Στάση Πληρωμών και Έξοδος

THEWORLDTODAY.ORG Ιανουάριος 2012

Ελλάδα: Βασίλης Φούσκας

Πολλά έχουν γραφτεί για το πρόβλημα του ελληνικού δημόσιου χρέους, αλλά πολύ λίγα έχουν ουσιαστική και αναλυτική σημασία. Η κυρίαρχη άποψη  είναι  ότι το ελληνικό χρέος είναι αποτέλεσμα  ενός πελατειακού  πολιτικού συστήματος  που έχει ιστορικά οδηγήσει  σε ένα  διογκωμένο  και αναποτελεσματικό δημόσιο τομέα, ανίκανο να εισπράξει φόρους. Αυτό δεν είναι μια σοβαρή άποψη.

Ο ελληνικό  χρέος οφείλεται σε εγχώριες  και εξωτερικές αιτίες . Οι υψηλές αμυντικές δαπάνες,  η φοροδιαφυγή κυρίως από την κομπραδόρικη αστική χρηματιστική  ολιγαρχία και την πλοιοκτήτρια ελίτ, και ο μεγάλος αλλά αναποτελεσματικός δημόσιος τομέας αποτελούν τις κύριες εγχώριες πηγές του ελληνικού χρέους. Οι πλοιοκτήτες  κινούν τα  πλοία τους με σημαία ευκαιρίας(οπότε δεν καταβάλλεται ο φόρος στο ελληνικό κράτος), ο κομπραδόρος χρηματιστής   έχει την  εταιρεία του νηολογημένη σε φορολογικούς παραδείσους (έτσι, και πάλι, δεν ωφελείται  το ελληνικό κράτος), οι αμυντικές  δαπάνες  που  φτάνουν το 4% του ΑΕΠ, οφείλονται στην επίκληση ,των κυβερνώντων   πολιτικών  ελίτ, για δήθεν υπερβολική απειλή  που φέρεται να  προέρχεται από την Τουρκία. Οι εξωτερικές πηγές του χρέους αφορούν κυρίως στα μεγάλα ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών και την ανακύκλωση των οικονομικών πλεονασμάτων της Γερμανίας, φαινόμενα τα οποία είναι απλώς αποτέλεσμα της ασύμμετρης κίνησης και των  δομών  του κεφαλαίου και της εργασίας στο εσωτερικό της ευρωζώνης. Η εξωτερική προέλευση της ελληνικής χρεοκοπίας είναι ενδιαφέρουσα , αν και όχι κατ 'ανάγκην πιο σημαντική από την διάρθρωση της συνολικής κατάστασης του ελληνικού χρέους.

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΗΣ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Αυτή την ηγεμονία ποιος θα την πάρει;

 ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ

του Χρ. Γεωργούλα

Οταν ακούμε να συζητούν για αναβολή των εκλογών πέρα από τις 19 Φεβρουαρίου, ο νους μας πάει συνήθως στα αβαθή πολιτικά παιχνίδια. Στην πραγματικότητα, το ζήτημα που εγείρεται σχετίζεται με την κρίση ιδεολογικής ηγεμονίας των κυρίαρχων τάξεων.

 Είναι χαρακτηριστική από αυτή την άποψη η παρέμβαση του πρώην προέδρου της Δημοκρατίας, Κ. Στεφανόπουλου, που οπωσδήποτε δεν απηχεί τα μικροσυμφέροντα της μιας ή της άλλης κομματικής ιδιοτέλειας.  Από τη θέση του αυτή αποφαίνεται ότι, λόγω των «δεινών περιστάσεων υπό τις οποίες διαβιούμε», «οι εκλογές θα βλάψουν τα συμφέροντα της χώρας». Αυτό που χρειάζεται «δεν είναι εκλογές, αλλά μια κυβέρνηση με ικανότητες και γνώση, που θα εργαστεί για να βγάλει τη χώρα από τους κινδύνους που διατρέχει». Επιπλέον, «θα χρειαστεί να αναγνωριστούν [στον κ. Παπαδήμο] αυτονόητα δικαιώματα κάθε προέδρου κυβερνήσεως να διορίζει και να παύει τους υπουργούς».

 Την εξήγηση γι’ αυτή την εμμονή θα τη βρούμε στις πολλαπλές αναφορές στον «έκτακτο» χαρακτήρα των περιστάσεων. Παρά τα επιφαινόμενα, οι έκτακτες αυτές συνθήκες συνίστανται στην επιμονή των λαϊκών τάξεων να μην πείθονται πια από τον κυρίαρχο λόγο. Και το ζητούμενο είναι πώς θα επιλυθούν τα κρίσιμα οικονομικά και πολιτικά ζητήματα, χωρίς να παρεμβληθεί οποιαδήποτε έκφραση της -αβέβαιης -λαϊκής θέλησης.

