνονται πιο σκληροί. Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών θέλει να αποφύγει μία «εσφαλμένη» δημοκρατική επιλογή. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η πρόταση να προχωρήσουμε σε εκλογές, αλλά να σχηματιστεί ένας μεγάλος κυβερνητικός συνασπισμός ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Η ευρωζώνη θέλει να επιβάλει την δική της κυβερνητική επιλογή στην Ελλάδα – την πρώτη αποικία της ευρωζώνης. 

Κατανοώ το δίλημμα του κ. Schaeuble. Έχει υποχρεώσεις θεματοφύλακα ενώπιον του γερμανικού κοινοβουλίου και του ζητούν να συνυπογράψει ένα πρόγραμμα του οποίου την αποτελεσματικότητα αμφισβητεί. Η αποδέσμευση των κεφαλαίων προ των εκλογών είναι επικίνδυνη. Τι θα σταματήσει την όποια νέα ελληνική κυβέρνηση και το νέο κοινοβούλιο της χώρας από τη μονομερή αλλαγή της συμφωνίας; 

Η Ελλάδα δεν έχει και την καλύτερη φήμη αναφορικά με την εφαρμογή πολιτικών στις οποίες έχει συμφωνήσει. Η έλλειψη εμπιστοσύνης είναι κατανοητή. Για να ξεπεραστεί αυτό το θέμα όμως, η ευρωζώνη αναζητά εγγυήσεις που είναι απίστευτα ακραίες. 

Υπάρχει εναλλακτική λύση;

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Του Γιώργου Κατρούγκαλου, καθηγητή ΔΠΘ

«Οι αλλοδαποί που δανείζουν χρήματα σε κάποιο κράτος, δεν μπορούν να μην περιμένουν ότι θα επηρεαστούν αρνητικά από τυχόν δυσπραγία του κράτους αυτού. (…) Δεν μπορούν, για παράδειγμα, να περιμένουν από το κράτος να κλείσει τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και τα δικαστήρια, να διαλύσει την αστυνομία, να παραμελήσει τις δημόσιες υπηρεσίες και να εκθέσει τον λαό του σε συνθήκες χάους και αναρχίας μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει τους δανειστές του, αλλοδαπούς ή ημεδαπούς». Δήλωση στην Προπαρασκευαστική Επιτροπή της Συνθήκης της Χάγης για την Κωδικοποίηση του Διεθνούς Δικαίου (1930) ¹

Η Μάργκαρετ Θάτσερ είχε κερδίσει το προσωνύμιο ΤΙΝΑ, από τα αρχικά της αγγλικής φράσης «There Is No Alternative », δηλαδή «Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση». Είναι προφανές γιατί. Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, επειδή υποβαθμίζουν το επίπεδο ευημερίας των εργαζομένων και διαλύουν τα πάσης φύσεως κοινωνικά δικαιώματα, είναι από τη φύση τους τόσο αποκρουστικές, που δεν μπορεί να επιλεγούν παρά μόνο ως η αναπόφευκτη οδός αποφυγής μιας ανείπωτης καταστροφής, η οποία ουδέποτε βεβαίως περιγράφεται με ακρίβεια. Την ίδια τακτική ακολουθούν και στη χώρα μας οι τελευταίοι Μοϊκανοί των μνημονιακών πολιτικών. Τώρα πια που οι εφεδρείες του καταρρέοντος πολιτικού συστήματος έχουν πια «καεί» (δείτε τη δημοσκοπική καταβαράθρωση της αποδοχής της πολιτικής της κυβέρνησης Παπαδήμου) ακούμε συνεχώς για την «κατάρα» και την «κόλαση» που μας περιμένει, αν επιλέξουμε τη στάση πληρωμών, αντί για τη συνέχιση της υπερχρέωσης της χώρας.

