ΓΚΑΛΜΠΡΕΙΘ: ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΦΙΛΟΥΣ, ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ

ΤΕΤΆΡΤΗ, 28 ΙΟΥΛΊΟΥ 2010

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΤΖΕΙΜΣ ΓΚΑΛΜΠΡΕΙΘ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ

Γιός μιας από τις μεγαλύτερες μορφές των οικονομικών του 20ού αιώνα, του Τζων Κένεθ Γκαλμπρέιθ, ο αμερικανός οικονομολόγος Τζέιμς Γκαλμπρέιθ συνεχίζει τη σπουδαία παράδοση της οικογένειας στην οικονομική επιστήμη. Καθηγητής στο Lyndon B. Johnson School of Public Affairs, το University of Texas και το Levy Economic Institute του Bard College, δραστηριποιείται στην κίνηση Economists for Peace and Security.

Προοδευτικός οικονομολόγος, σφοδρός επικριτής του νεοφιλελευθερισμού και της παντοδυναμίας των τραπεζών, ο Τζέιμς Γκαλμπρέιθ έγραψε ένα μεγάλο άρθρο στη Monde Dimploatique του Ιουνίου. Με αφορμή την ελληνική-ευρωπαϊκή κρίση, υπογραμμίζει ότι δεν μπορεί να συνεχισθεί η παρούσα πολιτική της ΕΕ, που οδηγεί σε καταστροφή τις ευρωπαϊκές οικονομίες, κοινωνίες και, εν τέλει, την όποια μορφή πολιτισμού. Προτείνει μεταξύ άλλων νέες βιομηχανικές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές πολιτικές στην Ευρώπη, που, εκτιμά, βρίσκεται προ του διλήμματος ΅τραπεζικός ή κοινωνικός ριζοσπαστισμός’.

Οπισθοδρομική φαντασίωση;

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΥπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Το προφανές, δηλαδή το κοινωνικά επαχθές και δυσάρεστο, όπως οι κινητοποιήσεις των φορτηγατζήδων, εύκολα γίνεται βορά της ευκολίας και της προπαγάνδας.

Καθημαγμένη η κοινωνία παίρνει αμέσως φωτιά, μόλις ακούει «έγκυρες μελέτες» και σωρηδόν «στοιχεία» και στρέφεται εναντίον των κινητοποιήσεων ξεχνώντας αμέσως ότι αύριο ένα άλλο κόμμάτι, μια άλλη κοινωνική ομάδα, θα βρεθεί στην ίδια μοίρα: να αμύνεται και να λοιδορείται... Βγήκε λοιπόν μια μελέτη του ΙΟΒΕ, διακινούμενη από τον πρόεδρο του ΕΒΕΑ κ. Μίχαλο, η οποία διατείνεται ότι η μεταφορά προϊόντων π.χ. από τη Γερμανία στη Θεσσαλονίκη, κοστίζει λιγότερο απ' ό,τι Αθήνα - Θεσσαλονίκη. Οπερ έδει δείξαι: τα μεταφορικά είναι πανάκριβα στην Ελλάδα και οι ευθύνες φορτηγατζήδων προφανείς... Στον κ. Μίχαλο απάντησε -τηλεοπτικώς- με στοιχεία ο συνδικαλιστής κ. Τζωρτζάτος. Και απέδειξε ότι είναι ανυπόστατοι οι ισχυρισμοί που εμπεριέχονται στη μελέτη. Το δε κέρδος των φορτηγατζήδων κινείται απολύτως στο όριο του ανεκτού... Ο κ. Μίχαλος παραδέχθηκε ότι έχει δίκιο ο κ. Τζωρτζάτος. Αλλά οι εντυπώσεις δύσκολα διαγράφονται... Χθες, ο συνδικαλιστής βρέθηκε πάλι στο στόχαστρο. Τη φορά αυτή επιστρατεύθηκαν στοιχεία που αφορούν τον φόρο μεταβίβασης μιας άδειας, καθώς και τη φορολόγηση των φορτηγατζήδων. Για τον φόρο μεταβίβασης απάντησε τεκμηριωμένα ο κ. Τζωρτζάτος. Οσο για τη φορολόγηση: ουδεμία αντίδραση υπήρξε εκ μέρους των φορτηγατζήδων, όταν η κυβέρνηση προέβη στις νέες ρυθμίσεις. Τις δέχθηκαν αδιαμαρτύρητα... Ομως, ακόμη και αν δεχθούμε ότι οι συγκεκριμένοι επαγγελματίες απολάμβαναν φορολογικής προνομίας, ποιος ευθύνεται για το γεγονός; Οι ίδιοι ή το κράτος; Και εν πάση περιπτώσει: τι σχέση έχουν τα εν λόγω στοιχεία με την ουσία της κινητοποίησης; Η απάντηση προφανής: να ενταθεί η λαϊκή δυσαρέσκεια, και η επιθετική αχλύς να καλύψει, να υποβαθμίσει ή να απαξιώσει την κινητοποίηση *** Τώρα τελευταία, υποβολέα, αναπτύσσεται μια δυναμική εναντίον των «κεκτημένων», τα οποία παρουσιάζονται περίπου ως «οπισθοδρομική φαντασίωση», η οποία πρέπει να εκλείψει... Οι εμμανείς του Μνημονίου, εδραίοι και ακατάβλητοι στις επάλξεις τους...

Φάμπρικες μαύρης εργασίας ο τουρισμός

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

TΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΠΕΡΙΓΙΑΛΛΗ

Μια βιομηχανία ενοικίασης φθηνού εργατικού δυναμικού, που αμείβεται με 200-300 ευρώ το μήνα για πλήρη απασχόλησης έχει στηθεί και λειτουργεί τα τελευταία χρόνια στον χώρο του τουρισμού. Μέσω αυτής, σήμερα εργάζονται στα ξενοδοχεία παράνομα πάνω από 40.000 άτομα. Την ίδια στιγμή οι νόμιμες θέσεις εργασίας που θα χαθούν φέτος λόγω κρίσης εκτιμώνται σε 70.000, ενώ αυτές που χάθηκαν το 2009 ήταν 55.000.

