Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2011

Με ακόμη χειρότερους όρους το κούρεμα του δημόσιου χρέους



ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ (24/12/2011)
του Λ.. Βατικιώτη
Αναθεώρηση επί το δυσμενέστερο ακόμη και εκείνων των απεχθών για την Ελλάδα όρων που προβλέπει η συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου η οποία συμφωνήθηκε στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ φέρνουν στην επιφάνεια οι διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές όσο εισέρχονται στην τελική ευθεία. Τρία συγκεκριμένα είναι τα επίμαχα σημεία επί των οποίων επικεντρώνονται οι διαπραγματεύσεις – τις οποίες οι ελληνικές αρχές απλώς παρακολουθούν σαν εξωτερικοί παρατηρητές. Οι λύσεις δε που δρομολογούνται, με την πολιτική ευθύνη της τρικομματικής κυβέρνησης με επικεφαλής τον δοτό πρωθυπουργό Λ. Παπαδήμο προμηνύονται την εξαθλίωση της ελληνικής κοινωνίας και την μετατροπή της σε σύγχρονο προτεκτοράτο, έρμαιο στα σχέδια των τραπεζιτών. Συνιστούν δε στο σύνολό τους μια επί τα χείρω ανατροπή ακόμη κι εκείνης της επαίσχυντης συμφωνίας της 27ης Οκτωβρίου.

Banks Bunker Hundreds of Billions in Deposits at ECB


Πηγή: Spiegel

Just before Christmas, the European Central Bank flooded the financial markets with 500 billion euros -- a move that may not ultimately have the desired effect of stabilizing banks. Instead of passing that money on in loans to businesses to spur the economy, European banks have redeposited the money with the ECB at low interest rates.

The sum of overnight deposits at the European Central Bank (ECB) is often considered to be an indicator of the level of fear brewing within the financial sector. The greater the degree of distrust between banks, the more money banks tend to deposit on a daily basis with the ECB, where interest rates are low, but deposits more secure. This week has seen the level of deposits at the ECB's overnight facility rise to close to €412 billion ($538.4 billion) -- the greatest amount seen since the euro's introduction, and representing a single overnight increase on Monday of €65 billion.
The previous record had been reached in the summer of 2010, when banks parked around €385 billion at the ECB.

Occupy activists protect US family from bank



Πηγή: aljazeera

Al Jazeera has been meeting families across the world as part of a series about how ordinary people have been affected by some of the biggest events of 2011.
September marked the start of the grassroots Occupy Wall Street protests, which focused attention on the economic struggles facing most Americans.
The movement is helping a family in Minneapolis, Minnesota, hold on to their home. Monique White fell behind on her mortgage payments and the bank foreclosed on her despite efforts to renegotiate the loan.
Al Jazeera's John Terrett reports on how activists are occupying White's house in a bid to prevent the foreclosure.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ...400 ΕΥΡΩ!



ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ  27 Δεκεμβρίου (via ISKRA)
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ
Υπάρχει και η άλλη όψη του γερμανικού «οικονομικού θαύματος» τηςτελευταίας δεκαετίας. Υπάρχουν δηλαδή αυτοί που πλήρωσαν και πληρώνουν το κόστος της «βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας» της γερμανικής οικονομίας. 
Η αποκάλυψη προκαλεί σοκ σε όποιον αγνοεί την ωμή, σκληρή πραγματικότητα του γερμανικού κόσμου της εργασίας: επτά (!) εκατομμύρια Γερμανοί εργαζόμενοι δουλεύουν επισήμως με μηνιαίες αποδοχές κάτω των... 400 (!!!) ευρώ και μάλιστα χωρίς η απασχόληση αυτή να τους δίνει έστω πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας ή να τους επιτρέπει να λάβουν οποιουδήποτε εξευτελιστικού ύψους σύνταξη όταν γεράσουν!

Φαίνεται απίστευτο, αλλά είναι πέρα για πέρα πραγματικό. Η τραγική ειρωνεία μάλιστα είναι ότι αυτού του είδους η εργασιακή απασχόληση εισήχθη όχι από τη Δεξιά, αλλά από τον σοσιαλδημοκράτη καγκελάριοΓκέρχαρτ Σρέντερ προ δεκαετίας, με την περιβόητη «Ατζέντα 2010» που συνέθλιψε τους Γερμανούς εργαζόμενους και αποτέλεσε τη βάση της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας της γερμανικής οικονομίας. Το 2003 οι Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες καθιέρωσαν τη «μίνι απασχόληση», την οποία διαφήμισαν ως«πόρτα εισόδου στον εργασιακό κόσμο» που δήθεν θα διευκόλυνε την εξεύρεση εργασίας από τουςάνεργους και τους νέους.

Στο 58% το haircut στο ελληνικό χρέος με καθαρό κέρδος 50 δισ ευρώ – Πιθανή και η υποχρεωτική συμμετοχή - Στο 5% με 5,10% το νέο επιτόκιο– Γιατί πρέπει να συμμετάσχει και η ΕΚΤ – Τέλη Ιανουαρίου η υποβάθμιση σε Default της Ελλάδος….



