Video απο το Συλλαλητήριο των Εκπαιδευτικών

<object width="500" height="405">

Πηγή: Γ. Σαρρής

Ολα τα συλλαλητήρια πλέον έχουν γίνει πολύ μαζικά.Ακόμα κι αυτά που οργανώνονται στο πόδι, ακόμα κι εκείνα -όπως το σημερινό που είναι η προεισαγωγή τεράστιων συλλαλητήριων , όπως αναμένεται να ειναι το αυριανό.

Φαινεται πως η Ελλάδα ξύπνησε!Το βλέπει κανείς στα πρόσωπα όλων των "ειδικών" που άρχισαν να ανησυχούν για τις αντιδράσεις.Το βλέπει στην ευκολία που κατεβαίνει ο κόσμος και οι εργαζομενοι στο δρόμο.Και ευτυχώς.

Γιατί πριν ακόμα προλάβουμε να συνειδητοποιήσουμε τα μέτρα, να πάρουμε μια ανάσα, άρχισαν κιόλας αιχμές, προειδοποιήσεις και ανοιχτές πόρτες για νέα μέτρα!!!

Μόλις χτες βλέπαμε τον εκπρόσωπο των εκτελεστών του ΔΝΤ να μας καθησυχάζει πως από σήμερα περιμένει την αποκλιμάκωση των σπρεντ και να δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση για τα μέτρα.Και να που οι αγορές τον διέψευσαν οικτρά ακριβώς την επόμενη!

Ανοδος κατα 80 μ.β. στο σπρεντ 10ετούς και πτώση κατα 6,8% στο ΧΑ!!Και βέβαια μεγάλες "ανησυχίες" από τις αγορές μαζί με νέα φημολογία για χρεοκοπία της Ελλάδας!Κι άλλο αίμα λοιπόν;

Τι άλλο θα μας ζητήσουν;

Ως εδώ λοιπόν!

Όλοι αύριο στους δρόμους!

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ!ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΑΛΛΑΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ!

ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΚΑΥΤΗ ΣΑΝ ΤΟ ΜΑΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ!

Ισλανδία: πρώην πρωθυπουργοί και μεγαλοτραπεζίτες κατηγορούνται ευθέως για την κρίση

Πηγή: Κουτί της Πανδώρας

Για επίδειξη «βαριάς αμέλειας» κατηγορεί πρώην πρωθυπουργούς και μεγαλοτραπεζίτες ειδική  επιτροπή η οποία επί πολλούς μήνες έψαξε να βρει τι έφταιξε και η οικονομία της Ισλανδίας, που  κάποτε εθεωρείτο από τις πιο ισχυρές, οδηγήθηκε στην κατάρρευση πριν από ενάμιση χρόνο. Η 2.300 σελίδων έκθεση αναφέρει λεπτομερώς τα λάθη και τις παραλείψεις που οδήγησαν στην κατάρρευση των τριών μεγαλύτερων τραπεζών της χώρας τον Οκτώβριο του 2008. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην έκθεση, η οποία βασίστηκε σε συνεντεύξεις με 300 ανθρώπους που κατείχαν υψηλές θέσεις εκείνη την εποχή, οι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών αυτών είχαν δανειστεί τεράστια χρηματικά ποσά για άλλες δραστηριότητές τους, αποκρύπτοντας πόσο ευάλωτα ήταν πραγματικά τα συγκεκριμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Η Επιτροπή Αλήθειας, όπως ονομάστηκε, επικεφαλής της οποίας είναι ανώτατος δικαστής της Ισλανδίας, αναφέρει ονομαστικά επτά πρώην αξιωματούχους, μεταξύ των οποίων τους πρώην πρωθυπουργούς Γκάιρ Χάαρντε και Ντέιβιντ Οντσον, ο οποίος διετέλεσε και πρόεδρος της κεντρικής τράπεζας της χώρας. «Αυτοί οι επτά επέδειξαν βαριά αμέλεια στην εκτέλεση των καθηκόντων τους», αναφέρεται. «Είχαν τις απαραίτητες πληροφορίες αλλά δεν έδρασαν όπως έπρεπε και ο ένας έδειχνε με το δάχτυλο τον διπλανό του». Η έκθεση δόθηκε σε ειδικό ανακριτή ο οποίος διεξάγει ξεχωριστά έρευνα για ποινικές ευθύνες όσων προκάλεσαν την κρίση. Οταν ολοκληρωθούν οι έρευνες θεωρείται πιθανή η σύγκληση του συνταγματικού δικαστηρίου, το οποίο θα τιμωρήσει κυβερνητικούς αξιωματούχους που ευθύνονται για την κρίση. Ενα από τα πιο ενδιαφέροντα πορίσματα της έρευνας είναι ότι ο τραπεζικός τομέας ξέφυγε από κάθε έλεγχο. Κύρια ευθύνη γι΄ αυτό φέρεται να έχει ο Οντσον, πρόεδρος της κεντρικής τράπεζας την περίοδο της κατάρρευσης, ο οποίος ως πρωθυπουργός της χώρας των 320.000 κατοίκων την περίοδο 1991 και 2004 είχε προωθήσει την ταχύτατη ιδιωτικοποίηση των τραπεζών. Καθώς δεν υπήρχαν περιορισμοί οι ιδιοκτήτες και στελέχη των τριών μεγάλων τραπεζών της χώραςτους οποίους ο Τύπος είχε χαρακτηρίσει «καταδρομείς Βίκινγκς»- «είχαν υπερβολικά εύκολη πρόσβαση σε δάνεια από τις τράπεζές τους» προκειμένου να χρηματοδοτήσουν άλλες επενδύσεις τους, όπως το μεγάλο κατάστημα παιχνιδιών στο Λονδίνο «Ηamleys» και την ομάδα ποδοσφαίρου της Γουέστ Χαμ. Επίσης, μεγάλο μέρος των δανείων χρησιμοποίησαν για να αγοράσουν μετοχές στις τράπεζές τους, γεγονός που οδήγησε στη διόγκωση των μετοχών. Σύμφωνα με την επιτροπή, σχεδόν το 1/4 του συνολικού κεφαλαίου των τριών τραπεζών είχε χρηματοδοτηθεί από ίδια δάνεια. Η πρωθυπουργός της Ισλανδίας Γιοχάνα Σιγκουρνταρντοτίρ δήλωσε ότι «η οδυνηρή αλήθεια» θα βοηθήσει να τεθεί τέλος στο θέμα αυτό. «Σίγουρα έγιναν σφάλματα», είπε. «Οι ιδιωτικές τράπεζες απέτυχαν, το σύστημα επίβλεψης απέτυχε, οι πολιτικοί απέτυχαν, η κυβέρνηση απέτυχε, τα ΜΜΕ απέτυχαν και κυρίως απέτυχε η ιδεολογία μιας ελεύθερης αγοράς χωρίς κανόνες». Τώρα θα τιμωρηθεί κάποιος; αναρωτιούνται οι Ισλανδοί. Τουλάχιστον η Ισλανδία, με μια έρευνα που ολοκληρώθηκε και μια άλλη που συνεχίζεται, έχει κάνει περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη χώρα για να ρίξει φως στο τι πήγε λάθος στο οικονομικό σύστημά της...

