Νοικιασμένες εκλογές

πηγή: Μικρός Φωκίων

Και εκεί που ήμουν έτοιμος να πεισθώ ότι οι εκλογές θα γίνουν στις 6 Μαΐου έρχεται ο Αντωνάκης ο Σφουγγαράκης να μου ανατρέψει την πεποίθηση. 

Θα τις επιβάλλουμε, είπε, τις εκλογές. Και επειδή όλοι ξέρουμε ότι ο λόγος του Αντωνάκη είναι συμβόλαιο ας τις ξεχάσουμε τις εκλογές.

Εξάλλου δεν ολοκληρώθηκε η χρεοκοπία της χώρας, που για λόγους αισθητικής το είπαμε PSI.

Μένουν κάτι ομόλογα ακόμα, με αγγλικό δίκαιο, που δεν έχουν δεχθεί το κούρεμα. Χιλιάδες φωτογραφίες με όλους τους τύπους κουρεμάτων τους έδειξε ο Μπένι αλλά αυτοί αρνούνται να χάσουν την μαλλούρα τους.

Οπότε, αφού ακόμα εκκρεμεί η διαδικασία δεν μπορούν να γίνουν εκλογές. Άσε που στις 25 του Μαΐου λήγει ένα ομόλογο το οποίο θα ενεργοποιήσει για άλλη μια φορά τα ασφάλιστρα κινδύνου.

Η αγγλοσαξονική συνταγή για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ και ο Δεκάλογος υπέρ μιας αντιμνημονιακής πολιτικής εντός ευρώ

πηγή: avanti popolo

του Κ.Καλλωνιάτη

Με τίτλο «Πως ο ελληνικός τίγρης θα μάθει πάλι να βρυχάται..» ο επικεφαλής οικονομολόγος της HSBC, Stephen King δημοσίευσε την Τετάρτη μία φανταστική ιστορία με θέμα την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ (βλ http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/691424/Article.aspx) , σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα ισχυροποιώντας τις σχέσεις της με την Κίνα και την Ρωσία, θα γνωρίσει μια εντυπωσιακή ανάπτυξη της οικονομίας της.

Το βρετανικό σενάριο που θέλει την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης να βρίσκει αναπτυξιακή δυναμική μέσω εξαγωγών σε άλλες εκτός Ευρώπης αγορών υποθέτει πως το αρχικό σοκ μιας υποτίμησης της νέας δραχμής κατά 50%, μιας τραπεζικής κρίσης λόγω απόσυρσης καταθέσεων και μιας μείωσης του ΑΕΠ κατά -8%, θα ξεπεραστεί σε μερικούς μήνες μέσω συναλλαγματικών και κεφαλαιακών ελέγχων στις ροές, με τις διεθνείς αγορές να δανείζουν και πάλι την Ελλάδα με χαμηλά επιτόκια και αφού προηγουμένως έχει αποσοβηθεί η εκτίναξη του εισαγόμενου – λόγω υποτίμησης - πληθωρισμού με την πειθώ των ελλήνων πολιτών για μισθολογική αυτοσυγκράτηση (λιτότητα) και των ξένων πιστωτών για επιτυχή ανταλλαγή ομολόγων (αναδιάρθρωση/κούρεμα χρέους).

Ενοχα μυστικά μιας παράξενης επιστήμης

Αντιδράσεις σε ΗΠΑ και Γαλλία για τους οικονομολόγους–διαμορφωτές της κοινής γνώμης που σιτίζονται από χρηματιστικούς ομίλους ΠΗΓΗ: Καθημερινή 19/3

Του Πετρου Παπακωνσταντινου

«Οικονομολόγοι στο μισθολόγιο» είναι ο τίτλος του πρώτου θέματος στο τελευταίο τεύχος της γαλλικής επιθεώρησης Le Monde Diplomatique. Στην κορύφωση της εκστρατείας για τις προεδρικές εκλογές του Απριλίου, «μια χούφτα οικονομολόγων κατακλύζει τα μίντια και περιορίζει τις εναλλακτικές λύσεις», γράφει ο Ρενό Λαμπέρ στο σχετικό άρθρο και προσθέτει: «Παρουσιάζονται ως πανεπιστημιακοί και υποτίθεται ότι ενσαρκώνουν την επιστημονική αυστηρότητα στην καρδιά του ιδεολογικού αγώνα. Θα ήταν, όμως, εξίσου αξιόπιστες οι διαγνώσεις των εν λόγω «ειδικών», αν η κοινή γνώμη γνώριζε κάποιες άλλες δραστηριότητές τους;». Δραστηριότητες πολύ περισσότερο επικερδείς από την ακαδημαϊκή τους ενασχόληση, οφείλει να σημειώσει κανείς. Αίφνης, την 1η Φεβρουαρίου, η Le Monde φιλοξενεί τον Ολιβιέ Παστρέ, «καθηγητή Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Paris-VIII», ο οποίος κατακεραυνώνει τους εκπροσώπους του ανερχόμενου ρεύματος υπέρ της εξόδου από το ευρώ, χαρακτηρίζοντας ένα τέτοιο ενδεχόμενο «αυτοκτονία». Ωστόσο, η έγκυρη γαλλική εφημερίδα παραλείπει να σημειώσει ότι στον λιγοστό ελεύθερο χρόνο που του αφήνουν οι πανεπιστημιακές του ενασχολήσεις, ο κ. Παστρέ προλαβαίνει να προεδρεύει της τράπεζας IMBank και να συμμετέχει στα διοικητικά συμβούλια της τράπεζας CMP, της Ενωσης Διοικητών Τραπεζών και του Ευρωπαϊκού Χρηματιστικού Ινστιτούτου.

Οι ευρω-σωτήρες τρομοκρατούν

Καταιγισμός πιέσεων από ΔΝΤ, Ε.Ε. και τραπεζική «Διεθνή» για να εξαφανιστεί το διακύβευμα των εκλογών. 

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Τι ενοχλητικό πράγμα η κοινωνία! Τι περιττή πολυτέλεια η βούλησή της! Κάπως έτσι μπορούν να ξαναδιαβαστούν οι γεμάτες δυσφορία δηλώσεις αξιωματούχων της Ε.Ε., του ΔΝΤ, της τραπεζικής Διεθνούς για τις επικείμενες εκλογές στην Ελλάδα. Οι οποίες υποτίθεται ότι θα προκηρυχθούν μέχρι τη Μεγάλη Τετάρτη, αλλά καλό είναι να κρατά κανείς πισινή. Μια - δυο εβδομάδες αργότερα από τις 6 Μαΐου δεν χάθηκε ο κόσμος. Ή μήπως χάθηκε; Όχι, λέει ο υπουργός Εσωτερικός Τάσος Γιαννίτσης, που είναι ο πρώτος που έσπασε επίσημα τις βεβαιότητες για την ημερομηνία των εκλογών.
Ο καταιγισμός δηλώσεων από εκπροσώπους της τροϊκανής «σωτηρίας» για τις αβεβαιότητες των ελληνικών εκλογών που είχε προηγηθεί, ίσως εξηγεί πιο πειστικά από την επίκληση «τεχνικών λόγων» και νομοθετικών υποχρεώσεων αυτής της Βουλής το ενδεχόμενο μετάθεσης της ημερομηνίας. Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΔΝΤ, Τζέρι Ράις, προκάλεσε ήδη έναν μίνι ρητορικό πόλεμο με την Ν.Δ. με τις δηλώσεις του ότι «οι εκλογές αποτελούν πηγή αβεβαιότητας για την Ελλάδα, αλλά και μια ευκαιρία για τα δύο μεγάλα κόμματα που στηρίζουν τους στόχους του προγράμματος να λάβουν εντολή για να υλοποιήσουν αυτούς τους στόχους».

Ενδοϊμπεριαλιστικές κόντρες στις πλάτες των λαών

ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης

Ενισχύεται η κινητικότητα των ιμπεριαλιστικών επιτελείων στην Αν. Μεσόγειο και οι παρεμβάσεις τους αποκτούν πλέον μόνιμο χαρακτήρα. Διαμορφώνεται έτσι ένα σύστημα με πολλές παραμέτρους, στις οποίες περιπλέκονται με απρόβλεπτες συνέπειες για τους λαούς, τα σχέδια για τη Νέα Μέση Ανατολή, το Κυπριακό, τα ελληνοτουρκικά, ο ρόλος του Ισραήλ στην περιοχή, οι εξελίξεις στις αραβικές χώρες, στο Ιράν και τη Β. Αφρική, οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για τις πηγές και τους αγωγούς ενέργειας, με βασικούς «παίχτες» τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Μ. Βρετανία και την Κίνα.

Ολα τα παραπάνω διαμορφώνουν στην περιοχή ένα περιβάλλον εύφλεκτο και άκρως επικίνδυνο, με ανοιχτό το ενδεχόμενο της πολεμικής ανάφλεξης. Αυτό σημαίνει ότι ανά πάσα στιγμή μια χώρα, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, μπορεί να μεταπέσει από το ρόλο του θύτη, στο ρόλο του θύματος και αντίστροφα. Το τελευταίο διάστημα καταγράφηκε πλήθος δραστηριοτήτων σε στρατιωτικό, πολιτικό και οικονομικό πεδίο, που ανεβάζουν το θερμόμετρο στην Αν. Μεσόγειο.

ΓΚΡΕΓΚΟΡ ΓΚΙΖΙ: ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΗ ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΙΑ ΣΥΝΤΡΟΦΕ;

ΓΡΑΦΕΙ Ο «ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ»

Πριν λίγες μέρες ήταν ο Ζ.Λ. Μελανσόν, υποψήφιος στις Προεδρικές εκλογές της Γαλλίας με το «Αριστερό Μέτωπο», που επέκρινε, σε συνέντευξή του στην ΑΥΓΗ,ως κακή ιδέα την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη.

 Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι και ο γαλλο-γερμανικός αριστερός άξονας ολοκληρώθηκε!

Ο Γκρέγκορ Γκίζι, γνωστό ηγετικό στέλεχος και βουλευτής του Κόμματος της Αριστεράς της Γερμανίας, ακολούθησε τον Ζ.Λ. Μελανσόν αρκετά πιο οξύς και δριμύτερος!

Ο Γκ. Γκίζι, ερωτώμενος σε συνέντευξή του στην Καθημερινή (05/04) απάντησε ότι η Ελλάδα «αν έβγαινε έξω από το ευρώ θα γνώριζε μια διαδικασία εξαθλίωσης, η οποία ήδη βρίσκεται μερικώς σε εξέλιξη, αλλά σε αυτή την περίπτωση θα ήταν ακόμα χειρότερη» !

