ανέμελοι νεκροθάφτες ...

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Στάθης

Εκεί γύρω στις αρχές της δεκαετίας του 1990 αρχίσαμε να μπαίνουμε στον νέο θαυμαστό γενναίο κόσμο των Μ.Κ.Ο., των Ανεξάρτητων (από ποιους;) Αρχών, του λάιφ στάιλ και της απενοχοποιημένης δημοσιογραφίας... Εκτοτε είδα πολλούς φίλους να μηδίζουν και πολλούς Μήδους να γεννάνε μέσα στις αγορές ύαινες και γύπες...

Αυτοί που (γράφουν στα ΜΜΕ κι) αγαπούν τον λαό τού κάνουν κριτική.

Κι αν καμιά φορά διαβαίνουν τον Ρουβίκωνα (άλλωστε τι ήτο ο Ρουβίκων; ένα ρυάκι) κι αρχίζουν αυτοί οι Κήνσορες του λαού να τον βρίζουν πατόκορφα, το κάνουν από ευρυχωρία

από κατανόηση της ιστορίας,

χωρίς δράμι μισανθρωπίας,

από απλό άδολο μεράκι.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ. ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΜΙΣΟΥΝ

ΠΗΓΗ: eparistera
του Γ. Τριανταφυλλόπουλου

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ. ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΜΙΣΟΥΝ

Το ευρωομόλογο θα διασώσει τον καταχρεωμένο ευρωπαϊκό νότο αλλά θα πλήξει σοβαρά τον εύρωστο βορρά - Η τελευταία ευκαιρία για την Ελλάδα πριν την έξοδο της από το ευρώ…..

ΠΗΓΗ: Banking News

του Π. Λεωτσάκου

Το ευρωομόλογο δεν είναι πανάκεια όπως μπορεί να θεωρούν πολλοί που το επικαλούνται ως λύση για την Ελλάδα και τον προβληματικό Ευρωπαϊκό νότο. Στην κρίσιμη συνάντηση της Γερμανίδας Καγκελαρίου Α. Μέρκελ και του Γάλλου προέδρου Ν Σαρκοζί σήμερα πέραν των άλλων θα εξεταστεί και το ενδεχόμενο έκδοσης ευρωομολόγου. Οι αποφάσεις της συνόδου κορυφής της 21ης Ιουλίου θα βρεθούν προφανώς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αλλά λόγω του γεγονότος ότι η κρίση χρέους κινδυνεύει να λάβει απρόβλεπτες διαστάσεις Γερμανία και Γαλλία θα συζητήσουν όλες τις εναλλακτικές λύσεις…. 

Τα ευρωομόλογα και η Γερμανία

 

ΠΗΓΗ: deutsche-welle

Στην επικαιρότητα και πάλι τα ευρωομόλογα. Ειδικοί και πολιτικοί υπεραμύνονται των απόψεών τους και η ευρωζώνη περιμένει. Πληθώρα τα σχόλια και οι αναλύσεις στο γερμανικό τύπο.

 

«Τα ευρωομόλογα εξισώνουν τους καλούς και τους κακούς οφειλέτες σε κοινότητα ίδιας εγγυητικής ευθύνης (=φερεγγυότητας). Καλό για τους μεν, κακό για τους δε», σημειώνει σήμερα η συντηρητική Die  Welt του Βερολίνου:

«Για να λειτουργήσει μια τέτοια κοινότητα μακροπρόθεσμα και σταθερά πρέπει να βρει αποδοχή. Τότε θα σωθεί το ευρώ από τον κατακερματισμό και την κατάρρευση. Έτσι οι χώρες-μέλη της ευρωζώνης θα κατακτήσουν μια νέα ποιότητα στην πορεία τους προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η Γερμανία, να το πούμε καθαρά, θα γίνει λίγο…ελληνική. Εάν θα τα καταφέρει όμως η Ελλάδα να γίνει λίγο…γερμανική, δεν είναι τόσο σίγουρο. Ενδέχεται τα ευρωομόλογα να είναι το μαγικό φάρμακο ή μόνον ο επίδεσμος, κανείς δεν το ξέρει. Το μόνο σίγουρο είναι πως οι Γερμανοί, ανεξάρτητα από εάν το επιθυμούν ή όχι, διολισθαίνουν συνεχώς πιο βαθιά σε μια αναδιανεμητική ένωση. Ευρωομόλογο είναι απλώς μια άλλη λέξη για αυτήν.»