O Richard Wolff στην ΑΣΟΕΕ στις 27 Μαΐου

από Νέλλη Ψαρρού

Μια λύση για το αδιέξοδο

Ο καθηγητής οικονομικών Richard Wolff (University of Massachusetts Amherst) αναλύει την κρίση του καπιταλισμού καιπροτείνει κάποιες βιώσιμες λύσεις από σοσιαλιστική οπτική με βάση την αυτοδιαχείριση. Πρόκειται για μια έξοχη ανάλυση που προέρχεται από διάλεξη σε φοιτητές και έχει, ως εκ τούτου, την αμεσότητα και απλότητα που είναι απαραίτητη για την κατανόησή της. Επίσης, ευφάνταστος στο στυλ του, ο Wolff κάνει αυτή την πολύτιμη εκπαιδευτική διαδικασία ιδιαίτερα ευχάριστη χρησιμοποιώντας οξυδέρκεια και χιούμορ.

Τη διάλεξη αυτή προτείνω να δείτε με παρέα για να ακολουθήσει συζήτηση μετά. Προτείνω μάλιστα αυτή τη συζήτηση ως προπαρασκευαστική, καθώς ο καθηγητής θα επισκεφτεί την Ελλάδα για μια διάλεξη δια ζώσης, στην ΑΣΟΕΕ στις 27 Μαΐου.

Η αξία αυτής της διάλεξης συνίσταται στο γεγονός ότι προτείνει πραγματικά μία συγκεκριμένη λύση για την έξοδο από το παρόν οικονομικό σύστημα, καταδεικνύοντας ταυτόχρονα τη σύνδεση ανάμεσα στην οικονομία και την πολιτική. Αν και αναφέρεται στην αμερικανική οικονομία, θα νιώσετε σαν να αναφέρεται στην Ελλάδα.

Το βίντεο είναι αναρτημένο εδώ.

ΥΓ: Ευχαριστώ τους φίλους που το "κατέβασαν", ζήτησαν την άδεια του καθηγητή, έκαναν τη μετάφραση του κειμένου και, στη συνέχεια, μου το εμπιστεύτηκαν. Ευχαριστώ και τον Δημήτρη Μελέτη για τη δημοσίευσή του στην ιστοσελίδα του (http://www.vimeo.com/channels/dimitris) όπου παραθέτει και ο ίδιος τις οπτικοακουστικές του δημιουργίες.

Το διάγραμμα της Κάρας του Αγίου Σουλπικίου

Date: 2010.05.04

by Techie Chan 



Παραπάνω βλέπουμε το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας σύμφωνα με το τριετές πρόγραμμα ΔΝΤ-ΕΕ. Η μπλέ μπάρα είναι ο ρυθμός μεταβολής του ΑΕΠ (αρνητικός για ύφεση, θετικός για ανάπτυξη), η κόκκινη το κρατικό έλλειμμα ως ποσοστό του ΑΕΠ και η μαύρη γραμμή το κρατικό χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ.

Προτείνω να το δείξετε σε όποιον καθηγητή οικονομικών θέλετε και να τον ρωτήσετε, εάν είναι εφικτό να συμβεί κάτι τέτοιο. Όποιος απαντήσει θετικά, μπορείτε να τον πείτε καραγκιόζη, να του πετάξετε μία ντομάτα και να ζητήσετε από το πανεπιστήμιο, να τον καθαιρέσει.

