Norman Finkelstein «62 Χρόνια Κατοχή – 62 Χρόνια Αντίσταση»

«62 Χρόνια Κατοχή – 62 Χρόνια Αντίσταση»

Εκδήλωση – Συζήτηση με τον 

Norman Finkelstein 

στην Αθήνα Σάββατο, 15 Ιανουαρίου 2011, 6,00μμ

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ (αμφιθέατρο ΜΑΧ)

Ο Norman Finkelstein έρχεται στην Αθήνα, στο πλαίσιο μιας περιοδείας που περιλαμβάνει επίσης το Παρίσι και τη Βηρυττό. Ο γνωστός διανοητής και συγγραφέας, καλεσμένος της ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και του Παλαιστινιακού Συλλόγου AL-AWDA (ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ), θα μιλήσει σε εκδήλωση που θα γίνει το Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2011, στο Πολυτεχνείο (Πατησίων, αμφιθ. ΜΑΧ) και ώρα 18.00.

Γεννημένος το 1953 στο Μπρούκλιν, από γονείς επιβιώσαντες των στρατοπέδων συγκέντρωσης, ο Norman Finkelstein πήρε το διδακτορικό του το 1988, από το τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου του Princeton. Δίδαξε για πολλά χρόνια πολιτική θεωρία, ενώ στη θεματολογία του συγκαταλέγεται η Ισραηλινο - Παλαιστινιακή διαμάχη.

Ήδη από τη διδακτορική του διατριβή επέλεξε να αναδείξει και να υποστηρίξει «αιρετικές» αλήθειες. Αντιπαρατέθηκε σε ένα best seller της εποχής στην Αμερική, που υποστήριζε ότι οι Παλαιστίνιοι είναι πρόσφατοι μετανάστες στην Παλαιστίνη! Υπηρέτησε με συνέπεια και μαχητικότητα τις απόψεις του παρά το κόστος: τον εξοστρακισμό του από τα αμερικάνικα πανεπιστημιακά οφίτσια.

Ο Νόαμ Τσόμσκι στο έργο Understanding Power εξαίρει την ακέραιη επιλογή του Φινκελστάιν (κεφ. «Η μοίρα ενός έντιμου διανοούμενου»). O Τσόμσκι δεν έπαψε να τον στηρίζει στις δύσκολες επιλογές του, να καταγγέλλει την «τζιχάντ» των θεσμικών πανεπιστημιακών και άλλων κύκλων στην Αμερική, που μετέρχονται κάθε μέσο: από παρεμπόδιση της έκδοσης βιβλίων του έως συκοφαντικές εκστρατείες για να ακυρώσουν τις απόψεις του. Διωγμένος  από το πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, εξαιτίας των μαχητικών αντισιωνιστικών απόψεών του, είναι τώρα ένας εξωσυστημικός δάσκαλος.

Ο Φινκελστάιν  (ή Φινκελστίιν, όπως επίσης προφέρεται) είναι συγγραφέας έξι βιβλίων που έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί σε περισσότερες από 40 χώρες. Στην Ελλάδα έχουν κυκλοφορήσει τα βιβλία του: Εικόνα και πραγματικότητα της Ισραηλινο-Παλαιστινιακής διαμάχης (2004) και Η βιομηχανία του Ολοκαυτώματος, Σκέψεις σχετικά με την εκμετάλλευση της εβραϊκής οδύνης (2001) από τις Εκδόσεις του 21ου αιώνα.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τους:

Πέτρο Γιώτη, 697 6127545

Κώστα Κολοβό, 697 5507005

ή στείλτε e-mail στη διεύθυνση          palestineresist.gr@gmail.com

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

ΠΗΓΗ: Banks' News

του Β. Βιλιάρδου

Η παλαιά πρακτική των Εβραίων κοσμηματοπωλών, οι δέκα μεγαλύτερες τράπεζες της Ευρώπης, η υπεροχή των αμερικανικών πιστωτικών ιδρυμάτων, το υγιές Ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και η ανάγκη εκδίωξης των εισβολέων

«Σύμφωνα με μία παλαιά «πρακτική» των Εβραίων κοσμηματοπωλών, ποτέ δεν διαχωρίζεται το ιδιωτικό από το δημόσιο χρέος – ενώ θεωρείται εκ μέρους τους ότι, ο άνθρωπος ποτέ δεν μαθαίνει αυτόν τον άγραφο κανόνα. Πάντοτε τον ξεχνάει δηλαδή, μετά την πάροδο αρκετών ετών, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται να τον επαναλαμβάνουν κάθε πενήντα περίπου χρόνια».