Συμφωνία χρεοκοπίας το PSI

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Στην πιο κρίσιμη φάση της μπαίνει και επισήμως όχι μόνο η ελληνική οικονομία, αλλά η χώρα ολόκληρη. Τα Χριστούγεννα, παραδοσιακά, δεν είναι κατάλληλη εποχή για κακές ειδήσεις, αλλά αυτό μικρή σημασία έχει για όσους σχεδιάζουν την τύχη της Ελλάδας όλο το τελευταίο διάστημα. Ιδιαιτέρως για όσους τώρα καθορίζουν τους όρους της αναδιάρθρωσης μεγάλου μέρους των ελληνικών χρεών. Δηλαδή τους όρους μιας μορφής χρεοκοπίας που... απλώς επιχειρείται να παραμείνει «ελεγχόμενη».

Οι ειδήσεις για την πορεία του PSI (της ανταλλαγής ομολόγων μεταξύ Ελλάδας και δανειστών με στόχο την καταρχήν ονομαστική μείωση του χρέους) δεν είναι ευνοϊκές για την Ελλάδα.

Τις τελευταίες μέρες όλα δείχνουν πως η «διαπραγμάτευση» (αν υπήρξε ποτέ με την κυριολεκτική έννοια του όρου) για τους όρους που θα διέπουν τα νέα ομόλογα, τα οποία θα εκδώσει η Ελλάδα ως «αντάλλαγμα» για τη διαγραφή του 50% της ονομαστικής αξίας των ομολόγων που κατέχουν σήμερα ιδιώτες επενδυτές, καταλήγει με ολοκληρωτική νίκη των ομολογιούχων.

Παζάρι για 5 το PSI

Πηγή: ΑΥΓΗ

Παναγόπουλος Θάνος

Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/12/2011

Στην “κόψη του ξυραφιού” βρίσκεται το PSI, καθώς οι βασικοί παίκτες (Ελληνικό Δημόσιο, ξένες τράπεζες, ελληνικές τράπεζες, κερδοσκοπικά funds) αλλά και όσοι εμπλέκονται έμμεσα ή σε μικρότερο βαθμό, όπως λ.χ. τα φυσικά πρόσωπα που είναι και μικροεπενδυτές, έχουν διαφορετικά και σε πολλές περιπτώσεις αποκλίνοντα συμφέροντα.

Από την πλευρά τους οι ελληνικές τράπεζες δεν εστιάζουν τον προβληματισμό τους και τις απόψεις τους στο “κούρεμα” και το ποσοστό του, αλλά κυρίως σε μια άλλη παράμετρο, αυτήν του αιτήματός τους να αποφευχθεί η έκδοση κοινών μετοχών από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, αλλά τουναντίον να ανατεθούν πρωτοβουλίες στο EFSF ή να εκδοθούν προνομιούχες από το ΤΧΣ.Για παράδειγμα το Ελληνικό Δημόσιο προσήλθε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων κάνοντας λόγο για χαμηλό κουπόνι και υψηλό haircut, κατά το ένα σκέλος το αντίστροφο του αιτήματος που προβάλλουν οι ξένες τράπεζες (μεγάλο haircut αλλά και υψηλό επιτόκιο) και κατά το άλλο σκέλος το αντίστροφο αυτού που ζητούν τα funds, που τηρούν μια στάση, η οποία χαρακτηρίζεται περισσότερο “κερδοσκοπική” και πιέζουν για το μικρότερο δυνατό “κούρεμα”.

Πέντρο Μπρίγκερ: Αυτά λέγανε και στην Αργεντινή πριν από είκοσι χρόνια

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Συνέντευξη στον ΜΙΧΑΛΗ ΤΡΙΚΚΑ

Ανησυχητικά οικεία είναι για τον διακεκριμένο Αργεντινό δημοσιογράφο, κοινωνιολόγο και συγγραφέα, Πέντρο Μπρίγκερ τόσο ο πολιτικός λόγος των τεχνοκρατών του ΔΝΤ και της ελληνικής κυβέρνησης όσο και τα μέτρα που είναι "απολύτως αναγκαία για να σωθεί ο τόπος". Δέκα χρόνια μετά την εξέγερση που οδήγησε το νεοφιλελευθερισμό στην πρώτη ιδεολογική ήττα του, ο Μπρίγκερ -ο οποίος έχει εργαστεί για τις μεγαλύτερες εφημερίδες και τηλεοπτικά δίκτυα της χώρας και συνεργάζεται με έντυπα διεθνούς κύρους όπως η "Monde Diplomatique"- μιλά για αυτά που κερδήθηκαν και χάθηκαν από τότε, όπως επίσης και για τη μεταδοτικότητα της κοινωνικής διαμαρτυρίας στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης.

Πασκάλ Μπρυκνέρ: Καταδικασμένοι στη χαρά

ΠΗΓΗ: City Journal

Pascal Bruckner

Condemned to Joy

The Western cult of happiness is a mirthless enterprise.

