Παπαγαλάκια και ξεφτέρια

Πηγή: Καθημερινή

Tου Παντελη Μπουκαλα

Μα τι αντιπαραδοσιακά, ανορθόδοξα και επικίνδυνα πράγματα είναι αυτά που ακούγονται; Οτι οφείλουν λέει οι δημοσιογράφοι να μην καταπίνουν αμάσητες τις πληροφορίες που τους δίνουν από τα υψηλά της αστυνομίας και να μην τις δημοσιεύουν δίχως έλεγχο και διασταύρωση. Δηλαδή τι, θα καταντήσουμε τώρα να αμφισβητούμε την ειλικρίνεια της αστυνομίας, τον τίμιο και νόμιμο τρόπο με τον οποίο συλλέγει τις πληροφορίες της και την άκρα προσοχή με την οποία διαχειρίζεται και διανέμει το υλικό της;

Εντάξει, αν είχαμε πικρή πείρα, θα ήταν δικαιολογημένες οι επιφυλάξεις και η καχυποψία και δεν μας επιτρεπόταν να θεωρούμε τις ασφαλίτικες πληροφορίες ταυτόσημες με τις ασφαλείς. Αλλά έκαψαν ποτέ άνθρωπο οι «δημόσιες δυνάμεις»; Τον έδωσαν σαν τρομοκράτη ή ό, τι άλλο χωρίς πρώτα να διπλοτριπλοτσεκάρουν τα ευρήματά τους, χωρίς δηλαδή να εμπιστευτούν απλώς τις επιθυμίες και τις υποψίες τους; ΄Η μήπως υπάρχει έστω ένα μαρτυρημένο περιστατικό όπου να χάλκεψαν στοιχεία, να έβαλαν ας πούμε μολότοφ μέσα στο σακίδιο κάποιου για να τον ενοχοποιήσουν; Στοχοποίησαν ποτέ κανέναν απλώς και μόνο επειδή φορούσε πράσινα αθλητικά παπούτσια; Ψιθύρισαν ποτέ σε πρόθυμα αυτιά «αποκλειστικές πληροφορίες» για συγγενείς και φίλους συλληφθέντων ή έδωσαν στη δημοσιότητα τη φωτογραφία τους και όλο τους το βιογραφικό, με το στίγμα του «αποδεδειγμένα εγκληματία», ενώ δεν διέθεταν άλλο «ακλόνητο στοιχείο», πέρα από τη συγγένεια;

MAΘΕ, ΕΧΕ ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΓΕΝΝΑΙΑ

Συνέντευξη  Αλέκου Αλαβάνου στον Μιχάλη Σιάχο.

πηγη ΔΡΟΜΟΣ

«Ποια είναι η πρόβλεψή σας για το 2011;», είναι το ερώτημα που μας απηύθυνε ο «Δρόμος». Μα τι είμαστε; Μάντεις;
«Ξέρουμε για τη μαντική σου δύναμη, /μα διόλου δεν γυρεύουμε προφήτες», λέει, στον «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου, ο χορός γερόντων Αργιτών στη μάντισσα Κασσάνδρα όταν εκστομίζει τη συγκλονιστική της αφήγηση για την καταστροφή του οίκου των Ατρειδών, και τη δική της, πριν καν αυτή συμβεί. Και οι δώδεκα γέροντες προχωράνε από την αποδόμηση της μαντείας, στον εντοπισμό της σκοπιμότητάς της. «Και ποιος για τους ανθρώπους λόγος/ καλός απ’ τους χρησμούς εβγήκε; Πάντα/ της μαντικής οι τέχνες οι πολύλογες/ μες απ΄ τις συμφορές μας φέρνουν/ μονάχα φόβο την καρδιά μας». Κι όταν η Τρωαδίτισσα βασιλοπούλα σπαράζει για την επερχόμενη δολοφονία της και ήδη «τις πύλες του Άδη χαιρετίζει», ο χορός την προτρέπει να ανατρέψει την απόφαση της μοίρας και των θεών. «Κι αν στ’ αλήθεια τον δικό σου/ θάνατο ξέρεις, πώς με τέτοια τόλμη / πηγαίνεις στο βωμό σαν το δαμάλι;».

Κώστας Λαπαβίτσας: Για την ανασύνταξη της Αριστεράς

Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

του Κ. Λαπαβίτσα

Η Αριστερά και η αλλαγή της ιστορικής περιόδου μετά τη δεκαετία του 1970

Η πορεία του αριστερού κινήματος στις ώριμες καπιταλιστικές χώρες έχει επηρεαστεί αρνητικά από τρεις ιστορικές εξελίξεις. Πρώτον, η οικονομική κρίση της Δύσης το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1970 σηματοδότησε αλλαγή της ιστορικής περιόδου. Υπήρξε βαθμιαία υποχώρηση των εργατικών κινημάτων που άνοιξε το δρόμο για την παγκοσμιοποίηση και το νεοφιλελευθερισμό. Η πλάστιγγα έγειρε προς την πλευρά του κεφαλαίου, το οποίο επωφελήθηκε στο έπακρο μέσω χαμηλότερης φορολογίας και παγώματος του εργατικού εισοδήματος. Αντιστράφηκαν οι τάσεις της «χρυσής» μεταπολεμικής εποχής και γιγαντώθηκε ξανά η ανισότητα.

