Η δεύτερη πράξη υποτέλειας

ΠΗΓΗ: ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ

του Κ. Ευθυμίου, από το www.stasi.gr Στις 25 Μαρτίου – ημέρα συμβολική για την ανεξαρτησία της χώρας- ανακοινώθηκε η απόφαση στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τους αρχηγούς κρατών της ΕΕ. Σύμφωνα με αυτή, στις 23 Απριλίου –επίσης συμβολική ημερομηνία για την Ελλάδα – ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε την υπαγωγή της χώρας στον κοινό μηχανισμό ΔΝΤ και Ε.Ε. Το περίφημο «Μνημόνιο Συνεννόησης» που στις 6 Μαΐου έγινε και νόμος του κράτους, (Ν. 3845/2010) είναι λίγο πολύ γνωστό. Τα πρώτα σκληρά μέτρα έχουν ήδη αρχίσει να εφαρμόζονται και έπεται συνέχεια. Αυτό που έμεινε σχετικά στο απυρόβλητο είναι η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης» που στις 8 Μαΐου, ο υπουργός Οικονομικών και ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας υπέγραψαν εκ μέρους της χώρας με τους δανειστές της ΕΕ, προκειμένου να μας δανείσουν το ποσό των 80 δις ευρώ για τα επόμενα πέντε χρόνια. Για τη «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης»- που αποσιωπήθηκε πλήρως από τα ΜΜΕ- ακολουθήθηκε, κοινοβουλευτικά, μία αρκετά περίεργη πορεία.

Οκτωβριανή επανάσταση και σύγχρονη Αριστερά

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου πηγη ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ Έλεγαν για τη Σοβιετική Ένωση ότι ήταν μια χώρα με πολύ αβέβαιο… παρελθόν! Εννοούσαν, βέβαια, τις διαβόητες λευκές σελίδες της ρωσικής και σοβιετικής ιστορίας, με τον Τρότκσι, τον Μπουχάριν και τόσους άλλους μπολσεβίκους ηγέτες εξαφανισμένους από τα επίσημα εγχειρίδια. Από μια άλλη σκοπιά, όμως, κάθε χώρα, κάθε λαός και κάθε κίνημα έχουν «αβέβαιο», ευμετάβλητο παρελθόν. Οι άνθρωποι ατενίζουν αναγκαστικά το παρελθόν από την οπτική γωνία του παρόντος, αναδεικνύοντας εκείνες τις πλευρές που έχουν κάτι να τους πουν για τα πιεστικά ερωτήματα της εποχής τους. Κι όπως έλεγε ο μακαρίτης Ντανιέλ Μπενσαίντ, κάθε μεγάλο κίνημα είναι μια διαλεκτική ενότητα παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος, με το κέντρο βάρους να βρίσκεται στο παρόν. Το σκληρό παρόν της σημερινής, δίδυμης κρίσης- κρίσης του καπιταλισμού, κρίσης της Αριστεράς- μας υποχρεώνει να ξανακοιτάξουμε υπό αυτό το πρίσμα την κληρονομιά της Οκτωβριανής επανάστασης του 1917, η 93η επέτειος της οποίας έρχεται αυτές τις μέρες.

Για ένα παρατεταμένο κοινωνικό «αντάρτικο»

ΠΗΓΗ: Αριστερό Βήμα

Μια παρέμβαση του Γάλλου κοινωνιολόγου Φιλίπ Κορκόφ, μέλους του ΝΡΑ, με αφορμή το κίνημα εναντίον της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης

Αντιμέτωπο με τον απολυταρχισμό της πολιτικής επιστράτευσης και των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων, το γαλλικό κοινωνικό κίνημα εναντίον της αντιδραστικής μεταρρύθμισης Σαρκοζί, το οποίο παρακολουθεί με ενδιαφέρον και ελπίδα ολόκληρη η προοδευτική Ευρώπη, μπαίνει σε μια νέα, δύσκολη φάση μετά την αναμενόμενη επικύρωση του σχετικού νόμου από Βουλή και Γερουσία, την Τετάρτη. Σ’ αυτό το φόντο, αναπτύσσονται έντονες ζυμώσεις στους κόλπους της κοινωνικής και πολιτικής Αριστεράς για την επόμενη μέρα. Μια από τις πολλές, ενδιαφέρουσες απόψεις που κατατέθηκαν ήταν εκείνη του Φιλίπ Κορκόφ, κοινωνιολόγου και μέλους του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (ΝΡΑ), ο οποίος συνοψίζει ως εξής την κεντρική του ιδέα: «Αντί να εγκλωβιστούμε στο ‘όλα ή τίποτα’, γενική απεργία ή φθορά του κινήματος, ας ακολουθήσουμε το δρόμο ενός κινήματος μακράς διαρκείας, πολύμορφου και μετωπικού».

Αριστερά της ανατροπής

ΠΗΓΗ: ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ

Σήμερα η συνθήκη της κρίσης, της επίθεσης στα λαϊκά συμφέροντα και της ανατροπής όλων των κεκτημένων αποτελεί τεράστια πρόκληση για την Αριστερά. Ταυτόχρονα, όμως, τα προβλήματα στην εξέλιξη των αγώνων, τα εμπόδια στη συγκρότηση ενός νικηφόρου κινήματος, η αντιφατική κατάσταση των λαϊκών μαζών αποτυπώνουν και την υπαρκτή κρίση της Αριστεράς. Άλλωστε, ποια η κοινωνική χρησιμότητα της αριστεράς εάν δεν μπορεί σε μια κρίσιμη ιστορική στιγμή να αποτρέψει την συντριβή των στρωμάτων που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί; Και εάν η Αριστερά δεν μπορεί να το κάνει αυτό, τότε αναπόφευκτα και αυτά τα στρώματα θα της γυρίσουν την πλάτη.

Δεν θα καταφύγουμε σε ψυχοθεραπεία! Το δόγμα Πάγκαλου και η κατοχική προπαγάνδα

ΠΗΓΗ: Αριστερό Βήμα

του Θανάση Σκαμνάκη

Τα όσα μαζεμένα έχουμε ακούσει ως κοινωνία το τελευταίο διάστημα αν τα ακούγαμε σε παρελθούσες, όχι πολύ μακρινές, εποχές θα είχαν κάνει το σάπιο βασίλειο της Δανιμαρκίας μας να κλονίζεται συθέμελα. Σήμερα όμως λέγονται ανενδοιάστως και πολλαπλασιάζονται μέρα με την ημέρα. Δεν φτάνει να βρίζουμε όμως τον Παπανδρέου, τον Παπακωνσταντίνου τον Πάγκαλο και τους λοιπούς κατοχικούς κυβερνήτες που τα ξεστομίζουν. Ούτε να αναθεματίζουμε τους πρόθυμους δημοσιογράφους για την αναπαραγωγή και την εκλαΐκευση τους. Όλα αυτά δεν είναι παρά τα συμπτώματα μιας παθογένειας με βαθύτερες αιτίες μέσα στο σώμα της ελληνικής, και όχι μόνο, κοινωνίας. Κατά συνέπεια είναι απαραίτητο να αρχίσουμε μια πιο σοβαρή μελέτη, να συζητήσουμε γι’ αυτό, να αντιπαραθέσουμε απόψεις, να προκαλέσουμε πρωτογενή έρευνα, να προσανατολίσουμε μελετητές, γενικώς να μιλήσουμε επί της ουσίας. Προσωπικά πιστεύω πως η συσσώρευση εύφλεκτων υλικών στη συνείδηση, μπορεί τώρα να προκαλεί τρόμο στους ανθρώπους, και συνεπώς να οδηγεί σε ακινησία, μήπως ταραχτεί το μείγμα και εκραγεί, αλλά κάποια στιγμή, μια ανεπαίσθητη σχεδόν αφορμή θα φτάσει για να γίνει ένα μεγάλο μπαμ. Αλλά η αναμονή μιας τέτοιας ώρας δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να την υποδεχτούμε. Πολύ περισσότερο όταν σπαταλάμε τον καιρό μας, η Αριστερά, και η ριζοσπαστική και η μη, και η κοινοβουλευτική και η εξωκοινοβουλευτική, σε περίτεχνες αντιπαραθέσεις χωρίς πραγματικό αντίκρισμα, με πολύ έντονα τα στοιχεία της ατομικότητας. (Περί αυτού όμως χρειάζεται άλλο σχόλιο). 

