Γιάννης Μηλιός: Στρώνουν έδαφος για νέες μειώσεις μισθών

«Είναι πλέον φανερό ότι η κυβέρνηση ασκεί μια ταξικά προσανατολισμένη πολιτική «υστέρησης εσόδων», δημιουργώντας διαρκώς το έδαφος για νέες περικοπές του μισθού και του κοινωνικού μισθού». Αυτά δηλώνει σήμερα μεταξύ άλλων στην «Ελευθερία» ο κ. Γιάννης Μηλιός, συγγραφέας και καθηγητής στο ΕΜΠ, όπου διδάσκει Πολιτική Οικονομία.

ΠΗΓΗ: tvxs

Συνέντευξη στον Αποστόλη Ζώη, για την εφημερίδα Ελευθερία, 1/11/2010

* Πού βαδίζει πλέον η ελληνική κοινωνία;

- Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε μια βαθιά κρίση. Κρίση οικονομική πρώτα απ’ όλα, η οποία όμως παίρνει ευρύτερα κοινωνικά και πολιτικά χαρακτηριστικά, διαπλέκεται με τη χρόνια υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και του περιβάλλοντος στη χώρα. Βεβαίως, η κορυφή αυτής της πολύπλευρης κρίσης είναι η άσχημη κατάσταση των δημόσιων οικονομικών, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και το χρέος.

* Μπορούμε να πούμε πως η δημιουργία του χρέους αποτελεί ένα από τα καλύτερα παραδείγματα για την ταξική φύση της πολιτικής των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. των δύο τελευταίων δεκαετιών;

Τα κλισέ και η διγλωσσία

ΠΗΓΗ: Καθημερινή

Tου Παντελη Μπουκαλα

Ποτέ η προεκλογική περίοδος δεν ευνόησε την ανάπτυξη του πολιτικού λόγου, φαίνεται, ωστόσο, ότι και στην περίπτωση αυτή ισχύει το «κάθε πέρσι και καλύτερα»· μόνη, σχετική, παρηγοριά ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα, αν κρίνουμε από τα τηλεοπτικά θραύσματα που έφτασαν τις τελευταίες μέρες ώς τη μικρή μας οθόνη. Με βουή ασύντακτη και ασυνάρτητη μοιάζει η πολιτική ρητορεία ώρες ώρες, για να μην πω συνεχώς και θεωρηθώ ισοπεδωτικός. Το ένα πάνω στο άλλο εξαπολύονται τα ξύλινα κλισέ. Και ο σωρός που σχηματίζεται δεν οικοδομεί λόγο, αλλά έναν άμορφο, ετοιμόρροπο πύργο που διαφέρει από τον πύργο της Βαβέλ ως προς την εξής κρίσιμη παράμετρο: εδώ οι άνθρωποι δεν μπορούν να συνεννοηθούν επειδή, τυπικά, μιλούν την ίδια γλώσσα και όχι πολλές και ξένες όπως στη βιβλική ιστορία.

Οι παράλληλοι δρόμοι Ιρλανδίας και Ελλάδας

ΠΗΓΗ: ΠΟΝΤΙΚΙ

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η Ιρλανδία είναι η χώρα την οποία ο... αλήστου μνήμης «καταλληλότερος» και μακροβιότερος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης Κωνσταντίνος Σημίτης εμφάνιζε ως πρότυπο ανάπτυξης στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Μας έλεγε μάλιστα τον καημό του, που δεν μπορούσαμε να γίνουμε... Ιρλανδία. Τότε, βλέπετε, δεν είχε εμφανιστεί ο Γιώργος Παπανδρέου για να πάρει το σημιτικό δαχτυλίδι και να μας τάξει ότι θα μας κάνει Δανία του Νότου για να μας καταντήσει τελικά... Ελλάς Βέγκας της μαφιόζικης κερδοσκοπίας.

Δεν ήμασταν όμως ικανοί, καταπώς φαίνεται, να πραγματοποιήσουμε το όνειρο του Σημίτη, διότι, μεταξύ άλλων, όπως ο ίδιος έλεγε περιφρονητικά, «αυτή είναι η Ελλάδα» – την οποία φρόντιζε συχνά να μας δείχνει πόσο, κατά βάθος, απεχθανόταν! Εν αντιθέσει με την «κελτική τίγρη», την οποία όλοι οι ομοϊδεάτες του, με πρώτους τους Ευρωπαίους τραπεζίτες, θαύμαζαν την εποχή του καλπασμού της προς το κενό...

Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΤΥΠΩΝΕΙ 600 ΔΙΣ ΔΟΛΛΑΡΙΑ!!!

