Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2010

Φασιστικοποίηση του ελληνικού κράτους

Οταν κατά τη διάρκεια της χούντας υποχρεώθηκα να ζητήσω πολιτικό άσυλο στο Βέλγιο, διότι με συνέλαβαν με πλαστό διαβατήριο στα γαλλοβελγικά σύνορα, για να μου το παραχωρήσουν μου ζήτησαν να αποκηρύξω τη βία.
Τους απάντησα ότι δεν ήταν δυνατόν να αποκηρύξω μεταξύ άλλων την εκτελεσθείσα φιλοβασιλική, βελγίδα ηρωίδα του Α' Παγκόσμιου Πολέμου Γκαμπριέλ Πετί και τον αντιστασιακό πολεμιστή αρραβωνιαστικό της, Μορίς Γκομπέρ, ούτε τους γονείς μου, που πήραν μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Θα μπορούσα να επικαλεστώ και άπειρες άλλες μορφές βίας που κατά την αντίληψή μου υπήρξαν δικαιολογημένες με πρώτη και καλύτερη τη Γαλλική Επανάσταση και το δικό μας '21.

Παρασκευή 24 Δεκεμβρίου 2010

Οι ληστές

ΠΗΓΗ: "Ε"
Η ελληνική οικονομία διαφέρει των άλλων ευρωπαϊκών κατά τούτο: οι βιομηχανίες της δεν έχουν βιομήχανους.
Ο πρόεδρος του συνδέσμου ελληνικών βιομηχανιών κ. Δημήτρης Δασκαλόπουλος, για να αντιπροσωπεύει επαρκώς την παραγωγική του τάξη, πούλησε τα εργοστάσιά του. Το υπουργείο Οικονομικών, εξάλλου, αδυνατεί να βρει βιομήχανο για να τον φορολογήσει. Εντούτοις κάποιοι προσπαθούν να βελτιώσουν την κατάσταση.

Πληροφορηθήκαμε ότι ο κ. Γιώργος Παπανδρέου και ο όμιλος που τον περιβάλλει, για να θωρακίσουν την οικονομία της χώρας πρόκειται να ιδρύσουν μια βιομηχανία υπογραφών. Η καινοτόμος επιχείρηση, αφού εδραιωθεί στο εσωτερικό δημιουργώντας εκατοντάδες θέσεις εργασίας, θα επεκταθεί και στην Ευρώπη, για να συγκεντρώσει ένα εκατομμύριο υπογραφές υπέρ της έκδοσης ευρωομολόγου. Η ρηξικέλευθη προσπάθεια θα αξιοποιήσει τη γυμνασιακή πείρα που αποκτήθηκε κατά τη συγκέντρωση χιλιάδων αυτογράφων στα νεανικά λευκώματα της αθωότητας και των μεγάλων προσδοκιών. Αλλά τα άλμπουμ εκείνα, εικονογραφημένα με την αφέλεια της ηλικίας, συγκέντρωναν ψευδώνυμα όπως «νυχτολούλουδο», «μαύρος κύκνος», «προδομένη αγκαλιά», «Δόκτωρ Ντεθ», «Υβόνη». Και επειδή νομίζουμε ότι δεν είναι αυτό που θα ενισχύσει την έκδοση ευρωομολόγων, φοβούμεθα ότι ο όμιλος Παπανδρέου θα επιστρέψει στο μόνο που γνωρίζει να κάνει: στη ληστεία.