Εάν λοιπόν είναι υπαρκτός αυτός ο «ισχυρισμός», εάν δηλαδή η πρακτική των Εβραίων κοσμηματοπωλών συνεχίζει να εφαρμόζεται, πιστά και απαράβατα, από το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, τότε οι μεγάλες κρίσεις που παρατηρούνται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, μπορεί κάλλιστα να υποθέσει κανείς ότι, προκαλούνται σκόπιμα και δεν συμβαίνουν από μόνες τους – κάτι που φυσικά είναι πολύ δύσκολο να τεκμηριωθεί, όπως συμβαίνει με όλες τις «θεωρίες συνομωσίας».

Το κράτος στήριξε τις τράπεζες με 68 δις ευρώ και οι τράπεζες χορήγησαν μόλις 14,8 δις ευρώ δάνεια στην οικονομία – Οι αιτίες του προβλήματος….

Πέτρος Λεωτσάκος

www.bankingnews.gr

Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα επιχειρεί συντήρηση δυνάμεων διασφαλίζοντας την ρευστότητα του που ούτως η άλλως είναι εξαρτημένη από την ΕΚΤ ενώ δεν βρίσκεται σε προτεραιότητα η χρηματοδότησης της οικονομίας. 

Σημειώνεται ότι συνολικά τα δάνεια διαμορφώνονται στα 261,8 δις ευρώ. 

Το συμπέρασμα αυτό δεν είναι αυθαίρετο. 

Συγκεντρώνοντας όλα τα στοιχεία των μεγάλων τραπεζών που έλαβαν βοήθεια από το ελληνικό κράτος προκύπτουν ορισμένα σαφή στοιχεία. Το κράτος έδωσε συνολικά 68 δις ευρώ σε πάσης φύσεως οικονομική βοήθεια κεφαλαιακή και ρευστότητα και οι τράπεζες χορήγησαν νέα δάνεια 14,8 δις ευρώ δηλαδή μόλις το 25% με 28% περίπου της βοήθειας που έλαβαν καθώς οι  τράπεζες χρησιμοποίησαν λιγότερα από τα  68 δις ευρώ της κρατικής βοήθειας, συγκεκριμένα 53,55 δις ευρώ και ο κλάδος συνολικά 60 δις ευρώ. 

ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΚΑΤΕΡΓΟ Η ΧΩΡΑ!

ΠΗΓΗ: ISKRA

ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΜΙΣΘΩΝ ΜΕΧΡΙ 35% ΜΕ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ!

ΒΡΟΧΗ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ! ΚΑΛΠΑΖΕΙ Η «ΜΑΥΡΗ» ΚΑΙ Η ΕΛΑΣΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ!

ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΞΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ!

Όλα τα στοιχεία πείθουν ότι η χώρα, πολύ περισσότερο από όσο ίσχυε τα προηγούμενα χρόνια, έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο εργασιακό κάτεργο, ενώ η εργασιακή τραγωδία συνεχώς επιδεινώνεται!

Μετά τη ΝΕΟΓΑΛ Α.Ε., στην οποία το επιχειρησιακό σωματείο συνομολόγησε, με εκβιασμούς και με ισχυρή μειοψηφική αντίθεση, Ειδική Επιχειρησιακή Σύμβαση για μειώσεις μισθών 10%, πέφτουνβροχή τα αιτήματα από πλήθος επιχειρήσεις, ιδιαίτερα της Βορείου Ελλάδας, για την παράκαμψη των Κλαδικών Συμβάσεων και την υπογραφή Ειδικών Επιχειρησιακών Συμβάσεων μείωσης των μισθών!

