Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010

Συζήτηση με τον πρόεδρο της πανελλήνιας ομοσπονδίας σιδηροδρομικών

pos from blog www.aformi.wordpress.com on Vimeo.


Η «Αφορμή» πήρε συνέντευξη από τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών (ΠΟΣ) Νίκο Κιουτσούκη και τον Οικονομικό Γραμματέα Ντίτσα Γιάννη. Θεωρούμε ότι η συνέντευξη είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική των προθέσεων της κυβέρνησης -και για τα ιδιωτικά συμφέροντα που αυτή η κυβέρνηση υπηρετεί.
Παράλληλα δημοσιεύουμε δυο άρθρα. Το πρώτο δημοσιεύθηκε στην Αυγή ενώ το δεύτερο στο μπλογκ «Σιδηροδρομικά Νέα».


Οι Μύθοι για το σιδηρόδρομο
και τα παραμύθια της πράσινης ανάπτυξης
Μερικά στοιχεία για το σιδηρόδρομο στην Ελλάδα. Ο σιδηρόδρομος σήμερα διαθέτει ένα «δίκτυο» περί τα 2500km. To «περί» δεν είναι τυχαίο καθώς αρκετά κομμάτια παρότι καταγράφονται ως λειτουργικά στις στατιστικές, λειτουργούν σποραδικά «λόγω έργων». Αν συγκριθεί το ελληνικό σιδηροδρομικό δίκτυο με τα ευρωπαϊκά, είναι περίπου 50% πιο αραιό… Ακόμα χειρότερα όμως σε αυτό το δίκτυο κινούνται λίγα τραίνα. Ολόκληρες γραμμές διατηρούνται με 3-5 τραίνα τη μέρα σε ώρες ακατάλληλες. Συμπεριλαμβανομένων και των «πυκνών» προαστιακών υπηρεσιών στην Αθήνα, έχει υπολογιστεί ότι στην Ελλάδα εξυπηρετούν μία γραμμή, κατά μέσο όρο, περίπου 10 ζευγάρια τραίνα τη μέρα όταν στην Ευρώπη ο μέσος όρος είναι 25 ζευγάρια. Με τόσο αραιά τραίνα, συνήθως σε ακατάλληλες ώρες, δεν αποτελεί έκπληξη ότι ο κόσμος γυρνά πολλές φορές την πλάτη στο τραίνο. 

Αγγλοσαξoνικό imperium II


Πηγή: Capital gr
Του Γιώργου Ι. Κωστούλα

Στο προηγούμενο ομότιτλο άρθρο ασχοληθήκαμε με το γλωσσικό αγγλοσαξονικό imperium. Σήμερα συνεχίζουμε με το πολιτικο-διοικητκο-οικονομικό αντίστοιχο. Με το προηγούμενο άρθρο σε εισαγωγικό ρόλο, μπαίνω κατευθείαν στο θέμα.

Οι ηγεμονικές ελίτ που γενικώς κατέχουν σήμερα την εξουσία στην Ελλάδα, όχι μόνο την πολιτική και οικονομική, αλλά και την ευρύτερη διοικητική του ιδιωτικού, αλλά και μέρους του δημόσιου τομέα, έχουν διαπαιδαγωγηθεί αγγλοσαξονικά. Με τον όρο "αγγλόσαξονικά" εννοούμε την παιδεία, τις εμπειρίες, την κουλτούρα γενικότερα, με την οποία έχουν διαποτισθεί οι ηγεσίες της πολιτικής, του μάνατζμεντ και της οικονομίας, ως προϊόν κυρίως  των μάκρο και μίκρο - οικονομικών  που διδάσκονται στα αγγλοαμερικανικά κολέγια και πανεπιστήμια.

