Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ / ΡΟΙΔΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ / ΡΟΙΔΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012

Παπαδήμος. Όπως Παπανδρέου Γ’


Ο πόνος του κ. Παπαδήμου για τον δικό μας πόνο…

Για φαντάσου. Τι ευγένεια και διακριτικότητα ορισμένοι άνθρωποι. Μία γλυκύτητα άνευ διπλωματικής σως, καθότι τεχνοκράτης, κι όμως –ενώ θα μπορούσε- δεν αναφέρθηκε στον δικό του πόνο, αλλά αποκλειστικά στον δικό μας.
Περί πρωθυπουργού κου Παπαδήμου ο λόγος. Φυσικά.
Λίγη υπομονή, καρτερικότητα, κυρίως ανεκτικότητα -το κυρίαρχο ζητούμενο και· όλα θα πάνε κατ’ ευχήν…
Ίσως και κατά διαόλου.
Ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (κομισιόν) στην Ελλάδα κ. Καρβούνης τόνισε ότι δεν έχει τεθεί θέμα μείωσης του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, ή κατάργησης του 13ου και 14ου μισθού, και…είπε ακόμη ότι «η απόφαση για τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα ανήκει στους κοινωνικούς εταίρους και την κυβέρνηση.» (!)

Σάββατο 18 Ιουνίου 2011

Ο Νέος υφυπουργός Οικονομικών είναι Κατά του Μνημονίου (!)

Σήμερα ορκίστηκε με το χέρι στο Ευαγγέλιο και ο κ. Παντελής Οικονόμου, υφυπουργός Οικονομικών, οι Αντι-Μνημονιακές θέσεις του, είναι γνωστές.
 

Να σας θυμίσω μερικές, διότι είναι πλέον υφυπουργός της δυναμικότερης και συνεπέστερης (σε λόγια και έργα) κυβέρνησης του Νεοελληνικού Κράτους, αξίζει τον κόπο…
Παντελής Οικονόμου: ένα μίνι ποτ-πουρί
Να καταγγελθεί το Μνημόνιο ζητά ο Παντελής Οικονόμου. Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, μιλώντας στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής, τόνισε ότι ο μόνος τρόπος για έξοδο από την κρίση είναι να μπορέσει η χώρα μας να καταγγείλει τη σύμβαση του Μνημονίου, καθώς όπως είπε «έχει φτιάξει ένα καταστροφικό πρόβλημα χρέους» και ο «λογαριασμός δεν βγαίνει».
«Το Μνημόνιο δεν είναι επιδεκτικό ούτε στην επικαιροποίηση ούτε στην αναθεώρηση, διότι δεν οδηγεί σε λύση. Έλυσε μεν το πρόβλημα του δανεισμού, αλλά έχει φτιάξει ένα καταστροφικό πρόβλημα χρέους. Υπήρχε πρόβλημα χρέους αλλά το έκανε μη διαχειρίσιμο. Η μόνη λύση την οποία μπορεί η κυβέρνηση να κάνει είναι να καταγγείλει την δανειακή σύμβαση και να ζητήσει ένταξη στον μηχανισμό στήριξης που προβλέπεται να ξεκινήσει να λειτουργεί το 2013» [RealNews]

Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2010

Πρώτα διαλύουμε, μετά επιδοτούμε (με άφθονα δισ.)


ΠΗΓΗ: ΡΟΙΔΗΣ
Αφού φτήνυναν το κόστος της εργασίας, ενθάρρυναν τις «ακριβές» απολύσεις. Τώρα… ενθαρρύνονται οι προσλήψεις με αδρή επιδότηση. Αυτό θα πει στην πράξη κοινωνική σοσιαλιστική πρακτική
Κυβερνητική βολίδα:
Από ΟΛΑ τα δελτία ειδήσεων: Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση έχει εξασφαλίσει ποσό 2,3 δισ. ως κίνητρα για να αυξηθούν οι θέσεις εργασίας. Άλλοι λένε 2,5 δισ. άλλοι 2,6 δισ. Διακόσια-τριακόσια εκατομμύρια πάνω, Διακόσια-τριακόσια εκατομμύρια κάτω, δεν χάθηκε ο κόσμος. Όταν είσαι Νορβηγία, ο πλούτος δεν κρύβεται.
Τα προγράμματα αυτά θα αφορούν στην ενίσχυση επιχειρήσεων για τη δημιουργία 200.000 νέων θέσεων εργασίας υπό τον όρο ότι οι ίδιες επιχειρήσεις θα διατηρήσουν άλλες 200.000 θέσεις εργασίας, δηλαδή αφορά σε 400.000 εργαζόμενους.

Αποτελειται η Επισημη Πολιτεια απο απατεωνες κ επιορκους;


Eρωτηματα που οσο δε βρισκουν απαντησεις απο την Επισημη Πολιτεια,θα αποδεικνυεται οτι η Επισημη Πολιτεια αποτελειται απο απατεωνες κ επιορκους.

Τα ερωτηματα εκφραστηκαν στο μπλογκ http://roides.wordpress.com/ 


1. Πότε θα δικαστούν οι κ.κ. Τσουκάτος και Μαντέλλης;

2. Πότε θα διευκρινιστεί το Πόθεν Έσχες του κ. Τσοχατζόπουλου το οποίο έχει καταγγελθεί από το 2004;

3. Γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν έχει μηνύσει τον κ. Τσουκάτο για συκοφαντική δυσφήμηση;

4. Γιατί δεν έχει δικαστεί ούτε ένας για τις υποθέσεις Siemens, Βατοπεδίου, φοροδιαφυγής, προμήθειες Νοσοκομείων, κλπ;

Τρίτη 24 Αυγούστου 2010

Το ΔΝΤ ειναι ελληνορθόδοξο;





Αφορολόγητη Εκκλησία και Υπερεξοπλισμοί στο απυρόβλητο


Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος
Κύριε Ροΐδη,
Παρακολουθώ με ενδιαφέρον την εργώδη πράσινη ανάπτυξη η οποία ξετυλίγεται μπροστά μας κάτω από την ηγεσία του («υπάρχουν λεφτά») «Έλληνος Στοχαστού» ΓΑΠ (θα επιμένω να ρωτάω πόσο κόστισε το σχετικό υμνητικό άρθρο του αμερικανικού Τύπου
 στα μυστικά κονδύλια του Υπ.Εξ. (Ασφαλώς πολύ λιγότερο πάντως από όσο οι Μακεδονομαχίες του μυστικοκονδυλιάρχη κ.Σαμαρά). 
Οσονούπω, σε κάποια φεγγάρια, θα ξεκινήσουν και οι πρώτες δίκες αυτών που λεηλάτησαν το Δημόσιο Ταμείο και η ανεξάρτητος ελληνική Δικαιοσύνη θα λάμψει δια μιαν ακόμη φοράν. Στο μεταξύ τα οικονομικά ελλείμματα καλύπτονται από τους άνεργους, τους ασθενείς των Νοσοκομείων, τους αδιόριστους εκπαιδευτικούς, τους συνταξιούχους, τους ειλικρινείς φορολογούμενους, τους κοινωνικά περιθωριοποιημένους, αυτούς που θα απολυθούν λόγω Καλλικράτη, αυτούς που θα απολυθούν χωρίς αποζημίωση κατόπιν προειδοποιήσεως, και τους μισθωτούς.

Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010

Δεξιοί αντιεξουσιαστές και αθλητικά παπούτσια


«…νέα ευνοϊκή ρύθμιση των βεβαιωμένων χρεών των εργοδοτών προς τα ασφαλιστικά Ταμεία, με εκπτώσεις έως 80%…»
Ω! διαφωνίες εσωκυβερνητικές υπουργών κι εκείνο το «δεν πρέπει να κουνάμε το δάχτυλο στους εργαζόμενους γιατί αυτοί θα μας επιστρέψουν τα πέντε» του συντρόφου υπουργού κ. Ρέππα στον οποίο έτυχε εκείνη τη στιγμή που τα ξεστόμιζε να βρίσκεται μπροστά και τηλεοπτικός φακός παίρνοντάς του ένα μεγαλοπρεπές αμερικάνικο πλάνο που λέμε κινηματογραφιστί. Θυμηθήκαμε το παλιό καλό πασόκ που προσφάτως ο πρωθυπουργός (επίσης) μας θύμισε με το «είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία». Πριν μερικά κυριακάτικα «Βήματα» η Τίνα Μπιρμπίλη καλοκαιριάτικα δήλωσε ότι «είναι μια αριστερή που ψηφίζει πασόκ» και πως «δεν είναι μέσα στο σύστημα». Ω! τις ηρωικές παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό προς τον σύντροφο Λοβέρδο μυριάδων συντρόφων βουλευτών -όλες έγιναν ευχαρίστως δεκτές. Το Αλβανικό μας έπος ζωντάνεψε με τη συντρόφισσα Βάσω Παπανδρέου να καταλαμβάνει άπαρτα οχυρά μαζί με 15 συντρόφους βουλευτές για τα δισεκ. € που χάθηκαν και συνεχίζουν να χάνονται στις ιερές προμήθειες των νοσοκομείων και…πάνω απ’ όλα ο σ. Καστανίδης να σώζει την τιμή του λαού ζητώντας με μπρίο (έπειτα … καταλάγιασε) εκλογές για «δημοκρατική νομιμοποίηση»…

Δευτέρα 5 Ιουλίου 2010

Προς υπεράσπιση του ΠΑΜΕ στα λιμάνια [2]

Εάν η κατακερματισμένη παραταξιακά Αριστερά γνώριζε πόσο πολύτιμο και αναντικατάστατο υλικό, είναι το τρόχισμα του Λόγου…

Τόνοι μελάνι ξοδεύτηκαν και συνεχίζουν να ξοδεύονται για την «βάρβαρη, απολίτιστη, εθνικά προδοτική» (αλλά άριστα οργανωμένη) ως προς τον τουρισμό μας, η παρουσία των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ στα λιμάνια κι όμως, το μελάνι, το ευγενές αυτό υλικό όπου αποτυπώνεται η αξιοπρέπεια της ανθρώπινης δραστηριότητας, ούτε σταγόνα αυτού του υλικού δεν έσταξε στο λευκό δημοσιογραφικό χαρτί για την καταρράκωση της όποιας ηθικής και οικονομικής τάξης για τα σκανδαλώδη προνόμια των εφοπλιστών. Πόση από την υποτιθέμενη ή πράγματι υπάρχουσα λογική ή ηθική της γραφής είναι δυνατόν να διασωθεί υπό το καθεστώς του στρεβλού και νόθου «προφορικού πολιτισμού» που μας κυκλώνει, ενός «προφορικού πολιτισμού» που δεν έχει καμία σχέση με αυτόν που νοσταλγούμε…[…] Εκατομμύρια εκατομμυρίων λέξεις εκπέμπονται κάθε μέρα, αστόχαστες και άμουσες στη συντριπτική τους πλειονότητα, ενώ δεν λείπουν ανάμεσά τους και οι λέξεις-γρυλίσματα• στα γρυλίσματα άλλωστε και στο στυλ του μαγκίτη ειδικεύονται όσοι δεσπόζουν στα ερτζιανά, και οι οποίοι δεν είναι απλώς περισσότερο αναγνωρίσιμοι και από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή της κυβέρνησης, αλλά και ισχυρότεροι.[1]
Εάν η κατακερματισμένη παραταξιακά Αριστερά γνώριζε πόσο πολύτιμο και αναντικατάστατο υλικό, είναι το τρόχισμα του Λόγου, τη βαρύτητα έστω μίας φράσης, μία λέξης, θα είχε στη διάθεσή της το ουσιαστικότερο όπλο κατά της οποιασδήποτε εκπεμπόμενης βαρβαρότητας που «στοργικά» τυλίγει το κάθε βήμα της ανθρώπινης υπόστασης και της κοινωνίας της. «Η αριστερά δεν έχει την παραμικρή γαμημένη ιδέα για τον κόσμο μέσα στον οποίο ζει» (Ζοζέ Σαραμάγκου, «Το Τετράδιο», Καστανιώτης).

Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010

Προς υπεράσπιση του ΠΑΜΕ στα λιμάνια [1]

«Η στάση του ΠΑΜΕ τους τελευταίους μήνες προκαλεί ζημιά στην πατρίδα… »[Ν. Χατζηνικολάου, δημοσιογράφος]


Γιατί μπορεί να είμαστε άστεγοι της Αριστεράς, άτιμοι συκοφάντες δεν θα γίνουμε ποτέ. Γιατί δεν είναι του γούστου μας η ίδια κακόγουστη και συνεχώς επαναλαμβανόμενη Άρια από όλα τα έντυπα και τηλεοπτικά μέσα. Γιατί η έντεχνα διαμορφωμένη γνώμη της πλειοψηφίας μας κάνει καχύποπτους. Γιατί δεν έχουμε εμπιστοσύνη στη γνώμη που ασπάζεται αβίαστα η πλειοψηφία γενικώς. Γιατί 9 στα 10 bestsellers είναι κακή λογοτεχνία. Γιατί δεν χρειάζεται να συμφωνούμε με όλες τις απόψεις και τακτικές του ΠΑΜΕ για να το αντιμετωπίζουμε με εντιμότητα. Γιατί το ΠΑΜΕ αποδεικνύεται ως το μοναδικό ανάχωμα στη λαίλαπα που σαρώνει αυτήν την εποχή τον τόπο. Γιατί η Δικαιοσύνη στην περίπτωση του ΠΑΜΕ κινείται με ταχύτητα φωτός ενώ με βατοπέδια, ομόλογα, ζήμενς, χρηματιστήρια κ.α. κινήθηκε με τον ρυθμό αγχωμένης διαβητικής χελώνας.

Παρασκευή 11 Ιουνίου 2010

Η Ελλάδα ειναι μόνο η αρχή

απο ''ΡΟΙΔΗΣ ΕΜΜΟΝΕΣ''
Εντός των πλαισίων μιας δημοκρατικής ρητορείας, διαπιστώνουμε ότι:
«…Οσο λιγότερα χρήματα δαπανηθούν από το δημόσιο σε κοινωνικά προγράμματα τόσο περισσότερα χρήματα «διάσωσης» θα καταβληθούν στις τράπεζες για τις εκθετικά αυξανόμενες επισφαλείς απαιτήσεις τους, οι οποίες στο τέλος δεν θα είναι δυνατόν να καταβληθούν. Είναι αναπόφευκτο ότι τα δάνεια και τα ομόλογα θα χαθούν στη συνήθη αναταραχή της πτώχευσης…» [Michael Hudson μτφρ. «Ιός» ]
Ήδη από το 1998 με τις ωμές δηλώσεις του Tietmeyer, προέδρου της Bundesbank είχε επισημανθεί (με ικανοποίηση) ως εξέλιξη η σταδιακή μετατόπιση και παραίτηση των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων από τις θεμελιώδεις εξουσίες λήψης των αποφάσεων μεταβιβάζοντές τες στους «νομισματικούς εμπειρογνώμονες», πρόκειται για πολιτική η οποία προκρίνει το «μόνιμο δημοψήφισμα των αγορών» σε σχέση με το πιο αυτονόητο «δημοψήφισμα της κάλπης»[1], στο οποίο όμως οι συμμετέχοντες είναι αναρμόδιοι. Πιο κυνικά δεν θα μπορούσε να λεχθεί.

Τρίτη 11 Μαΐου 2010

Mέτρα που είχαν προαποφασιστεί… (με, ή χωρίς κρίση)


 μέτρα συγκεκριμένα για ασφαλιστικό, περικοπές μισθών, ελαστική εργασία κλπ.
- μέτρα αόριστα ή κατά καιρούς «έκτακτα» για τις μεγαλοεπιχειρήσεις.
- μέτρα θεωρητικά δια επίσημων δηλώσεων πολιτικών αρχηγών για τα λαμόγια, τα τρωκτικά της εκάστοτε εξουσίας.