Διότι αυτό το διάγραμμα, μας δείχνει το πόσο αναξιόπιστοι τσαρλατάνοι είναι όλοι αυτοί οι “ειδικοί” της οικονομίας που μας κυβερνάνε. Και προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα βραχυχρόνια συμφέροντά τους (δηλαδή ένα μπόνους και φέτος) θα σας πουν ο,τιδήποτε. Πώς ο γάιδαρος πετάει, πως η εικόνα της παναγίας δακρύζει και πως το σχέδιο της κυβέρνησης για την οικονομία είναι μεστό, σοβαρό και εφικτό.

Φυσικά όλο αυτό το σχέδιο είναι για τα σκουπίδια, διότι έχουν πειράξει τη μπλέ μπάρα. Μας λένε πως το ΑΕΠ θα πέσει μόλις 4% φέτος, 2,6% το 2011 και ως εκ θαύματος το 2012 θα έχουμε ανάπτυξη. Κι αυτό είναι αστειότητα, διότι για παράδειγμα το -4% φέτος το υπολόγιζαν πριν ακόμα πάρουμε τα υφεσιακά μέτρα του Φεβρουαρίου. Το έβαλαν όμως, διότι χωρίς ανάπτυξη, και το έλλειμα θα είναι μεγαλύτερο (λιγότερα έσοδα από φόρους, άρα μεγαλύτερο χρέος) και το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ θα είναι πολύ μεγαλύτερο από το ήδη τρομακτικό 150% (διότι το ΑΕΠ με την ύφεση θα είναι μικρότερο). Άρα θα είμασταν καταδικασμένοι από την ίδια τη σωτηρία μας.

Με αυτό το διάγραμμα στα χέρια, εάν θέλαμε, θα μπορούσαμε μια και καλή να τελειώνουμε από τους καραγκιόζηδες. Ψυχανεμίζομαι όμως πως δεν θέλουμε. Και πως σε δύο χρόνια από τώρα θα λέμε πως δεν ξέραμε τι θα συμβεί και πως δεν μπορούσαμε να το προβλέψουμε.

Αυγή, 4 Μάη 2010.

ευρώ: εθνική επιτυχία ή εργαλείο ταξικής εκμετάλλευσης;

Πηγή: Δημήτρης Τσ.

«Υπάρχουν δύο τραγωδίες στη ζωή.

Η μία είναι να ναυαγήσουν τα όνειρά σου.

Η άλλη, να πραγματοποιηθούν».

George Bernard Shaw , Man and Superman (1903), act I

Στο πρώτο μέρος αυτής της ανάλυσης είδαμε πως η κρίση του χρέους του ελληνικού κράτους πυροδοτήθηκε από τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση αλλά οφείλεται σε βαθύτερες, διαρθρωτικές αδυναμίας του ελληνικού καπιταλισμού. Η βασικότερη από αυτές είναι η χαμηλή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας που οδήγησε στη συσσώρευση υψηλών και χρόνιων εμπορικών ελλειμμάτων τα οποία μέχρι τώρα χρηματοδοτούνταν με εξωτερικό δανεισμό. Το πρόβλημα αυτό σε συνδυασμό με την απροθυμία των υπόλοιπων ευρωπαϊκών κρατών να προστρέξουν σε βοήθεια της Ελλάδας, έφερε ξανά στο προσκήνιο τη συζήτηση για το ευρώ, το πλαίσιο συγκρότησης της ευρωζώνης και τις συνέπειες της συμμετοχής της Ελλάδας σε αυτή.

Η συζήτηση μέχρι στιγμής φαίνεται να κατευθύνεται προς δύο κατευθύνσεις. Από τη μία σχεδόν το σύνολο του αστικού τύπου και κομμάτων αλλά και της ανανεωτικής αριστεράς αντιμετωπίζει τη δημιουργία του ευρώ ως αντικειμενικά θετικό γεγονός. Τα δε προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, είναι, σύμφωνα με αυτή την προβληματική, απόρροια του υπερβολικού δανεισμού του κράτους, αποτέλεσμα της χαλαρότητας και διαφθοράς του πολιτικού συστήματος. Ενώ η έλλειψη ανταγωνιστικότητας οφείλεται αποκλειστικά στην «υπερβολική (sic) αύξηση των μισθών των εργαζομένων» και στην «υπερρυθμισμένη και ανελαστική αγορά εργασίας» που αυξάνουν το κόστος των ελληνικών προϊόντων. Η λύση σύμφωνα με όλους αυτούς δεν μπορεί να είναι άλλη από μία γενναία μείωση των μισθών και πλήρης απορρύθμιση της αγοράς εργασίας με απελευθέρωση των απολύσεων, αύξηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης , μείωση των ασφαλιστικών εισφορών των εργοδοτών. Μέτρα βέβαια που μετατοπίζουν το βάρος της κρίσης εξολοκλήρου στην εργασία η οποία από το θύμα της υπόθεσης μετατρέπεται σε θύτη. Η τοποθέτηση αυτή συνοδεύεται από ένα πολιτικό λόγο διαποτισμένο στην ηθικολογία, με έντονες επικλήσεις στο “εθνικό χρέος” όλων των Ελλήνων να αναλάβουν τις ευθύνες τους για την κατάντια της χώρας και να βάλουν πλάτες για την άρση του αδιεξόδου. Τρίχες…