Δεύτερον, το κέντρο βάρους του παγκόσμιου παραγωγικού κεφαλαίου μετατοπίστηκε προς την Κίνα και άλλες χώρες της Ασίας. Η άνοδος του ασιατικού καπιταλισμού έφερε το τέλος των θεωριών της εξάρτησης της δεκαετίας του 1960 και 1970. Ο αυτόχθων ασιατικός καπιταλισμός, παρά τα όσα συχνά πιστεύονται, στηρίζεται στον ενεργό και διευρυμένο ρόλο του κράτους. Στην Κίνα, η καπιταλιστική ανάπτυξη ενορχηστρώνεται από το Κομμουνιστικό Κόμμα, ένα κοινωνικό δίκτυο εβδομήντα εκατομμυρίων ανθρώπων που δεν έχει τίποτα κοινό με την παράδοση του Λένιν. 

Κώστας Βεργόπουλος: Για τον κόσμο η εξέγερση είναι μονόδρομος

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

του Κ. Βεργόπουλου

Για επικράτηση του νόμου της αρπαγής σε ένα σύστημα που δεν λειτουργεί και κινδυνεύει να καταρρεύσει, κάνει λόγο μιλώντας στον Δρόμο ο Kώστας Βεργόπουλος, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Paris VIII. «Έχουμε μπει σε μία άγρια φάση, που μας παραπέμπει στον 19ο ή τον 18ο αιώνα, στην οποία ο καπιταλισμός δεν ενδιαφέρεται για την ίδια του την αναπαραγωγή, αλλά καταβροχθίζει τις προϋποθέσεις αναπαραγωγής του», σημειώνει.

Αναφερόμενος στην Αριστερά, χαρακτηρίζει την περίοδο ειρωνεία της ιστορίας, επισημαίνοντας ότι «επί πολλές δεκαετίες οι προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις εύχονταν και περίμεναν αυτή τη στιγμή και τώρα που η στιγμή έρχεται, οι ίδιες αποκαλύπτονται ανέτοιμες. Δεν είναι σε θέση όχι μόνο να ηγηθούν, αλλά ούτε καν να ακολουθήσουν την κοινωνική έκρηξη που κυοφορείται…».
Παροτρύνει τη νεολαία να ακολουθήσει το παράδειγμα της Τυνησίας και να εξεγερθεί, αφού διαφορετικά δεν έχει ελπίδα και καλεί την Αριστερά να αφουγκραστεί τον κόσμο οργανώνοντας ένα μέτωπο κοινωνικών δυνάμεων.

Στάθης Κουβελάκης: Αν η Αριστερά δεν παίξει το ρόλο της τώρα, γιατί υπάρχει;

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

του Στάθη Κουβελάκη

Μετά τη γενική απεργία της 15/12, επισημαίνει ο Στ. Κουβελάκης, μπαίνουμε σε ένα νέο κύκλο ανάκαμψης των κοινωνικών κινημάτων, που θα θέσει ακόμη πιο πιεστικά τα θέματα της στρατηγικής των αγώνων και της προγραμματικής πολιτικής πρότασης. Ζητούμενο είναι να κλείσει το χάσμα ανάμεσα στο κοινωνικό και το πολιτικό, να μην αφεθούν τα κινήματα που αναπτύσσονται στην κοινωνία στην τύχη τους. Για να καλυφθεί αυτό το χάσμα, θεωρεί αναγκαίες τρεις προϋποθέσεις. Να χαραχτεί στρατηγική κλιμάκωσης των αγώνων που πρέπει να κατευθυνθούν στο πιο αδύναμο σημείο του αντιπάλου. Να δημιουργηθούν μετωπικά σχήματα και συμμαχίες που να ξεπερνούν την παραδοσιακή βάση των δυνάμεων της Αριστεράς και του εργατικού κινήματος. Και να γίνει η επεξεργασία εναλλακτικής πρότασης, προγραμματικού χαρακτήρα, που θα τοποθετείται στα κεντρικά επίδικα της συγκυρίας (χρέος, ευρώ) και θα αμφισβητεί τα κομβικά σημεία της ηγεμονίας του αντιπάλου, αρχίζοντας από την Ε.Ε. και το όλο καθεστώς έκτακτης ανάγκης, περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας και κατάλυσης ακόμη και βασικών πλευρών του κοινοβουλευτισμού που έχει επιβληθεί με τους δήθεν «μηχανισμούς στήριξης». 

ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΕΙ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟ;

ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ

Mε βάση τα ερωτήματα που έθεσε η «Εποχή» την προηγούμενη εβδομάδα στον Ν. Σεβαστάκη (τα υπενθυμίζω εν τάχει: γιατί η κρίση έγινε κρίση της Αριστεράς; Είναι ανυπέρβλητες οι ιδεολογικές διαχωριστικές γραμμές; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης ριζοσπαστικής αριστεράς; Ευνοούν οι συνθήκες μια νέα σύνθεση τύπου ΣΥΡΙΖΑ;) επέλεξα με το κείμενο αυτό μια συνέντευξη στον εαυτό μου. Άλλωστε, και οι μονόλογοι αποτελούν ένα είδος διαλόγου, συχνά πιο παραγωγικού, μια και δεν υπάρχει πρόβλημα κώδικα επικοινωνίας. Κατά κανόνα συμφωνούμε τουλάχιστον με τον εαυτό μας ως προς το τι αυτός εννοεί.

Του
Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Με το πλεονέκτημα του «άστεγου» αριστερού (αυτό, στην παρούσα συγκυρία, έχει γίνει ένα είδος πλεονεκτήματος, αν κι έχω υπάρξει «στεγασμένος» για πολλά χρόνια) καταθέτω εκ προοιμίου τη θεμελιώδη απαισιοδοξία μου. Απαισιοδοξία και στη σκέψη και στην πράξη. Στον αντίποδα αυτού που συνιστούσε ο Γκράμσι ως οδηγό επιβίωσης ριζοσπαστών. Η διαίσθησή μου είναι ότι θα ζήσουμε ήττα ιστορικών διαστάσεων. Ίσως σημαντικότερη από το σοκ του 1989 και τον διασυρμό της κομμουνιστικής επαγγελίας. Αλλά οι διαισθήσεις, ευτυχώς, συχνά διαψεύδονται.

Επιμήκυνση χρέους, ή… σωτήρια πτώχευση;

 

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

Το σενάριο της επιμήκυνσης χρέους και προς τους ιδιώτες πιστωτές της χώρας, που πάσχιζε –χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία- να διαψεύσει ο Γ. Παπακωνσταντίνου, επανέφερε χθες στη δημόσια συζήτηση ο Θ. Πάγκαλος. Την ίδια ώρα, αίσθηση έχουν προκαλέσει διεθνώς οι  προτάσεις του περιοδικού “Economist” για την ευρωπαϊκή κρίση χρέους για έξοδο της ευρωζώνης από την κρίση χρέους με «βαθύ κούρεμα» των ιδιωτών πιστωτών, που υπολογίζεται από το περιοδικό ότι στην περίπτωση της Ελλάδας θα πρέπει να φθάσει το 50%! 

Eurogroup ,ολα η τίποτα

ΦΩΤΟ Περικλής Αντωνίου Του Γιάννη Αγγέλη  Πηγή:www.capital.gr Η μετάθεση των αποφάσεων για το Μάρτιο από την χθεσινή συνάντηση του Eurogroup αναμένεται να προκαλέσει νέο κύκλο αντιδράσεων από τις αγορές κεφαλαίου με ιδιαίτερη έμφαση στην αγορά ομολόγων. Κατά τη χθεσινοβραδινή συνάντηση κυριάρχησε η απαίτηση της Γερμανίας να διατηρηθεί προς το παρόν ως έχει το Ταμείο διάσωσης (EFSF) τόσο ως προς το μέγεθός του, όσο και ως προς την μη δυνατότητά του να αγοράζει κρατικά ομόλογα. Ο κ. Σόϊμπλε επέμεινε ότι δεν υπάρχει ακόμα λόγος για αλλαγές και υποστήριξε ότι αυτές θα πρέπει να είναι μέρος ενός ευρύτερου πακέτου της αποκαλούμενης "συνολικής λύσης" η οποία θα περιλαμβάνει εξαιρετικά αυστηρότερους όρους οικονομικής διακυβέρνησης, αυτοματοποιημένες διαδικασίες λήψης δημοσιονομικών μέτρων στις προβληματικές οικονομίες, ανεξάρτητα και πέρα από τα εθνικά κοινοβούλια και μόνο στην περίπτωση αυτή θα συζητηθεί η αύξηση των πόρων του ταμείου διάσωσης όπως και η μεταφορά σε αυτό της δυνατότητας να αγοράζει κρατικά ομόλογα.

Λύση για την ΕΕ η de facto δημοσιονομική ένωση

Πηγή: euro2day
By Wolfgang Münchau

Πριν από λίγο καιρό, ο ευρωπαϊκός μηχανισμός χρηματοοικονομικής σταθερότητας (EFSF) είχε χαρακτηριστεί ευρωπαϊκή στρατηγική "σοκ και δέους" για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους. Σήμερα, το ίδιο ταμείο χαρακτηρίζεται πολύ μικρό, καθώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά και κάποια κράτη-μέλη δήλωσαν ότι θέλουν τα κεφάλαια που διαθέτει να επεκταθούν.