Winter 2011

On August 21, 1670, Jacques Bossuet, the bishop of Meaux and official preacher to the court of Louis XIV, pronounced the eulogy for Princess Henrietta of England before the Prince of Condé. The Duchess of Orléans had died at 26 after drinking a glass of chicory that may have been poisoned. At the threshold of death, the young woman had called on priests rather than doctors, embraced the crucifix, asked for the holy sacraments, and cried out to God. The wonder of death, Bossuet exclaimed, citing Saint Anthony, was that “for the Christian, it does not put an end to life but rather to the sins and perils to which life is exposed. God abbreviates our temptations along with our days; he thus sets a limit to occasions that might cost us true, eternal life; for this world is nothing but our common exile.” The good death was a door opened on eternity, a passage to that “true, eternal life.” In this life, by contrast, agony was expected.

Is it possible to imagine an attitude toward happiness and living further from our own?

Έξοδος ή σοσιαλιστικό ευρώ;

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΥ

Το Αριστερό Ρεύμα (Α.Ρ.) του ΣΥΝ υποστηρίζει ότι η έξοδος από το ευρώ πρέπει να αποτελεί τη μία από τις δύο «θεμελιακές αφετηρίες» ενός συνολικότερου προγράμματος μετασχηματισμού της οικονομίας σε σοσιαλιστική προοπτική. Ως προς το πρόγραμμα σοσιαλιστικής προοπτικής, δεν υπάρχει διαφωνία. Υπάρχει, όμως, ως προς το ότι η έξοδος από το ευρώ (πρέπει να) συνιστά προϋπόθεση ενός τέτοιου προγράμματος. Σταχυολογώ κάποιες αντιρρήσεις:
1) Η έξοδος από το ευρώ είναι θέση που διχάζει, αντί να ενώνει, τόσο την αριστερά όσο και τις κοινωνικές δυνάμεις που εκφράζονται μέσα από τις διαφορετικές εκδοχές της. Ως εκ τούτου οι αναγκαίες προσπάθειες για αριστερή συμπαράταξη, όταν προτάσσεται ως προϋπόθεση η έξοδος από το ευρώ, αποδυναμώνονται και κατ’ επέκταση υπονομεύεται το ίδιο το πρόγραμμα σοσιαλιστικής προοπτικής. Αντί της εξόδου από το ευρώ, θα έπρεπε να προτάσσονται κομβικά στοιχεία του ίδιου του προγράμματος (αναδιανομή, κοινωνικοποίηση τραπεζών, υπεράσπιση, ανάκτηση και επαναθεμελίωση δημόσιων επιχειρήσεων κ.λπ.). Ας το δείξει η ιστορία εάν ένα τέτοιο πρόγραμμα μπορεί ή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί εντός της Ευρωζώνης.

Η θανάσιμη παγίδα του PSI

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

του Γ. Κιμπουρόπουλου

Μια σκοτεινή διαπραγμάτευση με πολλά… κοράκια

Αν η Ελλάδα δανειζόταν με επιτόκιο 1% τα 100 δισ. από τα 489 που χάρισε η ΕΚΤ στις ευρωπαϊκές τράπεζες θα μπορούσαν σχεδόν να εκμηδενιστούν οι πιέσεις για εξουθενωτικά μέτρα λιτότητας. Και μιλούμε για 100 δισ., διότι αυτό είναι το ποσό-στόχος για το περίφημο κούρεμα του χρέους μέσω του PSI, του προγράμματος ανταλλαγής ομολόγων. Αυτή η σκοτεινή διαπραγμάτευση που διενεργείται μεταξύ Ουάσιγκτον, Παρισιού και Αθήνας, ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση (υπό τη μπαγκέτα του αγαπημένου της Goldman Sachs προέδρου του ΟΔΔΗΧ, Π. Χριστοδούλου) και τη διεθνή των τραπεζών, το IIF, εξελίσσεται σε καταλύτη των οικονομικών και πολιτικών εξελίξεων. Γιατί:
• Χωρίς τη συμφωνία για την ανταλλαγή των ομολόγων δεν μπορεί να υπάρξει νέα δανειακή σύμβαση για τα 130 δισ. ευρώ μέχρι το 2020. 

Ποιος, ποιον και πώς;

 

Πηγή: aristero blog

Παναγιώτης Μαυροειδής

 

Κανείς δεν αμφισβητεί πλέον πως βρισκόμαστε στη δίνη μιας  καπιταλιστικής κρίσης με βάθος, ποιότητα και διάρκεια που υπερβαίνουν τα όρια ενός συνηθισμένου καθοδικού κύκλου.

Κι οι πιο ανυποψίαστοι συνειδητοποιούν-συχνά με τρόμο-κάτι ακόμη: Η κοινωνική σύγκρουση,  στο φόντο αυτής της κρίσης και των προσπαθειών εξόδου από αυτήν, θα είναι αντίστοιχης ποιότητας και βάθους και για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, θα είναι εξαιρετικά βίαιη.

Να αγωνιστούμε λοιπόν. Αντίσταση, ανατροπή αυτής της πορείας. Δεν έχει κάνει και λίγα η κοινωνία. Σε παλιότερες εποχές θα είχαν πέσει όχι μία αλλά δέκα κυβερνήσεις. Υπάρχει όμως ένα πραγματικό τείχος απέναντι στο λαό.