ΠΗΓΗ: bankingnews.gr
Π. Λεωτσάκος
Πιθανότατα την δεύτερη εβδομάδα του Ιανουαρίου οι εμπλεκόμενες πλευρές στην διαδικασία αναδιάταξη του ελληνικού χρέους με την συμμετοχή των ιδιωτών το PSI+ δηλαδή ελληνικό κράτος, τράπεζες και πάσης φύσεως θεσμικοί θα έχουν καταλήξει σε μια συμφωνία η οποία θα επιτρέψει να μειωθεί το χρέος κατά 40-50 δις ευρώ.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε ορισμένα βασικά σημεία έχουν υπάρξει σοβαρές συγκλίσεις ωστόσο προκαταβολικά τονίζεται ότι στόχος είναι να μειωθεί το χρέος όχι 100 δις ευρώ που σχεδιαζόταν αλλά περίπου 70 δις ευρώ.
Ωστόσο επειδή θα ανακεφαλαιοποιηθεί το ελληνικό τραπεζικό σύστημα με κεφάλαια που δυνητικά θα φθάσουν έως τα 30 δις ευρώ και προφανώς αυτά θα επηρεάσουν το χρέος το συνολικό καθαρό όφελος από το PSI+ θα είναι 70 δις η απομείωση μείον 30 δις ευρώ τα κεφάλαια του ΤΧΣ άρα καθαρό ποσό και όφελος για το ελληνικό κράτος 40 δις που μπορεί να φθάσει και τα 50 δις αν οι τράπεζες χρησιμοποιήσουν μόνο τα 20 από τα 30 δις ευρώ του ΤΧΣ. 

Αίμα και σπέρμα



ΠΗΓΗ: Techie Chan
Ειλικρινά αντιστεκόμουν σε αυτή τη λαϊκιστική κατρακύλα, αλλά η εκτ δεν με αφήνει να αγιάσω διότι την προηγούμενη βδομάδα προέβη σε μια ακόμα εντυπωσιακή ιδεολογική κίνηση. Πρόσφερε “έκτακτη ρευστότητα” διάρκειας 3 ετών σε όποια τράπεζα το ζητούσε, την ίδια στιγμή που αρνείται να προσφέρει “έκτακτη ρευστότητα” στα κράτη. Ας το κάνουμε όμως ταληράκια προκειμένου να δούμε τι σημαίνει το γεγονός πως η εκτ πρόσφερε το 5% του αεπ της ευρωζώνης σε μια μόλις μέρα στις τράπεζες και τι σημαίνει αυτό για εμάς.
Οι τράπεζες διαθέτουν σε γενικές γραμμές 2 ειδών τρόπους να χρηματοδοτούν τις εργασίες τους. Τη λιανική αγορά χρήματος και τη χονδρική. Η λιανική είναι οι καταθέσεις των πελατών, η χονδρική είναι παίκτες με πολύ μεγαλύτερη πρόσβαση σε κεφάλαια, δηλαδή τα μεγάλα ψάρια. Την τελευταία 10ετία με το φαρ ουέστ που επικρατούσε στην τραπεζική αγορά, η πρόσβαση στη χονδρική έγινε εύκολη και φθηνή και επικράτησαν διάφορες αντιλήψεις (και στην ελλάδα) του τύπου: που να τρέχεις τώρα να μαζεύεις καταθέτες. Μάλιστα θυμάμαι διάφορους διευθυντές να λένε πόσο χαζοί ήταν αυτοί της εθνικής που κράταγαν το ψιλικοκό με τους παππούδες στην ουρά, τη στιγμή που με 3 απλές κινήσεις μπορούσες να μαζέψεις μερικά δις στην χονδρική.

Ο Eric Hobsbawm για το 2011: «Μου θυμίζει το 1848 ...


Πηγή: BBC World Service News 

By Andrew Whitehead 
Μετάφραση : Άννα Κόκκαλη 

Αποσπάσματα από ραδιοφωνική συνέντευξη του Hobsbawm  στον Αndrew Whitehead (BBC, 25.12.2011)

Ο διάσημος ιστορικός Eric Hobsbawm  παρακολούθησε με ενθουσιασμό  τις επαναστάσεις του 2011 - και σημειώνει ότι είναι πλέον η μεσαία τάξη και  όχι η εργατική τάξη, που προκαλεί τις αναταράξεις.

«Ήταν μια τεράστια χαρά να ανακαλύψουμε για άλλη μια φορά ότι είναι δυνατό οι  λαοί να κατεβαίνουν  στους δρόμους, να διαδηλώνουν , να ανατρέπουν κυβερνήσεις", λέει  ο E.JHobsbawm με το κλείσιμο ενός έτους  επαναστατικού αναβρασμού στον αραβικό κόσμο.

Έζησε τη ζωή του κάτω από την σκιά, ή τη λάμψη, των επαναστάσεων.