Με την υπάρχουσα κατάσταση το EFSF μπορεί να δώσει πίστωση μόνο σε εθνικές κυβερνήσεις. Δεν μπορεί να δώσει δάνεια στον ιδιωτικό τομέα, δεν μπορεί να αγοράσει κρατικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά και τα επιτόκια που χρεώνει είναι πολύ υψηλά.
Το ερώτημα είναι εάν η κρίση θα αντιμετωπιζόταν δίνοντας στο EFSF περισσότερα κεφάλαια και αρμοδιότητες. Η απάντηση εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο θα διεξαχθεί αυτή η πολιτική.

Ελληνικές τράπεζες παγιδευμένες στα συντρίμμια των «junk bonds»

ΠΗΓΗ: Καθημερινή

ZEZA ZHKOY

Εγκλωβισμένοι λαοί στα βρώμικα παιχνίδια των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s, Standard & Poor’s και Fitch –που και οι ίδιες εν πολλοίς είναι υπεύθυνες για την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση όταν εξέδιδαν με την πάσα ευκολία τα άριστα ratings για τα «τοξικά» ομόλογα των αμερικανικών τραπεζών– έχουν γίνει έρμαια της υποβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας των οικονομιών τους.

Και εγκλωβισμένες τράπεζες στα συντρίμμια των ελληνικών ομολόγων. Αναπόφευκτα, χθες, στην υποβάθμιση των αξιολογήσεων πέντε ελληνικών τραπεζών προχώρησε η Fitch Ratings, ως συνέχεια της υποβάθμισης στην κατηγορία «σκουπίδια» (junk bonds) – των ελληνικών ομολόγων την Παρασκευή. Πρόκειται για τις τράπεζες Εθνική, Alpha, Eurobank, Πειραιώς και Αγροτική. Ο οίκος υποβάθμισε τη μακροπρόθεσμη πιστοληπτική αξιολόγηση των τραπεζών σε «BB+», από «BBB-» και τη βραχυπρόθεσμη σε «B», από «F3» πριν.

Από την καθοδήγηση του Ρήγα στην καθοδήγηση των ελίτ

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

ΤΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ*

(φωτο του Περικλή Αντωνίου)

Δεν είναι εύκολος ο διάλογος με διανοούμενους που ανήκαν κάποτε στην Aριστερά και που τώρα αισθάνεσαι ότι ασκούν δριμεία, συχνά άδικη, κριτική στις θέσεις των αριστερών. Ειδικά όταν αυτή ασκείται από τις σελίδες μιας εφημερίδας που διεκδικεί την υψηλή καθοδήγηση του συστήματος εξουσίας. Ο εύκολος δρόμος είναι η ανάδειξη αποκλίσεων μεταξύ παλαιότερων και νεότερων απόψεων. Αλλά μια και οι συνθήκες αλλάζουν και τα άτομα δικαιούνται να αλλάξουν απόψεις, μια τέτοια προσέγγιση σπανίως αναδεικνύει με γόνιμο τρόπο τη φύση των τωρινών διαφωνιών. Επιπλέον, παραβλέπει ότι μπορεί να υπάρχει μια σημαντική συνέχεια στις τωρινές απόψεις σε σχέση με τις παλαιότερες. Κάτι τέτοιο νομίζω ισχύει και στην περίπτωση του Γιάννη Βούλγαρη. Οι απόψεις που έχει διατυπώσει στα Νέα¹ όλη την προηγούμενη περίοδο για μια εθνική στρατηγική εξόδου από την κρίση εμπεριέχουν στοιχεία συνέχειας καθώς και ρήξης με παλαιότερες δικές του προσεγγίσεις, αλλά και με αυτές του τμήματος της ανανεωτικής Αριστεράς που συνεχίζει να αντιπροσωπεύει.

ΟΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

ΠΗΓΗ: Sofkleous 10

του Β. Βιλιάρδου
(φωτο του Περικλή Αντωνίου)

Η εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας, οι εξελίξεις στην Ουγγαρία, η επιθετική κίνηση της Πορτογαλίας, το πρόγραμμα 16 συν, τα σενάρια της Ευρωζώνης, ο πλανήτης το 2020 και το δίλημμα της Ελλάδας

«Οι μειώσεις των φόρων, καθώς επίσης οι απλοποιήσεις των φορολογικών συστημάτων, αυξάνουν τα δημόσια έσοδα – ενώ φροντίζουν για την αύξηση των επενδύσεων, για την ίδρυση νέων επιχειρήσεων, καθώς επίσης για την ανάπτυξη ενός κράτους» (πηγή: πρόσφατη μελέτη του ΔΝΤ, με την ονομασία “Paying Taxes: The Global Picture”).

