Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ / Λίμποβιτς Μ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ / Λίμποβιτς Μ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010

Μάικλ Λίμποβιτς: Υπάρχει πάντοτε η δυνατότητα να πεις όχι


Πηγή: ΑΥΓΗ
Τρίκκας Μιχάλης
Ημερομηνία δημοσίευσης: 12/12/2010


* Πιστεύετε ότι ο σοσιαλισμός του 21ου αιώνα παραμένει στη σφαίρα των ιδεών ή έχει αρχίσει να γίνεται πραγματικότητα στη Βενεζουέλα;
Είναι κάτι που ξεκίνησε από μια ιδέα, μια ιδέα που αποκρυσταλλώνεται στην τελευταία συνταγματική μεταρρύθμιση. Κεντρικό θέμα της είναι η ανθρώπινη ανάπτυξη, η απελευθέρωση και πραγμάτωση του δυναμικού που διαθέτει ο κάθε άνθρωπος. Το σύνταγμα αναφέρει ρητά ότι αυτό επιτυγχάνεται μόνο μέσω της συμμετοχής, της ενεργούς συμμετοχής των ανθρώπων ως κοινωνικών υποκειμένων. Είναι κάτι που πραγματικά με εντυπωσίασε όταν το πρωτοσυνάντησα, γιατί είναι κάτι που ανατρέχει κατευθείαν στον Μαρξ και εκείνο που προσδιορίζει ως επαναστατική πρακτική, την ταυτόχρονη δηλαδή αλλαγή των κοινωνικών συνθηκών και των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.

Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010

Ψάξτε πώς φούσκωσε το χρέος σας και διαγράψτε το

«Πιστεύω πως η απάντηση είναι η διαγραφή του χρέους· αλλά το άνοιγμα των βιβλίων είναι μία καλή αρχή!», δηλώνει στην «Ε», ο Καναδός μαρξιστής οικονομολόγος Μάικλ Λίμποβιτς και σύμβουλος, μεταξύ άλλων, της κυβέρνησης Τσάβες στη Βενεζουέλα, απαντώντας σε ερώτηση σχετική με την κρίση χρέους στην Ελλάδα και την Ευρώπη.
Να μιμηθούμε τον Ισημερινό και τη δημιουργία επιτροπής οικονομικού ελέγχου για το εξωτερικό χρέος, προτρέπει ο Καναδός μαρξιστής οικονομολόγος, Μάικλ Λίμποβιτς
Να μιμηθούμε τον Ισημερινό και τη δημιουργία επιτροπής οικονομικού ελέγχου για το εξωτερικό χρέος, προτρέπει ο Καναδός μαρξιστής οικονομολόγος, Μάικλ Λίμποβιτς
Με συνέντευξή του στην «Ε», ο κ. Λίμποβιτς προτρέπει να διδαχτούμε από την εμπειρία του Ισημερινού και τη δημιουργία επιτροπής οικονομικού ελέγχου για το εξωτερικό χρέος, ενώ όσον αφορά την ευρωπαϊκή κρίση, εκτιμά ότι το κεφάλαιο θα βγει πιο ισχυρό λόγω της απουσίας ενός σθεναρού αγώνα για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι το βάρος της επίλυσης ενός προβλήματος, όπως λέει, του κεφαλαίου.