Πηγή: Sibilla
Watch live streaming video from 114news at livestream.com
Yπαρχει και δευτερο μερος που εμφανιζεται αμεσως μετά
Κυριακή 27 Ιουνίου 2010
Πολιτική Εισήγηση στην Πανελλήνια Συνδιάσκεψη της “Αριστερής Πρωτοβουλίας ΠΑΣΟΚ”
Κυριακη 27/6/2010
Πηγή: Sibilla
Yπαρχει και δευτερο μερος που εμφανιζεται αμεσως μετά
Πηγή: Sibilla
Yπαρχει και δευτερο μερος που εμφανιζεται αμεσως μετά
Κυβέρνηση ανδρείκελων ΣΕΒ – ΔΝΤ – ΕΕ
Πηγή: ΠΡΙΝ (27/6/2010)
του Λ. Βατικιώτη
Πρώτη υποχώρηση για τα εργασιακάΒΡΑΖΕΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ
Μια μικρή ανακούφιση προσέφερε η απόφαση του υπουργού Εργασίας και ανδρείκελου του ΣΕΒ, Ανδρέα Λοβέρδου, να ακυρώσει το σχέδιο υλοποίησης των αλλαγών στα εργασιακά μέσω προεδρικού διατάγματος και να φέρει τις προτεινόμενες αλλαγές για ψήφιση στην Βουλή. Η αλλαγή αυτή ήλθε ως αποτέλεσμα των απρόβλεπτων σε έκταση, για τις Μαρίες Αντουανέτες του ΠΑΣΟΚ, μαζικών αντιδράσεων. Ταυτόχρονα η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ πετάει το μπαλάκι στους βουλευτές που πλέον δεν μπορούν να επικρίνουν την κυβέρνηση εκ του ασφαλούς και τίθενται έτσι προ των ευθυνών τους: Είτε να γίνουν φερέφωνα του ΔΝΤ και του ΣΕΒ ακολουθώντας τον δρόμο του Λοβέρδου, που έχει μετατραπεί σε παιδί για τα θελήματα της τρόικας (θυσιάζοντας εννοείται τις αρχηγικές του φιλοδοξίες στο βωμό του ΔΝΤ) είτε να ακολουθήσουν τον δρόμο που προς τιμήν τους επέλεξαν με αφορμή την ψήφιση στη Βουλή του μνημονίου της ντροπής οι ανεξάρτητοι πλέον βουλευτές Σ. Σακοράφα, Γ. Δημαράς και Β. Οικονόμου. Είναι αναγκαίο δε να τονιστεί ότι τυχόν ψήφιση του απαράδεκτου νόμου για τα εργασιακά χωρίς απώλειες θα ενισχύσει τη θέση του Παπανδρέου, επιταχύνοντας από την άλλη τη ραγδαία φθορά του κόμματος που ήδη καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις.
Δημόσιοι υπάλληλοι σε «λευκή απεργία»
Το αφισάκι που κυκλοφορεί τον τελευταίο καιρό από γραφείο σε γραφείο στις δημόσιες υπηρεσίες είναι σαφές: «ΛΕΥΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ: Βγάλτε τα πέρα χωρίς εμάς». Οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας πριν από λίγους μήνες έκαναν την αρχή. Στη συνέχεια τους ακολούθησαν και άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι.
Η «λευκή απεργία» είναι μια ιδιότυπη αποχή από την εργασία. Βρίσκεσαι στο γραφείο σου, αλλά δεν κάνεις απολύτως τίποτα. Αρκετοί υπάλληλοι λοιπόν έχουν αφήσει τα μολύβια και τα στιλό κάτω. Ο ήχος από τα πληκτρολόγια έπαψε να ακούγεται σε πολλά γραφεία, ενώ αυξήθηκαν κατακόρυφα οι αιτήσεις συνταξιοδότησης.
Βασική αιτία είναι οι περικοπές σε μισθούς και επιδόματα, αλλά φυσικά κι οι αλλαγές στο ασφαλιστικό. Το αφισάκι που προτρέπει σε «λευκή απεργία» δεν έχει εντοπιστεί ακόμη από πού διακινείται. Ωστόσο, έχει πιάσει τόπο, όπως τόπο έχει πιάσει κι η από στόμα σε στόμα προτροπή σε λιγότερη εργασία.
Το τελευταίο διάστημα έχουν εντοπισθεί αυξημένες περιπτώσεις αδειών για λόγους υγείας, ενώ εμφανίστηκαν και άδειες από την εργασία για ψυχολογικούς λόγους.