Ανεξάρτητα από την παραπάνω διαπίστωση του «Ταμείου», η οποία προφανώς δεν εφαρμόζεται στην Ελλάδα, όπως γράφαμε σε παλαιότερο άρθρο μας (Ο θάνατος της Δημοκρατίας), “Είναι πολύ δύσκολο να χαρακτηρίσει κανείς την κυβέρνηση μίας χώρας, η οποία αποφασίζει την προσφυγή της στο ΔΝΤ, την εθελούσια εκχώρηση δηλαδή της εξουσίας που της ανατέθηκε δημοκρατικά, σε ξένους «εισβολείς», χωρίς την άδεια των Πολιτών της – μέσω δημοψηφίσματος ή, έστω, με τη σύμφωνη γνώμη του Εθνικού της Κοινοβουλίου. Εν τούτοις, η τοποθέτηση των Πολιτών αυτής της χώρας απέναντι σε «τετελεσμένα γεγονότα», για τα οποία δεν ενημερώθηκαν προεκλογικά, αποτελεί μία απίστευτη αυθαιρεσία, για την οποία δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχουν υπεύθυνοι – όπως δεν υπήρξαν ποτέ μέχρι σήμερα, για όλα όσα δυστυχώς συνέβησαν στο παρελθόν, με τελικό αποτέλεσμα τη συλλογική συνθηκολόγηση”.

 Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ας ξεχάσουμε τα Νόμπελ κι ας νικήσουμε την ανεργία

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤων DANNY LANG και GILLES RAVEAUD*

Στις 11 Οκτωβρίου του 2010, η Τράπεζα της Σουηδίας απένειμε το βραβείο που έχει θεσπίσει στη μνήμη του Αλφρεντ Νόμπελ. Οι βραβευθέντες αυτής της χρονιάς χρησιμοποίησαν τα πιο πολύπλοκα θεωρητικά εργαλεία της οικονομικής επιστήμης για να αποδείξουν ότι... δεν είναι και τόσο εύκολο να βρει κανείς δουλειά. «Πώς μπορεί να αγωνιστεί η πολιτική οικονομία ενάντια στην ανεργία;», «Γιατί τόσοι άνθρωποι είναι άνεργοι τη στιγμή που υπάρχουν διαθέσιμες δουλειές;»(1). Δύσκολα θα μπορούσε να βρει κανείς πιο πιεστικά και εύστοχα ερωτήματα τη στιγμή που ο αριθμός των ανέργων φτάνει σε επίπεδα ρεκόρ στις περισσότερες από τις ανεπτυγμένες οικονομίες.

Η Κεντρική Τράπεζα της Σουηδίας -η οποία κάθε χρόνο πιθηκίζει απονέμοντας τη δική της εκδοχή του διάσημου βραβείου Νόμπελ(2) στον τομέα της οικονομίας- απ' ό,τι φαίνεται πέτυχε διάνα, βραβεύοντας φέτος τους οικονομολόγους Πίτερ Ντάιμοντ, Ντέιλ Μόρτενσεν και Κρίστοφερ Πισσαρίδη για το «φως που έριξαν» στη «λειτουργία των αγορών», καθώς και για τη συμβολή τους στην «ανάπτυξη της σύγχρονης θεωρίας της ανεργίας». Διόλου απίθανο είναι, να επιθυμούσε, επίσης, να συνδράμει την κυρίαρχη σκέψη, η οποία παραδέρνει μέσα σε μια πραγματική θύελλα από αντιξοότητες, καθώς οι τιμονιέρηδές της επιμένουν με πείσμα να αρμενίζουν ενάντια στο ρεύμα της οικονομικής πραγματικότητας.

Ξεκινάει η αναδιάρθρωση του χρέους

ΠΗΓΗ: ΙΣΟΤΙΜΙΑ

Του Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Από τα ομόλογα των ασφαλιστικών ταμείων και των οργανισμών του Δημοσίου θα ξεκινήσει η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Η κυβέρνηση σχεδιάζει να αντικαταστήσει με καινούργιους τίτλους τα ομόλογα αξίας 30 δισ. ευρώ που έχουν στην κατοχή τους οι προηγούμενοι φορείς. 

Οι νέοι τίτλοι που θα εκδώσει το Δημόσιο θα κεφαλαιοποιούν τους τόκους και θα είναι μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης διάρκειας. Επίσης, χαμηλότερο σε σχέση με το αντίστοιχο της αγοράς θα είναι το επιτόκιο των νέων ομολόγων. 

Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, ανάλογη συμφωνία προετοιμάζεται και για τους τίτλους που βρίσκονται σήμερα στα χαρτοφυλάκια των ελληνικών τραπεζών. Το ύψος αυτών των ομολόγων φτάνει τα 55,7 δισ. ευρώ, ενώ σημαντική συμμετοχή έχουν και οι κυπριακές τράπεζες.

