Ο φασισμός της «συλλογικής ευθύνης»

(Το σκίτσο του Soloup δημοσιεύτηκε στο Ποντίκι, 21.04.2010) 

Πηγή: Ανεμογκάστρι (27/4/2010)

Το τελευταίο διάστημα, με κύριο δίαυλο την τηλεόραση, έχει αρχίσει μια φοβερή προσπάθεια συλλογικής ενοχοποίησης της ελληνικής κοινωνίας για το δημοσιονομικό χάλι της χώρας και το υπέρογκο κρατικό χρέος. 

Καθημερινά σχεδόν, απελπισμένοι απολογητές της στρατηγικήςκυβερνητικής επιλογής για υπαγωγή στο ΔΝΤ κρώζουν απωθητικά καταλογίζοντας ευθύνη ανεξαιρέτως σε κάθε Έλληνα πολίτη. Το απεχθές δόγμα της «συλλογικής ευθύνης», το οποίο εμμέσως πλην σαφέστατα επιχειρεί να απαλλάξει το πολιτικό προσωπικό και το πολιτικό σύστημα από κάθε δική του ευθύνη για το άθλιο κατάντημα της χώρας, θυμίζει έντονα τη δικαιολογητική βάση στην οποία στηρίχθηκε η ολοσχερής καταστροφή της Γερμανίας αμέσως μετά την ήττα του ναζισμού. 

Το τελεσίγραφο του ΔΝΤ και η κατάρα του χρέους

ΠΗΓΗ: Ανεμογκάστρι

Η τελευταία έκθεση του ΔΝΤ για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και της εφαρμογής του Μνημονίου είναι καταπέλτης. Μπορεί οι περισσότεροι να κατάλαβαν ότι μας ζητούν να βάλουμε φυλακή τους φοροφυγάδες, αλλά η αλήθεια είναι πως το Νομισματικό Ταμείο μας λέει πολύ περισσότερα. Όμως το τι μας λέει (ή μάλλον υποδεικνύει) το ΔΝΤ γίνεται ευκολότερα κατανοητό αν δούμε, παράλληλα, μια σειρά από... συμπτώσεις που συνοδεύουν τη δημοσιοποίηση της έκθεσής του. Ας τις δούμε:

Σημείο 1: Η έκθεση δημοσιοποιείται μια μέρα μετά την αποτυχημένη (ως προς τα επιτόκια) έξοδο δανεισμού της Ελλάδας με εξάμηνα έντοκα γραμμάτια. Κι όμως, ήταν έτοιμη από την Παρασκευή για ανάρτηση στον ιστότοπο του Ταμείου. Και να σκεφτείτε ότι μέχρι και ο Ιγνατίου του Έθνους ήξερε τα βασικά περί φοροδιαφυγής πριν ακόμη ανακοινωθεί το κείμενο του ΔΝΤ.

Ανοίγει το «κλειστό επάγγελμα» του... πρωθυπουργού

Από το blog http://anemogastri.blogspot.com

Με αφορμή το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, ο «προχωρημένος» Γιωργάκης σκέπτεται ν' ανοίξει και το επάγγελμα του πρωθυπουργού, το οποίο, όπως ξέρετε, είναι κλειστό εδώ και κάμποσες δεκαετίες, καθόσον δύο οικογένειες, άντε τρεις με το Μητσοτακέικο, κυβερνάνε αυτόν τον έρμο τον τόπο και χαΐρι δεν έχει δει μέχρι τώρα...

 

Έτσι, λοιπόν, ο «προχωρημένος» Γιωργάκης, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, ουδόλως νοιάζεται για το πολιτικό κόστος, σκέπτεται να αλλάξει τον εκλογικό νόμο και το ΔΝΤ να εκλέγει, με δημοκρατικές διαδικασίες εννοείται, τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση της αρεσκείας του...