Η Αλέκα και ο Σατανάς

Πηγή: ΑΥΓΗ

Καρτερός Θανάσης

Πρώτα η πρόταση για μέτωπο των δυνάμεων που αντιτάσσονται στη σημερινή πολιτική της εξαθλίωσης χαρακτηρίστηκε από την Αλέκα Παπαρήγα ναρκωτικό. Ύστερα πήρε κατά κάποιον τρόπο προαγωγή και αναβαθμίστηκε σε μπλόφα. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ναρκωτικό ή μπλόφα, το πολιτικό συμπέρασμα για τη γενική γραμματέα του ΚΚΕ είναι ένα: ύπαγε οπίσω μου Σατανά.
Πάντως -ανάγκα και γενικοί γραμματείς πείθονται- η κυρία Παπαρήγα ξεπέρασε τον φράχτη των χαρακτηρισμών για τον ΣΥΡΙΖΑ και στάθηκε λιγάκι επί της ουσίας στο σχετικό ζήτημα. Για να εξηγήσει ότι δεν στέκει σε καμιά περίπτωση η προοπτική ενός μετώπου, επειδή ανάμεσα στις δυνάμεις της αριστεράς υπάρχουν σοβαρές διαφορές. Όπως διαφορές υπάρχουν και ανάμεσα σε όσους τάσσονται υπέρ της συνεργασίας, της ενότητας -όπως θέλετε πείτε το.

ΒΒC: Η υγεία των Ελλήνων θα επιδεινωθεί λόγω της κρίσης

Πηγή: Ημερησία

Αναφορά στην Ελλάδα κάνει το BBC σε άρθρο με τίτλο «Ευρωπαϊκή κρίση: Γιατί η Ελλάδα είναι ο ασθενής της Ευρώπης».
Το αγγλικό μέσο παραθέτει παραδείγματα Ελλήνων που βρέθηκαν από τη μια μέρα στην άλλη χρεωμένοι και χωρίς δουλειά, ενώ στέκεται ιδιαίτερα στους κινδύνους που εγκυμονούν για τους πολίτες οι «τυφλές» περικοπές στο χώρο της Υγείας.

Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το BBC, το 15% των Ελλήνων είναι πολύ λιγότερο πιθανό να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια ή υπηρεσίες μετά το ξέσπασμα της κρίσης, ενώ παραθέτει και δήλωση του παιδιάτρου και προέδρου των Γιατρών του Κόσμου Ν. Κανάκη, ο οποίος τονίζει ότι «σε περίοδο κρίσης όμως, οι άνθρωποι αποφεύγουν τους γιατρούς».

ΣΕΝΑΡΙΑ ΔΡΑΧΜΗΣ ΚΑΙ ΜΑΡΚΟΥ

Πηγή: Sofokleous 10
Β. Βιλιάρδος


Η πιθανότητα διάλυσης της Ευρωζώνης αιτιολογείται από το ότι, δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει να υπάρχει μία Ευρώπη, στην οποία η μία χώρα εξάγει και κερδίζει, ενώ οι περισσότερες άλλες εισάγουν από αυτήν, καταναλώνουν και χρεώνονται

“Για μία ελλειμματική χώρα, η οποία απολαμβάνει βιοτικό επίπεδο ανώτερο από ότι επιτρέπουν τα μέσα της, τόσο η υποτίμηση του νομίσματος της, όσο και ο αποπληθωρισμός της οικονομίας της, αποτελούν οδυνηρές λύσεις – επειδή η μεν πρώτη συνεπάγεται μείωση του εθνικού εισοδήματος, ενώ η δεύτερη αύξηση της ανεργίας.

Για μία πλεονασματική χώρα, η ανατίμηση του νομίσματος της αποβαίνει οδυνηρή για τις εξαγωγικές βιομηχανίες της ενώ, αντίθετα, ωφελεί τους εισαγωγείς και τους καταναλωτές – από τη άλλη πλευρά όμως, η μακροοικονομική τόνωση της οικονομίας, εγκυμονεί τον κίνδυνο του πληθωρισμού.

Είναι προφανές λοιπόν ότι, η κάθε χώρα θα προτιμούσε να μετακυλίσει το κόστος όσο το δυνατόν περισσότερων προσαρμογών της οικονομίας σε άλλες χώρες, προκειμένου η ίδια να απαλλαγεί από αυτό – κατά προτίμηση, στους εμπορικούς εταίρους της” (R.Gilpin). 

Ανταλλακτική οικονομία

  

Πηγή: ΚΙΜΠΙ

ΈΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ, η προϊστορία παίρνει την εκδίκησή της από την Ιστορία. Και μάλιστα -πώς να το φανταστεί κανείς;- μέσω των Χριστουγέννων. Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Μετά τις γιορτές, η εμπορευματική οικονομία θα κάνει τον απολογισμό της στις χώρες της ύφεσης, των μνημονίων και της λιτότητας. Και θα βρει το ταμείο μείον. Πολύ μείον. Και θα πέσει κλάμα, μεταφορικό και κυριολεκτικό. Διότι αυτή τη φορά η οικονομία του δώρου δεν θα έχει κάνει το θαύμα της. Αυτή η επιβίωση της προϊοστορίας, το δώρο, βασικός τρόπος συναλλαγής των ανθρώπων πριν εδραιωθεί η ανταλλαγή σε είδος ή σε χρήμα, παίρνει την εκδίκησή της από την εμπορευματική οικονομία διά της απουσίας της.

ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ ΛΙΓΟ. Υπάρχουν κλάδοι που κάνουν ακόμη και το 50% του ετήσιου τζίρου τους την περίοδο των γιορτών. Ακόμη και θεσμοί του λεγόμενου κοινωνικού κράτους που θεσπίστηκαν με υπόρρητο προορισμό να τονώσουν τον ετήσιο οικονομικό κύκλο, όπως ο 13ος μισθός, τα δώρα φιλοφρόνησης μεταξύ συναλλασσομένων ή από εργοδότες προς υπαλλήλους φέτος θα λάμψουν διά της απουσίας τους.

ΣΧΕΔΙΟ ΕΞΑΓΟΡΑΣ: Οι Γερμανοί είναι …φίλοι μας

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ 18/12

Λ. Βατικιώτης

Σιγά που θα έμεναν με σταυρωμένα χέρια! Απόφαση να δράσουν και μάλιστα άμεσα πήραν οι Γερμανοί όπως αποκάλυψε στο Βήμα της προηγούμενης Κυριακής ο γκαουλάιτερ Νούμερο 2 που διόρισε η Μέρκελ για την Ελλάδα, Χανς Γιόαχιμ Φούχτελ. Στο στόχαστρό του μπήκαν μάλιστα οι δήμοι – γνωστό εκτροφείο διαφθοράς και σκανδάλων. Το σχέδιο του γκαουλάιτερ δεν περιλαμβάνει μόνο την ανάπτυξη κοινών επιχειρηματικών σχεδίων που ως στόχο θα έχουν το ξεζούμισμα από το Τέταρτο Ράιχ όσων πόρων έχουν ξεμείνει στην τοπική αυτοδιοίκηση. Στον γερμανικό σχεδιασμό περιλαμβάνεται επίσης και η αδελφοποίηση ελληνικών με γερμανικές πόλεις. «Σήμερα υπάρχουν μόνο 30. Ο αντίστοιχος αριθµός µεταξύ γερµανικών και γαλλικών πόλεων είναι 2.000. Εδώ υπάρχει λοιπόν πολύ δυναµικό», δηλώνει στον έλληνα δημοσιογράφο! Στην πραγματικότητα ο ανθύπατος β’ θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει μορφές σύσφιξης των σχέσεων μεταξύ των λαών που αναπτύχθηκαν στην μεταπολεμική περίοδο και στο πλαίσιο της διεθνιστικής αλληλεγγύης για να διευκολύνει την οικονομική άλωση της Ελλάδας! Και μαζί θα μοιράζει δωράκια, όπως τόσο καλά ξέρει να κάνει η Γερμανία για να προωθεί την οικονομική της διείσδυση.

Μια ακόμη έκθεση που «ξεφτίζει» τη χώρα μας

Πηγή: Καθημερινή 22/12

της Ζέζας Ζήκου

Στην 1η θέση των πιο «επικίνδυνων» χωρών για επενδύσεις κατέταξε τη χώρα μας η ελβετική τράπεζα Credit Suisse. Σύμφωνα με την έκθεση που κατήρτισε η CS, η Ελλάδα παίρνει 56 βαθμούς και ακολουθούν η Πορτογαλία με 54,5 βαθμούς, η Ισλανδία με 53,8 βαθμούς, η Ιρλανδία με 49,6 βαθμούς, η Ισπανία με 43,8 βαθμούς, ενώ η Ιταλία «έπιασε» 41,6 βαθμούς.

Εξετάζοντας τα στοιχεία από 50 χώρες ανά τον κόσμο, η ελβετική τράπεζα έθεσε ως βασικό κριτήριο τις επενδύσεις και την πορεία των αποδόσεων, λαμβάνοντας υπόψη τα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών, τον κρατικό προϋπολογισμό, το χρέος και άλλους παράγοντες, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην ιστοσελίδα της.

Στην ένατη θέση βρίσκεται η Αίγυπτος (40 βαθμοί), στην 11η η Πολωνία (39 βαθμοί) και ακολουθούν η Ουκρανία (38,9 βαθμοί), η Λιθουανία (37,5 βαθμοί), η Ινδία (37,5 βαθμοί) και στη 15η θέση βρίσκεται η Τουρκία με 36,7 βαθμούς!

The Greek exodus to Australia

ΠΗΓΗ: Guardian

For young Europeans from crisis stricken states, booming Australia has become a new land of opportunity. This is especially true for a new generation of Greek graduates, joining the largest expatriate Greek community in the world.