Πολύ χειρότερη, όμως, εξέλιξη συνιστά το γεγονός ότι ένα κύμα επιχειρήσεων, στις οποίες δεν υπάρχει καν επιχειρησιακό Σωματείο, επιδιώκουν και επιτυγχάνουν παρανόμως, την υπογραφή ατομικών συμβάσεων με τους εργαζόμενους και με τις οποίες οι μισθοί μειώνονται έως 35%! Είναι χαρακτηριστικές ως προς αυτό και οι καταγγελίες του Προέδρου του Εργατικού Κέντρου Σερρών, Άλκη Απιδόπουλου.

Ο μπαμπούλας της χρεοκοπίας

ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ

του Α. Θάνου

Έως 15 Ιανουαρίου: Κατάθεση νομοσχεδίου για το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Κατάθεση νομοσχεδίου για τα τυχερά παιχνίδια. 

17 Ιανουαρίου: Συμβούλιο υπουργών οικονομίας της ευρωζώνης (Eurogroup) όπου εγκρίνεται -πιθανότατα- η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου της τρόικας, των 110 δισ. ευρώ. 

Έως τέλος Ιανουαρίου: Αναμένεται έγκριση της επιμήκυνσης και από τη γερμανική Βουλή. Φορολογικό νομοσχέδιο και σχέδιο δράσης κατά της φοροδιαφυγής. 

Φεβρουάριος: Αποφάσεις για νέα μέτρα ύψους 11 δισ. ευρώ της περιόδου 2012-2014. Έρχεται η τρόικα για την αξιολόγηση ενόψει της τέταρτης δόσης δανείου (τον Μάρτιο).

Τις επόμενες ημέρες, θα ακούσουμε πολλές φορές κυβερνητικά στελέχη να μιλάνε για την κρίσιμη δόση του Μαρτίου προκειμένου να δημιουργήσουν το κατάλληλο κλίμα για να αποδεχτούμε τις σαρωτικές/διαρθρωτικές αλλαγές, που ετοιμάζουν σε ΔΕΚΟ, εργασιακά κ.λπ. Ο μπαμπούλας της χρεοκοπίας θα εμφανιστεί και πάλι...

Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

του Β. Βιλιάρδου 

Όταν το ΔΝΤ «επισκέπτεται» μία χώρα, η διαφορά δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη, σε σχέση με τη φυσική καταστροφή που θα προκαλούσε ένας βομβαρδισμός εκ μέρους του ΝΑΤΟ - το αποτέλεσμα για τη χώρα «υποδοχής» του, είναι σχετικά το ίδιο: η απόλυτη καταστροφή της.

Είναι πραγματικά απίστευτο, δεν είναι εύκολο δηλαδή να κατανοήσει κανείς το πώς κατάφερε η Πολιτική μίας τόσο πλούσιας χώρας, όπως η Ελλάδα, να την οδηγήσει στην αδυναμία πληρωμών των οφειλών της - από εκεί, αμέσως μετά, χωρίς ουσιαστικά την παραμικρή προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης δανεισμού (την οποία μόνοι μας προκαλέσαμε), στα νύχια του ΔΝΤ. Πόσο μάλλον όταν η «διαχείριση» του ελάχιστου συγκριτικά συνολικού χρέους της, δημοσίου και ιδιωτικού, ήταν κάτι παραπάνω από εφικτή – όπως έχει πρόσφατα επισημάνει ακόμη και η τράπεζα των τραπεζών. 

Είναι εμφανές λοιπόν ότι, η Ελλάδα έχει, από δεκαετίες τώρα, ένα τεράστιο «έλλειμμα διακυβέρνησης», το οποίο δεν περιορίζεται στα στενά πλαίσια της εκάστοτε ηγετικής της ομάδας. Για παράδειγμα, η Εθνική Τράπεζα, όπως πολλές άλλες εταιρείες και χώρες, ανεξάρτητα από τον όποιο διευθύνοντα σύμβουλο της, επιτυγχάνει συνήθως τα καλύτερα αποτελέσματα - συγκριτικά με τα υπόλοιπα Ελληνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Αυτό οφείλεται προφανώς στο υγιές ευρύτερο στελεχιακό δυναμικό της, το οποίο λειτουργεί από μόνο του εξαιρετικά επιτυχημένα. Δυστυχώς, εδώ ακριβώς αποτυγχάνει διαχρονικά η χώρα μας, η οποία, κατά τα φαινόμενα, δεν διαθέτει ανάλογο «κρατικό μηχανισμό» - γεγονός που μας οδηγεί στο «οδυνηρό συμπέρασμα» ότι, μόνο η «δημιουργική καταστροφή» του υφιστάμενου μηχανισμού, ενδεχομένως με τη βοήθεια της «χρεοκοπίας», θα μπορούσε να «επιφέρει» την απαιτούμενη αλλαγή του.       

Η Συνέχεια ΕΔΩ:

Τα κινήματα, το κράτος και η κρίση: Μια συζήτηση του Κωστα Δουζινα με τον Σλαβοϊ Ζιζεκ

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 09/01/2011

Για τα κοινωνικά κινήματα, το κράτος, την παγκοσμιοποίηση, τον Μπαντιού, τον Νέγκρι και τον Χαρτ, την ελληνική κρίση και την Ευρώπη

H επίσκεψη του Σλάβοϊ Ζίζεκ στην Αθήνα αποτέλεσε σημαντικό γεγονός για τον κόσμο της Αριστεράς, όπως έδειξε και το κατάμεστο Μεγάλο Αμφιθέατρο Χημικών του Μετσόβιου, όπου μίλησε στις 19 Δεκεμβρίου, προσκεκλημένος του Αριστερού Βήματος Διαλόγου και Κοινής Δράσης. Ο Ζίζεκ μαζί με τον Κώστα Δουζίνα (αντιπρύτανη και διευθυντή του Birkbeck Institute for the Humanities, στενό φίλο και έναν από τους βασικούς συντελεστές της πρόσκληση του Ζίζεκ στην Ελλάδα) μίλησαν, σε μια κοινή συνέντευξη, αποκλειστικά στην Αυγή, την Εποχή και το RedNotebook, απαντώντας σε ερωτήματα που τους θέσαμε. Είναι η μοναδική συνέντευξη που έδωσε ο Σλοβένος στοχαστής σε ελληνικές εφημερίδες όσο βρισκόταν στη χώρα μας. Ευχαριστούμε τους δύο συνομιλητές για την ωραία κουβέντα στο φιλόξενο σπίτι του Κ. Δουζίνα, όπου νιώσαμε αμέσως μεγάλη οικειότητα και μπορέσαμε να μιλήσουμε σε φιλικό κλίμα, με χιούμορ, απαλλαγμένη από κάθε ίχνος ακαδημαϊσμού, σοβαροφάνειας και αυθεντίας.

Δημοσιεύουμε το ένα μέρος της συζήτησης, αυτό το οποίο αναφέρεται κυρίως στα κοινωνικά κινήματα και τη σχέση τους με το κράτος, την Αριστερά και την παρούσα συγκυρία· το υπόλοιπο μέρος, με βασικές αναφορές στην Ευρώπη και τα ανθρώπινα δικαιώματα, δημοσιεύεται σήμερα στην Εποχή, ενώ στο RedNotebook (www.rednotebook.gr) μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη τη συζήτηση.

Νέα αντιλαϊκά μέτρα τον Φεβρουάριο προανήγγειλε ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λοβέρδος

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ (9/1)