Η άλλη προσέγγιση αφορά ένα σημαντικό τμήμα της αριστεράς που εντοπίζει τη σημερινή κρίση του ελληνικού καπιταλισμού αποκλειστικά στο ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, η Ελλάδα με τη συμμετοχή της στη Ζώνη του Ευρώ (ΖΕ), έχασε την οικονομική της ανεξαρτησία, μετατρεπόμενη σε εξάρτημα των ισχυρών χωρών του Βορρά και ιδίως της Γερμανίας. Η εξάρτηση και η ιμπεριαλιστική εκμετάλλευση της χώρας οδήγησε σε αποδιάρθρωση του παραγωγικού ιστού με διάλυση της βιομηχανίας και ξεπούλημα των πλουτοπαραγωγικών πηγών στο ξένο κεφάλαιο. Η κυβέρνηση δεν είναι παρά πράκτορας των ξένων συμφερόντων, ενώ η επίλυση της κρίσης περνάει μέσα από την πάλη του “λαού” για την έξοδο από το ευρώ, την ΕΕ και την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της χώρας από τις Βρυξέλλες. Οι ταξικές αντιθέσεις εντός του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού εξαφανίζονται ή υποτάσσονται στην κύρια αντίθεση που δεν άλλη από αυτή της Ελλάδας με τον ιμπεριαλισμό. Ένα σύνθημα που ακούσαμε τις τελευταίες μέρες αποτυπώνει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο αυτή την προβληματική: “Αυτή η κυβέρνηση δεν είναι του λαού είναι των Βρυξελλών και του ΔΝΤ”. Ο λαός λοιπόν είναι ένα αδιαίρετο “όλον” και ο εχθρός του βρίσκεται στην πρωτεύουσα του Βελγίου. Τρίχες στο τετράγωνο.

Παράκληση: Όποιος αναγνώστης έχει ολόκληρο το κείμενο, ας κάνει τον κόπο ...

Απόσπασμα από το άρθρο του Τ. Παππά στην Κ.Ε με τον τίτλο 

"Μπρος ΔΝΤ και πίσω ...κοινωνία"

Παράκληση: Όποιος αναγνώστης έχει ολόκληρο το κείμενο, ας κάνει τον κόπο να μάς το στείλει.

"...Χαρακτηριστικό δείγμα για το κλίμα στο ΠΑΣΟΚ είναι η ανακοίνωση της γραμματείας της ΠΑΣΚ υπαλλήλων στα υπουργεία Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας, Ναυτιλίας, Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και Παιδείας. Η φρασεολογία παραπέμπει περισσότερο σε αντισυστημικό σχηματισμό παρά σε κόμμα εξουσίας. Στο τρισέλιδο κείμενο καταγράφονται λεπτομερώς τα κέρδη των τραπεζών, των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο εταιρειών, των υπεράκτιων εταιρειών και των εφοπλιστών, με την επισήμανση «να ποιοι έχουν τα λεφτά».

Αναφέρονται ονομαστικά οι επιχειρηματίες που διαθέτουν επαύλεις, κότερα, τζετ και νησιά με την περιγραφή «ένας κόσμος χλιδής, σαπίλας και παρακμής». Και καλούνται οι εργαζόμενοι «να τους σταματήσουν γιατί μπορούν», με την προτροπή «να μην πιστεύουν τα ΜΜΕ γιατί λένε ψέματα για να εξυπηρετήσουν τα αφεντικά τους»..."

Σώθηκε η Ελλάδα ή…οι πιστωτές της;

Πηγή: sofokleous10

«Στο τέλος της θητείας μου, η Ελλάδα δεν θα είναι χρεοκοπημένη. Θα είναι αναγεννημένη», ανέφερε χθες ο Πρωθυπουργός στη δραματική ομιλία του ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου, αλλά ήδη αυτή η αισιόδοξη πρόβλεψη αμφισβητείται: το «πακέτο» -ρεκόρ από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ είναι βέβαιο ότι θα σώσει τους πιστωτές της χώρας, αλλά απολύτως αβέβαιο αν θα αποτρέψει την ελληνική χρεοκοπία λίγα χρόνια αργότερα.

Με τα 110-120 δις. ευρώ του διεθνούς χρηματοδοτικού «πακέτου», ποσό σχεδόν διπλάσιο από το προηγούμενο ρεκόρ διεθνούς διάσωσης (58  δις. ευρώ για την Νότια Κορέα), οι ευρωπαϊκές, κυρίως, τράπεζες, που δάνειζαν την Ελλάδα αφειδώς τα προηγούμενα χρόνια δεν θα υποστούν το κόστος της απερισκεψίας τους, αφού τα περισσότερα ομόλογα που κρατούν και λήγουν την προσεχή τριετία θα πληρωθούν στο ακέραιο από το διεθνή μηχανισμό, μέσω του οποίου χονδρικά το 1/3 του ελληνικού χρέους θα περάσει στα κράτη της Ευρωζώνης και στο ΔΝΤ.