Χαράτσια, δάνεια και χρεοκοπίες. Η λύση PSI και η εναλλακτική στρατηγική της Αριστεράς

ΠΗΓΗ: Αριστερό Βήμα

του Γ. Τόλιου

E-mail: tolios@syn.gr

Blog: http://ytoliosblog.wordpress.com

Στη διαδρομή του νεοελληνικού κράτους, υπήρξαν ως τώρα τέσσερις χρεοκοπίες, ενώ την πέμπτη βιώνουμε σήμερα με το λεγόμενο PSI. Η πρώτη ήταν στα χρόνια της Επανάστασης του ‘21 (1827), η δεύτερη επί Όθωνα (1843), η τρίτη επί Τρικούπη (1893), η τέταρτη επί Βενιζέλου (1932) και η πέμπτη σήμερα (2012) επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ με πρωθυπουργό το Παπαδήμο. Για τις τέσσερις πρώτες έχουν γραφεί αρκετές μελέτες και μονογραφίες (Άγ.Αγγελόπουλου, Αν.Ανδρεάδη, Παν.Δερτιλή, Ν.Μπελογιάννη, κά), ενώ για την τελευταία συσσωρεύεται πολύτιμο υλικό.

Ιστορικά διδάγματα από τις χρεοκοπίες

Δεν είναι ο χώρος για εκτεταμένες αναλύσεις των αιτίων και ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των χρεοκοπιών του ελληνικού κράτους. Ωστόσο θα άξιζε να συνοψίσουμε τα ιστορικά διδάγματα, ως χρήσιμος μπούσουλας στις σημερινές συνθήκες. Ειδικότερα μια από τις βασικές αιτίες ήταν η κακοδιαχείριση του δημόσιου χρήματος από τους «εκάστοτε κυβερνώντες» και τις διαπλεκώμενες ομάδες των «κυρίαρχων συμφερόντων». Δεύτερον, οι δυσμενείς (τοκογλυφικοί) όροι δανεισμού και οι πολύμορφες εξαρτήσεις από ξένους δανειστές. Τρίτον, η ξενοδουλεία, υποταγή και ξεπούλημα εθνικών και λαϊκών συμφερόντων από την άρχουσα τάξη και την κυβερνώσα ελίτ, με στόχο την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Τέταρτον, η αδούλωτη στάση του ελληνικού λαού στις πολιτικές διαχείρισης της χρεοκοπίας, οι οποίες ωστόσο δεν οδήγησαν πάντα σε ριζοσπαστικές ανατροπές (με εξαίρεση την εξέγερση του 1843) αλλά σε «μεσοβέζικες» λύσεις που δεν άλλαξαν την «καθεστηκυία τάξη» πραγμάτων και τα κυρίαρχα συμφέροντα αυτών που τις γέννησαν.! Το τελευταίο ας το κρατήσουμε, γιατί αφορά άμεσα το σήμερα και αύριο της χώρας.

Εξουσία στα πρόθυρα νευρικής κρίσης...

ΠΗΓΗ: Γναθολόγιο (via Steveniko)

Δ. Τρικεριώτης

Όπως δεν βγαίνουν οι αριθμοί με τα μνημόνια, παρά τις επικαιροποιήσεις και τις αναδιαρθρώσεις, άλλο τόσο τώρα δεν βγαίνουν τα εκλογικά ποσοστά για να συνεχίσει να κυβερνά ο δικομματισμός.Το διπλό αδιέξοδο της εξουσίας βρίσκει την κοινωνία να έχει ήδη αρχίσει να βιώνει την επόμενη μέρα της. Η πολιτική και κοινωνική αστάθεια βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη και οι κυρίαρχοι του παιγνιδιού, εντός κι εκτός της χώρας, είναι φυσικό να ανησυχούν ότι μπορεί μετεκλογικά να χάσουν τον έλεγχο. Και ένα τέτοιο ενδεχόμενο, που θα ισοδυναμούσε με την προσπάθεια να αποδράσει ένα γουρουνάκι πειραματόζωο από το κλουβί του, θα δημιουργούσε απρόβλεπτες εξελίξεις στην πειραματική φάρμα της Ευρωπαϊκής περιφέρειας. Και μια εξουσία στα πρόθυρα νευρικής κρίσης δεν μπορεί παρά να μηχανεύεται και να απεργάζεται λύσεις κάθε τύπου, που θα μπορούσαν να καταταγούν σε δύο κατηγορίες: (1) κινήσεις καιροσκοπικές και (2) κινήσεις πανικού.

The Economist: Νομισματική διάλυση

ΠΗΓΗ: Economist via ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/04/2012

Η Ιρλανδία εγκατέλειψε τη ζώνη της στερλίνας. Οι χώρες της Βαλτικής απέδρασαν από το ρούβλι. Οι Τσέχοι και οι Σλοβάκοι χώρισαν. Η ιστορία βρίθει παραδειγμάτων από νομισματικές ενώσεις που διαλύθηκαν. Γιατί όχι και το ευρώ; Αν οι εμπνευστές του είχαν προβλέψει τη σημερινή αναταραχή, ίσως να μην είχαν ξεκινήσει ποτέ τη νομισματική ένωση -τουλάχιστον όχι με τον σημερινό εσφαλμένο σχεδιασμό της.