Από την Ακρόπολη στο καζίνο


Του Nικου Γ. Ξυδακη

H φημολογούμενη επένδυση αρκετών δισ. στο αεροδρόμιο Ελληνικού από κεφαλαιούχους του Κατάρ, μας θέτει ενώπιον κρίσιμων ερωτημάτων, εφόσον ισχύει ότι οι επενδυτές επιθυμούν να ιδρύσουν καζίνο.
Το πρώτο ερώτημα: Θέλουμε επενδύσεις; Προφανώς ναι· ουδείς έμφρων θα πει το αντίθετο στην παρούσα περίσταση. Αν ναι, τι έχουμε να πουλήσουμε; Γη. Ας πούμε, έξι χιλιάδες στρέμματα στο Ελληνικό, εκπληκτικών προσόντων: πλάι στο κύμα, σε δεσπόζουσα θέση επί του Σαρωνικού, σε οπτική απόσταση από την Ακρόπολη, σε μικρή απόσταση από το Σούνιο, υπό τη σκέπη του Υμηττού, με ικανοποιητικές έως άριστες συγκοινωνιακές και άλλες υποδομές.
Η αξία του οικοπέδου, όμως, δεν ορίζεται από τα ήδη εκτεθέντα προσόντα. Για να την εκτιμήσουμε, πρέπει πρώτα να απαντήσουμε στο δεύτερο ερώτημα:

Ή πληρώνεις ή... δεν πληρώνεις


ΠΗΓΗ: ΠΟΝΤΙΚΙ 23/9/2010
Δ. ΚΑΖΑΚΗΣ

Ο λογαριασμός του μνημονίου δεν βγαίνει. Το ομολογούν πια ακόμη και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του». Κάτι άλλο πρέπει να γίνει» λένε οι πιο… ταγμένοι απολογητές της τρόικας. 

♦ Άλλοι προτείνουν ανοιχτά την αναδιάρθρωση του χρέους της χώρας, εντός φυσικά του ευρώ.

♦ Άλλοι ανακάλυψαν την... «ανάταξη του χρέους», που υποτίθεται ότι είναι κάτι διαφορετικό από την αναδιάρθρωση, έστω κι αν στην πραγματικότητα οι αγορές χρησιμοποιούν την έννοια αυτή για να αποδώσουν το ίδιο ακριβώς πράγμα. 

♦ Άλλοι πάλι ανέσυραν την ιστορία του ευρωομολόγου. Όλα αυτά βέβαια έχουν τον ίδιο κοινό παρονομαστή: την ελεγχόμενη ή συντεταγμένη πτώχευση της χώρας. 

Βασιλεία ΙΙΙ: η εκδίκηση των τραπεζών


ΠΗΓΗ: "ΕΠΙΚΑΙΡΑ" (23-29/9)
Λ. Βατικιώτης
Η εκδίκηση είναι κρύο πιάτο. Όποιος αμφιβάλει δεν έχει παρά να ρίξει μια προσεκτική ματιά στην πρόσφατη ιστορία των τραπεζών. Πριν δύο χρόνια άπαντες, εντελώς δικαιολογημένα, τους έριχναν την πέτρα του αναθέματος για το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Εκλεγμένοι πολιτικοί ηγέτες ακόμη και σοβαροί παράγοντες της αγοράς που διατηρούσαν μια απόσταση ασφαλείας από το χρηματοπιστωτικό σύστημα τόνιζαν την ανάγκη επιβολής ενός νέου πιο αυστηρού ρυθμιστικού πλαισίου έτσι ώστε ακραία φαινόμενα κερδοσκοπίας που οδήγησαν στη χρεοκοπία τραπεζικών κολοσσών και την ύφεση που ακολούθησε να μην ξανασυμβούν.

Γ. ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗΣ: «Μήτρα του πολιτισμού είναι η κοινότητα»!


Συνέντευξη στον Πέτρο Παπακωνσταντίνου

  «Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη και θα ήθελα να πεθάνω στην Κεντρική Ασία, ακριβώς πάνω στο Δρόμο του Μεταξιού. Άρχισα να γράφω από οκτώ χρονώ. Στην αρχή έγραφα κρυφά, προσευχές και βωμολοχίες. Ύστερα εκθέσεις ιδεών, ποιήματα. Αποπειράθηκα να γράψω κι ένα μυθιστόρημα: "Το κορίτσι με τα γκρίζα μαλλιά". Από τότε δε σταμάτησα να γράφω παντού και τα πάντα. Διηγήματα, θεατρικά μονόπρακτα, σενάρια, αρχαιολογικά άρθρα, βιβλιοκρισίες, διαλέξεις, δοκίμια, ευθυμογραφήματα, συστατικές επιστολές, εγκυκλοπαιδικά λήμματα, ανακοινώσεις για επιστημονικά συνέδρια, πολιτικές προκηρύξεις και πολιτικά άρθρα, επιφυλλίδες σε εφημερίδες, στίχους για λαϊκά τραγούδια, χαιρετισμούς για πολιτικές συγκεντρώσεις, ακόμα και για ένα γάμο στο Ασχαμπάτ, όπου με είχανε καλέσει, όταν επισκέφτηκα το Τουρκμενιστάν.... Και σε έναν τοίχο, όταν ήμουνα πρόσκοπος, έγραψα με μεγάλα κόκκινα γράμματα "Σ΄ αγαπώ". Κι όσο περνάει ο καιρός γράφω ασταμάτητα, γιατί εκείνο που θέλω να γράψω δεν το έγραψα ακόμα! Κι όταν πια δεν έχω τι άλλο να γράψω, θα πάρω το Δρόμο του Μεταξιού»! 

Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010

Το θεσπέσιο πτώμα

Οσάκις ο καπιταλισμός βρίσκεται σε κρίση, η Αριστερά βυθίζεται σε βαθύτερο ιδεολογικο- πολιτικό αδιέξοδο και αποσύνθεση.
Αυτό συνέβη το 1930, αυτό σημειώνεται σήμερα, ακόμη περισσότερο. Αυτό εκδηλώνεται στην Ευρώπη, αυτό καταγράφεται στη χώρα μας, με δραματικές συνέπειες για τις κοινωνικές δυνάμεις, που δεν έχουν καμία διάθεση να αυτοκτονήσουν. Οι κομματικές ηγεσίες διατηρούν δικαίωμα αυτοκτονίας, οι λαοί διατηρούν δικαίωμα να διδάσκουν τους αυτο-ανακηρυγμένους ηγέτες, να αποστασιοποιούνται από τους κομματικά περιχαρακωμένους χώρους. Το κομματικό σύνδρομο, «ανίατη νόσος», διατρέχει όλους τους χώρους της Αριστεράς: η παραδοσιακή το επικαλείται ως «αρετή», η ανανεωτική με τις παραλλαγές της, παρ' όλο που διατείνεται ότι το ξεπέρασε, εντούτοις σ' αυτό παραμένει αθεράπευτος δεσμώτης και ζηλωτής. Ανακηρύσσει την κομματική δράση ανώτερη από την κοινωνική. Κι όμως η τέχνη, το πνεύμα, οι κινητοποιήσεις είναι ανατρεπτικές, απελευθερωτικές, ενώ ο κομματισμός και οργανωτικισμός παρωχημένα παράσιτα, που τις διαβρώνουν, αναπαράγοντας τα κατεστημένα. Προσλαμβάνουν την κοινωνική απελευθέρωση ως εργολαβική επιχείρηση. Οσάκις η κοινωνία αφυπνίζεται, η Αριστερά πανικοβάλλεται πρώτη, όχι για την έκβαση της κοινωνικής δυναμικής, αλλά για τον κομματικό έλεγχό της. Αντί στοιχείο λύσης, αποβαίνει η ίδια μέρος του προβλήματος.

Σχέδιο αναδιάρθρωσης… ευρωπαϊκού χρέους!



Πηγή: Sofokleous 10
Την ώρα που η Ευρωζώνη ξαναμπαίνει ολοταχώς σε κατάσταση συναγερμού, καθώς οι αγορές κινούνται απειλητικά προς την Ιρλανδία, γεννώντας και πάλι φόβους για ένα ντόμινο επιθέσεων στις ασθενείς χώρες της Ευρωζώνης, πληροφορίες του “S10” αναφέρουν ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η γερμανική κυβέρνηση επεξεργάζονται ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης του χρέους των πιο αδύναμων οικονομιών, με βασικό «εργαλείο» τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης.
Καθώς η Ιρλανδία σόκαρε χθες τις αγορές, ανακοινώνοντας επίσημα ότι πέρασε σε ύφεση, με αρνητικό ρυθμό ανάπτυξης 1,2%, θεωρείται πλέον θέμα χρόνου η προσφυγή του Δουβλίνου στο μηχανισμό στήριξης. Στην τελευταία δημοπρασία ομολόγων, που χαρακτηρίσθηκε ως «επιτυχημένη», η χώρα υποχρεώθηκε να δανεισθεί με κόστος της τάξεως του 6%, πολύ υψηλότερο από το 5% με το οποίο δανείζεται η Ελλάδα από το μηχανισμό στήριξης.

