ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ!

ΠΗΓΗ: ISKRA

ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ, ΜΕ ΛΗΣΤΡΙΚΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΙΣΤΩΤΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ!

 Σε εφιάλτη έχει μετατραπεί, εξαιτίας των ολέθριων μνημονιακών μέτρων, η καθημερινότητα για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, που αδυνατεί πλέον να εξοφλήσει ακόμα και τους πλέον βασικούς λογαριασμούς του.

Εκτός από το κράτος, το οποίο πρώτο προχώρησε σε στάση πληρωμών έναντισυμβασιούχων , προμηθευτών,ασφαλιστικών ταμείων, νοσοκομείωνκαι προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, ολοένα και περισσότεροι πολίτες σταματούν να πληρώνουν τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, τηςΕΥΔΑΠ. Επιπλέον η πλειονότητα των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων αδυνατεί να εξοφλήσει τις δανειακές της υποχρεώσεις, με αποτέλεσμα να μπαίνουν χιλιάδες «λουκέτα» και ο αριθμός των ανέργων να εκτοξεύεται σε πρωτοφανή επίπεδα. Όμως μέσα σε αυτό το σκηνικό οικονομικής ερήμωσης υπάρχει και μια εξαίρεση: οι πιστωτές της χώρας, οι οποίοι, παρά τα ληστρικά επιτόκια που μας έχουν επιβάλλει, εξοφλούνται στην ώρα τους και στο ακέραιο. Αντιμετωπίζονται δηλαδή από την νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ως «ιερές αγελάδες», τις οποίες είναι αδιανόητο να ακουμπήσει κανείς. Κι ας ποδοπατούν τον ελληνικό λαό και την αξιοπρέπειά του οδηγώντας 1 στους 11 έλληνες σε συσσίτιο (!) και 1 στους τρεις να μην πληρώνει τη ΔΕΗ!

Νοικοκυριά στο σκοτάδι

ΠΗΓΗ:  ΝEWS 247

της Μαρίνα Χατζηδημητρίου

Ένα μετά το άλλο τα ελληνικά νοικοκυριά αδυνατούν να εξοφλήσουν τους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Μάλιστα, οι διακοπές στην ηλεκτροδότηση λειτουργούν σαν ντόμινο καθώς ένας στους τέσσερις καταναλωτές αδυνατεί να πληρώσει το ρεύμα (27,62%), ενώ για την Αττική το ποσοστό αγγίζει τα 31.18%.

Σύμφωνα με το "Έθνος", μόνο για τον Ιούνιο του 2010 οι ανεξόφλητοι λογαριασμού χτύπησαν κόκκινο με τη ΔΕΗ να κατεβάζει τον διακόπτη σε 1.094.585 καταναλωτές, ενώ η κατάσταση αναμένεται να επιδεινωθεί από το νέο έτος οπότε και το ηλεκτρικό ρεύμα θα ακριβύνει τουλάχιστον κατά 13,7%.

Χαρακτηριστικό της κατάστασης είναι ότι τα χρέη των καταναλωτών στη ΔΕΗ για πέρυσι ήταν αυξημένα κατά 168% σε σχέση με το 2004, ενώ το συνολικό χρέος από ανεξόφλητους λογαριασμούς που έχουν στη ΔΕΗ οι καταναλωτές (οικιακοί) ανήλθε φέτος έως και τον Ιούνιο σε 236.995.517 ευρώ. Από αυτά τα 55.257.235 ευρώ αφορούν σε χρέη «μη ενεργών» καταναλωτών, δηλαδή σε ρολόγια που η ΔΕΗ έχει προχωρήσει σε διακοπή.

Ειδικότερα, καταχρεωμένο είναι  το 31,18% των Αθηναίων, το 26,79% των κατοίκων του Πειραιά και της νησιωτικής χώρας, το 24,69% της Κεντρικής Ελλάδας ενώ οι υπόλοιπες περιοχές της χώρας ακολουθούν με παρόμοια ποσοστά.

Ωστόσο οργή προκαλεί το γεγονός ότι τη στιγμή που δεκάδες καταναλωτές πασχίζουν να τα βγάλουν πέρα τόσο με τη ΔΕΗ που τους αφήνει στο σκοτάδι δίχως δεύτερη σκέψη όσο και με τις άλλες ΔΕΚΟ, στο Δημόσιο εμφανίζεται ιδιαίτερα γενναιόδωρη αφού συνεχίζει να το φωταγωγεί παρά τα υπέρογκα χρέη που φτάνουν τα 99,21 εκατ. ευρώ και τα οποία χρονολογούνται μέχρι και από το 1988!