Η βιομηχανία μαύρης εργασίας στον τουρισμό εκμεταλλεύεται τα «παράθυρα» του νόμου που αφορά την πρακτική άσκηση των φοιτητών τουριστικών σχολών. Συγκεκριμένα, τα ξενοδοχεία, αντί να προσλάβουν φοιτητές και τελειόφοιτους τουριστικών σχολών ως ασκουμένους στα ξενοδοχεία, με όρους και συνθήκες εργασίας που ισχύουν και για τους υπολοίπους κλάδους εργαζομένων, οι επιχειρηματίες «ψωνίζουν» από συγκεκριμένα πρακτορεία, τα οποία βαφτίζονται «εταιρείες εξεύρεσης ασκουμένων» ή «εταιρείες προσωρινής απασχόλησης».

Δυσεξήγητες εμμονές

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΥπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Ρητόρευε ο συνάδελφος στο κανάλι του, πλέκοντας το εγκώμιο του «ανταγωνισμού» που «θα ρίξει τις τιμές μετά την απελευθέρωση»... «Δεν μου λέτε», παρενέβη ένας συνδικαλιστής φορτηγατζής, «είδατε να πέφτουν οι τιμές των καυσίμων από τότε που ο Ανδριανόπουλος, υπουργός του Μητσοτάκη, έλεγε ότι ο ανταγωνισμός θα ρίξει τις τιμές;»...

Απάντηση δεν υπήρξε. Φρονίμως ποιών ο συνάδελφος πέταξε την μπάλα εκτός γηπέδου. Ο περιώνυμος «ανταγωνισμός» σπανίως βοηθάει τους θιασώτες και προπαγανδιστές του να βρουν επιχειρήματα, όταν έχει απέναντί του την απτή και ωμή πραγματικότητα... Η προφανής ένδεια υπερασπιστικών επιχειρημάτων -πέραν ενός θεωρητικού εν δυνάμει, το οποίο σε λίγες περιπτώσεις επιβεβαιώνεται -δεν οδηγεί τους υποστηρικτές της «απελευθέρωσης» των επαγγελμάτων στις ράγες του σκεπτικισμού ή ενός δημιουργικού προβληματισμού. Να σκεφτούν, λόγου χάριν, ότι τα ογκούμενα έξοδα των αυτοκινητιστών (φορτηγατζήδων και ταξιτζήδων) σε συνδυασμό με την εσχάτως θεαματική μείωση της δουλειάς, είναι στοιχεία αποτρεπτικά για κάποιον νεοεισερχόμενο επαγγελματία να μειώσει τις τιμές. Οταν οι παλιοί με δυσκολία τα βγάζουν πέρα, πώς θα μπορέσει ο ίδιος να βγάζει μεροκάματο και να αποσβέσει την επένδυση (αγορά του οχήματος) και να επενδύει στη θετική προοπτική της επιλογής του; Πέραν αυτών, είναι προδήλως άδικο για εκείνους που έχουν χρυσοπληρώσει τις άδειες, να χάνουν ξαφνικά τη δυνατότητα αξιοποίησης ενός βασικού περιουσιακού στοιχείου, όπως είναι η άδεια (... Η καταγγελλόμενη αυθαιρεσία των φορτηγατζήδων στα μεταφορικά -γεγονός που επιβαρύνει τις τιμές των προϊόντων- μήπως αντιμετωπίζεται αποτελεσματικότερα με την πάταξη της αισχροκέρδειας και όχι τόσο με την περιώνυμη «απελευθέρωση;» 

Oι ''νεοαποικιοκράτες'' της ''τρόικας''ελέγχουν!''ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΕ΄΄

πηγή: iskra

Οι πέντε μεγαλύτερες πολυεθνικές ελεγκτικές εταιρείες (Grand Thornton, Deloitte & Touche, Ernst and Young, KPMG και PriceWaterhouse Coopers), μαζί με τον ΣΟΛ, έχουν αναλάβει, σύμφωνα με τις επιταγές του «νεοαποικιακού» μνημονίου, κάτω από πλήρη αδιαφάνεια, με άγνωστους όρους και με άγνωστους στόχους, καθώς η σχετική Σύμβαση δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα, τον έλεγχο της λειτουργίας του κράτους αλλά και του ευρύτερου δημοσίου τομέα.

Πρώτος στόχος Νοσοκομεία, Ασφαλιστικά Ταμεία και Υπουργεία. Σε καθεστώς πλήρους υποτέλειας η χώρα.

Αυτός ο πρωτοφανής καθολικός, σχεδόν, έλεγχος, αφορά πρωταρχικά τη χρήση πόρων και ιδιαίτερα των ανθρώπινων, την εξοικονόμηση δαπανών, την παραγωγικότητα και την ορθολογική λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών, μέχρι την καταλληλότητα και αποτελεσματικότητα των κοινωνικών προγραμμάτων. Οι εταιρείες αυτές θα ελέγχουν και θα συμβάλλουν στην κατάρτιση των προϋπολογισμών-προγραμμάτων των φορέων της γενικής κυβέρνησης που θα έχουν τριετείς προβλέψεις για τις εξελίξεις των οικονομικών τους μεγεθών.

Η Αριστερά για το Μέτωπο

του Γιώργου Σαπουνά*
πηγη ΔΡΟΜΟΣ

Οι προτεραιότητες αλλάζουν όσο αλλάζουν και οι όροι της αναμέτρησης.

Η συζήτηση για την κοινή δράση και την Ανασύνθεση της Αριστεράς τα τελευταία 15 χρόνια βασίστηκε στις διαπιστώσεις για τις κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες του νεοφιλελευθερισμού και τις αντίστοιχες προκλήσεις και δυνατότητες για το κίνημα και την Αριστερά και οδήγησε στην συγκρότηση νέων «πλατιών κομμάτων», όπως η γερμανική Αριστερά, το πορτογαλικό Μπλόκο κ.ά. Αντίστοιχα στην Ελλάδα συγκροτήθηκαν ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Όμως τα τελευταία 2 χρόνια το κοινωνικό πλαίσιο έχει τροποποιηθεί δραματικά, με την επιτάχυνση του ιστορικού χρόνου στις συνθήκες της κρίσης του νεοφιλελευθερισμού (στεγαστικά δάνεια και τοξικά ομόλογα, διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση και σήμερα κρίση των κρατικών χρεών).