Εκλειψη του πολιτικού


Tου Nικου Γ. Ξυδακη

Γνωρίζαμε μια πληγή της εγχώριας πολιτικής: τους μαυρογιαλούρους, τους επίγονους των κοτζαμπάσηδων, τους ρουσφετολάγνους, τους κομματάρχες και πολιτευτές, τους πελάτες αυτών. Γνωρίσαμε και την αριστερόχρωμη εκδοχή της πληγής: τα κομματικά μέλη, τις κοπτάτσιες, τις αχτίδες, τα επαγγελματικά στελέχη, τους πρασινοφορούς, τα δικά μας παιδιά, όλα τα πελατάκια. Τώρα, σειρά έχει η νέα πληγή: η αμιγής μη πολιτική, η διαχείριση επικοινωνιακών μεγεθών, εικόνων, data, ποσοτικοποιημένων στοιχείων, προβλέψεων και προγνώσεων, από αυτάρεσκα μειράκια, αποφοίτους σχολών πολιτικής και διοίκησης, ει δυνατόν Ivy League πανεπιστημίων. Τώρα, πολιτική είναι η μη πολιτική.

Το βλέπαμε τον τελευταίο καιρό να φουσκώνει σαν κύμα, βλέπαμε την επικράτηση ποικίλων συμβούλων επικοινωνίας, σχεδιασμού, στρατηγικής, γραφείων που αναλαμβάνουν «πακέτο» τον πολιτικό για να του φτιάξουν προφίλ, κείμενα, μπλογκ, να τον δημοσκοπήσουν και να τον επικοινωνήσουν... Και τους πολιτικούς να παραδίδονται στα χέρια του πλαστικού χειρουργού, του μακιγιέρ, του συγγραφέα λόγων, του φοτοσοπά, του βιντεοσκηνοθέτη, του image maker, του time manager, του media planner, του strategies maker κ.ο.κ, και να πληρώνουν αγογγύστως τιμολόγια, και να αντλούν πολιτικότατο χρήμα από μη πολιτικές πηγές για να καλύψουν τα έξοδα.

Γιωργάκης: "Πάμε καλά", Σαρκοζί: "Φταίνε οι Ρομά", ΗΠΑ/Αγγλία/Ιαπωνία: "Τυπώστε Χρήμα", Γερμανία: "μη τυπώνετε Χρήμα"



Πηγή: ciaoant1

"Πάμε καλά" - έτσι είπε ο πρωθυπουργός. Τι και αν ο λαός χρεωκοπεί, με την ανεργία να φουντώνει, το άγχος και το αίσθημα της αβεβαιότητας ακόμα και για το αν θα υπάρχει δουλειά μετά από ένα χρόνο ή έστω και μερικούς μήνες θεριεύει. Οι χρεωκοπημένες τράπεζες όμως δεν χρεωκοπούν, οι πιστωτές παίρνουν τους τόκους τους, και οι εργάτες, όσοι δουλεύουν (δε χρειάζονται και όλοι - άλλωστε, υπάρχουν και οι Κινέζοι που είναι πιο ανταγωνιστικοί), "κινεζοποιούνται" ολοένα και περισσότερο. "Πάμε καλά".







Και τέλος πάντων, εντάξει, υπάρχουν και μερικά προβλήματα, αλλά εντάξει, "όλοι μαζί τα φάγαμε", διευκρίνισε ο Πάγκαλος. Άρα, φωνές και διαμαρτυρίες δε χωρούν. Ούτε για τα όσα έγιναν, ούτε για τα όσα γίνονται, με δις ευρώ να διοχετεύονται στις τράπεζες, ντόπιες και ξένες. "Όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά είναι πιο ίσα από άλλα", όπως εύστοχα έλεγε και ο Όργουελ στη "Φάρμα των ζώων".