Η ακτινογραφία των 3 οίκων αξιολόγησης

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία


Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ioannou@enet.g

Αντίθετα, οι αποτυχίες τους (όπως, για παράδειγμα, η υψηλή βαθμολογία που έδιναν στο αξιόχρεο της Lehman, που χρεοκόπησε ή γενικότερα των χρηματοοικονομικών προϊόντων με αναφορά στην αγορά των στεγαστικών δανείων των ΗΠΑ, που επίσης κατέρρευσε, έκαναν θόρυβο), έθιξαν μεν την αξιοπιστία τους σε επίπεδο εντυπώσεων, τους άφησαν δε να συνεχίσουν ανεμπόδιστα το έργο τους.

Οι οίκοι συνεχίζουν να κερδίζουν εκατομμύρια, αφού αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οταν μια χώρα ή μια εταιρεία θέλει να προσφύγει στις αγορές, πρέπει να έχει ένα «πιστοποιητικό» για το κατά πόσο και σε πιο βαθμό μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Αυτό το πιστοποιητικό αποτελεί προϋπόθεση για την προσφυγή στις αγορές και το παρέχουν οι οίκοι αξιολόγησης. Επίσης, εκτός από την αξιολόγηση του αξιόχρεου μιας επιχείρησης, κράτους ή δήμου, παρέχουν και συμβουλευτικές υπηρεσίες. Συμβουλεύουν δηλαδή μια τράπεζα πώς να δανειστεί, ποια στοιχεία του ενεργητικού θα χρησιμοποιήσει για το δανεισμό, πού να απευθυνθεί και πώς να το κάνει (νομικά και χρηματοοικονομικά). Είναι οι ίδιοι που συμβουλεύουν τους εκδότες να δημιουργήσουν διάφορα προϊόντα χρέους και στη συνέχεια αξιολογούν αυτά τα προϊόντα.

Νέος, έξυπνος, άνεργος

 

Πηγή: Deutsche Welle

Επίπεδα ρεκόρ στην ανεργία των νέων καταγράφει σε έρευνά της η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας. Δημοσιεύεται ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας, που καθιερώθηκε το 1990 για τα προβλήματα των νέων ανθρώπων.

 

Κακά τα νέα από το μέτωπο της ανεργίας. Σύμφωνα με έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας των ΗΕ η ανεργία στους νέους ηλικίας από 15 ως 24 χρονών έχει φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ, κυρίως στις ανεπτυγμένες οικονομίες και στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Συγκεκριμένα,  το 2009 καταγράφηκαν 81 εκατομμύρια νέοι άνεργοι, όσο ποτέ άλλοτε από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η τάση είναι ανοδική για το 2010.

DAVID HARVEY: Feral Capitalism Hits the Streets

Slash and Burn as the New Normal

Feral Capitalism Hits the Streets

ΠΗΓΗ: COUNTERPUNCH

By DAVID HARVEY


Ελληνική μετάφραση στο blog "Η Λέσχη" 

"Nihilistic and feral teenagers" the Daily Mail called them: the crazy youths from all walks of life who raced around the streets mindlessly and desperately hurling bricks, stones and bottles at the cops while looting here and setting bonfires there, leading the authorities on a merry chase of catch-as-catch-can as they tweeted their way from one strategic target to another.

The word "feral" pulled me up short. It reminded me of how the communards in Paris in 1871 were depicted as wild animals, as hyenas, that deserved to be (and often were) summarily executed in the name of the sanctity of private property, morality, religion, and the family. But then the word conjured up another association: Tony Blair attacking the "feral media," having for so long been comfortably lodged in the left pocket of Rupert Murdoch only later to be substituted as Murdoch reached into his right pocket to pluck out David Cameron.

Chile’s Student Rebels: Views From the Trenches

ΠΗΓΗ: t r u t h o u t

Sunday 14 August 2011

by: Eloy Fisher, Council on Hemispheric Affairs | News Analysis

 

Protesters outside the University of Chiless main building, August 8. (Photo:Fernando Mandujano)

Radio Toma, loosely translated as “Occupation Radio,” broadcasts non-stop information about the protests being staged in front of the University of Chile’s main building – literally a stone’s throw away from the Presidential Palace of La Moneda. Since June 10, students have occupied the beautiful neoclassical 19th Century campus as the protests have continued to intensify around their one demand – to dismantle the market-based approach of the Chilean educational system, something they have scornfully come to label “Pinochet’s education.”

“We just distrust the political class,” one of the students in front of Radio Toma told me. But even when the political establishment tried to discredit their protests, students’ responses turned out to be well-organized. They are fully cognizant of their role in trying to overhaul not only the educational system, but the tense democratic framework put in place by the Pinochet regime as well.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ "ΑΡΙΣΤΕΡΟ" ΕΥΡΩΟΜΟΛΟΓΟ!