Το αόρατο λεξικό της ιδιωτικοποίησης των πανεπιστημίων

Πηγή: Alfavita

Κώστας Θεριανός – Χρήστος Κάτσικας

Μια λέξη και τρία συνθήματα συμπυκνώνουν τις επιχειρούμενες αλλαγές στα πανεπιστήμια που εξήγγειλε η υπουργός παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου:

ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ – ΒΓΑΛΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΤΟ ΨΩΜΙ ΣΑΣ – ΠΛΗΡΩΣΤΕ ΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΑΣ

Οι εύηχες λέξεις και φράσεις «αυτοτέλεια», «κοινωνική λογοδοσία», «σύνδεση με την οικονομία και την κοινωνία» σημαίνουν την παράδοση της ανώτατης εκπαίδευσης στις βουλές και τους σχεδιασμούς των επιχειρήσεων, αλλά και την υποχρέωση των φοιτητών να χρηματοδοτούν οι ίδιοι τις σπουδές τους. Αυτό δεν είναι μακρινή πραγματικότητα. Ήδη στην χώρα μας οι φοιτητές του Ε.Α.Π. και πολλών μεταπτυχιακών προγραμμάτων πληρώνουν δίδακτρα για τις σπουδές τους. Ήδη παράγοντες και στελέχη του Υπουργείου Παιδείας συζητούν για επιβολή διδάκτρων στους φοιτητές που ξεπερνούν ένα ορισμένο χρόνο σπουδών (ένα ή δυο έτη πέρα από τα προβλεπόμενα). Ο σχεδιασμός είναι το Υπουργείο Παιδείας να προχωρήσει σε απογραφή του αριθμού των φοιτητών κατά τμήμα και Ίδρυμα, να χρηματοδοτεί το Πανεπιστήμιο με βάση τους λεγόμενους «ενεργούς φοιτητές» και να αφήσει τις Συγκλήτους ή τα Συμβούλια των ΤΕΙ να καθορίζουν δίδακτρα για όσους καθυστερούν τις σπουδές τους.

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Πέμπτη των εργαζομένων στα ΜΜΕ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζομένων Ενώσεων στο χώρο των ΜΜΕ, σε συνέχεια της πρόσφατης απόφασής της στη συνεδρίαση της Παρασκευής 23 Ιουλίου, να αντικρούσει με κάθε τρόπο την επιχειρούμενη από τον υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Ανδρέα Λοβέρδο, συστηματική και απροκάλυπτη επίθεση στα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα και κατακτήσεις, διοργανώνει την Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010 και ώρα 11 το πρωί συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά στο υπουργείο Εργασίας (οδός Πειραιώς 40).

Η Συντονιστική Επιτροπή αντιδρά στη λειτουργία του Υπουργείου ως «Υπουργείο Προστασίας Εργοδοτών» και καταγγέλλει τη συμπεριφορά της πολιτικής ηγεσίας του, η οποία, με πρόσχημα την οικονομική κρίση, προωθεί ένα σχέδιο επιστροφής σε εργατικό Μεσαίωνα και εφαρμόζει μια πολιτική η οποία, με βεβαιότητα, οδηγεί στην κοινωνική αναταραχή και στην εξαθλίωση της ζωής μας.

«Το έθνος είμαι εγώ!»

Πηγή: ΕΘΝΟΣ

του Γ. Δελαστίκ

Υπάρχουν δύο θέματα με την απόφαση της κυβέρνησης να απαγορεύσει κάθε αύξηση αποδοχών φέτος και να ακυρώσει όλες τις αποφάσεις του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας αναδρομικά (!) που χορηγούν οποιαδήποτε αύξηση, έστω και συμβολικού χαρακτήρα της τάξης του 0,5% ή 1% ή 1,5%. Το πρώτο και σοβαρότερο θέμα είναι φυσικά η ουσία αυτής της απόφασης, η οποία, όπως είναι αυτονόητο, προκάλεσε οργισμένες αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης και των συνδικάτων. Το δεύτερο όμως είναι οι απόψεις που μέσα στο κοινοβούλιο εξέφρασε ο υπουργός Εργασίας Ανδρέας Λοβέρδος και οι οποίες δεν είναι δυνατόν να παραμείνουν ασχολίαστες, καθώς υποδηλώνουν μια πολύ επικίνδυνη εκτροπή πολιτικής σκέψης που αγνοούμε αν εκπορεύεται μόνο από τον υπουργό Εργασίας προσωπικά ή αν εκφράζει ολόκληρη την κυβέρνηση, τουλάχιστον στην παρούσα φάση.

«Δεν μπορεί να γίνεται μια εθνική προσπάθεια και κάποιοι να μη στοιχίζονται. Δεν μπορεί κάποιοι να κοροϊδεύουν τους υπόλοιπους» δήλωσε ο Α. Λοβέρδος, αναφερόμενος σε όσες αποφάσεις του ΟΜΕΔ χορηγούσαν αυξήσεις, χαρακτηρίζοντας «υπονόμευση» και «εμπαιγμό» το φαινόμενο.

Εν πρώτοις ανακύπτει το θέμα της υποτιθέμενης «εθνικής προσπάθειας», το οποίο σκοπίμως επιδιώκει να βαφτίσει την καθαρά κυβερνητική πολιτική του μνημονίου με το ΔΝΤ και την ΕΕ, η οποία έχει αποκλειστικά και μόνο τη στήριξη των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ συν της Ντόρας Μπακογιάννη, ως δήθεν «εθνική» προσπάθεια. Από πού κι ως πού αναγορεύεται σε «εθνική» πολιτική μια καθαρά κυβερνητική πολιτική, με την οποία διαφωνεί η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού και άνω του 40% των βουλευτών;

Οι «προνομιούχοι» και οι τιμητές

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ (25-7-2010)