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

του Β. Βιλιάρδου

Με την αιτούμενη διαγραφή χρέους ύψους 100 δις € πυροβολούμε στην κυριολεξία τα πόδια μας, αφού τα μισά από αυτά ανήκουν σε εμάς τους ίδιους – στις δικές μας τράπεζες και στα δικά μας ασφαλιστικά ταμεία

ΕΙΔΗΣΗ 19.02.12:: Στο Βερολίνο, στο Άμστερνταμ και στο Ελσίνκι έχει αρχίσει να διαμορφώνεται η άποψη ότι, ούτε το δεύτερο δάνειο των 130 δις € θα είναι επαρκές για την Ελλάδα. «Η ισορροπία ισχύος έχει μεταβληθεί» παρατηρούσε πριν από λίγες ημέρες ευρωπαίος διπλωμάτης στους «Financial Times». «Η διάσωση της Ελλάδας δεν θεωρείται πλέον η μοναδική επιλογή - στο τραπέζι ευρίσκεται επίσης η χρεοκοπία της Ελλάδας, εντός της Ευρωζώνης».

Υψηλόβαθμη κοινοτική πηγή σημειώνει ότι, «Πλέον οι πιθανότητες διασποράς της ελληνικής κρίσης έχουν μειωθεί δραματικά. Ακόμη και πίσω από κλειστές πόρτες, άνθρωποι που μέχρι πρότινος ήταν θετικοί για την ελληνική υπόθεση, έχουν αρχίσει να μεταβάλλουν στάση». Επικαλείται λοιπόν τρεις λόγους:

(α) Η ταχεία προώθηση του «Δημοσιονομικού Συμφώνου», η οποία αναμένεται να υπογραφεί στην προσεχή Σύνοδο Κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 1-2 Μαρτίου.

Το think tank Open Europe αναλύει την ελληνική χρεοκοπία - Τα 10 καίρια ερωτήματα για το μέλλον της Ελλάδος

ΠΗΓΗ: bankingnews.gr

Ποια πρέπει να είναι τα δέκα σημαντικά ερωτήματα που θα πρέπει να μας απασχολήσουν αναφορικά με την ελληνική χρεοκοπία και τη δεύτερη δανειακή σύμβαση; Σε ποια σημεία θα πρέπει να σταθούμε, ενόσω πλησιάζει η 20η Μαρτίου, οπότε και λήγει το ομόλογο των 15,05 δις. ευρώ (μαζί με τα κουπόνια);
Τα ζητήματα αυτά πραγματεύεται το ανεξάρτητο think tank Open Europe, επισημαίνοντας ότι οι  μέχρι τώρα αναλύσεις για την ελληνική χρεοκοπία δεν έχουν δώσει την απαραίτητη σημασία στα προβλήματα χρηματοδότησης που αντιμετωπίζει η χώρα, προκειμένου να επιβεβαιωθεί ότι η αναδιάρθρωση θα έχει αποτέλεσμα…

Και ενώ η ευρωζώνη αφήνει στην άκρη τέτοιου είδους προβληματισμούς, προκειμένου να ασχοληθεί με το κατά πόσο το χρέος μας το 2020 θα βρίσκεται στο 120% του ΑΕΠ, η κοινωνική και πολιτική «λιτότητα» της Ελλάδας αυξάνεται καθημερινά.

Ας εξετάσουμε λοιπόν τα δέκα αυτά ερωτήματα:

Χριστόφορος Βερναρδάκης: "Είμαστε σε μακρά και αργόσυρτη πορεία νέας μεταπολίτευσης"

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Συνέντευξη στους: ΝΙΚΟ ΦΙΛΗ και ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΖΑΓΑΡΑ

"Είμαστε σε μακρά και αργόσυρτη πορεία της νέας μεταπολίτευσης", υπογραμμίζει στην "Κυριακάτικη Αυγή" ο Χριστόφορος Βερναρδάκης, επίκουρος καθηγητής πολιτικής επιστήμης ΑΠΘ και επιστημονικός σύμβουλος της VPRC. Παράλληλα εκτιμάει ότι θα έχουμε συνεχιζόμενες εκλογικές μάχες μέχρι να ξεκαθαρίσει ο πολιτικός γεωγραφικός χάρτης. Επίσης σημειώνει πως το χάσμα στο ΠΑΣΟΚ είναι αγεφύρωτο, ενώ προβλέπει πως η ΔΗΜ.ΑΡ. επιλέγοντας τον δρόμο προς τα δεξιά θα οδηγηθεί σε "αλυσιδωτές διασπάσεις". Ταυτόχρονα υπογραμμίζει πως το αίτημα για ενότητα της αριστεράς "θα διογκώνεται όσο θα πλησιάζουμε στις εκλογές".

* Οι κινητοποιήσεις της περασμένης Κυριακής, με τη μαζικότητά τους και την πολιτική συνοχή που είχαν έδειξαν ότι η κοινωνία δεν υποχωρεί, αντιθέτως επιδιώκει να παρέμβει και στο πολιτικό επίπεδο.

Το κίνημα στη χώρα μας είναι γεγονός ότι τα δυο χρόνια του Μνημονίου έχει περάσει καμπές, ανοδικές και καθοδικές καμπύλες. Παρόλα αυτά, το μαζικό κίνημα δεν έχει ηττηθεί. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η πολιτική σκηνή δεν επικαθορίζεται ακόμα από ανοιχτές αντισυνταγματικές εκτροπές, αλλά από μικρές και όσο το δυνατόν πιο καλυμμένες.

Να μην ξεχνάμε επίσης πως το μαζικό κίνημα έχει σημειώσει μια μεγάλη επιτυχία, έχει διαλύσει τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες των δυο μεγάλων κομμάτων. Αν δε υπήρχε η κοινωνική πίεση κι αν δεν ήταν έντονη και σε κοινωνικό επίπεδο, οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες των δυο μεγάλων κομμάτων, αλλά και του ΛΑΟΣ θα ήταν πολύ πιο συνεκτικές. Συνεπώς έχουμε μια δευτερογενή, πολύ σημαντική, επίδραση του μαζικού κινήματος.

Αστοχίες και στοχεύσεις της οικονομικής πολιτικής Α΄ ΜΕΡΟΣ

ΠΗΓΗ: Ενθέματα Αυγής

του του Χρήστου Χατζηιωσήφ

Η συναίνεση που απαιτούσαν οι εγχώριοι και ξένοι υποστηρικτές της πολιτικής που εφαρμόζεται στη χώρα μας από τον Μάη του 2010 επιτέλους επιτυγχάνεται, αλλά εναντίον αυτής της πολιτικής.

Μια νέα συναίνεση φαίνεται να διαμορφώνεται ανάμεσα στους εκπροσώπους του αστικού κόσμου της χώρας: Η πολιτική που υιοθετήθηκε με το Μνημόνιο του Μαΐου του 2010 ήταν «καταστροφική». Δημοσιογράφοι που την υποστήριξαν με φανατισμό, σήμερα την καταδικάζουν απερίφραστα. Πολιτικοί που την εισήγαγαν ή την κάλυψαν την αποκηρύσσουν. Αυτή τη νέα ομοφωνία συνόψισε και αιτιολόγησε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, μπροστά στους γερμανούς ακροατές του, στο Βερολίνο στις 24 Ιανουαρίου: «Το Μνημόνιο, χωρίς ικανοποιητική προετοιμασία», συνοδευόταν από «εξωπραγματικούς όρους» και αποτέλεσε «πολιτικά μοιραίο λάθος». Το «λάθος» της οικονομικής πολιτικής, σύμφωνα με αυτή την ανάγνωση, συνίστατο στο ότι η περικοπή των δαπανών προκάλεσε μια «πρωτόγνωρη» ύφεση.