Δουλειά μέχρι τον τάφο

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤης DANIELE LINHART*

Οι δυναμικές κινητοποιήσεις σε ολόκληρη τη Γαλλία, κερδίζοντας σαφώς την υποστήριξη της κοινής γνώμης, επιβεβαίωσαν την καθολική αντίδραση της κοινωνίας στην αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης από τα 60 στα 62 έτη, η οποία γίνεται αντιληπτή ως ενέργεια που στερείται ακόμα και την παραμικρή νομιμοποίηση. Ο κοινωνικός αναβρασμός αποκάλυψε επίσης πολύτιμες πληροφορίες για τον κόσμο της εργασίας μετά τον «εκσυγχρονισμό» του, όπως αυτός βιώνεται από την πλειονότητα των εργαζομένων.

Η εργασία γίνεται ολοένα βαρύτερη, όπως εντονότερη γίνεται και η αίσθηση ότι θα υπάρξει επιδείνωση της κατάστασης. Μεγάλο μέρος των μισθωτών φοβάται ότι δεν θα έχει τη δύναμη να ανταποκριθεί για πολύ καιρό ακόμα στις απαιτήσεις. Φοβούνται ότι δεν θα αντέξουν μέχρι το τέλος. Τα συνθήματα που ακούστηκαν πρώτη φορά στις διαδηλώσεις εκφράζουν ωμά τι αισθάνεται μεγάλο μέρος των γάλλων εργαζομένων για την καθημερινή δουλειά του: «Να πεθάνουμε στη δουλειά; Καλύτερα να τα τινάξουμε από τώρα!», «Θέλουμε μια ζωή μετά τη δουλειά!». Αν και οι νέες τεχνολογίες και η πληροφορική υποτίθεται ότι καθιστούν λιγότερο κουραστικές και βαριές κάποιες εργασίες, αν και τα δύο τρίτα των μισθωτών εργάζονται στον τριτογενή τομέα, αν και στη Γαλλία ο προβλεπόμενος από τον νόμο χρόνος εργασίας είναι 35 ώρες εβδομαδιαίως, βλέπουμε να εκδηλώνονται ακραίοι συνειρμοί οι οποίοι ταυτίζουν την επαγγελματική δραστηριότητα με τον θάνατο ή με την κλοπή της ζωής.

Γερμανικό "φρένο" και πάλι στο σημερινό συμβούλιο του Eurogroup

Του Γιάννη Αγγέλη Πηγή:www.capital.gr Η «εσωτερική» πολιτική σκηνή της Γερμανίας αναδεικνύεται και πάλι σήμερα σε αιτία αναβολής ουσιαστικών αποφάσεων στο Συμβούλιο Οικονομικών Υπουργών στις Βρυξέλλες. Εκτός απροόπτου «τελικές» αποφάσεις στο Eurogroup δεν θα υπάρξουν και θα μετατεθούν για τον Φεβρουάριο, σύμφωνα με χθεσινοβραδινές πληροφορίες από τις Βρυξέλλες. Η γερμανική κυβέρνηση με τα μάτια στραμμένα στις περιφερειακές εκλογικές μάχες της κυβέρνησης τον Μάρτιο επιμένει, λίγες ώρες πριν από την έναρξη της συνεδρίασης του Eurogroup, ότι δεν υφίσταται ακόμα ισχυρός λόγος για τα δύο βασικά αιτήματα που κυριαρχούν στην ατζέντα του Συμβουλίου Υπουργών δηλαδή, την αύξηση των πόρων του Ταμείου διάσωσης (EFSF) και την ανάθεση της αγοράς κρατικών ομολόγων των χωρών που βρίσκονται υπό την πίεση των αγορών, στο Ταμείο αυτό αντί της ΕΚΤ.

Η ανεύθυνη και αθέατη διοίκηση της χώρας

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ 

Διοικητής τραπέζης απεφάσισε να αγοράσει ιδιοκτησία από καταχρεωμένη επιχείρηση χωρίς να ρωτήσει την κυβέρνηση.

Δεν είναι η πρώτη φορά. Αν και διορισμένος, δεν νιώθει την ανάγκη να συνεννοείται μαζί της. Συμπεριφέρεται λες και η τράπεζα που διοικεί είναι δικής του ιδιοκτησίας ή τον έχει διορίσει η οικογένειά του να διαχειρίζεται την περιουσία της.

Διοικητής μεγάλου δημόσιου οργανισμού, εισηγμένου στο Χρηματιστήριο, αποφασίζει να κόψει τα έξοδα προς συγκεκριμένο τηλεοπτικό σταθμό και να τα δώσει στο πολλαπλάσιο σε ιδιωτικό. Η πλειοψηφία του υπουργικού συμβουλίου το αγνοούσε. Ο ίδιος θεωρεί ότι αν και διορισμένος από την κυβέρνηση δεν οφείλει και πολλές εξηγήσεις. Επικεφαλής δημόσιου οργανισμού με ποιοτική υπερεπάρκεια εργαζομένων κάνει προσλήψεις και φέρνει διευθυντικά στελέχη για τον οργανισμό απ' έξω. Οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες, που συχνά δεν είναι σίγουροι αν είναι αρμόδιοι, δεν γνωρίζουν τίποτα.

Τι σημαίνει για την Ελλάδα χρεοκοπία και πτώχευση;

ΠΗΓΗ: Hellenic Nexus, τ. 48, Ιανουάριος 2011.

του Δ. ΚΑΖΑΚΗ

Η κυρίαρχη προπαγάνδα στην προσπάθειά της να αποπροσανατολίσει και να τρομοκρατήσει τον απλό κόσμο έχει οικοδομήσει ορισμένους συγκεκριμένους μύθους γύρω από έννοιες και καταστάσεις σχετικά με την χρεοκοπία και την πτώχευση. Έτσι π.χ. ισχυρίζεται ότι η χρεοκοπία και η πτώχευση μιας χώρας ισοδυναμούν με ολοκληρωτική καταστροφή για τον πληθυσμό και κυρίως για τους εργαζόμενους. Αυτό είναι αλήθεια μόνο όταν οι κυβερνήσεις που οδηγούνται σε πτώχευση παραδίδονται αμαχητί στους δανειστές τους και αρνούνται να προασπίσουν τα συμφέροντα της χώρας και των πολιτών της. Όπως ακριβώς συνέβη και στην περίπτωση της Ελλάδας, όταν η κυβέρνηση με τη δανειακή σύμβαση και το μνημόνιο διάλεξε να εξασφαλίσει τα συμφέροντα των δανειστών έναντι του λαού και της χώρας.

Συλλαλητήριο αλληλεγγύης στους εργαζόμενους στις μεταφορές

Την Τρίτη, 18 Ιανουαρίου, στα Προπύλαια, στις 18:00 

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ

Εργαζόμενοι-ες
Ο αγώνας στις συγκοινωνίες βρίσκεται σε κρίσιμη φάση. Κυβέρνηση, ΜΜΕ, δικαστικοί και κατασταλτικοί μηχανισμοί χρησιμοποιούν όλα τα μέσα για να κάμψουν τον ηρωικό αγώνα των εργαζομένων στα ΜΜΜ. Η κυβέρνηση φοβάται μήπως αυτός ο αγώνας μετατραπεί σε αγώνα «ατμομηχανή» για όλο το εργατικό κίνημα και θέλει με όλους τους τρόπους να τον τσακίσει, γνωρίζοντας πως υπάρχουν προϋποθέσεις ο συγκεκριμένος αγώνας να επιφέρει ρήγμα στο μνημόνιο και την κυβερνητική πολιτική, οτι έχει προϋποθέσεις νίκης.

Εργαζόμενοι-ες
Δεν πρέπει να αφήσουμε μόνους τους εργαζομένους στις αστικές συγκοινωνίες. Θα είμαστε δίπλα τους για να μην περάσει η τρομοκρατία και η ποινικοποίηση του αγώνα τους, που επιδιώκει η κυβέρνηση με τη στήριξη της δήθεν "ανεξάρτητης" δικαιοσύνης και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. 

ΟΧΙ στις ιδιωτικοποιήσεις των συγκοινωνιών.

ΟΧΙ στην αύξηση των εισιτηρίων

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ.

Όλοι στα συλλαλητήριο 

Το χρέος της Ελλάδας: ποιο σύνθημα πρέπει να υπερασπιστούμε;

 του François Chesnais*

ΠΗΓΗ: Ελληνική Επιτροπή ενάντια στο Χρέος

27 Μαΐου 2010

Όσον αφορά το χαρακτηρισμό του ελληνικού χρέους και τα συνθήματα που το αφορούν, οι οργανώσεις και τα κόμματα του αντικαπιταλιστικού και αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος  δείχνουν υπερβολική  επιφυλακτικότητα, που φτάνει στα όρια της ατολμίας. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω γιατί το σύνθημα που επιβάλλεται σήμερα είναι η καταγγελία (όρος καλύτερος από την ακύρωση) του χρέους της από την Ελλάδα. Η πιο αποτελεσματική υποστήριξη των μισθωτών των άλλων χωρών της Ευρώπης στους έλληνες νεολαίους και εργαζομένους θα ήταν ότι κάνουν κι αυτοί το ίδιο.  Η καταγγελία αρμόζει σε όλα τα δημόσια χρέη. Είναι ο μόνος τρόπος για να μπει ένα τέλος στη «δικτατορία των αγορών», που θα ήταν καλύτερο να αποκαλέσουμε «εθελούσια υποταγή» των κυβερνήσεων, καθώς είναι τόσο κραυγαλέα η πλήρης παραίτησή τους απέναντι στις τράπεζες και στα ταμεία χρηματιστικών τοποθετήσεων, η αποδοχή τους να μεταβληθούν σε υπηρέτες και εκτελεστικά όργανα των μέτρων που εκείνα θέλησαν.