Συμβολισμοί... Και οι πλέον ανόητοι σ' αυτή τη χώρα έχουν καταλάβει, εδώ και καιρό, ότι ο ηγέτης Γιωργάκης δίνει μεγάλη σημασία στους συμβολισμούς... Δεν θέλει να είναι, ας πούμε, ένας απλός σοσιαλιστής.... Θέλει να είναι σοσιαλιστής και κάτι παραπάνω ή καλύτερα σοσιαλιστής και με κάτι άλλο... Σοσιαλιστής - ποδηλάτης... σοσιαλιστής με ιστιοσανίδα... σοσιαλιστής με καγιάκ... σοσιαλιστής με πισίνα... σοσιαλιστής με ΔΝΤ και πάει λέγοντας...

Σημεία και τέρατα στη σύμβαση δανεισμού με Ε.Ε. - ΔΝΤ...

Του Δ. Καζάκη

Από Το Ποντίκι, 17.6.2010 (απ' όπου και το σκίτσο του Π. Τσιολάκη)

και Ανεμογκάστρι

Η κατάσταση στην Ευρωζώνη συνεχίζει να επιδεινώνεται ραγδαία. Μέρα με τη μέρα αποκαλύπτεται ακόμη και στους πιο εθελοτυφλούντες ότι το πρόβλημα δεν είναι δημοσιονομικό, δηλαδή δεν είναι πρόβλημα κρατικών ελλειμμάτων. Είναι πρώτα και κύρια πρόβλημα τραπεζών και ιδιοσυστασίας του ευρώ. 

Οι εργαζόμενοι, οι οικονομίες και τα κράτη της Ευρωζώνης υποβάλλονται σε μια σκληρή, κοινωνικά ανάλγητη και παντελώς αδιέξοδη λιτότητα προκειμένου να στηριχθούν οι τράπεζες και φυσικά το πάλαι ποτέ «ισχυρό ευρώ». Σύμφωνα με το Bloomberg (15.6): 

«Η πτώση του ευρώ σχεδόν στο χαμηλότερο επίπεδο των τεσσάρων ετών σημαίνει ότι τα καναδικά δολάρια και τα ελβετικά φράγκα σημειώνουν μερίδια - ρεκόρ στις παγκόσμιες πωλήσεις ομολόγων, καθώς οι επενδυτές δραπετεύουν από την αναταραχή στην αγορά του κυβερνητικού χρέους της Ευρώπης».

Αυτός είναι ο μεγάλος καημός των ευρωκρατούντων. Πώς θα κρατήσουν τους επενδυτές - κερδοσκόπους στο ευρώ. Έτσι τσακίζουν ό,τι έχει απομείνει στην Ευρωζώνη απόκοινωνικές δαπάνες, βυθίζουν σε εργασιακή απόγνωσητην πλειονότητα των εργαζομένων, συνθλίβουν κάθε έννοιακοινωνικής ασφάλισης, ανοίγουν ακόμη περισσότερο τις οικονομίες τους στις καταστροφικές δυνάμεις των αγορών. 

Ευρωπαϊκή Ένωση ή ένωση αγορών και νομίσματος;

Το σκίτσο του Soloup δημοσιεύθηκε στο Ποντίκι, 27.5.2010 

Πηγή: Ανεμογκάστρι

Το κείμενο του Παναγιώτη Λαφαζάνη, που ακολουθεί, γραμμένο και δημοσιευμένο το φθινόπωρο του 1998 στο περιοδικό «Δίαυλος» (3ο Τεύχος), είναι πράγματι ένα ντοκουμέντο: το αναδημοσιεύω σήμερα απλώς και μόνο για να καταδειχθεί ότι κανείς δεν είναι αθώος του αίματος απ’ όσους σήμερα κλαψουρίζουν υποκριτικά για το κατάντημα της χώρας – είτε πρόκειται για αριστερούς «ευρωπαϊστές» είτε για δεξιούς (νεο)φιλελεύθερους είτε για «σοσιαλιστές» τύπου Σημίτη. 

Ειδικά όταν ο τελευταίος έχει το θράσος να μιλά για τις βαρύτατες επιπτώσεις των μέτρων στην κοινωνία, ενώ κανένα από τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια που τον γλείφουν ακόμη και σήμερα δεν έχει τα κότσια να του θυμίσει ότι υπήρξε εκ των βασικών αρχιτεκτόνων της σημερινής καταστροφής... 