Τι θα μπορούσε να μας πει η ιστορία για την ελληνική κρίση;
κλικ για μεγέθυνση - τα spreads για την Ελλάδα ανεβαίνουν και συνεχίζουν διαρκώς να σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο - τώρα όμως που χρειάζεται να πείσουμε τα "κορόιδα" ότι "τα μέτρα αποδίδουν", "είμαστε στο σωστό δρόμο", αυτό δεν το πολυλέμε, άσχετα αν όλοι τους το ξέρουν ότι οι πιστωτές θα αρπάξουν ότι βρουν και μετά θα μας πετάξουν "σα στημένη λεμονόκουπα"
Σε ένα πρόσφατο άρθρο του, ο Michael Pettis[*] έγραψε πολλές αλήθειες για την Ελλάδα, όσο και για την κρίση γενικότερα. Είναι γραμμένο βέβαια από την πλευρά των πιστωτών, και ασχολείται με το πως θα καταφέρουν οι τραπεζίτες να πάρουν όσο το δυνατόν περισσότερα από την Ελλάδα. Επαναλαμβάνω όμως ότι λέει πολλές αλήθειες.
Μετέφρασα το άρθρο και στα ελληνικά, και αξίζει να διαβαστεί από όλους - αν προτιμά πάντως κάποιος να διαβάσει το αυθεντικό άρθρο στα αγγλικά, μπορεί να το βρει εδώ, στο επίσημο site του Pettis:
Τι θα μπορούσε να μας πει η ιστορία για την ελληνική κρίση;
ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ: Τραπεζικός ή κοινωνικός ριζοσπαστισμός;
Τρίτη, 27 Ιουνίου 2010
Πηγή: ΕΠΟΧΗ
Με άρθρο του στη «Μοντ Ντιπλοματίκ», ο γνωστός αμερικανός οικονομολόγος Τζέιμς Κ. Γκαλμπρέιθ, καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, αναλύει πόσο «απλή» θα μπορούσε να ήταν η αντιμετώπιση της δικτατορίας των χρηματοπιστωτικών αγορών, αν η ΕΕ είχε τη διάθεση να ενισχύσει το οπλοστάσιο των δημόσιων αρχών με πολύ γνωστά μέσα, που βρίσκονται σε αχρηστία στο σημερινό καθεστώς της κυριαρχίας του νεοφιλελευθερισμού. Τώρα, γιατί δεν εφαρμόζονται τα μέτρα αυτά; Διότι η εφαρμογή τους δεν είναι θέμα τεχνικοοικονομικής επιλογής, αλλά ταξικής. Η «Εποχή» δημοσιεύει σήμερα τα κυριότερα σημεία του άρθρου.
Tου Τζέιμς Κ. Γκαλμπρέιθ
Με τις εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ που διατέθηκαν από την ΕΕ για το μηχανισμό στήριξης των χωρών μελών, ηρέμησαν για κάποιο διάστημα τα πράγματα. Πολύ γρήγορα, όμως, έγινε εμφανές ότι οι χώρες μέλη της ΕΕ μπορούν να βρουν χρήμα μόνο δανείζοντας η μία την άλλη. Κι αυτό γιατί τους έχει απαγορευθεί να δημιουργούν νέα αποθέματα, όπως ακριβώς δεν μπορούν να ενισχύουν την ανάπτυξη και ταυτόχρονα να διαγράφουν χρέη. Αυτό μπορεί να το κάνει μόνο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).
Γεράκια λιτότητας οι γερμανοί
Πηγή: ΕΘΝΟΣ 26/6/2010
του Γιωργου Δελαστίκ
Εξω φρενών είναι ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν σε ένα βαρυσήμαντο άρθρο του που δημοσιεύθηκε στους "Τάιμς της Νέας Υόρκης" και αναδημοσιεύθηκε σε μεγάλες ευρωπαϊκές εφημερίδες. Εκρήγνυται εναντίον της υστερίας επιβολής μέτρων λιτότητας που έχει καταλάβει όλους τους ηγέτες. "Ξαφνικά, η δημιουργία θέσεων είναι εκτός μόδας. Η πρόκληση πόνου είναι εντός.
Η καταδίκη των ελλειμμάτων και η άρνηση παροχής βοήθειας προς μια οικονομία που παλεύει έχει γίνει η νέα μόδα παντού" γράφει στην αρχή του άρθρου του και χαρακτηρίζει "τεράστιο λάθος" αυτήν τη στροφή προς τη λιτότητα.
Με τόλμη θέτει ένα θέμα που στην Ευρώπη όλοι το διαισθάνονται, αλλά κανείς δεν το βάζει προς συζήτηση: τους κινδύνους για την ίδια τη δημοκρατία που προκαλεί αυτή η ανάλγητη οικονομική πολιτική.
