Ποιοι πούλησαν τα ελληνικά ομόλογα

Πρωτοστάτησαν με 55 δισ. ευρώ γαλλικά και γερμανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα

Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

του Τ. Μαντικίδη

Ελληνικούς τίτλους αξίας 100 δισ.ευρώ ρευστοποίησαν οι ξένες τράπεζες

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  05:45

  

 Σε συνολικές πωλήσεις ελληνικών ομολόγων αξίας περίπου 100 δισ. ευρώ προχώρησαν οι ξένες τράπεζες από την περίοδο της κορύφωσης της ελληνικής κρίσης πέρυσι τον Απρίλιο ως σήμερα. 

Με βάση τα στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (ΒΙS), στην αρχή της κρίσης η συμμετοχή των ξένων τραπεζών στο ελληνικό χρέος κυμαινόταν στα 150 δισ. ευρώ. Σήμερα βάσει των εκτιμήσεων ξένων οίκων αυτή έχει περιορισθεί στα 50 δισ. ευρώ περίπου. 

Η συμμετοχή των ευρωπαϊκών τραπεζών κυμαινόταν στην αρχή της κρίσης στα 115 δισ. ευρώ, ενώ σήμερα περιορίστηκε στα 40 δισ. ευρώ. Είναι χαρακτηριστικό ότι η έκθεση των γερμανικών τραπεζών από τα περίπου 30 δισ. ευρώ στην αρχή της κρίσης περιορίστηκε στα 8 δισ. ευρώ σήμερα, ενώ των γαλλικών (που είχαν και τη μεγαλύτερη έκθεση στο ελληνικό χρέος) από τα περίπου 45 δισ. ευρώ περιορίστηκε στα 12 δισ. ευρώ. 

Ιστορίες αναδιάρθρωσης

Πηγή: Το Βήμα

ΤΑΣΟΣ ΜΑΝΤΙΚΙΔΗΣ | Σάββατο 5 Ιουνίου 2010

Για τους οικονομολόγους, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στην αναδιάρθρωση χρέους των επιχειρήσεων, όπου οι επενδυτές μπορούν να λάβουν μια ανταλλαγή ομολόγων με μετοχές, σε μια αναδιάρθρωση κρατικού χρέους ουσιαστικά κινδυνεύεις να μην πάρεις τίποτε. Ορισμένοι εκτιμούν μάλιστα ότι η δυσκολία της χώρας μας να αντιμετωπίσει τα ελλείμματά της πιθανόν να δείξει ότι είναι πιο εύκολο να πτωχεύσεις τελικά, παρά να περικόψεις δαπάνες, δημιουργώντας έτσι έναν «τεράστιο» κίνδυνο για τους ομολογιούχους. 

Ιστορικά στοιχεία δείχνουν εξάλλου πως κατά μέσον όρο τρία χρόνια έπειτα από όλες τις οικονομικές κρίσεις μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πραγματική αξία του δημοσίου χρέους των χωρών που βρέθηκαν στη δίνη του κυκλώνα αυξάνεται δραματικά, ενώ περιπτώσεις κρατικών χρεοκοπιών σημειώνονται ύστερα από μεγάλες τραπεζικές κρίσεις, όπως αυτή που βίωσε προσφάτως ο κόσμος. Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών και ο ΟΟΣΑ υπολογίζουν, π.χ., ότι εννέα κράτη της ευρωζώνης θα πρέπει να εμφανίσουν μέσο πρωτογενές πλεόνασμα τουλάχιστον 5% για μια πενταετία προκειμένου να σταθεροποιήσουν τον λόγο δημόσιου χρέους προς ΑΕΠ στα επίπεδα όπου βρισκόταν το 2007. 

Τι περιμένουν οι αγορές την επόμενη ημέρα

H ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΡΙΞΗΣ

Πώς τη σκιαγραφούν 11 κορυφαίοι ειδικοί και τι προβλέπουν για τις μετοχές, τα ομόλογα και την πραγματική οικονομία

ΤΑΣΟΣ ΜΑΝΤΙΚΙΔΗΣ | Κυριακή 25 Απριλίου 2010 Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

Με τους επενδυτές να δίνουν 40% πιθανότητες χρεοκοπίας της ελληνικής οικονομίας και τις αγορές να τιμολογούν ως έναν βαθμό με τη συμπεριφορά τους ακραία σενάρια, την ώρα που οι εκδόσεις κρατικού χρέους ύψους 4,5 τρισ. δολ. στον δυτικό κόσμο για το 2010 απειλούν να «στραγγίξουν» την παγκόσμια ρευστότητα, η ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης ΕΕ-ΔΝΤ ήταν μάλλον μονόδρομος για τη χώρα μας. Για τις αγορές βέβαια, η ενεργοποίηση του μηχανισμού μπορεί μεν να επιλύει τα βραχυπρόθεσμα προβλήματα ρευστότητας, ωστόσο τόσο το μακροχρόνιο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας όσο και το αυξανόμενο χρέος παραμένουν δυσεπίλυτοι γρίφοι. Με τις ανάγκες χρηματοδότησης της χώρας να ξεπερνούν εξάλλου τα 220 δισ. ευρώ ως το 2013, η προσφυγή στον μηχανισμό δεν σηματοδοτεί το τέλος, αλλά την αρχή μιας επώδυνης περιόδου για την ελληνική οικονομία και την κοινωνία, με άγνωστες σήμερα προεκτάσεις. 

Το κρίσιμο θέμα από εδώ και πέρα, σημειώνει ο Νότης Α. Μηταράκης , αντιπρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Τραπεζιτών Μ. Βρετανίας και στέλεχος της εταιρείας διαχείρισης Fidelity Ιnternational, είναι να καταφέρουμε να προωθήσουμε τις διαρθρωτικές αλλαγές, να περιορίσουμε τη σπατάλη του άναρχου κρατικού τομέα ώστε να περιοριστούν και τα επώδυνα μέτρα. Αν η αισιοδοξία κάνει και πάλι την εμφάνισή της στην κοινωνία και οι αγορές επανακτήσουν την εμπιστοσύνη τους προς τη χώρα, τότε το κόστος δανεισμού θα μπορούσε να μειωθεί το 2011, με αποτέλεσμα η χώρα να επανέλθει στον «ορθό δρόμο». Αν αποτύχουμε, όπως υποστηρίζει, τότε έρχονται μάλλον δύσκολες ώρες για όλους.

Η πορεία των spreads