Γεννήθηκε λίγους μήνες πριν από τη ρωσική επανάσταση του 1917, ήταν  κομμουνιστής  για το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του - καθώς και ένας καινοτόμος και σημαντικός συγγραφέας και στοχαστής. Υπήρξε ιστορικός της επανάστασης, και κατά καιρούς υπέρμαχος της επαναστατικής αλλαγής. Τώρα, στα 94 χρόνια του, με άσβεστο το  πάθος του για την πολιτική, κάτι που αντανακλάται στον τίτλο του πιο πρόσφατου βιβλίου του Πώς να Αλλάξουμε τον Κόσμο, αλλά και στο έντονο ενδιαφέρον του για την Αραβική Άνοιξη.

ΝΥΤ: Το βαρύ τίμημα της κρίσης στην Υγεία των Ελλήνων




PERAMA, Greece — The free clinic here opened about a year ago to serve illegal immigrants. But these days, it is mostly caring for Greeks like Vassiliki Ragamb, who was sitting in the waiting room hoping to get insulin for her young diabetic son.
“I tried a lot of them,” she said, gazing at the floor.
Greece used to have an extensive public health care system that pretty much ensured that everybody was covered for everything. But in the last two years, the nation’s creditors have pushed hard for dramatic cost savings to cut back the deficit. These measures are taking a brutal toll on the system and on the country’s growing numbers of poor and unemployed who cannot afford the new fees and co-payments instituted at public hospitals as part of the far-reaching austerity drive.
At public hospitals, doctors report shortages of all kinds of supplies, from toilet paper to catheters to syringes. Computerized equipment has gone unrepaired and is no longer in use. Nurses are handling four times the patients they should, and wait times for operations — even cancer surgeries — have grown longer.

Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2011

Η συσπείρωση της Αριστεράς, όρος για μια αριστερή ριζοσπαστική πολιτική



Οι προσκλήσεις του Αλέξη, οι απαντήσεις της Αλέκας και το επίδικο της περιόδου. 

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ
Του Γιάννη Θεωνά
Για άλλη μια φορά, ο πρόεδρος του ΣΥΝ, από το βήμα της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του κόμματός του, εκφράζοντας την ομόφωνη θέση του ΣΥΡΙΖΑ, κάλεσε όλες τις δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής οικολογίας και τις δυνάμεις που απεγκλωβίζονται οριστικά από το ΠΑΣΟΚ σε κοινή δράση και πολιτική συνεργασία, για την ανατροπή της κατάστασης που βιώνει ο τόπος και οι εργαζόμενοι.
Για ακόμη μια φορά, απαντώντας στην πρόσκληση αυτή η σ. Αλέκα Παπαρήγα, απέρριψε το άνοιγμα του σ. Αλέξη και την έκκληση του ΣΥΡΙΖΑ, ξεκαθαρίζοντας ότι το ΚΚΕ δεν συζητάει για συνεργασίες.
«Ο χώρος αυτός», είπε αναφερόμενη στον ΣΥΡΙΖΑ, «αντί να βοηθάει στη λαϊκή οργάνωση και αφύπνιση, στη συνειδητοποίηση του λαού, ότι πρέπει να ακολουθήσει πολιτική ρήξης, διαδίδει το ψέμα-ναρκωτικό ότι μέσα από μια κάλπη μπορεί να βγει μια αριστερή κυβέρνηση. Ενδεχομένως, μπορεί να βγει η αριστερή κυβέρνηση, αλλά αυτή η αριστερή κυβέρνηση συνυπάρχοντας και αφήνοντας στη θέση τους τα μονοπώλια, δεν θα κάνει τίποτε άλλο παρά να συνεχίσει το έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων».

H ιδεολογία ως καταστολή



ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ
του Δ. Γρηγορόπουλου

Στο διάστημα της όξυνσης της πολιτικής κρίσης, απ’ τα τέλη του Οκτώβρη ως την ανάληψη της διακυβέρνησης απ’ τον τραπεζίτη Παπαδήμο, ζήσαμε ημέρες «παντοδυναμίας» των ΜΜΕ. Με αιχμή του δόρατος Tα Nέα και την Καθημερινή, τα ΜΜΕ με δραματικούς τόνους και εν χορώ απαιτούσαν την απόσυρση του ΓΑΠ και το σχηματισμό κυβέρνησης «ευρύτερης αναγνώρισης», φωτογραφίζοντας Παπαδήμο. Αυτή η επέμβαση των ΜΜΕ στο πολιτικό σκηνικό, άμεση και επιτακτική, δεν υπήρξε κεραυνός εν αιθρία.
Αποτελεί εκδήλωση του αναβαθμισμένου ρόλου των ΜΜΕ στην ιδεολογική (και πολιτική) πάλη του κεφαλαίου στις συνθήκες της κρίσης. Προς επίρρωση των παραπάνω, σημειώνουμε ότι διορίστηκε υπουργός επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος
ο διευθυντής των Νέων Π. Καψής...

