Κουτόφραγκοι Vs κουτοπόνηροι

ΠΗΓΗ: Techie Chan

Σήμερα θα προσφέρω ένα δώρο στους ανταρσύτες αυτού του κόσμου γιατί τους στεναχωρώ συχνά τα τελευταία χρόνια και κατά βάθος είναι καλά παιδιά. Καθώς η μόδα της εβδομάδας είναι διάφορα δις από τα κοινοτικά ταμεία και πως αυτά δεν τα εκμεταλλευόμαστε, θα παίξουμε ένα γρήγορο παιχνιδάκι δείχνοντας με ποιο τρόπο εκμεταλλευόμασταν αυτές τις κοινοτικές επιδοτήσεις την τελευταία φορά που τις παίξαμε, όταν δηλαδή δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα και κάναμε μπίζνες αντί να τις δίνουμε στους βρωμιάρηδες αγρότες που βοηθούσαν στη συνέχεια την επιβίωση των γερμανικών αυτοκινητοβιομηχανιών και των βουλγάρικων, ουκρανέζικων και άλλων ανατολικών νοικοκυριών.

Διότι κυρίες και κύριοι, με το τέλος των μεγάλων επιδοτήσεων για τα μπαμπάκια και τα άλλα αγροτικά προϊόντα, (και τις απάτες που το πασόκ δίδαξε για το πως να παντελονιάζουμε το χρήμα “ξεγελώντας” τους κουτόφραγκους) και την αρχή των επιδοτήσεων μικρών επιχειρήσεων, άρχισε να συμβαίνει το εξής εντυπωσιακό. Σε αρκετές περιπτώσεις έφευγαν από τη χώρα περισσότερα χρήματα από όσα έρχονταν με την επιδότηση. Το ελληνικό κράτος το ανεχόταν διότι τσέπωνε μερικά εύκολα και γρήγορα χρήματα από το φπα κι έτσι -μαζί με την πιστωτική φούσκα- μπορούσε να δημιουργεί τα περίφημα σιμητικά πλεονάσματα και την αύξηση του ΑΕΠ. Πώς συνέβαινε αυτό το μαγικό? Δώστε βάση.

Κρεμμυδόνες Υ Παέγια και ο αγώνας τώρα δικαιώνεται

Πηγή: Techie Chan

Αν προσπαθήσει κανείς να αποτραβηχτεί και να ξεφύγει από τις κρίσεις ημέρας που του σερβίρουν τα ΜΜΕ, είναι εμφανές πως ολόκληρο το ντόπιο μελόδραμα της συγκυβέρνησης είναι μια τρικυμία στο φλυτζανάκι του τσαγιού που λένε και οι αγγλοσάξωνες. Όχι γιατί τα μέτρα που θέλει να ψηφίσει η κυβέρνηση δεν είναι καταστροφικά, αλλά διότι είναι παντελώς αδιάφορα. Τόσο γιατί δεν πρόκειται να διορθώσουν μισό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, όσο και γιατί κανείς στην ευρώπη δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για το αν τα μέτρα στην ελλάδα θα είναι 12-15-18δις.

Η ευρωζώνη πήρε μια σημαντική απόφαση τον ιούνη -πάνω από το πτώμα των γερμανών- να αντιγράψει την αμερικάνικη και βρετανική λύση, δηλαδή να τυπώσει υπερ των πλουσίων ομολογιούχων. Μια λύση που όπως και στις ΗΠΑ δεν θα λύσει το πρόβλημα της κρίσης φυσικά, αλλά τουλάχιστον θα μας απαλλάξει από αυτό το κατασκευασμένο μελόδραμα της κρίσης χρεών των κρατών του ευρώ. Γιατί κατασκευασμένο? Διότι καμία χώρα που το χρέος της είναι αποτυπωμένο στο νόμισμά της δεν μπορεί να χρεοκοπήσει. Η βρετανία λόγου χάρη, δεν είναι λιγότερο χρεοκοπημένη από την ισπανία, κι όμως η πρώτη εμφανίζεται να σκάει από υγεία σε σχέση με τη δεύτερη που δείχνει να βρίσκεται πολύ κοντά στα όρια της πιστωτικής ασφυξίας.