Λ. Βατικιώτης

Την διαβεβαίωσή του στους «ιδιώτες επενδυτές», το κεφάλαιο δηλαδή και μάλιστα τα πιο παρασιτικά και κερδοσκοπικά τμήματά του, ότι δεν κινδυνεύουν οι επενδύσεις τους από μια ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους έδωσε από το Παρίσι ο Γιωργάκης όπου έφθασε για τουρισμό και ψώνια κυρίως μετά από μια σύντομη παραμονή του στην Αθήνα και πριν μεταβεί στην Τουρκία. Η ανταπόκριση από τη γαλλική πρωτεύουσα που δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο της Wall Street Journal δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας για το ποιους σπεύδει να καθησυχάσει ο Παπανδρέου και την εύνοια τίνων επιζητά τρέχοντας από πρωτεύουσα σε πρωτεύουσα. «Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας επεδίωξε να μετριάσει τις ανησυχίες των επενδυτών για το χρέος, λέγοντας την Πέμπτη ότι η χώρα δεν είναι σε συνομιλίες για αναδιάρθρωση του κυβερνητικού χρέους που κρατείται από ιδιώτες ομολογιούχους και ότι θα επιστρέψει στις αγορές ομολόγων αυτό το χρόνο, αν το επιτρέψουν οι συνθήκες. Σε συνέντευξη, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, είπε ότι το πρόγραμμα αυστηρών δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων και λιτότητας της Ελλάδας – όπως ζητήθηκε από τους διεθνείς δανειστές της – θα διασφαλίσει ότι η Αθήνα μπορεί να αποπληρώσει τους ιδιώτες πιστωτές της».

Πώς θα βγούμε από την κρίση

ΠΗΓΗ: Το Βήμα

του Ν. Χριστοδουλάκη

Η ελληνική οικονομία απειλείται σήμερα από έναν παράγοντα που έχει αβάσιμα υπερτιμηθεί και από έναν άλλον που έχει αλόγιστα υποτιμηθεί. Ο υπερτιμημένος παράγων είναι ο κίνδυνος μη εξόφλησης του χρέους, πράγμα που τροφοδοτεί κάθε λογής σενάρια πτώχευσης, εξόδου από το ευρώ και χρεοκοπίας. Ο παράγων που υποτιμάται είναι η ύφεση του 2011, η οποία αντιμετωπίζεται απλώς ως άλλη μια γκρίζα σελίδα της κρίσης, παραγνωρίζοντας τις διαλυτικές συνέπειες που θα έχει στην απασχόληση, στις επιχειρήσεις και στην κοινωνία συνολικά. Και στα δύο αυτά ζητήματα η κυβέρνηση πρέπει να παρέμβει αποφασιστικά και να μην αφήσει ούτε το ένα ούτε το άλλο να οδηγήσουν τη χώρα σε μια επικίνδυνη περιδίνηση. 

Ο εφιάλτης της δραχμής

ΠΗΓΗ: Το Βήμα

ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ και αντιπολίτευση συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι μια ενδεχόμενη επιστροφή στη δραχμή θα εκτινάξει την ανεργία πάνω από το 25% και τον πληθωρισμό ακόμα και πάνω από το 100%!Είναι σχεδόν καθολική η πεποίθηση ότι η αποχώρηση από 

την ευρωζώνη θα καταστρέψει την οικονομία και θα καταδικάσει την κοινωνία να επιστρέψει στις δεκαετίες του ΄20 και του ΄30. Ακριβώς για αυτόν τον λόγο οι κκ. Γ. Παπακωνσταντίνου και Φ. Σαχινίδης επισημαίνουν με τρόπο κατηγορηματικό ότι 

«κάθε συζήτηση για επιστροφή στη δραχμή είναι εκτός πραγματικότητας και μόνο 

κακό μπορεί να κάνει στην προσπάθεια της χώρας». Από την άλλη πλευρά, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Π. Λαφαζάνης αναδεικνύεται ως ο πλέον ένθερμος υποστηρικτής της δραχμής ως 

«πρώτου βήματος» για τον μετασχηματισμό της κοινωνίας σε σοσιαλιστική κατεύθυνση. Ολα αυτά εκκινούν από την ανατροπή σειράς 

κεκτημένων της Μεταπολίτευσης, η οποία καθιστά το ευρώ «προφανή στόχο» 

και λειτουργεί σαν καταλύτης προβληματισμών,ιδίως στην Αριστερά,για το αν η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα είναι η πιο δραστική θεραπεία για την κρίση ή αν αντίθετα θα εγκλωβίσει τη χώρα σε μια εφιαλτική «αλβανοποίηση». 