Οι εμπνευστές του ευρώ νόμιζαν ότι συγκροτούσαν το αντίπαλο δέος στο αμερικανικό δολάριο. Αντιθέτως, δημιούργησαν μια εκδοχή του χρυσού κανόνα που οι πρόγονοι τους είχαν εγκαταλείψει εδώ και χρόνια. Χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να υποτιμήσουν τα νομίσματά τους, οι χώρες του ευρώ προσπαθούν να ανακτήσουν την ανταγωνιστικότητα τους μέσω της "εσωτερικής υποτίμησης", συμπιέζοντας δηλαδή τους μισθούς και τις τιμές.

Και κάτι τέτοιο είναι επώδυνο: η ανεργία στην Ελλάδα και την Ισπανία ξεπερνά το 20%. Και το αίσθημα δυσφορίας των δανειστών μεγαλώνει. Γιατί, επομένως, να μην σπάσει ο ζυγός; Οι συνθήκες μπορεί να επιμένουν ότι το ευρώ είναι μη αναστρέψιμο αλλα οι συνθήκες μπορούν να αλλάξουν. Το ταμπού έσπασε πέρσι όταν η Γερμανία και η Γαλλία απείλησαν να αποβάλουν την Ελλάδα μετά την πρόταση για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για τους όρους του νέου πακέτου διάσωσης.

Tageszeitung: Γερμανία, ο εσωτερικός τύραννος της Ευρώπης

ΠΗΓΗ: tageszeitung via ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/04/2012

Η Ευρώπη έχει έναν νέο θηριοδαμαστή. Το όνομα αυτού είναι Γερμανία και δεν είναι καθόλου ωραίος. Επειδή οι ελβετικές διωκτικές αρχές έκαναν τη δουλειά τους, και άρχισαν έρευνες εναντίον τριών Γερμανών εφοριακών που κατηγορούνται ότι απέκτησαν με παράνομο τρόπο στοιχεία τραπεζικών λογαριασμών, τώρα το μαστίγιο του θηριοδαμαστή εγκατέλειψε για λίγο τους Έλληνες ως προσφιλές αντικείμενο της προσοχής του και στράφηκε στους Ελβετούς. Λες και οι νόμοι του ελβετικού κράτους και οι κανόνες λειτουργίας των Ελβετών αστυνομικών, όπως άλλωστε και η δημοκρατική βούληση των Ελλήνων ψηφοφόρων δεν έχουν καμία ισχύ και αξία.

Μένει, λοιπόν, να δούμε εάν θα φορτωθούν πρώτοι οι Έλληνες έναν επίτροπο λιτότητας, όπως τον θέλει η Άγγελα Μέρκελ, ή οι Ελβετοί έναν επίτροπο των τραπεζών. Φυσικά δεν είναι το ίδιο να κυνηγάει κανείς, έστω με παράνομο τρόπο, τους Τσουμβίνκελ (σ.σ.: πρόκειται για έναν διαβόητο Γερμανό μάνατζερ με εξαιρετικές επιδόσεις στη φοροδιαφυγή μέσω Ελβετίας) και τους φίλους του και να στερεί από τους Έλληνες συνταξιούχους το ψωμί τους. Όμως η λογική πίσω από αυτές τις πιέσεις είναι η ίδια και στο μεταξύ αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής, μαζί με τη μετριόφρονα επισήμανση, ότι δεν πρέπει να κανείς να υπερτιμά τον νέο ρόλο της Γερμανίας ως παγκόσμια δύναμη.

Ο φασισμός του κ. Βενιζέλου

πηγή: Αυγή

του Γ. Μηλιού

«Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο εκφασισμού», δήλωσε στις 4.4.12 ο Ευ. Βενιζέλος απευθυνόμενος προς τους «ανθρώπους των Γραμμάτων και της Τέχνης», που, ανταποκρινόμενοι στην πρόσκλησή του, είχαν σπεύσει να τον ακούσουν στο Μουσείο Μπενάκη. Την άποψη αυτή δικαιολόγησε με το επιχείρημα ότι «κινδυνεύουμε να έχουμε στο Κοινοβούλιο δυνάμεις εχθρικές προς τον κοινοβουλευτισμό. Οι έρευνες της κοινής γνώμης κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου».

Ο ΣΥΝΕΙΡΜΟΣ είναι εκπληκτικός: Η κατάρρευση της εκλογικής επιρροής των κομμάτων του Μνημονίου υποδηλώνει κίνδυνο εκφασισμού! Κι ας συγκυβέρνησαν με το ακροδεξιό ΛΑΟΣ. Κι ας προσπαθούν να αλλάξουν την πολιτική ατζέντα από τα ζητήματα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής και το ερώτημα «ποιος θα πληρώσει τις επιπτώσεις της κρίσης, οι ολιγαρχίες του πλούτου ή η κοινωνική πλειοψηφία;» στη νεοεθνικιστική αντιμεταναστευτική υστερία, μέσα από την ωμή αστυνομική βία.