Δύσκολοι καιροί για εκδότες (αξέχαστες επιτυχίες 2011)

Πηγή: Techie Chan

Ο περισσότερος κόσμος που δεν έχει ασχοληθεί ενδελεχώς με το μηντιακό σύστημα, αναρωτιέται για ποιο λόγο λυσομανούν τα κανάλια και οι εφημερίδες κατά του σύριζας. Πολύ συχνά θα τους απαντήσουν πως πρόκειται για ιδεολογική διαμάχη. Κάτι που σε γενικές γραμμές είναι αληθές, αν δεν υπήρχε ο ελέφαντας στο σαλόνι. Που δεν είναι άλλος από το γεγονός πως το μηντιακό σύστημα είναι ένας επαγγελματίας αγελαδάρης. Η αγελάδα που αρμέγει είναι φυσικά το κράτος και οι πολίτες ξεχωριστά, αλλά δεν την αρμέγει πάντα για προσωπική του χρήση. Πολύ συχνά διάφοροι που θέλουν να αρμέξουν το κράτος ή τους πολίτες μέσω διάφορων καρτέλ στρέφονται στα μήντια για να διαμορφώσουν κλίμα και να τους κάνουν τη δουλειά. Με το αζημίωτο φυσικά.

Γι’ αυτό το αζημίωτο θα σας μιλήσω με 4 μικρά πινακάκια. Θα αρχίσουμε από το περσινό αγαπημένο, που αφορά τα εταιρικά αποτελέσματα των εκδοτών για το 2010.

Όπως λέγαμε και στις δύο προηγούμενα επεισόδια (μέρος 1ο και 2ο), οι εκδοτικές επιχειρήσεις έχουν δανειστεί χρήματα που είναι αδύνατο να αποπληρώσουν και που θα έκαναν το ελληνικό κρατικό χρέος να φαίνεται μπροστά τους αθώο. Αν ένα κράτος με χρέος 120% του ΑΕΠ δεν μπορεί να δανειστεί από τις αγορές, τότε πως τα καταφέρνουν και συνεχίζουν να λειτουργούν επιχειρήσεις που σε αντίθεση με τα κράτη δεν έχουν τη δυνατότητα να νομοθετούν φόρους?

Και ο θεός την 9η μέρα ήθελε να μοιράσει 18δις στους πιστούς του*

ΠΗΓΗ: Techie Chan

*για να θεωρηθείς πιστός, ισχύουν οι ίδιοι όροι και προϋποθέσεις που ίσχυαν και στο “δωρεάν χρήμα για όλους τώρα“. Παρακαλούνται όσοι διαθέτουν τα κατάλληλα προσόντα θα ειδοποιηθούν αρμοδίως από άγγελο φέροντα κρίνο.

Όταν ο θεός έφτιαξε το διαύγεια, ήταν αρκετά προνοητικός προκειμένου να το κάνει τόσο δύσχρηστο, έτσι ώστε κανείς -πέρα από τους πιο σκληραγωγημένους- να μην μπορεί να το χρησιμοποιήσει. Όπως και με τη μηχανογράφηση του εθνικού τυπογραφείου αν δεν πήγαινες μιλητός στο τάδε φεκ της τάδε ημερομηνίας, ήσουν χαμένος από χέρι.

Αυτό είναι μια κλασική τακτική επικοινωνιακής διαχείρισης. Κρύβεις τα πιο σημαντικά μέσα σε μια θάλασσα από ασήμαντα πράγματα. Και επειδή οι δυνατότητες μας είναι περιορισμένες, η τακτική είναι συνήθως επιτυχημένη.

Σε αντίθεση με τους οχτρούς μου που πιστεύουν ότι είμαι η θεά κάλι με τα 10 χέρια και κατευθείαν πληροφόρηση από τη goldman sachs και analprobe σε απευθείας wireless σύνδεση με τους αριανούς, σας διαβεβαιώ πως είμαι ένας συνηθισμένος καραγκιόζης. Που προσπαθεί να παρακολουθεί τα νέα, όσο πιο αποστασιοποιημένα γίνεται προκειμένου να μη χάνεται μέσα στη θάλασσα της άχρηστης πληροφορίας.

Δεν υπάρχουν αθώοι (τρίτο πακέτο)

ΠΗΓΗ: Techie Chan

 Το δεν υπάρχουν αθώοι, η επιστροφή των τζεντάι, δεν θα υπήρχε αν δεν είχαν γραφτεί 550 σχόλια στο προηγούμενο μέρος. Θα ασχοληθεί με τα δύο πράγματα που μου έκαναν μεγαλύτερη εντύπωση από αυτά τα σχόλια. Το ένα είναι τα γκρουπούσκουλα των φιλελευθέρων τα οποία έχουν ξεπεταχτεί σαν τα μανιτάρια, και το άλλο είναι το κίνημα της αποχής ως πολιτική πράξη απονομιμοποίησης του συστήματος, το οποίο επανέρχεται ξανά και ξανά, αλλά επειδή αδυνατώ να κατανοήσω λέω να το κάνω λίγο ταληράκια. Ας ξεκινήσουμε όμως με τα εύκολα

Τα γκρουπούσκουλα των φιλελευθέρων.