ΠΗΓΗ: ISKRA

ΜΑΖΙΚΕΣ ΑΓΟΡΕΣ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

ΥΣΤΑΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

Η διοίκηση της ομοσπονδιακής τράπεζας των ΗΠΑ (FED) αποφάσισε χτες την αγορά κρατικών αμερικανικών ομολόγων 600 δις δολαρίων! 

Η γιγαντιαία αυτή επιχείρηση εκτύπωσης χρήματος αποτελεί την ύστατη προσπάθεια του αμερικάνικου καπιταλισμού να ανακάμψει, καθώς από το ξέσπασμα της παρούσας οικονομικής κρίσης έως σήμερα η πραγματική οικονομία παραμένει βυθισμένη σ’ ένα πρωτοφανές τέλμα –παρά την τυπική έξοδο από την ύφεση-, με την επίσημη ανεργία να προσεγγίζει το 10% και την αμερικανική μεσαία τάξη να φτωχοποιείται με ολοένα αυξανόμενους ρυθμούς.

Το ανακοινωθέν που προέκυψε από τη διήμερη συνεδρίαση της διοίκησης της FED αναφέρει ότι η κεντρική τράπεζα θα αγοράσει κρατικά ομόλογα συνολικής αξίας 600 δισ. δολ. το προσεχές διάστημα και μέχρι το καλοκαίρι του 2011. Σε μηνιαία βάση η κεντρική τράπεζα θα αγοράζει περί τα 75 δισ. δολ., ενώ στα ποσά αυτά θα πρέπει να προστεθούν και οι αγορές ομολόγων με τα κεφάλαια που προκύπτουν από τόκους προηγούμενων τοποθετήσεων (η Fed αγόρασε την τελευταία διετία τίτλους αξίας 1,7 τρισ. δολ.).

Ποιος θα πληρώσει το δάνειο του γείτονα;

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

PAUL KRUGMAN | Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

«Πόσοι από εσάς θέλετε να αποπληρώσετε το δάνειο του σπιτιού του γείτονά σας που έχει δύο μπάνια αλλά δεν μπορεί να πληρώσει τους λογαριασμούς του;». Αυτή είναι η περίφημη ερώτηση του οικονομικού αναλυτή του CΝΒC Ρικ Σαντέλι το 2009, από την οποία «γεννήθηκε» το Κόμμα του Τσαγιού. 

Είναι ένα συναίσθημα με παγκόσμιο αντίκτυπο. Ο τόνος διαφέρει από μέρος σε μέρος, αλλά το μήνυμα είναι το ίδιο: το χρέος είναι κακό, οι χρεωμένοι πρέπει να πληρώσουν για τις αμαρτίες τους, και από εδώ και πέρα όλοι πρέπει να ζούμε με αυτά που έχουμε. 

Περί αναδιάρθρωσης του χρέους

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

του Γ. Δελαστίκ

Φαρισαϊκός είναι ο τρόπος με τον οποίον η κυβέρνηση προσπαθεί να κλείσει τη συζήτηση περί ενδεχόμενης αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους, την οποία άνοιξε εκ νέου ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θόδωρος Πάγκαλος, με τη γνωστή πλέον συνέντευξή του στο «Βήμα» της Κυριακής. Οι σκοπιμότητες του Μεγάρου Μαξίμου είναι αντιληπτές. Πρώτον, ο πρωθυπουργός υποστηρίζει θέσεις διαμετρικά αντίθετες από αυτές του Θ. Πάγκαλου. Δεύτερον βρισκόμαστε ελάχιστα 24ωρα πριν από τις εκλογές και οι θέσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, που συγκρούονται μετωπικά με την κυβερνητική πολιτική, σίγουρα έχουν αρνητικές επιπτώσεις ακόμη και στην εκλογική απήχηση των κυβερνητικών υποψηφίων, από τη στιγμή που ο πρωθυπουργός αποδέχτηκε την πρόκληση της αντιπολίτευσης και μετέτρεψε τις αυτοδιοικητικές εκλογές σε ψήφο υπέρ ή κατά του Μνημονίου της κυβέρνησης με το ΔΝΤ και την ΕΕ.

ΡΟΥΜΠΙΝΙ: ΘΕΜΑ ΧΡΟΝΟΥ Η ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ. ΚΑΘΥΣΤΕΡΕΙ ΓΙΑ ΔΙΑΣΩΣΗ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ!

ΠΗΓΗ: ISKRA

E. ALTMAN: ΒΕΒΑΙΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΓΙΑ ΔΙΑΣΩΣΗ ΠΙΣΤΩΤΩΝ ΚΑΙ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ!