του Νικόλα Σεβαστάκη

Η εικόνα κοινωνίας με την οποία πολιτεύεται ο κυρίαρχος λόγος των «επώδυνων αλλά αναγκαίων και σωτήριων τομών» είναι η εξής: ένα άθροισμα συντεχνιών, ένα αρχιπέλαγος προνομίων, ένας γαλαξίας εγωιστικών συμφερόντων. Αυτή άραγε δεν είναι η πραγματικότητα, ρωτούν διάφοροι για να σε «κολλήσουν στον τοίχο» ως ιδεοληπτικό. Η συγκεκριμένη εικόνα βεβαίως είναι αληθινή και συνάμα απατηλή. Γιατί ο γαλαξίας έχει κέντρο και δεν είναι ένα χαοτικό νεφέλωμα παρά το ότι δεν υπακούει σε μια σαφή και απλοϊκή αρχιτεκτονική. Η εικόνα την οποία προβάλλει ο κυρίαρχος λόγος θέλει ωστόσο να μας στρατολογήσει, με τη βία μιας θεολογικής αναγκαιότητας, σε μια ερμηνεία κολακευτική για κάθε είδους αποδομητικό εγχείρημα στη ρύθμιση των κοινωνικών σχέσεων, στην ανώτατη εκπαίδευση, στην εργασία. Και φυσικά η εικόνα, επειδή ανταποκρίνεται σε υπαρκτές τάσεις και φαινόμενα αλλά φτιάχνει ένα ψευδές όλον, τρέφεται από τις μικρές και μεγάλες ενοχλήσεις που ερεθίζουν την καθημερινότητά μας. Όσοι, για παράδειγμα, δεν οδηγούν, και επομένως περπατούν στην πόλη παρατηρώντας πιο προσεκτικά τα πράγματα, εύκολα μπορούν να βγάλουν, ένα τελείως αυθαίρετο παρ' όλα αυτά, συμπέρασμα: τόσο μεγάλα και πολυτελή τζιπ, τόσοι θρονιασμένοι «εισοδηματίες» στα καφέ, τόσες αντιπαθητικές περιπτώσεις για τις οποίες αισθάνεσαι ότι δεν αξίζει τον κόπο να διαδηλώσεις και να σκοτιστείς. Από τέτοιες μικρές υποκειμενικές στατιστικές χτίζονται κακιωμένες βεβαιότητες και δηλητηριάζεται ο νους με τακτικές δόσεις μικρότητας. Στη συνέχεια η ίδια απλούστευση, το ίδιο βιωματικό «καφενείο» έρχεται να επιβραβεύσει τη λογική του μνημονίου και τον ορθολογισμό της αθλιότητας τον οποίον επιδιώκουν να επιβάλουν ως κοινή λογική οι κυρίαρχοι.

Προσφυγή κατά του Μνημονίου στο ΣτΕ

πηγή: Hellenic Business (www.hbnews.gr)
27//7/2010

Προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας με την οποία θα ζητείται η ακύρωση των προβλέψεων του Μνημονίου αλλά και όλων των εκτελεστικών πράξεων που το συνόδευσαν θα καταθέσει την Πέμπτη ο Δικηγορικών Σύλλογος Αθηνών, σε συνεργασία με την ΑΔΕΔΥ και άλλους φορείς.

Όπως ανακοινώθηκε από τον ΔΣΑ, η αίτηση ακύρωσης θα κατατεθεί την Πέμπτη (29 Ιουλίου) και την ίδια ημέρα θα παραχωρηθεί και σχετική συνέντευξη Τύπου από τον πρόεδρό του Δημήτρη Παξινό και εκπροσώπους από τους λοιπούς φορείς που θα το συνυπογράφουν.

«Τα κοινωνικά δικαιώματα σε μία ευνομούμενη πολιτεία δεν μπορεί να τίθενται εν αμφιβόλω εξαιτίας, ή εξ αφορμής οικονομικών συγκυριών, όσο δυσχερής κι αν είναι», επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση του ΔΣΑ. Και προσθέτει: «Τη στιγμή, που η νομοθετική και εκτελεστική εξουσία έχει πλήρως εκχωρηθεί στον υπουργό Οικονομικών και στους διεθνείς δανειστές της τρόικας, ο μοναδικός πυλώνας της δημοκρατίας, που απομένει, είναι η Δικαιοσύνη στην οποία και απευθυνόμαστε».

Το αντίτιμο της συμμετοχής στην ΟΝΕ

πηγή: Sofokleous 10
27 /7/ 2010

Για πρώτη φορά στην ιστορία, οι Έλληνες ακολουθούν τους Ιρλανδούς. Πριν 18 μήνες η Ιρλανδία είχε το μεγαλύτερο δημόσιο έλλειμμα ανάμεσα στα 16 κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και άρχισε να αυξάνει τη φορολογία της, μειώνοντας παράλληλα τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Τον περασμένο Μάρτιο όπου η πολύχρονη σπάταλη διαχείριση των ελληνικών κυβερνήσεων απείλησε την επιβίωση του ευρώ, ο Έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ασπάστηκε με καθυστέρηση το ιρλανδικό μοντέλο και αναγνώρισε ότι αν η Ελλάδα δεν συναγωνιστεί το βορειοευρωπαϊκό αυτό κράτος, θα περάσει μια για πάντα στο χρηματοπιστωτικό ... Τρίτο Κόσμο.

«Οι μισθολογικές περικοπές της Ιρλανδίας αποτελούν πρότυπο για την Ελλάδα και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες που έχασαν την ανταγωνιστικότητά τους», δηλώνει ο Ραλφ Άρενς, που διαχειρίζεται κεφάλαια ύψους 20 δις ως επικεφαλής του τμήματος προϊόντων σταθερού εισοδήματος στην Frankfurt Trust, η οποία έχει επενδύσει σε ιρλανδικά κρατικά ομόλογα.

Μπορεί οι μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρωζώνης να είναι η Γερμανία και η Γαλλία, όμως η επιβίωση του κοινού νομίσματος, υπό την παρούσα δομή του, εξαρτάται από το αν οι Έλληνες του Αιγαίου θα καταφέρουν να μιμηθούν την Ιρλανδία του Ατλαντικού.

Σκοτώνουν τους νέους πριν γεράσουν

πηγή: ΔΡΟΜΟΣ
της Αριάδνης Αλαβάνου

Μέρες του 2005 θυμίζουν οι ταραχές στη Γαλλία της άγριας περικοπής κοινωνικών δαπανών.