Helena Smith

For several months a stream of mostly young men and women, fresh off the plane from Greece, has been knocking at the doors of a large building on Lonsdale Street in the heart of Melbourne. The 1940s block houses the headquarters of Australia's biggest Greek community. In scenes reminiscent of the great gold rush at the turn of the 20th century, the men and women have travelled to the other side of the world in search of a better life. Unlike Greeks of old, however, these new émigrés are noticeably accomplished, with hard-earned degrees won in some of the toughest fields.

Τράπεζες εναντίον κρατών, σημειώστε 1

Πηγή: Sofokleous 10

Με το σπαθί της διεκδικεί από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τον τίτλο του «λόμπι των τραπεζών» η Ευρωπαϊκή Ένωση και δη ο θεματοφύλακας του ευρώ, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Προς επίρρωση, η δυνατότητα χαμηλότοκης δανειοδότησης των εμπορικών τραπεζών τριετούς διάρκειας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που ξεκίνησε την Τετάρτη με αποτέλεσμα να αντλήσουν 489 δισ. ευρώ με επιτόκιο γύρω στο 1%. Η συγκεκριμένη κίνηση ήρθε να επιλύσει τα σημαντικά προβλήματα ρευστότητας που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες ως αποτέλεσμα του διάχυτου φόβου για την ύπαρξη τοξικών ομολόγων στα χαρτοφυλάκιά τους. Άμεση συνέπεια αυτού του γεγονότος είναι η διατραπεζική αγορά να έχει κλείσει ερμητικά για τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Υπό αυτό το βάρος η αγωνία για την πηγή από την οποία θα εξασφαλίσουν τα 725 δις. ευρώ που χρειάζονται το 2012 (εκ των οποίων τα 280 το πρώτο τρίμηνο) ώστε να αποπληρώσουν χρέη που λήγουν άγγιζε το κόκκινο. Μέχρι που ήρθε το μαγικό ραβδί της ΕΚΤ επιλύοντας τα άμεσα προβλήματα ρευστότητας των τραπεζών.

Το ευρώ των 9

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

του Δημήτρη Μυ

Κάποιους ανθρώπους οφείλουμε να τους ακούμε με μεγάλη προσοχή, είτε γιατί οι απόψεις τους είναι τεκμηριωμένες, είτε γιατί έχουν τη δύναμη να τις επιβάλλουν. Με κάθε τρόπο…

Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ο Μοχάμεντ Ελ Εριάν επικεφαλής του κολοσσιαίου επενδυτικού fund PIMCO, ο οποίος πρόβλεψε ότι μέσα στο 2012 θα προκύψει η ευρωζώνη των 9 (και όχι των 17) κρατών…

Ο Ελ Εριάν έγινε ευρύτερα γνωστός στο ελληνικό κοινό το Γενάρη του 2010, από την απάντηση που έδωσε στην ερώτηση  γιατί οι αγορές  εκμεταλλεύονται τα αυξημένα Σπρεντ και κερδοσκοπούν σε βάρος της Ελλάδας: «Δουλειά μας, είχε πει  επικεφαλής του PIMCO,  είναι να βγάζουμε λεφτά. Εξάλλου δεν υπάρχει νόμος που να σου απαγορεύει να εκμεταλλευτείς τον μαλάκα».

Έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση: Επιστροφή στις σπηλιές ή μονόδρομος για την επιβίωση του λαού;

Πηγή: aristero blog

Φλώρα Παπαδέδε

Στη σύγκρουση που διεξάγεται σήμερα στην ελληνική κοινωνία για το αν θα διατηρηθεί ή θα ανατραπεί το καθεστώς οικονομικής και πολιτικής κατοχής, η θέση απέναντι στο ευρώ και την ΕΕ αποτελεί κρίσιμη διαχωριστική γραμμή.

Όχι μόνο γιατί το θέτουν με αυτό τον τρόπο οι τράπεζες, η κυβέρνησή τους κι η ίδια η ΕΕ. Αλλά και γιατί η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ- με απόφαση του ελληνικού λαού- είναι σήμερα ο όρος για την επιβίωσή του. Αποτελεί μονόδρομο για να σωθεί η χώρα και να μπορέσει να δοθεί οποιαδήποτε φιλολαϊκή διέξοδος, πόσο μάλλον αντικαπιταλιστική.

Η μετατροπή της χώρας σε τριτοκοσμική αποικία τύπου Ταϊλάνδης, αναγγέλλεται πανηγυρικά πρώτα απ’ όλα από την ελληνική αστική τάξη, που αναγορεύει σε «βαριά βιομηχανία» τον τουρισμό, σε αναπτυξιακή προοπτική τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ), το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου και κάθε δημόσιας υποδομής, την ιδιωτικοποίηση ακόμα και του ίδιου του κράτους.

