Τα 7 σημεία-κλειδιά στο πλάνο για τη «Συμφωνία της Βιέννης» Νο2

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤου ΧΡ. ΖΙΩΤΗ ziotisc@enet.gr

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ των ιδιωτών στο δεύτερο πακέτο βοήθειας που επεξεργάζεται για να προσφέρει στη χώρα η Ε.Ε. παραπέμπει στη λεγόμενη «Συμφωνία της Βιέννης»

Ομως, παρ' όλο που ακόμη οι λεπτομέρειες του ελληνικού σχεδίου δεν έχουν οριστικοποιηθεί, φαίνεται ότι όσες διαφορές έχει η Βιέννη από την Αθήνα, άλλες τόσες έχουν μεταξύ τους οι δύο περιπτώσεις σχετικά με την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους.

Κοινός παρονομαστής των δύο «σχεδίων» είναι η εθελοντική ανταλλαγή των ομολόγων που λήγουν με νέα. Η μεθόδευση αυτή φαίνεται ότι γίνεται αποδεκτή από τους οίκους αξιολόγησης, χωρίς περαιτέρω υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των χωρών στην κατηγορία D (από το πρώτο γράμμα της λέξεως Default - χρεοκοπία), η οποία συνεπάγεται και την αποπληρωμή των ασφάλιστρων κινδύνου (CDS), που έως τότε έχουν εκδοθεί.

Τουλάχιστον έτσι έγιναν τα πράγματα με το χρέος των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης, που ρυθμίστηκε με τη συμφωνία της Βιέννης. Για το ελληνικό χρέος η διαπραγμάτευση είναι ακόμη ανοικτή και οι οίκοι αξιολόγησης θέτουν αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις, προκειμένου η «εθελοντική ανταλλαγή» να μη χαρακτηριστεί ντε φάκτο χρεοκοπία (πιστωτικό συμβάν, σύμφωνα με την ορολογία τους).

Το καλό, το κακό και το άσχημο σενάριο για την αναδιάρθρωση

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΤου ΧΡ. ΖΙΩΤΗ ziotisc@enet.gr

ΛΙΓΕΣ μέρες πριν συμπληρωθεί ένας χρόνος από την υπογραφή του μνημονίου, η κατάσταση της χώρας παραμένει το ίδιο επισφαλής με πέρυσι, εξαιτίας του δυσθεώρητου δημοσίου χρέους.

Το πρόγραμμα της σκληρής λιτότητας, το οποίο επιβλήθηκε μετά το μνημόνιο, όπως αποδεικνύεται, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη «Λερναία Υδρα» του χρέους, η οποία παραμένει «αλώβητη», παρά τη γενναία περικοπή του δημοσιονομικού ελλείμματος. Τρία είναι τα βασικά σενάρια που έχουν πλέον σχηματοποιηθεί, εν όψει της αναμενόμενης «τελικής αναμέτρησης», η οποία έχει ως απώτατο όριο το 2013. Καθένα από αυτά εμφανίζει πλεονεκτήματα, αλλά και κινδύνους.

1. Η επιτυχία του προγράμματος

Σύμφωνα με τα όσα έχει συμφωνήσει η Ελλάδα στο μνημόνιο, το πρόγραμμα λιτότητας θα συνεχιστεί τουλάχιστον μέχρι το 2013. Βέβαια, μετά το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Προσαρμογής, η περίοδος αυτή παρατείνεται τελικά μέχρι το 2015... Η κυβέρνηση διαψεύδει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του χρέους, για να κερδίσει όμως το στοίχημα, πρέπει να επιστρέψει στις αγορές. Οι επενδυτές, οι οποίοι προς το παρόν έχουν αποκλείσει την Ελλάδα, είναι πιθανόν το 2013 να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους, διαπιστώνοντας ότι η χώρα έχει «ολοκληρώσει τη δημοσιονομική προσαρμογή που προβλέπεται στο μνημόνιο». Ετσι, θα αρχίσουν και πάλι να αγοράζουν ελληνικά ομόλογα, επιτρέποντας στο Δημόσιο να αναχρηματοδοτεί το χρέος, το οποίο όμως θα έχει παραμείνει σε δυσθεώρητα ύψη.

Ολες οι θυσίες μας στις τσέπες των δανειστών

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΙΩΤΗ

Σε θυσίες για τους δανειστές μας φαίνεται ότι υποβάλλονται μισθωτοί και συνταξιούχοι, των οποίων το εισόδημα έχει πληγεί αγρίως από τα μέτρα της κυβέρνησης. Το όποιο «όφελος» προκύπτει για τον κρατικό προϋπολογισμό από τις περικοπές μισθών, συντάξεων αλλά και η εξοικονόμηση πόρων από την εφαρμογή του νέου Ασφαλιστικού θα εξανεμιστεί την προσεχή τριετία.

Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες δημόσιες δαπάνες που έχουν μπει «στην πρέσα», το κονδύλι των τόκων διογκώνεται απορροφώντας έτσι ολοένα και περισσότερους φόρους από αυτούς που θα φέρει στα κρατικά ταμεία η φορολογική επιδρομή.

25 δισ. σε 3 έτη

Υπολογίζεται ότι το 2013 η δαπάνη των τόκων για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους θα διπλασιαστεί προσεγγίζοντας το 10% του ΑΕΠ, από 5% που ήταν πέρυσι. Τούτο σημαίνει ότι με τα σημερινά δεδομένα το Δημόσιο από 12,9 δισ. ευρώ που κατέβαλε για τόκους θα αναγκαστεί να πληρώνει μέσα σε μία τριετία περισσότερα από 25 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της HSBC, η Ελλάδα την προσεχή τριετία θα κατέχει τα σκήπτρα δαπανώντας περίπου το 9% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος για τόκους, ενώ η Ιταλία θα ξοδεύει περίπου το 5,8%, η Πορτογαλία το 4,9% και η Ισπανία μόνο το 3,3%.