Ο τίτλος δεν είναι τυχαίος, διότι σε αυτές τις εκλογές έχουμε τρία μικρά κόμματα που το πρόγραμμά τους βασίζεται στον νεο-φιλελευθερισμό. Τα δύο αποτελούνται από πρώην στελέχη της ΝΔ (μάνος, ντόρα), και το τρίτο (δημιουργία ξανά) αποτελεί “μια φρέσκια πρόταση” .

Δεν υπάρχουν αθώοι (μέρος δεύτερο)

foto: http://www.lukasvasilikos.com/

ΠΗΓΗ: Techie Chan

στο προηγούμενο επεισόδιο ασχολήθηκα με το τι σημαίνουν και δεν σημαίνουν διάφορες πολιτικές συμπεριφορές σε σχέση με τις εκλογές. Το προσωπικό μου συμπέρασμα είναι πως η συμμετοχή σε αυτό το εκλογικό νταβαντούρι στα πλαίσια που οι εκλογές εκλέγουν κυβερνήσεις και οι κυβερνήσεις είναι μακράν ο πιο ισχυρός οργανωμένος παίκτης μιας κοινωνίας είναι πολύ σημαντικό. Ακόμα κι αν ο στόχος σου είναι η αλλαγή από τα κάτω, αυτή η αλλαγή όσο ακόμα βρίσκεται στα σπάργανα μπορεί να επηρεαστεί πολύ εύκολα από τον ελέφαντα που ονομάζεται κράτος.

Και στα πλαίσια που το υπάρχον κυβερνητικό πλαίσιο είναι εμφανές πως δεν το πολυ-εκτιμώ, έψαχνα να βρω στρατηγικές που θα το ανατρέψουν. Αυτές οι στρατηγικές αφορούν νέα ή μικρά πολιτικά κόμματα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εξαγγέλλουν πως θέλουν να διαφοροποιηθούν από το σημερινό πολιτικό προσωπικό.

Δεν υπάρχουν αθώοι (μέρος πρώτο)

ΠΗΓΗ: Techie Chan

ως μη ελιτιστής και χωρίς καμία ικανή απάντηση για το πως ασκείται η εξουσία σε ένα κράτος, οι εκλογές με καθολικό δικαίωμα ψήφου των κατοίκων και απλή αναλογική, παραμένουν στην ουσία τους το μοναδικό νομιμοποιητικό μέσο έκφρασης αυτή τη στιγμή. Προσωπικά θα προτιμούσα να ψηφίζουμε ακόμα και για το χρώμα στις πλάκες των πεζοδρομίων, αλλά αν το θέλετε κι εσείς θα πρέπει να ψηφίσετε μόνο βουλευτές που να το υποσχεθούν κι αυτό είναι ένα μάλλον απίθανο σενάριο για τις επόμενες εκλογές.

Που δεν γνωρίζουμε ακόμα πότε ακριβώς θα διεξαχθούν, κι όσο περνάει από το χέρι των παπαδήμων και λοιπών καραγκιόζηδων αυτή η ημερομηνία θα μπορούσε να μετατεθεί στην επόμενη 20ετία  Αλλά ας υποθέσουμε πως θα γίνουν μέσα στον επόμενο μήνα.

Δωρέαν Χρήμα για όλους τώρα*

ΠΗΓΗ: Techie Chan

Καθώς στην ελλάδα αναμένουμε να μάθουμε τα αποτελέσματα του λότο (αλλιώς γνωστό κι ως PSI++), για την επιτυχία του οποίου ας μην είμαστε σίγουροι (διότι δεν θα πάρουν όλοι δωράκια όπως οι ελληνικές τράπεζες), στην ευρώπη παίζεται ένα πολύ μεγαλύτερο παιχνίδι που έχει να κάνει με το πόσο χρεοκοπημένα πια είναι τα 2/3 της ευρωζώνης. (αλλά δεν είναι ευγενικό να το λέμε)

Πάρε κόσμε 300δις, να τρώει η μάνα και του παιδιού να μη δίνει.*

Η ΕΚΤ στις 29/02 πρόσφερε την αγαπημένη μας “έκτακτη βραχυπρόθεσμη τριετή ρευστότητα” (το έκτακτη και βραχυπρόθεσμη το εννοούν σε γεωλογικές περιόδους). Στα 530δις έκατσε η μπίλια αυτή τη φορά, εκ των οποίων τα 300δις είναι φρέσκα φρέσκα και ζεστά από το πληκτρολόγιο της εκτ, κατευθείαν στους λογαριασμούς των τραπεζών. Όπως είναι εμφανές οι ευρωπαϊκές τράπεζες και ταυτόχρονα οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα ήταν εκτός αγορών αν δεν είχαν αυτή την ένεση νέου χρήματος για δεύτερη συνεχόμενη φορά (η πρώτη ήταν το δεκέμβρη).