Το πείραμα του Wörgl – Μια ιστορία σαν παραμύθι

Πηγή:  Ανεξάρτητη ταξική εργατική κίνηση

Μια μεγάλη απόφαση

Ο νέος δήμαρχος είχε έναν μακρύ κατάλογο έργων που ήθελε να εκτελέσει. Έργα απολύτως απαραίτητα όπως η ύδρευση της πόλης, η ασφαλτόστρωση των δρόμων, ο οδικός φωτισμός και η φύτευση δέντρων κατά μήκος των οδών. Αλλά τα δημοτικά ταμεία ήταν σχεδόν άδεια, και οι δημότες ήταν ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση, αντιμετωπίζοντας αρκετοί από αυτούς πρόβλημα επιβίωσης. Ο Δήμαρχος καταλάβαινε ότι μία αύξηση της φορολογίας τους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα δημοτικά έργα, θα οδηγούσε σε περαιτέρω φτώχεια και ύφεση. Ο Δήμαρχος όμως είχε μελετήσει το βιβλίο «Η Φυσική Τάξη» του οικονομολόγου Silvio Gesell (Σύλβιο Γκέσελ). Ο οποίος πίστευε ότι η αργή κυκλοφορία του χρήματος είναι η κύρια αιτία για την παραπαίουσα οικονομία. Το χρήμα ως μέσο συναλλαγής ολοένα εξαφανίζεται από τα χέρια των εργατών – παραγωγών και μαζεύεται στα χέρια των λίγων που το συσσωρεύουν, εκμεταλλεύονται τους τόκους, και δεν το επιστρέφουν πίσω στην αγορά. Κατ΄ αυτόν δηλαδή, όσο περισσότερο χρήμα είχαν, όσο περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι το κυκλοφορούν συνεχώς, τότε η Κοινωνία θα έχει υγιή ανάπτυξη και ευημερία. 

Γιατί πρέπει να μας αφορά το Χριστογεννιάτικο Κούρεμα?

ΠΗΓΗ: waste of time

Σήμερα, μια βδομάδα πριν τα Χριστούγεννα, λένε πως το "κούρεμα" του Χρέους προχωράει καλά.  Και γιορτινές μέρες που είναι, γιατί να τα σκαλιζουμε...?

Εξάλλου, και μια μικρή λεπτομέρεια που απόμενε, λύθηκε: 

- Τα κουρεμένα ομόλογα τελικά θα βγουν στο Αγγλικό Δίκαιο.

- Ε, και?

Ετσι για να έχουμε μια κοινή εικόνα για το τι μιλάμε,
ορίστε μια πολύ *χοντρική* περιγραφή του Χρέους μας σήμερα:
(δεν βαζω παραμπομπές, προσπαθώ να περιγράψω το τι κόβεται, και τα ακριβή ποσά δεν αλλάζουν την ουσία)

Χρέος προς ΔΝΤ+ΕΕ(1)  ~=  80δις (Αγγλικό δίκαιο, εμπράγματες εγγυήσεις, σε ευρώ)
Ομόλογα προς κούρεμα ~= 180δις (Ελληνικό δίκαιο, στο "εθνικό νόμισμα")
Υπόλοιπο Χρέος(2)     ~= 100δις (Ελληνικό δίκαιο, στο "εθνικό νόμισμα")
------------------------------
Σύνολο Χρέους        ~= 360δις

(1) Στα χρέη προς ΔΝΤ+ΕΕ που προέκψυαν από το 1ο Μνημόνιο υπολογίζω την 6η και την ερχόμενη 7η δόση που θα γυρίσει de-facto σε αγγλικό δίκαιο ~20δις ομολόγων που λήγουν από το Δεκέμβριο του 2011 μέχρι το Μάρτιο του '12, οπότε και θα έχει αρχίσει να τρέχει το PSI, αν τα καταλαβαίνω σωστά.
(2) Στο "υπόλοιπο χρέος" περιλαμβάνονται 60δις ομόλογα που έχει αγοράσει η ΕΚΤ, καθώς και 40δις που αποτελείται από εντοκά γραμμάτια,από κάποια άλλα παράξενα χρεόχαρτά πχ swaps, ή από ομόλογα που λήγουν μετά το 2035 (αν υπάρχουν τέτοια), και γενικώς από χρέη που εξαιρέθηκαν από το PSI.

BBC: Η κρίση σκοτώνει κυριολεκτικά τους Έλληνες

Πηγή: XrimaNews.gr

Υπό τον τίτλο «Ευρωπαϊκή Κρίση: Γιατί η Ελλάδα είναι ο ασθενής της Ευρώπης» το BBC αποκαλύπτει πώς η οικονομική κρίση στην Ελλάδα έχει θέσει σε κίνδυνο το δικαίωμα των πολιτών στην κρατική ιατρική περίθαλψη, εξετάζοντας τις επιπτώσεις της κρίσης στο σύστημα υγείας. 

Η ανταπόκριση από την Αθήνα εστιάζεται σε μία γυναίκα από τη Σάμο, την Marina Derdevian, η οποία αφού έχασε τη μικρή επιχείρησή της λόγω χρεών προς τις τράπεζες, υπέστη εγκεφαλικό με αποτέλεσμα να καθηλωθεί σε καροτσάκι. Στη συνέχεια διαγνώστηκε με καρκίνο, αλλά οι γιατροί διέκοψαν τις θεραπείες της λόγω απλήρωτων ασφαλιστικών εισφορών.