Κυριακή 25 Δεκεμβρίου 2011

10 Χρόνια μετά το Αργεντινάζο. Η πρώτη εξέγερση του 21ου αιώνα


πηγή: Η Λέσχη

των Θάνου Ανδρίτσου, Κώστα Γούση.*

Η πρώτη εξέγερση του 21ου αιώνα

 «Ήρθα στην πλατεία γιατί δεν ήθελα να χάσω αυτό το κομματάκι ιστορίας που γράφουμε τώρα». Αυτή η φράση, παρμένη από μια προσωπική αφήγηση που δημοσιεύτηκε σε μια παλαιότερη μπροσούρα για το Αργεντινάζο, περιγράφει τα αισθήματα των εκατοντάδων χιλιάδων που κατέκλυσαν τους δρόμους του Μπουένος Άιρες και άλλων μεγάλων πόλεων. Είχε φτάσει πλέον η στιγμή, το ήξεραν καλά, να συναντηθούν με την ιστορία, να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να φροντίσουν πρώτα και κύρια για την επιβίωσή τους.
Πράγμα που στα τέλη του 2001 φάνταζε αδύνατο για το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού. Μικρά παιδιά είχαν αρχίσει να πεθαίνουν από ασιτία, όπως περιέγραφε ένας δημοσιογράφος, μητέρες ζήταγαν να δοθεί κομμάτι από τη σάρκα τους για να τα ταϊσουν, πάνω από το 50% των κατοίκων ήταν άνεργοι και πολύ περισσότεροι αυτοί που ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας. Όμως τώρα ήταν η στιγμή που η οργή έπαιρνε μορφή και φώναζε «Ya Basta», «φτάνει πια». «Να φύγουν όλοι», έγινε το σύνθημα που πλημμύρισε τα χείλη.  

Μετά ογδόντα έτη: Σήμερα και η Κρίση του 1931-32. Βίοι παράλληλοι;


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/12/2011
του Βασιλη Δρουκοπουλου

Δε γνωρίζω τι κάνει τον άνθρωπο πιο συντηρητικό:
Να μη γνωρίζει τίποτε άλλο παρά το παρόν
ή τίποτε άλλο παρά το παρελθόν;
J. M. Keynes, 1926

Έχει επισημανθεί ότι η Ιστορία δεν είναι μια αυτοπροωθούμενη μηχανή, αλλά διαμορφώνεται από τα ανθρώπινα όντα τα οποία, συνειδητά ή ασυνείδητα, δρουν στον τρέχοντα χρόνο σ’ έναν κόσμο που έχουν κληρονομήσει από το παρελθόν. Έχει επίσης διατυπωθεί η άποψη ότι το όριο μεταξύ παρελθόντος και παρόντος δεν ρυθμίζεται από ένα μαθηματικά υπολογισμένο χρονολογικό διάστημα. Γεγονότα με πολύ μικρή απόσταση από το σήμερα μπορεί να μας φαίνονται απομακρυσμένα και χωρίς ενδιαφέρον ενώ άλλα, πολύ πιο μακρινά στο χρόνο, να μας εκδηλώνονται ως πιο οικεία και προσιτά.
Με αυτές τις σκέψεις διαβάζοντας πρόσφατα το άρθρο του συναδέλφου Μ. Ψαλιδόπουλου Έλληνες διανοούμενοι και οικονομική κρίση,1 το οποίο αναφέρεται στο ελληνικό χρεοστάσιο του 1932 και στην κρίση που είχε προηγηθεί, αναλογίστηκα τις ομοιότητες και διαφορές με τη σημερινή κατάσταση τόσο σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα όσο και με τις διατυπωμένες απόψεις εκείνης και της σημερινής εποχής για τα αίτια και την αντιμετώπιση της κρίσης.

Δημοκρατία Under Construction: Από τους δρόμους στις πλατείες



Πηγή: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/12/2011
Αυτές τις μέρες κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Α/συνέχεια ο συλλογικός τόμοςΔημοκρατία Under Construction: από τους δρόμους στις πλατείες (Εμπειρίες-αναλύσεις-ντοκουμέντα), μια προσπάθεια αποτύπωσης και ανάλυσης των «πλατειών», ενός από τα μείζονα κινηματικά γεγονότα της χρονιάς που τελειώνει, από ανθρώπους που μετείχαν σε αυτό. Δημοσιεύουμε σήμερα αποσπάσματα από τον πρόλογο των επιμελητών, Χρήστου Γιοβανόπουλου και Δημήτρη Μητρόπουλου, που δίνουν το στίγμα του έργου.
Στρ. Μπ.


του Χρηστου Γιοβανοπουλου και του Δημητρη Μητροπουλου

Διότι τους ήρθε ξαφνικό και δεν έχουν προμηθευτεί το νέο αλφάβητο της ζωής: Η παραπάνω φράση, προερχόμενη από μέιλ που στάλθηκε στη λίστα της Ομάδας Επικοινωνίας της πλατείας Συντάγματος τις μέρες του Ιουνίου 2011, θέτει το βασικό ζήτημα που η προσπάθεια μας επιχειρεί να ανιχνεύσει. Δηλαδή να αρχίσουμε να διακρίνουμε το «νέο αλφάβητο» που άρχισε να αρθρώνεται στο Σύνταγμα και σε όλες τις άλλες πλατείες της χώρας, αλλά και του κόσμου. Ένα αλφάβητο που φτιάχνεται συλλογικά και σταθερά, μέσα από το μοίρασμα προηγούμενων, αλλά κυρίως το γέννημα νέων, πρωτόγνωρων, κοινών εμπειριών. Μια διαδικασία ανοιχτή, απρόβλεπτη, που μοιάζει να κινείται άλλες φορές με εκκωφαντική ταχύτητα και άλλες φορές πολύ αργά, με εκπλήξεις και λάθη, ακριβώς όπως η διαδικασία μέσα από την οποία ένα παιδί αρχίζει και μαθαίνει να μιλάει.