PSI++

ΠΗΓΗ: Techie Chan

Όταν ο παπαδήμος εμφανίστηκε ως πρωθυπουργός σωτήρας πριν από μόλις 2 μήνες, είχαμε λίγα πραγματικά στοιχεία γιαυτόν. Και παραδέχομαι πως τα υποτιμητικά μου σχόλια βασίζονταν περισσότερο στην ανικανότητα του πολιτικού συστήματος να παράγει “λύσεις”, παρά σε κάποιο σκληρό δεδομένο (πέρα από το γεγονός πως το PSI+ δεν ήταν αρκετό για να λύσει το ελληνικό πρόβλημα και ο ίδιος ήταν τραπεζικός). Έτσι στην ουσία πόνταρα το άλογό μου πως ένα ανίκανο πολιτικό σύστημα θα πρότεινε έναν ανίκανο πρωθυπουργό και όπως συμβαίνει συχνά με την ελληνική υπόθεση, δεν με απογοήτευσε καθόλου. Στους 2 μήνες που ακολούθησαν η κυβέρνηση παπαδήμου και ο ίδιος ο πρωθυπουργός προσωπικά ασχολήθηκαν αποκλειστικά με 2 ζητήματα. Με το πως θα πάρουν φτου ξελευθερία οι διάφοροι γνωστοί τους που κατηγορούνται (ή θα κατηγορηθούν) για βαριά οικονομικά εγκλήματα και με το πως οι ελληνικές τράπεζες θα πάρουν μετοχές (δηλαδή χρήματα) χωρίς δικαίωμα ψήφου, προκειμένου και οι υπόλοιποι γνωστοί τους να μην χάσουν τις τράπεζες και τα μπόνους τους.

Το πρώτο ζήτημα ήταν θέμα εσωτερικής πολιτικής και κανείς δεν ασχολήθηκε. Το δεύτερο όμως ήταν ένα θέμα που θα έπρεπε να διαπραγματευτεί με τους γαλλογερμανούς. Οι γάλλοι ήταν θετικοί εξαρχής διότι και ο σαρκοζύς κάτι τέτοιο θα ήθελε για τις δικές του χρεοκοπημένες τράπεζες στις οποίες άλλωστε χρωστά πολλά για την εκλογή του. Οι γερμανοί όμως ήταν αρκετά ξεκάθαροι στο ζήτημα. Όποια τράπεζα θέλει επιπλέον βοήθεια θα πρέπει να παραχωρήσει κοινές μετοχές με δικαίωμα ψήφου. Τελικά 2 μήνες αργότερα το μόνο το οποίο άλλαξε στο όλο ζήτημα του PSI ήταν το θέμα με το δικαίωμα ψήφου των μετοχών που θα πάρουν οι τράπεζες. Οι γερμανοί προφανώς υποχώρησαν και έτσι το έργο του παπαδήμου μπορεί να κριθεί θετικά. Οι ελληνικές τράπεζες θα πάρουν ακόμα 30-35δις ευρω σε ρευστό και θα παραμείνουν στα χέρια των τωρινών διοικήσεών τους, παρά το γεγονός πως όλες μαζί δεν αξίζουν ούτε 4δις ευρώ.

Αίμα και σπέρμα

ΠΗΓΗ: Techie Chan

Ειλικρινά αντιστεκόμουν σε αυτή τη λαϊκιστική κατρακύλα, αλλά η εκτ δεν με αφήνει να αγιάσω διότι την προηγούμενη βδομάδα προέβη σε μια ακόμα εντυπωσιακή ιδεολογική κίνηση. Πρόσφερε “έκτακτη ρευστότητα” διάρκειας 3 ετών σε όποια τράπεζα το ζητούσε, την ίδια στιγμή που αρνείται να προσφέρει “έκτακτη ρευστότητα” στα κράτη. Ας το κάνουμε όμως ταληράκια προκειμένου να δούμε τι σημαίνει το γεγονός πως η εκτ πρόσφερε το 5% του αεπ της ευρωζώνης σε μια μόλις μέρα στις τράπεζες και τι σημαίνει αυτό για εμάς.