Ληγμένοι πολιτικοί

ΠΗΓΗ: Καθημερινή 7/4/2012

Του Νικου Γ. Ξυδακη

Το δικομματικό σύστημα εξουσίας, που σφράγισε τη μεταπολιτευτική περίοδο, αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο της κατάρρευσης, υπό το βάρος της οικονομικής κρίσης και της αδυναμίας του να τη διαχειριστεί. Η κατάρρευση στοιχειοθετείται αφενός από τις δημοσκοπήσεις της αλαφιασμένης και αμφίβουλης κοινής γνώμης, αλλά και από τη στάση του πολιτικού προσωπικού, ελάχιστες εβδομάδες προ των εκλογών. Ληξιπρόθεσμοι βουλευτές και υπουργοί, οι οποίοι την παρελθούσα διετία νομοθέτησαν το ψαλίδισμα των μελλουσών γενεών, χωρίς να έχουν διαβάσει καν τους νόμους, καταθέτουν στη Βουλή, την υστάτη στιγμή, τροπολογίες χιλιάδων σελίδων για να τακτοποιήσουν εκκρεμότητες της εκλογικής πελατείας. Νυσταγμένοι, βαριεστημένοι, ληγμένοι, νομοθετούν επί των ερειπίων, λίγο προτού βρεθούν στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας. Παραδόξως, δε, εκτιμούν ότι υπάρχει ακόμη εκλογική πελατεία.

Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιες δεκατρείς. Νίκος Κουνενής

Ενότητα (ες) ναι, σ’ αυτό συμφωνούμε πλέον όλοι (πλην ΚΚΕ, βεβαίως- και δυστυχώς). Οπότε, το μόνο που μας απασχολεί ακόμη είναι το πρωτεύον, και άκρως δυσεπίλυτο, ερώτημα: πώς θα’ ναι ακριβώς η ενότητα; Μετωπική ή Κοινής Δράσης; Ευρεία, στενή, εξ (ιδεολογικοπολιτικού) αίματος ή/και εξ αγχιστείας; Αντιευρωενωσιακή, αντιευρωνομισματική, αντικαπιταλιστική, αντιμπεριαλιστική, αντικατοχική ή σκέτα αντιμνημονιακή; Πατριωτική, διεθνιστική, αντισυστημική, αντισαπιοσυστημική, πραγματικοδημοκρατική, σοσιαλιστική, κομμουνιστική ή κομμουνιστικοαπελευθερωτική; Εκλογική, κινηματική, από τα πάνω, από τα κάτω, ή/και όλα μαζί; Θα σηματοδοτεί την παρουσία της μέσω «ιστορικών» προσώπων, ή όχι; Θα τροφοδοτείται από τις επαναστατικές σταθερές, τις ιδεολογικοπολιτικές τάσεις των πρόσφατων δεκαετιών, τις ιδιαιτερότητες της παρούσας συγκυρίας, ή τις ακατέργαστες απαιτήσεις που ανέδειξε η πλατεία;

  ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ 6/4/2012

του Ν. Κουνενή

Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιες δεκατρείς
(ενωτικές προτάσεις στην Αριστερά)

Τριάντα τόσα χρόνια πριν, ο Γιάννης Ιωάννου δημοσίευσε στο «Αντί» μια  γελοιογραφία, στην οποία παρουσίαζε μια υπαίθρια αγορά, μέσα από τα κιόσκια της οποίας οι συλλογικότητες της Αριστεράς προπαγάνδιζαν τις μοναδικά σωστές προτάσεις τους για ενότητα, προτάσεις που εξορισμού δεν αποτελούσαν τίποτα περισσότερο από προυποθέσεις αποκλεισμού από αυτές όλων των υπολοίπων: «αντιμονοπωλιακή- αντιιμπεριαλιστική», «αντιδικτατορική- δημοκρατική», «ενότητα στη βάση»,  «μαρξιστικολενινιστική» «εργατική- επαναστατική» και άλλες, ων ουκ έστιν αριθμός.

Γκέμπελ: Να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ

ΠΗΓΗ: euro2day

Έξοδο από την Ευρωζώνη συνιστά για την Ελλάδα ο γερμανικός Σύνδεσμος Οικογενειακών Επιχειρήσεων, ενώ λέει ότι «πρέπει να ξεγράψουμε τα δάνεια». Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, σε συνέντευξή του στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Λουτς Γκέμπελ, προβλέπει ότι «η Ελλάδα δεν θα επιβιώσει στην Ευρωζώνη ούτε θα μπορέσει να ορθοποδήσει», τα συνεχώς νέα μέτρα λιτότητας δεν πρόκειται στο τέλος να λειτουργήσουν, ενώ οι διαδηλώσεις διαμαρτυρίας θα αυξηθούν. 

Ο κ. Γκέμπελ εμφανίζεται πεπεισμένος ότι στις προσεχείς εκλογές θα επικρατήσουν «εκείνοι, που είναι κατά των μέτρων λιτότητας και των όρων που έχουν τεθεί» και προτείνει, «για οικονομικούς και κοινωνικούς λόγους», η Ελλάδα να αποφασίσει από μόνη της να εξέλθει της νομισματικής ένωσης. «Οι διασώστες Ευρωπαίοι αναγκάζουν την Ελλάδα να έχει μισθούς 30% χαμηλότερους. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να περάσει ειρηνικά», δηλώνει χαρακτηριστικά και προσθέτει ότι η δραστική μείωση τιμών και μισθών, που θα συμβάλει στην εξυγίανση, μπορεί να επιτευχθεί με κοινωνικό συμβόλαιο εκ των υστέρων μόνον εκτός του ευρώ, καθώς, σύμφωνα με τον κ. Γκέμπελ, μετά την επιστροφή στη δραχμή και μια σίγουρα δύσκολη υποτίμηση, τα ελληνικά προϊόντα θα γίνουν πάλι φθηνότερα και θα μπορούν να εξάγονται.