Υπάρχει και άλλος δρόμος: για τη διαχείριση των δημοσίων χρεών!
-apples-peaches-pears-and-grapes.jpg)
Πηγή: ΕΠΟΧΗ, 27 Ιουνίου 2010
του Πέτρου Λινάρδου-Ρυλμόν
Η μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη διαπραγμάτευση μεταξύ τραπεζών και κρατών σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του χρέους, είναι υπό συζήτηση από τη δεκαετία του 80, όταν άρχισε η συσσώρευση των δημοσίων χρεών σε χώρες του Νότου. Σιγά σιγά και έως σήμερα εγκαθιδρύθηκε μια προσέγγιση, που διαφέρει πλήρως από τον τρόπο διαχείρισης στο εσωτερικό των χωρών, του χρέους των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών. Η κάθε εθνική νομοθεσία φροντίζει να εξασφαλίσει τη συνέχεια της οικονομικής δραστηριότητας και την επιβίωση των υπερχρεωμένων ατόμων, αλλά σε διεθνές επίπεδο δεν υπάρχει αντίστοιχο νομικό πλαίσιο και, αντίθετα, η παντοδυναμία των τραπεζών και η εξυπηρέτηση αυτής της παντοδυναμίας από τους διεθνείς οργανισμούς είναι ο κανόνας. Και τα προγράμματα που επιβάλλονται στα κράτη των υπερχρεωμένων χωρών, καταστρέφουν παραγωγικό δυναμικό και βάζουν τους πληθυσμούς σε διαρκή κίνδυνο.
ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟ 2011
πηγή ΒΗΜΑ 26/6/2010
Ερχεται λιτότητα από το 2011 για τα εισοδήματα
Περιστολή δαπανών σχεδιάζουν οι κυβερνήσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη στην προσπάθεια για δημοσιονομική εξυγίανση
«Αυτό που προτείνουμε στην Ευρώπη είναι η έναρξη μιας στρατηγικής εξόδου (από την κρίση) και το 2011 πρέπει να είναι αυτή η ημερομηνία». Η δήλωση ανήκει στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και έγινε εν όψει της σημερινής συνόδου κορυφής του G20, στο Τορόντο του Καναδά. Ο επικεφαλής της οιονεί «ευρωπαϊκής κυβέρνησης» προανήγγειλε επισήμως την έναρξη μιας περιόδου ισχνών αγελάδων (από εισοδηματικής απόψεως) για όλους τους Ευρωπαίους. Διότι, ανεξαρτήτως του ύψους των δημοσίων και των ιδιωτικών χρεών που βαρύνουν τα κράτη-μέλη της ΕΕ, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις σπεύδουν να προαναγγείλουν μέτρα περιστολής των δαπανών τους συντονιζόμενες με την κοινή πανευρωπαϊκή προσπάθεια για δημοσιονομική εξυγίανση και ευταξία. Μια προσπάθεια που μεσοπρόθεσμα υπόσχεται ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα και ισχυρή ανάπτυξη, αλλά βραχυπρόθεσμα προϋποθέτει σφίξιμο του ζωναριού και αλλαγή των συνηθειών των Ευρωπαίων.
Η άνοδος ενός υπερκρατικού καρτέλ τραπεζών
Πηγή: Το Ποντίκι, 23-6-2010
via Ανεμογκάστρι
Του Δημήτρη Καζάκη
οικονομολόγου - αναλυτή
Στις 17 του μηνός οι Βρυξέλλες αποφάσισαν να υποβάλουν τις 25 μεγαλύτερες τράπεζες της ευρωζώνης σε τεστ ακραίων συνθηκών (stress test) και να δημοσιοποιήσουν τα αποτελέσματα για να καθησυχάσουν επενδυτές και αγορές. Τα τεστ αυτά είναι ένα είδος «τεστ κοπώσεως» για τις τράπεζες, με τα οποία εξετάζεται η δυνατότητά τους να αντέξουν υπό ακραίες συνθήκες.
Μέχρι σήμερα οι ευρωκρατούντες δεν έχουν ανακοινώσειποιες θα είναι αυτές οι ακραίες συνθήκες και το αν θα συμπεριλαμβάνουν σενάρια πτώχευσης της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας κ.ο.κ. Ούτε αν θα συμπεριλαμβάνουν την υπόθεση μιας ακραίας κρίσης ρευστότητας συνολικά στην οικονομία σε συνθήκες βαθέματος της ύφεσης, όπως αρχίζει να διαφαίνεται στον ορίζοντα της ευρωζώνης. Με λίγα λόγια, αυτά τα «τεστ κοπώσεως» είναι πολύ εύκολο να στηθούν έτσι ώστε να παραγάγουν τα επιθυμητά αποτελέσματα από εκείνους που τα παραγγέλνουν.