Οι τράπεζες διαθέτουν σε γενικές γραμμές 2 ειδών τρόπους να χρηματοδοτούν τις εργασίες τους. Τη λιανική αγορά χρήματος και τη χονδρική. Η λιανική είναι οι καταθέσεις των πελατών, η χονδρική είναι παίκτες με πολύ μεγαλύτερη πρόσβαση σε κεφάλαια, δηλαδή τα μεγάλα ψάρια. Την τελευταία 10ετία με το φαρ ουέστ που επικρατούσε στην τραπεζική αγορά, η πρόσβαση στη χονδρική έγινε εύκολη και φθηνή και επικράτησαν διάφορες αντιλήψεις (και στην ελλάδα) του τύπου: που να τρέχεις τώρα να μαζεύεις καταθέτες. Μάλιστα θυμάμαι διάφορους διευθυντές να λένε πόσο χαζοί ήταν αυτοί της εθνικής που κράταγαν το ψιλικοκό με τους παππούδες στην ουρά, τη στιγμή που με 3 απλές κινήσεις μπορούσες να μαζέψεις μερικά δις στην χονδρική.

Φαντασιώσεις μεγαλείου πολλών ταχυτήτων

Το εγχειρίδιο του καλού μακιαβελίσκου -ακολουθώντας τα αρχαία χνάρια του γνωστικισμού- λέει πως πρέπει να διαδίδεις την προπαγάνδα σαν να ήταν η απόλυτη αλήθεια, αλλά να πράττεις γνωρίζοντας πως δεν είναι. Όταν πέφτεις στην παγίδα της προπαγάνδας σου και οι πράξεις σου ακολουθούν τη ρητορική σου, είσαι σίγουρα ένας ειλικρινής ηλίθιος.

 ΠΗΓΗ: Techie Chan

Extend and pretend

Η ευρωπαϊκή πολιτική τα τελευταία 3 χρόνια της κρίσης λειτουργεί με το παραπάνω πρόταγμα. Συνεχίζει δηλαδή να κάνει τα ίδια που έκανε προ κρίσης, προσποιούμενη πως δεν συνέβη τίποτα. Η κρυφή ελπίδα είναι πως η κρίση θα περάσει μόνη της, αν εμείς συνεχίσουμε να φτιάχνουμε εξωτικά δομημένα προϊόντα όπως ο EFSF. Καθώς όμως η κρίση δεν περνά, χρειάζεται μια νέα αφήγηση που να εξηγεί το “παράδοξο”. Αυτή η αφήγηση πήρε την απλοϊκή μορφή μιας ηθικολογικής προσέγγισης. Για τα προβλήματα της ευρώπης ευθύνεται η προβληματική ελλάδα και μερικοί άλλοι “τεμπέληδες” κι αν τους βάλουμε αυτούς να φτιάξουν το μαγαζί τους, τα πάντα θα επιστρέψουν στις εποχές των παχιών αγελάδων.

Διάλειμμα για ταληράκια

Πηγή: Techie Chan

Ένα μικρό διάλειμμα στην ομφαλοσκόπηση γιατί η μπούρδα τελικά έχει λάβει πανευρωπαϊκές διαστάσεις και παρότι πολύ θα ήθελα να περνάω για στωικός κινέζος που προσπαθεί να πιάσει κουνούπια με τσόπστιξ, θα πρέπει να σας εκμυστηρευτώ πως είναι μερικές στιγμές που θα προτιμούσα να είμαι ο σχεδόν συνονόματος τσάκι τσαν.

Μπούρδα Α

Ο σαρκοζί δήλωσε πως θα πρέπει να υπάρξει μία ευρώπη 2 ταχυτήτων. Η μέρκελ πετάρισε τα ματάκια της. Λίγο πριν το διαψεύσει. Με λίγα λόγια αναβιώνουν τα σενάρια περί δύο ευρώ. Ενός λατινικού κι ενός βόρειου. Μάλιστα. Δεν θα ασχοληθώ πολύ με το γιατί το έκαναν αυτό. Το να αναλύεις το σαρκοζί είναι σαν να αναλύεις τον μπερλουσκόνι στην 20ετή θητεία του. Ανούσιο.