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι  ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τη ΔΕΗ, έχουν αρκετά υπουργεία όπως αυτά των  Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ) το οποίο χρωστά  43,3 εκατ. ευρώ, το Υπουργείο Εθν. Αμυνας / Γενικό Επιτελείο Στρατού: 9 εκατ. ευρώ , και το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με 4 εκατ. ευρώ.

Μάλιστα, όπως αποκαλύπτει το δημοσίευμα, γίνονται διακρίσεις σχετικά με το σε ποιους θα κόψουν το ρεύμα καθώς το έργο της διακοπής της ηλεκτροδότησης έχει αφεθεί σε ιδιώτες εργολάβους, οι οποίοι δίνουν περίοδο χάριτος σε σπίτια και καταστήματα με το αζημίωτο φυσικά. 

Φυγάδεψαν τον πρωθυπουργό..μέσω Δομοκού!

ΠΗΓΗ: STOP CARTEL

Πρωτοφανής διασυρμός ενός πρωθυπουργού που κρύφτηκε μετά την προεκλογική φιέστα στη Λάρισα.Φοβήθηκε να αντικρύσει τους καθημερινούς πολίτες στα μάτια και πήρε τα βουνά!Τι απέκρυψαν οι Αρχές και δεν αποκάλυψαν τα συμβατικά ΜΜΕ για την περιπλάνησή του από χωρίου εις χωρίον στην ορεινή κεντρική Ελλάδα χθές Κυριακή.

Δείτε ολόκληρο το αποκαλυπτικό βίντεο:

http://www.youtube.com/watch?v=RiOx-ORqU74

Εναν άνευ προηγουμένου αυτοεξευτελισμό υπέστη την Κυριακή ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου επιστρέφοντας οδικά από τη Λάρισα.Φοβήθηκε να κυττάξει στα μάτια τους πολίτες που είχαν ανοίξει τα διόδια της Πελασγίας και έντρομος ζήτησε από τους υπεύθυνους να γυρίσει στην Αθήνα μέσω του ορεινού Δομοκού.Το αποκαλυπτικό βίντεο ξεσκεπάζει την κυβερνητική γύμνια, με τους πάνοπλους άνδρες της επίλεκτης ΟΠΚΕ και των δυνάμεων ασφαλείας να περιμένουν τον πρωθυπουργό στα ανοιχτά διόδια για να τον προστατέψουν από τους.. πολίτες, ενώ αυτός έχει τραπεί σε φυγή παίρνοντας κυριολεκτικά τα βουνά..

Νέο μνημόνιο, για πάντα η λιτότητα. Αναδιάρθρωση χρέους με σφραγίδα ΔΝΤ

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ

του Λ. Βατικιώτη

Βόμβα μεγατόνων έσκασε την πρωί της Δευτέρας από την Ουάσινγκτον, τουλάχιστον για όσους εξακολουθούν ακόμη και τώρα να παίρνουν στα σοβαρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις, με αφορμή τις δηλώσεις του επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο πρακτορείο Μπλούμπεργκ πως «το Ταμείο είναι έτοιμο να παρατείνει την αποπληρωμή των δανείων στην Ελλάδα». Ο Ντομινίκ Στρος Καν χωρίς μισόλογα και υπεκφυγές είπε αυτό που ήταν ηλίου φαεινότερο εδώ και μήνες: Ότι σχεδιάζεται επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανειακών υποχρεώσεων της Ελλάδας – αυτό, λέγεται αναδιάρθρωση του χρέους!

Κλίμα "Μεσοπολέμου" στην Ευρώπη

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

του Γ. Δελαστίκ

πινακας του σύγχρονου ιρανου ζωγραφου Ιman Maleki

Αρρωστημένη είναι η πολιτική ατμόσφαιρα στην Ευρώπη και το κλίμα επιδεινώνεται διαρκώς. Πολλαπλασιάζονται οι ενδείξεις ότι η Γηραιά Ηπειρος οδεύει προς μια πολύ ανησυχητική πολιτικοκοινωνική κατάσταση ως συνέπεια των μέτρων που λαμβάνουν οι κυβερνήσεις των χωρών - μελών της ΕΕ για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Η μονοσήμαντη επιλογή των ηγετών της ΕΕ να φορτώσουν όλο το κόστος της ακόρεστης απληστίας και του τζόγου των τραπεζιτών στους ώμους των φορολογουμένων, ωθώντας έτσι σε βίαιη υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου όλων των ευρωπαϊκών λαών, απειλείται να έχει πολύ περισσότερες αρνητικές συνέπειες από όσες έχουν διαφανεί μέχρι στιγμής.

προσοχή: η ακροδεξιά βρίσκεται ήδη στην κυβέρνηση!

ΠΗΓΗ: Aformi Blog

«Μιλάμε [για ποσό] από 150 έως 400 εκατομμύρια ετησίως το οποίο σε αυτές τις εποχές κρίσης και ανέχειας πληρώνουμε για ανθρώπους που δεν έχουμε προσκαλέσει».