Διεθνής Διάσκεψη εναντίον του μνημονίου κυβέρνησης- ΔΝΤ- Ε.Ε. Παρασκευή 15 και Σάββατο 16 Οκτωβρίου στο Πάντειο (αμφιθέατρο Σ. Καράγιωργα)

Διεθνής Διάσκεψη εναντίον του μνημονίου κυβέρνησης- ΔΝΤ- Ε.Ε.

Παρασκευή 15 και Σάββατο 16 Οκτωβρίου στο Πάντειο (αμφιθέατρο Σ. Καράγιωργα)

ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ

Με τη συμμετοχή Ελλήνων και ξένων αγωνιστών, στελεχών της Αριστεράς, οικονομολόγων, πανεπιστημιακών και πολιτικών διανοητών ξεκινά την Παρασκευή 15 Οκτωβρίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα) η διήμερη διάσκεψη που οργανώνουν το Αριστερό Βήμα  Διαλόγου και Κοινής Δράσης και η Πρωτοβουλία Καλλιτεχνών με τίτλο «Ανατροπή του μνημονίου! Αριστερή εναλλακτική λύση και σοσιαλιστική προοπτική».

Στόχος της διάσκεψης, η συμβολή στην επεξεργασία αριστερής εναλλακτικής λύσης  και στη λαϊκή συσπείρωση για την ανατροπή του μνημονίου και ευρύτερα των πολιτικών κυβέρνησης, Ευρωπαϊκής Ένωσης και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Αναλυτικά το πρόγραμμα του διημέρου έχει ως εξής:

H AΡΙΣΤΕΡΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ … ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ!

Πηγή: Αριστερό Βήμα

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Το ΠΑΣΟΚ τρέμει, πολύ φυσιολογικά, τις περιφερειακές εκλογές. Η βάση του πλήττεται άγρια από την κυβερνητική, δηλαδή την πολιτική της τρόικας, όπου μας παρέδωσε χωρίς καμία διαπραγμάτευση και στρατηγική. Ούτε οι Υπουργοί μπορούν να εξηγήσουν πώς η πολιτική που ασκούν κατ’ επιταγήν των ξένων, θα οδηγήσει τη χώρα σε κάποια διέξοδο, όχι σε μεγαλύτερες καταστροφές. Το μόνο τους επιχείρημα είναι ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος, για τη σωτηρία πρέπει πρώτα να πεθάνει ο άρρωστος! Η πολιτική τους κινείται στον αντίποδα του πολιτικού προγράμματος με το οποίο κέρδισαν τις εκλογές, συνιστά υφαρπαγή της λαϊκής εντολής. Στον ελληνικό λαό θάπρεπε, αυτοί που κυβερνούν εν ονόματί του, να δώσουν τουλάχιστο το δικαίωμα να αποφασίσει για την τύχη του!

Γιώργος Μανιάτης:Δεν πρόκειται να γίνουμε άλλο ενα κόμμα της Αριστεράς

πηγή: ΑΥΓΗ 25/7/2010
συνέντευξη στον Κ.Ζαγάρα

"Ούτε είμαστε, ούτε πρόκειται να γίνουμε άλλο ένα κόμμα της αριστεράς, ούτε έχουμε βλέψεις για οποιαδήποτε μορφή παραγοντισμού", υπογραμμίζει στην "Αυγή" της Κυριακής ο καθηγητής πανεπιστημίου και από τους πρωταγωνιστές στη συγκρότηση του "Αριστερού Βήματος Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς" Γιώργος Μανιάτης.

 Ο Γ. Μανιάτης σημειώνει πως το "Αριστερό Βήμα ανταποκρίνεται σε μια ανάγκη του κόσμου της αριστεράς" και θέτει ως στόχο της πρωτοβουλίας την κοινή δράση για την ανατροπή των μέτρων της Ε.Ε., του ΔΝΤ και της κυβέρνησης. Παράλληλα μιλάει για τις πρωτοβουλίες και τις δράσεις του "Αριστερού Βήματος", ενώ για την ανταπόκριση της ηγεσίας του ΚΚΕ στον διάλογο αναφέρει πως "περιμέναμε μια καλοπροαίρετη ανταπόκριση και επιζητούμε τη συμμετοχή της στον διάλογο".

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΧΡΥΣΗ, ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ

Πηγή: ΕΠΟΧΗ

Συνέντευξη του Α. Χρύση

18/7/2010

Η πρωτοβουλία μας δεν πέρασε απαρατήρητη, προκάλεσε αντιδράσεις

Η δημοσιοποίηση της πρωτοβουλίας για το διάλογο και την κοινή δράση της αριστεράς, πράγματι, δημιούργησε συζητήσεις, αντιδράσεις... Πολιτικά κόμματα και οργανώσεις της αριστεράς, αντιμετώπισαν μάλλον με αμηχανία τη διακήρυξη των ιδρυτικών μελών του Βήματος Διαλόγου. Ωστόσο, η πρωτοβουλία φαίνεται ότι έχει δυναμική. Στηρίζεται, άλλωστε, σε αυτό το γενικό αίτημα για την κοινή δράση των δυνάμεων της αριστεράς. Ο πανεπιστημιακός Αλέξανδρος Χρύσης, από τα ιδρυτικά μέλη της πρωτοβουλίας, μιλάει στην «Εποχή» για τις πρώτες αντιδράσεις, αλλά και για τους άμεσους στόχους του Αριστερού Βήματος Διαλόγου και Κοινής Δράσης.

Τη συνέντευξη πήρε

ο Πάνος Λάμπρου

Με αφορμή την κρίση έχουν εκδηλωθεί διάφορες ενωτικές πρωτοβουλίες. Η δική σας πρωτοβουλία σε τι διαφέρει;

Το Αριστερό Βήμα Διαλόγου και Κοινής Δράσης, όπως αποκαλείται πλέον η πρωτοβουλία μας, δεν ξεκίνησε ούτε ετεροπροσδιορίζεται από κάποιο κόμμα ή πολιτική οργάνωση της αριστεράς. Ξεκίνησε βέβαια, από ανθρώπους που μετέχουν στο κίνημα. Η προσπάθειά μας, έρχεται να συμβάλει στην ανάδειξη του κοινού και αδικαίωτου μέχρι σήμερα αισθήματος και αιτήματος του κόσμου της αριστεράς για ενότητα δράσης. Με δεδομένο πάντα ότι εμείς ούτε είμαστε, αλλά και ούτε φιλοδοξούμε να συγκροτήσουμε πολιτικό κόμμα...

ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ Διαλόγου και Κοινής Δράσης

Πηγή: ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

13 Ιουλίου 2010

Η περαιτέρω διεύρυνση της πρωτοβουλίας και ο προγραμματισμός των πρώτων δημοσίων παρεμβάσεών της ήταν το αντικείμενο της πρώτης ανοιχτής, γενικής συνέλευσης του Αριστερού Βήματος Διαλόγου και Κοινής Δράσης, το οποίο συγκροτήθηκε την περασμένη Τρίτη, 6 Ιουλίου, με τη δημοσιοποίηση έκκλησης 77 (ήδη, έχουν αυξηθεί σε 172) διανοουμένων, καλλιτεχνών, συνδικαλιστών και αγωνιστών του ευρύτερου αριστερού χώρου. Η συνέλευση πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα, 12 Ιουλίου, στην κατάμεστη αίθουσα του συλλόγου εργαζομένων της Τράπεζας της Ελλάδας και κατέδειξε την ευρύτατη ανταπόκριση της πρωτοβουλίας. Τις αμέσως επόμενες ημέρες, θα ανοίξει η διαδικασία συλλογής υπογραφών, χωρίς περιορισμούς, με τη δημιουργία ιστοσελίδας του «Αριστερού Βήματος», η οποία θα αποτελέσει και βασικό μέσο ανάπτυξης του διαλόγου. Παράλληλα, θα επιδιωχθούν συναντήσεις αντιπροσωπείας του «Βήματος» με όλα τα κόμματα της Αριστεράς.

Για τη διευκόλυνση της επικοινωνίας μεταξύ των συντελεστών του «Αριστερού Βήματος» και την οργάνωση των πρωτοβουλιών του, η συνέλευση όρισε ομάδα συντονισμού από τους: Νάντια Βαλαβάνη, Γιώργο Ζιόβα, Γρηγόρη Καλομοίρη, Γιώργο Μανιάτη, Ευτύχη Μπιτσάκη, Σπύρο Σακελλαρόπουλο και Αλέξανδρο Χρύση. Στο διάλογο παρενέβησαν, πλην των προαναφερθέντων, οι Διονύσης Τσακνής, Θανάσης Μπαρτζώκας, Κώστας Τζιαντζής, Κατερίνα Γεωργαντά, Παναγιώτης Σωτήρης, Θανάσης Καψαμπέλης, Δημήτρης Τσίτκανος, Δημήτρης Μπελαντής, Πέτρος Παπακωνσταντίνου, Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, Μιχάλης Βασιλάκης, Δημήτρης Σεβαστάκης και Σωτήρης Δημητρίου. 

Έκκληση για το διάλογο και την κοινή δράση της Αριστεράς

            Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση έχει σαρωτικές επιπτώσεις σ’ όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής. Στην οικονομία, στην πολιτική, στον πολιτισμό, στη συνείδηση. Η βίαιη αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων η κατάργηση κοινωνικών δικαιωμάτων και η ματαίωση των ονείρων και των προοπτικών της νεολαίας δεν είναι συγκυριακές επιλογές, όπως υποστηρίζει η κηδεμονευόμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά οργανωμένοι τρόποι μόνιμης υποβάθμισης της εργατικής τάξης και των εργαζόμενων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας.

            Σ’ αυτό το συνεχώς αυξανόμενο κλίμα αβεβαιότητας και ανασφάλειας η Αριστερά, κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική, οφείλει να αρθεί επιτέλους στο ύψος των περιστάσεων και να ανταποκριθεί στις ανάγκες των εργαζομένων. Ανάμεσα στους πολιτικούς χώρους της Αριστεράς υπάρχουν αναμφισβήτητες διαφορές, όπως, για παράδειγμα αυτές που αφορούν τη θέση της Ελλάδας στην ΕΕ, αλλά και οι σχετικές με τον τρόπο μετάβασης στο σοσιαλισμό, το περιεχόμενο και τη μορφή που αυτός θα έχει τον 21^ο αιώνα –ζήτημα που οπωσδήποτε πρέπει να διερευνηθεί και να συζητηθεί με συντροφικό τρόπο, σε μια περίοδο μάλιστα που η δομική κρίση του καπιταλισμού θέτει ‘επί τάπητος’ το στρατηγικό στόχο της σοσιαλιστικής εναλλακτικής. Σήμερα όμως αυτές οι υπαρκτές διαφορές γίνονται συχνά τροχοπέδη, στην πραγματική ανάγκη οργανωμένης αντίστασης του εργαζόμενου λαού απέναντι στην πιο αντιδραστική, αντιλαϊκή, ταξική πολιτική που γνώρισε η χώρα μας, τουλάχιστον στην εποχή της λεγόμενης «μεταπολίτευσης». Είναι ιστορικό καθήκον όλων των πολιτικών κομμάτων και οργανώσεων της Αριστεράς, ανεξαρτήτως του ειδικού τους βάρους, να βρουν εκείνα τα ζητήματα –και είναι πολλά- που μπορούν να οδηγήσουν σε ενότητα δράσης, ανταποκρινόμενα στις διαθέσεις των εργαζόμενων στρωμάτων, των ανέργων και της νεολαίας για συσπείρωση των δυνάμεων του κινήματος.