Χάνει τις εκλογές, ο πόλεμος στη λιβύη δεν είχε το ίδιο εφέ που είχε ο πόλεμος των φόκλαντς και επειδή δεν έχει plan B, προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει έναν τρόπο να επιπλεύσει απευθυνόμενος στις συμμαχίες που τον στηρίζουν (δηλαδή τις τράπεζες και τη γαλλία των φορολογικών απαλλαγών). Να μη λέμε μεγάλες κουβέντες, αλλά φοβάμαι πως δεν θα έχει την επιτυχία του μεγάλου ιταλού εραστή. Όμως ας υποθέσουμε πως η γαλλία πράγματι προσπαθεί να φτιάξει με τη γερμανία ένα σκληρό πυρήνα του ευρώ. Ερωτήματα:

τα μπαλάκια του κινγκ-κονγκ

Πηγή: Techie Chan

Οι εξελίξεις επί τροχάδην

Καθισμένος ανακούρκουδα σ’ ένα φθινοπωρινό κλαδί με περιβολή μόγλη, είναι μια δύσκολη θέση να πληκτρολογείς. Κι επειδή η μπαταρία θα τελειώσει κάποια στιγμή και η κουφάλα του δέντρου προσφέρει θαλπωρή, αλλά όχι 220V /50Hz AC, είπα να τα ξεράσω όλα μαζί.

Γνωρίζω πως όλα αυτά μπορεί να σας πέσουν λίγο δυσκολοχώνευτα και είναι λίγο πυκνά και άκομψα γραμμένα για όποιον δεν έχει παρακολουθήσει τα προηγούμενα επεισόδια, αλλά κάντε λίγη υπομονή, ανεχθείτε με και ανατρέξτε σε κάτι προηγούμενο όταν δυσκολεύεστε. Κάθε μία από αυτές τις ειδήσεις θα άξιζε να γίνει μεγάλο θέμα, αλλά επειδή πέφτουν όλες μαζί και επειδή λίγο πολύ κινούνται στα ίδια μοτίβα που κινούνται τα πράγματα τον τελευταίο καιρό είπα να τα μπλέξω. Άρα εδώ θα βρείτε πολλές πραγματικές ειδήσεις, απλά θα ζαλιστείτε λίγο να τις χωνέψετε (σειρά σας γιατί εγώ ζαλίζομαι μέρες τώρα).

Μία μέθοδος είναι να κάνετε διάλειμμα κάθε φορά που αλλάζω θέμα. Πχ Διαβάζω το θέμα με τη dexia μαζί με τον πρωινό καφέ στη δουλειά, διαβάζω το δεύτερο θέμα με το ελληνικό κούρεμα μετά το μίτινγκ των 12, το τρίτο θέμα με τον επόμενο πρωινό καφέ κ.ο.κ. Αυτά βέβαια για όσους έχουν ακόμα δουλειά, διότι όπως δήλωσε και ο πρωθυπουργός, πρόκειται για προστατευόμενο είδος.

Δύσκολοι καιροί για εκδότες (επαναληπτικές εξετάσεις Α’ εξάμηνου 2011)

Πηγή: Techie Chan

Το να μιλήσουμε για το πόση βρώμα και δυσωδία εκπέμπουν τα ελληνικά ΜΜΕ νομίζω είναι σαν να κηρύττεις το λόγο του θεού σε ευσεβείς κουακέρους. Για να είστε εδώ κι όχι στην οθόνη του μεγάλου καναλιού σημαίνει πως τις έχετε τις υποψίες σας.

Είναι και αυτό το καταραμένο wikileaks που εκθέτει ανεπανόρθωτα το κύρος και την ανεξαρτησία των σοβαρότερων δημοσιογράφων και μέσων και μας χαλάει τη σούπα. Δεν ξέρω τι να πω. Ίσως αν επιστρέψουν στην καθαρεύουσα, το πεσμένο κύρος τους να ανασκουμπωθεί λιγάκι. Παρόλαυτά είναι χρήσιμο να μαζεύουμε σε μια γωνίτσα διάφορα σκατά τους σε περίπτωση που θέλουμε να βουλώσουμε κανέναν “καλόπιστο”. Και το καλόπιστος το βάζω σε εισαγωγικά, διότι μόνο η έντονη εθελοτυφλία μπορεί να σε κάνει καλόπιστο απέναντι σε αυτό τον οχετό από κουραμπιέδες.

