Διδάγματα από το '30 και το κίνημα ανέργων

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ

Kινητοποιήσεις ενάντια σε κλεισίματα εργοστασίων και κινήματα υπεράσπισης ανέργων διατρέχουν την ιστορία του συνδικαλιστικού κινήματος στη χώρα μας. Ποτέ άλλοτε όμως οι Επιτροπές Ανέργων δεν υπήρξαν η ραχοκοκαλιά ανάπτυξης και ενοποίησης του εργατικού κινήματος όπως συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του 1930, μια εποχή που έχει πολλές ομοιότητες με τη σημερινή.

Η μεγάλη οικονομική κρίση του 1929 είχε ως αποτέλεσμα την εκρηκτική αύξηση της ανεργίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Από το 1930 στην Ελλάδα άρχισαν να κλείνουν επιχειρήσεις. Η βιομηχανική παραγωγή και η οικοδομική δραστηριότητα μειώθηκαν, ενώ πολλά εργοστάσια λειτουργούσαν μόνο για κάποιους μήνες το χρόνο. Δεν ήταν μόνο η μείωση της απασχόλησης, τα χαμηλά μεροκάματα και η έλλειψη οποιασδήποτε πρόνοιας για τους ανέργους από την πλευρά του κράτους, αλλά περισσότερο η ανέχεια και το επιτακτικό ζήτημα επιβίωσης που δημιουργούσαν εκρηκτικές συνθήκες. Όποιος έχανε τη δουλειά του δεν μπορούσε καν να επιβιώσει. Οι φτωχοί άρπαζαν από τους φούρνους καρβέλια και το έβαζαν στα πόδια.

Η... δεξιά Ουγγαρία αντιστέκεται στο ΔΝΤ!

Πηγή:Το Ποντίκι, 5.8.2010
via Ανεμογκάστρι

Του Δημήτρη Καζάκη
οικονομολόγου - αναλυτή

Τι συμβαίνει με την Ουγγαρία; Τόλμησε να αγνοήσει το ΔΝΤ και να αψηφήσει τα «αιτήματα» των δανειστών της. Όπως έγραψε ο ανταποκριτής των Times του Λονδίνου (25.7), «οι κραυγές οργής αντηχούν από τις Βρυξέλλες έως την Ουάσιγκτον. Όπως οι πειθήνιοι σκλάβοι στον Πλανήτη των Πιθήκων, η Ουγγαρία ψέλλισε την απαγορευμένη λέξη: Όχι».

Αμέσως μετά τη διακοπή των συνομιλιών ΔΝΤ και Ε.Ε. με την κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία, λόγω του ότι ο τελευταίος αρνήθηκε κατηγορηματικά να συνεχίσει την πολιτική λιτότητας που απαιτούσαν οι δανειστές της χώρας του, οι δυσοίωνες προβλέψεις για την Ουγγαρία έδιναν κι έπαιρναν. Οι κατάρες του Υψίστου, οι λιμοί, σεισμοί και καταποντισμοί όλης της Υφηλίου επρόκειτο να επιπέσουν στον άμοιρο τόπο των δύστυχων Μαγυάρων, επειδή – άκουσον, άκουσον – τόλμησε η κυβέρνησή τους να αρνηθεί να υπακούσει στις άνωθεν και έξωθεν εντολές.

Buffett, Gates, Rockefeller and the Conscience of the Very, Very Rich

Πηγή: Counterpunch

By CARL GINSBURG

The Great Marginalization

Of all the farcical notions put forth during this time of high farce, casting America as “broke” places way up there on the list, as trillions of dollars are being stockpiled in the face of a national downsizing and its attendant growth in misery.  Here we sit, a captive national audience to the president’s seemingly daily farce, “We are all in this together”.

Instances of hoarding in U.S. history are many, but the current example stands out for its enduring quality, as Congress reaches deep into corporate pockets, with occasional forays into legislation of the extreme incremental variety.   Profits are up 41 percent since Obama’s election; yet half of American workers have suffered a job loss or a cut in hours or wages over the past 30 months--- hardly the recipe for togetherness.

More farce: that irresponsibility is the root of poverty, a stalwart theme in American political theater, with the latest reminder from Treasury Secretary Geithner in a New York Times op-ed this month, saluting Americans for “saving more” and “borrowing more responsibly”.  These instructions from the government’s top economic point man were imparted in the face of continued wage stagnation, high foreclosure rates and new forms of financial foolery.  