Δύο γεγονότα ξαναφέρνουν στο προσκήνιο το φάσμα των εξεγέρσεων που ξέσπασαν στα γαλλικά προάστια το 2005, όταν περιθωριοποιημένοι νέοι, μετανάστες, δεύτερης γενιάς, μετά τη δολοφονία από αστυνομικά πυρά δύο νεαρών παιδιών, μην έχοντας άλλο τρόπο να αντιδράσουν στην απελπιστική κατάσταση της ανεργίας και της καταπίεσης έκαιγαν αυτοκίνητα, σύμβολα μιας ψευδεπίγραφα τακτοποιημένης ζωής. Μόλις τρία χρόνια μετά, εν μέσω παγκόσμιας κρίσης με αιχμή την Eυρωζώνη, είναι πασιφανές το πόσο ψευδεπίγραφη ήταν…

Την περασμένη εβδομάδα, άλλοι δύο νέοι άνθρωποι έπεσαν νεκροί από αστυνομικά πυρά στο προάστιο Βιλνέβ της Γκρενόμπλ και στο χωριό Σεντ-Ενιάν της κεντρικής Γαλλίας. Αστυνομικοί σκότωσαν τον Καρίμ Μπουντουντά, 27 ετών, πυροβολώντας τον στο κεφάλι μπροστά στο σπίτι του, τη νύχτα της 15ης προς 16η Ιουλίου. Ήταν, κατά τα λεγόμενα, ύποπτος για ένοπλη ληστεία σε παρακείμενο της Γκρενόμπλ καζίνο.

ΣΤΡΕΣ ΤΕΣΤ: Η αντοχή των τραπεζών, της υποκρισίας, των ιδιωτικοποιήσεων

ΠΗΓΗ: "ΠΡΙΝ" (25/7/2010)

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Ακίνητος πρέπει να ήταν ο διάδρομος όση ώρα έτρεχαν πάνω του οι 91 ευρωπαϊκές τράπεζες υπό το βλέμμα των εποπτικών αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να ελεγχθούν οι αντοχές τους. Δεν εξηγείται διαφορετικά τέτοια επιτυχία.

 Διαψεύδοντας όλες σχεδόν τις προβλέψεις, μόνο επτά τελικά τράπεζες φάνηκαν να αντιμετωπίζουν πρόβλημα, εκ των οποίων οι πέντε προέρχονταν από την Ισπανία, μία από την Γερμανία και μία από την Ελλάδα, η Αγροτική. Η αξιοπιστία των «ασκήσεων προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων» όπως χαρακτηρίστηκαν από την Τράπεζα της Ελλάδας τα «στρες τεστ» στα οποία υποβλήθηκαν οι ευρωπαϊκές τράπεζες, αμφισβητήθηκε πριν καν δοθούν στη δημοσιότητα τα αποτελέσματά τους. Πολύ φυσιολογικά, στο βαθμό που επρόκειτο, όπως αποδείχθηκε, για μια άσκηση δημοσίων σχέσεων. Προς επίρρωση το γεγονός ότι οι υποθέσεις υπό τις οποίες ελέγχθηκαν παρέμειναν επτασφράγιστο μυστικό. Επίσης η απροθυμία των αρχών να συμπεριλάβουν στα κριτήρια πιθανό «κούρεμα» του ελληνικού δημόσιου χρέους. Την πιθανότητα να αναγκαστεί δηλαδή η κυβέρνηση να προβεί σε αναδιάρθρωση του χρέους, ενδεχόμενο που κάθε άλλο παρά μακρινό φαντάζει, προχωρώντας σε μια οριζόντια υποτίμηση των ομολόγων της τάξης του 20%, 30% ακόμη και 50%. Δεδομένου ότι πολλές γερμανικές και γαλλικές τράπεζες έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους ασυνήθιστα υψηλές τοποθετήσεις σε ελληνικά ομόλογα αξίας πολλών δισ. ευρώ – λόγω των ελκυστικότατων αποδόσεών τους – ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα αποδείκνυε ότι οι περισσότερες τράπεζες στηρίζονται σε πήλινα πόδια και είναι αναξιόχρεες.

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Πηγή: Sofokleous10

Β. Βιλιάρδος

Κυριακή, 25 Ιούλιος 2010 

Το κεντρικό χαρακτηριστικό της Δημοκρατίας, οι «αντίπαλοι» της, η υποχρέωση ελέγχου των κυβερνώντων, η σημασία των θεσμών και οι τεράστιες ευθύνες επιβολής των νόμων, εκ μέρους των κυβερνωμένων Όπως έχουμε ήδη αναφέρει η «πολιτική δύναμη», η πρωτοκαθεδρία της πολιτικής στο δημόσιο βίο δηλαδή, αποτελεί το «κλειδί» της προστασίας μας, απέναντι στις προσπάθειες της οικονομικής μας υποδούλωσης. Επομένως, η λύση των προβλημάτων μας είναι η πολιτική δύναμη και ο έλεγχος της - αφού κανένας δεν επιθυμεί την κυριαρχία της οικονομικής δύναμης. Εάν χρειασθεί λοιπόν, η οικονομική δύναμη οφείλει να καταπολεμηθεί, έτσι ώστε να τεθεί κάτω από τον απόλυτο έλεγχο της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας (άρθρο μας: Η ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ: Οι σκιώδεις κυβερνήσεις, οι ιδιωτικές λέσχες τύπου Bilderberg, η απώλεια της πρωτοκαθεδρίας της Πολιτικής, οι ιδιαιτερότητες της δύναμης και οι προσπάθειες ιδιωτικοποίησης των κρατών  26/6/2010).    

Κατ’ επέκταση, το κεντρικό πρόβλημα των ανθρωπίνων κοινωνιών είναι ο έλεγχος της πολιτικής εξουσίας, η οποία είναι η μόνη που μπορεί να ελέγξει την οικονομική δύναμη. Από τη στιγμή λοιπόν που θα καταφέρουμε να βρούμε τις μεθόδους ελέγχου της πολιτικής δύναμης, όλα τα υπόλοιπα προβλήματα της κοινωνικής ζωής είναι πολύ πιο εύκολο να επιλυθούν. Τότε, δεν θα υπάρχει πλέον λόγος να κατηγορούμε κανέναν άλλο – ούτε να «κραυγάζουμε» εναντίον των κακών οικονομικών διαβόλων, οι οποίοι δρουν στο «παραπέτασμα».

Η λογική του μονόδρομου και η Αριστερά (Μέρος 1ο)

του Κ. Καλλωνιάτη

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην ΑΥΓΗ (25/7/2010), αλλά με περικοπές και χωρίς τα διαγράμματα.

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ έχει ως εξής:

Κάθε μονόδρομος έχει δύο άκρα. Στην περίπτωση της ελληνικής οικονομικής κρίσης η κυβέρνηση βρίσκεται στο δεξί άκρο που υποστηρίζει το αναπόφευκτο της υποταγής στη Τρόϊκα και το Μνημόνιο για να αποτραπεί η χρεοκοπία της χώρας. Στο αριστερό άκρο βρίσκεται η ‘Πρωτοβουλία Οικονομολόγων και Πανεπιστημιακών’ μαζί με το ΚΚΕ που θεωρούν αναπότρεπτη την παύση πληρωμών, τη παραγραφή του χρέους και την έξοδο από το ευρώ. Ενδιάμεση εναλλακτική λύση δεν υπάρχει για τις δύο αυτές πλευρές. Τόσο απλά και καθαρά είναι τα πράγματα. Μαύρο ή άσπρο. Και όποιος προτείνει τρίτη λύση, εξισώνεται με το αντίπαλο δέος.

Στις 4/7/2010 (ΑΥΓΗ) άσκησα κριτική στις απόψεις της ‘Πρωτοβουλίας’ επιχειρηματολογώντας υπέρ της μερικής διαγραφής του χρέους εντός της ΟΝΕ. Για τις απόψεις αυτές ο καθηγητής κ. Κ. Λαπαβίτσας μου έκανε τη τιμή να απαντήσει σε δύο συνέχειες (11/7 και 13/7 στην ΑΥΓΗ) σε άρθρο με τίτλο «Το χρέος, το ευρώ και οι θέσεις της αριστεράς». Πρόκειται για κείμενο που συμβάλλει στο δημόσιο διάλογο για την έξοδο από τη κρίση και το οποίο μου επιτρέπει να εστιάσω καλύτερα στα σημεία σύγκλισης και διαφωνίας μου τα οποία και καταθέτω εδώ.

Με τον κ. Λαπαβίτσα, λοιπόν, συμφωνούμε στην ανάγκη βαθιάς παραγραφής του χρέους για να ανασάνει ο μέσος έλληνας και να πάρει μπρος η οικονομία. Συμφωνούμε, επίσης, ότι χρειάζεται πρωτοβουλία από τα κάτω για να ενισχυθεί διαπραγματευτικά η θέση της χώρας και πως υπάρχουν τα σχετικά περιθώρια γι’ αυτό. Έχουμε, όμως, μία στρατηγική διαφωνία : για το αν, δηλαδή, πρέπει να επιδιωχθεί αυτό εντός ή εκτός Ευρωζώνης. Από εκεί απορρέουν και οι παρακάτω κριτικές επισημάνσεις μου :

Γερμανική λιτότητα-γαλλική διακυβέρνηση

πηγή Ημερησία
του Γιώργου Καπόπουλου

Τρεις σημαντικές εξελίξεις που καταγράφηκαν την περασμένη βδομάδα δείχνουν ότι βρισκόμαστε μπροστά στην προσπάθεια διαμόρφωσης ενός νέου τοπίου στην Ευρωζώνη και στην Ε.Ε ως προς τη διαχείριση της εξόδου από την Κρίση με άξονα αναφοράς την προσπάθεια της Γαλλίας να συνομολογήσει έναν συνολικό συμβιβασμό με τη Γερμανία μεσοπρόθεσμης διάρκειας με ζητούμενο μια ανακωχή που θα περιθωριοποιήσει στον Ευρωσκεπτικισμό ?Απομονωτισμό στο Βερολίνο και θα θωρακίσει τους αδύναμους κρίκους της Ευρωζώνης ?Ιβηρική Χερσόνησο και Ιταλία- από νέες πιέσεις και επιθέσεις των Αγορών και των Κερδοσκόπων.

Το άρθρο του επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Τρισέ στους Financial Times της Παρασκευής, η Ετησία Εκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την Οικονομία της Ευρωζώνης που δόθηκε στην δημοσιότητα την Τετάρτη, αλλά και η κοινή επιστολή των υπουργών Οικονομικών Γαλλίας και Γερμανίας Σόιμπλε και Λαγκάρντ προς τον πρόεδρο του Ευρωπαικού Συμβουλίου Βαν Ρομπέι δίνουν αθροιστικά την αίσθηση ότι επιχειρείται μετά τον σεισμό της Δημοσιονομικής Κρίσης στην Ευρωζώνη που οδήγησε σε υπαρξιακούς προβληματισμούς για το μέλλον του Κοινού Νομίσματος και της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης συνολικά η διαμόρφωση μιάς σταθερότητας και προβλεψιμότητας με μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.

Γιώργος Μανιάτης:Δεν πρόκειται να γίνουμε άλλο ενα κόμμα της Αριστεράς

πηγή: ΑΥΓΗ 25/7/2010
συνέντευξη στον Κ.Ζαγάρα

"Ούτε είμαστε, ούτε πρόκειται να γίνουμε άλλο ένα κόμμα της αριστεράς, ούτε έχουμε βλέψεις για οποιαδήποτε μορφή παραγοντισμού", υπογραμμίζει στην "Αυγή" της Κυριακής ο καθηγητής πανεπιστημίου και από τους πρωταγωνιστές στη συγκρότηση του "Αριστερού Βήματος Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς" Γιώργος Μανιάτης.

 Ο Γ. Μανιάτης σημειώνει πως το "Αριστερό Βήμα ανταποκρίνεται σε μια ανάγκη του κόσμου της αριστεράς" και θέτει ως στόχο της πρωτοβουλίας την κοινή δράση για την ανατροπή των μέτρων της Ε.Ε., του ΔΝΤ και της κυβέρνησης. Παράλληλα μιλάει για τις πρωτοβουλίες και τις δράσεις του "Αριστερού Βήματος", ενώ για την ανταπόκριση της ηγεσίας του ΚΚΕ στον διάλογο αναφέρει πως "περιμέναμε μια καλοπροαίρετη ανταπόκριση και επιζητούμε τη συμμετοχή της στον διάλογο".

Δυναμική του χρέους, Διεθνής Ανταγωνιστικότητα και Οικονομική Πολιτική στην Ελλάδα

του Θεόδωρου Μαριόλη, Αν.Καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας 
Πηγή: http://mpra.ub.uni-muenchen.de/23173/

Σύνοψη των Συμπερασμάτων Μελέτης του ‘Study Group on Sraffian Economics’ του Παντείου Πανεπιστημίου.