κώστας λαπαβίτσας: η ευρωζώνη ανάμεσα στη λιτότητα και την αθέτηση πληρωμών



Πηγή: Aformi Blog

Η ελληνική κρίση, η ΕΕ και οι ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις


Σταύρος Δ. Μαυρουδέας
Τμήμα Οικονομικών Παν. Μακεδονίας
Δεν έχει κλείσει χρόνος από την υπαγωγή της χώρας μας στα δεσμά του Μνημονίου που συνομολόγησε η ελληνική αστική τάξη με το ΔΝΤ και την ΕΕ και η οικονομία βυθίζεται σε ολοένα και βαθύτερη κρίση ενώ τα εργασιακά δικαιώματα και οι μισθοί έχουν ήδη πληγεί σοβαρά. Όμως παρόλη αυτή την από κοινού επίθεση του ελληνικού και του ευρωπαϊκού κεφαλαίου δεν φαίνεται διέξοδος για την κρίση του ελληνικού καπιταλισμού. Το πρώτο Μνημόνιο έχει ήδη αποτύχει καθώς απέτυχαν ήδη οι ποσοτικοί στόχοι του, αλλά έχει επίσης αποτύχει και το δεύτερο (που προέκυψε κρυφίως μέσω της «επικαιροποίησης» του πρώτου) ενώ στον ίδιο δρόμο βαδίζει και το τρίτο που εφαρμόζεται σήμερα (με επίκεντρο τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις). Ο κίνδυνος της χρεοκοπίας όχι μόνο δεν εξαλείφεται αλλά εντείνεται και ήδη αρχίζουν τα σχέδια για επιμήκυνση του χρέους (φυσικά με νέα ανώτερα επιτόκια), για ελεγχόμενες χρεοκοπίες και φυσικά όχι για 4ετή αλλά για πολυετή μετατροπή της χώρας σε οικονομικό και εν τέλει πολιτικό προτεκτοράτο. Πως εξηγείται αυτή η συστηματική αποτυχία των αστικών σχεδιασμών παρόλη την προς το παρόν προφανή αδυναμία του εργατικού και λαϊκού κινήματος να τους ανατρέψει;

Γιατί Γερμανία δεν κατανοεί τα αίτια της κρίσης




Η Γερμανία ορίζει τους κανόνες. Αυτή θα ορίσει το βαθμό μελλοντικής ευημερίας της Ευρωζώνης, ή ακόμη και την επιβίωσή της. Η Γερμανία αποτελεί την κεντρική ευρωπαϊκή δύναμη – γεωγραφικά, πολιτικά και οικονομικά. Η Γαλλία το γνωρίζει. Το ερώτημα είναι πώς θα χρησιμοποιήσει η Γερμανία την ισχύ της. Η απάντηση εξαρτάται όχι μόνο από τις εκτιμήσεις του Βερολίνου για τα συμφέροντά του, αλλά και από την κατανόηση των γεγονότων από μέρους του. Το δεύτερο πρέπει να μας απασχολεί περισσότερο από το πρώτο.

Το Ντυνάν, ο "τσάρος" και το... ξεπούλημα!



ΠΗΓΗ: Euro2day
του Χρ. Κίτσιου 

Δημοσιεύθηκε: 07:52 - 23/12/10

Ενέργεια χωρίς προηγούμενο χαρακτηρίζει η αγορά την απόφαση του ιδρύματος «Ερρίκος Ντυνάν» να προχωρήσει σε αποκλειστικές συζητήσεις πώλησης του ομώνυμου νοσοκομείου με αδιαφανείς και συνοπτικές διαδικασίες

Με μια λακωνική ανακοίνωση, το κοινωφελές ίδρυμα γνωστοποίησε, χθες, ότι έκανε αποδεκτή την από τις 20 Δεκεμβρίου πρόταση ενδιαφέροντος του Ιατρικού Αθηνών και του Asklepios για την εξαγορά του νοσοκομείου «Ερρίκος Ντυνάν». 

Χορήγησε, μάλιστα, κατόπιν θετικής εισήγησης του προέδρου του, κ. Ανδρέα Μαρτίνη,δικαίωμα αποκλειστικότητας στο Ιατρικό και στο Asklepios, ώστε ως τις 20 Ιανουαρίου να συγκροτήσουν το κατάλληλο επενδυτικό σχήμα και να υποβάλουν αξιόπιστη προσφορά εξαγοράς του νοσοκομείου. 

Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010

Η Φορολογία των πιο κερδοφόρων επιχειρήσεων της Ελλάδας


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 22/12/2010
ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΚΟΥΡΟΥ*
Έχουμε πολλές φορές αναφέρει, από τις στήλες αυτής της εφημερίδας, ότι το φορολογικό σύστημα της Ελλάδας ευνοεί προκλητικά τις μεγάλες επιχειρήσεις. Έχουμε επίσης τονίσει ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στην υποφορολόγηση όλων αυτών που δεν κατατάσσονται στην κατηγορία των μισθωτών (δηλ. Α.Ε, ΕΠΕ, Ο.Ε., Ε.Ε., ατομικές επιχειρήσεις, ελεύθεροι επαγγελματίες, εισοδηματίες) και όχι στην υπέρβαση των δαπανών του κράτους. Οι δαπάνες της γενικής κυβέρνησης (ναι, σύμφωνοι, οι ανορθολογικές, αναποτελεσματικές και ρουσφετολογικές δαπάνες) βρίσκονται, ως ποσοστό του ΑΕΠ, κάτω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής  Ένωσης, ενώ τα φορολογικά έσοδα της Ελλάδας, ως ποσοστό του ΑΕΠ, υπολείπονται σχεδόν 6 ολόκληρες μονάδες του ΑΕΠ ετησίως (στοιχεία της Eurostat, περίοδος 1999-2010). Συνεπώς, το ύψος του δημοσίου χρέους είναι αποτέλεσμα της κατάρρευσης των φορολογικών εσόδων και όχι των δαπανών.

«Τα περιθώρια αύξησης των εσόδων είναι μεγάλα»


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
του Μ. Δρεττάκη

Στη μετά Μ ν η μ όν ι ο εποχή η κυβέρνηση, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της μείωσης του δημόσιου ελλείμματος, έχει δεσμευτεί, εφαρμόζει και θα συνεχίσει να εφαρμόζει μια πολιτική που υπαγορεύεται από την τρόικα και επικεντρώνεται περισσότερο στη μείωση των δαπανών απ’ ό,τι στην αύξηση των εσόδων.
Το γεγονός ότι υπάρχει ανάγκη νοικοκυρέματος στις δημόσιες δαπάνες της γενικής κυβέρνησης, δηλαδή του κρατικού προϋπολογισμού, των ΟΤΑ, των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης και των ΝΠΔΔ, δεν το αμφισβητεί κανείς. Υπάρχουν πράγματι πολλές υπηρεσίες οι οποίες, αν υπάρξει μηχανοργάνωση και σωστή διοίκηση, είναι δυνατόν να εκτελεστούν με μικρότερο αριθμό υπαλλήλων (αλλά καλύτερα καταρτισμένων από τους υπάρχοντες) και με μικρότερες λειτουργικές δαπάνες. Συνολικά μπορεί να γίνει εξοικονόμηση δαπανών, ιδιαίτερα αν παταχθεί η διαφθορά και η σπατάλη.

Στρατηγική αφωνία της Αριστεράς



 ΠΗΓΗ: Αριστερό Βήμα
Από το "Εκτός Γραμμής", τεύχος 26, Δεκέμβριος 2010 

- Θα μπορούσαμε να διακρίνουμε (πέρα από τον, μάλλον προφανή, κοινό παρονομαστή της αμηχανίας) μια «τυπολογία» των απαντήσεων της ευρωπαϊκής Αριστεράς στην διεθνή κρίση η οποία έχει ξεσπάσει από το 2007;