Τρία χρόνια μετά, οι αγορές ξανά κυρίαρχες του παιχνιδιού

Πηγή: Sofokleous 10

Πέρασαν τρία χρόνια από τότε που άρχισε να πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι μας... Και μόλις ενάμιση χρόνος από τότε που οι πιο λιγόψυχοι γέμισαν τις αποθήκες τους με εμφιαλωμένα νερά και κονσέρβες φοβούμενοι ότι η χρηματοπιστωτική καταστροφή θα οδηγούσε σε αναρχία... Και τι έγινε μετά; Πολύ απλά: τίποτα. Ή σχεδόν τίποτα. Οι αγορές (και οι τραπεζίτες) είναι ακόμα κυρίαρχοι του παιχνιδιού.

Ας θυμηθούμε λίγο τις μεγάλες διακηρύξεις των πολιτικών τον καιρό που το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα βρισκόταν στο χείλος της αυτοκαταστροφής του. Οι υποσχέσεις ήρθαν από τα αριστερά, από τα δεξιά και από το κέντρο – από τον Γκόρντον Μπράουν και τον Μπάρακ Ομπάμα, από το Νικολά Σαρκοζί και την Αγγέλα Μέρκελ, από τις κεντρικές τράπεζες και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Πακτωλός δισεκατομμυρίων για τις τράπεζες

ΠΗΓΗ: ΚΟΝΤΡΑ (6-8-2010)

Πόσο μακρινή μοιάζει η εποχή που το ΠΑΣΟΚ κατηγορούσε τη ΝΔ για το «πακέτο» στήριξης των τραπεζών ύψους 28 δισ. ευρώ! Και όμως, δεν έχει περάσει παρά μόνο ενάμισης χρόνος από τότε. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι πως στη διάρκεια αυτού του ενάμιση χρόνου, το κυβερνητικό -πλέον- ΠΑΣΟΚ όχι μόνο διαχειρίστηκε και μοίρασε στους τραπεζίτες το μεγαλύτερο μέρος (τα τρία τέταρτα) του «πακέτου» Αλογοσκούφη, αλλά και τριπλασίασε το ποσό! Ο Αλογοσκούφης μοιάζει ψιλικατζής μπροστά στον Παπακωνσταντίνου και ο Καραμανλής ιδιοκτήτης επαρχιακού μπακάλικου μπροστά στον Παπανδρέου.

Tην Πέμπτη 5 Αυγούστου, ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου ανακοίνωσε ένα ακόμη «πακέτο». Οι τραπεζίτες της Αθήνας θα μοιραστούν επιπλέον 25 δισ. ευρώ σε κρατικές εγγυήσεις. Δηλαδή, το ελληνικό κράτος θα εγγυηθεί τα ομόλογα που θα εκδώσουν οι τράπεζες, οι οποίες στη συνέχεια θα τα «παρκάρουν» στην ΕΚΤ για να πάρουν απ' αυτή ρευστότητα με χαμηλό επιτόκιο, ώστε να μην αναγκαστούν να καταφύγουν στη διατραπεζική αγορά, όπου τα επιτόκια «τσούζουν». Και τι θα γίνει αν οι τράπεζες δεν είναι σε θέση να αποπληρώσουν τα ομόλογά τους στην ΕΚΤ, στην τριετία που είναι κατά κανόνα η λήξη τους; Θα κληθεί να τα πληρώσει το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή ο σκληρά φορολογούμενος ελληνικός λαός! 

Νόμος...αναπτυξιακός για το κεφάλαιο

Πηγή: ΠΡΙΝ (1-8-2010)του Β. Γάτσιου

Δόθηκαν στη δημοσιότητα οι βασικές αρχές του νέου αναπτυξιακού νόμου. Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου που θα κατατεθεί στη βουλή την ερχόμενη εβδομάδα και αναμένεται να ψηφιστεί τέλος Αυγούστου- αρχές Σεπτέμβρη, νέα πρωτοφανή προνόμια δίνονται στο κεφάλαιο.

Συγκεκριμένα: Δικαίωμα ένταξης στο νόμο έχουν επενδυτικά σχέδια με ελάχιστο απαιτούμενο όριο επένδυσης 200.000 ευρώ. Δίνεται πλήρης απαλλαγή φόρου στις επιχειρήσεις για το σύνολο των κερδών μέχρι τη συμπλήρωση του ισόποσου της ενίσχυσης! Αυτό σημαίνει ότι μια επιχείρηση που θα επιδοτηθεί, π.χ. με 5 εκατ. ευρώ, τότε δεν θα πληρώσει φόρο ούτε ένα ευρώ για ισόποσα κέρδη!!!