Όσοι ασκούσαν εδώ και χρόνια την ίδια κριτική στο Ταμείο, ότι δηλαδή παρεμβαίνει για να διασώζει τα πανίσχυρα ιδιωτικά τραπεζικά συμφέροντα και όχι τις χρεοκοπημένες χώρες, πιθανότατα θα δικαιωθούν στην κριτική τους: το διεθνές χρηματοοικονομικό σύστημα παίρνει μια παράταση τριών ετών και αρκετές δεκάδες δισεκατομμύρια για να διαχειρισθεί χωρίς τεράστιο κόστος την κατάρρευση μιας χώρας, που αποδείχθηκε ότι κακώς δανειζόταν τα τελευταία χρόνια, πριν την κρίση που άρχισε το 2009, με αποδόσεις πολύ κοντά στις αντίστοιχες των γερμανικών ομολόγων.

Ως και ο Πρετεντέρης...

Μας Τιμωρούν!

Γ. Πρετεντέρης 3-5-2010


ΛΥΠΑΜΑΙ, ΑΛΛΑ πολύ δύσκολα µπορώ να χαρακτηρίσω τα χθεσινά µέτρα «σχέδιο διάσωσης». Αντιθέτως, πολύ φοβούµαι ότι µάλλον πρόκειται για «σχέδιο τιµωρίας».

ΕΝΑ «ΣΧΕΔΙΟ τιµωρίας» της ελληνικής κοινωνίας, η οποία µπορεί να έχει πολλά στραβά, να διέπραξε πολλά σφάλµατα, να έκανε τεράστιες κουτσουκέλες, αλλά δεν είναι µικρό παιδί για να τη δέρνουν µε τον χάρακα.

ΚΑΙ, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, αυτό το πνεύµα αποπνέουν τα χθεσινά µέτρα.

Αναγκαία; Χρήσιµα; Απαραίτητα; Αναπόφευκτα; Πείτε τα όπως θέλετε. Προσθέστε, όµως, και κάτι άλλο: άδικα και ασυνάρτητα. ΑΔΙΚΑ ΕΠΕΙΔΗ ρίχνουν όλο το βάρος στους µισθωτούς και τους συνταξιούχους. Ολόκληρες κατηγορίες ελλήνων πολιτών - οι αγρότες, οι ελεύθεροι επαγγελµατίες, οι έµποροι, οι καταστηµατάρχες... - δεν θα συνεισφέρουν στην κοινή (υποτίθεται) προσπάθεια ούτε δεκάρα. Μόνο αν είναι καπνιστές και πότες θα τσοντάρουν. ΑΣΥΝΑΡΤΗΤΑ ΕΠΕΙΔΗ δεν υπηρετούν αυτό που εξαγγέλλουν. ΘΕΛΟΥΝ, ΛΕΕΙ, να κάνουν «αποπληθωρισµό». Μάλιστα! Και την ίδια στιγµή αυξάνουν (για δεύτερη φορά µέσα στο 2010!) τον ΦΠΑ και τους έµµεσους φόρους, ένα κατ’ εξοχήν πληθωριστικό µέτρο. Τι σόι «αποπληθωρισµός» είναι αυτός που θα επιδιωχθεί διά της τόνωσης του πληθωρισµού;

ΘΕΛΟΥΝ, ΛΕΕΙ, να µειώσουν το κόστος της εργασίας στο όνοµα της «ανταγωνιστικότητας». Μάλιστα! Αλλά τότε γιατί κόβουν τις συντάξεις; Μετέχουν οι συνταξιούχοι στην παραγωγική διαδικασία; Πού ξανακούστηκε να περιορίζεις το κόστος εργασίας κόβοντας τις αποδοχές αυτών που δεν εργάζονται;

Ο μέσος μισθωτός παίρνει μόλις το 54% των ευρωπαϊκών απολαβών

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 2 Μαΐου 2010

Πηγή: Δ. Καδδά

Το τίμημα της κρίσης καλείται να πληρώσει ακόμη μια φορά ο έλληνας μισθωτός για να στηρίξει την «ανταγωνιστικότητα» της οικονομίας που πνέει τα λοίσθια.

Τα 1,2 εκατομμύρια εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, με μέσες αποδοχές 1.000 καθαρά τον μήνα (στοιχεία Eurostat) «κατηγορούνται» ότι έλαβαν αυξήσεις αποδοχών την τελευταία 10ετία τέτοιες ώστε να μην επιτρέπουν στα ελληνικά προϊόντα να βρουν θέση στις διεθνείς αγορές.

Τα δεδομένα ωστόσο δίνουν μια διαφορετική εικόνα. Σύμφωνα με στοιχεία της ΤτΕ που προέρχονται από τις μετρήσεις της ΕΣΥΕ, κάθε χρόνο οι μισθολογικές αυξήσεις στον ιδιωτικό τομέα ήταν μόνο 1,6% υψηλότερες του πληθωρισμού πέρυσι και 2,3% το 2008 (λίγο υψηλότερες ήταν σε ΔΕΚΟ και Δημόσιο). Ηδη φέτος η εικόνα έχει ανατραπεί. Μετά το πρώτο πακέτο μέτρων πρώτη φορά αναμένεται πραγματική μείωση των αποδοχών 0,3- 1,3% ανάλογα με την έκβαση των διαπραγματεύσεων και με εκτίμηση για πληθωρισμό στο 3%...

ΦΥΓΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ, ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΠΛΗΡΩΜΕΣ

Πηγή: Real-Politics

Σαμίρ Αμίν: “Tι θα έλεγα στον γιο του φίλου μου Ανδρέα”

Συνέντευξη του κορυφαίου οικονομολόγου Σαμίρ Αμίν στον Κ.τ.Ε. και τον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Άλλοι θα συμφωνήσουν, άλλοι θα διαφωνήσουν, πολλοί θα προβληματισθούν ή και θα σοκαριστούν. Το προσόν όμως του Γαλλοαιγύπτιου οικονομολόγου Σαμίρ Αμίν, μέλους μιας μικρής ομάδας ανθρώπων που επηρέασαν καθοριστικά την οικονομική σκέψη του Ανδρέα Παπανδρέου, είναι ότι δεν μασάει τα λόγια του, δεν στρογγυλεύει τις ιδέες του και επιτρέπει επομένως να γίνει πραγματική συζήτηση

και διερεύνηση σοβαρών προβλημάτων και εναλλακτικών λύσεων. Αυτό δηλαδή στο οποίο δεν μας έχει συνηθίσει η απίστευτη λογοδιάρροια χωρίς νόημα και περιεχόμενο των περισσότερων «διανοουμένων», δημοσιογράφων και πολιτικών μας κι αυτό που έχουμε απελπιστικά ανάγκη.

Μιλώντας για τον πατέρα του και τους ανθρώπους που τον επηρέασαν, ο σημερινός Πρωθυπουργός έλεγε, σε μια συνέντευξή του στον Γιάννη Διακογιάννη, το 2006:

ο Ανδρέας δεν χρησιμοποιούσε τον όρο κοινωνία των πολιτών, αλλά μιλούσε συνεχώς για το λαϊκό και μαζικό κίνημα, το συνδικάτο, την Αυτοδιοίκηση και την Αποκέντρωση. Όλα αυτά επηρέασαν το λαό για μία άμυνα της κοινωνίας απέναντι σε ξένες πολιτικές, απέναντι σε εξωτερικές παρεμβάσεις. Κι αν τότε υπήρχε ο κίνδυνος λόγω της δικτατορίας που επέβαλαν οι ξένοι, σήμερα και πάλι λόγω της παγκοσμιοποίησης χρειάζεται να υπάρχει ισχυρή κοινωνία για να αντισταθεί στην ισοπέδωση αλλά και να εκμεταλλευθεί τις προκλήσεις της εποχής. Άνθρωποι σαν τον Σουήζυ, τον Καρντόζο, τον Μαρκούζε, τον Σ. Ράιτ Μιλς, τον Μπέρτραντ Ντε Τζουβενέλ, τον Γκάλμπρεϊθ, τον Σαμίρ Αμίν και άλλους, όπως και τα απελευθερωτικά κινήματα αλλά και οι προοδευτικές κυβερνήσεις τον επηρέασαν.

ΜΠΑΡΑΖ ΑΠΕΡΓΙΩΝ ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ-48 ΩΡΗ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ 4-5 ΜΑΊΟΥ

Σε 24ωρη απεργία προχωρούν τη Δευτέρα 3 Μαΐου οι εργαζόμενοι στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, οπότε και αναμένεται να συνεδριάσει το Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕ- ΟΤΑ, προκειμένου να αποφασίσει κλιμάκωση των κινητοποιήσεων με απεργία την Τρίτη 4 και την Τετάρτη 5 Μαΐου.

Την κινητοποίηση στηρίζει, με ανακοίνωσή της και η ΑΔΕΔΥ, που καλεί όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο να συμμετέχουν στη συγκέντρωση διαμαρτυρία της ΠΟΕ-ΟΤΑ στις 12 το μεσημέρι στην Πλατεία Καραϊσκάκη και στην πορεία διαμαρτυρίας προς τη Βουλή.



Την κήρυξη 48ωρης πανελλαδικής απεργίας στις 4 και 5 Μάη 2010 αποφάσισε και η ΑΔΕΔΥ, αντιδρώντας, μεταξύ άλλων στις περικοπές μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και τις αλλαγές στο ασφαλιστικό.
Η Ένωση καλεί τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν τόσο στην πανελλαδική απεργία της Τρίτης 4 Μάη όσο και στο συλλαλητήριο έξω από τη Βουλή που θα πραγματοποιηθεί στην περίπτωση κατάθεσης του νομοσχεδίου τη συγκεκριμένη μέρα.



Πάντως, η πρώτη μαζική απάντηση των εργαζομένων αναμένεται να δοθεί την Τετάρτη, καθώς και η ΓΣΕΕ αποφάσισε να προχωρήσει σε 24ωρη απεργία. Η κεντρική απεργιακή συγκέντρωση της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ έχει προγραμματιστεί για τις 11 το πρωί, στο Πεδίον του Άρεως.



Την ίδια ημέρα, σε 24ωρη πανελλαδική απεργία καλεί το ΠΑΜΕ, ζητώντας από τους εργαζομένους να συμμετάσχουν στη συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί στις 11 το πρωί, στην Ομόνοια.


Σε 48ωρη προχωρούν στις 4 και 5 Μαΐου και οι δάσκαλοι και οι καθηγητές, μετά τις αποφάσεις των διοικητικών συμβουλίων της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ. Στην απεργία της Τετάρτης, θα συμμετέχουν και οι δημοσιογράφοι, όπως ανακοίνωσε η ΠΟΕΣΥ
 
πηγη Ελευθεροτυπία

ΕΠΙΣΗΣ

ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΣΥΡΙΖΑ
ανακοινωσε

 Δευτέρα 3/5 6:30 περικύκλωση Υπουργείου Οικονομικών στο Σύνταγμα



Τρίτη -συμμετοχή στη  48ωρη της ΑΔΕΔΥ
 Συλλαλητήρια των πρωτοβάθμιων σωματείων σε όλη τη χώρα καθώς και περικύκλωση της Βουλής το απόγευμα  της Τρίτης.