Άρχισε η μεγάλη μοιρασιά



Πηγή: Ποντίκι
Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Για μέρες σερνόταν η πληροφορία ότι ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, πηγαίνοντας στο Αμέρικα, θα είχε στην ατζέντα του τηναναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους – ή, σωστότερα, τους όρους με τους οποίους αυτή θα επέλθει. Κάποιοι πολύ δύσπιστοι απέρριπταναυτή την εκδοχή θεωρώντας αξιόπιστες τις συνεχείςδιαψεύσεις τόσο του ίδιου του Γιώργου Παπανδρέου όσο και του υπουργού του επί των Οικονομικών, πολλών Ευρωπαίων κ.λπ. Άλλη μια φορά θεωρήθηκε από κάποιους ότι οι κακές «αγορές» διέσπειραν φήμες έχοντας κερδοσκοπικές βλέψεις.
Αν, μάλιστα, κάποιος, τις μέρες της πρωθυπουργικής επίσκεψης στις ΗΠΑ, διάβαζε ελληνικές εφημερίδες (εκτός του «Π» βεβαίως), θα θεωρούσε, με το... δίκιο του ίσως, ότι αναζητούμε επενδύσεις, ανάπτυξη και όλες τις άλλες ανοητολογίες που κατά κόρον γράφτηκαν και ακούστηκαν εδώ κι εκεί. Στην πραγματικότητα αυτό που βρισκόταν στο τραπέζι ήταν η μεγάλη μοιρασιά – σε όλα τα επίπεδα.

Διόδια : η μεγάλη κλοπή!!! Πουλημένα τομάρια!

Image 
Η χρήση των ελβετικών αυτοκινητόδρομων και οδών ταχείας κυκλοφορίας υπόκειται για όλα τα μηχανοκίνητα οχήματα σε υποχρέωση πληρωμής διοδίων. Για μηχανοκίνητα οχήματα με μέχρι 3,5 t (ΕΙΧ, μοτοσικλέτες και τροχόσπιτα) υπάρχει υποχρέωση ειδικού σήματος (βινιέτας). Πριν από τη χρήση αυτοκινητοδρόμων και οδών ταχείας κυκλοφορίας πρέπει να αγοραστεί μία βινιέτα, η οποία ισχύει για απεριόριστες διαδρομές σε όλους τους αυτοκινητόδρομους και οδούς ταχείας κυκλοφορίας.
Μέλη της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας ταξίδεψαν αυτή την εβδομάδα στο εξωτερικό, βρέθηκαν με ΙΧ επιβατικό αυτοκίνητο στην Ελβετία και αγόρασαν μια vignette. Το κόστος της; 31 Ευρώ για όλο το χρόνο, δηλαδή μέχρι το τέλος του 2010, με τη δυνατότητα χρήσης απεριόριστων διαδρομών, εννοείται και των πολυάριθμων τούνελ της ορεινής χώρας.

ΑΝΕΡΓΟΙ: Μόλις ένας στους τρεις παίρνει το πενιχρό επίδομα





τους 648.032 έφθασαν τον Αύγουστο του 2010 οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που δημοσιοποίησε χτες ο Οργανισμός. Από το σύνολο των ανέργων, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, οι μακροχρόνια άνεργοι (πάνω από 12 μήνες) φτάνουν τους 190.375 (ποσοστό 33,4%). Από το σύνολο των ανέργων επιδοτείται μόλις ένας στους τρεις (191.653) με το πενιχρό επίδομα ανεργίας των 454 ευρώ. Δηλαδή, ενώ η ανεργία αυξάνεται δραματικά, ενώ η ακρίβεια θερίζει, ενώ ακόμα και στοιχειώδεις υπηρεσίες Υγείας - Παιδείας - Πρόνοιας μετατρέπονται σε δυσπρόσιτα εμπορεύματα, χιλιάδες οικογένειες εγκαταλείπονται από το κράτος χωρίς κανένα σταθερό έσοδο. Η οργάνωση της πάλης για μέτρα ουσιαστικής προστασίας των ανέργων (επίδομα ανεργίας σε όλους 1.120 ευρώ, για όλο το διάστημα της ανεργίας, πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για τις οικογένειές τους, πάγωμα των δανείων τους κλπ.) γίνεται επιτακτική.


Σύμφωνα επίσης με τα στοιχεία, στην Περιφέρεια Αττικής αναλογεί το 35,13% των ανέργων που αναζητούν εργασία από το σύνολο της χώρας και στην Περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας αναλογεί το 20,63%. Οι απολύσεις που καταγράφηκαν τον Αύγουστο έφτασαν τις 18.225, ενώ οι λήξεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου για τον ίδιο μήνα ανέρχονται σε 21.185. Τέλος, οι «οικειοθελείς» αποχωρήσεις στο σύνολο της χώρας για τον Αύγουστο έφτασαν τις 25.380.

Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010

«Ολοι μαζί τα φάγαμε»!


του Νίκου Μπογιόπουλου

Ηταν αναμενόμενο. Το μόνο που απομένει πλέον είναι - αυτό που πλαγίως έτσι κι αλλιώς μας το λένε κάθε μέρα - να μας το πούνε και κατάμουτρα: «Είστε μ...»!
«Ολοι μαζί τα φάγαμε»!
Αυτή είναι, τώρα, η επίσημη απάντηση της κυβέρνησης. Διά στόματος Πάγκαλου.
Αλλά, τότε, γιατί προεκλογικά ο Παπανδρέου είχε κάνει σλόγκαν εκείνο το «πού πήγαν τα λεφτά;». Δεν τον είχε ενημερώσει ο στενότερος συνεργάτης του, ο αντιπρόεδρός του, ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε»;...
*
Μάθετε, λοιπόν, ότι η «πτώχευση», η «χρεοκοπία», η «εντατική», ο «Τιτανικός» προήλθαν επειδή οι καλοκάγαθοι ταγοί του Εθνους, καλόψυχοι και συναισθηματικοί καθώς είναι, ενέδιδαν στις απαιτήσεις του ανεπρόκοπου λαού και τον «διόριζαν» στο Δημόσιο!
Τι διαφορετικό έκανε ο τσιφλικάς, που ενώ γέμιζε την κοιλιά του με το αίμα των κολίγων, κραδαίνοντας την εξουσία του βούρδουλα και του κνούτου, γύριζε στους «χωριάτες» και έλεγε απαιτώντας να τον προσκυνήσουν: «Εγώ σας ταΐζω»!
*

Δυστυχώς απετύχαμεν!

Αυτό και αν ήταν ομολογία αποτυχίας! Το πρόβλημα δεν είναι το χρέος αλλά οι «διαρθρωτικές αδυναμίες» της ελληνικής οικονομίας, φέρεται να δήλωσε προ ημερών ο ένας εκ των «τροϊκανών», ο Πολ Τόμσεν.
Για όσους βέβαια γνώριζαν τα του ΔΝΤ, η δήλωση Τόμσεν δεν εκπλήσσει. Το ΔΝΤ επί σειρά ετών κράδαινε τη βίβλο των «διαρθρωτικών αλλαγών» προς κάθε αναπτυσσόμενη χώρα, επιβάλλοντας, μετά το ξέσπασμα κάποιας κρίσης (βλέπε νοτιοανατολική Ασία, Αργεντινή τη δεκαετία του '90), το άνοιγμα των αγορών. Θεωρούσε ως αιτία της κρίσης το ότι οι χώρες αυτές δεν ήταν αρκούντως καπιταλιστικές και αυτό που χρειάζονταν ήταν απλώς να υιοθετήσουν τις συνταγές της πλήρους απελευθέρωσης για να βρουν τον δρόμο προς την ανάπτυξη...
Αυτό που ενδιέφερε πάντοτε το ΔΝΤ και αυτούς που το στήριζαν (ΗΠΑ, Ε.Ε.), ήταν να πληρωθούν πρωτίστως οι πιστωτές και να δημιουργηθούν συνθήκες νέας μελλοντικής χρηματοπιστωτικής φούσκας, που θα έφερνε υποτίθεται ανάπτυξη και πλούτο ο οποίος θα διαχεόταν σε όλους...

Μνημόνιο: Προς νέα επικαιροποίηση το Νοέμβριο




ΠΗΓΗ: Euro2day
της Αγγ. Παπαμιλτιάδου

Με προβληματισμό ως προς την έκβαση του φετινού προϋπολογισμού, αναχώρησε η τρόικα από την Ελλάδα, έχοντας στα χέρια μόνο σενάρια αλλά και διαφορετικές εκτιμήσεις για την πορεία των εσόδων από αυτές που παρέθεσε το οικονομικό επιτελείο. 