Επίσης δίνονται και άλλου είδους προνόμια, όπως η επιδότηση του κόστους απασχόλησης των εργαζομένων, η επιδότηση κεφαλαίου, χρηματοδοτικής μίσθωσης και χρεολυσίων μακροπρόθεσμων δανείων. Τα επενδυτικά σχέδια ύψους μέχρι 3 εκ. ευρώ θα εγκρίνονται από τις περιφέρειες, ενώ για επενδύσεις μεγαλύτερου ύψους η έγκριση θα δίνεται από το υπουργείο οικονομικών. Σε ότι αφορά την αξιολόγηση των επενδύσεων σε ποσοστό 50% επί του συνόλου της βαθμολογίας θα υπολογίζεται η συμβολή της επένδυσης στην αύξηση της πολυπόθητης για το κεφάλαιο «ανταγωνιστικότητας», «εξωστρέφειας» και «ποιότητας». Ενώ κατά 30% θα συμβάλλει η «πράσινη επιχειρηματικότητα» και κατά 20% η αύξηση της απασχόλησης και της «ισόρροπης ανάπτυξης». 

«Αυτονόητα» και νεοφιλελεύθερα

Πηγή: Ελευθεροτυπία

του Ν. Κιάου

Η πρώτη φάση της πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση και των μέτρων που επιβάλλει φαίνεται πως πέρασε.

Το πακέτο περιλαμβάνει το Μνημόνιο, τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ενωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, το Ασφαλιστικό και το Εργασιακό. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό και συνοψίζεται στη λέξη «κατεδάφιση», διανθισμένο από την περίφημη διακήρυξη του ίδιου του πρωθυπουργού ότι τα μέτρα είναι άδικα αλλά αναγκαία.

Την ίδια ώρα ο ίδιος ο πρωθυπουργός της σοσιαλιστικής κυβέρνησης της χώρας και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς αναλύει στο εξωτερικό και διακηρύσσει μέτρα, «αναγκαία» κι αυτά κατά τη δική του έκφραση, τα οποία όμως κινούνται σε διαφορετική κατεύθυνση, ίσως σοσιαλιστική (!), αλλά αγνοώντας πλήρως την εσωτερική πολιτική του εδώ στην Ελλάδα, παραγνωρίζοντας τα μέτρα που πήρε, ξεπερνώντας τα όλ' αυτά.

Δεν μένει όμως ούτε σ' αυτές τις διακηρύξεις. Εδώ, μέσα στην Ελλάδα, έρχεται και ξεπερνά ή καλύτερα ανατρέπει τη λογική («φιλοσοφία» κατά τον κακόηχο χαρακτηρισμό ή προσδιορισμό) που συνόδευε την πολιτική και τα μέτρα.

Μιλάει για «επανάσταση του αυτονόητου», για έργο αλλαγών και ανατροπών. Και επιδιώκοντας ίσως να κινηθεί πάλι στη λογική τού «αντιεξουσιαστής στην εξουσία», κηρύσσει την επανάσταση των μεταρρυθμίσεών του.

Τα χαμηλά εισοδήματα πλήρωσαν τη μείωση του ελλείμματος

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Του ΑΓΓΕΛΟΥ ΚΟΥΡΟΥ*

Σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους η εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού αποτυπώνεται στον πίνακα:

ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 1^ΟΥ ΕΞΑΜΗΝΟΥ 2009-2010

Τακτικός Προϋπολογισμός	6/μηνο 2009	6/μήνο 2010	Μεταβολή 6/μήνου 10/09	Ετήσιος στόχος
1. Καθαρά έσοδα (α-β)	22.189	23.796	7,2	13,7
α. Έσοδα προ επιστροφών φόρων	24.639	26.062	5,8	12,7
β. Επιστροφές φόρων	2.450	2.266	-7,5	3,0
2. Δαπάνες (α+β)	34.557	30.129	-12,8	-5,5
α. Πρωτογενείς δαπάνες	27.945	24/398	-12,7	-5,4
Β. Τόκοι	6.612	5.731	-13,3	5,6
Π.Δ.Ε
3. Έσοδα	642	384	-40,2	59,6
4. Δαπάνες	6.140	3.695	-39,8	-4,0
5. Έλλειμμα (1-2+3-4)	17.866	9.645	-46,0	-39,5

Τα στοιχεία λοιπόν μας δείχνουν ότι για το πρώτο εξάμηνο Ιανουαρίου-Ιουνίου 2010, σε δημοσιονομική βάση, το έλλειμμα διαμορφώθηκε στα 9.645 εκατ. ευρώ από 17.866 εκατ. ευρώ στο αντίστοιχο διάστημα του 2009 και περιορίστηκε κατά 46% έναντι ετήσιου στόχου μείωσης κατά 39,5% με βάση το σύνολο των μέτρων που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής.

