Μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, η ιδέα και μόνο της πιθανότητας αναδιάρθρωσης χρέους της Ελλάδας έμοιαζε με "πυρηνική" εναλλακτική. Πλέον η αναδιάρθρωση -μια πιο ευγενική εναλλακτική διατύπωση της χρεοκοπίας- δεν είναι μόνο μια ιδέα, αλλά και μια πιθανότητα.
Και είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο, όπως υποστηρίζουν αρκετοί οικονομολόγοι, οι ομολογιούχοι αναμένεται να επωμιστούν μέρος του βάρους.
Σύμφωνα με τον αρθρογράφο των "New York Times", κ. Jack Ewing, στην περίπτωση χρεοκοπίας, όπως αυτή της Αργεντινής, οι επενδυτές θα έχαναν πάνω από το ήμισυ των χρημάτων τους - μια προοπτική πολύ δυσμενής για να την εξετάσει σοβαρά η Ελλάδα. Όμως, ακόμα και ένα επονομαζόμενο haircut, με το οποίο οι πιστωτές απορροφούν μια σχετικά μέτρια μείωση της ονομαστικής αξίας των ελληνικών ομολόγων, θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες για την ευρωζώνη και για τις τράπεζες της περιοχής, οι οποίες κατέχουν τα περισσότερα ελληνικά ομόλογα.
Μια πιο ήπια εναλλακτική θα ήταν η διασπορά των πληρωμών της Ελλάδας στους πιστωτές, οι οποίοι θα έπρεπε να δεχτούν μείωση της τρέχουσας αξίας των επενδύσεών τους - μια εναλλακτική που αρχίζει να μοιάζει με την καλύτερη λύση έπειτα από μια σειρά κακές επιλογές.
"Μόνο μια πολυετής αναδιάρθρωση των ομολογιακών υποχρεώσεων, σε συνδυασμό με σημαντική μείωση του ελλείμματος, μπορεί να επιτύχει μόνιμη προσαρμογή των ελληνικών δημοσιονομικών υποχρεώσεων χωρίς να υπάρξει χρεοκοπία και δίνοντας σε όλους τους ομολογιούχους ένα haircut", ανέφερε σε e-mail του ο οικονομολόγος της High Frequency Economics, κ. Carl B. Weinberg.
Ο κ. Weinberg πρότεινε τη συγκέντρωση όλων των ελληνικών ομολόγων λήξης έως το 2019 και την αναχρηματοδότησή τους με 25ετή ομόλογα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του, υπολογίζοντας επιτόκιο 4,5%, η κίνηση αυτή θα μείωνε τις ανάγκες χρηματοδότησης της Ελλάδας κατά περίπου 60%, ή κατά 140 δισ. ευρώ. Καθώς η απόδοση του 10ετούς ελληνικού ομολόγου ξεπερνά πλέον το 8%, αυτοί που αγόρασαν πρόσφατα ελληνικά ομόλογα θα είχαν σημαντικές απώλειες.