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ Η ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΑΠΟ ΝΔ, ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ, ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ, "ΕΥΡΩΟΜΟΛΟΓΩΝ"!

ΔΙΕΞΟΔΟ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ!

Εν μέσω αναζωπύρωσης της καπιταλιστικής κρίσης, αντί ορισμένες δυνάμεις της Αριστεράς να συγκλίνουν και ναριζοσπαστικοποιούνται, αναδιπλώνονται!

Η αναδίπλωση έχει δύο όψεις! 

Η πρώτη συνδέεται με μια γενικόλογη, ιδεολογίζουσα και αμφίβολου βάθους καταγγελία του συστήματος, χωρίς επίκαιρα μέτωπα για την ανατροπή του!

Η δεύτερη αφορά μια αγκίστρωση στο λεγόμενο "αριστερό ευρωπαϊσμό", που όσο η ευρωζώνη και ηΕΕ αντιδραστικοποιούνται τόσο γίνεται βαθύτερη και σχεδόν φαιδρή!

Χαρακτηριστικό το παράδειγμα των πολυδιαφημισμένων "ευρωομολόγων" ως φαρμάκου για την κρίσηστην Ελλάδα, την ευρωζώνη και την ΕΕ.

Γύρω από την ανάγκη έκδοσης ευρωομολόγων υπάρχει το τελευταίο διάστημα μια εντυπωσιακή σύγκλιση ανάμεσα στον Α. Σαμαρά, το Γ. Παπανδρέου και τμήματα της Αριστεράς!

ΑΒΕΒΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΕΥΡΩ

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

* Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" (11/08 - 17/08/2011,  95ο τεύχος) (via ISKRA)

Κανένας δεν μπορεί πλέον να στοιχηματίσει με βεβαιότητα ότι το ευρώ θα συνεχίσει να είναι και στο μέλλον το κοινό νόμισμα δεκαεφτά χωρών - μελών της ΕΕ, που είναι σήμερα και, μάλιστα, με τάση διαρκούς επέκτασης και σε άλλα κράτη που συμμετέχουν στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.Ηοικονομική θύελλα που μαίνεται εδώ και τρία χρόνια στην Ευρώπη απειλείνα προσλάβει τα χαρακτηριστικά πολιτικοκοινωνικού κυκλώνα, που δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο - ούτε το ευρώ ούτε καν την ίδια την ΕΕ!

Οι φυγόκεντρες δυνάμεις που επικρατούν στην Ευρωζώνη είναι πλέονεξόφθαλμες, ορατές από τον καθένα. Από την περασμένη εβδομάδα, τα επιτόκια δανεισμού της Ιταλίας και της Ισπανίας στα δεκαετή κρατικά ομόλογα έφτασαν στο 6,5%, ξεπερνώντας κάθε όριο από το... 1997 όταν δηλαδή η ιταλική λιρέτα και η ιταλική πεσέτα ήταν δύοπολύ αδύναμα εθνικά νομίσματα. Το χειρότερο είναι ότι ξεπέρασαν και το όριο που μόλις είχευπερβεί πέρσι η Ελλάδα είχαν τεθεί σε κίνηση οι μηχανισμοί τελικής υπαγωγής της υπό καθεστώς Μνημονίου!

ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ
του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ*

H απόφαση του οίκου Standard and Poors's να υποβαθμίσει την πιστοληπτική ικανότητα των ΗΠΑ συνιστά τομή στην ιστορία τουκαπιταλισμού, ολοκληρώνει και αποκαλύπτει ένα κυοφορούμενο από δεκαετιών "πραξικόπημα" στην ιστορία της δυτικής δημοκρατίας, αλλά και αποτελεί μείζονα, πρώτη ρωγμή στη παγκόσμια ηγεμονία της Βόρειας Αμερικής.

Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΑΝΤΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ

Από την εποχή που ο Οίκος των Ρότσιλντ χρηματοδότησε μαζικά την προσπάθεια της Βρετανίας να νικήσει τον Ναπολέοντα, "τελευταίο Ιακωβίνο" και φορέα του (παραμορφωμένου έστω) δημοκρατικού πνεύματος της Μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης, ο ανταγωνισμός Δήμου και Χρήματος υπήρξε διαρκής σταθερά της ευρωπαϊκής-δυτικής ιστορίας. Για τους άρχοντες του χρήματος, η ιδέα της δημοκρατίας δεν υπήρξε συχνά τίποτα άλλο από μια αναρχική βασικάιδέα, που θα επιθυμούσαν να αποτελέσει παρένθεση στην ιστορία. Μετά όμως τη νίκη τωνευρωπαϊκών λαών επί του Χίτλερ και του φασισμού, τo 1945 και με επικρεμάμενη επί του καπιταλισμού την απειλή του κομμουνισμού, φάνηκε ότι είχαν πια σταθεροποιηθεί οι δημοκρατικές καικοινωνικές κατακτήσεις τουλάχιστον των Ευρωπαίων, όπως είχε ανοίξει και ο δρόμος για την, τυπική τουλάχιστο, ανεξαρτησία των αποικιοκρατούμενων λαών.

