Νεοφιλελεύθερος λαϊκισμός για λεπτά αισθήματα

ΠΗΓΗ: Modern Age Pagan Stories

Μετά την κρίση του ’08 η νεοφιλελεύθερη αντίληψη ανα την υφήλιο άρχισε να κλονίζεται. Μεγάλο κομμάτι της σύγχρονης πολιτικής οικονομίας αντιλαμβάνεται την περίοδο που ζούμε τώρα σαν μια αναχώρηση από το νεοφιλελεύθερο status, χωρίς όμως σαφή προορισμό. Η περίοδος κρίνεται  σαν μεταβατική και η πολιτική οικονομία προσπαθεί να μαντέψει το επόμενο βήμα, φοβούμενη έναν αυταρχικό καπιταλισμό από την μία κι ένα κενό θεωρητικής σκέψης από την άλλη (θέμα που θα μας απασχολήσει συντόμως). Η οικονομική θεωρία, προσπαθεί επίσης να εκσυγχρονιστεί στα νέα δεδομένα, μετά την γύμνια, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, των οικονομικών μοντέλων που χρησιμοποιούνταν μέχρι στιγμής, μια προσπάθεια η οποία γίνεται ακόμα και από τις πιο νεοφιλελεύθερες οικονομικές σχολές.

Στην Ευρώπη πάλι, τα greek statistics ξαφνικά μετονομάζονται σε spanish statistics, τα τοξικά χρέη μεταφέρονται σιγά σιγά από τις ιδιωτικές στις κεντρικές τράπεζες, με επίφοβα αποτελέσματα, οι οικονομίες των γουρουνακίων αρχίζουν να έχουν ανταγωνισμό στον κατήφορο από αυτές των φράγκων, ενώ η ΕΚΤ μοιράζει απίστευτες ποσότητες χρήματος, ανατροφοδοτώντας μια φούσκα που μεγαλώνει όλο και περισσότερο, όλο και πιο επικίνδυνα. Μπορεί στο πολιτικό πεδίο η νεοφιλελεύθερη αντίληψη να αντιστέκεται ακόμα, μέχρι τις επόμενες εκλογές σε Παρίσι, Βερολίνο, αλλά στο θεωρητικό τουλάχιστον έχει αρχίσει να σωπαίνει παντού, τουλάχιστον με την μορφή που είχε μέχρι στιγμής.  

Το Εγώ, η θρησκεία και η οικονομία

Πηγή: Modern age, Pagan stories

Υπάρχει λανθασμένα η αντίληψη ότι το εκάστοτε οικονομικό σύστημα είναι αυτόνομο, ανεξάρτητο από τις κοινωνικές νόρμες  και μπορεί να λειτουργήσει μακριά από αυτές. Η αλήθεια όμως απέχει από αυτήν την αντίληψη, αφού το κάθε οικονομικό δόγμα γεννήθηκε, μεγάλωσε και ευδοκίμησε σε πολύ συγκεκριμένες κοινωνικές συνθήκες και αντιλήψεις, οπότε η αυτούσια μεταφορά του σε άλλες νόρμες και συμπεριφορές, εκτός από λανθασμένη, μπορεί να είναι και επικίνδυνη.

Υπάρχουν πάρα πολλές προσεγγίσεις επί του θέματος, οι οποίες παρουσιάζουν διαφορετικές πτυχές που επηρρεάζουν τα οικονομικά συστήματα, άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο. Η προσέγγιση που θα ακολουθηθεί εδώ, έχει να κάνει με την θρησκεία και το πως αυτή επηρρεάζει, όχι το σύστημα δικαίου μέσα στο οποίο γεννήθηκε το κάθε οικονομικό σύστημα, αλλά την σχέση της θρησκείας με το Εγώ και πως αυτή η σχέση αντικατοπτρίζεται στην εκάστοτε οικονομική λειτουργία.

Ο Αϊ-Γιώργης, ο Σόρος, κι ο καταραμένος όφις της διακύμανσης

Πηγή: Modern Age Pagan Stories

Κάθε μεγάλος παίκτης έχει μια στιγμή στην καριέρα του, που κάνει την υπέρβαση και για την οποία  περνάει και εδραιώνεται στην κατηγορία των superstars. Η στιγμή αυτή μπορεί να είναι οτιδήποτε. Μια κερδισμένη μάχη, μια ενέργεια με πολιτικό αντίκτυπο, ένα βραβείο Νόμπελ, ένα βραβείο Όσκαρ, ένα βραβείο Χρυσού Βατόμουρου, μια ντρίμπλα, ακόμα και το χέρι του «θεού». Ο Σόρος είχε κι αυτός μια τέτοια στιγμή, μια μεγάλη μάχη, όχι εναντίον κάποιου κοινού εχθρού, αλλά εναντίον ολόκληρης της Βασιλικής Κεντρικής Τράπεζας της Αγγλίας.

Ένα πολύ μικρό σύντομο ιστορικό για τον Σόρος. Ούγγρος, γιος εβραϊκής οικογένειας, ο οποίος σπούδασε πολιτική φιλοσοφία στο LSE, ώντας μαθητής ενός από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους του 20^ου αιώνα, του Popper. Ως φτωχός ασχολείται με οποιαδήποτε δουλειά του κάτσει, μέχρι του σημείου που αποφασίζει ότι τα χρηματοοικονομικά είναι αυτά που του ταιριάζουν περισσότερο, οπότε και αποφασίζει να δουλέψει σε τράπεζα. Μετά από κάποια χρόνια, πηγαίνει στην Νέα Υόρκη και γίνεται αναλυτής και trader στην Wall str. Εφαρμόζει μια θεωρία του δασκάλου του, στην αγορά και αρχίζει να επενδύει, για να δει αν λειτουργεί στην πράξη. Τελικά, συνηδειτοποιεί ότι είναι καλύτερος επενδυτής, παρά φιλόσοφος, οπότε το γυρνάει σε hedge funds. Ιδρύει μια δική του επενδυτική εταιρία και επιδίδεται στο θεάρεστο έργο του.