Κοινωνικό νόμισμα – η ελπίδα των φτωχών



ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Συναλλαγές χωρίς χρήμα σε 26 περιοχές. Συνάντηση των κοινωνικών δικτύων στην Ιεράπετρα Του Μάριου Διονέλλη.
Ένας τρόπος να ζεις και να εργάζεσαι χωρίς χρήματα, ένα ανεξάρτητο σύστημα ανταλλαγής υπηρεσιών χωρίς τόκο και κέρδος, ένα σύστημα που βοηθάει τις τοπικές κοινωνίες να αναπνεύσουν, να ζήσουν και να αναπτυχθούν μέσα στην κρίση. Τα τοπικά δίκτυα ανταλλαγών είναι εδώ και αναπτύσσονται με δυναμικό τρόπο. Η πρώτη τους συνάντηση στην Ιεράπετρα από τις 16 έως τις 18 Δεκεμβρίου έβαλε τις βάσεις για τη διάδοση μιας νέας σπουδαίας ιδέας…
Τη συνάντηση φιλοξένησε το Καερέτι που λειτουργεί ήδη από τον Αύγουστο στην Ιεράπετρα και βρέθηκαν εκεί εκπρόσωποι από το Φασούλι (Αθήνα), από το Δίκτυο Ανταλλαγών Χανίων, το νεοσύστατο του Ρεθύμνου ενώ την εμπειρία του από τη λειτουργία του Οβολού στην Πάτρα μετέφερε ο καθηγητής πολιτικής οικονομίας Γιώργος Σταθάκης. Στην Ελλάδα λειτουργούν συνολικά 26 παρόμοια δίκτυα όπως η Εναλλακτική Μονάδα Ροδόπης, το Δίκτυο ανταλλαγών και Αλληλεγγύης Μαγνησίας, η Τράπεζα Χρόνου, το δίκτυο Mother Earth στην Πιερία, ο κοινωνικός αγρός Μπουτσούνι στην Κέρκυρα και άλλα. 

Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011

Στάση Πληρωμών και Έξοδος



THEWORLDTODAY.ORG Ιανουάριος 2012
Ελλάδα: Βασίλης Φούσκας

Πολλά έχουν γραφτεί για το πρόβλημα του ελληνικού δημόσιου χρέους, αλλά πολύ λίγα έχουν ουσιαστική και αναλυτική σημασία. Η κυρίαρχη άποψη  είναι  ότι το ελληνικό χρέος είναι αποτέλεσμα  ενός πελατειακού  πολιτικού συστήματος  που έχει ιστορικά οδηγήσει  σε ένα  διογκωμένο  και αναποτελεσματικό δημόσιο τομέα, ανίκανο να εισπράξει φόρους. Αυτό δεν είναι μια σοβαρή άποψη.
Ο ελληνικό  χρέος οφείλεται σε εγχώριες  και εξωτερικές αιτίες . Οι υψηλές αμυντικές δαπάνες,  η φοροδιαφυγή κυρίως από την κομπραδόρικη αστική χρηματιστική  ολιγαρχία και την πλοιοκτήτρια ελίτ, και ο μεγάλος αλλά αναποτελεσματικός δημόσιος τομέας αποτελούν τις κύριες εγχώριες πηγές του ελληνικού χρέους. Οι πλοιοκτήτες  κινούν τα  πλοία τους με σημαία ευκαιρίας(οπότε δεν καταβάλλεται ο φόρος στο ελληνικό κράτος), ο κομπραδόρος χρηματιστής   έχει την  εταιρεία του νηολογημένη σε φορολογικούς παραδείσους (έτσι, και πάλι, δεν ωφελείται  το ελληνικό κράτος), οι αμυντικές  δαπάνες  που  φτάνουν το 4% του ΑΕΠ, οφείλονται στην επίκληση ,των κυβερνώντων   πολιτικών  ελίτ, για δήθεν υπερβολική απειλή  που φέρεται να  προέρχεται από την Τουρκία. Οι εξωτερικές πηγές του χρέους αφορούν κυρίως στα μεγάλα ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών και την ανακύκλωση των οικονομικών πλεονασμάτων της Γερμανίας, φαινόμενα τα οποία είναι απλώς αποτέλεσμα της ασύμμετρης κίνησης και των  δομών  του κεφαλαίου και της εργασίας στο εσωτερικό της ευρωζώνης. Η εξωτερική προέλευση της ελληνικής χρεοκοπίας είναι ενδιαφέρουσα , αν και όχι κατ 'ανάγκην πιο σημαντική από την διάρθρωση της συνολικής κατάστασης του ελληνικού χρέους.