Η παθογένεια και το χρονικό της κρίσης

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

του Μπάμπη Δρακόπουλου*

Λένε πως η "οργή" είναι ίδιον όσων εκνευρίζονται υπέρ το δέον και μάλιστα ότι από ένα σημείο και ύστερα γίνεται "μπούμεραγκ". Λάθος! Η οργή είναι το αγνότερο των συναισθημάτων. Η οργή είναι το μόνο, ίσως, συναίσθημα που οι άνθρωποι του δίνουν ενίοτε και "μεταφυσικές" διαστάσεις: "Φωνή λαού... οργή Θεού"!, λέει ο λαός μας... Ποιος άραγε μπορεί να αμφιβάλλει πως η οργή είναι το "πρελούντιο" πριν να καταρρεύσουν Βαστίλλες...

Ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Πρέπει επιτέλους να πούμε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη!

Διανύουμε την τέταρτη δεκαετία από την κατάρρευση της χούντας των εθνοπροδοτών και το δικομματικό πολιτικό σκηνικό που απεργάστηκαν και επέβαλαν ερήμην του ελληνικού λαού οι αλήστου μνήμης Κωνσταντίνος Καραμανλής - Ανδρέας Παπανδρέου και τα ποικιλώνυμα ντόπια και ξένα κέντρα εξουσίας πνέει τα λοίσθια... Αιτία, οι παθογένειες του συστήματος και του δικομματισμού.

Η συμμαχία της μεγαλοαστικής τάξης με τον λεγόμενο μεσαίο χώρο, πάνω στην οποία στηρίχθηκε το μεταπολιτευτικό κοινωνικό και πολιτικό στάτους, βρίσκεται υπό κατάρρευση. Παρ' όλα αυτά, δεν διστάζουν οι πολιτικοί εκπρόσωποι αυτής της συμμαχίας (Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ και διάφοροι πρόθυμοι...), ακόμη και την τελευταία στιγμή, να προσπαθούν να τη... διασώσουν, έστω και αν χρειαστεί να μετατρέψουν σε ανδράποδα τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων.

Ταμπού παραμένει το τεράστιο κόστος των Ολυμπιακών Αγώνων

ΠΗΓΗ: tvxs

Κυριακή 21/02/2010

Κορυφώθηκε τις τελευταίες μέρες στο δημόσιο διάλογο η ατελείωτη «κολοκυθιά» για τις ευθύνες των διαδοχικών κυβερνήσεων στη σημερινή δημοσιονομική κρίση της χώρας. Ο Ιός του Σαββάτου από την «Ελευθεροτυπία».

Τελευταία αφορμή δόθηκε με την ανακοίνωση της κυβέρνησης ότι θα προτείνει τη συγκρότηση Εξεταστικής Επιτροπής που θα διερευνήσει τον τρόπο που δημοσιεύονταν (ή μαγειρεύονταν) τα επίσημα στοιχεία για την ελληνική οικονομία.

Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται για πρώτη φορά και ο τρόπος που μεθοδεύτηκε η είσοδος της Ελλάδας στην ΟΝΕ, κάτι που μέχρι σήμερα απέφευγαν τα δυο μεγάλα κόμματα, θεωρώντας ότι όπως και να 'γινε, καλώς έγινε.

Σ' αυτή την ανταλλαγή επιχειρημάτων ακούγονται περίπου τα πάντα. Και οι πάντες έχουν δίκιο. Γιατί βέβαια έχει δίκιο η κυβέρνηση όταν αποδίδει στις κυβερνήσεις Καραμανλή την παραποίηση των πραγματικών δημοσιοοικονομικών στοιχείων, αλλά από τη μεριά της έχει δίκιο και η Νέα Δημοκρατία όταν θυμίζει τη «δημιουργική λογιστική» των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ που προηγήθηκαν. Από την άλλη, η Νέα Δημοκρατία είναι λίγο δύσκολο να πείσει με το επιχείρημα ότι για «εθνικούς λόγους» δεν θα 'πρεπε να αποκαλυφθεί διεθνώς το πρόσφατο μαγείρεμα, εφόσον το ίδιο είχε κάνει κι εκείνη το 2004 με τη γνωστή απογραφή Αλογοσκούφη. Αλλά και η πρόταση Σαμαρά να αρχίσει ο έλεγχος από το 1981 δεν πείθει για τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει το επιτελείο του αυτή την κρίσιμη κατάσταση.