Επιχείρηση «σοκ και δέος» στα ΑΕΙ

Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ (14/8)

του Γ. Δουράκη

 

Παρακολουθώντας τις απόψεις που διατυπώνονται για τις επικείμενες αλλαγές στην ανώτατη Παιδεία, βλέπουμε να διαμορφώνονται δύο ευδιάκριτα πεδία διαφωνίας. Το πρώτο έχει να κάνει με το βάθος και την εμβέλεια της προτεινόμενης μεταρρύθμισης και το δεύτερο με το περιεχόμενο και την κατεύθυνσή της. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά που σύσσωμη η ακαδημαϊκή κοινότητα αναγνωρίζει την ανάγκη να υπάρξουν σημαντικές αλλαγές. Ως εκ τούτου είναι ακατανόητη η εμμονή ορισμένων να κάνουν λόγο για μετωπική σύγκρουση μεταρρυθμιστών αντιμεταρρυθμιστών. Ο ισχυρισμός ότι πρόκειται για ακόμη μία μάχη του φωτός εναντίον του σκότους είναι ευτελής και υστερόβουλος. Αποβλέπει στην πόλωση και στον αποπροσανατολισμό για να αποτραπεί η ουσιαστική επιχειρηματολογία. 

Συνέντευξη Ντάρκους Χάου: Οι κυβερνήτες δεν θέλουν να γνωρίζουν...

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Τσερεζόλε Ε.

Ημερομηνία δημοσίευσης: 14/08/2011

Από τη συνέντευξη του Darkus Howe που το BBC έκοψε στον αέρα, για να απολογηθεί αργότερα...

(Η Συνέντευξη στο BBC εδώ)


Δείτε επίσης συνέντευξη του Darkus Howe στην Amy Goodman, στο "Democracy Now!"


Του ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΤΣΙΜΙΤΑΚΗ

Η δολοφονία του 29χρονου Μαρκ Ντάγκαν στο προάστιο του Τότεναμ στο βορειοανατολικό Λονδίνο την περασμένη εβδομάδα και τα εκτεταμένα επεισόδια που ακολούθησαν στη βρετανική πρωτεύουσα καθώς και τις περισσότερες από τις αγγλικές πόλεις έχουν επαναφέρει στη Βρετανία μνήμες της θατσερικής περιόδου, όταν οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις που εφαρμόζονταν στη χώρα συνοδεύονταν από ένταση της κρατικής καταστολής και της αστυνομικής αυθαιρεσίας έναντι των εργατών και των εθνοτικών μειονοτήτων, όπως οι μαύροι Βρετανοί και οι Ασιάτες μετανάστες.

Γιατί να διαβάσουμε τον Ιβάν Ιλιτς

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΣΗ ΓΙΑΛΚΕΤΣΗ

ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ, θεολόγος, ιστορικός, ανθρωπολόγος, κοινωνιολόγος, ο Ιβάν Ιλιτς (1926-2002) υπήρξε πάνω απ' όλα ένας ελεύθερος και κριτικός στοχαστής, του οποίου τα αιρετικά κείμενα υπονομεύουν όλες μας τις βεβαιότητες.

Αρκεί να θυμηθούμε τους τίτλους των βιβλίων του που κυκλοφορούν στη γλώσσα μας: «Κοινωνία χωρίς σχολεία» (Νεφέλη, 1976), «Στο σοσιαλισμό φτάνεις μόνο με ποδήλατο» (Κατσάνος, 1989), «Ευτραπελία» (Κατσάνος, 1989), «Η2Ο και τα νερά της λησμοσύνης» (Χατζηνικολή, 1992), «Για τις ανάγκες του ανθρώπου σήμερα» (Νησίδες, 1999), «Ιατρική Νέμεση» (Νησίδες, 2010). Το ακόλουθο κείμενο του γερμανού κοινωνιολόγου Βόλφγκανγκ Σακς είναι ένα απόσπασμα από τον πρόλογο που έγραψε για την ιταλική έκδοση του βιβλίου της Martina Kaller-Dietrich «Vita di Ivan Illich» (Edizioni dell' Asino, 2011).

Να αλλάξουμε το σύστημα της Ε.Ε.