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΗΣ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΚΡΙΣΗΣ


Αυτή την ηγεμονία ποιος θα την πάρει;
 ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ
του Χρ. Γεωργούλα
Οταν ακούμε να συζητούν για αναβολή των εκλογών πέρα από τις 19 Φεβρουαρίου, ο νους μας πάει συνήθως στα αβαθή πολιτικά παιχνίδια. Στην πραγματικότητα, το ζήτημα που εγείρεται σχετίζεται με την κρίση ιδεολογικής ηγεμονίας των κυρίαρχων τάξεων.
 Είναι χαρακτηριστική από αυτή την άποψη η παρέμβαση του πρώην προέδρου της Δημοκρατίας, Κ. Στεφανόπουλου, που οπωσδήποτε δεν απηχεί τα μικροσυμφέροντα της μιας ή της άλλης κομματικής ιδιοτέλειας.  Από τη θέση του αυτή αποφαίνεται ότι, λόγω των «δεινών περιστάσεων υπό τις οποίες διαβιούμε», «οι εκλογές θα βλάψουν τα συμφέροντα της χώρας». Αυτό που χρειάζεται «δεν είναι εκλογές, αλλά μια κυβέρνηση με ικανότητες και γνώση, που θα εργαστεί για να βγάλει τη χώρα από τους κινδύνους που διατρέχει». Επιπλέον, «θα χρειαστεί να αναγνωριστούν [στον κ. Παπαδήμο] αυτονόητα δικαιώματα κάθε προέδρου κυβερνήσεως να διορίζει και να παύει τους υπουργούς».
 Την εξήγηση γι’ αυτή την εμμονή θα τη βρούμε στις πολλαπλές αναφορές στον «έκτακτο» χαρακτήρα των περιστάσεων. Παρά τα επιφαινόμενα, οι έκτακτες αυτές συνθήκες συνίστανται στην επιμονή των λαϊκών τάξεων να μην πείθονται πια από τον κυρίαρχο λόγο. Και το ζητούμενο είναι πώς θα επιλυθούν τα κρίσιμα οικονομικά και πολιτικά ζητήματα, χωρίς να παρεμβληθεί οποιαδήποτε έκφραση της -αβέβαιης -λαϊκής θέλησης.

Συμφωνία χρεοκοπίας το PSI



Στην πιο κρίσιμη φάση της μπαίνει και επισήμως όχι μόνο η ελληνική οικονομία, αλλά η χώρα ολόκληρη. Τα Χριστούγεννα, παραδοσιακά, δεν είναι κατάλληλη εποχή για κακές ειδήσεις, αλλά αυτό μικρή σημασία έχει για όσους σχεδιάζουν την τύχη της Ελλάδας όλο το τελευταίο διάστημα. Ιδιαιτέρως για όσους τώρα καθορίζουν τους όρους της αναδιάρθρωσης μεγάλου μέρους των ελληνικών χρεών. Δηλαδή τους όρους μιας μορφής χρεοκοπίας που... απλώς επιχειρείται να παραμείνει «ελεγχόμενη».
Οι ειδήσεις για την πορεία του PSI (της ανταλλαγής ομολόγων μεταξύ Ελλάδας και δανειστών με στόχο την καταρχήν ονομαστική μείωση του χρέους) δεν είναι ευνοϊκές για την Ελλάδα.
Τις τελευταίες μέρες όλα δείχνουν πως η «διαπραγμάτευση» (αν υπήρξε ποτέ με την κυριολεκτική έννοια του όρου) για τους όρους που θα διέπουν τα νέα ομόλογα, τα οποία θα εκδώσει η Ελλάδα ως «αντάλλαγμα» για τη διαγραφή του 50% της ονομαστικής αξίας των ομολόγων που κατέχουν σήμερα ιδιώτες επενδυτές, καταλήγει με ολοκληρωτική νίκη των ομολογιούχων.

Παζάρι για 5 το PSI



Πηγή: ΑΥΓΗ
Παναγόπουλος Θάνος
Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/12/2011
Στην “κόψη του ξυραφιού” βρίσκεται το PSI, καθώς οι βασικοί παίκτες (Ελληνικό Δημόσιο, ξένες τράπεζες, ελληνικές τράπεζες, κερδοσκοπικά funds) αλλά και όσοι εμπλέκονται έμμεσα ή σε μικρότερο βαθμό, όπως λ.χ. τα φυσικά πρόσωπα που είναι και μικροεπενδυτές, έχουν διαφορετικά και σε πολλές περιπτώσεις αποκλίνοντα συμφέροντα.
Από την πλευρά τους οι ελληνικές τράπεζες δεν εστιάζουν τον προβληματισμό τους και τις απόψεις τους στο “κούρεμα” και το ποσοστό του, αλλά κυρίως σε μια άλλη παράμετρο, αυτήν του αιτήματός τους να αποφευχθεί η έκδοση κοινών μετοχών από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, αλλά τουναντίον να ανατεθούν πρωτοβουλίες στο EFSF ή να εκδοθούν προνομιούχες από το ΤΧΣ.Για παράδειγμα το Ελληνικό Δημόσιο προσήλθε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων κάνοντας λόγο για χαμηλό κουπόνι και υψηλό haircut, κατά το ένα σκέλος το αντίστροφο του αιτήματος που προβάλλουν οι ξένες τράπεζες (μεγάλο haircut αλλά και υψηλό επιτόκιο) και κατά το άλλο σκέλος το αντίστροφο αυτού που ζητούν τα funds, που τηρούν μια στάση, η οποία χαρακτηρίζεται περισσότερο “κερδοσκοπική” και πιέζουν για το μικρότερο δυνατό “κούρεμα”.