Μπροστά στην ομόφωνη καταδίκη αυτής της πολιτικής είναι φυσικό ότι ορισμένοι από αυτούς που την υποδέχθηκαν να δηλώνουν τώρα είτε ότι αγνοούσαν το περιεχόμενο του Μνημονίου (Μ. Χρυσοχοΐδης) είτε ότι είχαν μόνο τρεις ώρες στη διάθεσή τους για να το διαβάσουν (Λ .Κατσέλη). Άλλοι πάλι, όπως ο Χάρης Καστανίδης, κατηγόρησαν τους συντάκτες του Μνημονίου ότι δεν έλαβαν υπόψη τους τις συμβουλές του μεγάλου μονεταριστή οικονομολόγου Μίλτον Φρήντμαν (ραδιόφωνο ΝΕΤ, 31.1.2012).

Greece can slay its financial demons – but will it spare the euro?

ΠΗΓΗ: GUARDIAN

by Larry Elliott

There's a scene in The Lord of the Rings where the wizard Gandalf confronts the Balrog, a hellish monster, on a narrow bridge in the Mines of Moria. The battle ends with Gandalf smiting the bridge with his staff, sending the Balrog plunging into a fathomless abyss.

There's a twist to the tail, however. As the monster falls, one last swish of its whip curls round Gandalf's ankle and drags him down into the pit as well. Views may differ, in the context of the eurozone debt crisis, whetherGreece is Gandalf or the Balrog, but one thing is for certain; the risks of mutually assured destruction are high.

Both Greece and the hardline European countries demanding cast-iron assurances that they are not throwing good money after bad in a new €130bn (£108bn) bailout have the potential to shatter what, at best, is a fragile truce. The Greeks might decide they have had a bellyful, and that default and departure from the euro is preferable to endless austerity and the humiliation of colonial status.

IMF: Iceland's Unorthodox Policies Suggest Alternative Way Out of Crisis

IMF Survey online

November 03, 2011

• Iceland's unorthodox policies provide good test case
• Decision not to make taxpayers liable for bank losses was right, economists say
• Capital controls were necessary and are now seen as useful addition to policy toolkit

A

s policymakers continue to grapple with the problems facing the crisis-hit countries in the euro area and the clouded outlook for the global economy, attention has turned to Iceland, which three years ago saw its entire banking system crumble in just a few days.

Private creditors ended up shouldering most of the losses relating to the failed banks, and today Iceland is experiencing a moderate recovery. Unemployment is declining, and the government was able to return to the capital markets earlier this year.

“What was seen as a disaster for Iceland three years ago is increasingly being seen as good fortune with the passing of time. Icelanders may have lost their financial system but instead they were spared the burden of nationalizing private debt,” said Árni Páll Árnason, Minister of the Economy.

Just as Iceland’s financial crisis stands out in terms of its sheer scale, so does its unconventional path to recovery. “Iceland zigged when all the conventional wisdom was that it should zag,” Nobel Prize winner and New York Times columnist Paul Krugman said at a conference in Reykjavik, aimed at distilling the lessons of the crisis and discussing the challenges ahead.

Democracy Now: Ανταπόκριση από Αθήνα

Greece is being destroyed by 'respectable' fanatics

Homeless men in Athens. 'Europe is now offering to revive Greece by impoverishing it; to heal it by harming it.' Photograph: Oli Scarff/Getty Images

ΠΗΓΗ: Guardian

• • 
    Nick Cohen
  • The Observer, Sunday 19 February 2012

Greek democracy is being destroyed. Not by soldiers marching with insane slogans on their lips about the inevitable triumph of the German master race, international proletariat or global jihad, but by moderate men and women who think themselves immune to ideological frenzy.Greece's enemies are novel, but no less frightening for that: extremists from the centre ground; the respectable running riot.

Which ever way you cut it, Greece can't win. The EU "bailout" cannot perform the first function of a rescue and save the sufferer from suffering. The Germans, with Dutch and Finnish assistance, are pushing Greece into a death spiral. The EU demands that Greece cuts 150,000 public jobs over three years – the equivalent in terms of population of our government taking 800,000 jobs from the UK public sector. Greek politicians must also accept without a quibble a 22% cut in the minimum wage and further reductions in the welfare state.

Greece is in permanent recession. The economy shrank by 7% in the three months to December 2011. Tens of thousands of family businesses have gone bust. Europe is now offering to revive Greece by impoverishing it; to heal it by harming it. As Tacitus said of the Roman legions' earlier attempt to impose a European union: "They make a desert and call it peace."

ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ;

ΠΗΓΗ: CASSS

του Β. Βιλιάρδου

ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ; Δεν είναι απίθανο να οδηγείται «διατεταγμένα», υποθηκευμένη πια η Ελλάδα, μετά τη διεθνή τρομοκρατία και τη συνθηκολόγηση κάποιων κομμάτων, στη λεηλασία του δημοσίου και του ιδιωτικού πλούτου της – ερήμην των Πολιτών της δε, στη χρεοκοπία και στη δραχμή

“Κοινοβουλευτική δικτατορία θεωρείται εκείνο το πολίτευμα στο οποίο, τόσο η κυβέρνηση, όσο και η αξιωματική αντιπολίτευση, η συντριπτική πλειοψηφία της Βουλής δηλαδή, συνεργάζονται μεταξύ τους, συναποφασίζουν και ψηφίζουν μαζί νόμους, ενάντια στην κοινή Βούληση”  

“Η Ιστορία συνήθως επαναλαμβάνεται – όχι φυσικά γραμμικά, αλλά ούτε και με την ίδια μορφή. Στα πλαίσια αυτά, η Ελλάδα είναι ξανά αντιμέτωπη με τη Γερμανία – ενώ η κυρία Merkel “φαίνεται πως εγκυμονεί το νέο Hitler, εφαρμόζοντας τις μεθόδους του 3^ου Ράιχ”, κατά τις κατηγορίες του πρίγκιπα του Λιχτενστάιν (άρθρο).

Τα «μέσα» δε που έχει σήμερα στη διάθεση της, στη θέση των παλαιοτέρων (SS, Gestapo κλπ.), δεν είναι άλλα από την πανίσχυρη οικονομική της αστυνομία (ΣΔΟΕ), καθώς επίσης την ομοσπονδιακή μυστική υπηρεσία (άρθρο) –«όπλα» με τα οποία επεκτείνεται στο εξωτερικό, εγκαθιστώντας κάποιες βασικές δομές τους στις χώρες που καταλαμβάνει”.

Λαπαβίτσας: Να πάμε σε αθέτηση πληρωμών με επιστροφή στη δραχμή

Λαπαβίτσας: Να πάμε σε αθέτηση πληρωμών με επιστροφή στη δραχμή from Kouti Pandoras on Vimeo.


ΠΗΓΗ: Κουτί Πανδώρας

Ο καθηγητής Οικονομικών στο τμήμα Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, Κώστας Λαπαβίτσας μιλάει αποκλειστικά στο www.koutipandoras.gr για την αθέτηση πληρωμών που πρέπει να κάνει η χώρα μας και τις επιπτώσεις της, για τις προβληματικές ή ανύπαρκτες διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης, τα χρέη που υπάγονται στο Αγγλικό Δίκαιο και την αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας εκ των έσω.

Ο κ. Λαπαβίτσας εξηγεί ότι δεν υπάρχει εθνική χρεοκοπία και αναφέρεται στους μισθούς και τις συντάξεις που πληρώνονται αποκλειστικά από τον Έλληνα φορολογούμενο, την επιστροφή στη δραχμή και την ισοτιμία που θα έχει με το ευρώ, τις ενδεχόμενες αλλαγές στα δάνεια και τις εισαγωγές αλλά και στον εξορθολογισμό που πρέπει να υπάρξει στην ελληνική κατανάλωση.

Την αλήθεια ρε, την αλήθεια!!

ΠΗΓΗ: GREEK RIDER

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι :"Πρέπει να μειωθεί ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων".