- Η κατάσταση είναι τόσο σύνθετη προς το παρόν, ώστε μια τυπολογία να είναι ίσως πρόωρη. Θα δώσω ένα απλό παράδειγμα: εάν κατανοήσουμε την Αριστερά με μιαν ευρύτητα στον ορισμό της (όχι με τον αυστηρό ελληνικό ορισμό αλλά συμπεριλαμβάνοντας, κατά τον δυτικοευρωπαϊκό τρόπο, και τη Σοσιαλδημοκρατία, ή τουλάχιστον τις αριστερές τάσεις της), είναι ενδιαφέρον να δούμε ότι τη στιγμή ακριβώς που ένα ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα ασκεί την πολιτική που ξέρουμε, το Εργατικό Κόμμα της Βρετανίας που υπήρξε πρωτοπόρος της σοσιαλ-φιλελεύθερης μετάλλαξης με τον «Τρίτο Δρόμο» του Μπλαιρ κ.ο.κ., μετακινείται προς τα αριστερά, όπως είδαμε με την εκλογή του Εντ Μίλιμπαντ στην ηγεσία και κυρίως με την ήττα του αδελφού του Ντέιβιντ Μίλιμπαντ, επισήμου διαδόχου της μπλερικής παράδοσης. Ο Εντ Μίλιμπαντ δεν είναι βέβαια Τόνυ Μπεν , δεν είναι η παλιά ριζοσπαστική αριστερή πτέρυγα του Εργατικού Κόμματος, σαφέστατα όμως σηματοδοτεί μια τομή με το λόγο και τη μήτρα της ιδεολογίας του μπλερισμού. Αυτή η προς τα αριστερά μετακίνηση αποτελεί εξάλλου έκφραση μιας αντίστοιχης προς τα αριστερά μετακίνησης της κοινωνίας και αυτό το βλέπουμε τόσο με τις εξελίξεις στο συνδικαλιστικό κίνημα (πρβ. το τελευταίο συνέδριο του TUC ή την άνετη επανεκλογή του Λεν ΜακΚλάσκι στο Unite, το πιο μαζικό συνδικάτο της χώρας με δύο εκατομμύρια μέλη) και βεβαίως με τις κινητοποιήσεις της νεολαίας που πραγματοποιούνται τώρα. Όλα αυτά αποτελούν όψεις του ίδιου φαινομένου. Δεν νομίζω όμως ότι, σε ότι αφορά την εξέλιξη της σοσιαλδημοκρατίας, αυτές οι τάσεις ισχύουν σε άλλες χώρες. Στη Γαλλία για παράδειγμα, ο επικρατέστερος αυτή τη στιγμή υποψήφιος των σοσιαλιστών για τις προεδρικές εκλογές του 2012 είναι ο νυν πρόεδρος του ΔΝΤ Στρος-Καν.

ΕΝΩΘΗΚΕ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ!


ΠΗΓΗ: ISKRA
Τα αντανακλαστικά των δυνάμεων της Αριστεράς στην Ιρλανδία φαίνεται πως λειτουργούν άμεσα και σε όφελος των κοινωνικών και εργατικών αγώνων.
Κάτω από την πίεση της οικονομικής κρίσηςκαι την υπαγωγή της χώρας στο μηχανισμό Ε.Ε.-ΕΚΤ-ΔΝΤ, ανακοινώθηκε στην Ιρλανδία, στις 26 Νοεμβρίου, η δημιουργία της Ενωμένης Αριστερής Συμμαχίας (United Left Alliance - ULA) η οποία και ετοιμάζεται να κατέβει στις ερχόμενες εκλογές οι οποίες σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις θα είναι πρόωρες και σε σύντομο μέλλον.
Τη Συμμαχία απαρτίζουν το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ιρλανδίας –το οποίο είχε και την πρωτοβουλία συγκρότησης του σχήματος-  το συμμαχικό σχήμα «Άνθρωποι πάνω από τα κέρδη» (People Before Profit) και η «Ομάδα δράσης εργαζομένων και ανέργων» (Workers and Unemployed Action Group). Επίσης, συμμετέχουν και ανένταχτοι αγωνιστές της αριστεράς και των συνδικάτων.

Μοντέλο εκπόρνευσης



thumb
Του Δημήτρη Καζάκη
οικονομολόγου - αναλυτή
Ο κομισάριος Όλι Ρεν συνεχίζει να λέει ότι «(εσείς οι Έλληνες) ζούσατε πέραν των δυνατοτήτων σας» («Καθημερινή», 12.12), λες και ο υπερδανεισμός, ιδιωτικός και δημόσιος, είναι προϊόν καλοπέρασηςκαι όχι τεράστιων παραγωγικών, εισοδηματικών και αναπτυξιακών ελλειμμάτων της οικονομίας και της κοινωνίας. Παίζει το γνωστό παιχνίδι της μετάθεσης των ευθυνών, της ενοχοποίησης του λαού και της χώρας, κατά τα γνωστά ολοκληρωτικά πρότυπα της κυρίαρχης ιδεολογίας και πολιτικής που ο ίδιος υπηρετεί.
Ο Ντομινίκ Στρος - Καν ισχυρίζεται ότι «εάν η Ελλάδα μπορέσει να διατηρήσει τη δυναμική των μεταρρυθμίσεων, οι επενδυτές θα δείξουν και πάλι εμπιστοσύνη» («Καθημερινή», 12.12). Με άλλα λόγια δεν έχει καμία σημασία αν οι «μεταρρυθμίσεις» που επιβάλλει η τρόικα θα βοηθήσουν αντικειμενικά την ανάταξη της οικονομίας και την αντιμετώπιση του αδιεξόδου. Αρκεί η «δυναμική» τους να κάνει τους επενδυτές να δείξουν και πάλι εμπιστοσύνη.

Ελέω Μνημονίου Δημοκρατία

Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας.
Οτι τα μέτρα λιτότητας και η επιβολή της πολιτικής του Μνημονίου είναι απαραίτητα. Οτι, δήθεν, δεν υπήρχε άλλη λύση και όσοι αντιδρούν στην πολιτική αυτή, είτε το κάνουν για μικροκομματικούς λόγους είτε είναι αιθεροβάμονες που δεν κατανοούν την πραγματικότητα.
Εχουμε και λέμε, λοιπόν. Με την πολιτική αυτή, αν και εφόσον εκπληρωθούν ακόμη και αυτοί οι αριθμητικοί στόχοι της κυβέρνησης, το δημόσιο χρέος θα έχει εκτιναχτεί το 2013 στο 160% του ΑΕΠ, με το δημοσιονομικό έλλειμμα ενδεχομένως να έχει πέσει στο 3%, ικανοποιώντας (;) τους τεχνοκράτες των Βρυξελλών και την τρόικα.

Τετάρτη 22 Δεκεμβρίου 2010

ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ



ΠΗΓΗ: Sofokleous 10
του Β. Βιλιάρδου

Βιώνουμε έναν παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο, με υπαίτιο τις χρηματοπιστωτικές αγορές, οι οποίες επιδιώκουν, μαζί με το Καρτέλ, την απολυταρχική εγκατάσταση τους στην παγκόσμια διακυβέρνηση, με την πλήρη ιδιωτικοποίηση της εξουσίας

Στις σκανδιναβικές χώρες, τη Γερμανία, την Ολλανδία και τη Γαλλία, προτιμήθηκε μετά τα μέσα του 20ου αιώνα ένα διαφορετικό οικονομικό «μίγμα». Το όραμα που αντιπροσώπευε θα μπορούσε ίσως να συνοψισθεί στην αντίληψη ότι, ο καπιταλισμός είναι το μοναδικό διαθέσιμο σύστημα που μπορεί να λειτουργήσει -  αλλά δεν μπορεί να λειτουργήσει ικανοποιητικά, χωρίς την ισχυρή παρουσία της κυβέρνησης(R.Heilbroner).      

Η Συνέχεια ΕΔΩ.