Πέντρο Μπρίγκερ: Αυτά λέγανε και στην Αργεντινή πριν από είκοσι χρόνια



ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Συνέντευξη στον ΜΙΧΑΛΗ ΤΡΙΚΚΑ

Ανησυχητικά οικεία είναι για τον διακεκριμένο Αργεντινό δημοσιογράφο, κοινωνιολόγο και συγγραφέα, Πέντρο Μπρίγκερ τόσο ο πολιτικός λόγος των τεχνοκρατών του ΔΝΤ και της ελληνικής κυβέρνησης όσο και τα μέτρα που είναι "απολύτως αναγκαία για να σωθεί ο τόπος". Δέκα χρόνια μετά την εξέγερση που οδήγησε το νεοφιλελευθερισμό στην πρώτη ιδεολογική ήττα του, ο Μπρίγκερ -ο οποίος έχει εργαστεί για τις μεγαλύτερες εφημερίδες και τηλεοπτικά δίκτυα της χώρας και συνεργάζεται με έντυπα διεθνούς κύρους όπως η "Monde Diplomatique"- μιλά για αυτά που κερδήθηκαν και χάθηκαν από τότε, όπως επίσης και για τη μεταδοτικότητα της κοινωνικής διαμαρτυρίας στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης.

Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2011

Πασκάλ Μπρυκνέρ: Καταδικασμένοι στη χαρά



ΠΗΓΗ: City Journal
Pascal Bruckner
Condemned to Joy
The Western cult of happiness is a mirthless enterprise.
Winter 2011
On August 21, 1670, Jacques Bossuet, the bishop of Meaux and official preacher to the court of Louis XIV, pronounced the eulogy for Princess Henrietta of England before the Prince of Condé. The Duchess of Orléans had died at 26 after drinking a glass of chicory that may have been poisoned. At the threshold of death, the young woman had called on priests rather than doctors, embraced the crucifix, asked for the holy sacraments, and cried out to God. The wonder of death, Bossuet exclaimed, citing Saint Anthony, was that “for the Christian, it does not put an end to life but rather to the sins and perils to which life is exposed. God abbreviates our temptations along with our days; he thus sets a limit to occasions that might cost us true, eternal life; for this world is nothing but our common exile.” The good death was a door opened on eternity, a passage to that “true, eternal life.” In this life, by contrast, agony was expected.
Is it possible to imagine an attitude toward happiness and living further from our own?

Έξοδος ή σοσιαλιστικό ευρώ;


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΥ

Το Αριστερό Ρεύμα (Α.Ρ.) του ΣΥΝ υποστηρίζει ότι η έξοδος από το ευρώ πρέπει να αποτελεί τη μία από τις δύο «θεμελιακές αφετηρίες» ενός συνολικότερου προγράμματος μετασχηματισμού της οικονομίας σε σοσιαλιστική προοπτική. Ως προς το πρόγραμμα σοσιαλιστικής προοπτικής, δεν υπάρχει διαφωνία. Υπάρχει, όμως, ως προς το ότι η έξοδος από το ευρώ (πρέπει να) συνιστά προϋπόθεση ενός τέτοιου προγράμματος. Σταχυολογώ κάποιες αντιρρήσεις:
1) Η έξοδος από το ευρώ είναι θέση που διχάζει, αντί να ενώνει, τόσο την αριστερά όσο και τις κοινωνικές δυνάμεις που εκφράζονται μέσα από τις διαφορετικές εκδοχές της. Ως εκ τούτου οι αναγκαίες προσπάθειες για αριστερή συμπαράταξη, όταν προτάσσεται ως προϋπόθεση η έξοδος από το ευρώ, αποδυναμώνονται και κατ’ επέκταση υπονομεύεται το ίδιο το πρόγραμμα σοσιαλιστικής προοπτικής. Αντί της εξόδου από το ευρώ, θα έπρεπε να προτάσσονται κομβικά στοιχεία του ίδιου του προγράμματος (αναδιανομή, κοινωνικοποίηση τραπεζών, υπεράσπιση, ανάκτηση και επαναθεμελίωση δημόσιων επιχειρήσεων κ.λπ.). Ας το δείξει η ιστορία εάν ένα τέτοιο πρόγραμμα μπορεί ή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί εντός της Ευρωζώνης.