Τετάρτη-Συμμετοχη στη γενική απεργία ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Συγκέντρωση των συνδικάτων στις 12 στο πεδίο του Άρεως και των πρωτοβάθμιων σωματείων καθώς και του Δικτύου Συνδικαλιστών Σύριζα στις 10:30 στο Μουσείο.


Σάββατο συλλαλητήρια των πρωτοβάθμιων σωματείων σε όλη τη χώρα

Μπαίνουμε σε φάση κοινωνικών συγκρούσεων

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟ ΤΗΣ VPRC ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ

Πηγή: ΕΠΟΧΗ

*Ο κόσμος της εργασίας είναι διαιρεμένος 

*Οι άνεργοι δεν ανησυχούν γιατί δεν έχουν να χάσουν τίποτα

Τη συνέντευξη πήρε

ο Πάνος Λάμπρου

*Ποια είναι η στάση των εργαζομένων στα μέτρα και στις καταιγιστικές εξελίξεις;

-Υπάρχουν αποκλίνουσες συμπεριφορές και απόψεις. Ο κόσμος της εργασίας δεν είναι ενιαίος. Δεν ξεκινά από την ίδια βάση. Υπάρχουν εργαζόμενοι που έχουν -κατά κάποιον τρόπο- μόνιμη εργασία, με συνδικαλιστική εκπροσώπηση που στις σημερινές συνθήκες παίζει σημαντικό ρόλο, και από την άλλη πλευρά υπάρχει η πραγματικότητα του ιδιωτικού τομέα. Εκεί κυριαρχεί η ανασφάλεια των απολύσεων και το φάσμα της ανεργίας. Επίσης και στον ιδιωτικό τομέα υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα. Η μία κατηγορία είναι οι γυναίκες, οι οποίες βιώνουν πολύ περισσότερο το φάσμα των απολύσεων, ενώ μια άλλη κατηγορία είναι οι εργαζόμενοι μεγαλύτερων ηλικιών. Μετά υπάρχουν οι άνεργοι και οι ελαστικά απασχολούμενοι, που συνήθως είναι μικρότερων ηλικιών. Στην τελευταία κατηγορία, ειδικά στην ανεργία, η κατάσταση είναι απελπιστική. Κυριαρχεί ένα ψυχολογικά μαύρο περιβάλλον. Στους ελαστικά απασχολούμενους υπάρχει ο φόβος της έλλειψης ακόμα και αυτής της μερικής εργασίας. Αλλά και ότι αδυνατούν να κάνουν τον οποιονδήποτε προγραμματισμό ζωής. Δεν μπορούν να φύγουν από το σπίτι, δεν μπορούν να κάνουν οικογένεια...

O κόσμος της εργασίας 

είναι διαιρεμένος

*Ήδη το ακούω: νέοι άνθρωποι που είχαν φύγει από το σπίτι να ξαναγυρνούν σήμερα.
-Προφανώς, με 600 ευρώ και με το φάσμα της ανεργίας δεν είναι δυνατόν να προγραμματίσουν το αύριο. Υπάρχει, όμως, και ένα ακόμα στοιχείο. Τις νεότερες ηλικιακές ομάδες που κινούνται στα όρια της προσωρινής εργασίας ή της ανεργίας δεν τις αγγίζουν τα μέτρα, υπό την έννοια ότι δεν έχουν να χάσουν τίποτα. Ένας άνεργος δεν φοβάται ότι θα μειωθεί ο μισθός του, δεν έχει ανοιχτεί σε δάνεια, δεν έχει ευρύτερες υποχρεώσεις. Εκεί λοιπόν υπάρχει μια πολιτική κουλτούρα, η οποία λέει ότι θα αλλάξω τα καταναλωτικά μου πρότυπα, θα ξοδεύω λιγότερο, θα πίνω λιγότερο κ.λπ. Αναζητά δηλαδή λύσεις ατομικού χαρακτήρα. Κινείται σε λογικές αποξένωσης από το πολιτικό σύστημα. Έχει ταυτόχρονα μια ατομικιστική προσέγγιση με χαρακτηριστικά πολιτικής βίας. Λέει δηλαδή ότι στο κάτω κάτω αν τα πράγματα χειροτερέψουν θα σπάσουμε και μερικές τράπεζες. Το σίγουρο είναι ότι έχουμε διαφορετικές προσεγγίσεις και οπτικές.