Σενάρια συνωμοσίας, ράδιο-αρβύλες και κους-κους

ΠΗΓΗ: los economicos alternativos

Αν και σε γενικές γραμμές, η κατεύθυνση εδώ μέσα δεν είναι πολιτική, η όλη παραφιλολογία που έχει ξεκινήσει με τον νέο αυτόν θίασο-κυβέρνηση, δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστη, αφού έχει και οικονομικές προεκτάσεις. Και το ζητούμενο δεν είναι του τι γίνεται εκ των έσω, αλλά πως αλλάζουν τα σενάρια στα έξωθεν. Μέσα στον ίδιο χώρο, με τους ίδιους πρωταγωνιστές, ο καθένας από το κοινό μοιάζει να βλέπει άλλη ταινία, οπότε ας αρχίσουμε να μιλάμε για τις πιο mainstream από τις ταινίες αυτές.

Πριν περάσουμε όμως σε σενάρια ας βάλουμε κάτω κάποια δεδομένα. Κατ’αρχάς στην ΕΕ αυτήν την στιγμή τα ηνία τα κρατάνε μονεταριστές (χαμηλός πληθωρισμός και κράτος με όσο το δυνατόν χαμηλότερο κόστος. Ανεργία; Τι είναι αυτό;) αρκετά απόλυτοι στα πιστεύω τους. Κι όταν λέμε στην ΕΕ εννοούμε γερμανία, γαλλία και ευρωπαϊκή επιτροπή. Στα γουρουνάκια τα πολιτικά συστήματα αρχίζουν να εξαφανίζονται, ενώ τα προγράμματα λιτότητας που ακολουθούν είναι εκ των ανω δοσμένα είτε επίσημα, είτε ανεπίσημα. Προοπτική επίλυσης δεν φαίνεται στον ορίζοντα, οπότε όλοι αρχίζουν να αναρωτιούνται τι σημαίνουν όλα αυτά. Έτσι αρχίζουν και τα σενάρια εκ των οποίων τα πιο βασικά είναι τα εξής:

Έλλειμμα ανταγωνιστικότητας κι εσωτερική υποτίμηση: Ψέματα και αλήθειες

Πηγή: los economicos alternativos

Π-

 Είναι αλήθεια ότι τα μεσογειακά γουρουνάκια έχουν πρόβλημα ανταγωνιστικότητας;

-          Είναι.

-          Είναι αλήθεια ότι για να την αυξήσουν πρέπει να κάνουν εσωτερική υποτίμηση;

-          Εφόσον θέλουν να παραμείνουν στην ευρωζώνη, είναι.

-          Άρα αναγκαστικά πρέπει να μειώσουν τους μισθούς τους. Σωστά;

-          Αυτό είναι το μεγαλύτερο ψέμα.

-          …! Μα ο Μίχας λέει εδώ κι εδώ ότι αυτή είναι η μόνη ουσιαστική και δίκαιη λύση.

-          Κι ο Μίχας τι είναι; Έχει σπουδάσει ή έχει κάποια σχέση με οικονομικά;

-          Όχι.

-          Ε, τότε;

-          Δηλαδή τι άλλο μπορεί να γίνει;

Φυλές οικονομολόγων

ΠΗΓΗ: http://loseconomicosalternativos.blogspot.com

Επειδή η αβάσταχτη ελαφρότητα της αυγουστιάτικης καθημερινότητας, με τα μπάνια του λαού και το folklore που τα συνοδεύει, την προσωρινή διάλυση των σκηνών στο Σύνταγμα, το ψήσιμο των νέων μέτρων και την φαιδρότητα της τεϊοδιασκεδάσεως (που αν λεγόταν Weed Party, θα ήταν πιο χαρούμενος, τουλάχιστον ο μισός πληθυσμός της γης) καταλήγει να είναι δις(α)βάσταχτη,  οπότε και η διάθεση εδώ είναι μακριά από καθημερινότητα, αλλά ελαφρύτερη των ελαφρυτέρων.

Το να θεωρείς ότι όλοι οι οικονομολόγοι είναι ένα και το αυτό, είναι εξίσου έξυπνο με το να θεωρείς ότι οι μουσικοί είναι όλοι βιολιστές σε κουαρτέτα μουσικής δωματίου, ότι οι σκηνοθέτες είναι όλοι παιδιά του Spielberg και τουLucas, ότι όλες οι χορεύτριες είναι μπαλαρίνες, ή, ότι η κβαντική φυσική είναι γραμμική συνέχεια της θεωρίας της σχετικότητας. Τα οικονομικά πήραν μορφή περί τον 16^ο με 17^ο αιώνα, οπότε, όπως είναι λογικό, έχουν περάσει από πάρα πολλά στάδια, με κοινό χαρακτηριστικό την αλλαγή θέσεων και αντιλήψεων, ακολουθώντας πάντα τις όποιες κοινωνικές αλλαγές (ο οικονομολόγος πρώτα κοιτάει αυτό που λειτουργεί σωστά στην πράξη και μετά ψάχνει να δεί αν λειτουργεί σωστά και στην θεωρία).