Η θανάσιμη παγίδα του PSI



ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ
του Γ. Κιμπουρόπουλου

Μια σκοτεινή διαπραγμάτευση με πολλά… κοράκια
Αν η Ελλάδα δανειζόταν με επιτόκιο 1% τα 100 δισ. από τα 489 που χάρισε η ΕΚΤ στις ευρωπαϊκές τράπεζες θα μπορούσαν σχεδόν να εκμηδενιστούν οι πιέσεις για εξουθενωτικά μέτρα λιτότητας. Και μιλούμε για 100 δισ., διότι αυτό είναι το ποσό-στόχος για το περίφημο κούρεμα του χρέους μέσω του PSI, του προγράμματος ανταλλαγής ομολόγων. Αυτή η σκοτεινή διαπραγμάτευση που διενεργείται μεταξύ Ουάσιγκτον, Παρισιού και Αθήνας, ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση (υπό τη μπαγκέτα του αγαπημένου της Goldman Sachs προέδρου του ΟΔΔΗΧ, Π. Χριστοδούλου) και τη διεθνή των τραπεζών, το IIF, εξελίσσεται σε καταλύτη των οικονομικών και πολιτικών εξελίξεων. Γιατί:
• Χωρίς τη συμφωνία για την ανταλλαγή των ομολόγων δεν μπορεί να υπάρξει νέα δανειακή σύμβαση για τα 130 δισ. ευρώ μέχρι το 2020. 

Ποιος, ποιον και πώς;

 
Πηγή: aristero blog
Παναγιώτης Μαυροειδής
 
Κανείς δεν αμφισβητεί πλέον πως βρισκόμαστε στη δίνη μιας  καπιταλιστικής κρίσης με βάθος, ποιότητα και διάρκεια που υπερβαίνουν τα όρια ενός συνηθισμένου καθοδικού κύκλου.
Κι οι πιο ανυποψίαστοι συνειδητοποιούν-συχνά με τρόμο-κάτι ακόμη: Η κοινωνική σύγκρουση,  στο φόντο αυτής της κρίσης και των προσπαθειών εξόδου από αυτήν, θα είναι αντίστοιχης ποιότητας και βάθους και για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, θα είναι εξαιρετικά βίαιη.
Να αγωνιστούμε λοιπόν. Αντίσταση, ανατροπή αυτής της πορείας. Δεν έχει κάνει και λίγα η κοινωνία. Σε παλιότερες εποχές θα είχαν πέσει όχι μία αλλά δέκα κυβερνήσεις. Υπάρχει όμως ένα πραγματικό τείχος απέναντι στο λαό.

Η Αλέκα και ο Σατανάς


Πηγή: ΑΥΓΗ
Καρτερός Θανάσης

Πρώτα η πρόταση για μέτωπο των δυνάμεων που αντιτάσσονται στη σημερινή πολιτική της εξαθλίωσης χαρακτηρίστηκε από την Αλέκα Παπαρήγα ναρκωτικό. Ύστερα πήρε κατά κάποιον τρόπο προαγωγή και αναβαθμίστηκε σε μπλόφα. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ναρκωτικό ή μπλόφα, το πολιτικό συμπέρασμα για τη γενική γραμματέα του ΚΚΕ είναι ένα: ύπαγε οπίσω μου Σατανά.
Πάντως -ανάγκα και γενικοί γραμματείς πείθονται- η κυρία Παπαρήγα ξεπέρασε τον φράχτη των χαρακτηρισμών για τον ΣΥΡΙΖΑ και στάθηκε λιγάκι επί της ουσίας στο σχετικό ζήτημα. Για να εξηγήσει ότι δεν στέκει σε καμιά περίπτωση η προοπτική ενός μετώπου, επειδή ανάμεσα στις δυνάμεις της αριστεράς υπάρχουν σοβαρές διαφορές. Όπως διαφορές υπάρχουν και ανάμεσα σε όσους τάσσονται υπέρ της συνεργασίας, της ενότητας -όπως θέλετε πείτε το.

ΒΒC: Η υγεία των Ελλήνων θα επιδεινωθεί λόγω της κρίσης


Πηγή: Ημερησία

Αναφορά στην Ελλάδα κάνει το BBC σε άρθρο με τίτλο «Ευρωπαϊκή κρίση: Γιατί η Ελλάδα είναι ο ασθενής της Ευρώπης».
Το αγγλικό μέσο παραθέτει παραδείγματα Ελλήνων που βρέθηκαν από τη μια μέρα στην άλλη χρεωμένοι και χωρίς δουλειά, ενώ στέκεται ιδιαίτερα στους κινδύνους που εγκυμονούν για τους πολίτες οι «τυφλές» περικοπές στο χώρο της Υγείας.

Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το BBC, το 15% των Ελλήνων είναι πολύ λιγότερο πιθανό να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια ή υπηρεσίες μετά το ξέσπασμα της κρίσης, ενώ παραθέτει και δήλωση του παιδιάτρου και προέδρου των Γιατρών του Κόσμου Ν. Κανάκη, ο οποίος τονίζει ότι «σε περίοδο κρίσης όμως, οι άνθρωποι αποφεύγουν τους γιατρούς».