Τι εστί Τράπεζα σήμερον

ΠΗΓΗ: protagon.gr

του Γ. Βαρουφάκη

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχαν ιδιωτικές τράπεζες που λειτουργούσαν ως κανονικές επιχειρήσεις. Που έπαιρναν δηλαδή ρίσκο και είτε, εφόσον τους «έβγαινε», κέρδιζαν είτε, όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν «κατ’ ευχήν», διακινδύνευαν την ύπαρξή τους. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.

Τέτοιες τράπεζες σήμερα δεν υπάρχουν. Σήμερα οι «ιδιωτικές» τράπεζες, παγκοσμίως, αποτελούν έναν παραπλανητικό ευφημισμό. Ιδίως μετά το Κραχ του 2008, οι τράπεζες λειτουργούν ως μορφώματα που συνδυάζουν τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, αποτελώντας έτσι βαρίδια που τραβάνε τις κοινωνίες και τις αγορές μαζί τους στον πυθμένα ενός ωκεανού ζημιών και χρέους.

Αυτές τις μέρες, που μια υπό προθεσμία (και υπό αμφιλεγόμενη νομιμοποίηση) κυβέρνηση «διαπραγματεύεται» την λεγόμενη επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, καλό είναι να θυμηθούμε τι εστί τράπεζα την σήμερον. Για να το θυμηθούμε όμως αυτό, χρειαζόμαστε μια αναδρομή στο ιστορικό του πώς φτάσαμε εδώ που είμαστε.

Kώστας Λαπαβίτσας: «Δεν υπάρχει διέξοδος για την Ελλάδα χωρίς κόστος» – στον Αδάμ Γιαννίκο

ΠΗΓΗ: ΜΟΝΟ #5

«Θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση στην ιστορία της οικονομικής θεωρίας και της οικονομικής εξέλιξης των χωρών να λέγαμε ότι έχουμε τρεις διαφορετικές κρίσεις αυτού του μεγέθους, οι οποίες συνέπεσαν χρονικά, είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά και ήταν όλες μέσα στο σύστημα του ευρώ, αλλά δεν είχαν σχέση με το ευρώ. Θα επρόκειτο για μία από τις μεγαλύτερες συμπτώσεις και μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις ανάλυσης για τους οικονομικούς ιστορικούς»

«Το ευρώ με τη σημερινή του μορφή δεν θα διατηρηθεί”

«Θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση στην ιστορία της οικονομικής θεωρίας και της οικονομικής εξέλιξης των χωρών να λέγαμε ότι έχουμε τρεις διαφορετικές κρίσεις αυτού του μεγέθους, οι οποίες συνέπεσαν χρονικά, είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά και ήταν όλες μέσα στο σύστημα του ευρώ, αλλά δεν είχαν σχέση με το ευρώ. Θα επρόκειτο για μία από τις μεγαλύτερες συμπτώσεις και μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις ανάλυσης για τους οικονομικούς ιστορικούς»

«Το νερό που έχει χυθεί δεν γυρίζει στο δοχείο», λέει μια παλιά ιαπωνική παροιμία. Διανύοντας τον πέμπτο χρόνο ύφεσης η οικονομία της Ελλάδας αναζητεί τον τρόπο που θα την ξαναβάλει στην κοίτη της ανάπτυξης. «Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω», λέει η αντίστοιχη ελληνική παροιμία. Σε ποιο χρόνο θα γυρίσει η Ελλάδα μετά τις αποφάσεις για την εφαρμογή του νέου μνημονίου; Ο Κώστας Λαπαβίτσας είναι καθηγητής Οικονομικών στη διεθνούς φήμης Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Μελετών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της μαρξιστικής πολιτικής οικονομίας στον αγγλοσαξονικό ακαδημαϊκό κόσμο. Έχει διδάξει μεταξύ άλλων σε πανεπιστήμια της Ιαπωνίας και της Τουρκίας, μελέτες του έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά, ενώ ο ίδιος μιλάει και γράφει ιαπωνικά.

Ανάπτυξη με Εργασιακά Κάτεργα

            

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ

του Σπ. Κότσια

Το στρατηγικό μας σχέδιο στη Βόρεια Αμερική είναι να εστιάσουμε την προσοχή μας όσο το δυνατόν περισσότερο στη διαχείριση του επωνυμίου μας, την εμπορική μας εκμετάλλευση και το σχεδιασμό των προϊόντων, ως έναν τρόπο να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις και τις ανάγκες των καταναλωτών. Η μετακίνηση ενός σημαντικού τμήματος της βιομηχανικής μας παραγωγής  από την αγορά των ΗΠΑ και του Καναδά σε εργολήπτες σε ολόκληρο τον κόσμο θα προσδώσει στην εταιρεία μας μεγαλύτερη ευελιξία, προκειμένου να κατανείμουμε καλύτερα τους πόρους και το κεφάλαιό μας. Αυτά είναι κρίσιμα βήματα, αν θέλουμε να παραμείνουμε ανταγωνιστικοί.