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤου IGNACIO RAMONET

Ακόμη και οι πλέον μακάριοι ευρωπαϊστές το επαναλαμβάνουν κατά βούληση: αν δεν τακτοποιήσουμε το ευρώ, λένε, οι συνέπειες της κρίσης θα είναι πολύ 

Θεοποιούν ένα ευρώ «δυνατό και προστατευτικό». Είναι το δόγμα τους και το υπερασπίζονται φανατικά. Πρέπει όμως να εξηγήσουν στους Ελληνες (και στους Ιρλανδούς, τους Πορτογάλους, τους Ισπανούς, τους Ιταλούς και τους τόσους άλλους ευρωπαίους πολίτες που πλήττονται από τις πολιτικές λιτότητας) ποιες θα είναι αυτές οι «πολύ χειρότερες συνέπειες»... Κοινωνικά, η κατάσταση δεν είναι ήδη ανυπόφορη; Δεν νιώθουμε να διογκώνεται, στους κόλπους της ευρωζώνης, μια όλο και πιο ριζοσπαστική εχθρότητα απέναντι στο ενιαίο νόμισμα, αλλά και στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ενωση;

Οι αγανακτισμένοι πολίτες δεν στερούνται επιχειρημάτων. Διότι το ευρώ, νόμισμα 17 κρατών και των 330 εκατομμυρίων κατοίκων τους, αποτελεί πράγματι εργαλείο στην υπηρεσία ενός πολύ συγκεκριμένου στόχου: την εδραίωση των τριών δογμάτων πάνω στα οποία είναι θεμελιωμένη η Ε.Ε.: σταθερότητα τιμών, ισοσκελισμός προϋπολογισμών και ενίσχυση του ανταγωνισμού. Καμία κοινωνική μέριμνα, καμία δέσμευση για μείωση της ανεργίας, μηδενική βούληση για εγγύηση της ανάπτυξης και, φυσικά, ούτε καν η ελάχιστη διάθεση υπεράσπισης του κράτους πρόνοιας, το αντίθετο.

Η αντίσταση στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

Η αυθόρμητη εξέγερση της «υπο-τάξης» στη Βρετανία δηλαδή των κατεξοχήν θυμάτων της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (εξέγερση, που σύσσωμο το πολιτικό σύστημα, συμπεριλαμβανoμένων των Εργατικών, και με την ανοχή των εργατικών συνδικάτων χαρακτηρίζουν ως «εγκληματική δραστηριότητα» που πρέπει να συντριβεί με μαζικές συλλήψεις και πολύχρονες φυλακίσεις!) ανέδειξε ένα γεγονός γενικότερης σημασίας. Ότι, παρά την παραπλανητική φιλολογία της ρεφορμιστικής αριστεράς για τη δήθεν τεράστια σημασία σήμερα των ειρηνικών εκδηλώσεων τύπου πλατείας Συντάγματος στην ανατροπή τυραννικών καθεστώτων (που στην πραγματικότητα δεν επαληθεύτηκε πουθενά παρά μόνο όπου τα συμφέροντα των ξένων και ντόπιων ελίτ συνέπιπταν με τα αιτήματα των πλατειών --Τυνησία, Αίγυπτος), οι λαοί στην απόγνωσή τους πάλι καταφεύγουν στις ιστορικές μορφές εξέγερσης. Και αυτό, διότι ξέρουν καλά ότι οι εξεγέρσεις αυτές δεν μπορούν ποτέ να αγνοηθούν από τις ελίτ, όπως οι ειρηνικές εκδηλώσεις των πλατειών (στις οποίες προσχώρησαν τώρα ακόμη και οι «προοδευτικοί» Σιωνιστές!) που δικαιολογημένα εγκωμιάζουν οι ελίτ και τα συστημικά ΜΜΕ. 

Παγετώνες του Αυγούστου

ΠΗΓΗ: ΚΙΜΠΙ (13/8/2011)

Εδώ και μερικές εβδομάδες ξαναπροβάλλεται στην Αθήνα, 42 χρόνια από τη δημιουργία της, η ταινία του Αμερικανού σκηνοθέτη Ρόμπερτ Κράμερ «Ο πάγος». Είναι μια εμβληματική ταινία φαντασίας, ένα ιδεολογικοπολιτικό, μελλοντολογικό θρίλερ και ένα υποδειγματικό σχόλιο για τις περιπέτειες και τα αδιέξοδα της αμερικανικής νέας αριστεράς, την εποχή που ήταν στις δόξες της, με το πολύχρωμο movement σε πλήρη εξέλιξη, τους Μαύρους Πάνθηρες εν δράσει και το κίνημα κατά του πολέμου στο Βιετνάμ στην κορύφωσή του. Ωστόσο, η ταινία δεν μιλάει ευθέως για όλα αυτά. Υπαινίσσεται ότι τα κινήματα αυτά έχουν ήδη ηττηθεί και αποτύχει στους ασαφείς στόχους τους και το πολιτικό καθεστώς στις ίδιες τις ΗΠΑ, και όχι μόνο, έχει εξελιχθεί από μια τυπική δημοκρατία σε μια στυγνή καταπιεστική δικτατορία, με πλήρη έλεγχο στα ΜΜΕ, στις δυνάμεις καταστολής, στην ίδια την καθημερινότητα των ανθρώπων.