ΑΝΕΥ ΝΟΗΜΑΤΟΣ «ΚΥΝΟΚΑΥΓΑΣ» ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - ΝΔ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΓΚΑΛΟΥ ΠΕΡΙ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗΣ!

   Η πτώχευση της Ελλάδας είναι θέμα χρόνου, εκτιμά ο γνωστός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί. Σε συνέντευξή του στο οικονομικό περιοδικό «Capital»,σημειώνει ότι την περίπτωση της Ελλάδας «τα δεδομένα μιλούν μια πολύ καθαρή γλώσσα».

   Όπως αναφέρει, «ακόμη και αν οι Έλληνες υλοποιήσουν το δρακόντειο πρόγραμμα περικοπών, πράγμα για το οποίο πολύ αμφιβάλλω», το βάρος του χρέους, σύμφωνα με το ΔΝΤ, θα παραμείνει αισθητά πάνω από 100% του ΑΕΠ.

   Το παραμικρό εξωτερικό σοκ αρκεί για να καταστεί «ανεξέλεγκτο» το πρόβλημα του ελληνικού χρέους, εκτιμά.

Η αναδιάρθρωση του χρέους άρχισε!

ΠΗΓΗ: Capital gr

Του Γιάννη Αγγέλη

Τα νέα που έρχονται στην Αθήνα από την Ιρλανδία τα τελευταία 24ωρα δεν είναι... καλά. Η πρόσφατα διασωθείσα κρατική πλέον τράπεζα Anglo Irish Bank καλεί τους κατόχους ομολόγων της ύψους 2 δισ. ευρώ να δεχθούν μία ανταλλαγή: να παραδώσουν τα τραπεζικά ομόλογα και να πάρουν σε αντάλλαγμα κρατικά ομόλογα ονομαστικής αξίας ίσης με το 20% αυτών που θα παραδώσουν!

Με άλλα λόγια να δεχθούν μείωση της αξίας των ομολόγων που κατέχουν κατά 80%!

Σε περίπτωση που δεν το δεχθούν (η ανταλλαγή θα είναι οικειοθελής) η εναλλακτική θα είναι να πάρουν σε ρευστό ένα ποσό μικρότερο από το 20% της ονομαστικής αξίας των ομολόγων που σήμερα κατέχουν...

Η νέα κρίση που έρχεται και κρύβεται επιμελώς

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

του Π. Παναγιώτου

Πριν η Ελλάδα υιοθετήσει το ευρώ τα ελληνικά νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις είχαν μικρή έκθεση στο πιστωτικό ρίσκο, καθώς από τη μία η ‘νοοτροπία’ της υπέρμετρης δανειοδότησης ήταν ξένη προς το μέσο Έλληνα πολίτη και από την άλλη τα επιτόκια ήταν υψηλά και οι τράπεζες είχαν περιορισμούς ως προς το ρίσκο που μπορούσαν αναλάβουν κατά την παροχή δανείων σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά.

Μετά τη διεθνή ύφεση του 2001, ωστόσο, η Ελλάδα βρέθηκε σε δύσκολο οικονομικό περιβάλλον και προκειμένου να πετύχει οικονομική ανάπτυξη ακολούθησε το αγγλοσαξονικό μοντέλο πιστωτικής επέκτασης με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μία έκρηξη στην αύξηση και την επέκταση της πίστωσης, με αποτέλεσμα μέχρι το 2005 τα δάνεια των ελληνικών νοικοκυριών να αντιστοιχούν στο 38,6% του ΑΕΠ, με τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό μέσο όρο να είναι 52,6%.

Ανοικτός πόλεμος για την ελεγχόμενη χρεοκοπία!

ΠΗΓΗ: sofokleous 10

Πριν στεγνώσει το μελάνι των αποφάσεων του τελευταίου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τις ελεγχόμενες χρεοκοπίες στην Ευρωζώνη, οι αγορές «έδειξαν τα δόντια τους» στις πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης, οδηγώντας, εκτός από την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία σε συνθήκες «ασφυξίας» και  πυροδοτώντας ανοικτή πλέον σύγκρουση του γαλλογερμανικού άξονα με την ΕΚΤ και το ΔΝΤ!