Όταν οι κοινωνικές υπηρεσίες ανέλαβαν την υπόθεσή της, την μετέφεραν παρά τη θέλησή της σε γηροκομείο στην Αθήνα, με την ίδια να αναρωτιέται εάν αξίζει να πεθάνει επειδή η χώρα της αντιμετωπίζει οικονομική κρίση και το σύστημα υγείας έχει αποτύχει να καλύψει τις ανάγκες ανθρώπων σαν εκείνη.

'The Euro-Zone Bailout Programs Must Be Stopped'

ΠΗΓΗ: SPIEGEL

How to save the euro? Some believe that the European Central Bank is the key to any solution. Others think that the euro zone should be contracted and the weak members squeezed out. SPIEGEL spoke with two leading German economists about the currency's future. Their one area of agreement? Something must be done quickly.

SPIEGEL: Mr. Starbatty, Mr. Bofinger, can the euro still be saved?

Starbatty: All of the measures that are currently planned take effect in the long term. But rescue measures are needed now. That's why many politicians want to pull out the so-called bazooka and inject money into the market through the European Central Bank (ECB) or introduce euro bonds. Both are deadly sins. It would be better to shrink the monetary union to a hard core that can sustain the euro.

Bofinger: That would be a disaster. But I agree with you that time is of the essence. The highly indebted countries must be able to borrow at moderate interest rates so they don't go bankrupt. This could be achieved with euro bonds. And if they can't be implemented that quickly, the ECB has to stabilize the system. In doing so, it would not create inflation but would in fact avoid deflation.

Ο ευρωπαϊσμός στρατηγική αποτυχία της ελληνικής Αριστεράς

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Ένα στοίχημα που δεν τέθηκε και δεν παλεύτηκε ποτέ. Του Γιώργου Τσίπρα

Ο ευρωπαϊσμός υπήρξε, στο οικονομικό πεδίο, κύρια στρατηγική επιλογή της άρχουσας τάξης στην Ελλάδα. Η εφαρμογή της καθόρισε κομβικά την μεταπολιτευτική πορεία της χώρας. Ο νεοφιλελευθερισμός αλά ελληνικά είχε ως πολιτικό και ιδεολογικό όχημα την E.E. και τον ευρωπαϊσμό. Οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που μεταμόρφωσαν το κοινωνικό τοπίο, η αλλαγή της ταξικής σύνθεσης, ο παραγωγικός προσανατολισμός και εξειδίκευση στο διεθνή καταμερισμό εργασίας, η αποσάθρωση της παραγωγικής βάσης, είχαν ως όχημα και προοπτική τον ευρωπαϊσμό. Σε δυο φάσεις, πριν και μετά το ευρώ. Η δυσμενέστατη για τις υποτελείς τάξεις αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου, η διαμόρφωση μιας δυαδικής κοινωνίας και καταστροφή της, περπάτησαν στο όνομα της ενωμένης Ευρώπης. Η κατάκτηση της ηγεμονίας μέσα στην κοινωνία από τον αστισμό, η συνολική από τη μεταπολίτευση μέχρι το 2009 τροποποίηση του συσχετισμού δύναμης, ιδεολογικού, πολιτικού, κοινωνικού, σφραγίστηκε από την εκπλήρωση και ηγεμόνευση της στρατηγικής επιλογής του ευρωπαϊσμού.

Το ταγκό... της Ελλάδας με την Αργεντινή

 

Της Ζέζας Ζήκου

Πηγή: Καθημερινή 20/12/2011

Το «σενάριο Αργεντινής» ήταν πάντα προσφιλές στον Τζόζεφ Στίγκλιτς. Ηδη από το 2010 ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος έλεγε τα εξής «σπουδαία»: «Η Αργεντινή αποτελεί ένα καλό παράδειγμα. Αφού υποτίμησε το νόμισμά της και αναδιάρθρωσε το χρέος της, πλήρωσε ένα υψηλό τίμημα. Γνώρισε όμως στη συνέχεια έξι χρόνια ανάπτυξης, που της επέτρεψαν να μειώσει το ποσοστό της φτώχειας από 40% σε 13%. Η ανεργία της είναι σήμερα μικρότερη από εκείνη που γνωρίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Μπορεί να μη λύθηκαν όλα τα προβλήματά της, αλλά η κατάσταση είναι σήμερα αντικειμενικά καλύτερη από ό, τι πριν. Βγαίνοντας από το ευρώ και αναδιαρθρώνοντας το χρέος τους, η Ελλάδα και η Ισπανία θα ανακτούσαν την ανταγωνιστικότητά τους. Δεν θα είχαν βέβαια πλέον πρόσβαση στις κεφαλαιαγορές, αλλά αυτό συμβαίνει ήδη με την Ελλάδα. Αυτό που τους συμβαίνει σήμερα είναι η χειρότερη δυνατή τιμωρία…».