Η μεγάλη κλοπή των εισοδημάτων της μεσαίας τάξης

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)


Νομίζατε ότι η τρέχουσα αναταραχή σχετίζεται με την υποβάθμιση των αμερικανικών ομολόγων; Λάθος! Σύμφωνα με τον αναλυτή της Societe Generale, κ. Albert Edwards, η αιτία δεν είναι η S&P, ούτε η πολιτική του Λευκού Οίκου, ούτε το κίνημα του Tea Party κ.λπ. Ο κ. Edwards καταλήγει στη γνωστή ρήση "It's the economy stupid", περιγράφοντας με μελανά χρώματα τη μαζική μεταφορά κεφαλαίων από τη μεσαία τάξη στα ανώτερα εισοδήματα και χρέους από τον ιδιωτικό τομέα στον δημόσιο. Μάλιστα, κατηγορεί απερίφραστα τις κεντρικές τράπεζες για συνενοχή: 

"Το βασικό γεγονός είναι πως η παγκόσμια οικονομία επιστρέφει στην ύφεση, εάν δεν βρίσκεται ήδη. Οι χρηματιστηριακές αγορές υποχωρούσαν και πριν από την υποβάθμιση των ΗΠΑ, ενώ οι αποδόσεις των ομολόγων αντιδρούν, όπως θα περίμενε, κανείς σύμφωνα με τα απογοητευτικά οικονομικά στοιχεία. Τα πρόσφατα δεδομένα για το αμερικανικό ΑΕΠ αποκαλύπτουν πως το δεύτερο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης ήταν μία ταπεινωτική αποτυχία. 

Αγανακτισμένοι στη Wall Street!

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ (12/8)

Το περιοδικό "Adbusters", ένα δίκτυο πολιτιστικού ανταρτοπολέμου, προωθεί την καμπάνια για συγκέντρωση διαμαρτυρίας / κατασκήνωση α λά Puerta del Sol, με σκηνές και πλακάτ - στην Wall Street (με υπότιτλο: Is America Ripe for a Tahrir Moment? - Είναι οι ΗΠΑ έτοιμες για την στιγμή της Ταχρίρ τους;) Το κάλεσμα είναι για τις 17 Σεπτεμβρίου, ως πρώτη πράξη της Ημέρας Οργής για τις ΗΠΑ (US day of Rage) μιας εκστρατείας / κινητοποίησης που έχει ως πρώτο στόχο την κατάργηση της απεριόριστης δυνατότητας εταιρικής χρηματοδότησης υποψηφίων και πολιτικών κομμάτων. Ήδη στο twitter κυκλοφορούν σχετικές ανακοινώσεις και τα σχόλια είναι υπό τη σήμανση #17September, #occupywallstreet. Η δεύτερη πράξη προγραμματίζεται για τις 6 Οκτωβρίου και επισημαίνεται ως #occupydc. “Καταλάβετε την Ουάσινγκτον” δηλαδή. Να δούμε αν τα σχέδια αποδειχθούν υλοποιήσιμα...

Δ.Σ. της ΟΛΜΕ: "Μνημείο" αλλοίωσης της εκπαιδευτικής πραγματικότητας της χώρας μας

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ 

Ημερομηνία δημοσίευσης: 12/08/2011

Η έκθεση του ΟΟΣΑ για την Εκπαίδευση στην Ελλάδα που δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα και ιδίως η συνοπτική παρουσίασή της από τον γεν. γραμματέα του διεθνούς οργανισμού αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αλλοίωσης και διαστρέβλωσης της εκπαιδευτικής πραγματικότητας της χώρας μας. Οι εμπειρογνώμονες του «έγκυρου» Διεθνούς Οργανισμού δεν επιδίωξαν να καταγράψουν τι πραγματικά συμβαίνει στην ελληνική εκπαίδευση. Η έκθεση που έδωσαν δεν είναι παρά μια κατά παραγγελίαν από το υπ. Παιδείας έκθεση (η σύνταξη της έκθεσης κόστισε 127.653 ευρώ, χωρίς να υπολογίσουμε τους φόρους και τις κρατήσεις) που σκοπό έχει να ενισχύσει την κυβέρνηση και την τρόικα στην προσπάθειά τους να λάβουν ακόμα πιο επώδυνες αποφάσεις για τη δημόσια εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς. Με την παρέμβαση αυτή του ΟΟΣΑ επιβεβαιώνεται η αυξημένη τάση εμπλοκής διεθνών οργανισμών στη χάραξη της εθνικής πολιτικής σε σημαντικά ζητήματα, και ενισχύεται η αίσθηση πως σταδιακά η χώρα μας μετατρέπεται σε «μπανανία».