Άδωνης Γεωργιάδης -ΛΑΟΣ

«Να βάλουμε λίγη λογική στο σύστημα και να σταματήσει η τσαπατσουλιά, η γενναιοδωρία, η μαγκιά και η τσάμπα καλοσύνη όταν άλλος πληρώνει».[1]

Ανδρέας Λοβέρδος, υπουργός υγείας

Τέρμα η τσάμπα μαγκιά στην περίθαλψη ασθενών -κοστίζει ακριβά. Σήμερα ο πραγματικός μάγκαςείναι ο γιατρός (αλλά και το νοσηλευτικό προσωπικό) που αφήνει τον μετανάστη αρχικά, και μετά και τον Έλληνα ασθενή, αβοήθητο αν δεν έχει να πληρώσει. Αν μάλιστα πεθάνει ο ασθενής, τότε αυτό θα είναι εθνικού επιπέδου μαγκιά. Γιατροί και νοσοκόμοι θα έχουν προσφέρει εθνική υπηρεσία.

Ετσι είναι εάν έτσι...νομίζουν

ΠΗΓΗ: ΒΗΜΑ

του Κ. Τσουκαλά

Μπορεί μια ολόκληρη χώρα να είναι διεφθαρμένη; Ως πολιτικό ταυτόχρονα και ρητορικό, το ερώτημα δεν έχει απάντηση. Αν οι ρητορείες δεν διαψεύδονται ούτε επιβεβαιώνονται, οι πολιτικές αποφάνσεις υποκρύπτουν ανομολόγητα μελήματα και άρρητες σκοπιμότητες. Με αυτή την έννοια, και άσχετα με τον άπρεπο και αυτόχρημα προσβλητικό χαρακτήρα του, ο χαρακτηρισμός μιας χώρας ως διεφθαρμένης αποκαλύπτει ελάχιστα για την ίδια τη χώρα. Αλλά αποκαλύπτει ίσως πολλά για τη συγκυρία μέσα στην οποία αυτό το ερώτημα εκφέρεται και για τους στόχους που μέσα από αυτό επιδιώκονται. 

Πράγματι, η αναφορά σε συλλογικές παραβατικότητες και παθογένειες και μαζί με αυτές η παραπομπή στο κακό ή στο διεφθαρμένο δεν μπορεί ποτέ να είναι καθαρά «διαγνωστικές». Στο στόμα των εξουσιών μάλιστα, δεν μπορεί παρά να υπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες. Εξαγγέλλοντας και μεθοδεύοντας την κοινωνική πορεία προς το κοινό καλό, η πολιτική δεν κάνει τίποτε άλλο από το να αναγγέλλει τις αυτονόητες αξίες. Κάθε κοινωνία άλλωστε, το γνωρίζουμε καλά, δομείται διακρίνοντας ανάμεσα στο ομαλό και στο παθολογικό, με τα δικά της κριτήρια. Η ίδια η επιβίωση του πολιτισμού προϋποθέτει την τιθάσευση των εξορμήσεων και την κανονάρχηση των συμπεριφορών. Στα πλαίσια αυτά λοιπόν, ο πολιτικός λόγος δεν χρειάζεται να πείθει. Αρκεί να υποβάλλει. Ακόμα και αν ουδείς νομιμοποιείται να μιλάει για διεφθαρμένες χώρες, διεφθαρμένες κοινωνίες και διεφθαρμένους λαούς, ο εξουσιαστικός λόγος έχει πάντα την ευχέρεια να επιλέγει ρητορικά τεχνάσματα που αρμόζουν στις περιστάσεις.

O SAMIR AMIN ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΙΝΑ

Συνέντευξη του Σαμίρ Αμίν στον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο

Το μεγαλύτερο μέρος της συνέντευξης που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Δρόμος της Αριστεράς” στις 16.10.2010

Eρώτ. Πως βλέπεις να εξελίσσεται η κατάσταση στη Γαλλία;

Απάντ. Ο νόμος που πάει να περάσει από τη Γερουσία και το Κοινοβούλιο για τις συντάξεις είναι τελείως απαράδεκτος. Το κίνημα διαμαρτυρίας μεγαλώνει. Στην τελευταία διαδήλωση συγκεντρώθηκαν 3.500.000 διαδηλωτές. Ακόμα και η αστυνομία, που πάντα δίνει νούμερα κατώτερα των πραγματικών, παραδέχτηκε ότι η διαδήλωση ήταν πολύ μεγαλύτερη από τις προηγούμενες. Το κίνημα μεγαλώνει και ριζοσπαστικοποιείται. Η μαζική είσοδος των νέων, των φοιτητών το αποδεικνύει. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες είναι κάπως ενοχλημένες γιατί φοβούνται τη ριζοσπαστικοποίηση, φοβούνται ότι θα ξεπεραστούν από την ίδια τους τη βάση. Τη στρατηγική της κυβέρνησης είναι δύσκολο να τη μαντέψει κανείς. Η συμπεριφορά της ήταν προβοκατόρικη, διότι μια μεταρρύθμιση τέτοιας έκτασης θα έπρεπε τουλάχιστον να γίνει αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε στρογγυλό τραπέζι με τα συνδικάτα, τα κόμματα κ.λπ. Τίποτα από αυτά δεν έγινε. Η κυβέρνηση ήθελε να περάσει τη μεταρρύθμιση όπως την είχε σχεδιάσει μόνη της. Μήπως αυτή η πρόκληση είναι εσκεμμένη, με την έννοια ότι το κίνημα θα ριζοσπαστικοποιούνταν αλλά θα έχανε και η νίκη της Δεξιάς θα ήταν με αυτόν τον τρόπο μεγαλύτερη; Σε μια τέτοια περίπτωση ο υπολογισμός αυτός θα μπορούσε να λειτουργήσει, θα μπορούσε όμως και να μην λειτουργήσει. Είναι νωρίς για να το πούμε.

Το Βερολίνο και η «Ε.Ε.-τιμωρός»

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤου ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ 

Με την ενοποίησή της, η Γερμανία έγινε από ημικυρίαρχη, ξανά κυρίαρχη.

Δείχνει να εγκαταλείπει ακόμα και την πολιτική συμβιβασμών με τη Γαλλία. Βαθμιαία εγκατέλειψε τα ομοσπονδιακά οράματα και τη διάθεση συμβολής στην πολιτική εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η συνεχής διεύρυνση έγινε, πλέον, και δικός της μονόδρομος. Αντικειμενικά βρέθηκε στον ίδιο δρόμο με τους Βρετανούς, που ουδέποτε επιθύμησαν την ουσιαστική ισχυροποίηση της Ε.Ε. Σήμερα πια, πάει και «πιο κάτω». Στο πλαίσιο της κρίσης τείνει όλο και περισσότερο στον οικονομικό εθνικισμό. Δείχνει να μετακινείται σε μια αυταρχική αντίληψη για την Ευρώπη. Μια Ε.Ε. με μαστίγιο, αλλά «χωρίς ζαχαρωτά».

Οπως γνωρίζουμε, πλέον, την άνοιξη του 2010 το Βερολίνο πρότεινε ένα πρόγραμμα συγκρότησης στην Ε.Ε. μηχανισμών τιμωρίας όσων αποκλίνουν από τα προβλεπόμενα στις συνθήκες ελλείμματα. Αρχικά, πρότεινε να τιμωρούνται οι αποκλίνοντες με χρηματικές ποινές (αυστηρότερες των ήδη υφιστάμενων προβλέψεων). Στη συνέχεια, πρότεινε να τους αφαιρείται η ψήφος στην ευρωζώνη. Κατόπιν διατύπωσε τη σκέψη ότι θα «ήταν ορθό» να αποβάλλονται από αυτήν, ακόμα και να τους αφαιρείται η ψήφος στην Ε.Ε. συνολικά. Τέλος πρότεινε, όπως ήδη έχει πείσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι όποιες τιμωρίες να εφαρμόζονται με αυτοματισμό. Να μην χρειάζεται, δηλαδή, απόφαση των οργάνων της Ενωσης για την επιβολή τους!

Με το ένα χέρι μάς δίνουν κονδύλια και με το άλλο μάς τα παίρνουν πίσω

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤης ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΔΔΑ

Η ΕΛΛΑΔΑ από την ένταξή της στην Ε.Ε. έλαβε 120 δισ. ευρώ ως επιδοτήσεις για να βαδίσει το δρόμο της σύγκλισης και να καλύψει την απώλεια εξαγωγών και παραγωγής που θα έφερνε η ενιαία αγορά.

Ωστόσο, από τα λεφτά αυτά τα 51,3 δις ευρώ επέστρεψαν στις εταιρείες της Δυτικής Ευρώπης που προμηθεύουν τόσα χρόνια την Ελλάδα με εξοπλισμό, μηχανήματα και πρώτες ύλες. Κάτι λιγότερο από τα μισά δηλαδή γύρισαν στις ισχυρές χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Το ποσοστό αυτό είναι μακράν το υψηλότερο από τις υπόλοιπες χώρες του νότου.