Στον αστερισμό του κέρδους

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΑπό τον ΘΑΝΑΣΗ ΓΙΑΛΚΕΤΣΗ

Το ακόλουθο κείμενο του Μίλαν Κούντερα αποτελεί απόσπασμα του προλόγου που έγραψε για τη νέα ιταλική έκδοση του μυθιστορήματος του Χέρμαν Μπροχ «Οι υπνοβάτες» (Mimesis, 2010 - ελληνική έκδοση: «Μέδουσα» 1987).

Ο Μπροχ κατανόησε ότι υπάρχει μια κρυφή αναγκαιότητα η οποία προσανατολίζει την Ιστορία, μολονότι αυτή η τελευταία, εξαιτίας των απρόβλεπτων και αναπόφευκτων εκβάσεων της πολιτικής ζωής, μπορεί να υλοποιήσει αυτήν την αναγκαιότητα με έναν μεγάλο αριθμό παραλλαγών. Γι' αυτό, τον Μπροχ δεν τον ενδιαφέρει μια πραγματική ιστορία, η οποία (κατά τύχη) έχει συμβεί. Αυτός δεν επιθυμεί να γράψει ένα «ιστορικό μυθιστόρημα». Αυτό που τον σαγηνεύει είναι η κρυφή, αθέατη, δύναμη η οποία διαμορφώνει τα πρόσωπα και τις σκέψεις τους.

Το παραγωγικό (διοικητικό και νεοφιλελεύθερο) μοντέλο ΙΟΒΕ

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 08/01/2011

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΓΕΩΡΓΑΚΑΚΗ*

Πρόσφατα, δόθηκε στη δημοσιότητα η τριμηνιαία έκθεση (4/2010) του Ινστιτούτου Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), η οποία στον τύπο (π.χ. "Εξπρές" 22/12) σχολιάστηκε σαν ριζοσπαστική έκθεση που συστήνει «ανατροπή του παραγωγικού μοντέλου».

Αν και ο φορέας αυτός (ΙΟΒΕ) είναι, ως γνωστόν, δημιούργημα και σε τελευταία ανάλυση εξαρτημένος από τον Σύνδεσμο Βιομηχάνων, θα περιμέναμε, λόγω της επιστημονικής και ερευνητικής φύσης του, να έχει την τόλμη να καταθέσει ορισμένες ουσιαστικές προτάσεις, έξω από την πεπατημένη. Όμως, δυστυχώς, όπως και ο ίδιος ο ΣΕΒ εκφράζει μια καθυστερημένη και αντιδραστική αστική τάξη, δυστυχώς και ο ερευνητικός της φορέας, έχει να επιδείξει αποσπασματικές θετικές παρεμβάσεις, ενώ κυρίαρχες είναι οι νεοφιλελεύθερης κατεύθυνσης προτάσεις του. Η συγκεκριμένη έκθεση που σχολιάζουμε δεν προβάλλει δημιουργικές προτάσεις ενός άλλου παραγωγικού μοντέλου. Είναι προτάσεις που κατατίθεται κατά καιρούς και πρόσφατα στο τραπέζι, στο γνωστό νεοφιλελεύθερο πλαίσιο, που μόνο δημιουργική ανατροπή δεν φέρνουν. Επαναλαμβάνει προτάσεις που έχει καταθέσει και παλιότερα ο ΣΕΒ, προτάσεις που προωθεί εδώ και καιρό και η Ε.Ε., προτάσεις και κατευθύνσεις της τρόικας γενικότερα.

Σημάδια αποσύνθεσης

Πηγή: Καθημερινή

Του Nικου Γ. Ξυδακη

Βίαιες, παρότι αναγκαίες εν μέρει, πράξεις είναι ο μετασχηματισμός της εργασίας, η μείωση μισθών και συντάξεων, η αύξηση φόρων, η αύξηση τιμολογίων σε αγαθά και υπηρεσίες. Η αντίδραση της κοινωνίας σε αυτές τις πράξεις, που δυσχεραίνουν τον βίο, δεν είναι δυναμική ή εστιασμένη. Παρότι η δυσαρέσκεια, η απογοήτευση, ο φόβος καταγράφονται δημοσκοπικά, η αντίδραση δεν κατεγράφη εκλογικά με την ίδια σαφήνεια, ενώ οι απεργίες και οι διαδηλώσεις παραμένουν αποσπασματικές και ατελέσφορες, με την εξαίρεση των γενικών απεργιών της 5ης Μαΐου και της 15ης Δεκεμβρίου.