These riots reveal some unpalatable home truths

Local men place flowers at the scene where three men were killed while protecting their area 'standing shoulder to shoulder' during riots in Birmingham. Photograph: Andrew Winning/Reuters

Πηγή: Guardian

• • Hari Kunzru Friday 12 August 

There's nothing like fear and hatred to sharpen the senses. The riotshave shown Britain some unpalatable truths about itself, making it impossible to hold on to a certain Whiggish story about social progress which, in the teeth of the evidence, we have persisted in telling about ourselves.

As the violence unfolded in Tottenham, it appeared to be following a familiar pattern. A young black man is killed by the police. The "community" protests. Violence ensues. By Monday, that story had definitively broken down. The crowds burning cars and breaking into shops were, as a friend drily put it, "a triumph of multiculturalism". Clearly another explanation had to be sought.

Suddenly we are talking again about class. The fantasy of classless Britain has floated around in our national consciousness at least since the 1980s, when it was supposed to be made flesh by mass home-ownership and the chance to own shares in BT. In recent years that fantasy has been sustained by cheap credit, which has offered the illusion of material prosperity to a nation that privately has long known it was falling behind.

Οι Χιλιανοί στους δρόμους

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Suddeutsche Zeitung

Τέτοιες ταραχές δεν έχει γνωρίσει η Χιλή μετά το πέρας του καθεστώτος του Αουγκ. Πινοτσέτ. Εδώ και βδομάδες, σπουδαστές διαδηλώνουν κατά του διττού συστήματος σε σχολεία και πανεπιστήμια, με την υποστήριξη μεγάλης μερίδας Χιλιανών πολιτών.

Δεκάδες χιλιάδες βγήκαν αυτή την εβδομάδα στους δρόμους και ριζοσπαστικές ομάδες συνεπλάκησαν με την αστυνομία. Ωστόσο, οι περισσότεροι διαδηλωτές είναι παιδιά της μεσοαστικής τάξης, που όλο και περισσότερο συγκαταλέγονται στους «χαμένους» του χιλιανού οικονομικού θαύματος.[...]

Η αυτομόληση των πολιτικών

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΤου ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

Η πρόσφατη υποβάθμιση της αμερικανικής πιστοληπτικής ικανότητος πυροδοτεί παγκόσμιο πανικό στις χρηματαγορές, κυρίως λόγω της εξ αυτού προκαλούμενης επιβράδυνσης της πραγματικής οικονομίας. Η Ευρώπη επίσης αδυνατεί να πείσει για τη δική της πιστοληπτική ικανότητα.

Σε αμφότερες, κοινός παρονομοστής, που εξωθεί σε απεγνωσμένες και ανεξέλεγκτες κινήσεις των αγορών, παραμένει ο εφιάλτης επιβράδυνσης της πραγματικής οικονομίας.

Με τις πρόσφατες κατευθύνσεις των ηγετών από την 21η Ιουλίου στην Ευρώπη, από τις 2 Αυγούστου στην Αμερική, το έλλειμμα ορατότητος δεν μειώνεται, αλλά βαθαίνει. Οι μηχανισμοί «διάσωσης» εξασφαλίζουν ρευστότητα για τους πιστωτές, ενώ παράλληλα επιδεινώνουν σε βάθος χρόνου τη φερεγγυότητα του οφειλέτη. Σε κάθε περίπτωση, οι περικοπές δαπανών και εισοδημάτων διαβρώνουν τις προϋποθέσεις «διαχειρισιμότητος» των χρεών στο μέλλον.