Η συνολική «αφαίμαξη» είναι πολλαπλάσια αν συνυπολογισθεί η απώλεια παραγωγής, εισοδήματος των Ελλήνων επιχειρηματιών και εργαζομένων αλλά και η έκρηξη εισαγωγών από κράτη της ΕΕ καταναλωτικών και μη ειδών που τροφοδοτήθηκε από την υπέρμετρη αύξηση του δανεισμού των νοικοκυριών. Η Ελλάδα έφτασε να έχει την υψηλότερη αναλογία καταναλωτικών δανείων στην ευρωζώνη περίπου στο 12% του ΑΕΠ.

ΚΛ. ΚΑΤΣ: ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΕΣΩΣΑΝ ΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Τρίκκας Μιχάλης

Ημερομηνία δημοσίευσης: 17/10/2010

Ο Κλαούντιο Κατς πολύ δύσκολα θα λάβει κάποτε το Νόμπελ Οικονομίας, καθώς οι απόψεις του και το αναλυτικό του μοντέλο δεν εκθειάζουν τον νεοφιλελευθερισμό, όπως τόσες άλλες οικονομικές θεωρίες που επιβραβεύονται στις μέρες μας. Ο αριστερός οικονομολόγος και ακτιβιστής από την Αργεντινή βρέθηκε στη χώρα μας για να συμμετάσχει στο διήμερο του Αριστερού Βήματος Διαλόγου. Η "Αυγή" της Κυριακής τον συνάντησε και συνομίλησε μαζί του για την οικονομική κρίση, το χρέος, αλλά και τον σοσιαλισμό του 21ου αιώνα.

Κοινοβουλευτικός κρετινισμός

ΠΗΓΗ: ΠΟΝΤΙΚΙ

Του Δημήτρη Καζάκη

οικονομολόγου - αναλυτή

Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές, η δημαγωγία, οι διαξιφισμοί δίχως περιεχόμενο και οι αντιπαραθέσεις μακριά από τα πραγματικά προβλήματα δίνουν και παίρνουν. Επίδικο ζήτημα, η ψήφος των «αναποφάσιστων». Η πολιτική επιβίωση των κομμάτων σε πρώτο πλάνο. Όχι μόνο για τα κόμματα της κυβερνητικής εναλλαγής, αλλά και για τα κόμματα της επίσημης Αριστεράς, που αποδείχτηκαν οργανικό μέρος του όλου προβλήματος.

Για όλους η ψήφος είναι χρήμα, η εγγύηση της αναπαραγωγής των μηχανισμών τους, η εξασφάλιση ότι θα συνεχίσουν να πολιτεύονται ερήμην της κοινωνίας και σε βάρος της. Γι’ αυτό οι εκλογές για όλες τις ηγεσίες των επίσημων κομμάτων της Δεξιάς και της Αριστεράς αποτελούν τον κυρίαρχο λόγο της ύπαρξής τους.

◆ Δεν έχει σημασία τι εκφράζουν οι εκλογές, αν αντιπροσωπεύουν μια, έστω τυπική, διαδικασία δημοκρατικής γνώμης.

◆ Δεν έχει σημασία σε ποιες συνθήκες γίνονται και υπό ποιο καθεστώς. Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν έχει σημασία γι’ αυτούς. Δώστους εκλογές και πάρτους την ψυχή.

◆ Δεν έχει σημασία αν οι εκλογές αυτές έρχονται να νομιμοποιήσουν την πιο αντιδραστική μεταβολή στη συγκρότηση του ελληνικού κράτους από την ίδρυσή του.

◆ Δεν έχει σημασία αν με τον «Καλλικράτη» επιβάλλεται επίσημα η διάσπαση του ενιαίου και αδιαίρετου της ελληνικής επικράτειας. Κάτι που ιστορικά έχει επιχειρηθεί μόνο από τις δυνάμεις κατοχής, όταν το 1941 χώρισαν την Ελλάδα σε τρεις ζώνες.

Η Δύση σε δύση;

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, τα τελευταία χρόνια, παρακολουθούμε το εξής: α) Σταδιακή σκλήρυνση της καταστολής των πολιτικών πράξεων και διεύρυνση του ελέγχου των φρονημάτων των πολιτών και β) συστηματική παρερμηνεία και διαστρέβλωση της νεότερης ιστορίας και συκοφάντηση των επαναστατικών κινημάτων και της σοσιαλιστικής θεωρίας και πρακτικής.