Και οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να ελέγχουν τους πιστωτές τους

Έθνος της Κυριακής - 9 Ιανουαρίου 2011

via  http://www.contra-xreos.gr (ελληνική επιτροπή ενάντια στο χρέος)

Δεν είναι φυσιολογικό να αποπληρώνουν χρέη που δεν είναι νόμιμα

ΕΡΙΚ ΤΟΥΣΕΝ - Πρόεδρος της Επιτροπής για την Κατάργηση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου 
Η στάση πληρωμών και η άρνηση αποπληρωμής του χρέους έχουν παρομοιαστεί με εθνική καταστροφή. Οι «εικόνες αποκαλύψεως» σκοπό έχουν να αποδεχτούν οι λαοί τις εφαρμοζόμενες πολιτικές

ΤΟΥ Ν. ΚΟΥΡΙΔΑΚΗ 

Ο Ερίκ Τουσέν είναι ένα από τα διακεκριμένα στελέχη του κινήματος της «αντιπαγκοσμιοποίησης», ιστορικός και πολιτικός επιστήμονας, πρόεδρος της Επιτροπής για την Κατάργηση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM), μέλος της οργάνωσης ATTAC και σύμβουλος του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ. Εχει συγγράψει αρκετά βιβλία γύρω απ’ το χρέος, το τελευταίο απ’ τα οποία ασχολείται ειδικά με τον ρόλο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Επίσης, υπήρξε μέλος της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού, Ραφαέλ Κορέα, προκειμένου να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους.

Γιάνης Βαρουφάκης: Χρειάζεται ευρωομόλογο ΕΚΤ και όχι τοξικό με εγγυητές τα κράτη ξεχωριστά

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Παναγόπουλος Θάνος

Ημερομηνία δημοσίευσης: 16/01/2011

Απαραίτητο είναι το «κούρεμα» στα ομόλογα που κατέχουν οι τράπεζες (αλλά όχι και σε αυτά που κατέχουν ασφαλιστικά ταμεία και ιδιώτες) προκειμένου να διαγραφεί άμεσα μέρος του χρέους κάθε μίας εκ των χωρών της Ευρωζώνης και να ξεπεραστεί η διπλή κρίση χρέους - Τραπεζικού Τομέα, σύμφωνα με τον καθηγητή Οικονομικής Θεωρίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γιάνη Βαρουφάκη.

Με συνέντευξή του στην «Κυριακάτικη Αυγή» προειδοποιεί ότι όχι μόνο ευρωομόλογο δεν πρέπει να σημαίνει πρόσθετες δεσμεύσεις, αλλά αντίθετα, θα πρέπει να δίνει στα υπερχρεωμένα κράτη - μέλη άνεση χειρισμών στην αντιμετώπιση της κρίσης, υπό την προϋπόθεση ότι το ομόλογο δεν θα είναι «τοξικό», σαν αυτό που εκδίδεται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και θυμίζει τα CDOs της Lehman Brothers.

Σαν χθες, 15/01/1919: Δολοφονία της Ρόζα Λούξεμπουργκ

ΠΗΓΗ: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

του ciaoant1

Παρά τις ιδεολογικές διαφορές με τη Ρόζα Λούξεμπουργκ, θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούμε σε αυτήν σήμερα, καθώς σαν σήμερα, στις 15 Ιανουαρίου 1919 δολοφονήθηκε. Το sansimera.gr γράφει σχετικά:

"Η ηττημένη στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, Γερμανία, αλλάζει σελίδα στα τέλη του 1918, με την εκθρόνιση του Κάιζερ Γουλιέλμου Β' και την εγκαθίδρυση της λεγόμενης «Δημοκρατία της Βαϊμάρης».

Στις 5 Ιανουαρίου του 1919 ξεσπά στο Βερολίνο η εξέγερση των «Σπαρτακιστών», με σκοπό την εγκαθίδρυση κομμουνιστικής διακυβέρνησης στο πρότυπο της Σοβιετικής Ένωσης. Οι «Σπαρτακιστές» ήταν μία επαναστατική οργάνωση, που δημιουργήθηκε στ' αριστερά του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) στα τέλη του 1914, από την πολωνοεβραία Ρόζα Λούξεμπουργκ και τον δικηγόρο Καρλ Λίμπκνεχτ, γιο του ιδρυτή του κόμματος. Πήραν το όνομά τους από τον διάσημο σκλάβο της αρχαιότητας Σπάρτακο. Ήταν αντίθετοι στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, καταδίκαζαν τον ιμπεριαλισμό και υποστήριζαν την ταξική πάλη και την επαναστατική δράση των μαζών. Ασκούσαν μεγάλη επιρροή στην εργατική τάξη των γερμανικών μεγαλουπόλεων (Βερολίνο, Στουτγκάρδη, Αμβούργο κ.ά.). Στις 18 Ιανουαρίου 1917 τέθηκαν εκτός SPD και τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου μαζί με άλλους διαγεγραμμένους σοσιαλιστές ίδρυσαν το Ανεξάρτητο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (USPD).