Σάββατο 26 Ιουνίου 2010
Εθνική Μελαγχολία
Πηγή: enet 26/6/2010
Του Περικλή Κοροβέση
Είναι ο Γ. Παπανδρέου ένας πολιτικός απατεώνας; Είναι η χώρα υπό ξενική κατοχή; Ποιος δημιούργησε το έλλειμμα και το χρέος; Τι θα γίνει αν βγούμε από το ευρώ και ξαναγυρίσουμε στη δραχμή;
Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα τα ακούς παντού. Και οι απαντήσεις είναι πολλές και ποικίλες, ανάλογα με την οργή του κόσμου. Και παρά το γεγονός ότι υπάρχουν άπειρα δημοσιεύματα για την κρίση, κανείς δεν δείχνει να έχει μια σαφή ιδέα για το πώς φτάσαμε εδώ. Ο καθένας ζει την κρίση με τον δικό του προσωπικό τρόπο και μοιάζει σαν να έπεσε μια επιδημία και αρρωστήσαμε όλοι. Είναι σαν ένα κύμα εθνικής μελαγχολίας που μας κόλλησε όλους. Χάθηκαν η χαρά, το γέλιο, η ξεγνοιασιά.
Δοκιμάζεται η Συνοχή της Ισπανίας
του Λ. Βατικιώτη
(δημοσιεύτηκε στα "Επίκαιρα", 24/6-30/6)
Μοιραίες ενδέχεται να αποβούν για την εύθραυστη ισορροπία μεταξύ της κεντρικής κυβέρνησης και των αυτόνομων περιοχών οι άγριες περικοπές που επιβάλλονται στα δημόσια οικονομικά της Ισπανίας κι οι δομικές αναδιαρθρώσεις που συντελούνται στον επιχειρηματικό χάρτη της χώρας. Η αιτία βρίσκεται στην επιμονή της κυβέρνησης του Χοσέ Λουίς Θαπατέρο να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα λιτότητας, που μπορεί να ισοδυναμεί με απλή επίπληξη μπροστά στα μέτρα που εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα, δεν παύει όμως να θέτει σε δοκιμασία την εθνική συνοχή και τις σχέσεις μεταξύ των 17 αυτόνομων περιοχών με την κεντρική κυβέρνηση στη Μαδρίτη.
Κατοχή
Από τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών μαθαίνουμε ότι «πρόκειται να αναλάβει πρωτοβουλίες στο αμέσως επόμενο διάστημα, προκειμένου να προστατευτούν τα κοινωνικά και ατομικά δικαιώματα ώστε να δημιουργηθεί ένα κοινό μέτωπο απέναντι στα επαχθή μέτρα» του Μνημονίου.
Ηδη πριν από λίγες ημέρες (15.6.2010) διοργανώθηκε εκδήλωση με θέμα «Μνημόνιο, Σύνταγμα, Ευρωπαϊκή Συνθήκη και ΕΣΔΑ» με ομιλητές τους Γεώργιο Κασιμάτη, ομότιμο καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών, Κώστα Χρυσόγονο, καθηγητή Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και Ξενοφώντα Κοντιάδη, καθηγητή Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.
Ουδέποτε στην ιστορία της ανθρωπότητας ολόκληρη η πολιτική της ανθρωπότητας ήταν γονατισμένη. Η κρίση που βιώνουμε δεν είναι ούτε χρηματοπιστωτική ούτε οικονομική, αλλά κρίση του κοινωνικοπολιτικού συστήματος. Δεν μπορούμε να εξαθλιώσουμε πλήρως τον άνθρωπο και την ανθρώπινη αξία αφαιρώντας του συνεχώς εισοδήματα, τόνισε ο κ. Κασιμάτης και επισήμανε ότι «νομοθετικές εξουσίες που ανήκουν στο αντιπροσωπευτικό σώμα, στη Βουλή των Ελλήνων, μεταβιβάστηκαν σ' ένα διεθνές όργανο κατά το Σύνταγμα». Και κατέληξε: «Οι Ελληνες πολίτες έχουν υποχρέωση να αντισταθούν με όλα τα μέσα δικαστικής προστασίας που τους παρέχει ο δικαιικός μας πολιτισμός και ο δικός μας και της Ευρώπης και του Διεθνούς Δικαίου για να ξέρουμε αν κοροϊδευόμαστε ή όχι».