Η τελευταία αναγγελία του "τέλους της Μεταπολίτευσης"

Ημερομηνία δημοσίευσης: 02/05/2010

Πηγή: ΑΥΓΗ

Μιχάλης Σπουρδαλάκης

Η πρωτοφανής κρίση που αντιμετωπίζουμε άνοιξε και πάλι την συζήτηση για το «τέλος της Μεταπολίτευσης». Μιντιακοί κύκλοι, διαπλεκόμενα συμφέροντα και «διανοούμενοι», που έχουν μεταλλαχθεί από θεράποντες της κριτικής σκέψης σε θεραπαινίδες του μπλοκ εξουσίας, δεν συμβάλλουν μόνο στη διασπορά ενός φοβικού και ενοχικού κλίματος αλλά και προετοιμάζουν πολιτικά σενάρια διακυβέρνησης της χώρας: «κυβέρνηση προσωπικοτήτων», «οικουμενική», «εθνικής σωτηρίας» ή ακόμη προβλέψεις για νέους ανταγωνισμούς ανάμεσα στα ανανεωμένα μπλοκ της κεντροαριστεράς και της κεντροδεξιάς κ.ά.

Το «τέλος της Μεταπολίτευσης» όμως, έχει κατ' επανάληψη αναγγελθεί τα τελευταία χρόνια. Αναγγέλλεται ως επιθυμία, ως πολιτική επιδίωξη, ως δικαιολογία και νομιμοποίηση των προσωπικών επιλογών, που οδηγούν στην αλλαγή πολιτικού στρατοπέδου, ως φόβητρο για κοινωνική και πολιτική πειθάρχηση αλλά και ως «παρέμβαση» κοινωνικών επιστημόνων, που με τις αναλύσεις τους διεκδικούν την αυταρέσκεια της πρωτοτυπίας (;) και μαζί με αυτή την προσωπική τους προβολή και ενδεχομένως το επόμενο ερευνητικό συμβόλαιο.

Οι εξελίξεις είναι όμως «ξεροκέφαλες». Και τούτο γιατί το πολιτικό σύστημα (όπως άλλωστε και κάθε ιστορικό φαινόμενο) δεν είναι το αποτέλεσμα μόνο των δικών μας προσωπικών επιδιώξεων και αναλύσεων, αλλά κυρίως παράγωγο των κοινωνικών διεργασιών, οι οποίες και καθορίζουν τις λειτουργίες, τα όριά του και το πλαίσιο νομιμοποίησής του. Έτσι, δεν είχαμε το τέλος της μεταπολίτευσης το 1981, όπως νόμιζαν κάποιοι, ούτε το 1989, ούτε το 1996, ούτε καν το 2004. Φυσικά αυτές οι περίοδοι αποτέλεσαν σημαντικές καμπές στην εμπέδωση των δομών, των αρχών και των σχέσεων του μεταπολιτευτικού συστήματος, αλλά επ' ουδενί δεν το αμφισβήτησαν ουσιαστικά.

Μας οδηγούν στην οικονομική «κόλαση»...

Πηγή: Καθημερινή 2-5-2010 

ZEZA ZHKOY

...Μας ζητούν να κάνουμε οικονομικό «χαρακίρι»... Πρωτίστως, όμως, πρέπει να κάνουν οι ίδιοι πολιτικό «χαρακίρι». Ουσιαστικά, το ελληνικό κράτος τελεί υπό πτώχευση - τα ταμεία του είναι άδεια. Καθώς η «πεποίθηση περί πτώχευσης» της Ελλάδας κυριαρχεί ακόμη στο διεθνές τραπεζικό σύστημα, οι αγορές στοιχηματίζουν στη χρεοκοπία προσδοκώντας μέσω της ασφάλισης έναντι αυτής να κερδίσουν περισσότερα από όσα θα χάσουν στο σκέλος των ελληνικών ομολόγων αν η χώρα πτωχεύσει. Εχουν κλείσει λοιπόν τους κρουνούς του δανεισμού, συμβάλλοντας έτσι στην ευκολότερη εκπλήρωση της επικερδούς προφητείας τους.

Η Ελλάδα ως πειραματόζωο, βρίσκεται στη δεινότερη θέση: εκχωρεί εθνική κυριαρχία, προκειμένου να πάρει μια ανάσα από τα χρέη που την πνίγουν. Η χώρα φλερτάρει με την οικονομική καταστροφή, που ξεπερνά κατά πολύ την αποδιάρθρωση του κράτους λόγω της κρίσης χρεών και επεκτείνεται σε μια βαθιά ύφεση, και η οποία οδηγεί σε μείζονα πολιτική αποσταθεροποίηση και συγκρούσεις…

Προφανώς, η ηθική και πολιτική χρεοκοπία προηγήθηκε της οικονομικής. Ωστόσο, η διάχυση της ευθύνης σε όλη την κοινωνία αδιακρίτως, η ενοχοποίηση των πάντων από το πολιτικο-οικονομικό κατεστημένο, ισομερίζει άδικα τις ευθύνες και αθωώνει τους πράγματι ενόχους. Ως εκ τούτου, για να δεχθεί να υποβληθεί σε θυσίες η κοινωνία, πρέπει ταυτοχρόνως να αποδοθούν ευθύνες, να πεισθεί ο θυσιαζόμενος ότι αποδίδεται δικαιοσύνη, ότι υπάρχει σχέδιο και όραμα ανάδυσης σε μια κοινωνία δικαιότερη, αποτελεσματικότερη, αξιοκρατική. Μπορεί η παρούσα κυβέρνηση, μπορεί το παρόν πολιτικό σύστημα που παρήγαγε την παρούσα κρίση, να κρίνουν τον εαυτό τους, να αυτοακυρωθούν, να αυτοτιμωρηθούν, να μεταμορφωθούν; Να οδηγήσουν τη χώρα σε αναγέννηση; ΟΧΙ.