ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Υπ’ αριθμόν ένα υπαρξιακή απειλή για το ευρώ

 ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ

Το «Spiegel», την προηγούμενη μόλις βδομάδα, αναγόρευε την οξεία κρίση ρευστότητας των ευρωπαϊκών τραπεζών ως την πρώτη, από τις τέσσερις, υπαρξιακή απειλή για το ευρώ, η οποία ωστόσο, σημείωνε, παραμερίζεται. (Οι άλλες τρεις, κατά το «Spiegel», είναι το ελληνικό χρέος, το χρέος της Ισπανίας και οι ανισορροπίες το διευρωπαϊκό ισοζύγιο πληρωμών). Ο Κώστας Μελάς, γνώστης αυτού του ζητήματος, το παρουσιάζει με στοιχεία καθώς και την ελληνική πτυχή του που, ιδιαίτερα μετά το PSI,  δεν υπολείπεται σε σοβαρότητα, απορροφώντας τεράστια κεφάλαια που θα πληρωθούν βεβαίως, από εμάς.

Του

Κώστα Μελά*

Τρεισήμισι χρόνια μετά τη χρεοκοπία της Lehman Brothers, το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπο με μια ιστορία που επαναλαμβάνεται. Η κρίση εμπιστοσύνης (πιστοληπτική, ρευστότητας και φερεγγυότητας) στον ευρωπαϊκό τραπεζικό κλάδο εκδηλώθηκε πρώτα στις καταχρεωμένες χώρες της περιφέρειας, όπως Ιρλανδία και Ελλάδα. Σήμερα, όμως, έχει φτάσει ως την καρδιά της ευρωζώνης, ταρακουνώντας τα θεμέλια των τραπεζικών κολοσσών της Γαλλίας (η μετοχή της Societe Generale υποχώρησε κατά 57% το 2011, της Credit Agricole 54% και της Paribas 36%), της Ιταλίας (η Unicredito, με έκθεση 49 δισ. στο χρέος της Ιταλίας, έχασε πάνω από το μισό της κεφαλαιοποίησής της μέσα στο 2011), του Βελγίου (η Dexia διασώθηκε με κυβερνητική παρέμβαση), της Γερμανίας (η Commezbank, της οποίας η μετοχή της έχασε 70,7% το 2011, βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των γερμανικών τραπεζών που θεωρείται ότι θα ζητήσουν σύντομα κρατική βοήθεια).

Η ελληνική οικονομία στην παγίδα του στασιμοπληθωρισμού

πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

Του  Κώστα Μελά 

Εκατό μέρες μετά την εφαρμογή του Mνημονίου, η ελληνική οικονομία βρίσκεται παγιδευμένη στις δαγκάνες του στασιμοπληθωρισμού. Βαθιά ύφεση και υψηλή ανεργία μαζί με υψηλό πληθωρισμό, αποτελούν τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά της παρούσας φάσης της.

Οι εξελίξεις αυτές, τουλάχιστον ως προς την πλευρά του πληθωρισμού, βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με τις προβλέψεις που είχαν διατυπώσει οι συντάκτες του Mνημονίου. Όμως, λίγο-πολύ οι παραπάνω εξελίξεις είναι γνωστές. Εκείνο που έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι να διερευνήσει κανείς τρία ζητήματα που, αναπόφευκτα, αναδύονται από την ήδη διαμορφωθείσα κατάσταση.
Το πρώτο ζήτημα αφορά το ύψος του πληθωρισμού. Πρόκειται για λάθος εκτίμηση ή για συνειδητή επιλογή; Νομίζω ότι με δεδομένη την πραγματικότητα δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία να επιλεγεί μια εκ των δύο απαντήσεων. Ανεξάρτητα των προθέσεων των ασκούντων την οικονομική πολιτική, αυτή αποδεικνύεται λανθασμένη ως προς τους διακηρυγμένους στόχους. Συνεπώς, παρουσιάζεται 

ως αναξιόπιστη και μάλιστα σε σχέση με στόχο που ιεραρχείται ως βασικός για την επίτευξη του συγκεκριμένου προγράμματος. Θα υποστήριζα με βεβαιότητα ότι η όλη ευθύνη θα πρέπει να αποδοθεί στο λανθασμένο τρόπο που το ΔΝΤ-Ε.Ε.-ΕΚΤ «διαβάζουν» την ελληνική οικονομία.