η «χαμένη δεκαετία του 1980» και η ιδεολογική αντιστροφή της πραγματικότητας

Η οικονομική κρίση έχει δώσει την ευκαιρία στους διαχειριστές του συστήματος -στην προκειμένη περίπτωση, στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ- για μια ολομέτωπη επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους. Δεδηλωμένος στόχος (πέρα από τη μείωση των αποδοχών κατά 20-30% σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα) είναι η εξάλειψη και των τελευταίων υπολειμμάτων κρατικής κοινωνικής πολιτικής. Ιδεολογικός πολιορκητικός κριός είναι η διατυμπανιζόμενη «αναποτελεσματική και καταστροφική» κρατική παρέμβαση στην οικονομία και γι’ αυτό επιβάλλεται η (κατά το δυνατόν) πλήρης ιδιωτικοποίηση της οικονομίας. Κεντρικό ρόλο στην παραχώρηση γης και ύδατος στο ιδιωτικό κεφάλαιο, κατέχει η ιδεολογική διαστρέβλωση της ιστορικής εμπειρίας -των περιόδων που υπήρχε ισχυρή κρατική παρέμβαση στην οικονομία όπως ήταν η πρώτη περίοδος των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του 1980.

Πάλι δεν θα πληρώσουν ...

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Κάρης Κ.

Ημερομηνία δημοσίευσης: 02/11/2010

Θα πληρώσουν τελικά φόρο τα κεφάλαια που πολλαπλασιάζονται στο χρηματιστήριο; Θυμίζουμε ότι τον Μάρτιο με τυμπανοκρουσίες η κυβέρνηση εξήγγειλε φόρο υπεραξίας των μετοχών, ψηφίστηκε ότι θα ισχύει από 1ης Ιανουαρίου 2011 και άρχισε το... πριόνισμα. Σήμερα κανείς δεν ξέρει τι θα εφαρμοστεί και πότε. Απανωτές συσκέψεις στο υπουργείο και διαρροές στον Τύπο με κεντρικό θέμα πώς δεν θα ισχύσει ο φόρος.

Προσέξτε. Συζητούν στο υπουργείο - όπως έγραψε το "Βήμα" - να αναβάλλουν τον φόρο και απλώς να αυξηθεί ο φόρος επί των συναλλαγών από 0,15% σε 0,20-0,25%. Με στόχο να πάρουν επιπλέον έσοδα μόλις 15 εκατ. ευρώ (από τα 45 στα 60)! Δηλαδή, ο τζίρος των 30 δισ. ευρώ θα συμβάλει στην αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης με 15 εκατομμύρια!

Απομυθοποίηση αξιολογήσεων και βαθμολογητών.

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 02/11/2010

Του Νίκου Γεωργακάκη*

Δόθηκε προχτές στη δημοσιότητα η ετήσια έκθεσή της Οργάνωσης «Διεθνής Διαφάνεια» για τη διαφθορά σε 178 χώρες. Την έκθεση αυτή οι ελληνικές εφημερίδες και τα άλλα μέσα την υποδέχτηκαν ως εξής: “Η Ελλάδα κατέκτησε την ντροπιαστική πρωτιά στην Ευρωπαϊκή Ένωση…”

Τι φαίνεται από τον σχετικό πίνακα κατάταξης:

Κατατασσόμαστε σε παραπλήσια θέση με Ταϋλάνδη και Κολομβία. Σε χειρότερη θέση από Barbados, Hong Kong, Trinidad, Ιορδανία, Σιγκαπούρη, Παναμά και Νέα Ζηλανδία όπου δραστηριοποιούνται και εταιρείες off-shore.

Είναι άραγε αντικειμενική αυτή η κατάταξη; Είναι τυχαίο που χώρες όπως η Ελβετία, η υπ’ αριθμό ένα χώρα όσον αφορά την αδιαφάνεια στην κίνηση κεφαλαίων, είναι στις πρώτες θέσεις (9η) στη διαφάνεια και η Σιγκαπούρη τρίτη; Είναι τυχαίο που χώρες σαν την Κύπρο όπου επίσης δραστηριοποιούνται off shoreς εταιρείες, είναι σε καλύτερη θέση από μας;

Τελικά τι έφταιξε;

ΠΗΓH: protagon gr

του Γ. Βαρουφάκη

Πριν περίπου έναν μήνα, είχα επιχειρηματολογήσει (βλ. Δύο Χρόνια Κρίσης) ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008 δεν οφειλόταν ούτε στις τράπεζες και τα hedge funds, ούτε στο υπερβολικό χρέος των κρατών, ούτε στην νομισματική πολιτική των Κεντρικών Τραπεζών, ούτε στον χαλαρό έλεγχο των αγορών από τις εποπτικές αρχές. Όλα αυτά έπαιξαν ρόλο βέβαια αλλά δεν ήταν τα αίτια της Κρίσης. Το άρθρο, επί πλέον, ισχυρίστηκε ότι η Κρίση δεν είναι περαστική, ότι δεν θυμίζει σε τίποτα προηγούμενες κρίσεις (με εξαίρεση το 1929), ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τις παραδοσιακές συνταγές που ξέρουν να μαγειρεύουν οι Κεντρικές Τράπεζες, τα υπουργεία οικονομικών, το ΔΝΤ κλπ. Τέλος, κατέληξε με την υπόσχεση ότι θα επανέλθω με την δική μου απάντηση στο πιεστικό ερώτημα "Τελικά τί έφταιξε;" Ώρα λοιπόν να τηρήσω την υπόσχεση εκείνη.