Η κοινωνία αντιδρά με αναδίπλωση και ενδοσκόπηση ενώπιον του φαντάσματος της ανεργίας και της φτώχειας. Μόνο; Οχι, αντιδρά και με μεμονωμένα βίαια ξεσπάσματα, σε πεδία φαινομενικά άσχετα με την κρίση. Η γενικευμένη άρνηση πληρωμής διοδίων στις εθνικές οδούς είναι μια τέτοια αντίδραση, σε μια υπόθεση όπου κατασκευαστικές εταιρείες, τράπεζες και Δημόσιο μετακυλίουν τις ευθύνες τους. Η σθεναρή αντίδραση των κατοίκων της Κερατέας κατά της εγκατάστασης ΧΥΤΑ στην περιοχή τους, είναι μια άλλη πράξη εναντίωσης σε ένα σχέδιο που υποβαθμίζει βίαια τις περιουσίες και τις ζωές τους, χωρίς επαρκείς μελέτες και εγγυήσεις.

Δημόσιο χρέος: αθέτηση πληρωμών, αναδιάρθρωση ή τι άλλο;

ΠΗΓΗ: Monthly Review

των Κ. Μελά και Ν. Μπινιάρη

Γνωρίζουμε τη δυσχερή και σχεδόν απελπιστική θέση στην οποία έχει περιέλθει όχι μόνον το ελληνικό κράτος και οι πολίτες του αλλά και ολόκληρο το ελληνικό έθνος. Η δυσχερής αυτή θέση δεν είναι μόνον οικονομική, είναι κοινωνική, πολιτιστική και στο βάθος πολιτική [1]. Παράλληλα, η χώρα βρίσκεται σε δυσχερή θέση: πρώτον, στον τομέα της εθνικής ασφάλειας και της εθνικής ανεξαρτησίας· δεύτερον, στον ηθικό τομέα, λόγω της δυσφήμισης της χώρας ως χώρα διαφθοράς και αμοραλισμού [2]· και τρίτον, στον τομέα των διεθνών σχέσεων, στο ότι η Ελλάς μπορεί να εξελιχθεί πιθανή θρυαλλίδα η οποία θα καταστρέψει το ευρώ και ως εκ τούτου την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Πιο συγκεκριμένα, η οικονομία της χώρας και η κατάσταση των πολιτών της πατρίδας μας είναι αιχμάλωτη ενός δυσβάστακτου δημόσιου χρέους, δημοσιονομικών και εξωτερικών ελλειμμάτων. Το Μνημόνιο, το οποίο έχει υπογράψει η ελληνική κυβέρνηση ορίζει και περιορίζει την οικονομική πολιτική μας με κανόνες και τρόπους οι οποίοι δεν φαίνεται να οδηγούν σε λύση αυτού του άγους, όπως θα δούμε και στη συνέχεια αυτού του κειμένου.

Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να περιγράψει καταρχάς το πρόβλημα του ελληνικού δημόσιου χρέους (ΔΧ), να διασαφηνίσει ορισμένα ζητήματα και να θέσει ερωτήματα σχετικά με προτάσεις οι οποίες έχουν τεθεί ως λύσεις σχετικά με το υπέρογκο δημόσιο χρέος της Ελλάδος (Sovereign Debt). Περισσότερο, έχει σκοπό να θέσει αυτές τις λύσεις στο επίκεντρο μιας δημόσιας συζήτησης με επιστημονικό τρόπο μέσα στα πλαίσια της παρούσας συγκυρίας και διεθνούς κατάστασης.