Τα μέτωπα που έχουν ανοίξει είναι πολλά και ανάλογα με τις εξελίξεις μέσα στον Οκτώβριο, θα παρθούν οι αποφάσεις για τα μέτρα τόσο του 2010 όσο και του 2011
Προς το παρόν, οι ξένοι αξιωματούχοι θα αφήσουν να «τρέξει» η νέα πρωτοβουλία της κυβέρνησης για περαιτέρω εξοικονόμηση δαπανών στο δημόσιο, καθώς, για ακόμα μια φορά δεν κατάφεραν να μαζέψουν σκληρά στοιχεία (hard evidence) για τις οφειλές του δημοσίου, για το ύψος των οποίων υπήρξε αντιπαράθεση με το υπουργείο οικονομικών. 

Με τις τράπεζες και τους προλετάριους















πηγή:ΤΑ ΝΕΑ
του Μιχάλη Μητσού


Ο άνθρωπος αυτός δεν έχει διαβάσει ούτε Μαρξ ούτε Γκράµσι. Παρ' όλα αυτά (ή µήπως ακριβώς γι' αυτό;) κατόρθωσε το ακατόρθωτο: να ικανοποιήσει και τις τράπεζες και τους προλετάριους. 
Ο Λούλα κυβέρνησε τη Βραζιλία από το 2002 µέχρι το 2010. Στο διάστηµα αυτό, οι τρεις µεγαλύτερες τράπεζες της χώρας αύξησαν τα κέρδη τους κατά 420%. Στο ίδιο διάστηµα, δηµιουργήθηκαν περισσότερες από 14 εκατοµµύρια θέσεις εργασίας, βγήκαν από τη φτώχεια 24 εκατοµµύρια άνθρωποι και πέρασαν στη µεσαία τάξη άλλα 31 εκατοµµύρια. Ποτέ στην ιστορία δεν έχει επιτευχθεί τόσο γρήγορα µια τόσο σηµαντική µείωση των ανισοτήτων. «Η ενσωµάτωση δεν έγινε µόνο στο επίπεδο των εισοδηµάτων και της αγοραστικής δύναµης, αλλά και της παιδείας και της υγείας», λέει στο περιοδικό «Μarianne» ο Στεφάν Μονκλέρ, καθηγητής Κοινωνικής Επιστήµης στη Σορβόννη και ειδικός για τη Βραζιλία. Επαναστάτης; Οχι αναγκαστικά.

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΑΣΗ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΠΤΑΕΤΙΑ, ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ



Πηγή: ΕΠΟΧΗ

ΤΟΥ Α.Π.ΘΑΝΟΥ
Το σύστημα έχει «φρακάρει».
Ο Γ. Παπανδρέου το γνωρίζει, το ΔΝΤ προσανατολίζεται σε άλλες λύσεις κρατώντας παράλληλα, σιγά σιγά, αποστάσεις από τα έως σήμερα μέτρα / ενέργειες. Η έκθεση του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ είναι σαφέστατη και κατατοπιστική: «Ακόμα και αν μηδενιστούν χρέη και ελλείμματα μέσα σε μια δεκαετία, η χώρα θα έχει και πάλι τα ίδια δημοσιονομικά προβλήματα»

«Ο μεγαλύτερος κίνδυνος σήμερα είναι η ασθενική ανάπτυξη. Γι’ αυτό και η λιτότητα αλα ελληνικά είναι λάθος συνταγή για την Ευρώπη»

Ντομινίκ Στρος Καν

Η θεραπεία απέτυχε αλλά και ο ασθενής πνέει τα λοίσθια. Η (καθυστερημένη) ομολογία από υπευθύνους της τρόικας [Πολ Τόμσεν, εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην τρόικα: «το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι τόσο το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα της, αλλά κυρίως οι διαρθρωτικές αδυναμίες που παρουσιάζει η οικονομία] όσο και του ίδιου του Γ. Παπανδρέου [«το έλλειμμα είναι αποτέλεσμα άλλων προβλημάτων, όπως και το χρέος είναι αποτέλεσμα άλλων προβλημάτων, δεν είναι το πρόβλημα», Βρυξέλλες, 16.09.10] δεν φαίνεται να απασχολεί και να αναπροσανατολίζει τρόικα και κυβέρνηση.

ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ: Κινητοποιήσεις χωρίς απεργία στις 29 Σεπτεμβρίου


ΠΗΓΗ: Αυγή
Με συλλαλητήριο και παραστάσεις διαμαρτυρίας, αλλά όχι κάποια κεντρική απεργιακή κινητοποίηση, αποφάσισαν να συμμετάσχουν (οι πλειοψηφίες) ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ στην πανευρωπαϊκή μέρα δράσης στις 29 Σεπτεμβρίου που κήρυξαν τα ευρωπαϊκά συνδικάτα ενάντια στη λιτότητα και τα εξοντωτικά μέτρα που λαμβάνουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις σε βάρος των εργαζομένων επικαλούμενες την οικονομική κρίση. 

Τόσο η ΓΣΕΕ όσο και η ΑΔΕΔΥ κατέληξαν σε παράσταση διαμαρτυρίας συνδικαλιστών στη 1.00 το μεσημέρι στα γραφεία  της Ευρωπαϊκής Ενωσης (Βασ. Σοφίας 2), ενώ το απόγευμα της ίδιας ημέρα οργανώνουν συλλαλητήριο στην πλατεία Κλαυθμώνος (6.00 το απόγευμα).

Krugman, ΟΝΕ και ευρωπαϊκή «αριστερή» μυωπία…


πηγή: ΔΡΟΜΟΣ
του Κώστα Παπουλή

Διαβάζοντας κανείς το βιβλίο των Krugman-Obstfeld, Διεθνής Οικονομική και συγκεκριμένα το κεφάλαιο 20, Oι άριστες νομισματικές περιοχές, και η ευρωπαϊκή εμπειρία, καταλαβαίνει ορισμένες θέσεις των συγγραφέων.
Ας δούμε αυτές που μας φαίνονται ως κυριότερες:
α) Η ένταξη σε μια περιοχή σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών (ΟΝΕ), για μια χώρα, έχει κόστη και οφέλη. Από τη μια είναι το λεγόμενο όφελος νομισματικής αποτελεσματικότητας που ισούται με την εξοικονόμηση πόρων από την αποφυγή της αβεβαιότητας, της σύγχυσης και του κόστους των συναλλαγών, τον χαμηλό -αν έχει η περιοχή- πληθωρισμό,
της αξιοπιστίας της χώρας και από την άλλη είναι το λεγόμενο κόστος της απώλειας οικονομικής σταθερότητας, που προκύπτει από την παραίτηση από την χρήση των εργαλείων της νομισματικής και συναλλαγματικής πολιτικής, για τη σταθεροποίηση του προϊόντος και της απασχόλησης.
Το όφελος είναι μεγαλύτερο από το κόστος για τη χώρα, αν η τελευταία έχει έναν υψηλό βαθμό οικονομικής ολοκλήρωσης με την περιοχή, δηλαδή όσο πιο εκτεταμένες είναι οι διασυνοριακές συναλλαγές της και η κίνηση των συντελεστών παραγωγής.

Ο φασισμός της «συλλογικής ευθύνης»


(Το σκίτσο του Soloup δημοσιεύτηκε στο Ποντίκι, 21.04.2010) 

Πηγή: Ανεμογκάστρι (27/4/2010)

Το τελευταίο διάστημα, με κύριο δίαυλο την τηλεόραση, έχει αρχίσει μια φοβερή προσπάθεια συλλογικής ενοχοποίησης της ελληνικής κοινωνίας για το δημοσιονομικό χάλι της χώρας και το υπέρογκο κρατικό χρέος. 

Καθημερινά σχεδόν, απελπισμένοι απολογητές της στρατηγικήςκυβερνητικής επιλογής για υπαγωγή στο ΔΝΤ κρώζουν απωθητικά καταλογίζοντας ευθύνη ανεξαιρέτως σε κάθε Έλληνα πολίτη. Το απεχθές δόγμα της «συλλογικής ευθύνης», το οποίο εμμέσως πλην σαφέστατα επιχειρεί να απαλλάξει το πολιτικό προσωπικό και το πολιτικό σύστημα από κάθε δική του ευθύνη για το άθλιο κατάντημα της χώρας, θυμίζει έντονα τη δικαιολογητική βάση στην οποία στηρίχθηκε η ολοσχερής καταστροφή της Γερμανίας αμέσως μετά την ήττα του ναζισμού.