του Μανιάτη Γ. (ΠΡΙΝ 13/2/2011) via (Αριστερό Βήμα)
Οι επιπτώσεις της καπιταλιστικής κρίσης –μιας κρίσης που συνεχώς βυθίζεται σε αδιέξοδα- καθορίζουν πια την καθημερινή μας εμπειρία. Η βίαιη διάλυση των μεσαίων στρωμάτων και η ραγδαία προλεταριοποίησή τους, η συνεχής εξαθλίωση των συνθηκών ζωής της εργατικής τάξης και η απαξίωσή της από την καπιταλιστική ηγεμονία αποτελούν καταστάσεις που διαμορφώνουν μια νέα, αδυσώπητη κοινωνική πραγματικότητα. Από την άλλη, οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων, έστω και ακόμη αποσπασματικές, η συνολική κοινωνική ένταση, που, ή σιγοβράζει, ή εκδηλώνεται συχνά σπασμωδικά, συγκροτούν την απαρχή μιας δυναμικής αμφισβήτησης των κυρίαρχων μηχανισμών της καπιταλιστικής ρύθμισης. Αν συνυπολογίσει κανείς την εκρηκτική κατάσταση στον Αραβικό κόσμο, την εκδήλωση των βαθιών ταξικών αντιθέσεών του, στις διάφορες μορφές που αυτές παίρνουν, ανάλογα με την τοπική του ιδιομορφία καθώς και τη διόγκωση των κινημάτων διαμαρτυρίας και αντίστασης στην Ευρώπη, μπορεί να αναρωτηθεί για την ιστορική κρισιμότητα της στιγμής.