Γιατί η Ελλάδα επέλεξε κυμαινόμενο επιτόκιο στα δάνεια του Μνημονίου;

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

του Π. Παναγιώτου

Μετά το πετρελαϊκό σοκ στις αρχές της δεκαετίας του ΄70 μία σειρά αναδυόμενων κρατών της Αφρικής αλλά και η Βραζιλία, το Μεξικό και η Αργεντινή χρειάστηκαν να αυξήσουν κατακόρυφα τον κρατικό δανεισμό τους προκειμένου να καλύψουν τις ανάγκες τους για πετρέλαιο.  Με τις ΗΠΑ να έχουν εξασφαλίσει με την απειλή πολεμικής επίθεσης ότι το εμπόριο του πετρελαίου θα διεξάγονταν αποκλειστικά και μόνο σε δολάριο και με τις τιμές του πετρελαίου να έχουν αυξηθεί κατά 400%, δημιουργήθηκε μία μηχανή παραγωγής δολαρίων ένα μεγάλο μέρος των οποίων αποθηκεύονταν στις τράπεζες του Λονδίνου και άλλων τραπεζικών κέντρων, τα οποία ανέλαβαν την ανακύκλωσή τους παρέχοντας σχετικά φθηνά δάνεια στις αναδυόμενες χώρες προκειμένου να αγοράσουν πετρέλαιο που, όμως, έκρυβαν μία παγίδα: είχαν εκδοθεί με κυμαινόμενο επιτόκιο με βάση το LIBOR.

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ…

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

του Β. Βιλιάρδου

Όσο περνάει πολύτιμος χρόνος, χωρίς ριζικές αποφάσεις, τόσο υψηλότερη θα γίνεται η απαιτούμενη διαγραφή χρεών, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος στάσης πληρωμών και τόσο πλησιέστερη η διάλυση της Ευρωζώνης

«Τίποτα δεν μένει ίδιο για πολύ καιρό. Όλα γύρω μας αλλάζουν και αυτό μπορεί να είναι είτε ενθαρρυντικό, είτε απειλητικό – εξαρτάται από το πώς εμείς οι ίδιοι το βλέπουμε ή/και το αντιμετωπίζουμε. Οι καλύτερες αλλαγές είναι αυτές που επιδιώκουμε εμείς να κάνουμε και όχι αυτές που μας επιβάλλονται» (R.Ashton)

Έχουμε ήδη γράψει ότι (Ο Θάνατος της Δημοκρατίας – ένα γεγονός επίκαιρο τη σημερινή ημέρα), η Ελλάδα αποτελεί μία «ιδιάζουσα» περίπτωση, αφού κατέφυγε στο ΔΝΤ πριν ακόμη διαπιστώσει την αδυναμία δανεισμού της. Όπως τονίζουν δε τα διεθνή ΜΜΕ, «συνθηκολόγησε» χωρίς καν να αντιμετωπίσει τον «εχθρό», ενώ ο δρόμος, ο οποίος της επιβλήθηκε (ελεγχόμενη χρεοκοπία - άρθρο μας «Το χρονικό της αποτυχίας»), ήταν πιθανότατα «προμελετημένος». Παραλληλίζοντας τώρα τον «οικονομικό» πόλεμο με το «συμβατικό», θα ήταν σαν η κυβέρνηση μας να είχε παραδώσει τη χώρα στον εχθρό, πριν ακόμη πλησιάσει στα σύνορα της - χωρίς να δώσει δηλαδή την παραμικρή μάχη. Όσον αφορά δε τα εκβιαστικά διλήμματα, με τα οποία επιχειρείται η επόμενη «υπεξαίρεση» της ψήφου των Ελλήνων Πολιτών, είναι πιθανότατα «προσχεδιασμένα» (Η προδοσία της Ευρώπης) – αν και προβλέπεται μία μάλλον αυξημένη αποχή, μία λευκή ψήφος ίσως, αφού δεν «προβάλλονται» εναλλακτικές, ρεαλιστικές λύσεις.  

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ: