«Δεν έχετε προτάσεις!... Αριστεριστές!...»

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Τσέκερης Α.

Ημερομηνία δημοσίευσης: 24/06/2010

Τις προηγούμενες ημέρες η κοινοβουλευτική ομάδα του αριστερού κόμματος Die Linke κατέθεσε μια σειρά προτάσεων για την αντιμετώπιση της κρίσης στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται ο φόρος στις χρηματιστηριακές συναλλαγές, η έκτακτη εισφορά από τις τράπεζες, ο έλεγχος των κερδοσκοπικών παιχνιδιών, η επαναδιαπραγμάτευση του ελληνικού χρέους, η υψηλότερη φορολογία του κεφαλαίου και το πάγωμα των στρατιωτικών εξοπλισμών.

Οι προτάσεις αυτές δεν είναι καινούργιες. Έχουν κατατεθεί επανειλημμένα από την αριστερά στην Ελλάδα και την Ευρώπη, όσο η χώρα γινόταν ολοένα και περισσότερο όμηρος των κερδοσκόπων. Δύσκολα θα περίμενε κανείς φυσικά να υιοθετηθούν από μια κυβέρνηση η οποία όλο εκείνο το διάστημα ξεσκόνιζε τις «αγορές» προσπαθώντας να εξασφαλίσει φτηνό δανεισμό και προσφέροντας ως αντάλλαγμα τις εργασιακές σχέσεις, το ασφαλιστικό σύστημα και την κοινωνική αξιοπρέπεια των ίδιων των ψηφοφόρων της.

Η απεργία είναι δικαίωμα, αρκεί να μην ασκείται…

Πηγή: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 24/06/2010

Του Θανάση Καρτερού

Χάος και ταλαιπωρία, ταλαιπωρία και χάος. Αυτή είναι τη σήμερον ημέρα και σχεδόν μόνιμα η αντιμετώπιση των απεργιακών και άλλων κινητοποιήσεων από μεγάλα μέσα ενημέρωσης. Με την εικόνα, τον τίτλο, το σχόλιο, να περιγράφουν με τα μελανότερα των χρωμάτων τις συνέπειες μιας απεργίας στους χρήστες των υπηρεσιών που δεν παρέχονται εξαιτίας της.Και να αγνοούν, ή να υποβαθμίζουν, τον όγκο και την αποφασιστικότητα των απεργών, τους λόγους για τους οποίους κανονικοί άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οικογενειάρχες που έχουν ανάγκη και το τελευταίο ευρώ οι περισσότεροι, θυσιάζουν το μεροκάματο και την ησυχία τους και τρέχουν στους δρόμους και στους καταπέλτες.

Θα πει κάποιος ότι τα ΜΜΕ είναι ελεύθερα και ελευθέρως διαμορφώνουν άποψη για όσα συμβαίνουν. Λάθος κάνει, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν μπορεί και κανείς –εκτός από τον Αλαφούζο- να υπαγορεύει στον Σκάι, για παράδειγμα, πώς θα αντιμετωπίσει την απεργία της ΠΕΜΕΝ, της Στέφενσων ή της ΟΛΜΕ. Όπως δεν μπορεί και κανείς να εισάγει καινά δαιμόνια, ζητώντας ας πούμε ίσο χρόνο στα ΜΜΕ για απεργούς και ταλαιπωρούμενους από την απεργία. Ή απαιτώντας να καλύπτεται μια απεργία και ως απεργία και όχι κυρίως ή μόνο ως γενεσιουργή αιτία χάους και ταλαιπωρίας.

''Capitalism-A Love Story'' Video του Michael Moore

20 χρόνια απο τη δημιουργία του ρηξικέλευθoυ αριστουργήματος  "Roger & Me,"Michael Moore's  Capitalism: A Love Story» ο Μουρ επανέρχεται στο θεμα  που εξετάζει σε ολη τη διάρκεια της καριέρας του: τις καταστροφικές συνέπειες της κυριαρχίας των μεγάλων εταιριών   στην καθημερινή ζωή των Αμερικανών.

Ελληνική πρωτιά στην ακρίβεια και τον Μάιο

Πηγή: enet

Σύμφωνα με την ανάλυση των τιμών προϊόντων ευρείας κατανάλωσης , που πραγματοποίησε το Ελληνικό Κέντρο Καταναλωτών (ΕΛΚΕΚΑ) και αφορούν τις Χώρες της Ευρωζώνης, για τον μήνα Μάϊο-2010 σε σχέση με τον Μάιο-09, προκύπτει ότι η Ελλάδα κατέχει σταθερά την πρωτιά στις αυξήσεις, σε πολλά προϊόντα ευρείας κατανάλωσης.

Συγκεκριμένα:

Η Ελλάδα πρώτη στον πληθωρισμό μέ 5,3% όταν ο Μ.Ο της Ε.Ε είναι 1,6%

Η Ελλάδα πρώτη στην ένδυση με αύξηση 2,5% όταν ο Μ.Ο της Ε.Ε είναι 0,2% .

Η Ελλάδα πρώτη στά καύσιμα με αύξηση 51,1% , όταν ο Μ.Ο της Ε.Ε είναι 18,4%.

Η Ελλάδα πρώτη στις μεταφορές επιβατών μέ σιδηρόδρομο με αύξηση 36,6% ,όταν ο Μ.Ο της Ε.Ε είναι 3,7%.

Η Ελλάδα πρώτη στις οδικές μεταφορές επιβατών με αύξηση 9,3%όταν ο Μ.Ο της Ε.Ε είναι 1,2%.

Η Ελλάδα πρώτη στις καφετέριες και ξενοδοχεία με αύξηση 3,3% ,όταν ο Μ.Ο της Ε.Ε είναι 1,2%.

Η Ελλάδα πρώτη στο καπνό με αύξηση 17,8% ,όταν ο Μ.Ο της Ε.Ε είναι 6,6%.

Η Ελλάδα πρώτη στη ζάχαρη, μέλι, ζαχαρώδη με αύξηση 2,5% όταν ο Μ.Ο της Ε.Ε είναι -0,3%

Η Ελλάδα στο χείλος της δεύτερης χρεοκοπίας!

Πηγή: sofokleous10

Βέβαιη θεωρείται πλέον η ουσιαστική χρεοκοπία και της Πορτογαλίας, καθώς το κόστος δανεισμού της χώρας πλησιάζει ολοταχώς το «μαγικό» όριο του 5%, ενώ οι προφήτες του τέλους της Ευρωζώνης μιλούν ήδη για τη… δεύτερη ελληνική χρεοκοπία, καθώς χθες η απόδοση του ελληνικού δεκαετούς ομολόγου ξεπέρασε και πάλι το όριο του 10%, για πρώτη φορά μετά τις 10 Μαΐου, όταν η ΕΚΤ ενεργοποίησε το πρόγραμμα αγοράς ελληνικών ομολόγων.

Η κρίση της Ευρωζώνης φαίνεται ότι αναζωπυρώνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς, καθώς η τελευταία δημοπρασία πορτογαλικών ομολόγων ανέβασε στο 4,657% το κόστος δανεισμού της χώρας, σχεδόν 1% υψηλότερα από την απόδοση της προηγούμενης δημοπρασίας. Πρόκειται για μια απόδοση, όπως επισήμανε ο Στίβεν Μέιτζορ της HSBC, μιλώντας στους FinancialTimes, ανησυχητικά κοντά στο 5%, με το οποίο θα δανειζόταν η Πορτογαλία, αν προσέφευγε στο διεθνή μηχανισμό στήριξης από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ, όπως έκανε ήδη η Ελλάδα.

Η φτώχεια στην Ελλάδα αυξάνεται

απο 24ωρες

Το 43,9% των Ελλήνων (15,1% στην ΕΕ) δηλώνει ότι δίνει συνεχώς αγώνα για να πληρώσει τους λογαριασμούς του νοικοκυριού του και το 93,7% των συμπολιτών μας (74,7% στην ΕΕ) πιστεύει ότι η φτώχεια έχει παρουσιάσει αύξηση στην Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο.

Αυτό προκύπτει από τα αποτελέσματα του Ευρωβαρόμετρου για τον κοινωνικό αντίκτυπο της κρίσης στις χώρες-μέλη της ΕΕ που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες και από το οποίο, το βασικό συμπέρασμα που συνάγεται, είναι πως οι Ελληνες εμφανίζονται να καταλαμβάνουν την πρώτη θέση μεταξύ των πολιτών στους "27" για το πόσο άσχημα θεωρούν ότι έχουν πληγεί από την κρίση. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε το Μάιο στις 27 χώρες-μέλη της ΕΕ.

Η πλάνη του "καλού ευρώ"

του Ηλία Ιωακείμογλου

Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη στον Σύριζα, όσον αφορά την απάντηση της Αριστεράς στην κρίση, θα πρέπει στο μέλλον να αγωνιστούμε για την δημοκρατική και προοδευτική μεταρρύθμιση της νομισματικής ένωσης της Ευρώπης ώστε να οδηγηθούμε, κάποτε, στο "καλό ευρώ", δηλαδή σε μια ΟΝΕ που δεν θα έχει τα σκληρά, αντεργατικά και νεοφιλελεύθερα χαρακτηριστικά που έχει σήμερα.

Η έννοια, όμως, του "καλού ευρώ" είναι αντίφαση εν τοις όροις. Το ευρώ δεν είναι "καλό" ή "κακό" ανάλογα με τους θεσμούς που συνοδεύουν την ύπαρξή του, ανάλογα με το καταστατικό και τον χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ή ανάλογα με την ύπαρξη ευρωπαϊκού προϋπολογισμού που θα μεταφέρει πόρους από τις περιοχές υψηλής ανταγωνιστικότητας στις περιοχές χαμηλής ανταγωνιστικότητας κλπ. Το ευρώ είναι εκ φύσεως "κακό" διότι επιβάλλει σε κάθε οικονομία της νομισματικής ένωσης να αντιμετωπίζει τις μακροοικονομικές της ανισορροπίες με "εσωτερική υποτίμηση", δηλαδή με τρόπο που στρέφεται ευθέως κατά των εργαζόμενων τάξεων και των συνδικαλιστικών τους οργανώσεων. Το ευρώ επιβάλλει την εσωτερική υποτίμηση ανεξάρτητα από τον χαρακτήρα του Συμφώνου Σταθερότητας, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των άλλων θεσμών της νομισματικής ένωσης. Το ευρώ είναι η αναγκαία και ικανή συνθήκη της εσωτερικής υποτίμησης, είναι η θεσμοθετημένη μορφή της.

Δύο μύθοι για το χρέος

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/06/2010

TOY ΝΙΚΟΥ ΠΑΠΠΑ

Τα δύο τελευταία χρόνια ο αριθμός των ανέργων στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 150.000. Από 450.000 τον Μάρτιο 2008, προσέγγισε τις 600.000 τον Μάρτιο του 2010. Η ανεργία είναι στο 12%, ενώ η ανεργία των νέων στο 30%. Για να επανέλθουμε στην προτέρα κατάσταση, δηλαδή ένα ποσοστό ανεργίας γύρω στο 8% (για πλήρη απασχόληση ούτε λόγος), θα πρέπει να υπάρξει μια νέα δημόσια παρέμβαση, μια και το κεφάλαιο θα συνεχίσει τη δική του απεργία, η οποία δεν πρόκειται να κριθεί παράνομη και καταχρηστική από κανένα δικαστήριο.

Όμως, μια νέα δημόσια παρέμβαση είναι κακό πράγμα και, κυρίως, σκοντάφτει στο Μνημόνιο, στο Σύμφωνο Σταθερότητας και στις εξυπνάδες του κ. Παπακωνσταντίνου και του κ. Λοβέρδου. Αντιθέτως, είναι καλό να κόψουμε 30% από το Πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων, να διαλύσουμε το ασφαλιστικό, να έχουμε απλήρωτους τους καθηγητές και τους νοσηλευτές. Γιατί; Γιατί υπάρχουν δύο απαράβατοι κανόνες, μας λένε.

Τα παρανοϊκά της «κοινής λογικής»

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/06/2010

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ

Έχω βαρεθεί να διαβάζω τα περίφημα άρθρα των οπαδών της «κοινής λογικής», όπως σποραδικά τα εκφράζει ο διευθυντής της «Καθημερινής», συστηματικά ο Πάσχος και τελευταία ο φίλος μου ο Τασούλης (της οικειότητας ο χαρακτηρισμός). Σημειώνει για παράδειγμα ο κ. Παπαχελάς στο κυριακάτικο άρθρο του. «Πώς είναι δυνατόν μια μικρή μειοψηφία να μπορεί να μπλοκάρει ένα λιμάνι ή να κλείνει ένα ξενοδοχείο σε μια τέτοια περίοδο κρίσης;».

ΜΠΟΥΡΔΕΣ όπως θα έλεγε ο Γιάννης Πρετεντέρης.  Οι παραβιάσεις του νόμου, όχι μόνο σε πολιτικό επίπεδο, αλλά σε όλα κυριολεκτικά τα μήκη και πλάτη της ελληνικής κοινωνίας, αυξάνονται και πληθύνονται επειδή αυτοί που έχουν, την δια όρκου συνταγματική ευθύνη να τον τηρούν, ουδόλως ενδιαφέρονται για τους νόμους, αν η εφαρμογή τους έχει εκλογικό κόστος και θέτει εν αμφιβόλω την πολιτική τους εξουσία. Τα τελευταία 30 χρόνια, κανείς δεν κυβέρνησε για να σώσει την Ελλάδα. Άλλωστε, σε στιγμές εκνευρισμού, οι δύο, πριν τον Γεώργιο Παπανδρέου πρωθυπουργοί, το έχουν δηλώσει ορθά κοφτά μέσα στη Βουλή. «Αυτή είναι η Ελλάδα, τι να κάνουμε;» Και επειδή αυτή είναι η Ελλάδα και δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα, είπαν να απολαύσουν την πολιτική εξουσία, όση τουλάχιστον δεν είχαν παραχωρήσει στο οικονομικό κατεστημένο και τις σύμμαχες συντεχνίες την ημέρα και στα παραοικονομικά ποινικά κυκλώματα, τη νύχτα, αμάρτησαν τελικά για τη φουκαριάρα τη μάνα τους και πολλοί εξήλθαν της πολιτικής ζάπλουτοι.

Για τη Σύγχρονη Οικονομική Κρίση

Πηγη: πΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ οΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ - ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ

ΤΟΥ ΘΑΝaΣΗ ΜΑΝΙaΤΗ

Η πρόσφατη οικονομική κρίση δεν ήταν ένα ανεξάρτητο και απρόσμενο φαινόμενο. Τα αίτια, η φύση και τα χαρακτηριστικά της συνδέονται με την όλη ιστορία της μεταπολεμικής διαδικασίας συσσώρευσης του κεφαλαίου στον ανεπτυγμένο καπιταλισμό και συγκεκριμένα τη «χρυσή εποχή» της συσσώρευσης του κεφαλαίου, την κρίση της δεκαετίας του 1970, τον τρόπο με τον οποίο «λύθηκε» ή αντιμετωπίστηκε η κρίση αυτή, την εμπειρία της «νεοφιλελεύθερης» περιόδου και ιδίως της τελευταίας της φάσης όταν και εντάθηκε το φαινόμενο της χρηματιστικοποίησης της καπιταλιστικής οικονομίας. 

Πριν ακόμη από την ολοκληρωμένη εκδήλωση της σύγχρονης κρίσης μπορούσε κανείς να διακρίνει στο θεωρητικό χώρο της μαρξιστικής πολιτικής οικονομίας δύο τάσεις για την αποτίμηση της συγκυρίας. Η πρώτη υποστήριζε τη θέση ότι μετά την τελευταλια κρίση της δεκαετίας του 1970 είχε επιτευχθεί μερική μόνο ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου, και την άποψη ότι η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία αγκομαχούσε σε μια τροχιά στασιμότητας με το ρυθμό συσσώρευσης κεφαλαίου και την αύξηση του ρυθμού παραγωγικότητας σε χαμηλά επίπεδα και συνακόλουθα το βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας του πληθυσμού στάσιμο ή και μειούμενο. Η άλλη τάση ισχυριζόταν είτε ότι η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία είχε μπει σε τροχιά πλήρους ανάκαμψης (από την άποψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου  και της μεγέθυνσης του προϊόντος) δηλαδή στην ανοδική φάση ενός «μακρού κύματος καπιταλιστικής συσσώρευσης», είτε ότι η  κερδοφορία είχε μεν  ανακάμψει αλλά δεν είχε επηρεάσει θετικά τη συσσώρευση κεφαλαίου καθώς τα κέρδη προέρχονταν κυρίως από το χρηματοπιστωτικό τομέα είχαν κερδοσκοπική προέλευση και δεν κατευθύνονταν σε επενδύσεις στο χώρο της παραγωγής.

O δύο αφηγήσεις για την εξοδο απο την κρίση και το πολιτικό κενό

Της Βαγγελιώς Σωτηροπούλου
απο Πρωτοβουλια για την αντισυστημική Αριστερά

Aπό τις συζητήσεις που αναπτύσσονται στην αριστερά όσον αφορά τη διέξοδο από την κρίση προς όφελος των «κάτω» διαφαίνονται 2 αφηγήσεις :

Η μία (α) θέτει ως κύριο στόχο την αλλαγή των συσχετισμών εντός της ΕΕ, το «καλό -μαλακό ευρώ», την αναδιανομή πόρων εντός της ΕΕ από τις χώρες με πλεονάσματα προς τις χώρες με ελλείμματα, την δημιουργία ευρωπαϊκών μηχανισμών ελέγχου του τραπεζικού κεφαλαίου, την αντικατάσταση του Συμφώνου Σταθερότητας από ένα Σύμφωνο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας. Στην αφήγηση αυτή, η ιδιομορφία της Ελλάδας ως αδύναμου κρίκου της ΟΝΕ είναι πολιτικά αδιάφορη. Θεωρεί ότι η έξοδος από την κρίση προς όφελος των κάτω, μπορεί να είναι συνέπεια μόνον μιας συνολικής αλλαγής τοπίου στην Ευρώπη και θεωρεί επικίνδυνη την χάραξη μιας πολιτικής παραγωγικής ανασυγκρότησης της εθνικής οικονομίας σε ρήξη με την ΟΝΕ και τον ισχύοντα καταμερισμό εργασίας στην ΕΕ.

Δεν αποφασίζουν, απλώς διατάζουν

Πηγή: Καθημερινή

Του Παντελη Μπουκαλα

Στην Ισπανία οι κυβερνώντες επέβαλαν με βασιλικά διατάγματα τα σκληρά μέτρα τους. Στην Αγγλία την ανάγκη της λιτότητας την κήρυξε, στο τελετουργικό που έχει κληροδοτήσει η εκεί παράδοση, η βασίλισσα, για τη μεγαλειότητα της οποίας, προφανώς, όσα διάβαζε ήταν άδεια από οποιοδήποτε απτό νόημα. Για τον ηγεμόνα Μπερλουσκόνι και τον αυτοκρατορικών φαντασιώσεων Σαρκοζί δεν τίθεται πρόβλημα: η αγωνία τους αφορά αποκλειστικά τις συνέπειες των εξαγγελιών τους στη δημοτικότητά τους, άρα και τα νέα επικοινωνιακά τεχνάσματα που οφείλουν να επινοήσουν.

Εμείς όμως εδώ, και μολονότι ορισμένοι κακεντρεχείς επιμένουν πως η δημοκρατία μας τείνει να εκφυλιστεί σε ονομαστικώς κληρονομική, ούτε βασιλιά ή βασίλισσα διαθέτουμε ούτε καβαλιέρε ή κατά φαντασίαν αυτοκράτορα. Εμείς είμαστε η χώρα της «ανοιχτής διακυβέρνησης» (και δη της ηλεκτρονικής, για την οποία συστήσαμε ολόκληρο υπουργείο, προς αποθέωση της νεωτερικότητας του φαίνεσθαι). Είμαστε η χώρα του «κοινωνικού διαλόγου», αφού παρέχουμε στους αδύναμους «εταίρους» το δικαίωμα να συμφωνήσουν ή κατά 99% με τις προτάσεις μας ή κατά 100%.

"Νοικιάστε την ελληνική γη"

Πηγή: euro2day

Μπορεί η ιδέα της πώλησης ελληνικών νησιών να απορρίφθηκε ως… προβληματική, ωστόσο μια καλή λύση για τα οικονομικά προβλήματα της χώρας θα μπορούσε να έρθει με την… ενοικίαση εδαφών της! 

Σε άρθρο του στην "International Herald Tribune", ο διδάσκων γεωπολιτικής του Κέντρου Διπλωματικών και Στρατηγικών Σπουδών του Παρισιού, κ. Michael J. Strauss, εκτιμά πως η ενοικίαση ελληνικού εδάφους θα μπορούσε να αποτελέσει έναν τρόπο ώστε να σωθεί η Ελλάδα. 

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, "τα κράτη ορισμένες φορές ενοικιάζουν εδάφη τους το ένα στο άλλο και το αποτέλεσμα συνήθως εξυπηρετεί και τις δύο πλευρές: η μία διευρύνει την περιοχή που μπορεί να χρησιμοποιήσει και η άλλη αποζημιώνεται οικονομικά, πολιτικά ή αλλιώς". 

Οι μεταμορφώσεις της Ακρας Δεξιάς

Πηγή: Αποσπερίτης

via Πόντος και Αριστερά

Γιατί ψηφίζουν τόσοι πολλοί την Άκρα Δεξιά στην Ευρώπη; Τα κόμματα της άκρας δεξιάς ψηφίζονται από «θύματα και χαμένους» των κοινωνικοοικονομικών εξελίξεων. Όμως η σταθεροποίηση του ακροδεξιού χώρου μάλλον οφείλεται σε μια κοινή ατζέντα εναντίωσης στην μετανάστευση καθώς και στο σύστημα συναινετικής, διακυβέρνησης.

Όσο περισσότερο απαξιώνονται στα μάτια τους οι θεσμοί , τόσο ενισχύονται τα κόμματα που βρίσκονται στα άκρα των ιδεολογικών πόλων. Σε τέτοια συγκυρία οι δυνάμεις του δεξιού άκρου είναι οι περισσότερο ωφελημένες ισχυρίζεται η Βασιλική Γεωργιάδου, συγγραφέας του ογκώδους βιβλίου για την Ακροδεξιά στην Ευρώπη. Πέρα από τo πολύτιμο εμπειρικό υλικό, αποτέλεσμα μιας ενδελεχούς έρευνας σε έξι χώρες της Ευρώπης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα συμπεράσματα της για τα χαρακτηριστικά του Νέου Ακροδεξιού Χώρου.

Μονόδρομος ο βιασμός;

Πηγή: "Ελευθεροτυπία", 22-6-2010Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ*

Οι ισοπεδωτικές αλλαγές που επιφέρουν ο πρόσφατος νόμος 3845/2010 και τα Προεδρικά Διατάγματα για την εφαρμογή του διαβόητου μνημονίου δεν προσβάλλουν απλώς τα δικαιώματα των εργαζομένων, και μάλιστα των πιο ευάλωτων από αυτούς.

Απειλούν να ισοπεδώσουν το κοινωνικό κράτος και να απορρυθμίσουν πλήρως την αγορά εργασίας. Ο βιασμός αυτός αναγγέλλεται ως αναπόφευκτος μονόδρομος, προφανώς για να χαλαρώσουμε και αδιαμαρτύρητα να τον αποδεχθούμε. (ΤΙΝΑ ήταν, άλλωστε, το προσωνύμιο της βαρόνης Θάτσερ, από τα αρχικά του ίδιου επιχειρήματος: There Is Νο Alternative, δεν υπάρχει εναλλακτική λύση).

Ο βιασμός όμως αυτός συνιστά ασέλγεια και προς το Σύνταγμα. Η ύπαρξη ενός ελάχιστου νόμιμου μισθού, σε στοιχειώδη ανταπόκριση με τις ανάγκες μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης, επιβάλλεται από την αρχή του κοινωνικού κράτους και το άρθρο 22 παρ. 1 του Συντάγματος. Και όμως, σύμφωνα με τον νόμο, οι κλαδικές και οι ομοιοεπαγγελματικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) μπορεί να προβλέπουν μικρότερους μισθούς.

Για ενα κοινωνικο και πολιτικό μετωπο-Πρόσκληση της ΚΟΕ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

24/6/2010

Υπάρχουν ημερομηνίες τυπωμένες στα βιβλία της ιστορίας σαν ορόσημα, σαν σημεία τομής. Η 5/5/2010 θα αποτελέσει την ημερομηνία μιας νέας κατάστασης –πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά– για την ιστορία της Ελλάδας και ίσως και της Ευρώπης. Θα μιλάμε διαφορετικά για το πριν και το μετά από αυτή την ημερομηνία

Το ΔΝΤ και η ΕΕ σχηματίζουν ένα νέο «καθεστώς» καταργώντας τη λαϊκή κυριαρχία. Η νέα συνθήκη-πολυνόμος, δηλαδή το αμετάφραστο κείμενο του ΔΝΤ και της ΕΕ, ψηφίστηκε μέσα σε λίγες ώρες από μία –στα όρια της νομιμότητας– κυβέρνηση, που έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια τους ψηφοφόρους της και τις προεκλογικές δεσμεύσεις και υποσχέσεις της, όπως και από ένα ακροδεξιό κόμμα.