Κ. Τσουκαλάς: Αναζητώντας την πολιτική μέσα στην κρίση
Πηγή: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 20/06/2010
Πώς θα χαρακτηρίζατε, με δυο λόγια, την κατάσταση που ζούμε το τελευταίο διάστημα στην Ελλάδα.
Εντελώς επιγραμματικά, θα έλεγα ότι συνιστά μια μετάβαση στον άγριο, αρχετυπικό, δίχως όρια και περιορισμούς καπιταλισμό. Προφανώς και πριν καπιταλισμό είχαμε. Ωστόσο μια ιδιότυπη ιστορική συγκυρία είχε καταστήσει δυνατή την αναστολή ή άμβλυνση ορισμένων χαρακτηριστικών του. Έτσι στην Ελλάδα η διαδικασία της μισθωτοποίησης, της ευθείας δηλαδή υπαγωγής των δυνάμεων της εργασίας στο κεφάλαιο, υπήρξε εξαιρετικά αργόσυρτη. Το μεγαλύτερο ποσοστό του εργατικού δυναμικού ήταν αυτοαπασχολούμενοι στο πλαίσιο οικογενειακών επιχειρήσεων είτε στην ύπαιθρο είτε στη δευτερογενή παραγωγή είτε στις υπηρεσίες. Μέχρι πρόσφατα ήταν μια χώρα καπιταλιστική βέβαια, η οποία ωστόσο δεν στηριζόταν, παρά μόνο δευτερευόντως στη μισθωτή εργασία. Και καθώς το μεγαλύτερο κομμάτι των μισθωτών είναι δημόσιοι υπάλληλοι, μόνο το ένα τέταρτο του πληθυσμού, ίσως λίγο παραπάνω, εμφανίζονταν ως μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα. Σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες, στις ΗΠΑ, στην Αγγλία και στη Γερμανία το ποσοστό αυτό αγγίζει το 80-90%, οι οποίοι κυριαρχούν σε αναπτυγμένες χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία, οι ΗΠΑ.
Δεν μπορώ να μπω σε λεπτομέρειες, αλλά σχηματικά αυτό οφείλεται στην ιστορική επιβίωση της μικρής οικογενειακής επιχείρησης, η οποία ενισχύθηκε από το πλέγμα παλιννόστηση-μετανάστευση στην ύπαιθρο (και στη συνέχεια από τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις) και στην πόλη, την ίδια στιγμή που ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής δεν αναπτύχθηκε στη βάση της μεγάλης βιομηχανίας. Με αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για ένα ιδιότυπο σύστημα κοινωνικής εργασίας. Εκείνο που διαλύεται σήμερα είναι η μικρή αγροτική επιχείρηση, η οποία εδώ και χρόνια έχει αρχίσει να εξασθενεί, αλλά και όλες οι μικρομεσαίες οικογενειακές επιχειρήσεις στις υπηρεσίες (τουρισμός κ.λπ.), στο εμπόριο και στη μικρή επιτηδευματική παραγωγή.
Η αντιστροφή ρόλων και πολιτικών
«Τα μέτρα είναι άδικα αλλά αναγκαία», επαναλαμβάνει μονότονα ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του, σε μια προσπάθεια να υπερβούν τη διαρκώς αυξανόμενη αντίδραση της κοινωνίας.
Τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν οι φωνές (ΔΣΑ, Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, συνταγματολόγοι κ.ά.), που θέτουν εν αμφιβόλω τη συνταγματική νομιμότητα ολόκληρου του Μνημονίου και του σκληρού οικονομικού πακέτου.
Βουλευτές και συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ διαπιστώνουν τώρα ότι η λογική των «άδικων αλλά αναγκαίων μέτρων» δεν μπορεί να δικαιολογήσει στην πράξη τη νέα κοινωνική βαρβαρότητα. Η κυβερνητική πολιτική αδυνατεί να εξηγήσει γιατί ένα άδικο κοινωνικά μέτρο είναι σήμερα τόσο αναγκαίο για την επιβίωση της κοινωνίας. Και κυρίως γιατί η αδικία αυτή (όπως το εργασιακό έκτρωμα Λοβέρδου) υπερβαίνει κατά πολύ τις δεσμεύσεις που η κυβέρνηση ανέλαβε απέναντι στους δανειστές της.
Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010
Περί τρόμου
Πηγή: Radical Desire
Σπάνια πέφτω τόσο αξιοθρήνητα έξω στην αξιολόγησή μου για το αντίκτυπο μιας είδησης όσο σήμερα, όταν μετέφρασα κείμενο, από "καθεστωτικά" μάλιστα μέσα ενημέρωσης, που παρουσιάζει αναλυτικά την εντυπωσιακή άνοδο του πλουτισμού των ήδη πλουσίων εν μέσω κρίσης και εν μέσω τεθλιμμένων ανακοινώσεων για "επιβεβλημένες θυσίες" για το καλό όλων από τα χαμηλά και μεσαία κοινωνικά στρώματα. "Διάβολε", είπα μέσα μου, "αυτό θα θέλει να το διαβάσει ο κόσμος με τόσα που ακούει κάθε μέρα για το αναγκαίο της αυτοκριτικής του και της αυτοθυσίας του."
Δύο νοματαίοι σχολίασαν όλοι και όλοι --κι ο ένας ήταν συνιστολόγος.
Αρχικά σκέφτηκα ότι έχει μουντιάλ και έχει μπει το καλοκαίρι, αλλά αυτό δεν με έπεισε εντελώς. Χθες, ούτως ή άλλως, η εθνική αποκλείστηκε από τη συνέχεια. Ένα μικρό παράθυρο προσοχής για το τι συμβαίνει γύρω μας όσο να ναι άνοιξε.
Tελευταία συνωμοσία κατά των ελληνικών ομολόγων…
Οι μάσκες των βαρόνων του διεθνούς οικονομικού συστήματος πέφτουν και η τελευταία συνωμοσία κατά των ελληνικών ομολόγων αποκαλύπτεται: «δώστε μας… λύτρα 2 τρις. ευρώ», είναι το ανοικτό μήνυμα προς τους ηγέτες της Ευρώπης, «αλλιώς θα τινάξουμε στον αέρα την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την ίδια την Ευρωζώνη»!
Στο τέλος του μήνα, τα ελληνικά ομόλογα θα αποβληθούν από τους βασικότερους διεθνείς δείκτες ομολόγων και θα καταστούν πλέον ακατάλληλα για τοποθέτηση κεφαλαίων από τα μεγαλύτερα διεθνή χαρτοφυλάκια, μετά την υποβάθμιση της αξιολόγησής τους σε junk από τον οίκο Moody’s.
Ενόψει αυτής της προαναγγελθείσας υποβάθμισης, οι διαχειριστές έχουν την υποχρέωση να «ξεφορτωθούν» τα… ελληνικά «σκουπίδια» από τα χαρτοφυλάκιά τους και τα τραπεζικά στελέχη στα dealing room της Αθήνας παρακολουθούν στα τερματικά τους ένα ιδιότυπο θέατρο παραλόγου: με τους αγοραστές εξαφανισμένους από προσώπου γης και με συναλλαγές ασήμαντης αξίας, οι αποδόσεις, τα spread και τα κόστη ασφάλισης των ελληνικών ομολόγων εκτοξεύονται και πάλι σε επίπεδα-ρεκόρ, πέριξ των 1.000 μονάδων βάσης, που υποδηλώνουν πιθανότητα άμεσης χρεοκοπίας της χώρας σε ποσοστό της τάξεως του 70%!
Τι γίνεται με τη Γερμανία και τη Ρωσσία;
Σε αυτή την ανάρτηση, θα εξετάσουμε το "πλησίασμα" της Γερμανίας προς τη Ρωσσία, ή, αν προτιμάτε, την απομάκρυνση της από τη "δύση" (ΗΠΑ). Πρόκειται βέβαια για μια τεράστια αλλαγή, που βρίσκεται πάντως σε εμβρυακή μορφή, και προφανώς δε μπορεί να θεωρηθεί ούτε σίγουρη/δεδομένη, ούτε μπορεί και να προβλεφθεί με 100% ακρίβεια. Ωστόσο, υπάρχουν οι πρώτες ενδείξεις προς αυτή την κατεύθυνση, και θα τις δούμε με αφορμή και σχετική ανάλυση του [αμερικανοκινούμενου] think tank Stratfor:
Καταρχήν, η Γερμανία είναι ίσως η μοναδική δυτική χώρα που διατηρεί μια σημαντική παραγωγική βάση, δεν είναι τόσο άσχημα από οικονομικής άποψης, και δεν πολυθέλει (και για ιστορικούς λόγους - υπερπληθωρισμός στη Γερμανία το 1920-1930) την εκτύπωση χρήματος από το πουθενά. Αυτό μάλιστα είχε ως αποτέλεσμα νέο τσακωμό Γερμανίας - ΗΠΑ, με την πρώτη να απορρίπτει την πρόταση της δεύτερης για πληθωριστικό χρήμα, φοβούμενη τον υπερπληθωρισμό:
η μικρή ιστορία μιας αθώας μπόμπας
by pentanostimi
Εντελώς τυχαία[?],τη μερα που το περιβόητο και κατάπτυστο ''ασφαλιστικό''
νομοσχέδιο παίρνει την άγουσα για τη βουλή,
και η βουβή οργή,αλλά και οι βροντερές φωνές των ανθρωπων που πάνε ως πρόβατα επι σφαγήν,υψώνονται ολο και περισσότερο και
τρομοκρατούν τους τρομοκρατούντες ολη την κοινωνία,οι οποιοι σε κάθε ευκαιρια μιλουν και αγωνιούν για
Δεν παράγουμε τίποτα; … λέτε; … ή μήπως όχι;
Πηγή: grsail
Οι ψεύτες οι κλέφτες και γενικά αυτοί που «διαλάθουν», έχουν συμφέρον να υποβαθμίζουν το περιβάλλον και τους ανθρώπους γύρω τους ώστε να μπορούν να επιβιώνουν φέρνοντας τα πράγματα στα μέτρα τους.
Την ίδια πρακτική ακολουθεί τελευταία και μία καθόλου συμπαθής ομάδα ανθρώπων που λειτουργούν ως παπαγάλοι και που δεν χάνουν ευκαιρία να μας πληροφορήσουν ότι οι «Έλληνες φταίμε», διότι «είμαστε άχρηστοι», είμαστε «ανοργάνωτοι» και «δεν παράγουμε τίποτα».
Συνήθως οι τύποι αυτοί – πρωταθλητές της ημιμάθειας – υποστηρίζουν τέτοιες θέσεις είτε για να ακολουθήσουν κατάπτυστες κομματικές γραμμές και θέσεις (κατά το «όσα δεν φτάνει η αλεπού») είτε διότι είναι τυφλά και κουφά θύματα της σχετικής προπαγάνδας των ημερών, είτε γιατί έτσι βρίσκουν έναν τρόπο να ξεσπάσουν προβάλλοντας την μιζέρια του εαυτού τους προς τα έξω.
Σε πώληση ελληνικά νησιά συμφωνα με δημοσίευμα του Guardian
Πηγή: in.gr
Δημοσίευμα που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της βρετανικής εφημερίδας Guardian υποστηρίζει πως «η Ελλάδα βγάζει τα νησιά της προς πώληση για να σώσει την οικονομία». Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας υποστηρίζει πως η Ελλάδα κάνει μια απεγνωσμένη προσπάθεια να εξοφλήσει τα χρέη της και εξετάζει την πώληση νησιών καθώς αδυνατεί να βρει πόρους για την ανάπτυξη των υποδομών τους.
Σύμφωνα με την συντάκτρια του άρθρου, η Ελλάδα, σε μια απελπισμένη προσπάθεια να εξοφλήσει τα χρέη της, διευκολύνει τους πλούσιους και διάσημους να εκπληρώσουν τα όνειρά τους και να αποκτήσουν ένα ηλιόλουστο νησί, πουλώντας ή ενοικιάζοντας με μακροχρόνιες μισθώσεις περίπου 6.000 νησιά.
Η Κρίση του Χρέους
Του Χρήστου Βανδώρου
Η σημερινή φάση της καπιταλιστικής κρίσης εξελίσσεται ραγδαία και επικίνδυνα για τις κοινωνίες της Ν. Ευρώπης και όλου του κόσμου.
‘Ένας ανεξέλεγκτος παγκόσμιος νομισματικός πόλεμος με υποκείμενο και αντικείμενο το νόμισμα οδηγό, δολάριο – ευρώ, εξελίσσεται στις χώρες της Ευρώπης. Τα συμφέροντα γύρω από το δολάριο, μαζί με την αγγλική στερλίνα, βρίσκονται σε μια διαρκή κατάσταση “αγάπης” και «μίσους» με το Γερμανικό Ευρώ στη προσπάθεια όλων να δώσουν, αφαιρώντας χώρο από τη κινέζικη οντότητα, η οποία κινδυνεύει λιγότερο από τη κρίση λόγω και της ιδιομορφίας του κράτους της. Η κρίση αναδεικνύεται σαν μια από τις μεγαλύτερες καταγραμμένες στα παγκόσμια χρονικά (1870, 1929 , 2008).
Στη πραγματικότητα όταν μιλάμε για κρίση , μιλάμε για 3 αλληλοκαλυπτόμενες και αλληλοτροφοδοτούμενες παραμέτρους.