Τα μικρά θαύματα τρεις μέρες και τα μεγάλα έξι

Πηγή: Techie Chan

Έτσι έλεγε η γιαγιά μου και το χρησιμοποιώ συχνά πυκνά. Μόνο που εγώ έλεγα τέρμινα, όπως κάνει κάθε καλή καφετζού για να έχει την μαγική σφαίρα της καλυμμένη. Ποιος περίμενε όμως πως αυτή η μέτρηση θα αποκτούσε κυριολεκτική αξία. 3 μέρες κράτησε όλη η χαρά για τη μεγαλειώδη συγχώνευση Eurobank-Alpha. Στο πρώτο επεισόδιο του νέου κύκλου της μαγικής σφαίρας θα ασχοληθούμε λίγο με το τι σημαίνει αυτό.

Shotgun Wedding

Μαμά… Γιατί όταν δύο χρεοκοπημένες τράπεζες συνενώνονται φτιάχνουν μία μη χρεοκοπημένη τράπεζα? Δύσκολη απάντηση παιδί μου. Ίσως να πρέπει να ρωτήσουμε τα στελέχη της eurobank που το τελευταίο δίμηνο πηδούσαν σαν τα ποντίκια από το πλοίο παίρνοντας διάφορα πόστα πέριξ της κυβέρνησης. Κι αναρωτιόταν τότε το ταπεινό κινέζικο μυαλουδάκι μου, για ποιο λόγο αυτοί οι καλοθρεμμένοι μάνατζερ σηκώνονται και φεύγουν από το καμάρι του ελληνικού τραπεζικού τομέα (η εθνική ήταν πάντα ύποπτη για τις σχέσεις της με το κράτος) για να μπλεχτούν σε μια κυβέρνηση που όλοι βλέπουν πως δεν θα ζήσει πολύ?

Ψιλολόγια

Πηγή: Techie Chan

κατάλαβες αδερφάκι μου? Οι νεωτερικότητες δεν είναι καθόλου του γούστου μου. Διότι αντί ο καπιταλισμός να σκάει στα μούτρα μας κάθε οκτώβρη όπως επιτάσσει η παράδοση, τα τελευταία χρόνια έχει την έφεση να σκάει από τον αύγουστο. Επιπλέον -το έχω ξαναπει- όλη αυτή η βιασύνη χαλάει το σαπένς που προσπαθώ να χτίζω με τη μαγική μου σφαίρα. Δηλαδή έλεγε η μαγική μου σφαίρα πέρσι τον απρίλη πως η ελλάδα θα ζητήσει τη βοήθεια της ΕΕ και του ΔΝΤ και πως η κυβέρνηση επέλεγε εμφανώς αυτόν τον δρόμο. Κι αντί αυτό να συμβεί μετά από κανένα μήνα κι έτσι η μαγική μου σφαίρα να βγει θριαμβεύτρια -ρε κοιτάχτε αυτόν τον μπινέ που το είχε προβλέψει τόσο καιρό πριν- πήγε ο άλλος κι έβαλε πρόσω ολοταχώς στο κανό και το ανακοίνωσε από το καστελόριζο την επόμενη βδομάδα. Αλλά έτσι δεν πάμε καλά, διότι η δραματουργική τέχνη επιτάσσει να υπάρχει μια αμφισβήτηση, μια διαμάχη. Να περάσει κανένας μήνας, να βγει και κανένας πασόκος να σε χλευάσει που κινδυνολογείς και μετά πλάφ να σκάσει η βιοχλαπάτσα.

Που βαδίζουμε κύριοι? (Ο Μπαμπούλας των CDS)

ΠΗΓΗ: Techie Chan

Τι βαρετό. Ένα ακόμα τριγράμματο αρκτικόλεξο με το οποίο ασχολούμαστε σε αυτή την κρίση, αντί να ασχολούμαστε με την ίδια την κρίση. Γιατί να ασχοληθούμε λοιπόν? Διότι στον δημόσιο λόγο αυτά τα τριγράμματα αρκτικόλεξα χρησιμοποιούνται σχεδόν με την ίδια μαγική ισχύ που χρησιμοποιούνταν το τετραγράμματο όνομα του Θεού από τους εβραίους. Ως ένα μεγάλο και αδιόρατο ταμπού.


Τα CDS ή ασφάλιστρα κινδύνου, είναι απλά κάτι διμερείς συμφωνίες μεταξύ εταιριών. Δεν είναι καθόλου διαφορετικά από ένα στοίχημα με περίπλοκους όρους. Στην ουσία ο Μήτσος βάζει με τη Μαρία ένα στοίχημα για το εάν θα σταματήσει να πληρώνει το στεγαστικό της (χρεοκοπήσει) η Χρύσα. Όσο δεν χρεοκοπεί η Χρύσα, ο Μήτσος πληρώνει στη Μαρία ένα ασφάλιστρο. Αν χρεοκοπήσει, Μαρία καλείται να πληρώσει στον Μήτσο ένα ποσό. Τόσο απλό.