Η αλήθεια: Η Ελλάδα μένει με λιγότερους δημοσίους υπαλλήλους από τον μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάτι που έχει ως συνέπεια σε μια περίοδο μεγάλων εθνικών κινδύνων να κινδυνεύουμε να μείνουμε με κακοπληρωμένες ένοπλες δυνάμεις, με απλήρωτους διπλωμάτες και με αφύλακτα σύνορα, μουσεία και δάση.  Ήδη είχαμε αποτέλεσμα ληστείες σε μουσεία που έχουν κόστος ένα PSI. Και αυτά είναι μόνο η αρχή, σε λίγο μπορεί να χάνουμε F-16 ή και εδάφη.

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι : "Αν βγούμε από το ευρώ η Ελλάδα δεν θα έχει επάρκεια ενέργειας και καυσίμων". 

Η αλήθεια:  Η Ελλάδα πριν λίγες μέρες έμεινε για ολόκληρα 8ωρα και 10ωρα χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, το ΙΡΑΝ είναι η τελευταία χώρα που μας δίνει πίστωση χωρίς να πληρώνουμε και απειλεί να μας κλείσει και αυτή τις στρόφιγγες. Παράλληλα διαβάστε τι δήλωσε χτες ο Τούρκος υπουργός ενέργειας (Γιλτίζ):

«Προχθές με κάλεσε στο τηλέφωνο ο Έλληνας ομόλογος μου και μου ανέφερε πως βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Με αυτά που μου ανέφερε συγκινήθηκα και δεν άντεξα, γι’ αυτό και την παράκληση του Έλληνα ομολόγου μου την έλαβα υπ’όψη μου και από το βράδυ ξεκινήσαμε και πάλι τη ροή του αερίου»

Και αυτά ΕΝΤΟΣ ευρώ.

Παράλληλα, πάλι εντός ευρώ, πολλές κατηγορίες πολιτών φτώχυναν τόσο πολύ που δεν έχουν όχι βενζίνη να βάλουν αλλά ούτε και να φάνε.

Επτά μύθοι για την κρίση του χρέους

ΠΗΓΗ: kouti pandoras

του Στέργιου Σκαπερδα

Το κείμενο παρουσιάζεται αυτούσιο συμπεριλαμβανομένων των παραπομπών.

Στις απόψεις που παρουσιάζονται στον ευρείας κυκλοφορίας ελληνικό Τύπο υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός λαθεμένων αντιλήψεων και μύθων σχετικά με τα αίτια και τις συνέπειες της κρίσης, καθώς και με τις πολιτικές τις διαθέσιμες για την καταπολέμησή της. Μερικές από τις αντιλήψεις αυτές αναπαράγονται συνειδητά από την κυβέρνηση και τον Τύπο παρ’ ότι ξέρουν πως δεν είναι σωστές. Ενώ κάποιες άλλες είναι κατά τα φαινόμενα απόψεις που συμμερίζονται τόσο κυβερνητικοί αξιωματούχοι όσο και η πλειοψηφία του Τύπου.

Πολλοί Έλληνες που δεν είναι οικονομολόγοι ή ειδικοί καταλαβαίνουν, συνειδητά ή ενστικτωδώς, ότι υπάρχει κάποιο σοβαρό πρόβλημα με την κυρίαρχη άποψη, αλλά δεν έχουν τις γνώσεις να επιχειρηματολογήσουν τεκμηριωμένα ενάντια σ’ αυτές τις αντιλήψεις. Επιπλέον, πολλοί που έχουν τις γνώσεις και θα μπορούσαν να το κάνουν είτε αυτολογοκρίνονται είτε δεν έχουν εύκολη πρόσβαση στον ευρείας κυκλοφορίας Τύπο.

