Πηγή: Καθημερινή 27/5/2012
Tου Nίκου Γ. Ξυδάκη
Η πολιτική αστάθεια που ζούμε είναι απότοκη της κοινωνικής αποσάθρωσης: η κοινωνία εκφράζεται πολιτικά, με σπασμούς και κλονισμούς. Η διεθνής κρίση πλήττει τα μεσοστρώματα σε όλο τον δυτικό κόσμο, ιδίως στην Ευρώπη, την κοιτίδα της μεσαίας τάξης. Στην Ελλάδα, η κρίση ξεθεμελιώνει τα ευρύτατα στρώματα των μικρομεσαίων, σαρώνει το υλικό υπόβαθρο της ύπαρξής τους, αποψιλώνει τις προσδοκίες και τις απαντοχές τους.
Η διετία άγριας λιτότητας που ξεκίνησε με το πρώτο Μνημόνιο, κατέστρεψε διαμιάς τους ήδη επισφαλείς και αδύναμους, όσους ζούσαν στο όριο, χωρίς υποστυλώματα και λίπος· εκ παραλλήλου, εξάντλησε βαθμιαία όσους είχαν πεπερασμένες αντοχές και ανελαστικές υποχρεώσεις. Μέσα σε δύο χρόνια, η ελληνική μεσαία τάξη, απέραντη και αδιαφοροποίητη, είδε να καταστρέφεται ανεπανόρθωτα η συνθήκη ευπρεπούς διαβίωσης και να απειλείται η συνθήκη αξιοπρεπούς επιβίωσης. Η κατάσταση ραγδαίας αποπτώχευσης επιδεινώνεται από την απουσία κοινωνικού διχτυού προστασίας και από την ταυτόχρονη αποδυνάμωση του κράτους λόγω δημοσιονομικής αποστράγγισης.