Η (πολύ τεκμηριωμένη) Συνέχεια ΕΔΩ

«Υποτιμήστε το ευρώ, για να σωθείτε»... επισημαίνουν

ΠΗΓΗ: Καθημερινή

ZEZA ZHKOY

Οι ΗΠΑ έχουν βυθιστεί στα χρέη. Και οι ανάγκες επιβάλλουν τώρα την εξυπηρέτηση των χρεών, ιδιωτικών και δημοσίων, ενώ οι φοβίες περί κατάρρευσης του ισχυρού ακόμη ευρώ παίρνουν αιχμηρές πολιτικές διαστάσεις. «Με την ισοτιμία ευρώ - δολαρίου στο 1,30, η ανάκαμψη στις υπερχρεωμένες οικονομίες της Ευρωζώνης είναι ανέφικτη. Για να ανακτήσουν την χαμένη ανταγωνιστικότητά τους οι οικονομίες της ευρωπαϊκής περιφέρειας χρειάζονται μια ισοτιμία ευρώ προς δολάριο ένα προς ένα, επισημαίνει ο «Dr Doom» Νουριέλ Ρουμπινί. Αν η Γερμανία ακολουθήσει πολιτική ενίσχυσης της εσωτερικής της ζήτησης και αν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ακολουθήσει μια πιο χαλαρή πολιτική, αν ενισχύσει τη ρευστότητα, και αν οδηγήσει σε μια ελαφρά υποτίμηση του ευρώ, τότε η ανάκαμψη για τις οικονομίες της περιφέρειας θα είναι ευκολότερη, υποστηρίζει ο διάσημος Αμερικανός οικονομολόγος.

Η Ελλάδα ένα απέραντο κοτέτσι

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Όταν ο Ντομινίκ Στρος - Καν, πριν από λί­γο καιρό, μας έλεγε ότι δεν είναι κακό να γίνουμεμετανάστες για να δούμε άσπρη μέρα, δεν έκανε πλάκα. Οι περισσότε­ροι αντιληφθήκαμε πως μιλούσε πολύ σοβαρά γνωρίζοντας, ως μεγάλο αφεντικό, τι ο ίδιος μας ετοιμάζει. Όταν κάποιος σε παροτρύνει να μετα­ναστεύσεις, το πρώτο που περιμένεις να δεις εί­ναι... ανοιχτά σύνορα για να φύγεις μια ώρα αρ­χύτερα.

Δύσκολα θα φανταζόμασταν ότι λίγο αργότερα θα βλέπαμε τα χερσαία σύνορά μας με την Τουρ­κία στον Έβρο να φράζονται με συρματόπλεγμα μετατρέποντας την περιοχή αυτή στο... κοτέτσι που φαίνεται να οραματίζονται... ο Χρήστος Πα­πουτσής και ο Γιώργος Παπανδρέου.

Ιερός πόλεμος κατά των… μετρητών

ΠΗΓΗ: Banks'News

Την ώρα που οι τραπεζίτες παρακολουθούν με αγωνία τις εκροές των καταθέσεων και τη συμπίεση της κερδοφορίας τους, έρχεται το υπουργείο Οικονομικών να προσφέρει μια ισχυρή «τονωτική ένεση» στις τράπεζες: κηρύσσοντας… ιερό πόλεμο κατά των συναλλαγών με  μετρητά, με στόχο την πάταξη της φοροδιαφυγής, η κυβέρνηση προσφέρει στις τράπεζες ένα «παράπλευρο δώρο» αμύθητης αξίας, που οι τράπεζες στη γειτονική Ιταλία, χώρα επίσης «εθισμένη» στα μετρητά, ακόμη δεν έχουν καταφέρει να αποσπάσουν.

Με τις σχετικές διατάξεις του νέου φορολογικού νόμου που τυπικά έχουν ήδη τεθεί σε ισχύ (για το τι συμβαίνει στην πράξη υπάρχουν ακόμη πολλές επιφυλάξεις…) επιχειρείται να δοθεί ένα τέλος στη συνήθεια επιχειρήσεων και καταναλωτών να διεκπεραιώνουν και συναλλαγές μεγάλης αξίας με μετρητά, κατά τρόπον ώστε να παραμένουν «αθέατες» στο φοροεισπρακτικό μηχανισμό της Πολιτείας: