Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ / Λαπαβίτσας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ / Λαπαβίτσας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 24 Μαΐου 2012

Lapavitsas: It is in Greece’s interest to leave the euro



ΠΗΓΗ: FT
By Costas Lapavitsas


Greek politics is splitting into two camps to contest the coming election, one led by the rightwing New Democracy, the other by the leftwing Syriza. Both insist Greece must stay in the eurozone, even though New Democracy accepts the bailout programme, while Syriza rejects it. Yet harsh reality is now imposing itself. If Greece stays in the eurozone, it will die a slow death. If it leaves, it will go through a crisis, but will also have the opportunity to recover and reshape its society.
The eurozone crisis has little to do with fiscal incompetence in Greece or elsewhere. Its true cause is cumulative loss of competitiveness by peripheral countries as unit labour costs kept rising relative to the core. Large current account deficits resulted for the periphery, mirrored by surpluses for the core. Debts piled up as deficits were financed by borrowing abroad and as domestic banks expanded lending. There is an unbroken thread running from vast peripheral debt to frozen unit labour costs in Germany. 

Κυριακή 22 Απριλίου 2012

Διάλογος: Για ποια Ευρώπη;Κώστας Λαπαβίτσας- Μισέλ Ισόν (β΄)




Μια αριστερή στρατηγική για την Ευρώπη[1]
Απάντηση  στον Μισέλ Ισόν 
Του Κώστα Λαπαβίτσα*

1. Κρίση και λιτότητα
 Οι ρίζες της αναταραχής   στην Ευρώπη βρίσκονται  στην παγκόσμια κρίση που άρχισε το 2007. Για να το θέσουμε συνοπτικά, η πτώχευση της Lehman Brothers το Σεπτέμβρη του 2008 δημιούργησε  μια τραπεζική κρίση, που οδήγησε σε παγκόσμια  ύφεση.  Οι Ευρωπαϊκές οικονομίες χτυπήθηκαν  από τις εξαγωγές που κατέρρεαν  και την σύναψη πιστωτικών συμβάσεων.   Το χειρότερο απεφεύχθη μέσω της κρατικής παρέμβασης, εν μέρει με τη στήριξη των τραπεζών, εν μέρει με την διατήρηση  της συνολικής ζήτησης . Αλλά η κρατική παρέμβαση οδήγησε στο επόμενο και σοβαρότερο στάδιο της κρίσης, αυτό του δημόσιου χρέους. Και όσο η κρίση του δημοσίου χρέους γίνονταν βαθύτερη, τόσο απειλούσε με την αναθέρμανση της τραπεζικής κρίσης.
Δε μπορεί να μην τονισθεί , ωστόσο, ότι ο συγκεκριμένος χαρακτήρας και η αγριότητα της  Ευρωπαϊκής αναταραχής  οφείλονται  στην νομισματική ένωση . Το ευρώ έδρασε σαν διαμεσολαβητής  για την παγκόσμια κρίση στην Ευρώπη. Από την σκοπιά της Μαρξιστικής θεωρίας, αυτό δεν είναι έκπληξη, μια και το ευρώ είναι μια μορφή παγκόσμιου χρήματος και όχι μόνο ένα κοινό  νόμισμα . Το ευρώ είναι σχεδιασμένο να ενεργεί σαν μέσο πληρωμής και σαν απόθεμα στην παγκόσμια αγορά , ή, στην τρέχουσα γλώσσα των επίσημων οικονομικών, σαν εφεδρικό νόμισμα.  Εξυπηρετεί τα συμφέροντα των σημαντικότερων κρατών  που το ελέγχουν, εξίσου καλά με τις ευρύτερες οικονομικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις που  το προωθούν  διεθνώς. Αλλά, με το  ίδιο σκεπτικό, το ευρώ αποκρυσταλλώνει τις τάσεις  και ανισορροπίες του Ευρωπαϊκού καπιταλισμού, δρώντας σαν επίκεντρο της κρίσης. Αυτό αποτελεί  κλασσικό χαρακτηριστικό  του παγκόσμιου χρήματος, από τότε που ο χρυσός έπαιζε αυτό το ρόλο και υπαγόρευε  το ρυθμό  της κρίσεων μέσα απ’ το δικό του απόθεμα εισροής και εκροής κεφαλαίων.

Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2011

The eurozone is tearing itself apart


ΠΗΓΗ: CNN 
by Costas Lapavitsas

Editor's note: Costas Lapavitsas is Professor of Economics at the School of Oriental and African Studies, University of London, and a member of Research on Money and Finance (RMF). He is the lead author of the new RMF report 'Breaking Up? A Route Out of the Eurozone Crisis'
Costas Lapavitsas(CNN) -- The eurozone crisis has truly engulfed Italy -- but is it because the country is insolvent or simply unable to access funds easily in the financial markets?
If Italy is solvent, a distinction can perhaps be drawn between it and the countries surviving on bailout funds from Europe and the International Monetary Fund -- Greece, Portugal and Ireland. The solution, in this case, would be for the European Central Bank to provide cheap liquidity -- loans, effectively -- to the Italian government for a limited period of time. The markets would then be pacified and the crisis would begin to be resolved.


Σάββατο 25 Ιουνίου 2011

Η στρατηγική εξόδου από το ευρώ, κρίσιμη για τους Έλληνες



Μετάφραση του άρθρου του Κ. Λαπαβίτσα από τον Guardian

Η αθέτηση πληρωμών και η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ ήταν ανέκαθεν το πιο πιθανό αποτέλεσμα της κρίσης της ευρωζώνης. Η αλήθεια είναι ότι η οικονομική και νομισματική ένωση έχει αποτύχει, κυρίως επειδή δημιούργησε ένα μη διατηρήσιμο χάσμα μεταξύ κέντρου και περιφέρειας. Για τις χώρες της περιφέρειας, η συμμετοχή στην ΟΝΕ πιθανότατα θα λειτουργήσει ως πηγή στασιμότητας και εισοδηματικής ανισότητας. Για την Ελλάδα, έχει ήδη αποδειχθεί αποτυχία ιστορικών διαστάσεων.

Το πρόβλημα με το οποίο ήρθε αντιμέτωπη η χώρα το 2009-10 έχει πολλά κοινά σημεία με την υπόλοιπη περιφέρεια: τεράστιο δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, χαμηλή ανταγωνιστικότητα, γιγαντιαία ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών και ταχεία αύξηση του δημοσίου ελλείμματος και χρέους. Η αντίδραση της ΕΕ μπορεί να χαρακτηριστεί ανόητη. Δόθηκαν στην Ελλάδα δάνεια μέσω της αποκαλούμενης ‘διάσωσης’, αλλά με επιτόκια 3% και 4% υψηλότερα σε σχέση με αυτά που καταβάλλονται από τη Γερμανία. Ακόμη, επιβλήθηκε αυστηρή λιτότητα, μειώνοντας το εθνικό εισόδημα κατά 4,5% το 2010 και πιθανότατα 4% το τρέχον έτος.

Τετάρτη 22 Ιουνίου 2011

Η στρατηγική εξόδου από το ευρώ, κρίσιμη για τους Έλληνες

Πηγή: The Guardian

The new bailout is about protecting banks, not people. An early default will change all that

Jean-Claude Trichet

Greek default and exit has always been the most likely outcome of the eurozone crisis. The truth is that economic and monetary union has failed, not least because it has created an unsustainable gap between core and periphery. For peripheral countries, EMU membership is likely to be a source of stagnation and income inequality. For Greece it has already been a failure of historic proportions.
The problem faced by the country in 2009-10 had much in common with the rest of the periphery: vast public and private indebtedness, low competitiveness, huge current account deficits, and rapidly ballooning public deficits and debts. The response of the EU was obtuse. A so-called bailout was advanced to Greece, but at rates 3% and 4% above those paid by Germany. Severe austerity was imposed, cutting national income by 4.5% in 2010 and probably 4% this year.

Τρίτη 14 Ιουνίου 2011

Στη λογική των πραγμάτων



Πηγή: Καθημερινή (12/6/2011)
Του Κωστα Λαπαβιτσα*

Οι διαπραγματεύσεις για την έγκριση της πέμπτης δόσης του δανείου Ε.Ε./ΔΝΤ έφεραν στο προσκήνιο το κεντρικό παράδοξο της ελληνικής κρίσης. Οσο πιο βαθιά μπαίνει η Ελλάδα στο πρόγραμμα σταθεροποίησης, τόσο πιο έντονα ορθώνεται το φάσμα παύσης πληρωμών και εξόδου από το ευρώ.
Μια ερμηνεία που μπορεί να απορριφθεί αμέσως είναι ότι φταίμε εμείς γιατί δεν ήμασταν αυστηροί στην εφαρμογή του προγράμματος. Η κυβέρνηση Παπανδρέου μείωσε το δημοσιονομικό έλλειμμα κατά 5% του ΑΕΠ, ποσοστό τεράστιο δεδομένης μάλιστα της έλλειψης ρευστότητας στην αγορά. Εάν και όταν η κυβέρνηση εφαρμόσει τα απίστευτα μέτρα που τώρα φαίνεται να ζητάει η Ε.Ε., θα διαπιστώσει ότι η παύση πληρωμών και η έξοδος από το ευρώ θα έρθουν ακόμη πιο κοντά. Το πρόβλημα έγκειται στο πρόγραμμα, όχι στην ελλιπή εφαρμογή του.

Τετάρτη 4 Μαΐου 2011

Can Europe escape the debt trap? Yes – and here's how



Πηγή: Guardian (4/5/2011)


Today activists in Ireland are following Greece's example by launching a public audit of the country's debt to establish its legitimacy

  • Financial markets have successfully demanded the imposition of severe austerity on the periphery of the eurozone – Greece, Ireland and Portugal – to deal with public debt. The markets have also raised concerns about it in the United States, Britain and Japan, clamouring for austerity. Public debt seems to operate like a mask behind which lies a shadowy world of creditors to whose upkeep entire economies are mortgaged.
Can that mask be lifted? It has been in other countries, through the mechanism of a debt audit. Initiatives like this have happened in Brazil, Ecuador and elsewhere in order to untangle the web of secrecy around the debt and work out who lent what to whom, when and for what purpose. Typically, there is an expectation that some, at least, of the debt, will be found to be "illegitimate", and can therefore be repudiated.

Τρίτη 29 Μαρτίου 2011

Κ. Λαπαβίτσας: Ευρωπαϊκός μηχανισμός διασφάλισης των τραπεζών και της γερμανικής κυριαρχίας

Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ
Συνέντευξη στην Αριάδνη Αλαβάνου
Ο νέος μηχανισμός, που πρόκειται να υιοθετήσει η Ε.Ε., στοχεύει στην αναδιάρθρωση του χρέους με τρόπο που θα διασφαλίζει τις τράπεζες και τη γερμανική κυριαρχία, υποστηρίζει τεκμηριωμένα ο καθηγητής οικονομικών στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου Κώστας Λαπαβίτσας.
Όπως τονίζει, θα επιφέρει μόνιμα υψηλά επιτόκια και συνεχή λιτότητα στις χώρες της περιφέρειας. Θα λειτουργήσει ως προθάλαμος εξόδου από το ευρώ ή ενός ευρώ δύο ταχυτήτων. Μια ελληνική κυβέρνηση που θα σεβόταν τη βούληση του λαού θα όφειλε να προχωρήσει σε παύση πληρωμών και αναδιαπραγμάτευση του χρέους με στόχο την ουσιαστική διαγραφή του.
Εδώ και ένα χρόνο, όλη η χώρα φαίνεται να λειτουργεί μόνο και μόνο για την εξυπηρέτηση του χρέους. Για ποιo λόγο ενεχυριάστηκαν οι κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες, η υγεία, η παιδεία, η καθημερινή επιβίωση των εργαζομένων στην αντιμετώπιση του χρέους;

Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

Ο Αρμαγεδδών είναι εδώ…

 
της Ρ. Ακριτίδου

Ο Κώστας Λαπαβίτσας, που είναι από τα ιδρυτικά μέλη της Πρωτοβουλίας για τη Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του Ελληνικού Δημόσιου Χρέους, δηλώνει πεπεισμένος ότι η λύση για τη χώρα μας είναι η παύση πληρωμών και η έξοδος από το ευρώ. Και απαντά σε όσους θεωρούν ένα τέτοιο σενάριο τρομακτικό πως το σκοτεινό σενάριο είναι η μόνιμη, τεράστια ανεργία που δημιουργεί το μνημόνιο.
Ο έλληνας πρωθυπουργός έκανε λόγο για ιστορικές αποφάσεις όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για το ευρώ, ανακοινώνοντας τα κέρδη της Αθήνας από τη σύνοδο κορυφής της περασμένης εβδομάδας: μείωση επιτοκίων δανεισμού κατά μία μονάδα και επιμήκυνση κατά επτάμισι χρόνια του χρόνου αποπληρωμής των δανείων. Ωστόσο ο Κ. Λαπαβίτσας, καθηγητής Οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Μελετών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, δεν θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό αυτό το γεγονός. «Η επιμήκυνση ήταν αναπόφευκτη. Η Ελλάδα θα την εξασφάλιζε, γιατί ήταν εκ των πραγμάτων αδύνατο να ανταποκριθεί. Στην ουσία η επιμήκυνση είναι μία αναγνώριση του λάθους που έγινε εξαρχής στο τριετές πλάνο αποπληρωμής του δανείου Ε.Ε.-ΔΝΤ. Όσο για τη μείωση του επιτοκίου, έχει τη σημασία της. Είναι ένα είδος αναγνώρισης εκ μέρους της Ε.Ε. Και την έδωσε στην Αθήνα αλλά όχι στο Δουβλίνο. Στην περίπτωση της Ελλάδας η παραχώρηση μείωσης του επιτοκίου συνοδεύεται από ιδιωτικοποιήσεις ύψους 50 δισ., παρότι ο ελληνικός λαός έχει δείξει την αντίθεσή του. Στην Ιρλανδία δεν παραχωρήθηκε, γιατί η κυβέρνησή της δεν υποχώρησε στις πιέσεις για αύξηση του φορολογικού συντελεστή (12,5%) για τη φορολόγηση των επιχειρήσεων. Και καθώς αυτό συνεπάγεται κόστος για άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία και η Γερμανία, δεν τους παραχώρησαν τη μείωση του επιτοκίου δανεισμού».

Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011

Τι επιδιώκει η κ. Μέρκελ;


Πηγή: Καθημερινή
Tου Κωστα Λαπαβιτσα*

Σχέδια για τη διάσωση της Ευρωζώνης έχουν υπάρξει πολλά, και αναμένονται και άλλα. Παρά τις διαφορές τους, συνήθως συμφωνούν σε ένα σημείο: η Γερμανία χειρίζεται την κρίση λανθασμένα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι υπέρμαχοι του ευρωομόλογου, που πιστεύουν ότι η έλλειψη ευρωπαϊκού οράματος της κ. Μέρκελ θα καταστρέψει το ευρώ.
Η πολιτική της Γερμανίας δεν είναι αυθαίρετη. Γεννάει βέβαια αντιφάσεις, αλλά αυτές οφείλονται στη σκληρή πραγματικότητα και όχι στην κ. Μέρκελ. Το πρόβλημα της Ευρωζώνης είναι ότι οι χώρες της περιφέρειας είναι στην ουσία χρεοκοπημένες. Το ιδιωτικό και δημόσιο χρέος της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ελλάδας τον Δεκέμβριο του 2009 ήταν περίπου 7 τρισ. ευρώ. Τα 2,6 τρισ. ήταν εξωτερικό και το υπόλοιπο εγχώριο. Το ετήσιο εθνικό προϊόν των τριών χωρών κυμαίνεται στο 1,5 τρισ. Με επιτόκια 6-7% και ρυθμούς ανάπτυξης αρνητικούς, ή κοντά στο μηδέν, δεν υπάρχει περίπτωση να μπορέσουν να εξυπηρετήσουν το χρέος τους.

Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010

Διεθνής επιτροπή λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους: Ένα επιτακτικό αίτημα, του Κ. Λαπαβίτσα


Πηγή; tvxs, Ελευθεροτυπία
του Κ. Λαπαβίτσα
Το δημόσιο χρέος της χώρας μας είναι αδύνατον να αποπληρωθεί στο σύνολό του, όπως πλέον γίνεται παραδεκτό από όλους. Το μέγεθος του προβλήματος επιβάλλει ουσιαστική δημόσια συζήτηση και ρήξη με την τακτική που ακολουθήθηκε από την αρχή της κρίσης. Δηλαδή, να αφήνονται τα αλλεπάλληλα προβλήματα στα χέρια μιάς μικρής ομάδας υποτιθέμενων ειδικών, ενώ παράλληλα να ασκείται παραπληροφόρηση και κατατρομοκράτηση των λαϊκών στρωμάτων από τα ΜΜΕ.
Η προσέγγιση αυτή έχει αποτύχει παταγωδώς. Η χώρα είναι σε απόλυτο αδιέξοδο και είναι απαραίτητη η ευρεία λαϊκή συμμετοχή στη διαδικασία που θα καταλήξει στις αποφάσεις για την αντιμετώπιση του χρέους. Το πρώτο βήμα μπορεί να είναι ο σχηματισμός διεθνούς Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) του δημοσίου χρέους. Και εξηγούμαι.

Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010

Λαπαβίτσας: Η χώρα μπαίνει σε τροχιά αυτοκτονίας


«Όσο αυξάνεται η ανεργία και χειροτερεύουν οι τραπεζικές πιστώσεις, τόσο χειρότερα θα γίνονται τα πράγματα για τις επενδύσεις. Υπάρχει κίνδυνος να λιμνάσει η ελληνική οικονομία για χρόνια», δηλώνει ο καθηγητής οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, Κώστας Λαπαβίτσας, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ελευθερία» και στον Αποστόλη Ζώη. Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη.
Πηγή: tvxs
του Κ. Λαπαβίτσα
Ποιοί οι λόγοι για τους οποίους οδηγούμαστε σε νέα μέτρα;
“Ο κυριότερος λόγος είναι ότι ναυάγησε η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου. Η λιτότητα έφερε βαθειά ύφεση, δηλαδή μείωση του ΑΕΠ κατά 4.5% το τελευταίο τρίμηνο, ανεργία 12.2% τον Αύγουστο με παράλληλη συρρίκνωση της απασχόλησης, σημαντική πτώση των εξαγωγών τον Σεπτέμβριο, αδυναμία της κατανάλωσης, αδυναμία των επενδύσεων, υποχώρηση των πιστώσεων, αλλά και πληθωρισμό στο 5.2%. Οι εκτιμήσεις των ειδικών του Μνημονίου αποδεικνύονται τελείως λανθασμένες.
Η κυβέρνηση δεν μπόρεσε καν να πετύχει το στόχο μείωσης του ελλείμματος. Τα έσοδα υπολείπονται, πρώτον, λόγω της ύφεσης που έχει περιορίσει την αποδοτικότητα των έμμεσων φόρων και, δεύτερον, λόγω της υποτονικής λειτουργίας του φοροσυλλεκτικού μηχανισμού, ο οποίος αντιδρά στις μισθολογικές περικοπές, αλλά και στο διασυρμό που έχει υποστεί. Η αναθεώρηση των στοιχείων από τη Γιούροστατ έφερε το έλλειμμα στο 9.4% για το 2010, τελείως πέρα από τις προβλέψεις του Μνημονίου.

Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010

Η δεύτερη φάση της ελληνικής κρίσης




ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 10/10/2010

του Κώστα Λαπαβίτσα*

Τις τελευταίες εβδομάδες έχει εμφανιστεί δειλά-δειλά μια αλλαγή στην «επίσημη» ανάλυση της κρίσης. Η κυρίαρχη θέση μέχρι πρόσφατα ήταν ότι φταίει το κράτος, που είναι σπάταλο, διεφθαρμένο και ούτω καθεξής. Το Μνημόνιο είναι οδυνηρό μεν, ευεργετικό δε, διότι αναγκάζει την Ελλάδα να συμμαζέψει το δημόσιο. Αναρίθμητοι δημοσιογράφοι και πανεπιστημιακοί έβαλαν το πετραδάκι τους για να στηθεί αυτό το ιδεολόγημα. Ακόμη και μέσα στην Αριστερά ακούστηκαν τέτοιες απόψεις.
Σταδιακά παρατηρείται μετάβαση σε άλλα επιχειρήματα, που συμβαδίζουν με τις πραγματικές εξελίξεις μετά την υιοθέτηση του Μνημονίου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πρόσφατη έκθεση του ΙΟΒΕ που εστιάζει την προσοχή της στα δομικά αίτια της κρίσης, όπως η υποχώρηση της ανταγωνιστικότητας, το διεθνές έλλειμμα και η κατάρρευση της αποταμίευσης. Το δημόσιο παραμένει μεν προβληματικό, αλλά και η υπόλοιπη οικονομία φέρεται να πάσχει. Το συμπέρασμα του ΙΟΒΕ δεν εκπλήσσει: απαιτείται απελευθέρωση των αγορών, την οποία το Μνημόνιο έτσι κι αλλιώς επιβάλλει, αλλά και ολοσχερής αναδιάταξη του ιδιωτικού τομέα. Παράλληλα, άλλες πηγές διατυπώνουν πλέον ανοιχτά την άποψη ότι, όση επιτυχία και να έχει η δημοσιονομική σύσφιξη, είναι απαραίτητο να μειωθεί τάχιστα ο όγκος του χρέους. Όπερ σημαίνει αναδιάρθρωση με τη συναίνεση της ΕΕ.

Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010

Trapped in the eurozone: For Ireland, Greece, Portugal and Spain, defaulting on their debt is no longer unthinkable



ΠΗΓΗ: GUARDIAN

Only a brave person, or an appropriately paid official, would be optimistic about the future of the eurozone at present. Austerity has spread and there is a risk of long-term stagnation with high unemployment across Europe. Social tensions are on the rise, and frictions among member states will probably intensify. A taste of things to come was given by the marches and strikes organised by trade unions across the continent this week.

Much of the trouble originates in the peripheral countries of the eurozone – Greece, Spain, Portugal and Ireland. All went into recession during 2008-9 as the global crisis unfolded, narrowly avoiding disaster thanks to public intervention. But before they had properly recovered Greece, Spain and Portugal were forced by the EU to cut public expenditure, reduce public employment, and further liberalise markets. Ireland had gone down the same path earlier, though very much in line with EU thinking. The disastrous implications were demonstrated this week: the Irish economy has contracted and, to make things worse, further gigantic cuts are planned in order to rescue banks.

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010

Κ. Λαπαβίτσας: Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΜΕΤΑΞΥ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΘΕΤΗΣΗΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ 
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ  ΤΥΠΟΥ – ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ 

Την Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου στις 7.00 το απόγευμα, ο Κώστας Λαπαβίτσας (καθηγητής Οικονομικών στο Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου), θα παρουσιάσει στην αίθουσα του Οικονομικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών (Ευριπίδου 14) το νέο κείμενο εργασίας του RMF, με τίτλο: 

Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΜΕΤΑΞΥ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ  ΚΑΙ ΑΘΕΤΗΣΗΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ 

Συμμετέχουν: Γιώργος Μανιάτης, Γιάννης Τόλιος, Λεωνίδας Βατικιώτης
Διοργανωτές: Research on Money and Finance, Βήμα διαλόγου για την κοινή δράση της Αριστεράς, Πρωτοβουλία Καλλιτεχνών και Διανοουμένων ενάντια στο ΔΝΤ 

      Η εκδήλωση – συνέντευξη Τύπου θα μεταδοθεί ζωντανά από τις ακόλουθες ιστοσελίδες και μπλογκ:
       Το  κείμενο εργασίας του Research on Money and Finance είναι αναρτημένο στην διεύθυνση: http://www.researchonmoneyandfinance.org/


Περίληψη

Οι αιτίες του χρέους των χωρών της περιφέρειας:
Συμμετοχή στην ΟΝΕ και ελλείμματα του ιδιωτικού τομέα
  1. Η αναταραχή στην Ευρωζώνη οφείλεται στην παγκόσμια κρίση χρηματιστικοποίησης η οποία ξέσπασε το 2007. Αλλά οφείλεται επίσης και στον στρεβλό χαρακτήρα της ευρωπαϊκής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ). Η συστηματική πίεση επί της εργασίας έχει εντείνει τις διαφορές στην ανταγωνιστικότητα μεταξύ των μελών της Ευρωζώνης, διαχωρίζοντας την Ευρωζώνη σε κέντρο και περιφέρεια.

Κυριακή 1 Αυγούστου 2010

Η κρίση και ο τρισκατάρατος ελληνικός κρατισμός


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
του Κ. Λαπαβίτσα

Φταίει ο κρατισμός για την ελληνική κρίση; Αυτό ουσιαστικά μας λένε το ΔΝΤ, η Ε.Ε. και η κυβέρνηση. Αυτό διατείνονται βαρύγδουποι δημοσιογράφοι στον επίσημο Τύπο, που μας διαβεβαιώνουν μάλιστα ότι ο ελληνικός λαός έχει κατανοήσει το πρόβλημα και γι’ αυτό αδιαφορεί για τις ακραίες προτάσεις της Αριστεράς. Το ίδιο όμως φαίνεται να πρεσβεύει και ένα κομμάτι της Αριστεράς, αν κρίνουμε από τα γραφόμενα του Βασίλη Πεσμαζόγλου («Ενθέματα», Αυγή της Κυριακής, 25.7.2010). Εφόσον φταίει ο κρατισμός, το Μνημόνιο μπορεί να θεωρείται «ευεργετικό». Θα νοικοκυρέψει το δημόσια οικονομικά και θα επιβάλει μεταρρυθμίσεις που έπρεπε να είχαν γίνει από καιρό. Οι τυχόν άδικες πτυχές του μπορούν να καταπολεμηθούν, αλλά μέσα στο γενικό πλαίσιο της συμφωνίας.
Το ελληνικό κράτος έχει αναμφίβολα τα τρία κακά της μοίρας του. Βαθύτατα ευνοϊκό προς το μεγάλο κεφάλαιο, συστηματικά άδικο στη φορολογία, ανίκανο να παράσχει ουσιαστική καθοδήγηση της ανάπτυξης, με ελάχιστες παροχές πρόνοιας, διεφθαρμένο, αυταρχικό, με υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες -- δεν ξέρει κανείς τι να πρωτοπεί. Δεν είναι όμως αυτά που απασχολούν τους διαπρ

Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010

Συγκεκριμένες κρίσεις,αφηρημένες αναλύσεις


πηγή: ΑΥΓΗ 25/07/2010
του Κώστα Λαπαβίτσα

Οι προτάσεις της αριστεράς στη συγκυρία που διανύουμε είναι απαραίτητο να στηρίζονται στην ανάλυση των αιτίων της κρίσης. Αν δεν προσδιορίσουμε τη φύση του προβλήματος, θα βρεθούμε εκτός θέματος. Δεν φτάνει βεβαίως να ειπωθεί ότι οι κρίσεις πηγάζουν από τις αντιφάσεις του καπιταλιστικού συστήματος και ότι θα εκλείψουν μόνο με την ανατροπή του. Αυτό είναι απλώς το σημείο εκκίνησης της μαρξιστικής ανάλυσης. Όπως μας έμαθε ο Λένιν, απαιτείται συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κρίσης. Τότε μόνο οι προτάσεις της αριστεράς θα έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο. Η παρούσα κρίση έχει καταφανέστατο δημοσιονομικό και χρηματοπιστωτικό χαρακτήρα. Είναι συνέχεια της παγκόσμιας αναταραχής του 2007-9, που πήρε μορφή οξύτατης κρίσης δημόσιου χρέους στην Ευρωζώνη, φέρνοντας την Ελλάδα στο χείλος της χρεοκοπίας. Η προσωρινή αποφυγή της χρεοκοπίας έγινε με δανεισμό του οποίου το τίμημα ήταν εφιαλτική λιτότητα. Οι προτάσεις της αριστεράς θα πρέπει να ερμηνεύουν αυτά τα φαινόμενα, δίνοντας λύσεις και ωθώντας παράλληλα την κοινωνία προς την κατεύθυνση του σοσιαλισμού.

Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010

Το χρέος, το ευρώ και οι θέσεις της αριστεράς (Β' μέρος)


Πηγή: ΑΥΓΗ
Του ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ

Στο πρώτο μέρος του άρθρου που δημοσιεύτηκε στο φύλλο της Κυριακήςσχολιάζοντας την κριτική του Κώστα Καλλωνιάτη από το φύλλο της "Αυγής" την Κυριακή 4 Ιουλίου, αναλύθηκαν τα ζητήματα του ευρώ και του χρέους, οι δυνατότητες διαχείρισης για τις σημερινές συνθήκες της ελληνικής οικονομίας καθώς και η περίπτωση παραγραφής εντός ΟΝΕ. Αναλύσαμε επίσης και την περίπτωση επιστροφής στη δραχμή. Σήμερα ακολουθεί το δεύτερο μέρος του άρθρου.
Για να γίνω λίγο πιο συγκεκριμένος, η υποτίμηση θα δημιουργήσει πεδίο κερδοσκοπίας για τους κάτοχους του ευρώ. Θα χρειαστούν, λοιπόν, άμεσος έλεγχος των κεφαλαιακών ροών και συνεχής παρέμβαση στην αγορά συναλλάγματος για να ελεγχθεί η κίνηση της ισοτιμίας και να μην αφεθεί στην τύχη της. Η υποτίμηση θα φέρει επίσης πληθωριστικές πιέσεις, οι οποίες θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με νομισματική πολιτική αλλά και έλεγχο τιμών. Ο πληθωρισμός, από την άλλη, θα ασκήσει πίεση στο λαϊκό εισόδημα και άρα θα χρειαστεί άμεση πολιτική αναδιανομής του εισοδήματος και του πλούτου. Η υποτίμηση, όμως, θα βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της εγχώριας παραγωγής, θα τονώσει τις εξαγωγές και άρα θα προστατεύσει την απασχόληση. Τα επιχειρήματα του κ. Καλλωνιάτη στο συγκεκριμένο δεν πείθουν. Το πιθανότερο είναι ότι μια μικρή και σχετικά ανοιχτή οικονομία, όπως η ελληνική, θα αντιδράσει θετικά στην υποτίμηση. Ο τουρισμός και μόνο είναι περίπου 20% του ελληνικού ΑΕΠ. Να σημειωθεί ότι από τις αρχές του 2010 το ευρώ έχει υποτιμηθεί γύρω στο 15% και ως εκ τούτου οι ελληνικές εξαγωγές εκτός Ευρωζώνης έχουν σημειώσει ουσιαστική ανάκαμψη. Το πιθανότερο είναι ότι θα ανακάμψουν και προς τις χώρες της Ευρωζώνης, αν η νέα δραχμή υποτιμηθεί.

Κυριακή 11 Ιουλίου 2010

Το χρέος, το ευρώ και οι θέσεις της αριστεράς (Α Μέρος)


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 11/07/2010

Τα ζητήματα του ευρώ και του χρέους είναι απολύτως αλληλένδετα. Ή, για να γίνω ακριβέστερος, το βαθύτερο πρόβλημα είναι το ευρώ, που οδήγησε στον τεράστιο όγκο χρέους των περιφερειακών χωρών της Ευρωζώνης.
Πώς λοιπόν θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του ελληνικού χρέους; Είναι προφανές ότι η πολιτική λιτότητας είναι καταστροφική, διότι ανατροφοδοτεί το χρέος. Η αναγκαιότητα της παραγραφής προκύπτει αβίαστα, ακόμη και από τη σκοπιά των χρηματοπιστωτικών κύκλων του εξωτερικού, που ήδη προετοιμάζονται
Η κριτική του κ. Καλλωνιάτη κατά της Πρωτοβουλίας Οικονομολόγων και Πανεπιστημιακών ("Αυγή", 4.7.2010) είναι καλόπιστη και ενημερωμένη, άρα ευπρόσδεκτη. Δυστυχώς είναι άστοχη. Αλλά θέτει ζητήματα ζωτικής σημασίας για την τρέχουσα κρίση. Ας αρχίσουμε από κάτι για το οποίο όλοι σχεδόν συμφωνούμε, δηλαδή την ανάγκη βαθιάς παραγραφής του χρέους. Και ερωτώ αμέσως. Δεν θα ήταν στοιχειώδες να αναγνωριστεί ότι το αίτημα της παραγραφής προέρχεται ακριβώς από το ρεύμα εναντίον του οποίου στρέφει τα βέλη του ο κ. Καλλωνιάτης; Όταν θέσαμε το ζήτημα της επερχόμενης χρεωκοπίας στις αρχές του 2010, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με θεωρητικές απεραντολογίες περί κρίσεων και συνωμοσιών. Αποτελεί ουσιαστική πολιτική πρόοδο ότι έγινε αποδεκτό το αίτημα της παραγραφής. Προσβλέπουμε σε παρόμοια εξέλιξη και με το ευρώ, μόνο που εδώ οι αγκυλώσεις είναι τεράστιες.


Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

Γιατί υφίσταται ακόμα ο κίνδυνος της χρεοκοπίας














Μιλά σήμερα στο φάκελο της ΕΡΕΥΝΑΣ ο κ. Κώστας Λαπαβίτσας, ο οποίος είναι καθηγητής οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου – Ποιες είναι οι προβλέψεις του για το μέλλον 
ΦΑΚΕΛΟΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ 
Η ΕΡΕΥΝΑ 03 Φεβρουαρίου 2010, αρ. φύλλου 15419,   σελίδα 16 

Του Αποστόλη Ζώη
 

      
 «Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη. Το κλίμα για την Ελλάδα στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου είναι εξαιρετικά αρνητικό αυτήν τη στιγμή. Ευθύνεται κατά κύριο λόγο η συστηματική παραποίηση των στατιστικών στοιχείων από τις ελληνικές κυβερνήσεις για χρόνια ολόκληρα. Η επίσημη παραπληροφόρηση των αγορών δεν παραβλέπεται πλέον». Αυτά μεταξύ άλλων δηλώνει σήμερα στο φάκελο της ΕΡΕΥΝΑΣ ο κ. Κώστας Λαπαβίτσας, ο οποίος είναι καθηγητής οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Ειδικεύεται στον χρηματοπιστωτικό τομέα και την ιαπωνική οικονομία. Έχει δημοσιεύσει εκτενώς για θέματα πολιτικής οικονομίας του χρήματος και του πιστωτικού συστήματος. Το καινούργιο του βιβλίο θα πραγματεύεται την χρηματιστικοποίηση της οικονομίας και την κρίση του 2007-9. 


Πολιτική διάσταση 
      Από την άλλη, διευκρινίζει ο καθηγητής, υπάρχει και άμεση πολιτική διάσταση σ’ όσα συμβαίνουν. Είναι αναπόφευκτο αυτό στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Για να αγοράσει κρατικά ελληνικά χαρτιά ο ξένος πιστωτής απαιτεί πληροφόρηση για την κατάσταση της εγχώριας οικονομίας και κοινωνίας, καθώς και για το πρόγραμμα της κυβέρνησης. Την πληροφόρηση παρέχουν κυρίως τράπεζες, διεθνείς οργανισμοί, διάφοροι οίκοι αξιολόγησης, κ.α. για να προσθέσει:
 
     «Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται επίσημοι κρατικοί λογαριασμοί, δημοσιευμένα στοιχεία εταιρειών, δηλώσεις κρατικών αξιωματούχων, κτλ. Όταν τα επίσημα στοιχεία παραποιούνται εκ συστήματος, το κλίμα συναλλαγών γίνεται πολύ κακό. Θα περάσει πολύς καιρός έως ότου το ελληνικό κράτος ανακτήσει την αξιοπιστία του. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο παίζονται διάφορα πολιτικά παιχνίδια από αξιωματούχους της ευρωπαϊκής ένωσης, ή άλλων κρατών. 
      Με δυο λόγια, το πρόβλημα δεν είναι ‘στημένο’, όπως μερικές φορές αφήνετε να εννοηθεί. Ούτε οφείλεται σε υπερβολές του ξένου τύπου, πολιτικά παιχνίδια σε βάρος της χώρας μας, και αλλά παρόμοια. Ο συνωμοτισμός δεν είναι καλός σύμβουλος σε τέτοια ζητήματα.
 Υπάρχει πολιτική διάσταση στην παρούσα κρίση, αλλά αυτή πατάει στις πραγματικές αδυναμίες του ελληνικού κράτους, και κατ’ επέκταση της οικονομίας και κοινωνίας».