Αυτά έλεγε ο Τζον Ερμάτινγκερ πρόεδρος του αμερικανικού τμήματος της Levis Strauss και εξηγεί την απόφαση της εταιρείας να κλείσει 22 εργοστάσια και να απολύσει 13000 Αμερικανούς εργαζόμενους . Φεβρουάριος 1999.

Οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες της βόρειας Αμερικής, του Καναδά, αλλά και της Ευρώπης θέλοντας να δημιουργήσουν ισχυρά επωνύμια με βαθύτερα εσωτερικά νοήματα βρίσκονται σε μια διαδικασία υπέρβασης της ανάγκης να ταυτίζονται με τα υλικά προϊόντα που κατασκευάζουν.

Αποχαιρετισμός στο Δημήτρη Χριστούλα- Πολιτικό διάβημα υπογεγραμμένο με αίμα – Σταύροs Λυγερός

Εφημ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 6.4.12 (via contramee)

Οποια γνώμη κι αν έχει κανείς για το περιεχόμενο του μηνύματος που άφησε ο αυτόχειρας συνταξιούχος φαρμακοποιός Δημήτρης Χριστούλας, θα συμφωνήσει ότι το τραγικό διάβημά του διαπέρασε την ελληνική κοινωνία. Δεν είναι μόνο ότι το υπέγραψε με το αίμα του και μάλιστα κατά τρόπο τελετουργικό. Ούτε είναι μόνο η ξεκάθαρη και δεδηλωμένη πολιτική πρόθεση του αυτόχειρα. Είναι κυρίως το γεγονός ότι οι Ελληνες, στη μεγάλη πλειονότητά τους, αναγνώρισαν σ’ αυτό το δραματικό και οργισμένο σημείωμα μια πραγματικότητα ή μια απειλή για το δικό τους βίο, όταν τα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια συνεχώς πολλαπλασιάζονται.

GUARDIAN: Greek mourners: it was not suicide, it was financial murder

• Ross Domoney
• guardian.co.uk, 
• Thursday 5 April 2012

Athenians gather in the spot where a 77-year-old man shot himself dead over debts on Wednesday and a woman reads the man's suicide letter to the crowd. Later in the evening the vigil turns to chaos when riot police use teargas on protesters. Mourners say the police attacks were unprovoked

Tsolakoglou

ΠΗΓΗ:  thenextrecession

by michael roberts I know many have already commented on what happened last week outside the Greek parliament building in Athens.  But it's difficult not to express a feeling of anguish and anger together.  A cash-strapped Greek pensioner shot and killed himself outside parliament in Athens on Wednesday. Dimitris Christoulas was a retired chemist, with a wife and a daughter, who had sold his pharmacy in 1994.   In a suicide note found by police, he said: "This Tsolakoglou government has annihilated all traces for my survival, which was based on a very dignified pension that I alone paid for 35 years with no help from the state.  If one Greek had taken a Kalashnikov into his hands, I might have followed him and done the same but because I am of an age that makes it impossible for me to take strong action on my own, I see no other solution than this dignified end to my life, so I don't find myself fishing through garbage cans for my sustenance."

Aνθρωπιστική κρίση στο Πέραμα – BBC & Guardian

ΣΕ ΠΟΣΟΣΤΟ ΡΕΚΟΡ Η ΑΝΕΡΓΙΑ.

KAΘΗΜΕΡΙΝΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ!

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ BBC

http://dai.ly/H8CkDr

Την απελπιστική κατάσταση των κατοίκων του Περάματος κατέγραψε το BBC, το οποίο δημιούργησε ένα βίντεο για την πολύπαθη περιοχή που μαστίζεται από την φτώχεια και την ανεργία.

Σύμφωνα με το BBC, μετά από τρία χρόνια περικοπών και λιτότητας, στο παλιό λιμάνι, η κατάσταση είναι τόσο κακή, που οι άνθρωποι κάνουν πλέον λόγο για “ανθρωπιστική κρίση”.

Περίπου το 60% των 25.000 κατοίκων του Περάματος, είναι άνεργοι και πολλοί από αυτούς καταφέρνουν να επιβιώσουν χάρη στα επιδόματα και την φιλανθρωπία, καθώς βασίζονται στην “καλοσύνη των ξένων” για να αγοράσουν τρόφιμα και να έχουν πρόσβαση σε φάρμακα.

Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΣΤΗ ... ΒΑΪΜΑΡΗ

ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης 6/4/2012
Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι ο άνθρωπος που «μεγαλούργησε» ως αντιπρόεδρος μιας κυβέρνησης που σχηματίστηκε με τη

σύμπραξη του ΛΑ.Ο.Σ.

*

Με τη σύμπραξη, δηλαδή, του κόμματος - υμνητή του δικτάτορα Μεταξά, των «χιτών» του Γρίβα, των Μακρονησιών και των συνταγματαρχών.

Του κόμματος που ο ιδρυτής του, ο Καρατζαφέρης, στις νομαρχιακές του 2002 είχε τεθεί επικεφαλής ενός ψηφοδελτίου που συμπεριλάμβανε στη σύνθεσή του

4 πρωτοπαλίκαρα της νεοναζιστικής «Χρυσής Αυγής»...