Η ΑΡΑΧΝΗ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ

Πηγή: Sofokleous10

του Β. Βιλιάρδου

Τα κέρδη των τραπεζών, οι αποδοχές στελεχών τους, ο μηχανισμός κερδοφορίας, οι γερμανικές συντάξεις, ο πίνακας με τα τεστ κοπώσεως των ιδρυμάτων, οι δυνατότητες της πολιτικής και οι υποχρεώσεις των πολιτών

Όπως έχουμε αναφέρει στο παρελθόν, μία από τις σημαντικότερες αιτίες της χρηματοπιστωτικής κρίσης, ήταν η εμφάνιση του ιού του «ετεροβαρούς ρίσκου» («ηθικός κίνδυνος» στην οικονομική θεωρία - ένας όρος προερχόμενος από τις ασφάλειες), σε μία «εκλεπτυσμένη» του παραλλαγή. Για να γίνει περισσότερο κατανοητή η σημερινή του εξέλιξη, ειδικά στο χώρο των τραπεζών, οφείλουμε να επαναλάβουμε ξανά ένα μέρος της προηγούμενης ανάλυσης μας:

“Η έννοια «ετεροβαρές ρίσκο» που χρησιμοποιούμε εμείς εδώ, αναφέρεται σε οποιαδήποτε κατάσταση, στην οποία ένα πρόσωπο αποφασίζει πόσο ρίσκο θα αναλάβει, ενώ κάποιο άλλο πρόσωπο πληρώνει το κόστος,όταν τα πράγματα δεν εξελιχθούν θετικά και καταλήξουν σε ζημίες. 

Απελευθέρωση και δημόσιο συμφέρον

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/08/2010

Η συζήτηση για την απελευθέρωση των επαγγελμάτων γίνεται με ισοπεδωτικό και λαϊκιστικό τρόπο. Αναμφισβήτητα υπάρχουν ορισμένα επαγγέλματα τα οποία λειτουργούν με αναχρονιστικό πλαίσιο. Η γενίκευση, ωστόσο, που επιχειρείται, προσβάλλει το δημόσιο συμφέρον.

Γιατί πρέπει να δημιουργηθούν ακόμη περισσότερα φαρμακεία, όταν η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ε.Ε. σε αναλογία φαρμακείων ανά κάτοικο; Δεν είναι γνωστό ότι η ανεξέλεγκτη ίδρυση φαρμακείων θα οδηγήσει σε νέα εκτόξευση των φαρμακευτικών δαπανών των ταμείων; Ήδη ανάμεσα στις άλλες αιτίες της υπερβολικής κατανάλωσης φαρμάκων είναι ο υπάρχων πληθωρισμός φαρμακείων.

Γιατί πρέπει να καταργηθούν τα γραμμάτια προείσπραξης της δικηγορικής αμοιβής; Δεν είναι γνωστό ότι από τα χρήματα της προείσπραξης συντηρούνται το Ταμείο Νομικών και οι δικηγορικοί σύλλογοι, ενώ το κράτος εισπράττει ένα αξιόλογο ποσό από φόρους, περίπου 40 εκατ. ευρώ ετησίως;

Διώκεται ό,τι αμφισβητεί τα μονοπώλια

Πηγή: Ριζοσπάστης

Αποκαλυπτικό το σκεπτικό με το οποίο βγαίνουν παράνομες οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων

Την ώρα που οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν ολομέτωπη επίθεση στα δικαιώματα και τις ανάγκες τους, στοχοποιείται το ίδιο το δικαίωμα του λαού να αντιστέκεται και να υπερασπίζεται ό,τι έχει κατακτήσει. Μόνο τους τελευταίους μήνες:

• 10/11/2009: Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά έκρινε παράνομη και καταχρηστική την απεργία των εργαζομένων στο λιμάνι του Πειραιά που αντιδρούσαν στην εισβολή των πολυεθνικών στο λιμάνι. Εγιναν απολύτως δεκτές οι αγωγές που κατέθεσαν τα Εμποροβιομηχανικά Επιμελητήρια Αθήνας, Πειραιά και Μεσσηνίας και 59 ακόμα επιχειρήσεις, αξιώνοντας την ποινικοποίηση του αγώνα. Στο σκεπτικό της δικαστικής απόφασης αναφέρεται ότι «μόνη η ασαφής και αόριστη αναφορά στον κίνδυνο απώλειας εργατικών θέσεων 700 εργαζομένων και η εργασιακή αβεβαιότητα που αυτοί βιώνουν, χωρίς διασύνδεση με ορισμένο συνδικαλιστικής φύσεως αίτημα, δεν αρκεί για τη νομιμοποίηση της επίδικης απεργιακής κινητοποίησης».