Το παραπάνω μότο ή υπότιτλος ή εισαγωγή, είναι εν ολίγοις το «νέο κοινωνικό συμβόλαιο» που ανακοινώθηκε και συνεχίζει να ανακοινώνεται με ρυθμούς σταθερούς, επαναλαμβανόμενους. Κλασική η συμπεριφορά της Ενοχής.
Η ανακοίνωση για να «σωθεί» η εθνική οικονομία, είναι ουσιαστικά η διαφήμιση της ύφεσης, της μείωσης των δημοσίων δαπανών και η άνοδος του δημοσίου χρέους στο 150% του ΑΕΠ στο τέλος της τριετίας ή τετραετίας. Μετά από αυτή την περίοδο και με βάση τα λόγια του πρωθυπουργού στη βουλή, η «Ελλάδα θα αναγεννηθεί» -όπως ο φοίνικας από τις στάχτες του
- Τι κι αν ο πρόεδρος της ΠΟΠΟΚΠ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής) κ. Θανάσης Τσακανίκας, αλλά και τόσοι άλλοι δηλώνουν ότι «το πρόβλημα της κοινωνικής ασφάλισης είναι πρόβλημα πόρων και όχι πρόβλημα υψηλών παροχών. Άλλωστε- όπως ο ίδιος παρατηρεί- το 65% των συνταξιούχων λαμβάνουν συντάξεις κάτω από 700 ευρώ».
- Τι κι αν η ασυνέπεια του κράτους στη χρηματοδότηση του συστήματος με βάση τις θεσμοθετημένες υποχρεώσεις του, δηλαδή τριμερή χρηματοδότηση 1% του ΑΕΠ για το ΙΚΑ κ.λπ., οδήγησε το χρέος του Δημοσίου προς τα Ταμεία στις 31/12/2009 στο ύψος των 7 δισ. ευρώ, ενώ μόνο η οφειλή για το ΙΚΑ ήταν 5,6 δισ. ευρώ. Δηλαδή το ίδιο το επίσημο Κράτος συνέβαλε σε αυτό το χάλι. Τυχαίο;


Παρασκευή 7 Μαΐου 2010

Οπερα μπούφα=Σαμαράς κατά ΔΝΤ

     απο  ''Ροΐδη Εμμονές''


«άφετε αυτούς, οδηγοί εισίν τυφλοί τυφλών, τυφλός δε τυφλόν εάν οδηγή, αμφότεροι εις βόθυνον πεσούνται».
Ματθ. 15,14

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος
Kύριε Ροΐδη,

Ο κ. Σαμαράς δεν συμφωνεί με την υπαγωγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ. Έχοντας εξασφαλίσει πως αυτό θα γίνει, αντιδρά εκ του ασφαλούς για να μπορέσει αύριο να αποτελέσει την εναλλακτική λύση όταν αποχωρήσει ο ΓΑΠ. Ο τελευταίος τον διευκολύνει αρνούμενος να δεχτεί πως η ψήφιση μιας τόσο κεφαλαιώδους σύμβασης που εκχωρεί εθνική κυριαρχία σε ξένες δυνάμεις δεν μπορεί να κυρωθεί με 151 ψήφους σαν νυκτερινή τροπολογία στο νομοσχέδιο περί προστασίας των εγχωρίων οπωρολαχανικών.
Ο ίδιος ο κ. Σαμαράς κοπτόμενος υποτίθεται για τη μη ψήφιση της σύμβασης δεν θέτει θέμα αυξημένης πλειοψηφίας όπως προβλέπει το Σύνταγμα. Έχουμε λοιπόν μια υποκριτικά κοινωνική και πατριωτική Δεξιά, σοσιαλιστικότερη από το ΠΑΣΟΚ, που ενώ θέλει το ΔΝΤ για να διασώσει το τραπεζιτικό σύστημα στο οποίο ολόψυχα ανήκει, κάνει πως δεν το θέλει. Η Δεξιά των κ.κ. Ψωμιάδη, Μανώλη, Καμμένου, κόκκινου Πάνου και Σαμαρά, πείθει μόνο τους ηλίθιους και τους υποκριτές.