Μετά την απόφαση των Βρυξελλών : Σε κατάσταση «μηχανικής υποστήριξης» η Ελληνική οικονομία

ΠΗΓΗ: Πολιτικό Κέντρο Θεσσαλονίκης
του Χρ. Μήλιου


Η τελευταία απόφαση της Ε.Ε εν πολλοίς  ήταν προεξοφλημένη, σε ότι αφορά την ουσία της.Στο άρθρο μας «Η χρηματοπιστωτική κρίση της Ευρώπης, η αναγκαία αναδιάρθρωση των χρεών και η οικονομική καταδίκη του Νότου»,  που δημοσιεύσαμε αρχές Ιουνίου, εξηγούσαμε γιατί, σε αυτή τη φάση, η Ε.Ε. θα οδηγούνταν σε μια τέτοιου είδους πρόσκαιρη λύση (παράταση του καθεστώτος δανεισμού της Ελλάδας + κάποια μέτρα διευκόλυνσης των όρων αποπληρωμής του χρέους).

Κάτι τέτοιο υπαγορεύθηκε τόσο από την  ανετοιμότητα της Ε.Ε. να αντιμετωπίσει το κεντρικό πρόβλημα της χρηματοπιστωτικής κρίσης που διέρχεται η ίδια, και του κόστους που συνεπάγεται κάτι τέτοιο, όσο και από τους διεθνείς χρηματο-πιστωτικούς  περιορισμούς, που υφίστανται αυτή την περίοδο, και με βάση τους οποίους και να ήθελε, πολύ δύσκολα θα μπορούσε να προχωρήσει σε μια κάλυψη των τραπεζικών της ζημιών.

Η χρηματοπιστωτική κρίση της Ευρώπης, η αναγκαία αναδιάρθρωση των χρεών και η οικονομική καταδίκη του Νότου

www.pokethe.gr 

Μήλιος Χρήστος

Παράταση στο καθεστώτος δανεισμού της Ελλάδας.
Μια δεύτερη ευκαιρία (;)

Τελικά, μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Ε.Ε, αποφάσισε να παρατείνει, για άλλα δύο χρόνια, το καθεστώς δανεισμού της Ελλάδας. Η χώρα μας «κέρδισε» και πάλι χρόνο (αυτή η αίσθηση υπάρχει) προκειμένου να μπορέσει να αντιμετωπίσει το δημοσιονομικό της πρόβλημα. Το ερώτημα είναι: Θα μπορέσει να επωφεληθεί, από αυτή τη νέα παράταση; Και ακόμα: Με ποιο τρόπο; δηλ. τι πρέπει και τι μπορεί να κάνει που να εκληφθεί σαν αξιοποίηση του χρόνου που υποτίθεται ότι κέρδισε;

Οι απαντήσεις δεν είναι τόσο εύκολες. Προϋποθέτουν την συνεκτίμηση πολλών παραμέτρων. Και κύρια των διεθνών εξελίξεων, όπου εντάσσεται το Ελληνικό πρόβλημα εκ των πραγμάτων. Τίποτα στις μέρες μας δεν μπορεί να κατανοηθεί έξω από μια γενική θεώρηση. Ο κόσμος έχει ενιαιοποιηθεί και πρώτα απ’ όλα στην οικονομία. Τα φαινόμενα έχουν αποκτήσει ταυτόχρονα μια οικουμενικότητα και μια αλληλεξάρτηση τέτοια που είναι αδύνατον να εξετάζονται πλέον μεμονωμένα. Το Ελληνικό πρόβλημα πρέπει να ειδωθεί σαν μέρος ενός γενικότερου προβλήματος, μιας κρίσης σε Ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο που η πορεία της, μέσα από πλήθος αντιφάσεις και ανταγωνισμούς, θα επικαθορίσει τους ιδιαίτερους όρους αντιμετώπισής του.

Τελικά η ψήφος διαμαρτυρίας (ενάντια στο πολιτικό σύστημα) έκρινε το αποτέλεσμα

Πηγή:Πολιτικό Κέντρο Θεσσαλονίκης

του Μήλιου Χρ. 

Μεγάλοι χαμένοι το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ.

Ενισχυμένη η Αριστερά. 

Η ψήφος διαμαρτυρίας έκρινε το τελικό αποτέλεσμα των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών.

Η αριθμητική δύναμη των δύο μεγάλων κομμάτων μειώθηκε δραματικά. Το ΠΑΣΟΚ έχασε πάνω από ένα εκατομμύριο ψήφους, σε σχέση με τις βουλευτικές του 2009, και η Ν.Δ. πάνω από πεντακόσιες χιλιάδες. Το ΚΚΕ αύξησε την αριθμητική του δύναμη κατά εβδομήντα πέντε χιλιάδες περίπου, το ίδιο σχεδόν κι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο ΛΑΟΣ υποχώρησε οριακά, όπως και οριακά αύξησαν τη δύναμή τους οι οικολόγοι και οι διάσπαρτες δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ (αθροιστικά).