Το αναδημοσιεύω δε για έναν ακόμη προσωπικό λόγο: Ήδη από τις αρχές του 2008, όταν άρχιζε η τρελή δημοσκοπική εκτίναξη του ΣΥΡΙΖΑ, σε μια συζήτησή μας, προειδοποιούσα τον Παναγιώτη για την ανώμαλη προσγείωση του πολιτικού του χώρου, μια πρόβλεψη η οποία δεν άργησε πολύ να επιβεβαιωθεί. Εκείνος επέμενε να με προειδοποιεί για το σκάσιμο της τεράστιας χρηματοπιστωτικής φούσκας προσδιορίζοντας μάλιστα τις ΗΠΑ ως αφετηρία του κακού και επισημαίνοντας τους κινδύνους που εκκολάπτονταν τόσο για την οικονομία της Ελλάδας όσο και για τα εθνικά θέματα. 

Πιο κοντά η ελεγχόμενη πτώχευση

Το σκίτσο του Πάνου δημοσιεύτηκε στο Ποντίκι, 20.5.2010 

Πηγή: Ανεμογκάστρι

Την Τετάρτη 19.5 διαβάζουμε στην Ελευθεροτυπία μια είδηση... «παραπεταμένη» ανάμεσα στις άλλες οικονομικές, η οποία μας μεταφέρει μια απόφαση του αμερικάνικουΚογκρέσου που μας αφορά ποικιλοτρόπως. 

Γράφει λοιπόν ο ανταποκριτής Θ. Τσίτσας ότι η Γερουσία των ΗΠΑ, με το συντριπτικό σκορ 94-0, αποφάσισε, δεδομένου ότι η χώρα αυτή έχει δικαίωμα βέτο στο ΔΝΤ, πως το Νομισματικό Ταμείο δεν θα μπορεί να χορηγεί δάνεια («πακέτα διάσωσης») σε χώρες οι οποίες, λόγω υψηλού χρέους, άνω του 100% του ΑΕΠ, θα κρίνεται πως δεν μπορούν να αποπληρώσουν τα δάνεια αυτά του ΔΝΤ. 

«Την εισήγηση έκανε ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστήςΤζον Κορν και αποφασίστηκε πως ο εκπρόσωπος των ΗΠΑ στο ΔΝΤ θα αποφασίζει αν είναι πιθανή η εξόφληση από χώρες των οποίων το δημόσιο χρέος υπερβαίνει το 100% του ΑΕΠ. Εάν κρίνει ότι το δάνειο μάλλον δεν θα επιστραφεί, τότε θα μπορεί να ασκεί το δικαίωμα βέτο. Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος μέτοχος του ΔΝΤ (17%), με μερίδιο συμμετοχής στις χορηγήσεις δανείων 54 δισ. δολαρίων. 

Το συγκεκριμένο μέτρο αποτελεί μέρος ενός συνολικότερου νομοσχεδίου για τις αλλαγές στη Γουόλ Στριτ και την εποπτεία των χρηματοοικονομικών αγορών. Ο γερουσιαστής των Δημοκρατικών Κρις Τοντ είπε ότι στηρίζει τη "ρήτρα ΔΝΤ", αλλά προσέθεσε ότι ίσως θα πρέπει να γίνουν ορισμένες τροποποιήσεις».

Το γιατί αυτή η απόφαση μας αφορά είναι μάλλον προφανές: Και το 100% του ΑΕΠ υπερβαίνει το ελληνικό χρέος και οι προοπτικές αποπληρωμής των δανείων του «μηχανισμού βοήθειας» προς τη χώρα μας είναι μάλλον σκοτεινές. 

Το κρίσιμο για την Ελλάδα σημείο είναι ότι, αν ο εκπρόσωπος των ΗΠΑ στο ΔΝΤ κρίνει πως η αποπληρωμή του δανείου είναι επισφαλής, τότε θα παύσει ο περαιτέρω δανεισμός της Ελλάδας από το Ταμείο. Μια τέτοια εξέλιξη προφανώς ακυρώνει το πακέτο του «μηχανισμού στήριξης», καθώς αυτός έχει συσταθεί με τη συμμετοχή του ΔΝΤ, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για την απόπειρα της «διάσωσης» της Ελλάδας. 