Η Οικονομική καταστροφή που επιβάλλουν οι ξένες και ντόπιες ελίτ, η πολυδιάστατη κρίση και η Άμεση Δημοκρατία

(Ομιλία στη Λαϊκή Συνέλευση Χαλκίδας, 29/7/2011)

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ 

Εισαγωγή

Ευχαριστώ αρχικά την Λαϊκή Συνέλευση (ΛΣ) Χαλκιδας για την πρόσκληση της και ιδιαίτερα για τον τύπο της πρόσκλησης της που με έπεισε να μετάσχω, αντίθετα με αυτό που θεωρώ παρωδία Άμεσης Δημοκρατίας (ΑΔ) στο Σύνταγμα, όπου και αρνήθηκα  να πάρω μέρος. Το γεγονός ότι με καλέσατε απλά για «να συζητήσουμε μαζί», σαν ίσος προς ίσους, και όχι να έλθω σαν ο «ειδικός» που θα σας καπελλώσει μαζί με άλλους ειδικούς σε μια νέα έκδοση τηλεοπτικού πάνελ (συνήθως και με τους ίδιους τηλεοπτικούς αστέρες των καναλιών) το εκτιμώ ιδαίτερα. Γιατί αυτό είναι η πεμπτουσία της ΑΔ: το δικαίωμα ισηγορίας στις αντιτιθέμενες απόψεις (και όχι απλά στον κάθε ομιλητή που είναι πρακτικά αδύνατο όταν έχουμε μια συνέλευση ακόμη και 1.000 ατόμων ―κάτι που μπορεί να γίνεται και με άλλους σκοπούς, όπως π.χ. στο Σύνταγμα όπου καλούσαν 5-6 «ειδικούς» να μιλήσουν υποτίθεται για την κρίση, αλλά στη πραγματικότητα για το Χρέος και οι οποίοι απλά διατύπωναν παραλλαγές των ίδιων διαχειριστικών απόψεων, με το τουπέ του ειδικού, ενώ η ίδια η πλατεία βομβαρδιζόταν με τις ίδιες απόψεις, με βίντεο σαν το debtocracy, με πανό μέσα στη πλατεία για τον Λογιστικό Έλεγχο, με περίπτερο για το ίδιο θέμα κ.λπ. σε μια συντονισμένη εκστρατεία να περάσουν στη ΛΣ τις αποπροσανατολιστικές διαχειριστικές απόψεις για την κρίση. Και το ίδιο γινόταν ακόμη και στις ημερίδες για την ΑΔ όπου καλούσαν δεδηλωμένους εχθρούς της ΑΔ για να μιλήσουν για το πως θα μπορούσαμε να έχουμε μια σύνθεση ΑΔ και αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, λες και η ΑΔ είναι απλά μια βελτίωση της αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας, όπως π.χ. η κοινοβουλευτική «δημοκρατία» ήταν μια βελτίωση της συνταγματικής μοναρχίας και αυτή βελτίωση της απόλυτης μοναρχίας. Γι’ αυτό και καλούσαν για να εκθειάσουν την ΑΔ μέχρι βουλευτές ή άλλους «ειδικούς» που πιστεύουν ότι ΑΔ σημαίνει μόνο τη πολιτική δημοκρατία, ξεχνώντας δηλαδή τις άλλες διαστάσεις της σημερινής κρίσης.

Και αρχίζω με τις διαστάσεις τη κρίσης.

H ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ο αθεράπευτος χριστιανισμός των νεοφιλελεύθερων γραφιάδων

Πηγή: clopy

Όσοι έχουν την ευτυχία να παρκολουθούν τα twitter feeds και την αρθογραφία των νεοφιλελεύθερων φωστήρων της χώρας, θα χουν παρατηρήσει την αγάπη που έχουν στο να βρίσκουν κοινά σημεία ανάμεσα στην αριστερά και το χριστιανισμό. Όμως, οι νεοφιλελεύθεροι γραφιάδες- γνωστοί και ως Μανδραβέληδες - όσο κι αν προπαγανδίζουν το αντίθετο- δεν διαφέρουν οι ίδιοι από ιερείς μονοθεϊστικών θρησκειών.

Ηθική της ενοχής: Όπως κάθε μονοθεϊστική θρησκεία που σέβεται τον εαυτό της, έτσι και οι εγχώριοι θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού χρησιμοποιούν ως βασικό μοχλό ψυχολογικής πίεσης την ενοχή. Μπορεί να δουλεύεις περισσότερο από τους άλλους, να παίρνεις χαμηλότερους μισθούς, να έχεις μικρότερο δημόσιο τομέα (σελ. 5) και να την περνάς γενικώς χειρότερα, αλλά παρ όλα αυτά φταις. Είσαι υπεύθυνος αφού στο παρελθόν σε κάποιο αμάρτημα θα έχεις υποπέσει. Κι αν όχι εσύ, σίγουρα ο διπλανός σου. Αλλά ο Θεός της Ελεύθερης Αγοράς τιμωρεί ολόκληρη την αμαρτωλή μας κοινωνία που τόσα χρόνια κυλιότανε στο βούρκο της ακολασίας, τρώγωντας απ τα έτοιμα.