Ο μεγάλος χαμένος

Ο πρώτος μεγάλος χαμένος των εκλογών, όπως ήταν αναμενόμενο, είναι η κυβέρνηση. Η απώλεια ενός και πλέον εκατομμυρίου ψήφων μέσα σε ένα χρόνο είναι τεράστιος αριθμός. Υπήρξε επόμενα αποδοκιμασία της κυβέρνησης και μάλιστα πολύ έντονη (έμμεση αλλά πλην σαφής)

Η αποδοκιμασία αυτή, γίνεται προσπάθεια, όχι μόνο να συγκαλυφθεί αλλά και να παρουσιαστεί σαν επιδοκιμασία (με την βοήθεια όλης της εγχώριας διατεταγμένης δημοσιογραφίας, ακόμα και των ….ξένων μίντια ). Σε αυτό βοηθούν και τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου.

Στον αστερισμό του μνημόνιου – περίοδος πρώτη (δεδομένα και τάσεις στην Ελληνική κοινωνία)

ΠΗΓΗ: Πολιτικό Κέντρο Θεσσαλονίκης

του Μήλιου Χρήστου (10 Οκτωβρίου 2010)

Το μνημόνιο αποτελεί για την Ελλάδα ένα νέο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό ορόσημο. Υπάρχει η Ελλάδα πριν και μετά το μνημόνιο. Μια εντελώς νέα πραγματικότητα που θα χρειασθεί καιρός να συνειδητοποιηθεί.

Προς το παρόν βιώνεται σαν κάτι το πρόσκαιρο, (σαν μια παρένθεση) και με έναν ανάλογο, σε τέτοιες περιπτώσεις, εμπειρικό τρόπο. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, και σ’ αυτή την πρώτη περίοδο του μνημονίου, καταγράφονται ορισμένα δεδομένα και διαβλέπονται κάποιες τάσεις, που σίγουρα στην πορεία πρόκειται να τροποποιηθούν.

Η κατάσταση δεν πρόκειται να παραμείνει για πολύ στο σημερινό κλίμα. Θα έχει μια δυναμική εξέλιξη, μεγάλες μεταπτώσεις και αλλαγές στην οικονομική, κοινωνική και πολιτική συμπεριφορά της Ελληνικής κοινωνίας.

Στο φαντασιακό μιας διεξόδου

Μέσα στη γενική απογοήτευση που διακατέχει τους Έλληνες αυτή την περίοδο, δεν λείπει και μια αισιόδοξη στάση. Πρόκειται γι αυτή που πιστεύει ότι τελικά τα πράγματα θα διορθωθούν, ότι θα αλλάξουν προς το καλύτερο. Ότι όλα όσα συνέβησαν αποτελούν μια ευκαιρία για να ξεπεράσουμε χρόνιες παθογένειες και να δρομολογήσουμε μια νέα αρχή. Ότι χρειαζόμασταν αυτή τη δοκιμασία προκειμένου να συνέλθουμε από μια καταστροφική κι αδιέξοδη πορεία.

Τα Εθνικά Αδιέξοδα και η Επιζητούμενη στις Μέρες μας Οικουμενικότητα της Πολιτικής

Πηγή: αεράκι

Μήλιος Χρήστος

Η ανατροπή του σκηνικού

Βιάστηκαν πολλοί οικονομολόγοι, δημοσιογράφοι και πολιτικοί να προεξοφλήσουν το τέλος του κύκλου της κρίσης του 2008.

Τη στιγμή που η διεθνής οικονομική φιλολογία είχε μετατοπισθεί στο θέμα της ανάκαμψης, κι η Ελλάδα μονοπωλούσε τα διεθνή μέσα, ως η μόνη κατ’ εξαίρεση χώρα που αντιμετώπιζε κρίση, (αυτή η εντύπωση δίνονταν όλο το τελευταίο διάστημα), επανήλθαν ξαφνικά τα πράγματα στις πραγματικές τους διαστάσεις. Ξανάρχισαν οι συζητήσεις για την κρίση της διεθνούς οικονομίας, για τους νέους κινδύνους που την απειλούν, για νέα μέτρα.

Εν τω μεταξύ η διεθνής οικονομική κρίση, που βρίσκεται σε εξέλιξη, από χρηματοπιστωτική, στην αρχική της μορφή, έχει μετεξελιχθεί (μέσω της ύφεσης) σε δημοσιονομική κρίση και κρίση δανεισμού των Εθνικών Κρατών.

Το επίκεντρο της κρίσης έχει κι αυτό μετατοπισθεί από τις ΗΠΑ στην Ευρώπη.

Ταυτόχρονα κλιμακώνεται, λόγω ύφεσης, ο εμπορικός ανταγωνισμός που παίρνει τη μορφή νομισματικής κρίσης ανάμεσα στο Ευρώ, το Δολάριο και το Γιουάν.

Οι οικονομικές κρίσεις του συστήματος μπορούν να παίρνουν διάφορες μορφές (χρηματοπιστωτικές, νομισματικές, χρηματιστηριακές, δημοσιονομικές, ενεργειακές, τραπεζικές, εμπορικές κλπ).