Οταν βήχει ο Ρομπόπουλος στην Αθήνα, πέφτουν ο Dow Jones στη Νέα Υόρκη και η ισοτιμία ευρώ-δολαρίου! Δημοσιογράφος μεγάλου αμερικανικού ειδησεογραφικού δικτύου πήρε δήλωση του βουλευτή, που έλεγε ότι θα καταψηφίσει το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, η δήλωση μεταδόθηκε και ο διευθυντής του, αργότερα μαζί με τα συγχαρητήριά του, του είπε ότι οι παραπάνω εξελίξεις με το ευρώ ήταν αποτέλεσμα αυτής της δήλωσης!
Το γεγονός αποδεικνύει το τεράστιο ενδιαφέρον που δείχνει για τις εξελίξεις στην Ελλάδα, σε σχέση με την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, το διεθνές οικονομικό περιβάλλον, όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και στην απέναντι του Ατλαντικού πλευρά. Η Ανγκελα Μέρκελ, μετά την προχθεσινή σύνοδο κορυφής, δήλωσε ότι σε μερικές μέρες θα ξέρουμε αν θα σωθεί το ευρώ και αναφερόταν στην κρίσιμη ψηφοφορία της Βουλής! Ξέρουν άραγε τη δύναμη της ψήφου που διαθέτουν ο κ. Ρομπόπουλος ή ο κ. Αθανασιάδης ή ο κ. Κουρουμπλής;
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ / Σώκος Π.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ / Σώκος Π.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011
Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011
Στην εποχή της ανυπακοής
ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία
Του ΠΑΝΟΥ ΣΩΚΟΥ
Η ανυπακοή ξεκίνησε σαν σύνθημα του ΚΚΕ.
Με την πάροδο του χρόνου όμως και όσο οι επιπτώσεις του Μνημονίου γίνονταν όλο και πιο δυσβάσταχτες, υιοθετήθηκε από πολλούς και σιγά σιγά έγινε έκφραση κοινωνικής αντίδρασης και διαμαρτυρίας που ξεπερνά κατά πολύ την εκλογική επιρροή του Κομμουνιστικού Κόμματος. Αρχισε από τη μη πληρωμή των διοδίων, επεκτάθηκε στη μη πληρωμή των εισιτηρίων στις αστικές συγκοινωνίες, στη μη πληρωμή των εισιτηρίων στα δημόσια νοσοκομεία και έπεται συνέχεια. Η κυβέρνηση επιχειρεί να απαξιώσει αυτή τη μορφή αντίδρασης, γι' αυτό μιλάει για τζαμπατζήδες που δεν σέβονται τις υποχρεώσεις τους απέναντι στο κοινωνικό σύνολο.
Είναι πολύ πιθανόν μεταξύ αυτών να βρίσκονται και τζαμπατζήδες, που βολεύονται λέγοντας ότι κάνουν αντίσταση. Ομως είναι μια μειονότητα. Οι πιο πολλοί βρήκαν στο κίνημα «δεν πληρώνω δεν πληρώνω» (σ.σ. είναι πάντα επίκαιρο το έργο του Ντάριο Φο) έναν αποτελεσματικό τρόπο να αντισταθούν εκεί που πονάει η κρατική εξουσία, στην είσπραξη χρημάτων.
Κυριακή 22 Αυγούστου 2010
Παραμύθι χωρίς δράκο η αναδιανομή του πλούτου
«Από Αύγουστο χειμώνα» λέει ο λαός, ειδικά φέτος κυριολεκτικώς και μεταφορικώς.
Θα είναι ιδιαίτερα βαρύς ο χειμώνας για τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους νέους και τους συνταξιούχους. Ο φετινός Αύγουστος έχει μια μελαγχολία συνάμα και οργή. Το βλέπεις στην περιορισμένη κίνηση, το ακούς στις συζητήσεις των ανθρώπων, το βλέπεις στο βλέμμα των εργαζομένων που δεν ξέρουν, επιστρέφοντας από την άδειά τους, αν θα συνεχίσουν να έχουν δουλειά και μέχρι πότε, το νιώθεις στην αγωνία των εργαζομένων στο Δημόσιο που δεν γνωρίζουν αν σε λίγους μήνες θα υποστούν μια ακόμα επιδρομή στον μισθό τους.
Και η ειδησεογραφία αμείλικτη, έστω και μέσα στην τηλεοπτική υπερβολή της, δεν σε αφήνει να ησυχάσεις ούτε στις λίγες δικές σου αυγουστιάτικες μέρες. Ο μύθος ότι ο Αύγουστος δεν έχει ειδήσεις για ακόμη μία φορά καταρρίπτεται. Είδηση δεν είναι ότι η ανεργία χτυπάει πλέον περισσότερους από 600.000 Ελληνες, ότι τον Ιούνιο απολύθηκαν 29.000 εργαζόμενοι, ότι η πιθανότητα να ξαναβρούν γρήγορα δουλειά είναι μηδαμινή; Και η ανεργία δεν χτυπάει πλέον μόνο τους νέους. Ανθρωποι με 25 και 30 χρόνια δουλειάς στην πιο παραγωγική ηλικία των 45-50 ετών και ταυτόχρονα στην περίοδο της ζωής τους που οι ανάγκες τους είναι αυξημένες, οδηγούνται στην ανεργία ή ζουν με την απειλή της ανεργίας. Κι έχεις και την κυβέρνηση να μιλάει για περικοπές με κοινωνική δικαιοσύνη και για μια κρίση που θα αποτελέσει την ευκαιρία για καλύτερο μέλλον. Αστεία πράγματα.
Πού είναι η δικαιοσύνη όταν στερείται ο πολίτης το δικαίωμα στην εργασία και στην αξιοπρεπή διαβίωση; Η κυβέρνηση το μόνο που κάνει είναι να επιχαίρει γιατί λέει ότι το έλλειμμα φέτος θα πέσει κάτω από τον στόχο που είχε βάλει. Σιγά το επίτευγμα! Ας όψονται οι εύκολες λύσεις των μεγάλων μειώσεων στους μισθούς και στις συντάξεις.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