Δηλαδή, ουσιαστικά το δικαστήριο χαρακτήριζε μη επαρκή λόγο για να κάνει ένας εργαζόμενος απεργία το ότι χάνει τη δουλειά του. Η απόφαση του Πρωτοδικείου στηρίζεται στην εφετειακή απόφαση με αριθμό 258 του 2008 που είχε εκδοθεί με βάση τη «γραμμή» της κυβέρνησης της ΝΔ και χαρακτήριζε τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων το 2008 παράνομες και καταχρηστικές. Είχε κρίνει τότε το δικαστήριο ότι η ιδιωτικοποίηση δε... βλάπτει τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων και ότι τότε η απεργία τους έθετε «υπό αμφισβήτηση την συνταγματικώς κατοχυρωμένη ελευθερία της εργοδότιδος ΟΛΠ ΑΕ να χαράσσει η ίδια την επιχειρηματική πολιτική». Είχε μάλιστα αποφανθεί ότι η παραχώρηση του ΣΕΜΠΟ ήταν «απολύτως αναγκαία διά την ανάπτυξη και επιβίωση» του ΟΛΠ και η απεργία ήταν καταχρηστική «διότι επιδίωκε να εξαναγκάσει τον ΟΛΠ ΑΕ να εφαρμόσει άλλη επιχειρηματική επιλογή»!

ΑΚΤΟΠΛΟΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ

Πηγή: Ριζοσπάστης

Από το 2001, οπότε και άρχισε η σταδιακή «απελευθέρωση» των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών το εισιτήριο από Πειραιά για Ικαρία (οικονομικής θέσης) ήταν 8,50 ευρώ. Τώρα έφτασε τα 45,50 ευρώ, δηλαδή αύξηση (2001-2010) 435%. Για Σάμο από 10,27 ευρώ, τώρα είναι 50 ευρώ. Ποσοστό αύξησης 411%. Για Νάξο ήταν 8,50 ευρώ, τώρα είναι 38 ευρώ. Ποσοστό αύξησης 441%. Την ίδια στιγμή, οι εφοπλιστές αρνούνται ικανοποιητικές αυξήσεις στους ναυτεργάτες, με το επιχείρημα ότι δεν έχουν τα προσδοκώμενα κέρδη και, ταυτόχρονα, κατασκευάζουν τα πλοία τους σε ναυπηγεία του εξωτερικού, με επιχειρήματα όπως ότι τα μεροκάματα της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης Περάματος είναι μεγάλα.

Δηλαδή, εισπράττουν με το όλο και μεγαλύτερο κόστος μετακίνησης και αναψυχής, αλλά αρνούνται να δώσουν και καλά μεροκάματα και δουλειά. Γιατί; Γιατί η κατασκευή μεταφορικών μέσων και η λειτουργία θεωρείται «αυτονόητο» πως πρέπει να υποτάσσεται στην αύξηση των κερδών των πλοιοκτητών. Γιατί στον καπιταλισμό το «λογικό», λοιπόν, και το «εφικτό» μπαίνουν κάτω από την προκρούστεια κλίνη της λογικής και του νόμου της άρχουσας τάξης. Ομως, οι εργαζόμενοι έχουν το δικό τους δίκιο. Το δίκιο της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, των εργαζομένων, της νεολαίας, των γυναικών. Δίκιο διαμετρικά αντίθετο από αυτό των μονοπωλίων, γι' αυτό και η υπεράσπισή του προϋποθέτει τη σύγκρουση με την πολιτική που υπηρετεί τα μονοπώλια.

Θα μας βγάλουν όλους τρελούς!

Του Θανάση Καρτερού, για την ISKRA

Στην Ελλάδα του Παπανδρέου και της τρόικας δεν ζούμε μόνο έναν άγριο βιασμό δικαιωμάτων και εισοδήματος, που κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και στέλνει τους φτωχότερους στην αγκαλιά της απελπισίας. Δεν αντικρίζουμε μόνο καθημερινά το πρόσωπο της δικτατορίας των αγορών, στην πιο απεχθή μορφή του. Δεν αισθανόμαστε μόνο ντροπή για κείνους που έχουν εκλεγεί να προστατεύουν την κυριαρχία της χώρας, την αξιοπρέπεια τουλάχιστον των πολιτών της, και αντί γι' αυτό παραδίνουν τα πάντα στους Τοποτηρητές. Ζούμε μαζί με όλα αυτά και μια πρωτοφανή, ενορχηστρωμένη, οργανωμένη επίθεση εναντίον της λογικής μας.

ΤΟ ΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ

Της λογικής μας, μάλιστα. Πάνε να μας βγάλουν όλους τρελούς! Να μαςστερήσουν την κρίση, τη δυνατότητα να σκεφτόμαστε και άρα νααντιδρούμε. Να πετσοκόψουν τον εγκέφαλό μας, να τον υποβάλουν σε βαθιά πλύση, έτσι που από τη μια να περάσουν τα μέτρα τους και από την άλλη να βγάλουν συμπεράσματα για το πώς αντιδρούμε ως ινδικά χοιρίδια, για να εφαρμόσουν σε συνέχεια τα«επιστημονικά» συμπεράσματα του πειράματός τους και σε άλλους λαούς. Κι όποιος ακόμα πιστεύει ότι είναι υπερβολική η διαπίστωση, δεν έχει παρά να δει το λογικό και το παράλογο στον κόσμο της τρόικας που μας έχουν χώσει.

Πρόβλεψη - σοκ για ένα εκατομμύριο ανέργους

ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ (4-8-2010)

ΔΡΑΜΑΤΙΚΕΣ είναι οι εκτιμήσεις των επιστημονικών συνεργατών του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για την ανεργία. Οι προβλέψεις τους κάνουν λόγο για ένα εκατομμύριο ανέργους και ποσοστό που θα αγγίξει το 20% από το προσεχές φθινόπωρο και μέχρι το πρώτο εξάμηνο του 2011. 

Σημειώνεται ότι ο ΟΟΣΑ εκτιμά πως η ανεργία στην Ελλάδα θα ανέλθει το 2011 στο 14,3% και η Ευρωπαϊκή Ενωση στο 13,2%. Στα εκτιμώμενα ποσοστά της ανεργίας, σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ, θα πρέπει να προστεθεί και ποσοστό 6%, το οποίο αποτελεί την εποχική και προσωρινή απασχόληση (καταμετρώνται ως μη άνεργοι), καθώς και η λανθάνουσα ανεργία (μακροχρόνια άνεργοι που δεν ενδιαφέρονται για εργασία). Με βάση πάντως στοιχεία για την απασχόληση και την ανεργία που επεξεργάστηκε ο επιστημονικός συνεργάτης του ΙΝΕ Γ. Κρητικίδης, το πρώτο τρίμηνο του 2010, το εργατικό δυναμικό της χώρας υπολογίζεται σε 5.012.392, από τα οποία 4.425.625 είναι απασχολούμενοι, 568.767 είναι άνεργοι, ενώ το ποσοστό ανεργίας εμφανίζει αύξηση κατά 2,4 ποσοστιαίες μονάδες έναντι του 2009 (11,7% έναντι 9,3%). 

Περί συντεχνιών και άλλων δαιμονίων

Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου.

Το επιχείρημα κυβέρνησης και καθεστωτικών ΜΜΕ -που αποδείχθηκαν βασιλικότερα του βασιλέως στην επιχείρηση κοινωνικής απομόνωσης των ιδιοκτητών φορτηγών - είναι η γνωστή κοινοτοπία: «Δεν μπορεί μια συντεχνία να εκβιάζει την κοινωνία». Η ευκολία με την οποία χρησιμοποιείται, ως συκοφαντία, ένας όρος που συνδέεται με την αστική ανάπτυξη στην προκαπιταλιστική (και τουρκοκρατούμενη) Ελλάδα αποκαλύπτει, μεταξύ άλλων, και την ιστορική άγνοια ενός θεσμού -της συντεχνίας ή «σιναφιού», όπως ονομαζόταν- που βρίσκεται τόσο στο DNA του εγχωρίου καπιταλισμού, όσο και στην ιστορική εξέλιξη της συνδικαλιστικής οργάνωσης της εργασίας. Αλλά αυτό ας υποθέσουμε ότι είναι, απλώς, άγνοια.

Επί της ουσίας, η σύγχρονη πραγματικότητα των λεγόμενων κλειστών επαγγελμάτων που με τόση πρεμούρα θέλουν να απελευθερώσουν (από ποιον;) η τρόικα και η κυβέρνηση, εξυπηρέτησε δύο ανάγκες: πρώτον τις πελατειακές σχέσεις του μετεμφυλιακού κράτους που μέσα από τη διαδικασία αδειοδότησης πολλών επαγγελμάτων έλεγξε -ακόμη και πολιτικά- τη σύνθεσή τους (για δεκαετίες, ακόμη και το πιστοποιητικό φρονημάτων ήταν όρος για την απόκτηση μιας άδειας άσκησης επαγγέλματος). Και δεύτερον, τις ανάγκες του βιομηχανικού και εμπορευματικού κεφαλαίου που, προσανατολισμένο στο βραχυπρόθεσμο κέρδος, απέφευγε να επενδύσει σε κάθετη οργάνωση της παραγωγής και διακίνησης των αγαθών. Το παράδειγμα των Μέσων Μεταφοράς των αγαθών είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική περίπτωση εκχώρησης «δικαιοδοσίας» του κεφαλαίου σε άλλες ομάδες επαγγελματιών που κινούνται στα όρια μισθωτής εργασίας και μικροεπιχειρηματικότητας. Το numerus clausus αυτών των επαγγελματιών, από την άλλη, ήταν το «τυρί» για την αποδοχή της διπλής εξάρτησής τους αφενός από το κράτος και αφετέρου από τις μεγάλες επιχειρήσεις με τις οποίες συναλλάσσονται.