*

Ο Βενιζέλος, ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπανδρέου και ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπαδήμου, είναι ένας εξ αυτών που άνοιξαν το δρόμο και που θέλησαν να «εξοικειώσουν» την κοινή γνώμη με την παρουσία στο υπουργικό συμβούλιο

τεσσάρων πατενταρισμένων ακροδεξιών.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ, Πέμπτη 05-04-2012  στο πλαίσιο της έρευνας «Η Αριστερά μπροστά στις κάλπες»

 της Νάντιας Βαλαβάνη

                                                

 Εδώ και δυο χρόνια η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε πρότυπο πειραματικό εργαστήρι κοινωνικής μηχανικής της Τρόικας. Για  τη σύνθεση του κατάλληλου «μίγματος»  πολιτικών μόνιμης λιτότητας και βίαιης «υποτίμησης» της ζωής των ανθρώπων σε ολόκληρη την Ευρώπη και αποτελεσματικής χειραγώγησης της εργαζόμενης πλειοψηφίας των κοινωνιών της. Για να συντελεστεί, εν μέσω κρίσης,  μια πρωτοφανής στην ιστορία αναδιανομή αξίας: Από τους «κάτω»  στους «πάνω». Από όλες τις σφαίρες της οικονομίας προς τις χρηματοπιστωτικές «αγορές». Από τις ασθενέστερες οικονομικά χώρες της ευρωπεριφέρειας προς τις ισχυρότερες, ιδιαίτερα τη Γερμανία. Κι ενώ η ακολουθούμενη πολιτική, με τη στήριξη  του ΠΑΣΟΚ, της Ν.Δ. κι’  ενός αστερισμού μικρότερων κομμάτων, εξακολουθεί να εμφανίζεται ως «μονόδρομος», το κεντρικό προς απάντηση ερώτημα είναι: Μπορεί ν΄ ανατραπεί αυτή η πολιτική; Γιατί τίποτα λιγότερο από την ανατροπή της δεν είναι σε θέση να σταματήσει το κοινωνικό ολοκαύτωμα της χώρας και των ανθρώπων της. Και ακόμα παραπέρα: Με ποιους όρους μπορεί να γίνει αυτό πραγματικότητα;

Κεφαλονιά: Ένας ακόμα νεκρός στον πόλεμο των τραπεζών δεν είναι πια είδηση

ΠΗΓΗ: ithacanet

Είναι χιλιάδες οι νεκροί, αλλά σταμάτησαν την καταμέτρηση. Ίσως είναι καλύτερα έτσι. Οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί.

Μου το είπαν οι κόρες μου. Ήξεραν τα παιδιά του, ήταν γνωστός άνθρωπος των οικοδομικών εργασιών.

Μου τόπε και η μάνα μου. Τόπαν και δυο παιδιά σ' ένα φίλο μου.

ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΠΑΝ ΟΙ "ΕΙΔΗΣΕΙΣ".

Το πιο πιθανό είναι να μην είναι πια είδηση για αυτούς, που γράφουν πόσα κρουαζιερόπλοια μπαίνουν στο λιμάνι, που τους νοιάζουν τα έργα και οι μέρες των κρατούντων (δίχως τη λεηλασία και τη διακίνηση ναρκωτικών), που ενδιαφέρονται για  το ποιος είναι υποψήφιος με ποιον ή για τον κωμικοτραγικό καβγά των Νικολάδων στο Λιθόστρωτο. Ίσως, και να παράπεσε η είδηση, δηλ. ο θάνατος, και να τους αδικώ. Όταν ο θάνατος γίνεται "είδηση" και όχι "βίωση", τότε είμαστε κι εμείς νεκροί.

Κρεμάστηκε. Αφού είχε διαλυθεί οικονομικά, κοινωνικά και οικογενειακά. Κρεμάστηκε από ένα σχοινί, καμωμένο από χρέη, σκοτάδι, απελπισία.

ΜΚΟ – Υπ.Εξ.: Όταν ο Ρόντος χρηματοδοτούσε τον… Ρόντο

ΠΗΓΗ: avanti popolo

Όποιο έγγραφο και να σηκώσεις στο Υπ.Εξ. βρίσκεις από πίσω τον Άλεξ Ρόντο! Τον πολυπράγμονα σύμβουλο και στενότατο συνεργάτη του Γ. Παπανδρέου, που τώρα βρίσκεται σε αποστολή της Ε.Ε. στο Σουδάν (το οποίο απέκτησε στρατηγική αξία από τη μέρα που βρέθηκαν πετρέλαια...

Από το έγγραφο που δημοσιεύουμε σήμερα με Αρ. Πρωτ. ΑΣ32628/28-12-2011, προκύπτει ότι δεσμεύεται πίστωση 601.707,26 ευρώ για να καλυφθούν δαπάνες υποχρεώσεων της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ) παρελθόντων ετών έναντι ΜΚΟ (ερώτηση: ποιών παρελθόντων ετών; Δεν αναφέρεται στην απόφαση του  Γεν. Γραμματέα Ιωάννη Αλέξιου Ζέπου).

Μία ΜΚΟ που παίρνει χρήματα είναι το ΙΣΤΑΜΕ, που εκτός από ερευνητικό κέντρο του ΠΑΣΟΚ, είναι και ΜΚΟ του ΠΑΣΟΚ! Συγκεκριμένα δίνονται στο ΙΣΤΑΜΕ 47.011,10 ευρώ, προκειμένου να πληρωθεί η τρίτη δόση (από πόσες δόσεις;) του προγράμματος του για την αναδιάρθρωση της Βουλής της Γεωργίας (πρόγραμμα του 2002).