7 προτάσεις του Die Linke για τη χρηματοπιστωτική κρίση της Ελλάδας

Πηγή: ΑΥΓΗ

Ζαγάρας Κ.

Ημερομηνία δημοσίευσης: 20/06/2010

Πρόταση ψηφίσματος σχετικά με τη χορήγηση εγγυήσεων για τη διατήρηση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελληνικής Δημοκρατίας απαραίτητης για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα στην Νομισματική Ένωση, κατέθεσε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος της αριστεράς στη Γερμανία Die Linke και οι βουλευτές Δρ. Barbara Höll, Δρ. Axel Troost, Δρ. Gesine Lötzsch, Δρ. Dietmar Bartsch, Steffen Bockhahn, Roland Claus, Michael Leutert. Στην πρόταση ψηφίσματος υπογραμμίζεται ότι η οικονομική βοήθεια της Ευρωζώνης, του ΔΝΤ και "τα υπερβολικά υψηλά επιτόκια, δεν ενδείκνυνται για την υπέρβαση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα".

"Όποιος θέλει να υπερασπιστεί την Ελλάδα ενάντια στις χρηματοπιστωτικές αγορές, οφείλει να περιορίσει αποτελεσματικά την κερδοσκοπία".

Συγκεκριμένα στην πρόταση ψηφίσματος αναφέρεται πως "οι προϋποθέσεις για την οικονομική βοήθεια από πλευράς της Ευρωζώνης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, και κυρίως τα υπερβολικά υψηλά επιτόκια, δεν ενδείκνυνται για την υπέρβαση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα και τον περιορισμό του χρέους". Παράλληλα σημειώνουν η μεγάλη ευθύνη που φέρει η Μέρκελ, υπογραμμίζοντας πως "οι κερδοσκόποι εκμεταλλεύτηκαν την παρελκυστική στάση της καγκελαρίου στοιχηματίζοντας στην πτώχευση της Ελλάδας.

Ταυτόχρονα τονίζεται ότι "η ανισορροπία των εξωτερικών οικονομικών σχέσεων έναντι της Ελλάδας οφείλεται σε σημαντικό βαθμό και στις γερμανικές εξαγωγές στρατιωτικών εξοπλισμών προς την Ελλάδα". Επίσης αναφέρεται πως "όποιος θέλει να υπερασπίσει την Δημοκρατία -της Ελλάδας- ενάντια στις χρηματοπιστωτικές αγορές, οφείλει να περιορίσει αποτελεσματικά την κερδοσκοπία.

Μεγάλες οι διαφορές στις δομές και την ανάπτυξη στις χώρες της Ε.Ε.

Πηγή: ΑΥΓΗ, 20-6-2010

ΤΟΥ ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*

Ένα από το σοβαρότερα προβλήματα της δομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) είναι οι μεγάλες διαφορές στις δομές και στην ανάπτυξη των οικονομιών των κρατών-μελών της. Εξαιτίας των διαφορών αυτών διαφορετικές είναι και οι επιπτώσεις της διεθνούς οικονομικής κρίσης στα κράτη αυτά. Όλη η προσπάθεια που καταβάλλουν τα κράτη - μέλη της Ε.Ε. είναι η μείωση του δημόσιου ελλείμματος με τη λήψη σκληρών μέτρων που θίγουν μεγάλα κοινωνικά στρώματα και προκαλούν επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία. Και στις επιπτώσεις, όμως, αυτές υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στα κράτη - μέλη εξαιτίας των διαφορών στις οικονομίες τους.

«Τρόικα» με δικαίωμα κατάσχεσης στο Δημόσιο

Πηγή: sofokleous10

22-6-2010

Ειδικά προνόμια που καθιστούν απαγορευτική κάθε σκέψη της ελληνικής κυβέρνησης για στάση πληρωμών και επιβολή νέων όρων εξυπηρέτησης του χρέους παρέχει στην «τρόικα» η δανειακή σύμβαση που υπέγραψε με το Ελληνικό Δημόσιο: η αλληλεγγύη του ΔΝΤ και των κρατών της Ευρωζώνης στην Ελλάδα, με τη χορήγηση του δανείου των 110 δις. ευρώ, εκδηλώνεται υπό τον όρο, ότι θα έχουν το δικαίωμα κατάσχεσης δημόσιας περιουσίας σε κάθε περίπτωση αθέτησης πληρωμών από την Ελλάδα.

Ουσιαστικά, το Δημόσιο παίρνει ένα δάνειο, το οποίο θα δεσμεύει το ελληνικό κράτος όπως περίπου δεσμεύεται ένας ιδιώτης, όταν λαμβάνει δάνειο από μια τράπεζα: αν δεν εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις του, η τράπεζα έχει το δικαίωμα να ζητήσει την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων, για να εξοφληθεί το χρέος. Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση του διεθνούς δανείου των 110 δις. ευρώ, αλλά με έναν ακόμη χειρότερο όρο: η διαδικασία κατασχέσεων δημόσιας περιουσίας μπορεί να ενεργοποιηθεί ακόμη και αν η Ελλάδα φανεί ασυνεπής στις πληρωμές της σε ιδιώτες πιστωτές και όχι προς τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης και ΔΝΤ.

VIDEO: Συζήτηση για την κρίση με τον Δημήτρη Πατέλη

Συζήτηση για την κρίση με τον Δημήτρη Πατέλη (επίκουρο καθηγητή φιλοσοφίας στο Πολυτεχνείο Κρήτης, και μέλος της Διεθνούς σχολής «Λογική της Ιστορίας») στον όμιλο μελέτης της Επαναστατικής Θεωρίας Θεσσαλονίκης (12/06/2010):

Συζήτηση με τον Δημήτρη Πατέλη  part 1 from OmilosThes on Vimeo.

Συζήτηση με τον Δημήτρη Πατέλη part 2 from OmilosThess2 on Vimeo.

Το μανιφέστο του τζάμπα

Πηγή: Radical Desire

1. Η αρχή έγινε στη δεκαετία του 90, περίοδο έκρηξης της "ιδιωτικής" ενημέρωσης, δηλαδή, εκτός εισαγωγικών, της ιδιωτικοποίησης της ενημέρωσης. Δωρεάν cd, dvd, βιβλία, t-shirt, εγκυκλοπαίδειες, χύτρες, κατσαρόλες, τηγάνια, συνταγολόγια, λεξικά, παρεό, φρίσμπι, μπρελόκ, μπάλες θαλάσσης, μπρατσάκια, σωσίβια, μαγιό, κρέμες ενυδατώσεως, κρέμες μαυρίσματος. Ποτέ πριν δεν έμοιαζαν τόσο φτηνά τα καταναλωτικά είδη. Ποτέ άλλοτε δεν έμοιαζε τόσο φυσική η συγκατοίκηση Ίνγκμαρ Μπέργκμαν και λαχανί τάγκα, Ζοζέ Σαραμάγκου και μίνι αποσμητικών Axe. Μία χαρούμενη ισοπέδωση των πάντων, ο εγκλωβισμός του κόσμου πίσω από αεροστεγείς συσκευασίες σελοφάν.

Η πορεία προς το τέλειο εγκλημα κατα της εργασίας

ΑΥΓΗ 20/6/2010
Του Γιάννη Κουζή*

Τα τελευταία μέτρα που υιοθετούνται στο Π.Δ. για τα εργασιακά και αποτελούν τις μεγαλύτερες ανατροπές στο πεδίο των ατομικών και συλλογικών εργασιακών σχέσεων που έχουν ιστορικά καταγραφεί στον ελληνικό χώρο, δεν είναι δυστυχώς κεραυνός εν αιθρία. Είναι το αποτέλεσμα μιας μακράς και μεθοδικά συντονισμένης πορείας για αλλαγές στο περιεχόμενο του εργασιακού προτύπου στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, με αυτουργούς και συνεργούς πολυσύνθετους διεθνείς και γηγενείς κύκλους. Αποσκοπούν στην πλήρη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων κατεδαφίζοντας δύο βασικούς πυλώνες του ατομικού (προστασία από τις απολύσεις) και του συλλογικού εργατικού δικαίου (συλλογικές συμβάσεις).

Στις περιφερειακές εκλογές της Αττικής μπορει να καταγραφεί ο νέος πολιτικός χάρτης-Α.Αλαβάνος στην ΑΥΓΗ

ΑΥΓΗ 20/6/2010

“Θα πέσουν πολλοί σπόροι - και από τυχοδιώκτες και από υπηρέτες αφεντικών”, τονίζει ο Αλέκος Αλαβάνος στην “Αυγή της Κυριακής” διαβλέποντας ότι από την πολιτική κρίση μπορεί η αριστερά να αναδειχθεί σε “ηγετική δύναμη της χώρας, που σημαίνει ικανότητα για πλατύτατη μετωπική δράση”. Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής αποτελεί την κεντρική πολιτική αναφορά του. Υποστηρίζει ότι το Μέτωπο “υπερβαίνει κατά πολύ τον ΣΥΡΙΖΑ”, για τον οποίο διαπιστώνει “πολιτικό και ηγετικό έλλειμμα”.

Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του ότι “το Μέτωπο επιμένει πως στις περιφερειακές εκλογές στην Αττική είναι δυνατό να καταγραφεί ο νέος πολιτικός χάρτης της χώρας” και προτείνει να μην πάρει η μάχη αυτή “νόημα κομματικής αναμέτρησης”, αλλά “χαρακτήρα δημοψηφίσματος”. Αν και αποφεύγει να επαναλάβει το αίτημά του για βουλευτικές εκλογές, αναφέρει ότι “ο μόνος λόγος για πρόωρες εκλογές είναι να μη φύγει ο Παπανδρέου με ελικόπτερο”.