Το πρώτο, η «αποδημοκρατικοποίηση», γίνεται άμεσα από τα κράτη με την επίκληση των κινδύνων της τρομοκρατίας, αν και οι αποκαλούμενες «τρομοκρατικές ενέργειες» είναι μηδαμινές έως ανύπαρκτες. Εάν πραγματικά ανησυχούσαν οι άρχουσες τάξεις για τις ανθρώπινες ζωές και περιουσίες, θα έπρεπε να έχουν εξαπολύσει τεράστιο πόλεμο, νομοθετικό, δικαστικό και εκτελεστικό, για να αποτρέψουν την πρόκληση δεκάδων χιλιάδων θυμάτων ετησίως από τροχαία, ναρκωτικά, σωματεμπόριο, αλκοόλ και εργατικά ατυχήματα. Δεν το κάνουν. Ενώ, για το κάπνισμα που βλάπτει τα συμφέροντα ασφαλιστικών εταιριών και φαρμακοβιομηχανιών, τα μέτρα είναι άμεσα, εκτεταμένα και αυστηρά. Οι λόγοι προφανείς. Λίγο τους ενδιαφέρει η ανθρώπινη ζωή και υπόσταση. Αντιθέτως, η ποινικοποίηση και ο περιορισμός των δικαιωμάτων έχουν απόλυτη προτεραιότητα, όχι γιατί η πολιτική δράση προκαλεί ανθρώπινα θύματα, αλλά γιατί βάζει σε αμφισβήτηση τα προνόμια της καθεστηκυίας τάξης.

Το ευρώ μάς κάνει... Αργεντινή

Σε «αργεντινοποίηση» της Ελλάδας οδηγεί η εφαρμογή του Μνημονίου, υποστηρίζει ο διδάκτωρ Πολιτικής Φιλοσοφίας στο King's College του Λονδίνου, Στάθης Κουβελάκης, μέλος της πρωτοβουλίας οικονομολόγων για «παύση πληρωμών-έξοδο από το ευρώ».

Ο δρ Πολιτικής Φιλοσοφίας στο King's College του Λονδίνου, Στάθης Κουβελάκης, θεωρεί αναγκαίο ένα διεθνές κίνημα παραγραφής του χρέους

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Συνεντευξη στον Μ. Λίτση

«Η πρόταση για παύση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ είναι ο μόνος ρεαλιστικός τρόπος να τεθεί το θέμα της παραγραφής μέσω διαπραγματεύσεων του μεγαλύτερου μέρους του χρέους», τονίζει, απαντώντας σε ερωτήσεις της «Ε» μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. «Εξοδος από το ευρώ σημαίνει έξοδος από έναν μηχανισμό που ρίχνει όλο το βάρος των πιέσεων του διεθνούς ανταγωνισμού στο εργασιακό κόστος και που οδήγησε σε μια ανισόρροπη ανάπτυξη, με ατροφική παραγωγική βάση».

Ο Στ. Κουβελάκης μετέχει με μια πλειάδα Ελλήνων και ξένων αγωνιστών της Αριστεράς (οικονομολόγων, πανεπιστημιακών πολιτικών διανοητών) στη Διεθνή Διάσκεψη εναντίον του Μνημονίου κυβέρνησης ΔΝΤ-Ε.Ε., που οργανώνει από χθες- και συνεχίζεται σήμερα το απόγευμα-, το Αριστερό Βήμα Διαλόγου και Κοινής Δράσης στο Πάντειο.

* Μήπως η πρόταση για παύση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ, αντί να βελτιώσει, επιδεινώσει την κατάσταση και προκαλέσει στην ελληνική οικονομία και κοινωνία φαινόμενα τύπου Αργεντινής;

«Αυτό που οδηγεί στην "αργεντινοποίηση" της χώρας είναι η εφαρμογή του Μνημονίου, με την επακόλουθη βαθιά ύφεση, τη διάλυση των κοινωνικών κατακτήσεων, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και την κατάλυση κάθε έννοιας δημοκρατίας και λαϊκής κυριαρχίας. Και όλα αυτά χωρίς καν να είναι σε θέση να λύσει το θέμα του δημόσιου χρέους. Η πρόταση για παύση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ είναι ο μόνος ρεαλιστικός τρόπος να τεθεί το θέμα της παραγραφής μέσω διαπραγματεύσεων του μεγαλύτερου μέρους του χρέους. Η στάση πληρωμών ειδικότερα δίνει μεγάλη διαπραγματευτική ισχύ σε αυτόν που παίρνει την πρωτοβουλία μιας τέτοιας απόφασης, ειδικότερα όταν χρωστάει πολλά και είναι σε θέση να προκαλέσει αισθητή ζημιά στους πιστωτές».

Παρ' όλα όσα, αριστερά

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 16/10/2010

Του Ευτύχη Μπιτσάκη

Οι εκλογές πλησιάζουν και η Ελλάδα κατεβαίνει πλησίστια τον Αχέροντα! Πηγαίνει προς χρεωκοπία ξεπουλώντας την κρατική περιουσία, ληστεύοντας τα λαϊκά στρώματα και καταπατώντας το Σύνταγμα. Δάνεια επί δανείων. Και όταν θα "βγούμε" από την κρίση, θα έχουν πραγματοποιηθεί: Μια πρωτοφανής αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου υπέρ του κεφαλαίου, εγχώριου και ξένου. Μια επιστροφή σε έναν μεταμοντέρνο εργασιακό Μεσαίωνα. Μια περαιτέρω διεύρυνση του φαύλου κύκλου του δημοσίου χρέους. Θα "βγούμε", σε συνθήκες που θα προετοιμάζουν την επόμενη, καταστροφικότερη κρίση.

οι συμβασιούχοι του υπουργείου πολιτισμού μας έκαναν όλους υπερήφανους

ΠΗΓΗ: Aformi Blog

Τα άρθρα αυτού του blog δεν απευθύνονται στους Έλληνες, αλλά στους εργαζόμενους που μπορούν να διαβάζουν ελληνικά (γιατί δυστυχώς δεν είναι εύκολο να υπάρχουν άρθρα και στις άλλες γλώσσες, αυτές που μιλάνε και διαβάζουν οι μη ελληνόφωνοι εργάτες). Από αυτή την άποψη ξεκινάω έχοντας ως αδιαπραγμάτευτο δεδομένο ότι οι συμβασιούχο του υπουργείου πολιτισμού έχουν δίκιο και οι μορφές που επέλεξαν (και αυτές που θα επιλέξουν αύριο) για να διαμαρτυρηθούν και να διεκδικήσουν, είναι σωστές και δίκαιες (για το εάν είναι και αποτελεσματικές, θα το εκτιμήσουν οι ίδιοι στις συνελεύσεις τους). Εξάλλου τα προβλήματα των συμβασιούχων στο ΥΠΠΟ δεν διαφέρουν από τα προβλήματα των υπόλοιπων εκατοντάδων χιλιάδων συμβασιούχων του ελληνικού κράτους: μένουν για μήνες απλήρωτοι, απολύονται όταν λήγουν οι συμβάσεις τους ενώ καλύπτουν πάγιες ανάγκες κ.τ.λ. Αυτά τα προβλήματα τα γνωρίζουμε όλοι μας και δεν χρειάζεται να επεκταθώ. Για να το πούμε χωρίς περιστροφές: αυτοί που δεν υποστηρίζουν τους συμβασιούχους του ΥΠΠΟ είναι είτε οι λακέδες των αφεντικών, είτε, εάν είναι εργαζόμενοι, απλώς ασυνείδητοι.

Εδώ θα ήθελα να αναφερθώ σε κάτι άλλο, στα ιδεολογήματα με τα οποία ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της αστικής τάξης επιτίθεται στις κινητοποιήσεις των συμβασιούχων του ΥΠΠΟ κάθε φορά που βρίσκονται σε κινητοποίηση, και κυρίως σε ορισμένες συνέπειες (ιδεολογικές και πολιτικές) που προκύπτον από αυτές τις επιθέσεις.

Με τα μάτια στραμένα στην Ευρώπη: Ισλανδία – Ουγγαρία – Ιρλανδία

Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

Τoυ Ρούντι Ρινάλντι

Τώρα που η χώρα μας αποκτά την πιο αρμόζουσα διοικητική διάρθρωση (περιφέρειες) με τις ευρωενωσιακές επιταγές και θα επικυρωθεί με την προσέλευση στις κάλπες στις 7 και 14 Νοεμβρίου, δεν είναι άσχημο να ρίξουμε μια ματιά στο τι συμβαίνει στην Ευρώπη και πιο ειδικά σε 3 χώρες – που δεν ανήκουν στον σκληρό πυρήνα, αλλά στην ευρωπαϊκή «περιφέρεια», όπως άλλωστε και η δοκιμαζόμενη ως πειραματόζωο Ελλάδα.

Δεν ξεχνούμε διόλου πως ανεβαίνει το θερμόμετρο της κοινωνικής αναμέτρησης σε ολόκληρη τη Γηραιά Ήπειρο και μεγάλες εργατικές διαμαρτυρίες, απεργίες, κινητοποιήσεις συγκλονίζουν χώρες και περιοχές. Στη Γαλλία έχουμε συχνές γενικές απεργίες και τώρα θα περάσουμε σε κυλιόμενες απεργίες πολλών κλάδων ενάντια στο νόμο που παρατείνει τα χρόνια συνταξιοδότησης από 60 σε 62, στην Ισπανία πραγματοποιήθηκε η πρώτη γενική απεργία μετά το 2002, στη Γερμανία μια ολόκληρη πόλη, η Στουτγάρδη, είναι για ένα μήνα σε διαρκή κινητοποίηση για τη ματαίωση ενός φαραωνικού σχεδίου για την υπογειοποίηση του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού της (και κανείς δεν κάνει λόγο για το γεγονός αυτό), κινητοποιήσεις σημαντικές γίνονται στην Τσεχία, τη Ρουμανία και τη Σλοβενία (κυρίως των δημοσίων υπαλλήλων), ενώ η πανευρωπαϊκή διαδήλωση στις Βρυξέλλες συγκέντρωσε περίπου 100.000 διαδηλωτές.
Οι τρεις χώρες όμως που αναφέρουμε στον τίτλο διαφέρουν και αξίζουν μια ειδικότερη αναφορά. 

Ευρωπαϊκή προοπτική, εργατικό κίνημα και σοσιαλισμός

        

του Κ. Καλλωνιάτη

Στο προτελευταίο άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στο youpay με τίτλο «Ούτε ίχνος αλήθειας ;» δέχθηκα ως σχόλιο μία πολύ σοβαρή κριτική για τις απόψεις που έχω προβάλλει σχετικά με την ΕΕ και τη στάση του κινήματος απέναντί της από τον Δημήτρη.Τ, στον οποίο και υποσχέθηκα μία πιο εκτενή και ολοκληρωμένη απάντηση σε μορφή ξεχωριστού κειμένου. Παραθέτω, λοιπόν, αμέσως τα πολύ ενδιαφέροντα ερωτήματα του Δ.Τ. και τις σχετικές απαντήσεις μου :
Ερώτηση 1^η : Η ΕΕ δεν είναι ένα ενιαίο ευρωπαϊκό κράτος. Παραμένει μία ένωση ανεξάρτητων κρατών με διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξης και ισχύος. Η ΕΕ δεν ακύρωσε τον ανταγωνισμό ανάμεσα σε αυτά τα κράτη. Η κρίση όξυνε αυτόν τον ανταγωνισμό. Το κοινωνικό κράτος και τα δικαιώματα δεν είναι αποτέλεσμα της ΕΕ. Αντίθετα η λεγόμενη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση διευκόλυνε και επιτάχυνε την αποδόμηση τους. Ποιό είναι το θετικό αποτέλεσμα που έχει φέρει η υπαρκτή ΕΕ μέχρι τώρα στους εργαζόμενους της Ευρώπης; Η υπαρκτή, όχι η φαντασιακή προβολή που επιχειρούν διάφοροι; Δεν πρόκειται περί μίας ιμπεριαλιστικής ολοκλήρωσης που εκμεταλλεύεται τον τρίτο κόσμο (δες ΚΑΠ, εμπορική πολιτική κλπ) και ανταγωνίζεται αποτελεσματικότερα τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα;

Αρχίζει ο δεύτερος γύρος

Πηγή: ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ του Π. Παπακωνσταντίνου

Από τα ρετιρέ των δημοσιογραφικών και πολιτικών ελίτ, η επέλαση των βαρβάρων μοιάζει να προχωρά, θηριώδης και σαρωτική, χωρίς να συναντά ουσιαστική αντίσταση. Οι απολύσεις δίνουν και παίρνουν, το Ελληνικό προορίζεται για μπορντέλο πολυτελείας, τα πανεπιστήμια γίνονται ΙΕΚ της κακιάς ώρας και το ΙΚΑ κόβει τα ειδικά, θεραπευτικά υποδήματα για τους διαβητικούς με το κυνικό επιχείρημα ότι… «δεν αποφεύγεται ο ακρωτηριασμός του ποδιού, απλώς καθυστερεί για ένα-δύο χρόνια και το αναμενόμενο όφελος θα είναι μικρότερο από το προβλεπόμενο κόστος»!!! Μια απόφαση- μνημείο κοινωνικού φασισμού, που νομιμοποιεί εκ των προτέρων οποιαδήποτε αντίδραση απέναντι στους εγκληματικά διεστραμμένους γραφειοκράτες που την έλαβαν και τους πολιτικούς προϊσταμένους τους, πραγματικούς ηθικούς αυτουργούς προαναγγελθέντων εγκλημάτων, ιδιαζόντως ειδεχθών. Στο μεταξύ, ο Γιώργος Παπανδρέου τιμάται στο Βερολίνο σαν πρωθυπουργός κατοχικής κυβέρνησης που βγάζει σε πέρας τη βρώμικη δουλειά, λες και κυρίαρχοι και επικυρίαρχοι τίποτα δεν φοβούνται και για τίποτα δεν ντρέπονται πια, ήσυχοι ότι η σιωπή των αμνών είναι δεδομένη και η υποδούλωση αυτού του λαού οριστική. Κι όμως, οι διεργασίες που εξελίσσονται, αθόρυβα αλλά επίμονα, στις τεκτονικές πλάκες της οικονομίας και στα αβυσσαλέα ρήγματα του κοινωνικού βυθού, προοιωνίζονται σεισμούς και τσουνάμια που δεν έχει ξαναγνωρίσει αυτός ο τόπος στα μετεμφυλιακά χρόνια.