Μέχρι στιγμής, η παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία ξέσπασε στα τέλη του 2008, εκδηλώθηκε στην Ελλάδα – κυρίως – με τη μορφή της «κρίσης των οικονομικών του κράτους», γεγονός το οποίο προκάλεσε, ως γνωστόν, σημαντικές εξελίξεις, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στη Ζώνη του Ευρώ. Από τη διερεύνηση αυτής της διαδικασίας καταλήξαμε στα ακόλουθα συμπεράσματα (για τις αποδείξεις, βλ. τη μελέτη μας, η οποία είναι διαθέσιμη στη διεύθυνση: http://mpra.ub.uni-muenchen.de/23173/):

1. Ο περιορισμός ή, έστω, η μακροχρόνια σταθεροποίηση του ελληνικού δημοσίου χρέους, ως ποσοστό του ΑΕΠ, είναι μάλλον απίθανα σενάρια. Επειδή, κυρίως, απαιτούνται εξωπραγματικοί ρυθμοί αύξησης του ΑΕΠ ή/και σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα στον κρατικό προϋπολογισμό, τα οποία ενδέχεται να έχουν ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις τόσο στην ενεργό ζήτηση (άρα, στο ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ και, κατ’ επέκταση, στην εξέλιξη του δημοσίου χρέους) όσο και στην κοινωνική συνοχή. Ας σημειωθεί ότι, πριν το ξέσπασμα της διεθνούς κρίσης, κάτω από το λεγόμενο «όριο της φτώχειας» βρίσκονταν, ήδη, το 20% των ελληνικών νοικοκυριών, το 13% των εργαζομένων, το 25% των συνταξιούχων, το 33% των ανέργων και το 41% των μονογονεϊκών οικογενειών με ένα τουλάχιστον εξαρτώμενο παιδί.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ! Μιλούν οι ΄΄εγκέφαλοι''της ''Τρόικα''

πηγή iskra
25/7/2010

Ο Βέλγος κ. Σερβάζ Ντερόουζ ήταν αυτός που διαπραγματεύτηκε για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των κρατών μελών της Ευρωζώνης το (νεοαποικιοκρατικό) Μνημόνιο Συνεννόησης με την κυβέρνηση και το ΔΝΤ.

Ο κ. Πόουλ Τόμσεν είναι αναπληρωτής διευθυντής του ΔΝΤ για την Ευρώπη, ηγείται των αποστολών του Ταμείου στην Αθήνα και διαπραγματεύτηκε εκ μέρους του ΔΝΤ το Μνημόνιο με την κυβέρνηση.

Ο κ. Μπομπ Τραα είναι Ολλανδός και απεσταλμένος του ΔΝΤ, που ανήκει στη σκληρή ομάδα των βορειοευρωπαίων οικονομολόγων, που θεωρεί ότι ο ελληνικός λαός έκανε «πάρτι» με τα δανεικά των υπολοίπων και ο οποίος πρόκειται να εγκατασταθεί μόνιμα στη χώρα μας, ως επιτόπιος τοποτηρητής!



Και οι τρείς αυτοί τεχνοκράτες, πυρήνας της «νεοαποικιακής» εξουσίας της σημερινής Ελλάδας, μίλησαν στην «Κυριακάτικη Καθημερινή» και είναι αλήθεια ότι ήσαν μάλλον κυνικά ειλικρινείς κα πολύ αποκαλυπτικοί!

Συγκεκριμένες κρίσεις,αφηρημένες αναλύσεις

πηγή: ΑΥΓΗ 25/07/2010
του Κώστα Λαπαβίτσα

Οι προτάσεις της αριστεράς στη συγκυρία που διανύουμε είναι απαραίτητο να στηρίζονται στην ανάλυση των αιτίων της κρίσης. Αν δεν προσδιορίσουμε τη φύση του προβλήματος, θα βρεθούμε εκτός θέματος. Δεν φτάνει βεβαίως να ειπωθεί ότι οι κρίσεις πηγάζουν από τις αντιφάσεις του καπιταλιστικού συστήματος και ότι θα εκλείψουν μόνο με την ανατροπή του. Αυτό είναι απλώς το σημείο εκκίνησης της μαρξιστικής ανάλυσης. Όπως μας έμαθε ο Λένιν, απαιτείται συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κρίσης. Τότε μόνο οι προτάσεις της αριστεράς θα έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο. Η παρούσα κρίση έχει καταφανέστατο δημοσιονομικό και χρηματοπιστωτικό χαρακτήρα. Είναι συνέχεια της παγκόσμιας αναταραχής του 2007-9, που πήρε μορφή οξύτατης κρίσης δημόσιου χρέους στην Ευρωζώνη, φέρνοντας την Ελλάδα στο χείλος της χρεοκοπίας. Η προσωρινή αποφυγή της χρεοκοπίας έγινε με δανεισμό του οποίου το τίμημα ήταν εφιαλτική λιτότητα. Οι προτάσεις της αριστεράς θα πρέπει να ερμηνεύουν αυτά τα φαινόμενα, δίνοντας λύσεις και ωθώντας παράλληλα την κοινωνία προς την κατεύθυνση του σοσιαλισμού.

Αναδιάρθρωση και διαγραφή χρέους-οι προυποθέσεις για μια αριστερή πρόταση

πηγή: ΕΠΟΧΗ 24/7/2010
Των Σπύρου Λαπατσιώρα και Γιάννη Μηλιού

Στο «Spiegel» (12/7/2010) δημοσιεύτηκε άρθρο το οποίο αναφερόταν σε –ανεπιβεβαίωτα μέχρι στιγμής– σχέδια της γερμανικής κυβέρνησης για αναδιαπραγμάτευση του χρέους των κρατών-μελών της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν προβλήματα εξυπηρέτησής του. Το σχέδιο προβλέπει μέτρα όπως την παράταση της προθεσμίας εξόφλησης των κρατικών ομολόγων, τη μείωση των τόκων, ή το «κούρεμα» του χρέους, δηλαδή την παραγραφή τμήματος του χρέους.

Εδώ δεν μπορούμε να καταπιαστούμε με όλα τα ζητήματα που αναδύονται από τα υπό συζήτηση σχέδια. Αρκούμαστε να θέσουμε κάποια γενικά σημεία που προκύπτουν από αυτή τη συζήτηση.