Κανόνες και εξαιρέσεις στο ελληνικό πανεπιστήμιο

Τα βαρομετρικά της οικονομικής κρίσης από τη μια και η εορταστική ατμόσφαιρα από την άλλη αναδεύονται περίεργα.
Χαρμολύπη; Ανάλογη σύνθεση συναισθημάτων βιώνει εν τω μεταξύ από μέρες όποιος παρακολουθεί τα πράγματα του ελληνικού πανεπιστημίου.
Από τη μια, κλίμα ζοφερό: η φθορά και οι ελλείψεις της υποδομής, οι διδάσκοντες που αλληθωρίζουν προς τα κερδοφόρα της αγοράς και οι έξωθεν κατηγορίες βυθίζουν βαθύτερα στην κατάθλιψη της οικονομικής κρίσης.
Από την άλλη, ικανοποίηση φωτίζει τα πρόσωπα φοιτητών που επιτυγχάνουν σε εισαγωγικές εξετάσεις, ολοκληρώνουν τις σπουδές τους και συνεχίζουν μεταπτυχιακά εδώ ή αλλού, διακρινόμενοι και παραγωγικοί. Διάχυτη είναι η εικόνα της χαράς την ώρα της ορκωμοσίας. Στις μεγάλες σχολές κατά την τελετή συρρέουν οι πολυάριθμοι νέοι πτυχιούχοι με τους γονείς τους. Χαμογελαστοί και υπερήφανοι. Ολοι γνωρίζουν ότι η ανεργία παραμονεύει, αλλά αφήνουν για λίγο το βάρος στην άκρη ανακεφαλαιώνοντας κόπους και προσπάθειες.

Τι λέει ο Γάλλος...


Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ
του Γ. Πρετεντέρη


ΣΗΜΕΡΑ, ΗΜΕΡΑ ψήφισης του προϋπολογισµού, θα προτιµήσω να παραχωρήσω λίγο από τον χώρο µου στον Φιλίπ Ασκεναζί, οικονοµολόγο, διευθυντή ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Επιστηµονικής Ερευνας της Γαλλίας και βασικό οικονοµικό αρθρογράφο της «Le Monde» – µε άλλα λόγια σε κάποιον που δεν είναι ούτε καµία δεξιάντζα του Σαµαρά, ούτε κανένας ψηφοφόρος του Τσίπρα... 

ΣΤΙΣ 14 ∆εκεµβρίου, στο κύριο άρθρο του στο οικονοµικό ένθετο της εφηµερίδας και υπό τον τίτλο «Το Χρέος εναντίον της ∆ηµοκρατίας», ο Ασκεναζί υποστηρίζει ότι όλο και περισσότερο, σε όλους τους διεθνείς και εθνικούς οικονοµικούς οργανισµούς, χρησιµοποιείται για την κρίση που ζούµε ο όρος «window of opportunity» – σε ελεύθερη απόδοση: «παράθυρο στην ευκαιρία»... 

Του κουφού την πόρτα... σπάστε την



Ημερομηνία δημοσίευσης: 21/12/2010
ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Του Θανάση Καρτερού
Επιτύχαμε έναν άθλο και γράφετε ιστορία, είπε μεταξύ άλλων στους βουλευτές του ο Γιώργος Παπανδρέου. Για να τονώσει το ηθικό τους, γιατί άρχισε να τους τρομάζει κι αυτούς του έρμους το αίμα των αθώων και των ίδιων τους των δεσμεύσεων στα χέρια τους. Και για να υπογραμμίσει πώς γράφεται η ιστορία και πώς επιτυγχάνεται ο άθλος δεν άφησε κανέναν να μιλήσει. Όταν είμαστε σε πόλεμο -κι αυτό επίσης δικό του είναι- τότε πυροβολούμε, δεν μιλάμε... If it is to shoot, shoot, don't talk, που έλεγε κι ο Ίστγουντ σε ένα σπαγγέτι γουέστερν.

Τρόικα στην εκπαίδευση προβλέπει το Μνημόνιο


Ημερομηνία δημοσίευσης: 21/12/2010
Ειδική "τρόικα" για την εκπαίδευση, με αποστολή τη δραστική περικοπή της κρατικής επιδότησης, συγκροτεί η ελληνική κυβέρνηση κατ' εντολή του ΔΝΤ. Σύμφωνα με το νέο Μνημόνιο (σελ. 43), η κυβέρνηση υποχρεούται να συστήσει μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου "ανεξάρτητη ειδική ομάδα εκπαιδευτικής πολιτικής με στόχο την αύξηση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος (πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση) και την αποτελεσματικότερη χρήση πόρων"!

Οι μίζες της νέας γενιάς



thumb
Γράφει η Κουκίδα
Πάει ο παλιός ο χρόνος, πάει και ο παλιός ο τρόπος που τρωγόντουσαν οι μίζες σε αυτή τη χώρα. Μεγαλοεργολάβοι, μεγαλοβιομήχανοι, εφοπλιστές και μεγαλοεκδότες έφαγαν ό,τι έφαγαν και τώρα πρέπει να ζήσουν με ό,τι μάζεψαν (μην ανησυχείτε είναι εξασφαλισμένοι για 10 γενιές).
Το κράτος πτώχευσε και δεν έχει άλλα. Άλλωστε είμαστε ένα βήμα πριν την επίσημη αναδιάρθρωση του χρέους και όπως είπε και ο υπουργός οικονομικών, «κόβουμε από παντού, ακόμα και από τα αναγκαία». Ε, αφού είμαστε στο χείλος της καταστροφής, τουλάχιστο γλιτώσαμε από τους μιζαδόρους. Λάθος. Η μίζα στην Ελλάδα ζει και βασιλεύει, απλά διοχετεύεται με μεθόδους new age και σε καρτέλ new age. Σε μια νέα κάστα διαπλεκόμενων, που αναδύθηκε  μέσα από την κρίση.

Διπλωματικό μίνι φιάσκο με την επιμήκυνση!



Πηγή: Sofokleous 10
Την αρχική βεβαιότητα που μετέδιδε η κυβέρνηση, ότι η επιμήκυνση του δανείου των 110 δις. ευρώ ήταν σίγουρο πως θα εγκρινόταν μέσα στον Ιανουάριο, εξανέμισε το διπλωματικό μίνι φιάσκο για την Ελλάδα στη Σύνοδο Κορυφής της περασμένης εβδομάδας: η καγκελάριος Μέρκελ, που είδαμε σε τηλεοπτικά πλάνα να συνομιλεί με τον Πρωθυπουργό κατ’ ιδίαν πριν αρχίσει η Σύνοδος την Πέμπτη, επέμεινε μέχρι τέλους στη σκληρή στάση της, αφήνοντας για αργότερα τις αποφάσεις.
Μιλώντας χθες στο υπουργικό συμβούλιο, ο Πρωθυπουργός προσπάθησε να «χρυσώσει το χάπι», δηλώνοντας στους παριστάμενους υπουργούς τη βεβαιότητά του, ότι τον Φεβρουάριο, πριν εγκριθεί η εκταμίευση της τέταρτης δόσης του δανείου, θα «ανάψει πράσινο» και για την επιμήκυνση.

Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010

Το ευρώ, η δραχμή και η απάτη



Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Η είδηση, όπως τη διαβάσατε στην ιστοσελίδα μας χθες, είναι ότι κορυφαίο στέλεχος της Pimco, της μεγαλύτερης εταιρείας επενδύσεων σε ομόλογα, είπε σε συνέντευξή του στην ηλεκτρονική έκδοση της γερμανικής εφημερίδας Die Welt«Η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία δεν θα μπορέσουν να ορθοποδήσουν χωρίς την έξοδό τους από την Ευρωζώνη ή χωρίς μεγάλες μεταβιβάσεις κεφαλαίων».
Τι είπε δηλαδή αυτό το παλληκάρι; Ότι ο κίνδυνος χρεοκοπίας για την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία θα αυξάνεται όσο οι αγορές δεν πιστεύουν πως τέτοιες χώρες μπορούν να αποπληρώνουν τα χρέη τους. Συμπλήρωσε δε ότι «η πολιτική δεν πρέπει να κλείνει τα μάτια της στον κίνδυνο χρεοκοπίαςμέσα στην Ε.Ε.» και ότι το 2013, όταν δηλαδή θα ισχύσει ο μόνιμος ευρωπαϊκός μηχανισμός χρεοκοπιών, είναι πολύ μακριά.