Για την ευρωπαϊκή κρίση ο Αλ. Αλαβάνος ξεκαθαρίζει ότι για τον ίδιο δεν τίθεται θέμα αποδέσμευσης της Ελλάδας από την Ε.Ε., ωστόσο εκτιμά ότι “μια λαϊκή κυβέρνηση μεθαύριο οφείλει να θέσει με σαφήνεια το δίλημμα μεταξύ ευρώ και κοινωνικού κράτους”, προσθέτοντας ότι “η ευρωζώνη θα δώσει την απάντηση”.

 
ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ  ΕΔΩ

Η Ισπανία και ο νέος κύκλος της ευρωπαικής κρίσης

ΑΥΓΗ 20/6/2010
Του Γιώργου Σταθάκη*

Στα 110 δισ. που δανείζεται η Ελλάδα είναι πολύ πιθανόν να προστεθούν 250 δισ. για την Ισπανία. Μία ακόμα χώρα θα αρχίσει να δανείζεται “εκτός των διεθνών αγορών”, από τη νέα “απομονωμένη αγορά” δανειακών κεφαλαίων. Οι Βρυξέλλες και το ΔΝΤ, όπως και στην περίπτωση της Ελλάδας, θα προσφέρουν για ένα διάστημα δανειακούς πόρους.

Η Ισπανία δεν έχει πρόβλημα δημόσιου χρέους. Είναι μόλις 50% του ΑΕΠ, ενώ έχει λογικό έλλειμμα προϋπολογισμού (8%). Όποτε και τα μέτρα περικοπών είναι ανούσια. Έχει πρόβλημα ιδιωτικού χρέους. Τα στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια μπορεί να φθάνουν το 120% του ΑΕΠ. Το χειρότερο είναι ότι περίπου 29% του ΑΕΠ είναι τα επιχειρηματικά δάνεια, τα οποία έχουν δοθεί για την κατασκευή παραθεριστικών και άλλων κατοικιών που έμειναν ημιτελείς ή παραμένουν απούλητες. Η κατασκευή τους έχει χρηματοδοτηθεί από ειδικευμένες τοπικές ισπανικές τράπεζες -συνεταιριστικές συνήθως- που ελέγχονται από τα κόμματα και τις τοπικές ελίτ.

Πληθαίνουν οι αντιστάσεις σε ολη την Ελλάδα

Απο το you pay your crisis δημοσιεύονται ολες οι αναγγελίες πρωτοβουλιών που παίρνουν πολιτες ενάντια στα μετρα της κυβέρνησης. Επισης στη δεξιά μπάρα του blog άναρτώνται τα links ομάδων,κινημάτων,σωματείων,ετσι ωστε οι αναγνώστες του να βρίσκουν αυτο που τους ενδιαφερει και να ενημερώνονται για τη δράση τους

Επειδή νομιζουμε πως ειναι χρήσιμο να πληροφορούμαστε όλοι για τη  συνέχεια αυτων των πρωτοβουλιών,πανελλαδικά,αναδημοσιεύουμε  σχετικο ρεπορτάζ απο την εφημερίδα ''ΔΡΟΜΟΣ''.

και καλουμε ομάδες,πολιτες,κινήσεις να μας δίνουν το δικο τους ΄΄ρεπορτάζ''  για το αποτέλεσμα των πρωτοβουλιών τους,τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν αλλά και τις πρωτότυπες ιδέες τους που ισως ειναι χρήσιμες και σε άλλους.

ευχαριστούμε

Εκ της Κεντρικής Επιτροπής του "you pay your crisis"

Απο το ''ΔΡΟΜΟ'',19/6/2010

Ρεπορτάζ: Μάριος Διονέλλης.

Το πιο δυνατό μήνυμα αντίστασης και ελπίδας στέλνουν, αυτή την περίοδο, οι επιτροπές αγώνα και οι πρωτοβουλίες πολιτών, που στήνονται τόσο στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη όσο και σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Άνθρωποι κάθε ηλικίας βρίσκονται σε πάρκα και πλατείες και αποφασίζουν κοινή δράση ενάντια στα μέτρα του ΔΝΤ και της κυβέρνησης. Κατεβάζουν ιδέες για πρωτότυπες κινητοποιήσεις. Αποκτούν κοινή συνείδηση, ότι σε αυτή τη συγκυρία απαιτείται συντονισμός για να αποτραπεί η επίθεση εις βάρος της ζωής και του μέλλοντός τους.

Ο Δρόμος επιχειρεί μια κατά το δυνατόν αναλυτική καταγραφή όλων των επιτροπών και κινήσεων ανά τη χώρα καθώς και των δραστηριοτήτων που αυτές αναπτύσσουν ή προγραμματίζουν. Μιλά με τους ανθρώπους που ρίχνουν τον πρώτο σπόρο και αναζητά τους πρώτους καρπούς. Είναι βέβαιο πως από την καταγραφή αυτή ξεχάστηκαν πολλά. Είναι φυσικό, όμως, και θετικό, αφού εκ των πραγμάτων η οργή και η αγωνία των ανθρώπων ποτέ δεν περιορίστηκε στους αριθμούς των λέξεων που επιβάλλει το κασέ μιας εφημερίδας.