Κατ’ αρχάς, δεν πρέπει να προκαλούν έκπληξη τέτοιες συζητήσεις, οι οποίες διεξάγονται εδώ και καιρό. Μπορεί οι κυβερνήσεις να αρνούνται αυτήν την προοπτική, αλλά θα πρέπει να αποδώσουμε σε αυτήν την άρνηση τη σημασία που έχει: Φοβούνται κάθε δημόσια διαβούλευση για παραγραφή χρέους γιατί, σε τελευταία ανάλυση, θέτει στη δημόσια ατζέντα το ζήτημα «ποιος πληρώνει για την κρίση». Εντούτοις, οι σχετικές συζητήσεις πηγάζουν από την τάση αύξησης του δημόσιου χρέους που παρατηρείται σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης για τα επόμενα χρόνια. Πιο συγκεκριμένα, από το γεγονός ότι τα κράτη λόγω της κρίσης μετέτρεψαν σε δημόσιο μέρος του ιδιωτικού χρέους (για παράδειγμα των τραπεζών που πήραν δημόσια χρηματοδότηση από τα «πακέτα διάσωσης») και από την πεποίθηση ότι οι αναιμικοί ρυθμοί μεγέθυνσης των οικονομιών αυξάνουν τις πιθανότητες αδυναμίας αποπληρωμής για αρκετά κράτη-μέλη στα επόμενα χρόνια. Η Ελλάδα αποτέλεσε την αφορμή για να εστιάσουν οι ιθύνουσες τάξεις της Ευρώπης στο πρόβλημα του δημόσιου χρέους.

Oι πολυεθνικές φεύγουν,οι Έλληνες εκβιάζουν

πηγή: enet 25/7/2010
του Β.Γεώργα

ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ, ΚΑΘΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΤΟ ΚΥΜΑ ΦΥΓΗΣ

ΤΑ ΑΠΟΝΕΡΑ των σκληρών κυβερνητικών μέτρων που επέβαλε το ΔΝΤ για τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας, με κυρίαρχο αυτό της υπερφορολόγησης πολιτών και επιχειρήσεων, προκαλούν πλέον αλλεπάλληλα κύματα άμεσων ξένων... αποχωρήσεων πολυεθνικών ομίλων από τη χώρα, σε μια περίοδο μάλιστα που η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερο από ποτέ το ξένο κεφάλαιο αλλά και τις θέσεις εργασίας που χάνονται κατά χιλιάδες.

Οι επαναλαμβανόμενες απειλές επιφανών ελλήνων επιχειρηματιών ότι «θα τα μαζέψουν να φύγουν από την Ελλάδα», σε συνδυασμό με τα τελευταία ηχηρά κρούσματα στο λιανεμπόριο με πρωταγωνιστές τη γερμανική αλυσίδα σουπερμάρκετ Aldi που αποσύρεται από την Ελλάδα, την Dixons που διέκοψε τη λειτουργία Electroworld, την ενσωμάτωση της DIA στην Carrefour - Μαρινόπουλος και πρόσφατα την αποχώρηση της Fnac από την ελληνική αγορά έχουν θορυβήσει την κυβέρνηση, που στην πιο κρίσιμη καμπή για το μέλλον χώρας καλείται να σταματήσει τον κατήφορο της οικονομίας συγκεράζοντας τις απαιτήσεις της τρόικας με την ανάγκη για αναπτυξιακές πρωτοβουλίες στον επιχειρηματικό τομέα και την απαίτηση για μέτρα στήριξης των ευπαθών κοινωνικά ομάδων.

Αρμοδιότητος Λοβέρδου και ο ιστορικός χρόνος;

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

του Θανάση Καρτερού

Ο Ανδρέας Λοβέρδος βρήκε εκτός ιστορικού χρόνου τις απειροελάχιστες αυξήσεις στις οποίες κατάληξε η διαιτησία για κάποιους κλάδους εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Όταν λέμε πάγωμα, εννοούμε πάγωμα! Δεν βρήκε όμως καθόλου εκτός ιστορικού χρόνου τη νεκρανάσταση, μετά από 25 χρόνια, πράξης νομοθετικού περιεχομένου του 1985, με την οποία ο Ανδρέας Παπανδρέου πάγωσε τους μισθούς για τη διετία 1985-1987.

Μικρή σημασία έχουν στη συγκεκριμένη περίπτωση τα περί τραγωδίας ή φάρσας. Το βέβαιο είναι ότι η πόρνη η ιστορία έχει το συνήθειο να επαναλαμβάνεται, όταν πρόκειται για την επιβολή της βαρβαρότητας. Η καταστολή γίνεται τότε αναγκαία και οι κυβερνήσεις φτάνουν να ξεχνούν ακόμα και ό,τι έχουν με πολύ κόπο φιλοτεχνήσει (το πολύτιμο δημοκρατικό τους πρόσωπο ή προσωπείο κατ’ άλλους), για να περάσουν ό,τι έχουν ταχθεί να περάσουν.

17% έως 40% η πραγματική ανεργία σε Μακεδονία, Θράκη

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Του ΜΠΑΜΠΗ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Η μερική και εκ περιτροπής εργασία σε βιοτεχνίες, βιομηχανίες και εμπορικά καταστήματα κερδίζει ολοένα και περισσότερο, οδηγώντας σε πλήρη ανατροπή των μέχρι τώρα εργασιακών σχέσεων που επικρατούσαν στην αγορά.

Οι νέες ελαστικές μορφές εργασίας δεν αφορούν μόνο τις νέες προσλήψεις, αλλά και τις παλιές, καθώς πληθαίνουν οι καταγγελίες εργαζομένων σε Εργατικά Κέντρα και σωματεία για πιέσεις που δέχονται από τα αφεντικά τους για αλλαγή των συμβάσεων εργασίας.

Οι περισσότερες περιπτώσεις εντοπίζονται στη Θεσσαλονίκη και στη γύρω περιοχή, αλλά το φαινόμενο βρίσκεται σε ...άνθηση και σε άλλους νομούς της Μακεδονίας και λιγότερο της Θράκης. Πάντως, σύμφωνα και με την έκθεση των Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ), το 50% της αύξησης που εμφανίζεται στη μετατροπή των συμβάσεων σε όλη τη χώρα, διαπιστώνεται στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα, Θεσσαλονίκη και Αττική.