Η αργεντινή και οι “αγορές”
Πηγή: Techie Chan
Κάποια μέσα διαφήμιζαν εχθές την επάνοδο της αργεντινής στις διεθνείς αγορές μετά τη στάση πληρωμών ομολόγων ύψους 93δις δολαρίων το 2001. Η ακριβής είδηση έλεγε πως το 66% των επενδυτών δέχθηκαν τους όρους της ανταλλαγής (swap). Όσο κι αν έψαξα λοιπόν δεν βρήκα πουθενά γιατί αυτή η είδηση μεταφέρεται ως επάνοδος της αργεντινής στις αγορές.
Το φέσι ύψους 93δις δολαρίων που έβαλε η αργεντινή το 2001, ήταν η μεγαλύτερη στάση πληρωμών που είχε συμβεί ποτέ. Μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις και εκβιασμούς, ο περονιστής Νέστορ Κίρχνερ το 2005, έπεισε το 76% των επενδυτών που είχαν αργεντίνικα ομόλογα να τα ανταλλάξουν με άλλα χαμηλότερης αξίας και μεγαλύτερης διάρκειας. Οι κάτοχοι των 70δις δέχθηκαν λοιπόν να πάρουν στην ουσία 25-35% της αξίας των ομολόγων που διέθεταν. Με λίγα λόγια για κάθε δολάριο παλιού ομολόγου, ο επενδυτής έπαιρνε 25-35 σεντς. Κάπου εκεί κοντά (τον γενάρη του 2006), η αργεντινή ξεπλήρωσε και το σύνολο των περίπου 9δις που χρώσταγε στο ΔΝΤ, μια απόφαση περισσότερο πολιτική που ήθελε να δείξει την απεμπλοκή της Αργεντινής από τις βδέλες του ΔΝΤ. Άλλωστε το 2006 ήταν μια χρονιά που το ΔΝΤ έβλεπε τους πελάτες του να μειώνονται δραματικά.
Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010
Φεύγοντας,κρεμάστε τα παντελόνια σας στο βεστιάριο της Βουλής
Πηγή: Κατερίνα
Στις 10 Απριλίου του 1970 ο δικτάτορας Γ. Παπαδόπουλος, εξαγγέλλει τη δημιουργία της «Συμβουλευτικής Επιτροπής». Στο τότε Τύπο της Χούντας, περιγράφεται σαν ένα μέτρο φιλελευθεροποίησης του καθεστώτος.
Έχοντας μια στοιχειώδη εντιμότητα ο Γιώργος Παπαδόπουλος- δηλαδή αυτό που λαϊκά λέγεται , ότι τουλάχιστον ...φορούσε παντελόνια-, δεν ονομάζει την επιτροπή "Βουλή "ή ..."μικρή Βουλή", παρά τις συμβουλές του τότε...επικοινωνιακού επιτελείου του, και καταχειροκροτείται από τα μέλη της Συμβουλευτικής όταν τους αναλύει τους σκοπούς της «Επαναστάσεως». Το σώμα της Συμβουλευτικής «αποστολήν έχει να υποβοηθή συμβουλευτικώς την Εθνικήν Κυβέρνησιν».
«Δεν έχετε προτάσεις!... Αριστεριστές!...»
Ημερομηνία δημοσίευσης: 24/06/2010
Τις προηγούμενες ημέρες η κοινοβουλευτική ομάδα του αριστερού κόμματος Die Linke κατέθεσε μια σειρά προτάσεων για την αντιμετώπιση της κρίσης στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται ο φόρος στις χρηματιστηριακές συναλλαγές, η έκτακτη εισφορά από τις τράπεζες, ο έλεγχος των κερδοσκοπικών παιχνιδιών, η επαναδιαπραγμάτευση του ελληνικού χρέους, η υψηλότερη φορολογία του κεφαλαίου και το πάγωμα των στρατιωτικών εξοπλισμών.
Οι προτάσεις αυτές δεν είναι καινούργιες. Έχουν κατατεθεί επανειλημμένα από την αριστερά στην Ελλάδα και την Ευρώπη, όσο η χώρα γινόταν ολοένα και περισσότερο όμηρος των κερδοσκόπων. Δύσκολα θα περίμενε κανείς φυσικά να υιοθετηθούν από μια κυβέρνηση η οποία όλο εκείνο το διάστημα ξεσκόνιζε τις «αγορές» προσπαθώντας να εξασφαλίσει φτηνό δανεισμό και προσφέροντας ως αντάλλαγμα τις εργασιακές σχέσεις, το ασφαλιστικό σύστημα και την κοινωνική αξιοπρέπεια των ίδιων των ψηφοφόρων της.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)