Τεστ αντοχής της κοινής... λογικής στην παραπαίουσα ευρωζώνη

Πηγή: Το Ποντίκι

Του Δημήτρη Καζάκη, Οικονομολόγου - αναλυτή

Χαράς ευαγγέλια για την Ελλάδα και την Ε.Ε. Τα «τεστ αντοχής» βγήκαν θετικά για όλες τις μεγάλες ευρωπαϊκές και ελληνικές τράπεζες. Για όλες εκτός από 7, μία ελληνική, μία γερμανική και πέντε ισπανικές. Όμως ακόμη κι αυτές οι 7 τράπεζες που απέτυχαν στα «τεστ» δεν χρειάζονται παρά μια κεφαλαιακή ενίσχυση για να αποτραπούν τα χειρότερα. Επομένως δεν πρέπει πια να ανησυχούμε για τίποτε. Αφού οι τράπεζες είναι υγιέστατες, όλα τα άλλα είναι ασήμαντες λεπτομέρειες.

Τι σημασία έχει αν η πραγματική οικονομία βυθίζεται όλο και περισσότερο σε μια μακροχρόνια ύφεση; Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρη την ευρωζώνη, η οποία έχει μετατραπεί – σύμφωνα ακόμη και με το ΔΝΤ – στο επίκεντρο της παγκόσμιας κρίσης.

Τι σημασία έχει αν η ήδη εκτεταμένη μαζική ανεργία εκτινάσσεται σε ακόμη πιο πρωτοφανή επίπεδα;

Τι σημασία έχει αν οι μισθοί, τα εισοδήματα και οι συντάξεις εξανεμίζονται μια διά παντός;

Τι σημασία έχει αν οι συνθήκες εργασίας και οι όροι απασχόλησης επιστρέφουν στις αρχές του προηγούμενου αιώνα;

Τι σημασία έχει αν ακόμη και η ίδια η παραδοσιακή κοινοβουλευτική δημοκρατία αντικαθίσταται από την υπερκρατική απολυταρχία των τραπεζών και των οργάνων τους στην Ε.Ε. και το ΔΝΤ;

Τι σημασία έχουν όλα αυτά, όταν οι τράπεζες είναι υγιείς; Αυτά τουλάχιστον ισχυρίζονται όσοι πληρώνονται για να κρατούν τον απλό κόσμο στο απόλυτο σκοτάδι. Από κοντά και η κυβέρνηση βγήκε να πανηγυρίσει ότι πετυχαίνει τους στόχους της ως προς το δημοσιονομικό έλλειμμα. Λες και το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας είναι το κρατικό έλλειμμα. Έφτασε μάλιστα ο υπουργός Οικονομικών να ισχυριστεί ότι η πρόβλεψη της «τρόικας» για 4% πτώση του ΑΕΠ της Ελλάδας στο τέλος του 2010, παραήταν απαισιόδοξη! Αν ο κ. υπουργός δεν μας είχε αποδείξει επανειλημμένα το πόσο άσχετος, κυνικός και ανάλγητος είναι, θα λέγαμε πως διαθέτει μια ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ. Μια και οι δηλώσεις του, εδώ και πολύ καιρό, μόνο ως αστειότητες μπορούν να εκληφθούν.

Μέγαλο πάρτι διαπλοκής στην πλάτη της ΔΕΗ!

Πηγή: Sofokleous10

Τρίτη, 03 Αύγουστος 2010

Επιχειρηματικό πάρτι δισεκατομμυρίων ελπίζουν να στήσουν στην πλάτη της ΔΕΗ ισχυρά συμφέροντα της ενεργειακής αγοράς, με απολήξεις στον εκδοτικό κλάδο και δη σε ισχυρά συγκροτήματα που βρίσκονται υπό μεγάλη πίεση λόγω της υπερχρέωσής τους, αξιοποιώντας κατάλληλα τις υποτιθέμενες «εντολές» της τρόικας για απελευθέρωση της ενεργειακής αγοράς με τεμαχισμό και εκποίηση χρυσοφόρων μονάδων της ΔΕΗ.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «S10», γνωστός μεγαλοκατασκευαστής που τα τελευταία χρόνια αναπτύσσει δραστηριότητες στην ενέργεια και διατηρεί στενές επιχειρηματικές σχέσεις με μεγάλο εκδοτικό συγκρότημα, είναι από τους πρώτους επιχειρηματίες που κινήθηκαν, πριν ακόμη ξεκαθαρίσει το τοπίο σχετικά με την απελευθέρωση της αγοράς, και στράφηκε σε ευρωπαϊκούς γίγαντες για να δημιουργήσει συμμαχία, με στόχο την εξαγορά μονάδων της ΔΕΗ.