Αποκάλυψη Τώρα!

Πηγή: Ανεμογκάστρι

18-5-2010

Πριν από λίγο καιρό, τον Απρίλιο, λίγες μέρες προτού ο τραγικός αυτός πρωθυπουργός ανακοινώσει επισήμως από το ακριτικό Καστελόριζο ότι παραδίδει άνευ όρων τη χώρα στον μηχανισμό μεγα-δανεισμού και επιτήρησης της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, ο Σάιμον Τζόνσον του Peterson Institute, πρώην επικεφαλής των οικονομολόγων του ΔΝΤ, προειδοποίησε ότι η μη εμπλοκή του Ταμείου στη συναλλαγματική πολιτική της Ελλάδας, δηλαδή η αδυναμία υποτίμησης του ευρώ, δεν θα αποβεί προς όφελος της χώρας και της οικονομίας. 

Μάλιστα ο ίδιος προειδοποίησε, στη βάση αυτού του δεδομένου, για ενδεχόμενη «αργεντινοποίηση» της Ελλάδας λέγοντας ότι στην Αργεντινή τη δεκαετία του 1990 η μη παρέμβαση στην ισοτιμία του πέσο ήταν λάθος. 

Λίγες μέρες αργότερα ο ίδιος ο διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος Καν (και... φίλος του Γιωργάκη και της Λούκας, σύμφωνα με τα δημοσιογραφικά γλειφτρόνια) έδινε μια πρόγευση του τι θα επακολουθήσει. Για την ακρίβεια ζητούσε το Ταμείο του να μπορεί να παρέμβει στη συναλλαγματική ισοτιμία της Ελλάδας ώστε ο «αποπληθωρισμός», τον οποίο μετ’ επιτάσεως ζητούσε, να γίνει κατά τι ομαλότερα. Τι εννοούσαν οι... ποιητές; 

Οι μάσκες πέφτουν...

Πηγή: Ανεμογκάστρι

Την περασμένη εβδομάδα, πριν από τη συνεδρίαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου με θέμα την Ελλάδα και αμέσως μετά τις αποτυχημένες δημοπρασίες ελληνικών ομολόγων, διατυπώθηκαν «φόβοι» με παρονομαστή το νόμισμα που χρησιμοποιεί η χώρα μας. Κάποιοι δηλαδή έλεγαν ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει Αργεντινή εξ αιτίας του σκληρού ευρώ, στο οποίο δεν υπάρχει κανένα περιθώριο υποτίμησης, όπως θα επιθυμούσε το ΔΝΤ. 

Για παράδειγμα ο Σάιμον Τζόνσον του Peterson Institute, πρώην επικεφαλής των οικονομολόγων του ΔΝΤ, προειδοποίησε ότι η μη εμπλοκή του Ταμείου στη συναλλαγματική πολιτική της Ελλάδας, δηλαδή η αδυναμία υποτίμησης του ευρώ, δεν θα αποβεί προς όφελος της χώρας και της οικονομίας. 

Μάλιστα προειδοποίησε, στη βάση αυτού του δεδομένου, για ενδεχόμενη «αργεντινοποίησης» της Ελλάδας λέγοντας ότι στην Αργεντινή τη δεκαετία του 1990 η μη παρέμβαση στην ισοτιμία του πέσο ήταν λάθος. 

 

Στην Ελλάδα αυτό εξελήφθη, σε συνδυασμό με εκτιμήσεις αναλυτών ότι τελικά η Ελλάδα θα δανειστεί με καπέλο 2% από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (3,5% αντί 1,5%), αλλά και με πληροφορίες ότι σύντομα τα spread θα ξαναπάρουν την ανηφόρα, ως κερδοσκοπική πίεση με τελικό στόχο να οδηγηθεί η Ελλάδα σε τεχνική χρεοκοπία αφού δεν θα μπορεί να δανειστεί. Κάπως έτσι θα κερδίσουν και όσοι (ουκ ολίγοι) έχουν ποντάρει τα (τεράστια) λεφτά τους στην ελληνική χρεοκοπία.