Germany, Greece Quietly Prepare For "Plan D"

ΠΗΓΗ: zerohedge

For several weeks now we have been warning that while the conventional wisdom is that Europe will never let Greece slide into default, Germany has been quietly preparing for just that. This culminated on Friday when the schism between Merkel, who is of the persuasion that Greece should remain in the Eurozone, and her Finmin, Wolfgang "Dr. Strangle Schauble" Schauble, who isn't, made Goldman Sachs itself observe that there is: "Growing dissent between Chancellor Merkel and finance minister Schäuble regarding Greece." We now learn, courtesy of the Telegraph's Bruno Waterfield, that Germany is far deeper in Greece insolvency preparations than conventional wisdom thought possible (if not Zero Hedge, where we have been actively warning for over two weeks that Germany is perfectly eager and ready to roll the dice on a Greek default). Yet it is not only Germany that is getting ready for the inevitable. So is Greece.

From the Telegraph: "The German finance ministry is actively pushing for Greece to declare itself bankrupt and to agree a "haircut" on the bulk of its debts held by banks, a move that would be classed as a default by financial markets.Eurozone finance ministers meet on Monday to approve the next tranche of loans from the EU and the International Monetary Fund, designed to stave off national bankruptcy while the new Greek government puts the country's finances in order. But the severe austerity measures being demanded have caused such fury in Greece, and the cuts required are so deep, that Wolfgang Schäuble, theGerman finance minister, does not believe that any government would be able to implement them.

Πίσω από τις κάμερες όλοι ξορκίζουν την αποτυχία του PSI

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Μπαλή Κάκη

Χθες όλοι ήθελαν να πιστεύουν ότι στο Eurogroup της Δευτέρας όλα θα πάνε καλά. Ο διεθνής οικονομικός Τύπος ήταν γεμάτος δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία πολλαπλασιάζονται τα σημάδια προόδου προς την ολοκλήρωση της συμφωνίας για το δεύτερο δάνειο της Ευρώπης προς την Ελλάδα, η οποία με τη σειρά της θα επιταχύνει τη συμφωνία για την αναδιάρθρωση του χρέους με τη συμμετοχή ιδιωτών (PSI).

Οι αγορές πόνταραν στην αισιοδοξία, το χρηματιστήριο της Αθήνας έκανε πάρτι προεξοφλώντας τη συναίνεση στο δεύτερο ελληνικό «πακέτο». Αισιόδοξος εμφανίστηκε και ο Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Μόντι μετά την τηλεδιάσκεψη στην οποία συμμετείχε με την καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ και τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο. Το γραφείο του έβγαλε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία οι τρεις ηγέτες εκτιμούν ότι «η συμφωνία για την Ελλάδα μπορεί να ολοκληρωθεί στην επόμενη σύνοδο του Eurogroup».

DEMOCRACY DEFICIT IN AUSTERITY EUROPE

ΠΗΓΗ: New Left Project

A guest post by Houman Barekat*

Impasse.  The people of Greece continue to resist; the markets, media and politicians continue to insist that there is no alternative.  Something will have to give.  Whatever the solution, electoral democracy will have very little to do with it.  When the country’s erstwhile leader, Mr Papandreou, mooted a referendum on austerity measures, the idea was universally dismissed as manifestly untenable.  Markets and media alike responded with genuine alarm: it was the talk of a dangerous lunatic; Mr Papandreou had to go.  This tells us all we need to know about the prospects for representative democracy at such a time.

Not so long ago the UK had its own version of the Greek crisis.  In 1976, with the economy crippled by debt, the then Labour government was forced to impose a devastating austerity budget in return for a desperately needed IMF loan.  The measures resulted in the Winter of Discontent, and the Tories swept into power on a wave of anti-union sentiment.  It took Labour almost two decades to recover; the British left has arguably never recovered.  On that occasion, pragmatism won the day.  Anything less would have been unthinkable, and the radical alternative proposed at the time by Tony Benn - that Britain should reject the IMF, nationalise the North Sea oil and effectively ‘go it alone’ - would have turned Britain into an international pariah, a veritable ‘rogue state’.  Fresh from dismantling democracy in Chile, Dr Kissinger would have had his work cut out once more.