Στον δημόσιο λόγο το παραπάνω απλό στοίχημα χρησιμοποιείται κυρίως με τρεις τρόπους.

Σκόρπιες του Ιούνη (Μέρος 4ο, ρέστα και ταμείο)

ΠΗΓΗ: techie chan

Σκέψη 7η. (αγροτική παραγωγή)

Πως θα σας φαινόταν, αν σας έλεγα πως η Γερμανία είναι μια από τις χώρες με τη μεγαλύτερη παραγωγή ζαχαρότευτλων παγκοσμίως? Είναι η ζάχαρη κάποιο αγαθό με τεράστια αξία? Όχι φυσικά. Είναι η ζάχαρη η αιχμή της αγροτικής παραγωγής? Προσθεού. Τότε γιατί αυτοί οι λαχανοφάγοι παράγουν τόσο πολύ ζάχαρη? Διότι στην ηπειρωτική ευρώπη, η αγροτική παραγωγή ποτέ δεν εγκαταλείφθηκε στην τύχη της. Η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, ακόμα και η Ολλανδία διαθέτουν ιδιαίτερα ισχυρή αγροτική παραγωγή παρά το γεγονός πως είναι προηγμένα βιομηχανικά κράτη.

Το τύπωμα χρήματος ως λύση (σε ταληράκια)

Πηγή: Techie Chan

Μέσα στην όλη προσπάθεια μου να αποφετιχοποιήσω διάφορα οικονομικά εργαλεία ως κοινωνικώς ωφέλημα a priori, είπα να κάνω ταληράκια για ποιο λόγο το τύπωμα χρήματος δεν είναι απαραίτητα μια λύση που ωφελεί τους πολλούς. Με αυτό δεν θέλω να πω πως είναι μια λύση που δεν μπορεί να ωφελήσει, τους πολλούς. Λέω πως -όπως και πολλά άλλα εργαλεία- δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως σύνθημα χωρίς έναν μικρό τόμο από ψιλά γράμματα που να ορίζει τους όρους που το εργαλείο θα χρησιμοποιηθεί υπέρ των πολλών.

Και ως παράδειγμα θα πάρουμε το τύπωμα του Ομπάμα (από εδώ και στο εξής “Ο Μπάμια”) που γίνεται από τον κεντρικό τραπεζίτη των ΗΠΑ Μπερνάνκι. Τυπικά ο ίδιος ο Μπερνάνκι διαφωνεί πως είναι τύπωμα, αλλά για τις ανάγκες αυτού του άρθρου είναι άχρηστο να ασχοληθούμε με τις δημόσιες σχέσεις της FED. Διότι είναι η καλύτερη απόδειξη πως μπορείς να τυπώνεις χρήμα και ταυτόχρονα να ωφελείς μονάχα τους πολύ πλούσιους.

Η τάξη που τα έφαγε

ΠΗΓΗ: Techie Chan 

Η δημόσια συζήτηση της Ελληνικής κρίσης έχει τεθεί πολλές φορές σε επίπεδο ηθικής, αλλά ελάχιστες σε επίπεδο αριθμών. Έτσι πέρα από τα κλασικά “είμαστε τεμπέληδες” και “μαζί τα φάγαμε” , υπάρχει κι ένα σαφές κάλεσμα σε εθνική επαγρύπνηση. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν χάνει καμία ευκαιρία να αναφερθεί σε ιστορικές εθνικές στιγμές, σε εθνικό χρέος κλπ κλπ.

Όπως η αριστερά αρέσκεται να τσουβαλιάζει τον “λαό” σ’ έναν άμορφο ομοιογενές χυλό προκειμένου να κρύψει τις πραγματικές της αδυναμίες αντιπροσώπευσης στην κοινωνία, έτσι και η δεξιά χρησιμοποιεί τον όρο “έθνος” προκειμένου να καλύψει όλη τη βρώμα και τη δυσωδία του κυβερνητικού συστήματος.

Κι αν για την αριστερά, αυτό το τσουβάλιασμα σημαίνει συνήθως χαμένες προσδοκίες και πνιγμένα όνειρα κοινωνικής δικαιοσύνης, για την κοινωνική και οικονομική δεξιά που αντιπροσωπεύεται από το 70% του εκλογικού σώματος, σημαίνει κυριολεκτικά χοντρές κοιλιές, ζεστό χρήμα και συγκάλυψη του ποιος πραγματικά μας οδήγησε στην καταστροφή.